{"collection":"Bible & Christianity","html_url":"https://unchartedknowledge.5gfusion.net/browse/bib/wb/afr/sa1.htm","path":"bib/wb/afr/sa1.htm","source_url":"https://sacred-texts.com/bib/wb/afr/sa1.htm","text":"1:1 Daar was 'n sekere man uit Ramat\u00e1im, 'n Sufiet, uit die gebergte van Efraim, en sy naam was \u00c9lkana, die seun van Jer\u00f3ham, die seun van El\u00edhu, die seun van Tohu, die seun van Suf, 'n Efratiet.\n1:2 En hy het twee vroue gehad; die naam van die een was Hanna, en die naam van die tweede was Peninna; en Peninna het kinders gehad, maar Hanna het geen kinders gehad nie.\n1:3 En di\u00e9 man het van jaar tot jaar opgegaan uit sy stad om te aanbid en aan die HERE van die le\u00ebrskare te offer in Silo, waar die twee seuns van Eli, Hofni en P\u00ednehas, priesters van die HERE was.\n1:4 En op 'n dag het \u00c9lkana geoffer en aan sy vrou Peninna en al haar seuns en haar dogters dele van die offervleis gegee;\n1:5 maar aan Hanna het hy 'n dubbele deel gegee; want hy het Hanna liefgehad; maar die HERE het haar moederskoot toegesluit.\n1:6 En haar mededingster het haar ook bitterlik geterg om haar te vertoorn, omdat die HERE haar moederskoot toegesluit het.\n1:7 So het hy gedoen van jaar tot jaar, telkens as sy opgaan in die huis van die HERE. S\u00f3 het sy haar geterg, dat sy geween het en nie wou eet nie.\n1:8 En haar man \u00c9lkana s\u00ea vir haar: Hanna, waarom ween jy? en waarom eet jy nie? en waarom is jou hart bedroef? Is ek vir jou nie beter as tien seuns nie?\n1:9 Toe staan Hanna op nadat hulle ge\u00ebet en nadat hulle gedrink het in Silo, terwyl die priester Eli op die stoel sit by die deurpos van die tempel van die HERE.\n1:10 En bitter bedroef het sy tot die HERE gebid en bitterlik geween;\n1:11 en sy het 'n gelofte gedoen en ges\u00ea: HERE van die le\u00ebrskare, as U waarlik die ellende van u diensmaagd aansien en aan my dink en u diensmaagd nie vergeet nie, maar u diensmaagd 'n manlike kind skenk, dan sal ek hom aan die HERE gee al die dae van sy lewe; en geen skeermes sal op sy hoof kom nie.\n1:12 En toe sy lank gebid het voor die aangesig van die HERE en Eli op haar mond ag gee--\n1:13 want Hanna het in haar hart gespreek: net haar lippe het geroer, maar haar stem kon nie gehoor word nie--het Eli gedink dat sy dronk was.\n1:14 En Eli s\u00ea vir haar: Hoe lank wil jy jou soos 'n dronk mens gedra? Sit jou wyn van jou af weg.\n1:15 Maar Hanna antwoord en s\u00ea: Nee, my heer, ek is 'n vrou beswaard in my gemoed: wyn of sterk drank het ek nie gedrink nie, maar ek het my siel voor die aangesig van die HERE uitgestort.\n1:16 Hou tog nie u dienares vir 'n deugniet nie, want vanwe\u00eb my baie sorge en verdriet het ek tot nou toe gespreek.\n1:17 En Eli antwoord en s\u00ea: Gaan in vrede, en mag die God van Israel jou bede gee wat jy van Hom gebid het.\n1:18 Daarop s\u00ea sy: Mag u dienares guns in u o\u00eb vind. Die vrou het toe daar weggegaan, en sy het ge\u00ebet en haar aangesig was anders.\n1:19 Toe het hulle die m\u00f4re vroeg klaargemaak en voor die aangesig van die HERE aanbid en teruggegaan en by hulle huis in Rama gekom; en \u00c9lkana het sy vrou Hanna beken, en die HERE het aan haar gedink.\n1:20 En by die wisseling van die jaar het Hanna, wat swanger was, 'n seun gebaar en hom Samuel genoem; want, het sy ges\u00ea, ek het hom van die HERE gebid.\n1:21 Toe die man \u00c9lkana dan met sy hele huisgesin opgaan om aan die HERE die jaarlikse offer en sy gelofte-offer te bring,\n1:22 het Hanna nie opgegaan nie; maar sy het aan haar man ges\u00ea: Eers wanneer die seun gespeen is, sal ek hom bring, dat hy kan verskyn voor die aangesig van die HERE en daar vir altyd bly.\n1:23 En haar man \u00c9lkana het aan haar ges\u00ea: Doen wat goed is in jou o\u00eb, bly totdat jy hom gespeen het; mag die HERE net sy woord bevestig. Die vrou het toe gebly en haar seun gesoog totdat sy hom gespeen het.\n1:24 En sodra sy hom gespeen het, het sy hom met haar saam gebring, met drie bulle en 'n efa meel en 'n sak wyn, en sy het hom gebring in die huis van die HERE in Silo. En die seun was nog jonk.\n1:25 En hulle het die bul geslag en die seun by Eli gebring;\n1:26 en sy het ges\u00ea: Ag, my heer, so waar as u siel leef, my heer, ek is die vrou wat hier by u gestaan het om tot die HERE te bid.\n1:27 Om hierdie seun het ek gebid, en die HERE het my bede aan my gegee wat ek van Hom gebid het.\n1:28 So staan ek hom dan ook af aan die HERE al die dae wat hy leef; hy is aan die HERE afgestaan. En hy het die HERE daar aanbid.\n2:1 Toe het Hanna gebid en ges\u00ea: My hart jubel in die HERE, my horing is hoog in die HERE; my mond is wyd oop oor my vyande, want ek verheug my in u verlossing.\n2:2 Niemand is heilig soos die HERE nie; ja, daar is niemand buiten U, en daar is geen rots soos onse God nie.\n2:3 Spreek nie voortdurend alte hoog nie, laat vermetele taal nie uit julle mond uitgaan nie; want die HERE is 'n God van diepe kennis, en deur Hom word die dade beproef.\n2:4 Die boog van die helde is verbreek; maar die wat gestruikel het, is met krag omgord.\n2:5 Die wat versadig was, het hulle vir brood verhuur; maar die wat honger gehad het, rus. Selfs die onvrugbare het sewe gebaar, maar sy wat ryk aan kinders was, het verwelk.\n2:6 Die HERE maak dood en maak lewend; Hy laat neerdaal in die doderyk en laat daaruit opkom.\n2:7 Die HERE maak arm en maak ryk; Hy verneder, ook verhoog Hy.\n2:8 Hy rig die geringe op uit die stof, uit die ashoop verhef Hy die behoeftige, om hulle te laat sit by die vorste en hulle 'n erestoel te laat be\u00ebrwe. Want aan die HERE behoort die pilare van die aarde, en Hy het die w\u00eareld daarop gevestig.\n2:9 Die voete van sy gunsgenote bewaar Hy, maar die goddelose mense kom om in duisternis; want 'n mens oorwin nie deur krag nie.\n2:10 Die wat met die HERE twis, word verpletter; oor hulle donder Hy in die hemel; die HERE oordeel die eindes van die aarde, en Hy gee sterkte aan sy koning en verhef die horing van sy gesalfde.\n2:11 Daarna het \u00c9lkana na sy huis, na Rama, gegaan, terwyl die seun by die priester Eli die HERE bly dien het.\n2:12 Maar die seuns van Eli was deugniete; hulle het die HERE nie erken nie.\n2:13 Die handelwyse van die priesters teenoor die volk was s\u00f3: As iemand 'n offer slag, dan kom die dienaar van die priester, net soos die vleis kook, met die drietand-vurk in sy hand,\n2:14 en steek in die kastrol of in die pot of in die pan of in die skottel: alles wat die vurk optrek, neem die priester vir homself. So het hulle met al die Israeliete gedoen wat daar, in Silo, gekom het.\n2:15 Selfs voordat hulle die vet aan die brand steek, kom die dienaar van die priester en s\u00ea aan die man wat offer: Gee vleis om vir die priester te braai, want hy sal nie gekookte nie, maar net rou vleis van jou neem.\n2:16 As die man vir hom s\u00ea: Laat hulle net eers die vet aan die brand steek, neem dan vir jou soos jou siel begeer--dan s\u00ea hy: Nee, maar jy moet dit nou gee; en so nie, dan neem ek dit met geweld.\n2:17 En die sonde van die jongmanne was baie groot voor die aangesig van die HERE, want die mense het die offer aan die HERE verag.\n2:18 Maar Samuel het as seun gedien voor die aangesig van die HERE, omgord met 'n linne-skouerkleed.\n2:19 En sy moeder was gewoond om vir hom 'n klein manteltjie te maak wat sy van jaar tot jaar vir hom gebring het as sy met haar man opgaan om die jaarlikse offer te bring.\n2:20 Dan se\u00ebn Eli \u00c9lkana en sy vrou en s\u00ea: Mag die HERE jou 'n nageslag gee uit hierdie vrou ter vergoeding van wat aan die HERE afgestaan is. Daarop gaan hulle na sy woonplek toe.\n2:21 En die HERE het ag gegee op Hanna, sodat sy swanger geword en nog drie seuns en twee dogters gebaar het; en die seun Samuel het groot geword by die HERE.\n2:22 Maar Eli was baie oud, en as hy hoor alles wat sy seuns aan die hele Israel doen, en dat hulle gemeenskap hou met die vroue wat dien by die ingang van die tent van samekoms,\n2:23 dan s\u00ea hy vir hulle: Waarom doen julle sulke dinge, dat ek van hierdie hele volk julle slegte dinge moet hoor?\n2:24 Dit moenie wees nie, my seuns, want dit is geen goeie gerug wat ek hoor nie; julle maak dat die volk van die HERE oortree.\n2:25 As mens teen mens sondig, dan beslis die owerheid oor hom, maar as 'n mens teen die HERE sondig, wie sal dan vir hom as skeidsregter optree? Maar hulle het nie na hul vader geluister nie, want die HERE wou hulle ombring.\n2:26 Maar die seun Samuel het toegeneem in grootte en in guns by die HERE sowel as by die mense.\n2:27 En daar het 'n man van God by Eli gekom en vir hom ges\u00ea: So spreek die HERE: Het Ek My nie duidelik geopenbaar aan die huis van jou vader toe hulle in Egipte in die huis van Farao was nie?\n2:28 En Ek het hom vir My as priester uitgekies uit al die stamme van Israel om op my altaar te klim om die reukwerk aan die brand te steek, om die skouerkleed te dra voor my aangesig; en Ek het aan die huis van jou vader al die vuuroffers van die kinders van Israel gegee.\n2:29 Waarom verag julle my slagoffer en my spysoffer wat Ek in my woning beveel het, en eer jy jou seuns meer as vir My deur julle vet te voer met die beste van elke offergawe van my volk Israel?\n2:30 Daarom spreek die HERE, die God van Israel: Ek het wel duidelik ges\u00ea: Jou huis en die huis van jou vader sal voor my aangesig wandel tot in ewigheid. Maar nou spreek die HERE: Dit is ver van My; want die wat My eer, sal Ek eer; maar die wat My verag, sal veragtelik wees.\n2:31 Kyk, die dae kom dat Ek jou arm en die arm van jou vader se huis sal afkap, sodat daar geen bejaarde in jou huis sal wees nie.\n2:32 Dan sal jy die benoudheid van my woning aanskou, in alles waarin Hy aan Israel goed sal doen; en in jou huis sal daar al die dae geen bejaarde wees nie.\n2:33 Maar Ek sal, om jou o\u00eb te laat wegkwyn en jou siel te laat versmag, een vir jou nie uitroei van my altaar af nie; en al wat aangroei uit jou huis, sal op manlike leeftyd sterwe.\n2:34 En dit sal vir jou die teken wees wat oor jou twee seuns, oor Hofni en P\u00ednehas, sal kom: Op een dag sal hulle altwee sterwe.\n2:35 En Ek sal vir My 'n getroue priester verwek wat sal handel soos dit in my hart en in my siel is, en Ek sal vir hom 'n bestendige huis bou, sodat hy al die dae voor die aangesig van my gesalfde kan wandel.\n2:36 En almal wat in jou huis oorbly, sal kom om hulle voor hom neer te buig vir 'n geldstukkie en 'n broodjie, en hulle sal s\u00ea: Voeg my tog by een van die priesterordes, dat ek 'n stukkie brood kan eet.\n3:1 En die seun Samuel het die HERE gedien voor Eli, en die woord van die HERE was skaars in die dae: gesigte was daar nie baie nie.\n3:2 In di\u00e9 tyd dan terwyl Eli op sy plek l\u00ea en slaap--sy o\u00eb het al begin swak word, sodat hy nie kon sien nie--\n3:3 toe die lamp van God nog nie doodgegaan het nie, en Samuel l\u00ea en slaap in die tempel van die HERE waar die ark van God was,\n3:4 het die HERE na Samuel geroep; en hy het geantwoord: Hier is ek.\n3:5 Daarop loop hy na Eli en s\u00ea: Hier is ek, want u het my geroep. Maar hy antwoord: Ek het nie geroep nie; gaan slaap maar weer. Hy het toe geloop en gaan l\u00ea.\n3:6 Verder het die HERE Samuel weer geroep, en Samuel het opgestaan en na Eli gegaan en ges\u00ea: Hier is ek, want u het my geroep. Maar hy antwoord: Ek het nie geroep nie, my seun, gaan slaap maar weer.\n3:7 Maar Samuel het die HERE nog nie geken nie; ook was die woord van die HERE nog nie aan hom geopenbaar nie.\n3:8 En die HERE het Samuel weer geroep vir die derde maal; en hy het opgestaan en na Eli gegaan en ges\u00ea: Hier is ek, want u het my geroep. Toe merk Eli dat die HERE die seun geroep het.\n3:9 Daarom het Eli vir Samuel ges\u00ea: Gaan l\u00ea, en as Hy jou roep, moet jy antwoord: Spreek, HERE, want u kneg hoor. Toe het Samuel geloop en op sy plek gaan l\u00ea.\n3:10 Toe het die HERE gekom en gaan staan en geroep soos die vorige kere: Samuel, Samuel! En Samuel het geantwoord: Spreek, want u kneg hoor.\n3:11 Toe het die HERE aan Samuel ges\u00ea: Kyk, Ek gaan 'n ding doen in Israel waarvan elkeen wat dit hoor, se twee ore sal tuit.\n3:12 Di\u00e9 dag sal Ek aan Eli vervul alles wat Ek oor sy huis gespreek het, van begin tot end.\n3:13 En Ek sal hom te kenne gee dat Ek sy huis gaan oordeel tot in ewigheid oor die ongeregtigheid wat hy geweet het; want toe sy seuns skande oor hulleself gebring het, het hy hulle nie streng bestraf nie.\n3:14 En daarom sweer Ek aangaande die huis van Eli: Waarlik die ongeregtigheid van die huis van Eli sal tot in ewigheid nie deur slagoffer of spysoffer versoen word nie.\n3:15 En Samuel het bly l\u00ea tot die m\u00f4re toe. En hy het die deure van die huis van die HERE oopgemaak; maar Samuel was bevrees om die gesig aan Eli mee te deel.\n3:16 En Eli het Samuel geroep en ges\u00ea: Samuel, my seun! En hy antwoord: Hier is ek.\n3:17 Toe vra hy: Wat is die woord wat Hy met jou gespreek het? Verberg dit tog nie vir my nie. Mag God so aan jou doen en so daaraan toedoen as jy iets van al die woorde wat Hy met jou gespreek het, vir my verberg.\n3:18 En Samuel het hom al die woorde meegedeel, en niks vir hom verberg nie. En hy het ges\u00ea: Hy is die HERE; laat Hom doen wat goed is in sy o\u00eb.\n3:19 En Samuel het groot geword, en die HERE was met hom; en Hy het nie een van al sy woorde onvervuld laat bly nie.\n3:20 En die hele Israel van Dan tot Bers\u00e9ba het erken dat Samuel betroubaar was as 'n profeet van die HERE.\n3:21 En die HERE het weer verskyn in Silo; want die HERE het Hom geopenbaar aan Samuel in Silo deur die woord van die HERE.\n4:1 En die woord van Samuel het tot die hele Israel gekom. En Israel het uitgetrek vir die geveg, die Filistyne tegemoet, en hulle het laer opgeslaan by Ebenha\u00e9ser; maar die Filistyne het laer opgeslaan by Afek.\n4:2 Toe die Filistyne hulle opstel om Israel te ontmoet, en die geveg ontwikkel, is Israel voor die Filistyne verslaan; en hulle het op die vegterrein in die veld omtrent vier duisend man doodgeslaan.\n4:3 Terwyl die manskappe die laer inkom, s\u00ea die oudstes van Israel: Waarom het die HERE ons vandag voor die Filistyne verslaan? Laat ons die verbondsark van die HERE uit Silo na ons toe bring, dat dit onder ons inkom en ons verlos uit die hand van ons vyande.\n4:4 Daarop het die manskappe na Silo gestuur, en hulle het die verbondsark van die HERE van die le\u00ebrskare wat op die g\u00e9rubs troon, daarvandaan gaan haal; en die twee seuns van Eli, Hofni en P\u00ednehas, was daar by die verbondsark van God.\n4:5 En net toe die verbondsark van die HERE in die laer inkom, hef die hele Israel 'n groot krygsgeskreeu aan, sodat die aarde gedreun het.\n4:6 En die Filistyne het die geluid van die gejuig gehoor en ges\u00ea: Watter geluid van 'n groot krygsgeskreeu is dit in die laer van die Hebre\u00ebrs? Toe verneem hulle dat die ark van die HERE in die laer gekom het.\n4:7 En die Filistyne het bang geword, want hulle het ges\u00ea: God het in die laer gekom! En hulle het ges\u00ea: Wee ons, want so iets het gister en eergister nie gebeur nie.\n4:8 Wee ons! Wie sal ons red uit die hand van hierdie geweldige gode? Dit is dieselfde gode wat die Egiptenaars met allerhande plae getref het in die woestyn.\n4:9 Wees dapper en gedra julle soos manne, Filistyne, dat julle nie miskien die Hebre\u00ebrs dien soos hulle julle gedien het nie; gedra julle dan soos manne, en veg.\n4:10 Toe het die Filistyne geveg, en Israel is verslaan, sodat hulle gevlug het, elkeen na sy tente toe. En die slagting was baie groot: van Israel het daar dertig duisend voetgangers geval.\n4:11 Die ark van God is ook geneem, en die twee seuns van Eli, Hofni en P\u00ednehas, het gesterwe.\n4:12 Toe het 'n Benjaminiet van die slagveld af gehardloop en dieselfde dag in Silo aangekom met geskeurde klere en grond op sy hoof.\n4:13 Terwyl hy aankom, sit Eli juis en uitkyk op 'n stoel aan die kant van die pad, want hy was besorg oor die ark van God. En die man het gekom om dit in die stad mee te deel, en die hele stad het geskreeu.\n4:14 Toe Eli dan die geluid van die geskreeu hoor, s\u00ea hy: Wat is dit vir 'n rumoerige geluid? En die man het gou gekom en dit aan Eli meegedeel.\n4:15 (Eli was agt en negentig jaar oud, en sy o\u00eb het styf gestaan, sodat hy nie kon sien nie.)\n4:16 En die man het vir Eli ges\u00ea: Dit is ek wat van die slagveld gekom het; ja, ek het vandag van die slagveld gevlug. En hy vra: Wat het daar gebeur, my seun?\n4:17 En die boodskapper antwoord en s\u00ea: Israel het voor die Filistyne gevlug, en daar was ook 'n groot neerlaag onder die manskappe, en u twee seuns, Hofni en P\u00ednehas, het ook gesterwe, en die ark van God is geneem.\n4:18 Net toe hy melding maak van die ark van God, val hy agteroor van die stoel af aan die kant van die poort, sodat hy sy nek gebreek en gesterf het; want die man was oud en swaar. En hy het Israel veertig jaar lank gerig.\n4:19 En sy skoondogter, die vrou van P\u00ednehas, was v\u00e9r heen in haar swangerskap. Toe sy dan die tyding hoor dat die ark van God geneem is, en dat haar skoonvader en haar man gesterf het, het sy haar krom gebuig en gebaar, want haar barenswe\u00eb het haar oorval.\n4:20 En terwyl sy op sterwe l\u00ea, s\u00ea die vroue wat by haar staan: Wees nie bevrees nie, want jy het 'n seun gebaar; maar sy het nie geantwoord en dit nie ter harte geneem nie,\n4:21 maar die seuntjie Ikabod genoem en ges\u00ea: Weggevoer is die eer uit Israel--met die oog op die wegneming van die ark van God en met die oog op haar skoonvader en haar man.\n4:22 En sy het ges\u00ea: Weggevoer is die eer uit Israel, omdat die ark van God geneem is.\n5:1 En die Filistyne het die ark van God geneem en dit van Ebenha\u00e9ser af na Asdod gebring.\n5:2 Daarop het die Filistyne die ark van God geneem en dit in die huis van Dagon gebring en dit langs Dagon neergesit.\n5:3 Toe die Asdodiete vroeg die volgende m\u00f4re daarheen gaan, sien hulle Dagon l\u00ea met sy gesig op die grond voor die ark van die HERE. En hulle het Dagon geneem en hom weer op sy plek gesit.\n5:4 Maar toe hulle die volgende m\u00f4re vroeg opstaan, sien hulle Dagon l\u00ea met sy gesig op die grond voor die ark van die HERE; maar die hoof van Dagon en sy twee handpalms l\u00ea afgebreek op die drumpel: net Dagon se lyf het aan hom oorgebly.\n5:5 Daarom trap die priesters van Dagon en almal wat in die huis van Dagon ingaan, tot vandag toe nie op die drumpel van Dagon in Asdod nie.\n5:6 Maar die hand van die HERE was swaar op die Asdodiete, en Hy het hulle verskrik en hulle getref met geswelle, Asdod en sy grondgebied.\n5:7 Toe die manne van Asdod sien dat dit so gaan, s\u00ea hulle: Die ark van die God van Israel mag nie by ons bly nie, want sy hand druk swaar op ons en op ons god Dagon.\n5:8 Daarom het hulle al die vorste van die Filistyne by hulle byeen laat kom en gevra: Wat moet ons met die ark van die God van Israel doen? En di\u00e9 het ges\u00ea: Laat die ark van die God van Israel oorgaan na Gat toe. Daarop het hulle die ark van die God van Israel oorgebring.\n5:9 En nadat hulle dit oorgebring het, was die hand van die HERE teen die stad met 'n baie groot verwarring, en Hy het die mense van die stad getref, van die kleinste tot die grootste, sodat geswelle aan hulle uitgebreek het.\n5:10 Daarop stuur hulle die ark van God na Ekron. Maar toe die ark van God in Ekron kom, het die Ekroniete geskreeu en ges\u00ea: Hulle het die ark van die God van Israel na my toe oorgebring om my en my volk dood te maak.\n5:11 Daarom het hulle al die vorste van die Filistyne byeen laat kom en ges\u00ea: Stuur die ark van die God van Israel weg, dat dit na sy plek kan teruggaan en my en my volk nie doodmaak nie. Want daar het'n dodelike verwarring in die hele stad gekom: die hand van God was daar baie swaar.\n5:12 En die mense wat nie gesterf het nie, is met geswelle getref, sodat die hulpgeroep van die stad na die hemel opgeklim het.\n6:1 En toe die ark van die HERE sewe maande lank in die land van die Filistyne was,\n6:2 het die Filistyne die priesters en die waars\u00eaers geroep en ges\u00ea: Wat moet ons met die ark van die HERE doen? Gee ons te kenne waarmee ons dit na sy plek kan wegstuur.\n6:3 En hulle s\u00ea: As julle die ark van die God van Israel wegstuur, stuur dit dan nie leeg weg nie, maar gee Hom ten volle 'n skuldoffer terug; dan sal julle gesond word, en dit sal julle bekend word waarom sy hand nie van julle wyk nie.\n6:4 Toe vra hulle: Wat is die skuldoffer wat ons Hom moet teruggee? En hulle s\u00ea: Volgens die getal van die vorste van die Filistyne: vyf goue geswelle en vyf goue muise, want dit is een plaag oor hulle almal en oor julle vorste.\n6:5 Maak dan beelde van julle geswelle en beelde van julle muise wat die land verniel, en gee eer aan die God van Israel; miskien sal Hy sy hand ligter maak oor julle en julle gode en julle land.\n6:6 Waarom tog sal julle jul hart verhard soos die Egiptenaars en Farao hulle hart verhard het? Het hulle hul nie losgelaat om weg te trek toe Hy hulle sy mag laat voel het nie?\n6:7 Neem dan nou wat nodig is en maak 'n nuwe wa; ook twee melkkoeie waar geen juk op gekom het nie; span dan die koeie in voor die wa en keer hulle kalwers agter hulle weg huis toe.\n6:8 Neem dan die ark van die HERE en sit dit op die wa, en die goue voorwerpe wat julle Hom as skuldoffer teruggee, moet julle in 'n kissie langsaan neerl\u00ea; stuur dit dan weg om heen te gaan.\n6:9 En let op: As dit in die rigting van sy eie gebied na Bet-Semes opgaan, dan het Hy ons hierdie groot onheil aangedoen; maar so nie, dan weet ons dat sy hand ons nie getref het nie: dit het toevallig oor ons gekom.\n6:10 Die manne doen toe so: hulle het twee melkkoeie geneem en di\u00e9 voor die wa gespan en hulle kalwers by die huis agtergehou.\n6:11 En hulle het die ark van die HERE op die wa gesit en die kissie met die goue muise en die beelde van hulle geswelle.\n6:12 En die koeie het reguit padlangs geloop in die rigting van Bet-Semes; hulle het op die een grootpad aldeur geloop en bulk sonder om regs of links uit te draai, terwyl die vorste van die Filistyne agter hulle aan gaan tot by die grens van Bet-Semes.\n6:13 En die mense van Bet-Semes was juis besig om die koringoes af te sny in die laagte. Toe hulle dan hul o\u00eb opslaan en die ark gewaar, was hulle bly om dit te sien.\n6:14 En die wa het by die land van Josua van Bet-Semes gekom en daar gaan staan; daar was 'n groot klip, en hulle het die hout van die wa gekloof en die koeie as 'n brandoffer aan die HERE geoffer.\n6:15 En die Leviete het die ark van die HERE afgehaal met die kissie wat daarby was, waar die goue voorwerpe in was, en op die groot klip neergesit; en die manne van Bet-Semes het dieselfde dag aan die HERE brandoffers geoffer en slagoffers geslag.\n6:16 En toe die vyf vorste van die Filistyne dit sien, het hulle dieselfde dag teruggegaan na Ekron.\n6:17 En dit is die goue geswelle wat die Filistyne as 'n skuldoffer aan die HERE teruggegee het: vir Asdod een, vir Gasa een, vir Askelon een, vir Gat een, vir Ekron een.\n6:18 En die goue muise was volgens die getal van al die stede van die Filistyne wat aan die vyf vorste behoort het, van die versterkte stede sowel as van die onbemuurde dorpe. En die groot klip waar hulle die ark van die HERE op neergesit het, is tot vandag toe getuie op die stuk land van Josua, van Bet-Semes.\n6:19 En Hy het onder die mense van Bet-Semes 'n slagting aangerig; Hy het naamlik onder die volk sewentig man en vyftig duisend man gedood, omdat hulle die ark van die HERE bekyk het; en die volk het getreur, omdat die HERE 'n groot slagting onder die volk aangerig het.\n6:20 Toe s\u00ea die manne van Bet-Semes: Wie kan diens doen voor die aangesig van die HERE, hierdie heilige God? En na wie toe sal Hy optrek van ons af?\n6:21 Daarom het hulle boodskappers gestuur na die inwoners van Kirjat-Je\u00e1rim om te s\u00ea: Die Filistyne het die ark van die HERE teruggebring; kom af, bring dit op na julle toe.\n7:1 Toe het die manne van Kirjat-Je\u00e1rim gekom en die ark van die HERE gaan haal en dit in die huis van Abin\u00e1dab op die heuwel gebring; en hulle het sy seun Ele\u00e1sar geheilig om die ark van die HERE te bewaak.\n7:2 En van die dag af dat die ark in Kirjat-Je\u00e1rim gebly het, het daar geruime tyd verloop--dit was twintig jaar--en die hele huis van Israel het agter die HERE aan geweeklaag.\n7:3 Maar Samuel het met die hele huis van Israel gespreek en ges\u00ea: As julle met jul hele hart julle tot die HERE bekeer, verwyder dan die vreemde gode en die Astartes onder julle uit, en rig julle hart op die HERE en dien Hom alleen; dan sal Hy julle red uit die hand van die Filistyne.\n7:4 Daarop het die kinders van Israel die Ba\u00e4ls en die Astartes verwyder en die HERE alleen gedien.\n7:5 Verder het Samuel ges\u00ea: Versamel die hele Israel by Mispa, dan sal ek tot die HERE vir julle bid.\n7:6 Hulle kom toe bymekaar by Mispa, en hulle het water geskep en dit voor die aangesig van die HERE uitgegiet, en di\u00e9 dag het hulle gevas en daar ges\u00ea: Ons het gesondig teen die HERE. En Samuel het die kinders van Israel in Mispa gerig.\n7:7 Toe die Filistyne hoor dat die kinders van Israel by Mispa saamgekom het, het die vorste van die Filistyne teen Israel opgetrek. En die kinders van Israel het dit gehoor en bevrees geword vir die Filistyne.\n7:8 En die kinders van Israel s\u00ea aan Samuel: Laat nie n\u00e1 om die HERE onse God vir ons aan te roep nie, dat Hy ons uit die hand van die Filistyne verlos.\n7:9 Toe het Samuel 'n suiglam geneem en dit as 'n brandoffer in sy geheel aan die HERE geoffer, en Samuel het die HERE aangeroep vir Israel; en die HERE het hom verhoor.\n7:10 Want onderwyl Samuel die brandoffer bring en die Filistyne nader kom om teen Israel te veg, het die HERE dit di\u00e9 dag met 'n groot geluid laat donder oor die Filistyne, en Hy het hulle in verwarring gebring, sodat hulle verslaan is voor Israel.\n7:11 En die manskappe van Israel het uit Mispa uitgetrek en die Filistyne agtervolg en hulle verslaan tot onderkant Bet-Kar.\n7:12 Toe het Samuel 'n klip geneem en dit opgerig tussen Mispa en Sen, en dit Ebenha\u00e9ser genoem en ges\u00ea: Tot hiertoe het die HERE ons gehelp.\n7:13 En die Filistyne is verneder, sodat hulle verder nie meer die gebied van Israel binnegekom het nie, en die hand van die HERE was teen die Filistyne al die dae van Samuel.\n7:14 Ook die stede wat die Filistyne van Israel geneem het, het na Israel teruggekom, van Ekron af tot by Gat; en die gebied daarvan het Israel uit die hand van die Filistyne geruk. En daar was vrede tussen Israel en die Amoriete.\n7:15 En Samuel was rigter oor Israel al die dae van sy lewe.\n7:16 Hy het van jaar tot jaar rondgetrek na Bet-el en Gilgal en Mispa, en Israel op al hierdie plekke gerig.\n7:17 Dan gaan hy na Rama terug, want daar was sy huis; en daar het hy Israel gerig en daar vir die HERE 'n altaar gebou.\n8:1 En toe Samuel oud was, het hy sy seuns as rigters oor Israel aangestel.\n8:2 Die naam van sy eersgeborene was Jo\u00ebl, en die naam van sy tweede Ab\u00eda, rigters in Bers\u00e9ba.\n8:3 Maar sy seuns het nie in sy we\u00eb gewandel nie: hulle het onregverdige wins agternageloop en omkoopgeskenke aangeneem en die reg verdraai.\n8:4 Toe kom al die oudstes van Israel bymekaar, en hulle gaan na Samuel in Rama\n8:5 en s\u00ea vir hom: Kyk, u is oud, en u seuns wandel nie in u we\u00eb nie; stel nou 'n koning oor ons aan om ons te rig soos by al die nasies.\n8:6 Maar die woord was verkeerd in die o\u00eb van Samuel toe hulle ges\u00ea het: Gee ons 'n koning om ons te rig, en Samuel het tot die HERE gebid.\n8:7 Toe s\u00ea die HERE vir Samuel: Luister na die volk in alles wat hulle aan jou s\u00ea, want nie jou het hulle verwerp nie, maar My het hulle verwerp om nie koning oor hulle te wees nie.\n8:8 Soos al die werke wat hulle gedoen het, van di\u00e9 dag af dat Ek hulle uit Egipte laat optrek het tot vandag toe, dat hulle My verlaat en ander gode gedien het--so doen hulle ook met jou.\n8:9 Luister dan nou na hulle: jy moet hulle net ernstig waarsku en hulle die reg van die koning meedeel wat oor hulle sal regeer.\n8:10 Samuel het toe al die woorde van die HERE oorgebring aan die volk wat 'n koning van hom gevra het.\n8:11 En hy het ges\u00ea: Dit sal die reg wees van die koning wat oor julle sal regeer: Julle seuns sal hy neem en hulle vir homself aanstel by sy wa en by sy perde, dat hulle voor sy wa uit hardloop;\n8:12 en om hulle vir homself aan te stel as owerstes oor duisend en owerstes oor vyftig, en om sy land te ploeg en om sy oes in te samel, en om sy oorlogswapens en gereedskap vir sy strydwaens te maak.\n8:13 Ook julle dogters sal hy neem as salfmengsters en as kooksters en baksters.\n8:14 En van julle lande en julle wingerde en julle olyfboorde sal hy die beste neem en aan sy dienaars gee.\n8:15 En van julle saailande en julle wingerde sal hy die tiendes neem en dit aan sy hofdienaars en sy dienaars gee.\n8:16 En julle slawe en slavinne en julle beste jongmanne en julle esels sal hy neem en vir sy werk gebruik.\n8:17 Van julle kleinvee sal hy die tiendes neem, en self sal julle sy slawe wees.\n8:18 En in di\u00e9 dag sal julle roep vanwe\u00eb jul koning wat julle vir jul verkies het, en die HERE sal julle in di\u00e9 dag nie verhoor nie.\n8:19 Maar die volk het geweier om na Samuel te luister en ges\u00ea: Nee, maar daar moet 'n koning oor ons wees,\n8:20 dat ons ook kan wees soos al die nasies--dat ons koning ons kan rig en voor ons uit trek en ons oorlo\u00eb voer.\n8:21 En Samuel het al die woorde van die volk aangehoor en dit voor die ore van die HERE uitgespreek.\n8:22 Toe s\u00ea die HERE vir Samuel: Luister na hulle en stel 'n koning oor hulle aan. En Samuel het vir die manne van Israel ges\u00ea: Gaan heen, elkeen na sy stad.\n9:1 En daar was 'n man van Benjamin met die naam van Kis, die seun van Ab\u00ed\u00ebl, die seun van Seror, die seun van Begorat, die seun van Af\u00edag, 'n Benjaminiet, 'n vermo\u00ebnde man.\n9:2 En hy het 'n seun gehad met die naam van Saul, 'n jongman en mooi gebou, ja, daar was onder die kinders van Israel geeneen mooier as hy nie: van sy skouers af boontoe was hy ho\u00ebr as die hele volk.\n9:3 En toe die eselinne van Kis, die vader van Saul, weggeraak het, s\u00ea Kis aan sy seun Saul: Neem tog een van die dienaars met jou saam en maak jou klaar, gaan soek die esels.\n9:4 Hy het toe die gebergte van Efraim deurgegaan en die land Sal\u00edsa deurgegaan, maar hulle nie gekry nie; en hulle het die land S\u00e1\u00e4lim deurgegaan, maar daar was niks nie; en hy het die land Benjamin deurgegaan, maar hulle het niks gekry nie.\n9:5 Toe hulle in die land Suf kom, s\u00ea Saul aan die dienaar wat by hom was: Kom, laat ons teruggaan; anders sien my vader van die esels af en word oor ons besorg.\n9:6 En hy antwoord hom: Maar kyk, in hierdie stad is 'n man van God, en die man is ge\u00eberd: alles wat hy spreek, kom sekerlik uit; laat ons nou daarheen gaan; miskien kan hy ons inlig oor die tog wat ons onderneem het.\n9:7 Toe vra Saul vir sy dienaar: S\u00ea nou ons gaan--wat sal ons die man aanbied? Want die brood in ons sakke is op, en 'n geskenk is hier nie om die man van God aan te bied nie; wat het ons?\n9:8 En die dienaar het Saul weer geantwoord en ges\u00ea: Kyk, ek het nog 'n kwart sikkel silwer by my; dit sal ek aan die man van God gee, dat hy ons kan inlig oor ons tog.\n9:9 Vroe\u00ebr het die mense in Israel s\u00f3 ges\u00ea as hulle gaan om God te raadpleeg: Kom, laat ons na die siener gaan. Want die profeet van teenswoordig het hulle vroe\u00ebr siener genoem.\n9:10 En Saul s\u00ea aan sy dienaar: Jou woord is goed; kom, laat ons gaan. Daarop gaan hulle na die stad waar die man van God was.\n9:11 Terwyl hulle die opdraand na die stad opgaan, kom hulle meisies te\u00eb wat uitgaan om water te put, en vra vir hulle: Is die siener hier?\n9:12 En di\u00e9 antwoord hulle en s\u00ea: Daar is hy voor jou; maak nou gou, want vandag het hy in die stad gekom, omdat die volk vandag 'n offer op die hoogte het.\n9:13 As julle die stad ingaan, sal julle hom net aantref voordat hy opgaan na die hoogte om te eet; want die volk eet nie voordat hy kom nie, want hy se\u00ebn die offer; daarna eet die genooides; gaan dan nou op, want julle sal hom nou juis aantref.\n9:14 En hulle het opgegaan na die stad. Toe hulle op die punt was om binne-in die stad te gaan, kom Samuel meteens uit hulle tegemoet om op te gaan na die hoogte.\n9:15 Want die HERE het dit een dag voor die koms van Saul aan Samuel geopenbaar en ges\u00ea:\n9:16 M\u00f4re sulke tyd sal Ek 'n man uit die land Benjamin na jou stuur wat jy moet salf as 'n vors oor my volk Israel; en hy sal my volk verlos uit die hand van die Filistyne. Want Ek het my volk aangesien, omdat sy geroep na My gekom het.\n9:17 Toe Samuel vir Saul sien, het die HERE hom geantwoord: Hier is die man van wie Ek jou ges\u00ea het: Hy sal oor my volk heers.\n9:18 En Saul het nader gekom na Samuel binne-in die poort en gevra: Wys my tog waar die huis van die siener is?\n9:19 Daarop het Samuel Saul geantwoord en ges\u00ea: Ek is die siener! Gaan voor my uit op na die hoogte, dan kan julle vandag saam met my eet; en ek sal jou m\u00f4re vroeg laat gaan; en alles wat in jou hart is, sal ek jou te kenne gee.\n9:20 En wat die esels betref wat jy vandag al drie dae gelede vermis het--bekommer jou daar nie oor nie, want hulle is gevind. Maar aan wie behoort al wat begeerlik is in Israel? Is dit nie aan jou en jou hele familie nie?\n9:21 En Saul antwoord en s\u00ea: Is ek nie 'n Benjaminiet, uit een van die kleinste van die stamme van Israel, en my geslag die geringste uit al die geslagte van die stam van Benjamin nie? Waarom spreek u dan so met my?\n9:22 Verder het Samuel Saul en sy dienaar geneem en hulle in die kamer gebring en hulle 'n plek gegee aan die hoof van die genooides, wat omtrent dertig man was.\n9:23 En Samuel het aan die kok ges\u00ea: Gee die stuk wat ek aan jou gegee het, waarvan ek vir jou ges\u00ea het: Sit dit by jou weg.\n9:24 Die kok dra toe die boud op met wat daaraan was, en sit dit voor Saul neer. En Samuel s\u00ea: Kyk, wat oorgebly het, is voor jou gesit; eet, want teen die bestemde tyd is dit vir jou bewaar toe ek ges\u00ea het: Ek nooi die volk. So het Saul dan di\u00e9 dag saam met Samuel ge\u00ebet.\n9:25 Daarop het hulle van die hoogte afgegaan die stad in, en hy het met Saul gespreek op die dak.\n9:26 En hulle het vroeg opgestaan. Toe die rooidag uitkom, het Samuel Saul op die dak geroep en ges\u00ea: Staan op, dat ek jou kan wegbring. En Saul het opgestaan, en hulle twee, hy en Samuel, het na buite gegaan.\n9:27 Terwyl hulle by die einde van die stad afdaal, s\u00ea Samuel vir Saul: Beveel die dienaar dat hy voor ons uit verder gaan--en hy het verder gegaan--maar staan jy eers stil, dat ek jou die woord van God kan laat hoor.\n10:1 En Samuel het die kruik met olie geneem en dit op sy hoof uitgegiet en hom gesoen en ges\u00ea: Het die HERE jou nie gesalf as vors oor sy erfdeel nie?\n10:2 As jy vandag van my af weggaan, sal jy by die graf van Ragel, op die grens van Benjamin in Selsag, twee manne aantref wat vir jou sal s\u00ea: Die esels wat jy gaan soek het, is gevind. En kyk, jou vader het die saak van die esels laat vaar en is besorg oor julle en vra: Wat kan ek vir my seun doen?\n10:3 Gaan jy dan vandaar verder en kom by die terpentynboom van Tabor, dan sal drie manne jou daar kry wat na God, na Bet-el opgaan: een dra drie bokkies, en een dra drie broodjies, en een dra 'n sak wyn.\n10:4 En hulle sal jou na die welstand vra en sal jou twee brode gee; dit moet jy dan uit hulle hand aanneem.\n10:5 Daarna sal jy kom by G\u00edbea van God waar die wagposte van die Filistyne is; en net soos jy daar die stad inkom, sal jy 'n groep profete ontmoet wat van die hoogte afkom, en voor hulle uit harpe en tamboeryne en fluite en siters, terwyl hulle self profeteer.\n10:6 En die Gees van die HERE sal oor jou vaardig word, sodat jy saam met hulle sal profeteer en in 'n ander mens verander word.\n10:7 En as hierdie tekens vir jou uitkom, doen dan wat jou hand vind om te doen, want God is met jou.\n10:8 En jy moet voor my uit na Gilgal afgaan, en kyk, ek sal na jou afkom om brandoffers te offer, om dankoffers te slag; sewe dae lank moet jy wag, totdat ek by jou kom en jou bekend maak wat jy moet doen.\n10:9 En net toe hy sy skouer draai om van Samuel af weg te gaan, het God sy hart verander, en al hierdie tekens het op di\u00e9 dag uitgekom.\n10:10 Nadat hulle daar by G\u00edbea gekom het, ontmoet hom meteens 'n groep profete, en die Gees van God het oor hom vaardig geword, sodat hy onder hulle geprofeteer het.\n10:11 En toe elkeen wat hom van gister en eergister af geken het, sien dat hy saam met die profete profeteer, het die mense die een aan die ander ges\u00ea: Wat het tog gebeur met die seun van Kis? Is Saul ook onder die profete?\n10:12 En 'n man daarvandaan het geantwoord en ges\u00ea: Wie is tog hulle vader? Daarom het dit 'n spreekwoord geword: Is Saul ook onder die profete?\n10:13 Toe hy klaar was met profeteer, het hy op die hoogte aangekom.\n10:14 En die oom van Saul het vir hom en sy dienaar gevra: Waar het julle heen gegaan? Daarop s\u00ea hy: Om die esels te soek; en toe ons sien dat hulle daar nie was nie, het ons na Samuel gegaan.\n10:15 En die oom van Saul s\u00ea: Vertel my tog wat Samuel julle meegedeel het.\n10:16 Toe s\u00ea Saul vir sy oom: Hy het ons verseker meegedeel dat die esels gevind is. Maar die saak van die koningskap, waar Samuel van gespreek het, het hy hom nie vertel nie.\n10:17 En Samuel het die volk na die HERE in Mispa byeengeroep\n10:18 en aan die kinders van Israel ges\u00ea: So spreek die HERE, die God van Israel: Ek het Israel uit Egipte laat optrek en julle gered uit die hand van die Egiptenaars en uit die hand van al die koninkryke wat julle verdruk het.\n10:19 Maar julle verwerp vandag julle God wat julle uit al jul onheile en node verlos het, en s\u00ea: Nee, maar jy moet 'n koning oor ons aanstel. Stel julle dan nou op voor die aangesig van die HERE volgens julle stamme en volgens julle geslagte.\n10:20 Toe Samuel dan al die stamme van Israel laat nader kom het, is die stam van Benjamin aangewys;\n10:21 en toe hy die stam van Benjamin volgens sy geslagte laat nader kom het, is die geslag van Matri aangewys; verder is Saul, die seun van Kis, aangewys. En hulle het hom gesoek, maar hy was nie te vinde nie.\n10:22 En hulle het die HERE verder geraadpleeg: Het nog iemand hierheen gekom? En die HERE s\u00ea: Kyk, hy het tussen die pakgoed weggekruip.\n10:23 Daarop het hulle geloop en hom daarvandaan gebring; en toe hy tussen die mense gaan staan, was hy van sy skouers af boontoe ho\u00ebr as die hele volk.\n10:24 En Samuel s\u00ea aan die hele volk: Sien julle hom wat die HERE uitgekies het? Want daar is nie een onder die hele volk soos hy nie. Toe juig die hele volk en s\u00ea: Mag die koning lewe!\n10:25 Daarna het Samuel die reg van die koningskap voor die volk afgekondig en dit in 'n boek geskrywe en voor die aangesig van die HERE neergel\u00ea. En Samuel het die hele volk elkeen na sy huis laat gaan\n10:26 En Saul het ook na sy huis gegaan in G\u00edbea; en die helde wie se hart God geroer het, het met hom saamgegaan.\n10:27 Maar die deugniete het ges\u00ea: Hoe kan hierdie man ons verlos? En hulle het hom verag en hom geen geskenk gebring nie; maar hy het hom doof gehou.\n11:1 En Nahas, die Ammoniet, het opgetrek en Jabes in G\u00edlead bele\u00ebr; en al die manne van Jabes het aan Nahas ges\u00ea: Sluit met ons 'n verbond, dan sal ons u dien.\n11:2 Maar Nahas, die Ammoniet, het vir hulle ges\u00ea: Op hierdie voorwaarde sal ek die verbond met julle sluit, dat ek julle almal die regteroog uitsteek en dit as 'n skande op die hele Israel kan l\u00ea.\n11:3 Toe s\u00ea die oudstes van Jabes vir hom: Laat ons sewe dae lank met rus, dat ons boodskappers in die hele gebied van Israel kan stuur; as daar dan niemand is wat ons verlos nie, sal ons na u toe uittrek.\n11:4 En die boodskappers het in G\u00edbea van Saul gekom en die woorde voor die ore van die volk gespreek. Daarop verhef die hele volk hulle stem en ween.\n11:5 Toe kom Saul juis aan agter die beeste van die veld af, en Saul s\u00ea: Wat is dit met die volk, dat hulle ween? En hulle vertel hom die woorde van die manne van Jabes.\n11:6 En die Gees van God het oor Saul vaardig geword terwyl hy di\u00e9 woorde hoor, en hy het baie kwaad geword.\n11:7 En hy het 'n paar beeste geneem en hulle stukkend gesny en met boodskappers deur die hele gebied van Israel gestuur om te s\u00ea: Wie nie agter Saul en agter Samuel aan uittrek nie--so sal met sy beeste gedoen word. Toe val die skrik van die HERE op die volk en hulle trek soos een man uit.\n11:8 En hy het hulle gemonster in Besek: die kinders van Israel was drie honderd duisend en die manne van Juda dertig duisend.\n11:9 En hulle het aan die boodskappers wat gekom het, ges\u00ea: So moet julle aan die manne van Jabes in G\u00edlead s\u00ea: M\u00f4re as die son op sy warmste is, sal julle hulp kry. Toe die boodskappers ingaan en dit aan die manne van Jabes meedeel, was hulle bly.\n11:10 En die manne van Jabes s\u00ea: M\u00f4re sal ons na julle uittrek, en julle kan met ons doen net soos dit goed is in julle o\u00eb.\n11:11 Maar die volgende m\u00f4re het Saul die manskappe in drie afdelings opgestel, en hulle het met die m\u00f4rewag in die laer ingekom en die Ammoniete verslaan tot op die warmste van die dag; en die ander het so verstrooid geraak dat nie twee onder hulle bymekaar gebly het nie.\n11:12 Daarna s\u00ea die manskappe vir Samuel: Wie is dit wat gevra het: Sou Saul oor ons regeer? Lewer die manne uit, dat ons hulle kan doodmaak.\n11:13 Maar Saul antwoord: Op hierdie dag mag geen man gedood word nie, want vandag het die HERE 'n verlossing in Israel bewerk.\n11:14 Toe s\u00ea Samuel aan die volk: Kom, laat ons na Gilgal gaan en daar die koningskap vernuwe.\n11:15 En die hele volk het na Gilgal getrek en daar Saul voor die aangesig van die HERE in Gilgal koning gemaak; en hulle het daar dankoffers voor die aangesig van die HERE geslag, en Saul met al die manne van Israel was daar uitermate vrolik.\n12:1 Toe s\u00ea Samuel aan die hele Israel: Kyk, ek het na julle geluister in alles wat julle aan my ges\u00ea het, en 'n koning oor julle aangestel.\n12:2 En kyk nou, die koning sal voor julle uit wandel, en ek het oud en grys geword, en my seuns is hier by julle. En ek het voor julle uit gewandel van my jeug af tot vandag toe.\n12:3 Hier is ek; getuig teen my voor die HERE en voor sy gesalfde: wie se bees ek geneem het, en wie se esel ek geneem het, en wie ek verdruk of hard behandel het; en uit wie se hand ek omkoopgeld aangeneem het om my o\u00eb daarmee toe te maak--dan sal ek dit aan julle teruggee.\n12:4 En hulle antwoord: U het ons nie verdruk of ons hard behandel nie en uit niemand se hand iets aangeneem nie.\n12:5 Daarop s\u00ea hy vir hulle: Die HERE is getuie teen julle, en getuie is sy gesalfde vandag, dat julle niks in my hand gevind het nie. En hulle roep: Hy is getuie.\n12:6 Verder het Samuel aan die volk ges\u00ea: Getuie is die HERE wat Moses en A\u00e4ron voortgebring en julle vaders uit Egipteland laat optrek het.\n12:7 Gaan staan dan nou, dat ek met julle gerig kan hou voor die aangesig van die HERE oor al die regverdige dade van die HERE wat Hy aan julle en julle vaders gedoen het.\n12:8 Nadat Jakob in Egipte gekom en julle vaders die HERE aangeroep het, het die HERE Moses en A\u00e4ron gestuur; en hulle het julle vaders uit Egipte gelei, en Hy het hulle op hierdie plek laat woon.\n12:9 Maar hulle het die HERE hul God vergeet; daarom het Hy hulle verkoop in die hand van S\u00edsera, die le\u00ebrowerste van Hasor, en in die hand van die Filistyne en in die hand van die koning van Moab--wat teen hulle geveg het.\n12:10 Toe het hulle die HERE aangeroep en ges\u00ea: Ons het gesondig, want ons het die HERE verlaat en die Ba\u00e4ls en Astartes gedien; maar red ons nou uit die hand van ons vyande, dan sal ons U dien.\n12:11 En die HERE het Jer\u00fabba\u00e4l en Bedan en Jefta en Samuel gestuur en julle uit die hand van jul vyande rondom gered, sodat julle veilig gewoon het.\n12:12 Maar toe julle sien dat Nahas, die koning van die kinders van Ammon, teen julle aankom, het julle aan my ges\u00ea: Nee, maar 'n koning moet oor ons regeer, terwyl die HERE julle God tog jul koning is.\n12:13 Hier is dan nou die koning wat julle uitgekies het, wat julle begeer het, en kyk, die HERE het 'n koning oor julle aangestel.\n12:14 As julle maar die HERE vrees en Hom dien en na sy stem luister en nie wederstrewig is teen die mond van die HERE nie en julle self sowel as die koning wat oor julle regeer, die HERE julle God maar volg!\n12:15 Maar as julle nie na die stem van die HERE luister nie en wederstrewig is teen die mond van die HERE, dan sal die hand van die HERE teen julle wees soos teen julle vaders.\n12:16 Gaan dus staan, en kyk na hierdie groot saak wat die HERE voor julle o\u00eb gaan doen.\n12:17 Is dit nie koringoestyd vandag nie? Ek sal die HERE aanroep, dat Hy donderslae en re\u00ebn gee: weet dan en sien dit in dat julle kwaad groot is wat julle in die o\u00eb van die HERE gedoen het deur 'n koning vir julle te begeer.\n12:18 Toe het Samuel die HERE aangeroep, en die HERE het donderslae en re\u00ebn op di\u00e9 dag gegee, sodat die hele volk baie bevrees geword het vir die HERE en vir Samuel.\n12:19 Daarom het die hele volk vir Samuel ges\u00ea: Bid tot die HERE u God vir u knegte, dat ons nie sterf nie, omdat ons by al ons sondes nog kwaad gedoen het deur 'n koning vir ons te begeer.\n12:20 Toe s\u00ea Samuel vir die volk: Wees nie bevrees nie. Julle het al hierdie kwaad gedoen; maar wyk nie van die HERE af nie, en dien die HERE met julle hele hart.\n12:21 En julle mag nie afwyk nie, want dan gaan julle agter nietige afgode aan wat nie kan help of red nie, omdat hulle nietighede is.\n12:22 Want die HERE sal sy volk ter wille van sy grote Naam nie verwerp nie, omdat dit die HERE behaag het om van julle vir Hom 'n volk te maak.\n12:23 Ook wat my betref, dit is ver van my dat ek teen die HERE sou sondig, dat ek sou ophou om vir julle te bid; maar ek sal julle in die goeie en regte weg onderrig.\n12:24 Vrees net die HERE en dien Hom getrou met julle hele hart; want kyk watter groot dinge Hy by julle gedoen het.\n12:25 Maar as julle ooit verkeerd handel, sal julle self sowel as julle koning omkom.\n13:1 Saul het 'n jaar geregeer. En toe hy twee jaar oor Israel geregeer het,\n13:2 het Saul vir hom drie duisend man uit Israel uitgesoek; en by Saul was twee duisend in Migmas en op die gebergte van Bet-el, en duisend was by J\u00f3natan in G\u00edbea in Benjamin; maar die orige manskappe het hy laat gaan, elkeen na sy tente toe.\n13:3 En J\u00f3natan het die wagpos van die Filistyne verslaan wat in Geba was, en die Filistyne het dit gehoor. Daarop het Saul op die ramshoring laat blaas in die hele land om te s\u00ea: Laat die Hebre\u00ebrs dit hoor!\n13:4 En die hele Israel het hoor s\u00ea: Saul het die wagpos van die Filistyne verslaan, en ook het Israel homself gehaat gemaak by die Filistyne. So is dan die manskappe opgeroep agter Saul aan na Gilgal toe.\n13:5 En die Filistyne het bymekaargekom om teen Israel te veg: drie duisend strydwaens en ses duisend perderuiters en voetgangers soos die sand wat op die seestrand is in menigte; en hulle het opgetrek en laer opgeslaan by Migmas, oos van Bet-Awen.\n13:6 Toe die manne van Israel sien dat hulle in die nood is--want die volk was in die noute gedruk--het die volk weggekruip in die spelonke en in die doringbosse en in die rotse en in die grotte en in die kuile.\n13:7 En die Hebre\u00ebrs het die Jordaan deurgetrek na die land Gad en G\u00edlead; maar Saul was nog in Gilgal met al die manskappe wat bewende agter hom aan gegaan het.\n13:8 En hy het sewe dae lank gewag, tot die tyd wat Samuel bepaal het; maar toe Samuel nie na Gilgal kom nie en die manskappe van hom af verstrooid raak,\n13:9 het Saul ges\u00ea: Bring na my die brandoffer en die dankoffers; en hy het die brandoffer geoffer.\n13:10 En toe hy net gereed was om die brandoffer te bring, kom Samuel meteens daar aan; en Saul het uitgegaan hom tegemoet om hom te groet.\n13:11 Daarop vra Samuel: Wat het jy gedoen? En Saul s\u00ea: Ek het gesien dat die manskappe verstrooid raak van my af; en toe u nie kom op die afgesproke tyd nie, terwyl die Filistyne in Migmas bymekaarkom,\n13:12 het ek ges\u00ea: Nou sal die Filistyne na my toe aftrek in Gilgal, en ek het die aangesig van die HERE nie om genade gesmeek nie; daarom het ek myself sterk gehou en die brandoffer gebring.\n13:13 Toe s\u00ea Samuel vir Saul: Jy het dwaas gehandel, jy het die gebod van die HERE jou God wat Hy jou beveel het, nie gehou nie; want anders sou die HERE jou koningskap oor Israel vir goed bevestig het.\n13:14 Maar nou sal jou koningskap nie bestaan nie. Die HERE het vir Hom 'n man na sy hart gesoek; en die HERE het hom as vors oor sy volk aangestel, omdat jy nie gehou het wat die HERE jou beveel het nie.\n13:15 Toe het Samuel klaargemaak en opgegaan van Gilgal na G\u00edbea in Benjamin, en Saul het die manskappe gemonster wat by hom aanwesig was, omtrent ses honderd man.\n13:16 Terwyl Saul en sy seun J\u00f3natan en die manskappe wat by hulle aanwesig was, in Geba in Benjamin bly en die Filistyne by Migmas laer opslaan,\n13:17 het die roofkommando uitgetrek uit die laer van die Filistyne in drie afdelings: een deel het weggedraai op pad na Ofra, na die land Sual toe;\n13:18 en een deel het weggedraai op pad na Bet-Horon, en een deel het weggedraai op pad na die grens wat oor die dal Seb\u00f3im na die woestyn uitkyk.\n13:19 En daar was geen smid te vinde in die hele land van Israel nie, want die Filistyne het ges\u00ea: Anders kan die Hebre\u00ebrs swaarde of spiese maak.\n13:20 Daarom moes al die Israeliete na die Filistyne afgaan om elkeen sy kluitbreker of sy pik of sy byl of sy ploegskaar skerp te maak--\n13:21 so dikwels as die snykant stomp was aan ploegskare en pikke en drietandvurke en byle; en om die osprikkels reg te maak.\n13:22 So het dit gekom dat daar in oorlogstyd geen swaard of spies te vinde was in die hand van al die manskappe wat by Saul en J\u00f3natan was nie; maar by Saul en sy seun J\u00f3natan was dit wel te vinde.\n13:23 En 'n wagpos van die Filistyne het uitgetrek na die pas van Migmas.\n14:1 En op 'n dag het J\u00f3natan, die seun van Saul, aan die dienaar wat sy wapens dra, ges\u00ea: Kom, ons gaan oor na die wagpos van die Filistyne wat daar oorkant is. Maar aan sy vader het hy dit nie te kenne gegee nie.\n14:2 En Saul het gesit op die grens van G\u00edbea onder die granaatboom wat by Migron staan; en die manskappe by hom was omtrent ses honderd man.\n14:3 En Ah\u00eda, die seun van Ah\u00edtub, die broer van Ikabod, die seun van P\u00ednehas, die seun van Eli, die priester van die HERE in Silo, het die skouerkleed gedra. Maar die manskappe het nie geweet dat J\u00f3natan weggegaan het nie.\n14:4 Nou was daar tussen die passe waar J\u00f3natan wou deurgaan na die wagpos van die Filistyne, 'n spits rots oorkant en 'n spits rots duskant, en die naam van die een was Boses en die naam van die ander Sene.\n14:5 Die een spits staan soos 'n pilaar noord teenoor Migmas, en die ander een suid teenoor Geba.\n14:6 J\u00f3natan dan het aan die dienaar wat sy wapens dra, ges\u00ea: Kom, ons gaan oor na die wagpos van daardie onbesnedenes; miskien sal die HERE vir ons optree, want by die HERE is daar geen verhindering om deur baie of deur min te verlos nie.\n14:7 Toe s\u00ea sy wapendraer vir hom: Doen alles wat in u hart is, maak soos u wil; hier is ek by u volgens die wens van u hart.\n14:8 Daarop s\u00ea J\u00f3natan: Kyk, ons sal na die manne toe oorgaan en ons aan hulle vertoon.\n14:9 As hulle vir ons s\u00f3 s\u00ea: Staan stil totdat ons by julle kom! dan moet ons op ons plek bly staan en nie na hulle opklim nie.\n14:10 Maar as hulle s\u00f3 s\u00ea: Kom op na ons toe! dan klim ons op, want dan het die HERE hulle in ons hand gegee; en dit sal vir ons die teken wees.\n14:11 Toe hulle twee hul aan die wagpos van die Filistyne vertoon, s\u00ea die Filistyne: Kyk, daar kom Hebre\u00ebrs uit die gate uit waar hulle weggekruip het.\n14:12 En die manne van die wagpos het J\u00f3natan en sy wapendraer aangespreek en ges\u00ea: Klim op na ons toe, dan sal ons julle 'n les leer! Daarop s\u00ea J\u00f3natan aan sy wapendraer: Klim op agter my aan, want die HERE het hulle in die hand van Israel gegee.\n14:13 En J\u00f3natan het op sy hande en voete uitgeklim, en sy wapendraer agter hom aan; en hulle het voor J\u00f3natan geval terwyl sy wapendraer agter hom aan van kant maak.\n14:14 Hierdie eerste slag waarin J\u00f3natan en sy wapendraer ongeveer twintig man verslaan het, het plaasgevind op omtrent die helfte van'n aanvoorsel van 'n stuk land.\n14:15 Toe kom daar 'n skrik in die laer, in die veld en onder al die manskappe; die wagpos en die roofkommando, hulle het ook geskrik, ja, die land het gebewe, sodat dit 'n skrik van God geword het.\n14:16 En toe die spioene van Saul in G\u00edbea in Benjamin sien dat die menigte daar verward heen en weer golf,\n14:17 s\u00ea Saul aan die manskappe wat by hom was: Hou tog 'n monstering en kyk wie van ons af weggegaan het. En by die monstering het geblyk dat J\u00f3natan en sy wapendraer daar nie was nie.\n14:18 Toe s\u00ea Saul vir Ah\u00eda: Bring die ark van God nader. Want die ark van God was in di\u00e9 tyd by die kinders van Israel.\n14:19 En terwyl Saul nog met die priester spreek en die rumoer wat in die laer van die Filistyne was, altyddeur groter word, s\u00ea Saul vir die priester: Trek jou hand terug!\n14:20 Saul en al die manskappe wat by hom was, is toe saamgeroep, en hulle het by die geveg aangekom; en kyk, die swaard van die een was teen die ander--'n baie groot verwarring.\n14:21 Selfs die Hebre\u00ebrs wat die Filistyne soos gister en eergister bygestaan het, wat verspreid met hulle saam in die le\u00ebr opgetrek het, hulle het ook aangesluit by die Israeliete wat saam met Saul en J\u00f3natan was.\n14:22 Toe al die manne van Israel wat op die gebergte van Efraim weggekruip het, hoor dat die Filistyne vlug, het di\u00e9 hulle ook in die geveg agternagesit.\n14:23 En die HERE het Israel op di\u00e9 dag verlos. Toe die geveg dan by Bet-Awen verbygaan,\n14:24 en die manne van Israel di\u00e9 dag aangedryf word, het Saul die manskappe besweer en ges\u00ea: Vervloek is die man wat iets eet tot vanaand, sodat ek my op my vyande kan wreek. Daarom het al die manskappe aan niks geproe nie.\n14:25 En al die mense het in 'n bos gekom, en daar was heuning op die veld.\n14:26 Toe die manskappe in die bos kom, was daar oorvloed van heuning; maar niemand het met sy hand aan sy mond geraak nie, omdat die manskappe bevrees was vir die eed.\n14:27 Maar J\u00f3natan het nie gehoor toe sy vader die manskappe besweer het nie en het die punt van die staf wat in sy hand was, uitgesteek en dit in 'n heuningkoek gedoop en sy hand aan sy mond gebring, en sy o\u00eb het helder geword.\n14:28 Daarop spreek een van die manskappe hom aan en s\u00ea: Jou vader het die manskappe met hierdie dure eed besweer: Vervloek is die man wat vandag iets eet. Daarom is die volk afgemat.\n14:29 En J\u00f3natan s\u00ea: My vader stort die land in die ongeluk; kyk tog hoe helder my o\u00eb nou is, omdat ek hierdie bietjie heuning geproe het.\n14:30 Hoeveel te meer as die manskappe vandag vry kon eet van die buit van hul vyande wat hulle gevind het! Maar nou is die slagting onder die Filistyne nie groot nie.\n14:31 Maar di\u00e9 dag het hulle die Filistyne verslaan van Migmas af na Ajalon toe, en die manskappe was baie afgemat.\n14:32 En die manskappe het op die buit afgestorm, en kleinvee en beeste en kalwers geneem en dit op die grond geslag, en die manskappe het dit met bloed en al ge\u00ebet.\n14:33 Toe daar aan Saul geboodskap is: Kyk, die manskappe besondig hulle teen die HERE deur met bloed en al te eet, het hy ges\u00ea: Julle handel troueloos; rol nou 'n groot klip na my toe.\n14:34 Verder het Saul ges\u00ea: Versprei julle onder die manskappe en s\u00ea aan hulle: Bring na my elkeen sy bees en elkeen sy stuk kleinvee, en slag dit hier en eet; maar besondig julle nie teen die HERE deur met bloed en al te eet nie. En al die manskappe het elkeen in die nag sy bees met sy hand gebring en dit daar geslag.\n14:35 En Saul het vir die HERE 'n altaar gebou; dit was die eerste altaar wat hy vir die HERE gebou het.\n14:36 Toe s\u00ea Saul: Laat ons in die nag aftrek agter die Filistyne aan, en laat ons onder hulle plunder totdat dit m\u00f4re lig word; en ons moet nie een onder hulle laat oorbly nie. En hulle antwoord: Doen alles wat goed is in u o\u00eb. Maar die priester het ges\u00ea: Laat ons hier tot God nader.\n14:37 Toe het Saul God geraadpleeg: Sal ek aftrek agter die Filistyne aan? Sal U hulle in Israel se hand gee? Maar Hy het hom di\u00e9 dag nie geantwoord nie.\n14:38 En Saul s\u00ea: Kom nader hierheen, al die hoofde van die volk, en ondersoek en kyk waarin hierdie sonde vandag begaan is.\n14:39 Want so waar as die HERE leef wat Israel verlos, al was dit ook in my seun J\u00f3natan, dan moet hy sekerlik sterwe! Maar niemand uit al die manskappe het hom geantwoord nie.\n14:40 Daarop s\u00ea hy aan die hele Israel: Julle moet eenkant staan, en ek en my seun J\u00f3natan sal eenkant staan. En die manskappe antwoord Saul: Doen wat goed is in u o\u00eb.\n14:41 Toe s\u00ea Saul aan die HERE: God van Israel, gee tog die waarheid! En J\u00f3natan en Saul is aangewys, maar die manskappe het vry uitgegaan.\n14:42 En Saul s\u00ea: Werp die lot tussen my en my seun J\u00f3natan. En J\u00f3natan is aangewys.\n14:43 Daarop vra Saul vir J\u00f3natan: Gee my tog te kenne wat jy gedoen het. En J\u00f3natan het hom te kenne gegee en ges\u00ea: Ek het net 'n bietjie heuning geproe met die punt van die staf wat in my hand was; hier is ek, ek sal sterwe.\n14:44 Toe s\u00ea Saul: Mag God aan my so doen en so daaraan toedoen, jy moet sekerlik sterwe, J\u00f3natan!\n14:45 Maar die manskappe het aan Saul ges\u00ea: Moet J\u00f3natan sterwe wat hierdie groot verlossing in Israel bewerk het? Volstrek nie! So waar as die HERE leef, geen haar van sy hoof sal op die aarde val nie! Want met God het hy dit vandag gedoen. So het die volk dan J\u00f3natan losgekoop, dat hy nie gesterf het nie.\n14:46 Daarna het Saul agter die Filistyne teruggetrek, en die Filistyne het na hulle plek gegaan.\n14:47 So het Saul dan die koningskap oor Israel verkry en oorlog gevoer rondom teen al sy vyande: teen Moab en teen die kinders van Ammon en teen Edom en teen die konings van Soba en teen die Filistyne; en oral waarheen hy hom gewend het, het hy straf geoefen.\n14:48 En hy het hom dapper gedra: hy het Amalek verslaan en Israel gered uit die hand van sy berower.\n14:49 En die seuns van Saul was J\u00f3natan en Jiswi en Malkis\u00faa, en die naam van sy twee dogters: die naam van die oudste was Merab, en die naam van die jongste Migal.\n14:50 En die naam van Saul se vrou was Ah\u00ednoam, 'n dogter van Ah\u00edma\u00e4s; en die naam van sy le\u00ebrowerste was Abner, die seun van Ner, die oom van Saul.\n14:51 En Kis was die vader van Saul, en Ner, die vader van Abner, was die seun van Ab\u00ed\u00ebl.\n14:52 Die oorlog teen die Filistyne was hewig al die dae van Saul; en waar Saul ook 'n held of 'n dapper man sien, het hy hom by hom opgeneem.\n15:1 Toe s\u00ea Samuel vir Saul: Die HERE het my gestuur om jou as koning te salf oor sy volk, oor Israel; luister dan nou na die stem van die woorde van die HERE.\n15:2 So s\u00ea die HERE van die le\u00ebrskare: Ek het terde\u00eb gelet op wat Amalek Israel aangedoen het, dat hy hom in die weg gestaan het by sy optog uit Egipte.\n15:3 Gaan nou en verslaan Amalek, en julle moet met die banvloek tref alles wat hy het; en jy mag hom nie verskoon nie, maar jy moet om die lewe bring man sowel as vrou, kind en suigling, bees en kleinvee, kameel en esel.\n15:4 Daarop het Saul die manskappe opgeroep en hulle gemonster in Tel\u00e1im: twee honderd duisend voetgangers en tien duisend man van Juda.\n15:5 En toe Saul by die stad van Amalek aankom en in die dal 'n hinderlaag opstel,\n15:6 s\u00ea Saul vir die Keniete: Gaan weg, verwyder julle, trek af onder die Amalekiete uit, dat ek julle nie met hulle saam wegruim nie; want julle het guns bewys aan al die kinders van Israel by hulle optog uit Egipte. Toe het die Keniete hulle verwyder onder die Amalekiete uit.\n15:7 En Saul het die Amalekiete verslaan van Haw\u00edla af in die rigting van Sur wat oos van Egipte l\u00ea.\n15:8 En Agag, die koning van Amalek, het hy lewendig gevang, maar die hele volk deur die skerpte van die swaard met die banvloek getref.\n15:9 Maar Saul en die manskappe het Agag gespaar, en die beste van die kleinvee en beeste, en die naas-bestes en die lammers en alles wat van waarde was--dit wou hulle nie met die banvloek tref nie; maar al die goed wat veragtelik en vervalle was, dit het hulle met die banvloek getref.\n15:10 En die woord van die HERE het tot Samuel gekom en ges\u00ea:\n15:11 Ek het berou gekry dat Ek Saul koning gemaak het, want hy het van My afvallig geword en my woorde nie uitgevoer nie. Toe het Samuel kwaad geword en die hele nag deur die HERE aangeroep.\n15:12 Maar die m\u00f4re vroeg het Samuel hom klaargemaak om Saul te ontmoet. En aan Samuel is meegedeel en ges\u00ea: Saul het in Karmel aangekom, en kyk, hy het vir hom 'n gedenkteken opgerig; en hy het weggedraai en verbygegaan en afgetrek na Gilgal.\n15:13 Toe Samuel by Saul kom, s\u00ea Saul vir hom: Mag u gese\u00ebnd wees deur die HERE: ek het die woord van die HERE uitgevoer.\n15:14 Daarop vra Samuel: Maar wat vir 'n gebl\u00ear van kleinvee is dit in my ore en 'n gebulk van beeste wat ek hoor?\n15:15 En Saul s\u00ea: Van die Amalekiete het hulle dit gebring, want die manskappe het die beste kleinvee en beeste gespaar om aan die HERE u God te offer; maar die ander het ons met die banvloek getref.\n15:16 Toe s\u00ea Samuel vir Saul: Hou op, dat ek jou kan meedeel wat die HERE vannag met my gespreek het. En hy antwoord hom: Spreek.\n15:17 En Samuel s\u00ea: Is jy, hoewel jy klein was in jou eie o\u00eb, nie tog die hoof van die stamme van Israel nie? En die HERE het jou as koning oor Israel gesalf.\n15:18 En die HERE het jou op die pad gestuur en ges\u00ea: Gaan heen en tref die sondaars, die Amalekiete, met die banvloek en veg teen hulle totdat hulle vernietig is.\n15:19 Waarom het jy dan nie na die stem van die HERE geluister nie en op die buit afgestorm en gedoen wat verkeerd is in die o\u00eb van die HERE?\n15:20 Toe s\u00ea Saul vir Samuel: Ek het na die stem van die HERE geluister en gegaan op die pad waar die HERE my op gestuur het, en Agag, die koning van Amalek, gebring; maar die Amalekiete het ek met die banvloek getref.\n15:21 Maar die manskappe het van die buit kleinvee en beeste geneem, die beste van die bangoed, om aan die HERE u God in Gilgal te offer.\n15:22 Daarop s\u00ea Samuel: Het die HERE behae in brandoffers en slagoffers soos in gehoorsaamheid aan die stem van die HERE? Kyk, om gehoorsaam te wees is beter as slagoffer, om te luister beter as die vet van ramme.\n15:23 Want wederstrewigheid is 'n sonde van waars\u00eaery, en eiesinnigheid is afgodery en beeldediens. Omdat jy die woord van die HERE verwerp het, het Hy jou as koning verwerp.\n15:24 Toe s\u00ea Saul vir Samuel: Ek het gesondig, omdat ek die bevel van die HERE en u woorde oortree het, want ek was bevrees vir die manskappe en het na hulle geluister.\n15:25 Vergeef dan nou tog my sonde en kom met my saam terug, dat ek die HERE kan aanbid.\n15:26 Maar Samuel s\u00ea vir Saul: Ek sal nie met jou saam teruggaan nie, omdat jy die woord van die HERE verwerp het, en nou het die HERE jou verwerp om koning oor Israel te wees.\n15:27 Toe Samuel hom omdraai om weg te gaan, gryp hy die slip van sy mantel, maar dit het afgeskeur.\n15:28 En Samuel s\u00ea vir hom: Vandag het die HERE die koningskap oor Israel van jou afgeskeur en dit aan jou naaste gegee wat beter is as jy.\n15:29 En ook lieg die Roem van Israel nie, en Hy ken geen berou nie; want Hy is geen mens, dat Hy berou sou h\u00ea nie.\n15:30 En hy s\u00ea: Ek het gesondig; eer my tog nou voor die oudstes van my volk en voor Israel, en kom saam met my terug, dat ek die HERE u God kan aanbid.\n15:31 Samuel het toe teruggegaan agter Saul aan, en Saul het die HERE aanbid.\n15:32 Daarop s\u00ea Samuel: Bring Agag, die koning van Amalek, na my toe. Terwyl Agag dan opgeruimd na hom gaan, s\u00ea Agag: Waarlik, die bitterheid van die dood het gewyk.\n15:33 Maar Samuel het ges\u00ea: Soos jou swaard vroue kinderloos gemaak het, so sal jou moeder onder die vroue kinderloos wees. Daarop het Samuel Agag in stukke gekap voor die aangesig van die HERE in Gilgal.\n15:34 Daarna gaan Samuel na Rama, en Saul het opgegaan na sy huis, na G\u00edbea van Saul.\n15:35 En Samuel het Saul tot die dag van sy dood nie meer gesien nie, want Samuel het getreur oor Saul; en die HERE het berou gehad dat Hy Saul koning gemaak het oor Israel.\n16:1 Daarna s\u00ea die HERE aan Samuel: Hoe lank sal jy treur oor Saul, terwyl Ek hom verwerp het om koning te wees oor Israel? Vul jou horing met olie en gaan heen: Ek stuur jou na Isai, die Betlehemiet, want Ek het onder sy seuns vir My 'n koning uitgesoek.\n16:2 Maar Samuel vra: Hoe kan ek gaan? As Saul dit hoor, sal hy my doodmaak. Toe s\u00ea die HERE: Neem 'n jong koei met jou saam en s\u00ea: Ek kom om aan die HERE te offer.\n16:3 Nooi Isai dan na die offermaaltyd, en Ek sal jou bekend maak wat jy moet doen, en jy moet die een vir My salf wat Ek jou sal noem.\n16:4 En Samuel het gedoen wat die HERE gespreek het; en toe hy by Betlehem aankom, het die oudstes van die stad hom bewend tegemoetgegaan en gevra: Is u koms vrede?\n16:5 En hy s\u00ea: Vrede! Ek kom om aan die HERE te offer; heilig julle, en kom met my saam aan die offermaaltyd. En hy het Isai en sy seuns geheilig en hulle na die offermaaltyd genooi.\n16:6 Toe hulle inkom en hy El\u00edab sien, dink hy: Gewis, hier staan voor die HERE sy gesalfde!\n16:7 Maar die HERE s\u00ea vir Samuel: Kyk nie na sy voorkoms en sy ho\u00eb gestalte nie, want Ek ag hom te gering. Want nie wat die m\u00e9ns sien, sien God nie; want die mens sien aan wat voor o\u00eb is, maar die HERE sien die hart aan.\n16:8 Toe roep Isai Abin\u00e1dab en laat hom voor Samuel verbygaan. Maar hy s\u00ea: Hierdie een het die HERE ook nie uitgekies nie.\n16:9 Verder het Isai Samma laat verbygaan. Maar hy s\u00ea: Hierdie een het die HERE ook nie uitgekies nie.\n16:10 So het Isai dan sy sewe seuns voor Samuel laat verbygaan, maar Samuel het aan Isai ges\u00ea: Die HERE het hulle nie uitgekies nie.\n16:11 Verder het Samuel aan Isai gevra: Is dit al die seuns? En hy s\u00ea: Die kleinste is nog oor, en kyk, hy pas skape op. Toe s\u00ea Samuel aan Isai: Stuur en laat hom haal, want ons mag nie om die tafel gaan sit voordat hy hier kom nie.\n16:12 Daarop het hy gestuur en hom laat kom; en hy was rooierig, met mooi o\u00eb en 'n mooi voorkoms. En die HERE s\u00ea: Staan op, salf hom, want dit is hy.\n16:13 Samuel neem toe die horing met olie en salf hom te midde van sy broers, en die Gees van die HERE het van di\u00e9 dag af en verder oor Dawid vaardig geword. En Samuel het klaargemaak en na Rama gegaan.\n16:14 Maar die Gees van die HERE het van Saul gewyk, en 'n bose gees, deur die HERE gestuur, het hom verskrik.\n16:15 Toe s\u00ea die dienaars van Saul vir hom: Kyk tog, 'n bose gees van God verskrik u:\n16:16 laat ons heer net s\u00ea, en u dienaars wat voor u staan, sal 'n man soek wat op die siter kan speel; en as die bose gees van God oor u is, moet hy speel met sy hand, dan sal dit beter met u word.\n16:17 Daarop s\u00ea Saul aan sy dienaars: Kyk tog vir my uit na 'n man wat goed kan speel, en bring hom na my.\n16:18 En een van die dienaars antwoord en s\u00ea: Kyk, ek het 'n seun van Isai, die Betlehemiet, gesien wat kan speel, en hy is 'n dapper held en 'n krygsman en wel ter tale en mooi gebou, en die HERE is met hom.\n16:19 Toe het Saul boodskappers na Isai gestuur en ges\u00ea: Stuur tog jou seun Dawid wat by die skape is, na my.\n16:20 Isai neem toe 'n esel, brood en 'n leersak met wyn en 'n bokkie en stuur dit met sy seun Dawid na Saul.\n16:21 So het Dawid dan by Saul gekom en voor hom gestaan; en di\u00e9 het hom baie liefgekry, sodat hy sy wapendraer geword het.\n16:22 Daarna het Saul na Isai gestuur om te s\u00ea: Laat Dawid tog voor my staan, want hy het guns in my o\u00eb gevind.\n16:23 En net wanneer daar 'n gees van God oor Saul kom, neem Dawid die siter en speel met sy hand; dan voel Saul verlig en word beter, en die bose gees wyk van hom.\n17:1 En die Filistyne het hulle le\u00ebr versamel vir die oorlog en bymekaargekom by Sogo wat aan Juda behoort, en laer opgeslaan tussen Sogo en As\u00e9ka in Efes-Dammim.\n17:2 Maar Saul en die manne van Israel het byeengekom en laer opgeslaan in die dal van die terpentynboom en hulle in slagorde teenoor die Filistyne opgestel.\n17:3 En die Filistyne het duskant teen die berg en die Israeliete oorkant teen die berg gestaan, sodat die dal tussen hulle in was.\n17:4 Toe kom daar 'n baasvegter uit die laers van die Filistyne, met die naam van G\u00f3liat, uit Gat; sy hoogte was ses el en 'n span.\n17:5 Daar was 'n koperhelm op sy hoof, en hy het 'n pantser van skubbe aangehad--die gewig van die pantser was vyf duisend sikkels koper--\n17:6 en skeenplate van koper was aan sy bene en 'n koperlans tussen sy skouers.\n17:7 Die steel van sy spies was soos 'n wewersbalk, en die lem van sy spies was van ses honderd sikkels yster, en die skilddraer het voor hom uit geloop.\n17:8 En hy het gaan staan en roep na die slagordes van Israel en vir hulle ges\u00ea: Waarom trek julle uit om jul in slagorde op te stel? Is ek nie die Filistyn, en julle dienaars van Saul nie? Kies vir julle'n man uit, dat hy na my toe afkom.\n17:9 As hy teen my kan veg en my verslaan, sal ons julle slawe wees; maar as ek hom oorwin en hom verslaan, moet julle ons slawe wees en ons dien.\n17:10 Verder s\u00ea die Filistyn: Ek daag die slagordes van Israel vandag uit! Gee my 'n man, dat ons saam kan veg.\n17:11 Toe Saul en die hele Israel hierdie woorde van die Filistyn hoor, was hulle verskrik en baie bevrees.\n17:12 En Dawid was die seun van di\u00e9 Efratiet, uit Betlehem-Juda, met die naam van Isai; hy het agt seuns gehad, en die man was in Saul se dae oud, op jare gekom onder die manne.\n17:13 Maar die drie oudste seuns van Isai het Saul al in die oorlog gevolg; en die name van sy drie seuns wat in die oorlog gegaan het, was: El\u00edab, die oudste, en sy tweede, Abin\u00e1dab, en die derde, Samma.\n17:14 Dawid was die jongste, terwyl die drie oudstes Saul gevolg het.\n17:15 En Dawid het heen en weer gegaan van Saul om die kleinvee van sy vader in Betlehem op te pas.\n17:16 En die Filistyn het sm\u00f4rens vroeg en saans nader gekom en gaan staan, veertig dae lank.\n17:17 Toe het Isai aan sy seun Dawid ges\u00ea: Neem tog vir jou broers'n efa van hierdie gebraaide koring en hierdie tien brode, en bring dit gou vir jou broers na die laer toe.\n17:18 Maar hierdie tien skywe kaas moet jy bring na die owerste oor duisend, en jy moet ondersoek doen na die welstand van jou broers en van hulle 'n pand saambring.\n17:19 En Saul en hulle en al die manne van Israel was besig om te veg teen die Filistyne in die dal van die terpentynboom.\n17:20 En die volgende m\u00f4re vroeg het Dawid hom klaargemaak: die kleinvee aan die wagter afgegee en opgelaai en weggegaan soos Isai hom beveel het. En toe hy by die wa-laer kom, hef die le\u00ebrmag wat na die vegterrein uittrek, juis die krygsgeskreeu aan.\n17:21 Israel sowel as die Filistyne het slagorde teenoor slagorde opgestel.\n17:22 Daarop gee Dawid sy pakgoed af onder bewaring van die oppasser van die pakgoed, en hy hardloop na die vegterrein. Toe hy daar aankom, vra hy sy broers na die welstand.\n17:23 En terwyl hy met hulle spreek, kom juis die baasvegter--G\u00f3liat is sy naam, die Filistyn uit Gat--uit die slagordes van die Filistyne op en spreek daardie selfde woorde, sodat Dawid dit hoor.\n17:24 Maar toe al die manne van Israel die man sien, vlug hulle vir hom weg, want hulle was baie bang.\n17:25 En die manne van Israel s\u00ea: Het julle die man gesien wat daar opkom? Want hy kom op om Israel uit te daag. En die koning sal die man wat hom verslaan, oorlaai met groot rykdom; ook sal hy sy dogter aan hom gee en sy familie in Israel vrystel van belasting.\n17:26 Daarop het Dawid die manne wat by hom staan, gevra en ges\u00ea: Wat sal met die man gebeur wat hierdie Filistyn verslaan en die smaad van Israel wegneem? Want wie is hierdie onbesnede Filistyn, dat hy die slagordes van die lewende God durf uitdaag?\n17:27 En die manskappe gee hom dieselfde antwoord: S\u00f3 sal met die man gebeur wat hom verslaan.\n17:28 Toe sy oudste broer El\u00edab hom met die manne hoor spreek, het El\u00edab baie kwaad geword vir Dawid en ges\u00ea: Waarom het jy eintlik afgekom, en aan wie het jy daardie klompie kleinvee in die woestyn afgegee? Ek ken jou vermetelheid en die boosheid van jou hart, want jy het afgekom om die geveg te sien.\n17:29 En Dawid s\u00ea: Wat het ek nou gedoen? Ek vra maar net.\n17:30 En hy het by hom weggedraai na iemand anders en dieselfde woorde gespreek, en die manskappe het hom geantwoord volgens die eerste woorde.\n17:31 Toe hulle die woorde hoor wat Dawid spreek en dit voor Saul meedeel, het di\u00e9 hom laat haal.\n17:32 En Dawid het aan Saul ges\u00ea: Laat die manne se moed tog nie ter wille van hom sink nie. U dienaar sal gaan en teen hierdie Filistyn veg.\n17:33 Maar Saul het Dawid geantwoord: Jy kan nie na hierdie Filistyn gaan om teen hom te veg nie, want jy is 'n seun, en hy is 'n krygsman van sy jeug af.\n17:34 Daarop s\u00ea Dawid aan Saul: U dienaar het vir sy vader die kleinvee opgepas, en as daar 'n leeu of 'n beer kom en 'n stuk kleinvee uit die trop wegdra,\n17:35 dan gaan ek uit agter hom aan en verslaan hom en ruk dit uit sy bek uit; en as hy my aanval, gryp ek hom aan sy baard en verslaan hom en maak hom dood.\n17:36 U dienaar het die leeu sowel as die beer doodgeslaan, en met hierdie onbesnede Filistyn sal dit gaan net soos met een van hulle, omdat hy die slagordes van die lewende God uitgedaag het.\n17:37 Verder s\u00ea Dawid: Die HERE wat my gered het uit die klou van die leeu en uit die klou van die beer, Hy sal my red uit die hand van hierdie Filistyn. Toe s\u00ea Saul vir Dawid: Gaan, en mag die HERE met jou wees!\n17:38 En Saul het Dawid sy klere laat aantrek en 'n koperhelm op sy hoof gesit en hom 'n pantser laat aantrek.\n17:39 En Dawid het sy swaard bo-oor sy klere vasgegord, en toe hy moeite doen om te loop, omdat hy dit nooit probeer het nie, s\u00ea Dawid vir Saul: Ek kan nie hierin loop nie, want ek het dit nooit probeer nie. En Dawid het dit uitgetrek.\n17:40 Daarop neem hy sy staf in sy hand en soek vir hom uit die spruit vyf gladde klippe uit en steek dit in sy herderstas wat hy gehad het, naamlik in die slingersak; en met sy slinger in sy hand het hy nader gekom na die Filistyn.\n17:41 Ook die Filistyn het al nader en nader gekom na Dawid, en die skilddraer voor hom uit.\n17:42 Toe die Filistyn opkyk en Dawid sien, het hy hom verag, omdat hy 'n seun was--rooierig, met 'n mooi voorkoms.\n17:43 En die Filistyn vra vir Dawid: Is ek 'n hond dat jy met stokke na my toe kom? En die Filistyn het Dawid vervloek by sy gode.\n17:44 Verder s\u00ea die Filistyn vir Dawid: Kom na my toe, dat ek jou vlees aan die vo\u00ebls van die hemel en die diere van die veld kan gee.\n17:45 Maar Dawid s\u00ea vir die Filistyn: Jy kom na my met 'n swaard en met 'n spies en met 'n lans, maar ek kom na jou in die Naam van die HERE van die le\u00ebrskare, die God van die slagordes van Israel, wat jy uitgedaag het.\n17:46 Vandag sal die HERE jou in my hand oorlewer, dat ek jou kan verslaan en jou hoof van jou wegneem, en die lyke van die le\u00ebr van die Filistyne vandag aan die vo\u00ebls van die hemel en die wilde diere van die aarde kan gee, sodat die hele aarde kan weet dat Israel 'n God het.\n17:47 Dan sal hierdie hele menigte moet erken dat die HERE nie deur swaard en deur spies verlos nie; want die stryd behoort aan die HERE, en Hy sal julle in ons hand gee.\n17:48 Toe die Filistyn hom dan klaarmaak en aldeur nader kom om Dawid te ontmoet, loop Dawid gou na die vegterrein om die Filistyn te ontmoet;\n17:49 en Dawid steek sy hand in die tas en neem 'n klip daaruit en slinger, en hy tref die Filistyn in sy voorhoof, sodat die klip in sy voorhoof indring en hy op sy gesig teen die grond val.\n17:50 So het Dawid dan die Filistyn oorweldig met 'n slinger en 'n klip. En hy het die Filistyn verslaan en hom gedood alhoewel daar geen swaard in Dawid se hand was nie.\n17:51 Daarop het Dawid gehardloop en by die Filistyn gaan staan en sy swaard geneem, dit uit sy skede getrek en hom van kant gemaak, en hy het daarmee sy hoof afgekap. Toe die Filistyne sien dat hulle held dood was, het hulle gevlug.\n17:52 Toe het die manne van Israel en van Juda hulle klaargemaak en gejuig en die Filistyne agtervolg tot by die ingang na Gat en tot by die poorte van Ekron, sodat die gesneuweldes van die Filistyne gel\u00ea het op die pad van Sa\u00e4r\u00e1im en tot by Gat en tot by Ekron.\n17:53 Daarna het die kinders van Israel teruggekeer van die hewige agtervolging van die Filistyne en hulle laer geplunder.\n17:54 En Dawid het die hoof van die Filistyn geneem en dit na Jerusalem gebring, maar sy wapens in sy tent neergesit.\n17:55 Net toe Saul Dawid sien uittrek om die Filistyn te ontmoet, s\u00ea hy vir Abner, die le\u00ebrowerste: Wie se seun is die jongman tog, Abner? En Abner antwoord: So waar as u siel leef, koning, ek weet dit nie!\n17:56 En die koning s\u00ea: Vra jy wie se seun die jongman tog is.\n17:57 En toe Dawid terugkom nadat hy die Filistyn verslaan het, het Abner hom geneem en hom voor Saul gebring, met die hoof van die Filistyn in sy hand.\n17:58 En Saul vra hom: Wie se seun is jy, jongman? En Dawid s\u00ea: Die seun van u dienaar Isai, die Betlehemiet.\n18:1 En nadat hy sy gesprek met Saul be\u00ebindig het, het die siel van J\u00f3natan verkleef geraak aan die siel van Dawid, en J\u00f3natan het hom liefgekry soos sy eie siel.\n18:2 En Saul het hom di\u00e9 dag geneem en hom nie na sy familie laat teruggaan nie.\n18:3 Toe sluit J\u00f3natan met Dawid 'n verbond, omdat hy hom liefgehad het soos sy eie siel.\n18:4 Daarby trek J\u00f3natan sy mantel uit wat hy aangehad het, en gee dit aan Dawid; ook sy klere, ja, selfs sy swaard en sy boog en sy gordel.\n18:5 En Dawid het uitgetrek. Oral waar Saul hom gestuur het, was hy voorspoedig, sodat Saul hom oor die krygsmanne aangestel het; en dit was goed in die o\u00eb van die hele volk en ook in die o\u00eb van die dienaars van Saul.\n18:6 En toe hulle tuis kom, en ook Dawid terug was nadat hy die Filistyn verslaan het, het die vroue uitgegaan uit al die stede van Israel met sang en koordanse, met tamboeryne, met vreugdegeroep en met triangels koning Saul tegemoet.\n18:7 En die vroue wat vrolik was, het gesing en ges\u00ea: Saul het sy duisende verslaan, maar Dawid sy tien duisende!\n18:8 En Saul het baie kwaad geword, want hierdie woord was verkeerd in sy o\u00eb. En hy s\u00ea: Hulle het Dawid die tien duisende gegee, maar my die duisende gegee; hy moet nou nog net die koningskap kry!\n18:9 En van di\u00e9 dag af en verder het Saul die oog op Dawid gehad.\n18:10 Die volgende dag het die bose gees van God oor Saul vaardig geword, sodat hy rasend was binne-in die huis terwyl Dawid soos elke dag met sy hand speel, en Saul 'n spies in sy hand hou.\n18:11 Toe gooi Saul die spies en s\u00ea: Ek wil Dawid teen die muur vassteek! Maar Dawid het twee maal vir hom padgegee.\n18:12 En Saul was bevrees vir Dawid, omdat die HERE met hom was en van Saul gewyk het.\n18:13 Daarom het Saul hom uit sy teenwoordigheid verwyder en hom aangestel as sy owerste oor duisend, sodat hy voor die manskappe uit-- en ingegaan het.\n18:14 En Dawid was voorspoedig in al sy we\u00eb, want die HERE was met hom.\n18:15 Toe Saul sien dat hy baie voorspoedig was, het hy vir hom bang geword.\n18:16 Maar die hele Israel en Juda het Dawid liefgehad, want hy het voor hulle uit-- en ingegaan.\n18:17 Verder het Saul vir Dawid ges\u00ea: Hier is my oudste dogter Merab, haar sal ek aan jou as vrou gee; wees net vir my 'n dapper man en voer die oorlo\u00eb van die HERE. Want Saul het gedink: Laat my hand nie teen hom wees nie, maar laat die hand van die Filistyne teen hom wees.\n18:18 Maar Dawid het vir Saul ges\u00ea: Wie is ek, en wat is my familie, die geslag van my vader in Israel, dat ek 'n skoonseun van die koning sou word?\n18:19 Maar teen die tyd dat Merab, die dogter van Saul, aan Dawid moes gegee word, is sy aan Adri\u00ebl, die Meholatiet, as vrou gegee.\n18:20 Maar Migal, die dogter van Saul, het Dawid liefgekry; en toe hulle dit aan Saul meedeel, was die saak in sy o\u00eb reg.\n18:21 Want Saul het gedink: Ek sal haar aan hom gee, dat sy vir hom'n strik kan wees en dat die hand van die Filistyne teen hom kan wees. Daarom het Saul vir Dawid ges\u00ea: Vir die tweede keer kan jy vandag my skoonseun word!\n18:22 En Saul het sy dienaars bevel gegee: Spreek met Dawid in die geheim en s\u00ea: Kyk, die koning hou van jou, en al sy dienaars het jou lief: word nou maar die koning se skoonseun.\n18:23 Die dienaars van Saul het toe hierdie woorde voor die ore van Dawid gespreek; maar Dawid het gevra: Is dit 'n kleinigheid in julle o\u00eb om die skoonseun van die koning te word, terwyl ek 'n arm en geringe man is?\n18:24 En die dienaars van Saul het hom dit meegedeel: Sulke woorde het Dawid gespreek.\n18:25 Toe s\u00ea Saul: So moet julle aan Dawid s\u00ea: Die koning het behae in geen ander bruidsprys as honderd voorhuide van Filistyne nie, as wraakneming op die vyande van die koning. Saul het naamlik daarop gereken om Dawid te laat val deur die hand van die Filistyne.\n18:26 Toe sy dienaars hierdie woorde aan Dawid meedeel, was die saak reg in die o\u00eb van Dawid om skoonseun van die koning te word. En voordat die dae verstreke was,\n18:27 het Dawid hom klaargemaak en met sy manne uitgetrek, en hulle het twee honderd man onder die Filistyne doodgeslaan; en Dawid het hulle voorhuide gebring en dit is voltallig aan die koning afgegee, sodat hy die koning se skoonseun kon word. Daarop het Saul aan hom sy dogter Migal as vrou gegee.\n18:28 Toe Saul sien en merk dat die HERE met Dawid was, en dat Migal, die dogter van Saul, hom liefhet,\n18:29 het Saul nog meer bevrees geword vir Dawid, en Saul het Dawid se vyand geword al die dae.\n18:30 En die vorste van die Filistyne het uitgetrek; en so dikwels as hulle uittrek, het Dawid meer voorspoed gehad as al die dienaars van Saul, sodat sy naam hoogge\u00eberd was.\n19:1 Daarna het Saul met sy seun J\u00f3natan en met al sy dienaars gespreek om Dawid dood te maak; maar J\u00f3natan, die seun van Saul, het baie van Dawid gehou;\n19:2 en J\u00f3natan het dit aan Dawid meegedeel en ges\u00ea: My vader Saul soek geleentheid om jou dood te maak: pas dan nou m\u00f4re vroeg op en hou jou verborge en steek jou weg.\n19:3 Dan sal ek uitgaan en langs my vader gaan staan in die veld waar jy is, en ek sal met my vader oor jou spreek; en as ek iets sien, sal ek jou dit meedeel.\n19:4 J\u00f3natan het toe goed van Dawid gespreek by sy vader Saul en vir hom ges\u00ea: Laat die koning hom tog nie besondig aan sy dienaar Dawid nie, omdat hy nie teen u gesondig het nie, en omdat sy handelwyse u geheel ten goede kom:\n19:5 hy het sy lewe gewaag en die Filistyn verslaan, en die HERE het aan die hele Israel 'n groot oorwinning besorg. U het dit gesien en u was bly; waarom sal u dan aan onskuldige bloed u besondig deur Dawid sonder oorsaak dood te maak?\n19:6 En Saul het na J\u00f3natan geluister, en Saul het gesweer: So waar as die HERE leef, hy sal nie gedood word nie!\n19:7 Daarop het J\u00f3natan Dawid geroep, en J\u00f3natan het al hierdie woorde aan hom meegedeel. En J\u00f3natan het Dawid na Saul gebring, en hy was voor hom soos gister en eergister.\n19:8 En toe daar weer oorlog kom, het Dawid uitgetrek en teen die Filistyne geveg en 'n groot slag onder hulle geslaan, sodat hulle voor hom uit gevlug het.\n19:9 Maar 'n bose gees van die HERE het oor Saul gekom terwyl hy in sy huis sit met sy spies in sy hand en Dawid met die hand op die snare speel.\n19:10 Toe probeer Saul om Dawid met die spies teen die muur vas te steek, maar hy het vir Saul gekoes, sodat hy die spies teen die muur vasgooi. En Dawid het gevlug en daardie nag vrygekom.\n19:11 Maar Saul het boodskappers na Dawid se huis gestuur om hom te bewaak en hom die m\u00f4re vroeg dood te maak. Maar sy vrou Migal het dit aan Dawid meegedeel en ges\u00ea: As jy nie vannag jou lewe red nie, word jy m\u00f4re gedood.\n19:12 Migal het Dawid toe deur die venster laat afsak; en hy het weggegaan en gevlug en vrygekom.\n19:13 Daarop neem Migal die huisgod en l\u00ea dit op die bed neer, en sy sit die net van bokhaar aan sy koppenent en bedek dit met 'n kombers.\n19:14 Toe Saul dan boodskappers stuur om Dawid te gaan haal, s\u00ea sy: Hy is siek.\n19:15 Daarop stuur Saul die boodskappers om Dawid te besoek met die opdrag: Bring hom met bed en al na my toe, dat ek hom kan ombring.\n19:16 Toe die boodskappers inkom, l\u00ea die huisgod daar op die bed en die net van bokhaar aan sy koppenent!\n19:17 En Saul s\u00ea vir Migal: Waarom het jy my so bedrieg en my vyand laat gaan, sodat hy vrygekom het? Maar Migal het Saul geantwoord: Hy het vir my ges\u00ea: Laat my gaan, of ek maak jou dood.\n19:18 Intussen het Dawid gevlug en vrygeraak en by Samuel in Rama gekom en hom meegedeel alles wat Saul hom aangedoen het. Toe het hy saam met Samuel weggegaan, en hulle het in Najot gebly.\n19:19 En aan Saul is meegedeel en ges\u00ea: Kyk, Dawid is in Najot by Rama.\n19:20 Daarop stuur Saul boodskappers om Dawid te gaan haal. Maar toe hulle die skare profete sien profeteer, met Samuel as leier aan hulle hoof, het die Gees van God oor die boodskappers van Saul gekom, sodat hulle ook geprofeteer het.\n19:21 Toe hulle dit aan Saul meedeel, het hy ander boodskappers gestuur, maar hulle het ook geprofeteer; en Saul het die derde keer weer boodskappers gestuur, maar hulle het ook geprofeteer.\n19:22 En hy het self ook na Rama gegaan en by die groot put gekom wat by Segu is, en gevra en ges\u00ea: Waar is Samuel en Dawid? En hulle antwoord: Daar in Najot by Rama.\n19:23 Hierop gaan hy daarheen, na Najot by Rama; en die Gees van God het ook oor hom gekom, sodat hy aldeur geloop en profeteer het totdat hy in Najot by Rama aangekom het.\n19:24 Hy het ook self sy klere uitgetrek en ook voor Samuel geprofeteer en ontbloot neergeval daardie hele dag en die hele nag. Daarom s\u00ea hulle: Is Saul ook onder die profete?\n20:1 Toe het Dawid gevlug uit Najot by Rama, en hy het by J\u00f3natan gekom en gevra: Wat het ek gedoen? Wat is my misdaad, en wat is my sonde voor jou vader, dat hy my lewe soek?\n20:2 Maar hy s\u00ea vir hom: Volstrek nie! Jy sal nie sterwe nie. Kyk, my vader doen geen ding, klein of groot, sonder om dit aan my te openbaar nie; waarom sou my vader dan hierdie saak vir my wegsteek? Dit is nie so nie.\n20:3 Toe sweer Dawid verder en s\u00ea: Jou vader weet baie goed dat ek guns in jou o\u00eb gevind het; daarom het hy gedink: Laat J\u00f3natan dit nie weet nie, anders word hy bedroef. Maar so waar as die HERE leef en jou siel leef, daar is maar net een tree tussen my en die dood!\n20:4 En J\u00f3natan het Dawid geantwoord: Wat jy begeer, sal ek vir jou doen.\n20:5 Toe s\u00ea Dawid vir J\u00f3natan: Kyk, m\u00f4re is dit nuwemaan, en ek moet sekerlik met die koning saam aansit om te eet; maar laat my gaan, dat ek my wegsteek in die veld tot oorm\u00f4re-aand.\n20:6 As jou vader my inderdaad mis, moet jy s\u00ea: Dawid het my dringend verlof gevra om gou na sy stad Betlehem te loop, want daar is die jaarlikse offer vir die hele geslag.\n20:7 As hy so s\u00ea: Goed! dan is jou dienaar veilig; maar as hy baie kwaad word, weet dan dat die onheil van sy kant vas besluit is.\n20:8 Bewys dan guns aan jou dienaar, want jy het jou dienaar met jou saam in 'n verbond van die HERE gebring. Maar as daar by my 'n misdaad is, maak jy my dan self dood--waarom tog sou jy my na jou vader bring?\n20:9 Toe s\u00ea J\u00f3natan: Moenie so dink nie! Want as ek sekerlik bemerk dat die onheil van my vader se kant vas besluit is om oor jou te kom, sou ek jou dit dan nie te kenne gee nie?\n20:10 En Dawid het J\u00f3natan gevra: Wie sal my dit te kenne gee of jou vader jou miskien 'n harde antwoord gee?\n20:11 En J\u00f3natan s\u00ea vir Dawid: Kom, laat ons uitgaan die veld in. En hulle twee het die veld ingegaan.\n20:12 Daarop s\u00ea J\u00f3natan vir Dawid: Die HERE, die God van Israel,is getuie dat ek my vader m\u00f4re of oorm\u00f4re op hierdie tyd sal uitvra; en as dit gunstig is vir Dawid, sal ek dan nie na jou stuur en jou dit openbaar nie?\n20:13 Mag die HERE so aan J\u00f3natan doen en so daaraan toedoen: as my vader goedvind om onheil oor jou te bring, dan sal ek jou dit openbaar en jou laat gaan, dat jy veilig kan wegkom; en mag die HERE met jou wees soos Hy met my vader gewees het.\n20:14 En sal jy my nie, as ek dan nog lewe, die guns van die HERE bewys nie, sodat ek nie sterwe nie?\n20:15 Jy sal ook nimmer aan my huis jou guns onttrek nie; wanneer die HERE die vyande van Dawid, een vir een, van die aarde af uitroei nie.\n20:16 So het J\u00f3natan dan 'n verbond gesluit met die huis van Dawid. En die HERE het dit ge\u00ebis van die hand van Dawid se vyande.\n20:17 En J\u00f3natan het Dawid weer laat sweer by sy liefde vir hom; want hy het hom liefgehad met die liefde van sy siel.\n20:18 Verder het J\u00f3natan vir hom ges\u00ea: M\u00f4re is dit nuwemaan, en jy sal gemis word, want jou sitplek sal leeg wees.\n20:19 Maar oorm\u00f4re moet jy sekerlik afkom en gaan na die plek waar jy jou op die werkdag weggesteek het, en jy moet langs die klip Esel gaan sit.\n20:20 Dan sal ek drie pyle aan die kant daarvan skiet asof ek na 'n teiken skiet.\n20:21 En kyk, ek sal die dienaar stuur en s\u00ea: Gaan soek die pyle! As ek uitdruklik aan die dienaar s\u00ea: Daar is die pyle, van jou af duskant toe, bring dit--dan kan jy maar kom; want jy is veilig en daar is niks nie, so waar as die HERE leef!\n20:22 Maar as ek s\u00f3 aan die jongman s\u00ea: Daar l\u00ea die pyle van jou af, verder--gaan dan weg, want die HERE stuur jou weg.\n20:23 En wat die saak aangaan wat ons bespreek het, ek en jy--kyk, die HERE is tussen my en jou tot in ewigheid.\n20:24 Daarop het Dawid hom in die veld weggesteek. En toe dit nuwemaan was, gaan die koning aan die maaltyd sit om te eet--\n20:25 die koning het op sy sitplek gaan sit soos die vorige kere, op die sitplek teen die muur; en J\u00f3natan het opgestaan, en Abner het langs Saul gesit, maar Dawid se plek was leeg.\n20:26 En Saul het di\u00e9 dag niks gepraat nie, want hy het gedink: Daar het iets met hom gebeur dat hy nie rein is nie; waarlik, hy is nie rein nie.\n20:27 Maar toe op die volgende, die tweede dag na die nuwemaan, Dawid se plek leeg was, s\u00ea Saul vir sy seun J\u00f3natan: Waarom kom die seun van Isai gister sowel as vandag nie na die maaltyd nie?\n20:28 En J\u00f3natan het Saul geantwoord: Dawid het my dringend verlof gevra na Betlehem toe\n20:29 en ges\u00ea: Laat my tog gaan, want ons het 'n familie-offer in die stad, en my broer self het my laat roep. As ek dan nou guns in jou o\u00eb gevind het, laat my tog heengaan om my broers te besoek. Daarom het hy nie aan die koning se tafel gekom nie.\n20:30 Toe ontvlam die toorn van Saul teen J\u00f3natan, en hy s\u00ea vir hom: Jou ontaarde, wederstrewige seun, weet ek nie dat jy die seun van Isai verkies tot jou skande en tot skande van jou moeder se naaktheid nie?\n20:31 Want al die dae dat die seun van Isai op die aarde lewe, sal jy en jou koningskap nie bevestig word nie; stuur dan nou en bring hom na my, want hy moet sterwe.\n20:32 En J\u00f3natan het sy vader Saul geantwoord en vir hom ges\u00ea: Waarom moet hy gedood word, wat het hy gedoen?\n20:33 Daarop gooi Saul die spies na hom om hom te tref. Toe J\u00f3natan dan merk dat dit van sy vader se kant vas besluit was om Dawid dood te maak,\n20:34 staan J\u00f3natan op van die tafel in gloeiende toorn, en hy het geen brood ge\u00ebet op die tweede dag van die nuwemaan nie, want hy was bedroef oor Dawid, omdat sy vader hom smadelik beje\u00ebn het.\n20:35 Die volgende m\u00f4re gaan J\u00f3natan, volgens afspraak met Dawid, na die veld toe uit, en 'n jong dienaar met hom saam.\n20:36 En hy s\u00ea aan die dienaar: Loop soek tog die pyle wat ek afskiet. En terwyl die dienaar loop, skiet hy 'n pyl dwarsoor hom heen.\n20:37 Toe die dienaar dan by die plek kom waar J\u00f3natan die pyl geskiet het, roep J\u00f3natan die dienaar agterna en s\u00ea: L\u00ea die pyl nie van jou af, verder nie?\n20:38 En J\u00f3natan roep die dienaar agterna: Maak gou, hardloop, moenie bly staan nie. En die dienaar van J\u00f3natan het die pyl opgetel en by sy heer gekom.\n20:39 Maar die dienaar het van niks geweet nie: net J\u00f3natan en Dawid het van die saak geweet.\n20:40 Toe gee J\u00f3natan sy wapens aan die dienaar wat by hom was, en s\u00ea vir hom: Gaan, bring dit na die stad.\n20:41 Terwyl die dienaar huis toe gaan, staan Dawid op van die suidekant en val met sy aangesig op die aarde en buig drie maal; daarna het hulle mekaar gesoen en saam geween, totdat Dawid hardop gesnik het.\n20:42 En J\u00f3natan s\u00ea vir Dawid: Gaan in vrede, omdat ons twee in die Naam van die HERE gesweer en ges\u00ea het: Die HERE sal tussen my en jou wees, en tussen my nageslag en jou nageslag vir altyd.\n20:43 Daarna het hy opgestaan en weggegaan, maar J\u00f3natan het die stad in geloop.\n21:1 En Dawid het in Nob gekom by die priester Ahim\u00e9leg; en Ahim\u00e9leg het Dawid bewend tegemoetgegaan en hom gevra: Waarom is u alleen, en is daar niemand by u nie?\n21:2 En Dawid s\u00ea aan die priester Ahim\u00e9leg: Die koning het my 'n opdrag gegee en aan my ges\u00ea: Laat geen mens iets van die saak weet waarvoor ek jou stuur en wat ek jou opdra nie. Daarom het ek die dienaars 'n sekere plek aangewys.\n21:3 Maar nou, wat is hier by u? Gee vyf brode in my hand, of wat beskikbaar is.\n21:4 En die priester het Dawid geantwoord en ges\u00ea: Hier is geen gewone brood by my nie; hier is net heilige brood. As die dienaars hulle maar net vir vroue in ag geneem het.\n21:5 Toe antwoord Dawid die priester en s\u00ea vir hom: Sekerlik is die vroue aan ons onthou soos altyd wanneer ek uittrek. Dus is die uitrustings van die dienaars heilig, alhoewel dit 'n ongewyde onderneming is--hoeveel te meer as hulle vandag deur die uitrusting geheilig word!\n21:6 Toe gee die priester hom die heilige brood, want daar was geen ander brood nie, behalwe die toonbrode wat voor die aangesig van die HERE weggeneem word, om vars brood neer te sit op die dag as dit weggeneem word.\n21:7 Maar daar was 'n man uit die dienaars van Saul wat dieselfde dag opgesluit was voor die aangesig van die HERE, en sy naam was Do\u00ebg, die Edomiet, die opsigter oor die veewagters van Saul.\n21:8 En Dawid s\u00ea vir Ahim\u00e9leg: Is hier nie 'n spies of 'n swaard by u nie? Want ek het my swaard sowel as my wapens nie met my saamgeneem nie, omdat die opdrag van die koning dringend was.\n21:9 Toe s\u00ea die priester: Die swaard van G\u00f3liat, die Filistyn, wat u in die dal van die terpentynboom verslaan het, hier is dit in 'n mantel toegedraai, agter die skouerkleed; as u dit vir u wil neem, neem dit, want behalwe dit is hier geen ander nie. Toe s\u00ea Dawid: Daar is nie nog so een nie, gee dit aan my.\n21:10 En Dawid het hom klaargemaak en di\u00e9 dag van Saul af weggevlug en by Agis, die koning van Gat, gekom.\n21:11 Maar die dienaars van Agis het hom gevra: Is dit nie Dawid, die koning van die land nie? Het hulle nie vir hom in die koordanse gesing nie en ges\u00ea: Saul het sy duisende verslaan, maar Dawid sy tien duisende?\n21:12 En Dawid het hierdie woorde ter harte geneem en baie bevrees geword vir Agis, die koning van Gat.\n21:13 Daarom het hy hom voor hulle o\u00eb kranksinnig aangestel en hom mal gehou onder hulle hand en op die deure van die poort gekrap en sy speeksel in sy baard laat afloop.\n21:14 Daarop s\u00ea Agis aan sy dienaars: Julle sien tog die man is kranksinnig, waarom bring julle hom na my toe?\n21:15 Het ek gebrek aan kranksinniges, dat julle hierdie een bring om sy kranksinnigheid by my uit te haal? Moet so een in my huis inkom?\n22:1 En Dawid het daarvandaan weggegaan en ontvlug na die spelonk van Ad\u00fallam; en toe sy broers en sy hele familie dit hoor, het hulle daarheen afgetrek na hom.\n22:2 Verder het by hom vergader elkeen wat in benoudheid was, en elkeen wat 'n skuldeiser gehad het, en elkeen wat verbitterd was; en hy het owerste oor hulle geword, sodat daar omtrent vier honderd man met hom saam was.\n22:3 Vandaar gaan Dawid toe na Mispe in Moab en s\u00ea aan die koning van Moab: Laat my vader en my moeder tog uitkom by julle totdat ek weet wat God met my wil doen.\n22:4 En hy het hulle voor die koning van Moab gebring, en hulle het by hom gebly al die dae wat Dawid in die bergvesting was.\n22:5 Maar die profeet Gad het vir Dawid ges\u00ea: Jy mag nie in die bergvesting bly nie; trek weg en gaan die land Juda in. En Dawid het weggetrek en in die bos H\u00e9ret gekom.\n22:6 Toe Saul hoor dat Dawid en die manne wat by hom was, opgemerk is--Saul het by G\u00edbea op die hoogte onder die tamarisk gesit met sy spies in sy hand, en al sy dienaars het by hom gestaan--\n22:7 het Saul aan sy dienaars wat by hom staan, ges\u00ea: Luister tog, Benjaminiete! Sal die seun van Isai ook vir julle almal lande en wingerde gee, julle almal aanstel as owerstes oor duisend en owerstes oor honderd,\n22:8 dat julle almal teen my saamspan en niemand dit aan my openbaar as my seun met die seun van Isai 'n verbond sluit nie? en niemand van julle met my medelyde het en dit aan my openbaar dat my seun my onderdaan teen my ophits om my voor te l\u00ea, soos vandag die geval is nie?\n22:9 Daarop antwoord Do\u00ebg, die Edomiet, wat by die dienaars van Saul staan, en s\u00ea: Ek het die seun van Isai sien kom in Nob by Ahim\u00e9leg, die seun van Ah\u00edtub.\n22:10 En di\u00e9 het vir hom die HERE geraadpleeg en hom padkos gegee; hy het ook die swaard van G\u00f3liat, die Filistyn, aan hom gegee.\n22:11 Toe stuur die koning om Ahim\u00e9leg, die seun van Ah\u00edtub, die priester, met sy hele familie, die priesters wat in Nob was, te roep, en hulle het almal na die koning gekom.\n22:12 En Saul het ges\u00ea: Luister tog, seun van Ah\u00edtub! Toe antwoord hy: Hier is ek, my heer!\n22:13 En Saul s\u00ea vir hom: Waarom het julle teen my saamgesweer, jy en die seun van Isai, deurdat jy vir hom brood en 'n swaard gegee het en God vir hom geraadpleeg het, sodat hy hom as iemand wat my voorl\u00ea, teen my sou versit soos vandag die geval is?\n22:14 Toe antwoord Ahim\u00e9leg die koning en s\u00ea: Maar wie is onder al u dienaars so getrou soos Dawid, wat skoonseun van die koning is en aangesluit het by u lyfwag en ge\u00eberd is in u huis?\n22:15 Het ek vandag vir die eerste keer God vir hom geraadpleeg? Dit is ver van my! Die koning moet nie op sy dienaar, op my hele familie, iets l\u00ea nie; want u dienaar het van hierdie hele saak, klein of groot, niks af geweet nie.\n22:16 Maar die koning s\u00ea: Ahim\u00e9leg, jy moet sekerlik sterwe, jy en jou hele familie.\n22:17 En die koning s\u00ea aan die hardlopers wat by hom staan: Tree nader en maak die priesters van die HERE dood, omdat hulle hand ook met Dawid saam is en omdat hulle geweet het dat hy vlug en dit nie aan my geopenbaar het nie. Maar die dienaars van die koning wou hulle hand nie uitsteek om op die priesters van die HERE aan te val nie.\n22:18 Daarop s\u00ea die koning vir Do\u00ebg: Tree jy nader en val op die priesters aan. Toe tree Do\u00ebg, die Edomiet, nader en hy val op die priesters aan; en hy het op di\u00e9 dag vyf en tagtig man wat die linneskouerkleed dra, gedood.\n22:19 Ook die priesterstad Nob het hy met die skerpte van die swaard verslaan, man sowel as vrou, kind sowel as suigling, ook die beeste en esels en skape met die skerpte van die swaard.\n22:20 Maar een van die seuns van Ahim\u00e9leg, die seun van Ah\u00edtub, het vrygeraak, en sy naam was Abjatar; hy het agter Dawid aan gevlug.\n22:21 Toe Abjatar aan Dawid vertel dat Saul die priesters van die HERE vermoor het,\n22:22 s\u00ea Dawid vir Abjatar: Ek het daardie dag toe Do\u00ebg, die Edomiet, daar was, geweet dat hy dit sekerlik aan Saul sou vertel. Ek is die oorsaak van die dood van al die lede van u familie.\n22:23 Bly by my, wees nie bevrees nie; want die wat my lewe soek, soek u lewe ook; want u is by my in goeie bewaring.\n23:1 Intussen is aan Dawid meegedeel en ges\u00ea: Kyk, die Filistyne veg teen Keh\u00edla, en hulle plunder die dorsvloere.\n23:2 Toe raadpleeg Dawid die HERE en vra: Sal ek gaan en daardie Filistyne verslaan? En die HERE s\u00ea vir Dawid: Gaan en verslaan die Filistyne en verlos Keh\u00edla.\n23:3 Maar die manne van Dawid s\u00ea vir hom: Kyk, hier in Juda is ons al bevrees, hoeveel te meer dan as ons na Keh\u00edla trek teen die slagordes van die Filistyne?\n23:4 Toe raadpleeg Dawid die HERE nog weer, en die HERE het hom geantwoord en ges\u00ea: Maak klaar, trek af na Keh\u00edla, want Ek gee die Filistyne in jou hand.\n23:5 Daarom het Dawid met sy manne na Keh\u00edla getrek en teen die Filistyne geveg en hulle vee weggedrywe en 'n groot slag onder hulle geslaan. So het Dawid dan die inwoners van Keh\u00edla verlos.\n23:6 (By die vlug van Abjatar, die seun van Ahim\u00e9leg, na Dawid, het hy na Keh\u00edla afgekom met die skouerkleed by hom.)\n23:7 Daarop kry Saul berig dat Dawid in Keh\u00edla gekom het, en Saul s\u00ea: God het hom in my hand oorgelewer, want hy het homself opgesluit deurdat hy in 'n stad met poorte en grendels ingegaan het.\n23:8 Daarom het Saul al die manskappe vir die geveg opgeroep om af te trek na Keh\u00edla ten einde Dawid en sy manne in te sluit.\n23:9 Toe Dawid gewaar dat Saul onheil teen hom beraam, s\u00ea hy aan die priester Abjatar: Bring die skouerkleed nader.\n23:10 En Dawid s\u00ea: HERE, God van Israel, u kneg het verseker gehoor dat Saul na Keh\u00edla wil trek om die stad om my ontwil te verwoes.\n23:11 Sal die burgers van Keh\u00edla my in sy hand uitlewer? Sal Saul afkom soos u kneg verneem het? HERE, God van Israel, gee u kneg dit tog te kenne! Toe antwoord die HERE: Hy sal afkom.\n23:12 Daarop s\u00ea Dawid: Sal die burgers van Keh\u00edla my en my manne in die hand van Saul uitlewer? En die HERE antwoord: Hulle sal uitlewer.\n23:13 En Dawid het klaargemaak met sy manne, omtrent ses honderd man--hulle het uit Keh\u00edla uitgetrek en rondgetrek waar hulle maar kon. Toe Saul berig ontvang dat Dawid uit Keh\u00edla ontsnap het, het hy opgehou om uit te trek.\n23:14 En Dawid het gebly in die woestyn, in die bergvestings, ook op die gebergte in die woestyn Sif; en Saul het hom aldae gesoek, maar God het hom nie in sy hand oorgegee nie.\n23:15 Maar Dawid het bemerk dat Saul uittrek om sy lewe te soek. Dawid was naamlik in die woestyn Sif, in Hores.\n23:16 Daarop het J\u00f3natan, die seun van Saul, hom klaargemaak en na Dawid in Hores gegaan. En hy het hom bemoedig in God\n23:17 en vir hom ges\u00ea: Vrees nie, want die hand van Saul, my vader, sal jou nie vind nie, maar jy sal koning word oor Israel, en ek sal die tweede onder jou wees; en my vader Saul weet dit ook goed.\n23:18 Toe sluit hulle twee 'n verbond voor die aangesig van die HERE; en Dawid het in Hores gebly, maar J\u00f3natan het na sy huis gegaan.\n23:19 Daarna het daar Sifiete opgegaan na Saul, na G\u00edbea, en ges\u00ea: Steek Dawid hom nie weg by ons in die bergvestings, in Hores, op die heuwel Hag\u00edla wat suid van die wildernis l\u00ea nie?\n23:20 En is dit nou na u hartelus om af te kom, o koning, kom dan af, en ons sal sorg om hom in die hand van die koning uit te lewer.\n23:21 En Saul s\u00ea: Mag julle gese\u00ebnd wees deur die HERE, omdat julle medelyde met my gehad het.\n23:22 Gaan tog heen, maak verder klaar en ondersoek en bekyk die plek waar sy spoor is, wie hom daar gesien het; want aan my is ges\u00ea dat hy baie listig is.\n23:23 Daarom, bekyk en ondersoek al die skuilplekke waar hy hom wegsteek, en kom verseker na my terug, dan sal ek met julle saamgaan; en as hy in die land is, sal ek hom opspoor onder al die geslagte van Juda.\n23:24 En hulle het klaargemaak en voor Saul uit na Sif gegaan, terwyl Dawid en sy manne in die woestyn Maon was, in die Vlakte suid van die wildernis.\n23:25 Toe Saul met sy manne trek om hom te soek, is dit aan Dawid geboodskap; daarom het hy afgetrek na die rots en in die woestyn Maon gebly. Maar Saul het dit gehoor en Dawid agternagejaag, die woestyn Maon in.\n23:26 En Saul het aan hierdie kant van die berg getrek, maar Dawid met sy manne was aan die ander kant van die berg. En toe Dawid in angs vlug om van Saul weg te kom, terwyl Saul en sy manne Dawid en sy manne omsingel om hulle te vang,\n23:27 kom daar 'n boodskapper by Saul en s\u00ea: Maak gou en kom, want die Filistyne het 'n inval in die land gedoen.\n23:28 Daarop het Saul omgedraai en Dawid nie meer agternagejaag nie, maar die Filistyne tegemoetgetrek. Daarom noem hulle daardie plek Rots van Skeiding.\n24:1 En daarvandaan het Dawid opgetrek en in die bergvestings van \u00c9ngedi gebly.\n24:2 En net toe Saul terugkom agter die Filistyne vandaan, is aan hom meegedeel en ges\u00ea: Kyk, Dawid is in die woestyn van \u00c9ngedi.\n24:3 Daarop het Saul drie duisend uitgesoekte manne uit die hele Israel geneem en heengegaan om Dawid en sy manne te soek teenoor die Steenbokrotse.\n24:4 Toe hy kom by die skaapkrale langs die pad waar 'n spelonk was, het Saul daar ingegaan om sy voete te bedek, terwyl Dawid en sy manne agter in die spelonk sit.\n24:5 En die manne van Dawid s\u00ea aan hom: Kyk, dit is die dag dat die HERE aan u s\u00ea: Nou gee Ek jou vyand in jou hand, en maak met hom soos goed is in jou o\u00eb. Toe staan Dawid op en sny stilletjies die slip van Saul se mantel af.\n24:6 Maar daarna het Dawid se gewete hom gepla, omdat hy die slip van Saul afgesny het,\n24:7 en hy het aan sy manne ges\u00ea: Mag die HERE my bewaar dat ek so iets aan my heer, die gesalfde van die HERE, sou doen om my hand teen hom uit te steek; want hy is die gesalfde van die HERE.\n24:8 En Dawid het sy manne streng bestraf en hulle nie toegelaat om teen Saul op te staan nie. En Saul het uit die spelonk uit opgestaan en sy koers gegaan.\n24:9 Daarna staan Dawid ook op en gaan uit die spelonk uit en roep agter Saul aan en s\u00ea: My heer die koning! Toe Saul agter hom omkyk, buig Dawid met sy aangesig na die aarde toe en val neer.\n24:10 En Dawid s\u00ea vir Saul: Waarom luister u na die woorde van mense wat s\u00ea: Kyk, Dawid soek u onheil?\n24:11 Kyk, vandag sien u eie o\u00eb dat die HERE u vandag in die spelonk in my hand gegee het; en hulle het ges\u00ea ek moet u doodmaak, maar ek het u verskoon en ges\u00ea: Ek sal my hand nie uitsteek teen my heer nie, want hy is die gesalfde van die HERE.\n24:12 En kyk, my vader, ja, kyk die slip van u mantel in my hand! Want toe ek die slip van u mantel afgesny het, het ek u nie gedood nie. Erken en sien dat daar by my geen kwaad of oortreding is en ek nie teen u gesondig het nie, alhoewel u op my lewe loer om dit weg te neem.\n24:13 Die HERE sal oordeel tussen my en u, en die HERE sal my aan u wreek; maar my hand sal teen u nie wees nie.\n24:14 Soos die spreekwoord van die voorvaders s\u00ea: Uit die goddelose gaan goddeloosheid uit. Maar my hand sal nie teen u wees nie.\n24:15 Agter wie aan het die koning van Israel uitgetrek? Agter wie kom u aangejaag? Agter 'n dooie hond, agter een enkele vlooi aan!\n24:16 Maar die HERE sal regter wees en oordeel tussen my en u. Ja, mag Hy toesien en my saak verdedig en aan my reg verskaf teenoor u.\n24:17 Toe Dawid hierdie woorde ten einde toe tot Saul gespreek het, s\u00ea Saul: Is dit jou stem, my seun Dawid? En Saul het sy stem verhef en geween\n24:18 en aan Dawid ges\u00ea: Jy is regverdiger as ek, want jy het aan my goed gedoen terwyl ek aan jou kwaad gedoen het.\n24:19 En jy het vandag bewys dat jy goed aan my gedoen het; dat naamlik die HERE my in jou hand oorgelewer het, maar jy het my nie gedood nie.\n24:20 Want as iemand sy vyand aantref, sal hy hom op 'n goeie pad laat gaan? Maar die HERE sal jou die goeie vergelde vir wat jy vandag aan my gedoen het.\n24:21 En nou, kyk, ek weet jy sal sekerlik koning word, en die koningskap oor Israel sal in jou hand standhou.\n24:22 Sweer dan nou vir my by die HERE dat jy my geslag n\u00e1 my nie sal uitroei en my naam uit my familie nie sal uitdelg nie.\n24:23 Toe sweer Dawid vir Saul. En Saul het na sy huis gegaan, maar Dawid en sy manne het na die bergvesting opgetrek.\n25:1 En Samuel het gesterwe, en die hele Israel het saamgekom en oor hom gerouklaag en hom begrawe in sy huis in Rama. En Dawid het hom klaargemaak en afgetrek na die woestyn Paran.\n25:2 En daar was 'n man in Maon wat sy boerdery in Karmel gehad het, en die man was baie vermo\u00ebnd: hy het drie duisend skape en duisend bokke gehad, en hy was besig om sy skape te skeer in Karmel.\n25:3 En die naam van die man was Nabal, en die naam van sy vrou Ab\u00edgail; en die vrou het 'n goeie verstand gehad en was mooi van aansien; maar die man was grof en boosaardig, en hy was 'n Kalebiet.\n25:4 Toe Dawid in die woestyn hoor dat Nabal sy skape skeer,\n25:5 stuur Dawid tien jongmanne, en Dawid s\u00ea aan die jongmanne: Trek op na Karmel en gaan by Nabal in en vra hom in my naam na die welstand;\n25:6 en so moet julle aan die welvarende s\u00ea: Mag dit goed gaan met u sowel as met u huis, en goed gaan met alles wat u besit.\n25:7 En nou, ek het gehoor dat u skeerders het; nou ja, u wagters was met ons saam; ons het hulle nie beledig nie, en hulle het ook niks vermis al die dae wat hulle in Karmel was nie.\n25:8 Vra u dienaars, en hulle sal u dit te kenne gee; laat dus die jongmanne guns vind in u o\u00eb, want ons het op 'n vrolike dag gekom; gee tog wat u byderhand het aan u dienaars en aan u seun Dawid.\n25:9 Toe het die jongmanne van Dawid gekom en met Nabal in naam van Dawid volgens al hierdie woorde gespreek en verder afgewag.\n25:10 Maar Nabal het die dienaars van Dawid geantwoord en ges\u00ea: Wie is Dawid? En wie is die seun van Isai? Daar is vandag baie dienaars wat hulle losskeur, elkeen van sy heer af.\n25:11 Sou ek dan my brood en my water en my slaggoed wat ek vir my skeerders geslag het, neem en aan manne gee van wie ek nie weet waar hulle vandaan kom nie?\n25:12 Daarop het die jongmanne van Dawid omgedraai op hulle pad, hulle het teruggekeer en aangekom en hom berig gebring volgens al hierdie woorde.\n25:13 Toe s\u00ea Dawid aan sy manne: Gord julle elkeen sy swaard aan! Hulle gord toe elkeen sy swaard aan--Dawid het ook sy swaard aangegord--en hulle trek agter Dawid op, omtrent vier honderd man, terwyl twee honderd by die pakgoed bly.\n25:14 Maar aan Ab\u00edgail, die vrou van Nabal, het een van die jongmanne berig gebring en ges\u00ea: Kyk, Dawid het boodskappers uit die woestyn gestuur om ons heer te begroet, maar hy het teen hulle uitgevaar.\n25:15 Tog was die manne vir ons baie goed; ook is ons nie beledig nie, en ons het niks vermis al die dae wat ons saam met hulle rondgetrek het toe ons in die veld was nie.\n25:16 Hulle was 'n muur om ons, snags sowel as bedags, al die dae wat ons die skape by hulle opgepas het.\n25:17 En nou moet u self ondersoek en kyk wat u moet doen; want die onheil is vas besluit oor ons heer en oor sy hele huis; maar hy self is so 'n deugniet dat jy nie met hom kan praat nie.\n25:18 Toe het Ab\u00edgail gou twee honderd brode geneem en twee sakke wyn en vyf toebereide skape en vyf mate gebraaide koring en honderd rosynekoeke en twee honderd vyekoeke en dit op esels gesit.\n25:19 En sy het aan haar jongmanne ges\u00ea: Trek voor my uit; kyk, ek kom dadelik agter julle aan. Maar aan haar man Nabal het sy niks te kenne gegee nie.\n25:20 En terwyl sy op die esel ry en in 'n kloof van die berg afdaal, kom Dawid en sy manne meteens af haar tegemoet, sodat sy hulle te\u00ebgekom het.\n25:21 Dawid het al gedink: Net verniet het ek alles wat aan hierdie man behoort, in die woestyn beskerm, sodat daar nooit iets van sy goed vermis is nie; en hy vergeld my kwaad vir goed.\n25:22 Mag God so aan die vyande van Dawid doen en so daaraan toedoen, as ek van almal wat aan hom behoort, tot m\u00f4re een laat oorbly wat manlik is.\n25:23 Toe Ab\u00edgail Dawid sien, het sy gou van die esel afgeklim en voor Dawid op haar aangesig neergeval en na die aarde toe gebuig.\n25:24 En sy het voor sy voete neergeval en ges\u00ea: Op my, my heer, rus die skuld, maar laat u dienares tog voor u ore mag spreek, en luister na die woorde van u dienares.\n25:25 My heer moet hom tog nie steur aan daardie deugniet van 'n man, aan Nabal nie; want soos sy naam is, so is hy; sy naam beteken dwaas, en dwaasheid is by hom. Maar wat my betref, u dienares het my heer se jongmanne wat u gestuur het, nie gesien nie.\n25:26 En nou, my heer, so waar as die HERE leef en u siel leef, dit is die HERE wat u teruggehou het om in bloedskuld te geraak en u met eie hand te help; mag dan nou u vyande en die wat onheil soek teen my heer, soos Nabal word.\n25:27 En laat nou hierdie geskenk wat u dienares vir my heer gebring het, aan die jongmanne gegee word wat op my heer se voetspore rondtrek.\n25:28 Vergeef tog die oortreding van u dienares, want die HERE sal sekerlik vir my heer 'n bestendige huis stig, omdat my heer die oorlo\u00eb van die HERE voer en in u hele lewe in u geen kwaad gevind is nie.\n25:29 As 'n mens opstaan om u te agtervolg en u lewe te soek, mag die siel van my heer dan saamgebind wees in die bondeltjie van die lewendes by die HERE u God; maar mag Hy die siel van u vyande uit die holte van die slinger wegslinger.\n25:30 En as die HERE aan my heer sal doen volgens al die goeie wat Hy aan u beloof het, en u aanstel as vors oor Israel,\n25:31 dan sal daar vir u geen struikelblok en vir my heer geen gewetenswroeging wees dat u sonder oorsaak bloed vergiet het en my heer homself hulp verskaf het nie; en as die HERE goed sal doen aan my heer, moet u aan u dienares dink.\n25:32 Toe s\u00ea Dawid vir Ab\u00edgail: Gese\u00ebnd is die HERE, die God van Israel, wat jou vandag my tegemoet gestuur het!\n25:33 En gese\u00ebnd jou verstandigheid en gese\u00ebnd jy self wat my vandag te\u00ebgehou het om in bloedskuld te geraak en my met eie hand te help.\n25:34 Maar so waar as die HERE, die God van Israel, leef wat my verhinder het om aan jou kwaad te doen--as jy my nie gou tegemoetgekom het nie, voorwaar, daar sou van Nabal niemand wat manlik is, tot die m\u00f4relig oorgebly het nie!\n25:35 En Dawid het uit haar hand aangeneem wat sy vir hom gebring het, en vir haar ges\u00ea: Gaan op in vrede na jou huis! Kyk, ek het na jou geluister en jou in guns aangeneem.\n25:36 Toe Ab\u00edgail by Nabal kom, het hy juis 'n maaltyd in sy huis aangerig soos die maaltyd van 'n koning; en Nabal se hart was vrolik in hom, en hy was baie dronk; daarom het sy hom niks, klein of groot, meegedeel totdat dit die m\u00f4re lig word nie.\n25:37 Maar die m\u00f4re vroeg toe die wyn Nabal verlaat het, deel sy vrou hom di\u00e9 dinge mee. Daarop het sy hart in sy binneste gesterwe en was hy soos 'n klip.\n25:38 En n\u00e1 omtrent tien dae het die HERE Nabal getref, sodat hy gesterf het.\n25:39 Toe Dawid hoor dat Nabal dood was, s\u00ea hy: Gese\u00ebnd is die HERE wat die regsaak, in die smaad my aangedoen, teen Nabal verdedig het en sy kneg teruggehou het van die kwaad, terwyl die HERE die kwaad van Nabal op sy eie hoof laat neerkom het. En Dawid het by Ab\u00edgail aansoek laat doen om haar vir hom as vrou te neem.\n25:40 Toe het die dienaars van Dawid by Ab\u00edgail gekom in Karmel en met haar gespreek en ges\u00ea: Dawid stuur ons na u om u vir hom as vrou te neem.\n25:41 En sy het opgestaan en met haar aangesig na die aarde gebuig en ges\u00ea: Hier is u dienares as slavin om die voete van my heer se dienaars te was.\n25:42 Ab\u00edgail maak toe gou klaar, en sy het op die esel gery met haar vyf diensmeisies wat op haar voetspoor volg, en agter die boodskappers van Dawid aangegaan. En sy het sy vrou geword.\n25:43 Dawid het ook Ah\u00ednoam uit J\u00edsre\u00ebl geneem, sodat hulle altwee sy vroue geword het.\n25:44 Maar Saul het sy dogter Migal, die vrou van Dawid, gegee aan Palti, die seun van Lais, wat uit Gallim was.\n26:1 En die Sifiete het by Saul in G\u00edbea gekom en ges\u00ea: Steek Dawid hom nie weg op die heuwel Hag\u00edla vooraan die wildernis nie?\n26:2 Toe het Saul hom klaargemaak en afgetrek na die woestyn Sif, en met hom saam drie duisend man, uitgesoektes uit Israel, om Dawid te soek in die woestyn Sif.\n26:3 En Saul het laer opgeslaan op die heuwel Hag\u00edla wat vooraan die wildernis langs die pad l\u00ea, terwyl Dawid in die woestyn gebly het. Maar toe hy sien dat Saul agter hom aankom die woestyn in--\n26:4 want Dawid het verkenners uitgestuur en verneem dat Saul verseker aankom--\n26:5 maak Dawid hom klaar en gaan na die plek waar Saul in die laer staan; en Dawid het die plek bekyk waar Saul gaan slaap het saam met Abner, die seun van Ner, sy le\u00ebrowerste; Saul het naamlik geslaap in die wa-laer, terwyl die manskappe rondom hom in die laer was.\n26:6 En Dawid het begin spreek met Ahim\u00e9leg, die Hetiet, en met Ab\u00edsai, die seun van Ser\u00faja, die broer van Joab, en ges\u00ea: Wie sal met my saam afgaan na Saul, na die laer toe? En Ab\u00edsai s\u00ea: Ek sal met u saam afgaan.\n26:7 Toe Dawid met Ab\u00edsai in die nag by die manskappe kom, l\u00ea Saul daar en slaap in die wa-laer met sy spies aan sy koppenent in die grond gesteek, terwyl Abner en die manskappe rondom hom l\u00ea.\n26:8 En Ab\u00edsai s\u00ea vir Dawid: Vandag het God u vyand in u hand oorgelewer; laat ek hom tog nou met sy spies in een slag teen die grond vassteek sonder om dit 'n tweede keer te doen.\n26:9 Maar Dawid s\u00ea vir Ab\u00edsai: Bring hom nie om nie, want wie slaan sy hand aan die gesalfde van die HERE en bly ongestraf?\n26:10 Verder s\u00ea Dawid: So waar as die HERE leef, sekerlik sal die HERE hom slaan, \u00f2f sy dag sal kom dat hy sterwe, \u00f2f hy sal aftrek in die geveg en omkom!\n26:11 Mag die HERE my bewaar dat ek my hand aan die gesalfde van die HERE sou slaan! Maar neem nou tog die spies wat aan sy koppenent is, en die waterkruik, en laat ons weggaan.\n26:12 Toe neem Dawid die spies en die waterkruik van Saul se koppenent weg, en hulle het heengegaan sonder dat iemand dit sien of merk of wakker word; want hulle was almal aan die slaap, omdat 'n diepe slaap van die HERE op hulle geval het.\n26:13 En Dawid het deurgegaan na die oorkant en in die verte op die top van die berg gaan staan--die ruimte tussen hulle was groot--\n26:14 en Dawid het geroep na die manskappe en na Abner, die seun van Ner, en gevra: Antwoord jy nie, Abner? Toe antwoord Abner en s\u00ea: Wie is jy wat na die koning roep?\n26:15 En Dawid vra vir Abner: Jy is tog 'n man, en wie is soos jy in Israel? Waarom het jy dan nie by jou heer die koning wag gehou nie? Want een uit die volk het ingekom om die koning, jou heer, om te bring.\n26:16 Hierdie ding is nie goed wat jy gedoen het nie! So waar as die HERE leef, voorwaar, julle verdien die dood, omdat julle nie wag gehou het oor julle heer, oor die gesalfde van die HERE nie. En kyk nou, waar is die spies van die koning en die waterkruik wat aan sy koppenent was!\n26:17 Toe herken Saul die stem van Dawid en vra: Is dit jou stem daar, my seun Dawid? En Dawid s\u00ea: My stem, my heer die koning!\n26:18 Verder s\u00ea hy: Waarom agtervolg my heer sy dienaar tog? Want wat het ek gedoen? Of watter kwaad is daar by my?\n26:19 Laat my heer die koning dan nou luister na die woorde van sy dienaar: As die HERE u teen my aanhits, bied Hom dan 'n spysoffer aan; maar as dit mensekinders is--vervloek is hulle voor die aangesig van die HERE, omdat hulle my vandag verdrywe, sodat ek my nie kan aansluit by die erfdeel van die HERE nie deurdat hulle s\u00ea: Gaan weg, dien ander gode!\n26:20 Laat my bloed dan nou nie op die aarde val ver van die aangesig van die HERE nie, want die koning van Israel het uitgetrek om een enkele vlooi te soek, soos 'n man 'n patrys op die berge agtervolg.\n26:21 Toe s\u00ea Saul: Ek het gesondig; kom terug, my seun Dawid, want ek sal jou geen kwaad meer doen nie, omdat my lewe vandag kosbaar was in jou o\u00eb; kyk, ek het dwaas gehandel en my grootliks misgaan.\n26:22 En Dawid antwoord en s\u00ea: Hier is die spies van die koning; laat dan een van die jongmanne deurkom om dit te haal.\n26:23 Die HERE tog vergeld aan elkeen sy regverdigheid en sy getrouheid--die HERE het u vandag in my hand gegee, maar ek wou nie my hand teen die gesalfde van die HERE uitsteek nie.\n26:24 En kyk, soos vandag u lewe in my o\u00eb kosbaar was, mag so my lewe in die o\u00eb van die HERE kosbaar wees, en mag Hy my red uit elke benoudheid.\n26:25 Hierop s\u00ea Saul vir Dawid: Gese\u00ebnd is jy, my seun Dawid! Jy sal groot dinge doen en sekerlik die oorhand kry. Daarop het Dawid verder gegaan, en Saul het na sy woonplek teruggekeer.\n27:1 En Dawid het by homself ges\u00ea: Nou sal ek een van die dae omkom deur die hand van Saul; daar is vir my niks goeds nie, tensy ek dadelik ontsnap na die land van die Filistyne; dan sal Saul die hoop opgee om my langer in die hele grondgebied van Israel te soek, en ek sal uit sy hand ontsnap.\n27:2 Dawid maak toe klaar, en hy saam met die ses honderd man wat by hom was, het deurgetrek na Agis, die seun van Maog, die koning van Gat.\n27:3 En Dawid het by Agis gebly in Gat, hy en sy manne, elkeen met sy huisgesin; Dawid met sy twee vroue, Ah\u00ednoam uit J\u00edsre\u00ebl en Ab\u00edgail, die vrou van Nabal, die Karmeliet.\n27:4 Toe Saul tyding kry dat Dawid na Gat gevlug het, het hy verder nie meer na hom gesoek nie.\n27:5 En Dawid het vir Agis ges\u00ea: As ek dan guns in u o\u00eb gevind het, laat hulle my tog 'n plek gee in een van die plattelandse stede, dat ek daar kan woon; waarom tog sou u dienaar in die koninklike stad by u woon?\n27:6 Daarop gee Agis dieselfde dag Siklag aan hom; daarom het Siklag aan die konings van Juda behoort tot vandag toe.\n27:7 En die getal dae wat Dawid in die land van die Filistyne gewoon het, was een jaar en vier maande.\n27:8 En Dawid het met sy manne opgetrek, en hulle het die Gesuriete en die Girsiete en die Amalekiete oorval, want hulle was van ouds die bewoners van die land in die rigting van Sur en tot aan Egipteland.\n27:9 En so dikwels as Dawid die land oorval, laat hy geen man of vrou lewe nie, en neem kleinvee en beeste en esels en kamele en klere saam. En as hy teruggaan en by Agis kom,\n27:10 vra Agis: Waar het julle vandag 'n inval gedoen? Dan s\u00ea Dawid: In die Suidland van Juda en in die Suidland van die Jeragme\u00ebliete en in die Suidland van die Keniete.\n27:11 Maar geen man of vrou het Dawid laat lewe om di\u00e9 na Gat te bring nie, want hy het gedink: Anders sal hulle ons aangee en s\u00ea: So het Dawid gehandel. En dit was sy manier al die dae wat hy in die land van die Filistyne gewoon het.\n27:12 En Agis het Dawid vertrou en ges\u00ea: Hy het homself vir goed by sy volk, by Israel, gehaat gemaak en sal vir altyd my onderdaan wees.\n28:1 En toe die Filistyne in di\u00e9 dae hulle le\u00ebr versamel vir oorlog om teen Israel te veg, s\u00ea Agis vir Dawid: Jy moet goed verstaan dat jy met my saam in die le\u00ebr moet uittrek, jy en jou manne.\n28:2 Daarop s\u00ea Dawid vir Agis: Goed, u weet wel wat u dienaar moet doen. En Agis s\u00ea vir Dawid: Goed, ek sal jou vir altyd aanstel as my lyfwag.\n28:3 En Samuel het gesterwe, en hulle het oor hom gerouklaag, die hele Israel, en hom begrawe in Rama, naamlik in sy stad. En Saul het die dodebesweerders en die waars\u00eaers uit die land verwyder.\n28:4 Daarop het die Filistyne bymekaargekom en ingetrek en laer opgeslaan in Sunem. En Saul het die hele Israel versamel, en hulle het laer opgeslaan op Gilb\u00f3a.\n28:5 Toe Saul die le\u00ebr van die Filistyne sien, het hy bevrees geword, en sy hart het baie gebewe.\n28:6 En Saul het die HERE geraadpleeg, maar die HERE het hom nie geantwoord nie--nie deur drome en nie deur die Urim en nie deur die profete nie.\n28:7 En Saul s\u00ea aan sy dienaars: Soek julle vir my 'n vrou wat 'n dodebesweerster is, dat ek na haar kan gaan en haar raadpleeg. En sy dienaars s\u00ea vir hom: Daar is 'n vrou, 'n dodebesweerster, in Endor.\n28:8 Daarop het Saul hom onkenbaar gemaak en ander klere aangetrek en weggegaan, hy en twee manne saam met hom. En toe hulle in die nag by die vrou aankom, s\u00ea hy: Voorspel tog vir my deur die gees van 'n afgestorwene en laat vir my opkom die een wat ek jou sal noem.\n28:9 Maar die vrou s\u00ea vir hom: Jy weet tog self wat Saul gedoen het; hoe hy die dodebesweerders en waars\u00eaers uit die land uitgeroei het. Waarom stel jy dan 'n val vir my op om my dood te maak?\n28:10 Toe sweer Saul vir haar by die HERE en s\u00ea: So waar as die HERE leef, geen straf sal jou ter wille hiervan tref nie!\n28:11 En die vrou vra: Wie moet ek vir jou laat opkom? En hy s\u00ea: Laat Samuel vir my opkom.\n28:12 Maar toe die vrou Samuel sien, skreeu sy hardop, en die vrou het met Saul gespreek en ges\u00ea: Waarom het u my bedrieg? Want u is Saul self.\n28:13 En die koning antwoord haar: Wees nie bevrees nie; maar wat sien jy? En die vrou s\u00ea vir Saul: Ek sien 'n bonatuurlike wese uit die aarde opkom.\n28:14 Hy vra haar toe: Hoe is sy voorkoms? En sy antwoord: 'n Ou man kom op met 'n mantel om. Toe Saul begryp dat dit Samuel is, buig hy met sy aangesig na die aarde toe en val neer.\n28:15 En Samuel s\u00ea vir Saul: Waarom verontrus jy my deur my te laat opkom? En Saul antwoord: Ek is baie benoud, want die Filistyne voer teen my oorlog, en God het van my gewyk en antwoord my nie langer deur die diens van die profete en ook nie deur drome nie; daarom het ek u geroep om my bekend te maak wat ek moet doen.\n28:16 En Samuel s\u00ea: Maar waarom raadpleeg jy my terwyl die HERE van jou gewyk en jou vyand geword het?\n28:17 Die HERE het dan vir Homself gedoen soos Hy deur my diens gespreek het, en die HERE het die koningskap uit jou hand geskeur en dit aan jou naaste, aan Dawid, gegee.\n28:18 Omdat jy nie na die stem van die HERE geluister en die gloed van sy toorn teen Amalek nie uitgevoer het nie, daarom het die HERE jou vandag hierdie ding aangedoen.\n28:19 En die HERE sal Israel ook saam met jou in die hand van die Filistyne gee, en m\u00f4re sal jy met jou seuns by my wees; ook die le\u00ebr van Israel sal die HERE in die hand van die Filistyne gee.\n28:20 En Saul het plotseling in sy volle lengte op die grond geval en baie bevrees geword deur die woorde van Samuel; buitendien was daar geen krag in hom nie, want hy het die hele dag en die hele nag geen brood ge\u00ebet nie.\n28:21 Daarop gaan die vrou na Saul; en toe sy sien dat hy baie verskrik was, s\u00ea sy vir hom: Kyk, u dienares het na u geluister en my lewe gewaag en na u woorde geluister wat u tot my gespreek het.\n28:22 En nou moet u self tog luister na u dienares, en laat ek u 'n stukkie brood voorsit, en eet, dat daar krag in u kan wees as u verder gaan.\n28:23 Maar hy het geweier en ges\u00ea: Ek wil nie eet nie. Maar toe sy dienaars en die vrou ook by hom aandring, het hy na hulle geluister en opgestaan van die grond af en op die bed gaan sit.\n28:24 En die vrou het 'n kalf in die stal by die huis gehad en dit gou geslag, en sy het meel geneem en geknie en daar ongesuurde koeke van gebak.\n28:25 Toe het sy dit aangebring voor Saul en voor sy dienaars, en hulle het ge\u00ebet en opgestaan en dieselfde nag weggegaan.\n29:1 En die Filistyne het hulle hele le\u00ebr by Afek versamel, terwyl Israel laer opgeslaan het by die fontein wat by J\u00edsre\u00ebl is.\n29:2 Toe die vorste van die Filistyne by honderde en by duisende verbytrek, maar Dawid en sy manne in die agterhoede met Agis saam verbytrek,\n29:3 vra die owerstes van die Filistyne: Wat soek hierdie Hebre\u00ebrs? En Agis s\u00ea aan die owerstes van die Filistyne: Dit is mos Dawid, die onderdaan van Saul, die koning van Israel, wat nou al dae of al jare by my is, sonder dat ek iets in hom gevind het van die dag af dat hy oorgeloop het, tot vandag toe.\n29:4 Maar die owerstes van die Filistyne het baie kwaad vir hom geword, en die owerstes van die Filistyne het aan hom ges\u00ea: Stuur die man terug, dat hy kan teruggaan na die plek wat u hom aangewys het, en laat hom nie met ons saam in die geveg aftrek, dat hy nie vir ons in die geveg 'n te\u00ebstander word nie. Want waarmee kan hierdie man hom aangenaam maak by sy heer? Is dit nie met die hoofde van hierdie manne nie?\n29:5 Is dit nie di\u00e9 Dawid nie, van wie hulle in die koordanse gesing en ges\u00ea het: Saul het sy duisende verslaan, maar Dawid sy tien duisende?\n29:6 Agis het Dawid toe geroep en aan hom ges\u00ea: So waar as die HERE leef, sekerlik, jy is opreg, en jou uitgang en jou ingang in die le\u00ebr met my saam is goed in my o\u00eb; want ek het geen kwaad in jou gevind van die dag af dat jy na my gekom het tot vandag toe nie. Maar in die o\u00eb van die vorste is jy nie goed nie.\n29:7 Draai dan nou om en gaan in vrede, en doen niks wat verkeerd is in die o\u00eb van die vorste van die Filistyne nie.\n29:8 Hierop s\u00ea Dawid vir Agis: Maar wat het ek gedoen? Of wat het u in u dienaar gevind van die dag af dat ek voor u gewees het tot vandag toe, dat ek nie mag gaan veg teen die vyande van my heer die koning nie?\n29:9 Maar Agis het Dawid geantwoord en ges\u00ea: Ek weet dat jy goed is in my o\u00eb soos 'n engel van God, maar die owerstes van die Filistyne s\u00ea: Hy mag nie met ons saam optrek in die geveg nie.\n29:10 Maak jou dan nou m\u00f4re vroeg klaar met die dienaars van jou heer wat met jou saamgekom het. Julle moet dus m\u00f4re vroeg klaarmaak, en as dit vir julle lig word, trek dan weg.\n29:11 En Dawid het vroeg klaargemaak, hy en sy manne, om in die m\u00f4re heen te gaan, om terug te trek na die land van die Filistyne; maar die Filistyne het opgetrek na J\u00edsre\u00ebl.\n30:1 En toe Dawid met sy manne die derde dag by Siklag aankom, het die Amalekiete 'n inval gedoen in die Suidland en in Siklag, en hulle het Siklag verslaan en dit met vuur verbrand.\n30:2 En hulle het die vroue en almal wat daarin was, gevange weggevoer, van die kleinste af tot die grootste toe; hulle het niemand gedood nie, maar hulle weggevoer en verder gegaan.\n30:3 Toe Dawid met sy manne die stad inkom, l\u00ea dit daar met vuur verbrand, en hulle vroue en hulle seuns en hulle dogters was as gevangenes weggevoer.\n30:4 Daarop het Dawid en die manskappe wat by hom was, hulle stem verhef en geween totdat daar geen krag meer in hulle was om te ween nie.\n30:5 Ook Dawid se twee vroue, Ah\u00ednoam uit J\u00edsre\u00ebl, en Ab\u00edgail, die vrou van Nabal, die Karmeliet, was as gevangenes weggevoer.\n30:6 En Dawid het dit baie benoud gehad, want die manskappe het gepraat om hom te stenig; want die siel van al die manskappe was verbitterd, elkeen oor sy seuns en sy dogters; maar Dawid het homself versterk in die HERE sy God.\n30:7 En Dawid s\u00ea vir Abjatar, die priester, die seun van Ahim\u00e9leg: Bring tog die skouerkleed vir my hier. Daarop het Abjatar die skouerkleed na Dawid gebring.\n30:8 En Dawid het die HERE geraadpleeg en ges\u00ea: Sal ek hierdie bende agternajaag? Sal ek dit inhaal? En Hy s\u00ea vir hom: Agtervolg, want jy sal sekerlik inhaal en sekerlik uitred.\n30:9 Daarop het Dawid weggetrek, hy met die ses honderd man wat by hom was; en toe hulle by die spruit Besor kom, het die origes agtergebly.\n30:10 Dawid het naamlik agtervolg, hy met vier honderd man, terwyl twee honderd man agtergebly het wat te moeg was om die spruit Besor deur te trek.\n30:11 Toe vind hulle in die veld 'n Egiptenaar wat hulle na Dawid bring, en hulle gee hom brood om te eet en water om te drink.\n30:12 Daarby gee hulle hom 'n stuk vyekoek en twee rosynekoeke. En toe hy ge\u00ebet het, het hy weer bygekom; want hy het drie dae en drie nagte geen brood ge\u00ebet of water gedrink nie.\n30:13 En Dawid vra hom: Aan wie behoort jy? En waar kom jy vandaan? En hy s\u00ea: Ek is 'n Egiptiese seun, die slaaf van 'n Amalekitiese man, en my heer het my laat agterbly, omdat ek drie dae gelede siek geword het.\n30:14 Ons het 'n inval gedoen in die Suidland van die Kreti\u00ebrs en in di\u00e9 van Juda en in die Suidland van Kaleb, en Siklag met vuur verbrand.\n30:15 En Dawid vra hom: Sal jy my afbring na hierdie bende? En hy s\u00ea: Sweer vir my by God dat u my nie sal doodmaak en my nie sal uitlewer in die hand van my heer nie; dan sal ek u afbring na hierdie bende.\n30:16 En toe hy hom afgebring het, l\u00ea hulle daar verstrooid oor die oppervlakte van die hele land, besig om te eet en te drink en fees te vier met die ganse groot buit wat hulle uit die land van die Filistyne en uit die land Juda saamgeneem het.\n30:17 En Dawid het hulle verslaan van die aandskemering af tot die aand van die volgende dag, sodat niemand van hulle vrygeraak het nie, behalwe vier honderd jongmanne wat op kamele gespring en gevlug het.\n30:18 So het Dawid dan alles gered wat die Amalekiete saamgeneem het; ook sy twee vroue het Dawid bevry.\n30:19 Niks van hulle is vermis nie--klein of groot, seuns of dogters, of iets van die buit, niks van alles wat hulle vir hul saamgeneem het nie; Dawid het alles teruggebring.\n30:20 En Dawid het al die kleinvee en beeste afgeneem. Hulle het hul voor die ander vee gedrywe en ges\u00ea: Dit is Dawid se buit.\n30:21 Toe Dawid by die twee honderd man kom wat te moeg was om agter Dawid aan te gaan en wat hulle by die spruit Besor laat bly het, trek hulle uit, Dawid en die manskappe wat by hom was, tegemoet; en Dawid het met die manskappe nader gekom en hulle na die welstand gevra.\n30:22 Daarop het al die slegte mense en die deugniete uit die manne wat met Dawid saamgegaan het, begin s\u00ea: Omdat hulle nie met ons saamgegaan het nie, sal ons hulle nie van die buit wat ons afgeneem het, gee nie; maar hulle kan elkeen sy vrou en sy kinders saamneem en weggaan.\n30:23 Maar Dawid het ges\u00ea: Julle mag nie so maak nie, my broers, met wat die HERE ons gegee het, en Hy het ons bewaar en die bende wat ons oorval het, in ons hand gegee.\n30:24 En wie sou in hierdie saak na julle luister? Want soos die deel van die wat in die geveg aftrek, so is ook die deel van die wat by die pakgoed bly; gelykop moet hulle deel.\n30:25 So is dit dan van di\u00e9 dag af en verder gewees; ja, hy het dit as 'n insetting en 'n verordening vir Israel vasgestel tot vandag toe.\n30:26 Toe Dawid dan in Siklag aankom, het hy van die buit aan die oudstes van Juda, sy stamgenote, gestuur en ges\u00ea: Hier is 'n geskenk vir julle uit die buit van die vyande van die HERE:\n30:27 aan di\u00e9 in Bet-el en aan di\u00e9 in Ramot in die Suidland en aan di\u00e9 in Jattir\n30:28 en aan di\u00e9 in Aro\u00ebr en aan di\u00e9 in Sifmot en aan di\u00e9 in Estem\u00f3a\n30:29 en aan di\u00e9 in Ragal en aan di\u00e9 in die stede van die Jeragme\u00ebliete en aan di\u00e9 in die stede van die Keniete\n30:30 en aan di\u00e9 in Horma en aan di\u00e9 in Bor-Asan en aan di\u00e9 in Atag\n30:31 en aan di\u00e9 in Hebron en aan al die plekke waar Dawid, hy en sy manne, rondgetrek het.\n31:1 Terwyl die Filistyne teen Israel veg, het die manne van Israel vir die Filistyne weggevlug, en gesneuweldes het op die gebergte Gilb\u00f3a gel\u00ea.\n31:2 En die Filistyne het Saul en sy seuns agternagesit, en die Filistyne het J\u00f3natan en Abin\u00e1dab en Malkis\u00faa, die seuns van Saul, gedood.\n31:3 Toe die geveg dan swaar word teen Saul, en die manne, die boogskutters, hom aantref, het hy gebewe van angs vir die skutters.\n31:4 En Saul het aan sy wapendraer ges\u00ea: Trek jou swaard uit en deurboor my daarmee, anders kom hierdie onbesnedenes en deurboor my en dryf die spot met my. Maar sy wapendraer wou nie, omdat hy baie bevrees was. Daarop neem Saul die swaard en val daarin.\n31:5 Toe sy wapendraer sien dat Saul dood was, het hy self ook in sy swaard geval en saam met hom gesterf.\n31:6 So het dan Saul en sy drie seuns en sy wapendraer, ook al sy manne op dieselfde dag almal saam gesterwe.\n31:7 Daarop sien die manne van Israel wat oorkant die vlakte en wat oorkant die Jordaan was, dat die manne van Israel gevlug het en dat Saul en sy seuns dood was, en hulle het die stede verlaat en gevlug; en die Filistyne het gekom en daarin gaan woon.\n31:8 En toe die Filistyne die volgende dag kom om die gesneuweldes te plunder, kry hulle Saul en sy drie seuns nog daar l\u00ea op die gebergte Gilb\u00f3a.\n31:9 En hulle het sy hoof afgekap en sy wapenrusting uitgetrek en dit in die land van die Filistyne rondgestuur om die blye boodskap te bring in die tempels van hulle afgode en aan die volk.\n31:10 Daarna het hulle sy wapens in die Astarte-tempel neergel\u00ea, maar sy lyk teen die muur van Bet-San vasgeslaan.\n31:11 Toe die inwoners van Jabes in G\u00edlead daarvan hoor--wat die Filistyne aan Saul gedoen het--\n31:12 het al die dapper manne hulle gereedgemaak en die hele nag deur getrek; en hulle het die lyk van Saul en die lyke van sy seuns van die muur van Bet-San afgehaal en by Jabes gekom en hulle daar verbrand.\n31:13 En hulle het hul gebeente geneem en onder die tamarisk in Jabes begrawe en sewe dae lank gevas.","title":"Afrikaans Bible: 1 Samuel","type":"page"}