{"collection":"Bible & Christianity","html_url":"https://unchartedknowledge.5gfusion.net/browse/bib/vul/tob002.htm","path":"bib/vul/tob002.htm","source_url":"https://sacred-texts.com/bib/vul/tob002.htm","text":"1 Post h\u00e6c vero, cum esset dies festus Domini, et factum esset prandium bonum in domo Tobi\u00e6,\n2 dixit filio suo: Vade, et adduc aliquos de tribu nostra, timentes Deum, ut epulentur nobiscum.\n3 Cumque abiisset, reversus nuntiavit ei unum ex filiis Isra\u00ebl jugulatum jacere in platea. Statimque exiliens de accubitu suo, relinquens prandium, jejunus pervenit ad corpus:\n4 tollensque illud portavit ad domum suam occulte, ut dum sol occubuisset, caute sepeliret eum.\n5 Cumque occultasset corpus, manducavit panem cum luctu et tremore,\n6 memorans illum sermonem, quem dixit Dominus per Amos prophetam: Dies festi vestri convertentur in lamentationem et luctum.\n7 Cum vero sol occubuisset, abiit, et sepelivit eum.\n8 Arguebant autem eum omnes proximi ejus, dicentes: Jam hujus rei causa interfici jussus es, et vix effugisti mortis imperium, et iterum sepelis mortuos?\n9\u00a0Sed Tobias plus timens Deum quam regem, rapiebat corpora occisorum, et occultabat in domo sua, et mediis noctibus sepeliebat ea.\n \n10 Contigit autem ut quadam die fatigatus a sepultura, veniens in domum suam, jactasset se juxta parietem, et obdormisset,\n11 et ex nido hirundinum dormienti illi calida stercora inciderent super oculos ejus, fieretque c\u00e6cus.\n12 Hanc autem tentationem ideo permisit Dominus evenire illi, ut posteris daretur exemplum patienti\u00e6 ejus, sicut et sancti Job.\n13 Nam cum ab infantia sua semper Deum timuerit, et mandata ejus custodierit, non est contristatus contra Deum quod plaga c\u00e6citatis evenerit ei,\n14 sed immobilis in Dei timore permansit, agens gratias Deo omnibus diebus vit\u00e6 su\u00e6.\n15 Nam sicut beato Job insultabant reges, ita isti parentes et cognati ejus irridebant vitam ejus, dicentes:\n16 Ubi est spes tua, pro qua eleemosynas et sepulturas faciebas?\n17 Tobias vero increpabat eos, dicens: Nolite ita loqui:\n18 quoniam filii sanctorum sumus, et vitam illam expectamus, quam Deus daturus est his qui fidem suam numquam mutant ab eo.\n19 Anna vero uxor ejus ibat ad opus textrinum quotidie, et de labore manuum suarum victum quem consequi poterat, deferebat.\n20 Unde factum est ut h\u00e6dum caprarum accipiens detulisset domi:\n21 cujus cum vocem balantis vir ejus audisset, dixit: Videte, ne forte furtivus sit: reddite eum dominis suis, quia non licet nobis aut edere ex furto aliquid, aut contingere.\n22 Ad h\u00e6c uxor ejus irata respondit: Manifeste vana facta est spes tua, et eleemosyn\u00e6 tu\u00e6 modo apparuerunt.\n23 Atque his et aliis hujuscemodi verbis exprobrabat ei.","title":"Vulgate: Tobias: Tobias Chapter 2","type":"page"}