{"collection":"Bible & Christianity","html_url":"https://unchartedknowledge.5gfusion.net/browse/bib/wb/alb/deu.htm","path":"bib/wb/alb/deu.htm","source_url":"https://sacred-texts.com/bib/wb/alb/deu.htm","text":"1:1 K\u00ebto jan\u00eb fjal\u00ebt q\u00eb Moisiu i drejtoi Izraelit matan\u00eb Jordanit, n\u00eb shkret\u00ebtir\u00eb, n\u00eb Arabah, p\u00ebrball\u00eb Sufit, midis Paranit, Tofelit, Labanit, Hatserothit dhe Zahabit.\n1:2 Ka nj\u00ebmb\u00ebdhjet\u00eb dit\u00eb rrug\u00eb nga mali Horeb, duke ndjekur rrug\u00ebn e malit Seir, deri n\u00eb Kadesh-Barnea.\n1:3 N\u00eb vitin e dyzet\u00eb n\u00eb muajin e nj\u00ebmb\u00ebdhjet\u00eb, dit\u00ebn e par\u00eb t\u00eb muajit, Moisiu u foli bijve t\u00eb Izraelit, simbas porosive q\u00eb i kishte dh\u00ebn\u00eb Zoti,\n1:4 mbas mundjes s\u00eb Sihonit, mbretit t\u00eb Amorejve q\u00eb banonte n\u00eb Heshbon, dhe t\u00eb Ogut, mbretit t\u00eb Bashanit q\u00eb banonte n\u00eb Ashtaroth dhe n\u00eb Edrej.\n1:5 Matan\u00eb Jordanit, n\u00eb vendin e Moabit, Moisiu filloi ta shpjegoj\u00eb k\u00ebt\u00eb ligj, duke th\u00ebn\u00eb:\n1:6 \"Zoti, Per\u00ebndia yn\u00eb, na foli n\u00eb Horeb dhe na tha: \"Ju keni ndenjur mjaft af\u00ebr k\u00ebtij mali;\n1:7 \u00e7oni \u00e7adrat, vihuni n\u00eb l\u00ebvizje dhe shkoni n\u00eb drejtim t\u00eb krahin\u00ebs malore t\u00eb Amorejve dhe n\u00eb drejtim t\u00eb t\u00eb gjitha vendeve t\u00eb af\u00ebrta me Arabahun, n\u00eb krahin\u00ebn malore dhe n\u00eb ult\u00ebsir\u00ebn, n\u00eb Negev e n\u00eb bregun e detit, n\u00eb vendin e Kananejve dhe n\u00eb Liban, deri n\u00eb lumin e madh, n\u00eb lumin e Eufratit.\n1:8 Ja, un\u00eb e vura vendin para jush; hyni dhe shtjireni n\u00eb dor\u00eb vendin q\u00eb Zoti ishte betuar t'ua jepte et\u00ebrve tuaj, Abrahamit, Isakut dhe Jakobit, atyre dhe pasardh\u00ebsve t\u00eb tyre mbas tyre\"\".\n1:9 \"N\u00eb at\u00eb koh\u00eb un\u00eb ju fola dhe ju thash\u00eb: \"Un\u00eb nuk mund ta mbaj i vet\u00ebm barr\u00ebn q\u00eb p\u00ebrfaq\u00ebsoni ju t\u00eb t\u00ebr\u00eb.\n1:10 Zoti, Per\u00ebndia juaj, ju ka shumuar, dhe ja, sot jeni n\u00eb num\u00ebr t\u00eb madh si yjet e qiellit.\n1:11 Zoti, Per\u00ebndia i et\u00ebrve tuaj, ju b\u00ebft\u00eb nj\u00ebmij\u00eb her\u00eb m\u00eb t\u00eb shumt\u00eb, dhe ju bekoft\u00eb ashtu si ju ka premtuar!\n1:12 Por si mundem un\u00eb, duke qen\u00eb i vet\u00ebm, t\u00eb mbaj barr\u00ebn tuaj, pesh\u00ebn tuaj dhe grindjet tuaja?\n1:13 Zgjidhni nga fiset tuaja burra t\u00eb urt\u00eb, me gjykim e me p\u00ebrvoj\u00eb, dhe un\u00eb do t'i b\u00ebj prij\u00ebs tuaj\".\n1:14 Dhe ju m'u p\u00ebrgjigj\u00ebt, duke th\u00ebn\u00eb: \"Ajo q\u00eb ti propozon t\u00eb b\u00ebsh \u00ebsht\u00eb e mir\u00eb\".\n1:15 At\u00ebher\u00eb mora prij\u00ebsit e fiseve tuaja, njer\u00ebz t\u00eb urt\u00eb dhe me p\u00ebrvoj\u00eb, dhe i caktova si prij\u00ebs tuaj, prij\u00ebs t\u00eb mij\u00ebrave, t\u00eb qindrave t\u00eb pes\u00ebdhjet\u00ebve, t\u00eb dhjetrave, dhe oficer\u00eb t\u00eb fiseve tuaja.\n1:16 N\u00eb at\u00eb koh\u00eb u dhash\u00eb k\u00ebt\u00eb urdh\u00ebr gjykat\u00ebsve tuaj, duke u th\u00ebn\u00eb: \"D\u00ebgjoni dhe gjykoni me drejt\u00ebsi grindjet midis v\u00ebllez\u00ebrve tuaj, midis nj\u00eb njeriu dhe t\u00eb v\u00ebllait ose t\u00eb huajit q\u00eb ndodhet pran\u00eb tij.\n1:17 N\u00eb gjykimet tuaja nuk do t\u00eb keni konsiderata personale; do t\u00eb d\u00ebgjoni si t\u00eb madhin ashtu edhe t\u00eb voglin; nuk do t\u00eb keni frik\u00eb nga asnjeri, sepse gjykimi i p\u00ebrket Per\u00ebndis\u00eb; \u00e7\u00ebshtjen q\u00eb \u00ebsht\u00eb shum\u00eb e v\u00ebshtir\u00eb p\u00ebr ju do t\u00eb ma paraqisni mua, dhe un\u00eb do ta d\u00ebgjoj\".\n1:18 N\u00eb at\u00eb koh\u00eb un\u00eb ju urdh\u00ebrova t\u00eb gjitha gj\u00ebrat q\u00eb duhet t\u00eb b\u00ebnit\".\n1:19 \"Pastaj u nis\u00ebm nga mali i Horebit dhe p\u00ebrshkuam gjith\u00eb at\u00eb shkret\u00ebtir\u00eb t\u00eb madhe dhe t\u00eb tmerrshme q\u00eb keni par\u00eb, duke u drejtuar nga krahina malore e Amorejve, ashtu si na kishte urdh\u00ebruar Zoti, Per\u00ebndia yn\u00eb, dhe arrit\u00ebm n\u00eb Kadesh-Barnea.\n1:20 At\u00ebher\u00eb ju thash\u00eb: \"Keni arritur n\u00eb krahin\u00ebn malore t\u00eb Amorejve, q\u00eb Zoti, Per\u00ebndia yn\u00eb, na jep.\n1:21 Ja, Zoti, Per\u00ebndia yn\u00eb, e ka v\u00ebn\u00eb vendin para teje, ngjitu dhe shtjire n\u00eb dor\u00eb, ashtu si t\u00eb ka th\u00ebn\u00eb Zoti, Per\u00ebndia i et\u00ebrve t\u00eb tu; mos ki frik\u00eb dhe mos u lig\u00ebshto\".\n1:22 At\u00ebher\u00eb ju, t\u00eb gjith\u00eb ju, u afruat pran\u00eb meje dhe m\u00eb that\u00eb: \"T\u00eb d\u00ebrgojm\u00eb disa njer\u00ebz para nesh q\u00eb t\u00eb v\u00ebzhgojn\u00eb vendin p\u00ebr ne dhe t\u00eb na tregojn\u00eb rrug\u00ebn n\u00ebp\u00ebr t\u00eb cil\u00ebn ne duhet t\u00eb ngjitemi dhe qytetet n\u00eb t\u00eb cilat duhet t\u00eb hyjm\u00eb\".\n1:23 Ky propozim m\u00eb p\u00eblqeu, k\u00ebshtu mora dymb\u00ebdhjet\u00eb njer\u00ebz nga radh\u00ebt tuaja, nj\u00eb p\u00ebr \u00e7do fis.\n1:24 Dhe ata u nis\u00ebn, u ngjit\u00ebn drejt maleve, arrit\u00ebn n\u00eb lugin\u00ebn e Eshkolit dhe v\u00ebzhguan vendin.\n1:25 Mor\u00ebn me vete disa fruta t\u00eb vendit, na i soll\u00ebn dhe na paraqit\u00ebn raportin e tyre, duke th\u00ebn\u00eb: \"Vendi q\u00eb po na jep Zoti, Per\u00ebndia yn\u00eb, \u00ebsht\u00eb i mir\u00eb\"\".\n1:26 \"Por ju nuk desh\u00ebt t\u00eb ngjiteni dhe ngrit\u00ebt krye kund\u00ebr urdh\u00ebrit t\u00eb Zotit, Per\u00ebndis\u00eb tuaj;\n1:27 dhe murmurit\u00ebt n\u00eb \u00e7adrat tuaja dhe that\u00eb: \"Zoti na urren, p\u00ebr k\u00ebt\u00eb arsye na nxori nga vendi i Egjiptit p\u00ebr t\u00eb na dor\u00ebzuar n\u00eb duart e Amorejve dhe p\u00ebr t\u00eb na shkat\u00ebrruar.\n1:28 Ku mund t\u00eb shkojm\u00eb? V\u00ebllez\u00ebrit ton\u00eb na pezmatuan zemr\u00ebn duke na th\u00ebn\u00eb: \u00c9sht\u00eb nj\u00eb popull m\u00eb i madh dhe m\u00eb shtatlart\u00eb se ne; qytetet jan\u00eb t\u00eb m\u00ebdha dhe t\u00eb fortifikuara deri n\u00eb qiell; pam\u00eb bile edhe bijt\u00eb e Anakimit\".\n1:29 At\u00ebher\u00eb un\u00eb ju thash\u00eb: \"Mos u trembni dhe mos kini frik\u00eb nga ata.\n1:30 Zoti, Per\u00ebndia juaj, q\u00eb shkon para jush, do t\u00eb luftoj\u00eb ai vet\u00eb p\u00ebr ju, ashtu si ka b\u00ebr\u00eb para syve tuaj n\u00eb Egjipt\n1:31 dhe n\u00eb shkret\u00ebtir\u00eb, ku ke par\u00eb se si Zoti, Per\u00ebndia yt, t\u00eb ka shp\u00ebn\u00eb ashtu si nj\u00eb njeri \u00e7on f\u00ebmij\u00ebn e tij, gjat\u00eb gjith\u00eb rrug\u00ebs q\u00eb keni p\u00ebrshkuar deri sa arrit\u00ebt n\u00eb k\u00ebt\u00eb vend\".\n1:32 Megjithat\u00eb ju nuk pat\u00ebt besim tek Zoti, Per\u00ebndia juaj,\n1:33 q\u00eb shkonte n\u00eb rrug\u00eb para jush p\u00ebr t'ju gjetur nj\u00eb vend ku t\u00eb ngrinit \u00e7adrat, me zjarrin e nat\u00ebs dhe me ren\u00eb e dit\u00ebs, p\u00ebr t'ju treguar cil\u00ebn rrug\u00eb duhet t\u00eb ndiqnit.\n1:34 \"K\u00ebshtu Zoti d\u00ebgjoi fjal\u00ebt tuaja, u zem\u00ebrua dhe u betua duke th\u00ebn\u00eb:\n1:35 Me siguri, asnj\u00eb nga njer\u00ebzit e k\u00ebtij brezi t\u00eb keq nuk do ta shoh\u00eb vendin e mir\u00eb q\u00eb jam betuar t'u jap et\u00ebrve tuaj,\n1:36 me p\u00ebrjashtim t\u00eb Kalebit, birit t\u00eb Jenufehut. Ai do ta shoh\u00eb; atij dhe bijve t\u00eb tij do t'u jap tok\u00ebn q\u00eb ai ka shkelur, sepse i ka shkuar pas Zotit plot\u00ebsisht\".\n1:37 Edhe kund\u00ebr meje Zoti u zem\u00ebrua p\u00ebr fajin tuaj dhe tha: \"As ti nuk ke p\u00ebr t\u00eb hyr\u00eb;\n1:38 por Jozueu, bir i Nunit, q\u00eb q\u00ebndron para teje, ka p\u00ebr t\u00eb hyr\u00eb; p\u00ebrforcoje, se ai do ta b\u00ebj\u00eb Izraelin ta zot\u00ebroj\u00eb vendin.\n1:39 F\u00ebmij\u00ebt tuaj, q\u00eb ju that\u00eb se do t\u00eb b\u00ebhen pre e armiqve, q\u00eb sot nuk njohin as t\u00eb mir\u00ebn as t\u00eb keqen, jan\u00eb ata q\u00eb do t\u00eb hyjn\u00eb; do t'jua jap atyre vendin dhe ata do ta zot\u00ebrojn\u00eb.\n1:40 Ju kthehuni prapa dhe shkoni nga shkret\u00ebtira, n\u00eb drejtim t\u00eb Detit t\u00eb Kuq\".\n1:41 At\u00ebher\u00eb ju u p\u00ebrgjigj\u00ebt, duke m\u00eb th\u00ebn\u00eb: \"Kemi m\u00ebkatuar kund\u00ebr Zotit. Ne do t\u00eb ngjitemi dhe do t\u00eb luftojm\u00eb pik\u00ebrisht ashtu si ka th\u00ebn\u00eb Zoti, Per\u00ebndia yn\u00eb\". Dhe secili prej jush ngjeshi arm\u00ebt dhe filloi me guxim t\u00eb ngjitet n\u00eb drejtim t\u00eb krahin\u00ebs malore.\n1:42 Dhe Zoti m\u00eb tha: \"U thuaj atyre: Mos u ngjitni dhe mos luftoni, sepse un\u00eb nuk jam midis jush, dhe ju do t\u00eb mundeni nga armiqt\u00eb tuaj\".\n1:43 Un\u00eb jua thash\u00eb, por ju nuk m\u00eb d\u00ebgjuat; bile ngrit\u00ebt krye kund\u00ebr urdhrit t\u00eb Zotit, u soll\u00ebt me mendjemadh\u00ebsi dhe u ngjit\u00ebt drejt krahin\u00ebs malore.\n1:44 At\u00ebher\u00eb Amorejt\u00eb, q\u00eb banojn\u00eb n\u00eb k\u00ebt\u00eb krahin\u00eb malore, dol\u00ebn kund\u00ebr jush, ju ndoq\u00ebn si b\u00ebjn\u00eb blet\u00ebt dhe ju praps\u00ebn nga Seiri deri n\u00eb Hormah.\n1:45 Pastaj ju u kthyet dhe filluat t\u00eb qani p\u00ebrpara Zotit; por Zoti nuk mori parasysh ankimet tuaja dhe nuk ju d\u00ebgjoi.\n1:46 K\u00ebshtu mbet\u00ebt shum\u00eb dit\u00eb n\u00eb Kadesh, gjith\u00eb koh\u00ebn q\u00eb q\u00ebndruat atje\".\n2:1 \"Pastaj u kthyem prapa dhe u nis\u00ebm n\u00ebp\u00ebr shkret\u00ebtir\u00eb n\u00eb drejtim t\u00eb Detit t\u00eb Kuq, ashtu si m\u00eb pati th\u00ebn\u00eb Zoti, dhe u soll\u00ebm rreth malit Seir p\u00ebr nj\u00eb koh\u00eb t\u00eb gjat\u00eb.\n2:2 Pastaj Zoti m\u00eb foli duke th\u00ebn\u00eb:\n2:3 \"Jeni sjell\u00eb mjaft rreth k\u00ebtij mali; kthehuni nga veriu.\n2:4 Dhe urdh\u00ebron popullin duke i th\u00ebn\u00eb: Jeni duke kaluar kufirin e bijve t\u00eb Ezaut, v\u00ebllez\u00ebrve tuaj, q\u00eb banojn\u00eb n\u00eb Seir; ata do t\u00eb ken\u00eb frik\u00eb nga ju; prandaj hapni syt\u00eb;\n2:5 mos i provokoni, sepse nuk do t'ju jap asgj\u00eb nga vendi i tyre, as aq sa mund t\u00eb shkel\u00eb nj\u00eb k\u00ebmb\u00eb, sepse malin e Seirit ia kam dh\u00ebn\u00eb Ezaut, si pron\u00eb t\u00eb tij.\n2:6 Do t\u00eb blini me para prej tyre ushqimet q\u00eb do t\u00eb hani dhe do t\u00eb blini gjithashtu me para ujin q\u00eb do t\u00eb pini.\n2:7 Sepse Zoti, Per\u00ebndia yt, t\u00eb ka bekuar n\u00eb gjith\u00eb pun\u00ebn e duarve t\u00eb tua; \u00ebsht\u00eb kujdesur p\u00ebr udh\u00ebtimin t\u00ebnd n\u00ebp\u00ebr shkret\u00ebtir\u00ebn e madhe. Zoti, Per\u00ebndia yt, ka qen\u00eb me ty gjat\u00eb k\u00ebtyre dyzet viteve dhe asgj\u00eb nuk t\u00eb ka munguar\".\n2:8 K\u00ebshtu kaluam p\u00ebrtej bijve t\u00eb Ezaut, v\u00ebllez\u00ebrve tan\u00eb, q\u00eb banonin n\u00eb Seir dhe, duke evituar rrug\u00ebn e Arabahut, si dhe Eliathin dhe Etsion-Geberin, u t\u00ebrhoq\u00ebm dhe vazhduam duke kaluar n\u00ebp\u00ebr shkret\u00ebtir\u00ebn e Moabit.\n2:9 Pastaj Zoti m\u00eb tha: \"Mos sulmo Moabin dhe mos lufto kund\u00ebr tij, sepse nuk do t\u00eb t\u00eb jap asnj\u00eb pjes\u00eb t\u00eb vendit t\u00eb tyre si trash\u00ebgimi, duke qen\u00eb se u kam dh\u00ebn\u00eb Arin si pron\u00eb pasardh\u00ebsve t\u00eb Lotit.\n2:10 (N\u00eb koh\u00ebt e kaluara k\u00ebtu banonin Emim\u00ebt, nj\u00eb popull i madh, i shumt\u00eb dhe trupmadh si Anakim\u00ebt.\n2:11 Edhe k\u00ebta konsideroheshin gjigant\u00eb, ashtu si Anakim\u00ebt; por Moabit\u00ebt i quanin Emim\u00eb.\n2:12 Seiri banohej n\u00eb fillim nga Horejt\u00eb; por pasardh\u00ebsit e Ezaut i d\u00ebbuan, i shkat\u00ebrruan dhe u vendos\u00ebn n\u00eb vendin e tyre, ashtu si ka b\u00ebr\u00eb Izraeli n\u00eb vendin q\u00eb zot\u00ebron dhe q\u00eb i ka dh\u00ebn\u00eb Zoti).\n2:13 Tani \u00e7ohuni dhe kaloni p\u00ebrroin e Zeredit\". K\u00ebshtu ne kap\u00ebrcyem p\u00ebrroin e Zeredit.\n2:14 Koha e nevojshme p\u00ebr t\u00eb arritur nga Kadesh-Barnea deri n\u00eb kalimin e p\u00ebrroit t\u00eb Zeredit, ishte tridhjet\u00eb e tet\u00eb vjet, deri sa t\u00ebr\u00eb brezi i luft\u00ebtar\u00ebve t\u00eb zhdukej plot\u00ebsisht nga kampi, ashtu si u qe betuar atyre Zoti.\n2:15 N\u00eb fakt dora e Zotit qe kund\u00ebr tyre p\u00ebr t'i asgj\u00ebsuar nga kampi, deri sa t\u00eb zhdukeshin.\n2:16 K\u00ebshtu, kur luft\u00ebtari i fundit vdiq n\u00eb mes t\u00eb popullit,\n2:17 Zoti m\u00eb foli duke th\u00ebn\u00eb:\n2:18 \"Sot ti po b\u00ebhesh gati t\u00eb kalosh kufirin e Moabit n\u00eb Ar;\n2:19 aaa up to 37 por duke iu afruar bijve t\u00eb Amonit, mos i sulmo dhe mos u shpall luft\u00eb, sepse un\u00eb nuk do t\u00eb jap asnj\u00eb pjes\u00eb t\u00eb vendit t\u00eb bijve t\u00eb Amonit si trash\u00ebgimi, sepse ua kam dh\u00ebn\u00eb bijve t\u00eb Lotit si pron\u00eb t\u00eb tyre\".\n2:20 (Edhe konsiderohej si nj\u00eb vend gjigant\u00ebsh; n\u00eb koh\u00ebrat e kaluara k\u00ebtu banonin gjigant\u00eb; por Amonit\u00ebt i quanin Zamzumim\u00eb,\n2:21 nj\u00eb popull i madh, i shumt\u00eb dhe shtatlart\u00eb si Anakim\u00ebt; por Zoti i shkat\u00ebrroi para Amonit\u00ebve, q\u00eb i d\u00ebbuan dhe u vendos\u00ebn n\u00eb vendin e tyre,\n2:22 ashtu si kishte vepruar Zoti me pasardh\u00ebsit e Ezaut q\u00eb banonin n\u00eb Seir, kur shkat\u00ebrroi Horejt\u00eb p\u00ebrpara tyre. Ata i d\u00ebbuan dhe u vendos\u00ebn n\u00eb vendin e tyre deri n\u00eb dit\u00ebt tona.\n2:23 Edhe Avejt\u00eb, q\u00eb banonin n\u00eb fshatrat deri n\u00eb Gaza, u shkat\u00ebrruan nga Kaftorejt\u00eb, q\u00eb kidhin ardhur nga Kaftori, t\u00eb cil\u00ebt u vendos\u00ebn n\u00eb vendin e tyre).\n2:24 \"\u00c7ohuni, vihuni n\u00eb marshim dhe kaloni p\u00ebrroin Arnon; ja, un\u00eb po e kaloj n\u00ebn pushtetin t\u00ebnd Sihonin, Amoreun, mbretin e Heshbonit, dhe vendin e tij; fillo ta shtiesh at\u00eb n\u00eb dor\u00eb dhe shpalli luft\u00eb.\n2:25 Sot do t\u00eb filloj t'u kall frik\u00ebn dhe terrorin t\u00ebnd popujve n\u00ebn t\u00ebr\u00eb qiejt, t\u00eb cil\u00ebt do t\u00eb d\u00ebgjojn\u00eb t\u00eb flitet p\u00ebr ty, do t\u00eb dridhen dhe do t'i z\u00ebr\u00eb ankthi nga shkaku yt.\n2:26 At\u00ebher\u00eb nga shkret\u00ebtira e Kedemothit i d\u00ebrgova lajm\u00ebtar\u00eb Sihonit, mbretit t\u00eb Heshbonit, me propozime paq\u00ebsore, p\u00ebr t'i th\u00ebn\u00eb:\n2:27 L\u00ebrm\u00eb t\u00eb kaloj n\u00ebp\u00ebr vendin t\u00ebnd; un\u00eb do t\u00eb shkoj n\u00ebp\u00ebr rrug\u00ebn Mbret\u00ebrore, pa u kthyer as djathtas as majtas.\n2:28 Ti do t\u00eb m\u00eb shes\u00ebsh me para ushqimet q\u00eb do t\u00eb ha dhe do t\u00eb m\u00eb jap\u00ebsh me para ujin q\u00eb do t\u00eb pi; m\u00eb lejo vet\u00ebm t\u00eb kaloj me k\u00ebmb\u00eb\n2:29 (ashtu si kan\u00eb b\u00ebr\u00eb p\u00ebr mua pasardh\u00ebsit e Ezaut q\u00eb banojn\u00eb n\u00eb Seir dhe Moabit\u00ebt q\u00eb banojn\u00eb n\u00eb Ar), deri sa un\u00eb t\u00eb kem kaluar Jordanin p\u00ebr t\u00eb hyr\u00eb n\u00eb vendin q\u00eb Zoti, Per\u00ebndia yn\u00eb, na dha\".\n2:30 Por Sihoni, mbret i Heshbonit, nuk deshi t\u00eb na linte t\u00eb kalonim n\u00ebp\u00ebr territorin e tij, sepse Zoti, Per\u00ebndia yt, i kishte ngurt\u00ebsuar frym\u00ebn dhe e kishte b\u00ebr\u00eb kryene\u00e7, p\u00ebr t\u00eb ta dh\u00ebn\u00eb n\u00eb duart e tua, si\u00e7 \u00ebsht\u00eb pik\u00ebrisht sot.\n2:31 Dhe Zoti m\u00eb tha: \"Shiko, kam filluar t\u00eb kaloj n\u00ebn pushtetin t\u00ebnd Sihonin dhe vendin e tij; fillo ta pushtosh, q\u00eb ti t\u00eb b\u00ebhesh zot\u00ebruesi i vendit t\u00eb tij\".\n2:32 At\u00ebher\u00eb Sihoni doli kund\u00ebr nesh me gjith\u00eb njer\u00ebzit e tij, p\u00ebr t'u ndeshur n\u00eb Jahats.\n2:33 Por Zoti, Per\u00ebndia yn\u00eb, na e dha n\u00eb dor\u00eb, dhe ne e mund\u00ebm at\u00eb, bijt\u00eb e tij dhe t\u00ebr\u00eb njer\u00ebzit e tij.\n2:34 N\u00eb at\u00eb koh\u00eb pushtuam t\u00ebr\u00eb qytetet e tij dhe shfaros\u00ebm burrat, grat\u00eb dhe f\u00ebmij\u00ebt e \u00e7do qyteti; nuk lam\u00eb gjall\u00eb asnj\u00eb.\n2:35 Mor\u00ebm si pla\u00e7k\u00eb vet\u00ebm bag\u00ebtin\u00eb dhe pla\u00e7k\u00ebn e qyteteve q\u00eb kishim pushtuar.\n2:36 Nga Aroeri, q\u00eb ndodhet n\u00eb brigjet e p\u00ebrroit Arnon dhe nga qyteti q\u00eb \u00ebsht\u00eb n\u00eb lugin\u00eb, deri n\u00eb Galaad, nuk pati asnj\u00eb qytet q\u00eb t\u00eb ishte shum\u00eb i fort\u00eb p\u00ebr ne; Zoti Per\u00ebndia yn\u00eb, na i dha t\u00eb gjitha n\u00eb dor\u00ebn ton\u00eb.\n2:37 Por nuk iu afrove vendit t\u00eb bijve t\u00eb Amonit, dhe asnj\u00eb vendi an\u00ebs p\u00ebrroit Jabok, as qyteteve t\u00eb vendit malor dhe t\u00ebr\u00eb q\u00ebndrave q\u00eb Zoti, Per\u00ebndiai yn\u00eb, na kishte ndaluar t\u00eb sulmonim.\n3:1 \"Pastaj u kthyem dhe u ngjit\u00ebm n\u00ebp\u00ebr rrug\u00ebn e Bashanit; dhe Ogu, mbret i Bashanit, me gjith\u00eb njer\u00ebzit e tij, na doli kund\u00ebr p\u00ebr t'u ndeshur n\u00eb Edrej.\n3:2 Por Zoti m\u00eb tha: \"Mos ki frik\u00eb nga ai, sepse un\u00eb do ta jap at\u00eb n\u00eb duart e tua, t\u00ebr\u00eb njer\u00ebzit e tij dhe vendin e tij; do t'i b\u00ebsh atij at\u00eb q\u00eb i b\u00ebre Sihonit, mbretit t\u00eb Amorejve, q\u00eb banonte n\u00eb Heshbon\".\n3:3 K\u00ebshtu Zoti, Per\u00ebndia yn\u00eb, na dha n\u00eb dor\u00eb edhe Ogun, mbretin e Bashanit, me gjith\u00eb njer\u00ebzit e tij; dhe ne e mund\u00ebm at\u00eb pa l\u00ebn\u00eb gjall\u00eb asnj\u00eb.\n3:4 N\u00eb at\u00eb koh\u00eb pushtuam t\u00ebr\u00eb qytetet e tij; nuk pati qytet q\u00eb nuk ra n\u00eb dor\u00ebn ton\u00eb: gjasht\u00ebdhjet\u00eb qytete, t\u00ebr\u00eb krahina e Argobit, mbret\u00ebria e Ogut n\u00eb Bashan.\n3:5 T\u00ebr\u00eb k\u00ebto qytete ishin t\u00eb fortifikuara me mure t\u00eb larta, porta dhe shufra hekuri, pa llogaritur nj\u00eb num\u00ebr t\u00eb madh fshatrash.\n3:6 Ne vendos\u00ebm t'i shfarosim, ashtu si kishim vepruar me Sihonin, mbretin e Heshbonit, duke shkat\u00ebrruar plot\u00ebsisht t\u00ebr\u00eb qytetet, duke shfarosur burrat, grat\u00eb dhe f\u00ebmij\u00ebt.\n3:7 Por mbajt\u00ebm si pla\u00e7k\u00eb t\u00ebr\u00eb bag\u00ebtin\u00eb dhe pla\u00e7kat e qyteteve t\u00eb tyre.\n3:8 N\u00eb at\u00eb koh\u00eb, pra, mor\u00ebm nga duart e dy mbret\u00ebrve t\u00eb Amorejve vendin q\u00eb ndodhet matan\u00eb Jordanit, nga p\u00ebrroi i Armonit deri n\u00eb malin e Hermonit,\n3:9 (Hermoni quhet Sirion nga Sidon\u00ebt dhe Senir nga Amorejt\u00eb),\n3:10 t\u00eb gjitha qytetet e fush\u00ebs, t\u00ebr\u00eb Galaadin, t\u00ebr\u00eb Bashanin deri n\u00eb Salkah dhe n\u00eb Edrej, qytete t\u00eb mbret\u00ebris\u00eb s\u00eb Ogut n\u00eb Bashan.\n3:11 Sepse Ogu, mbret i Bashanit, ishte i vetmi q\u00eb kishte mbetur gjall\u00eb nga fisi i gjigant\u00ebve. Ja, shtratin i tij ishte nj\u00eb shtrat prej hekuri (a nuk ndodhet sot ndofta n\u00eb Rabah t\u00eb Amonit\u00ebve?). Ai \u00ebsht\u00eb i gjat\u00eb n\u00ebnt\u00eb kubit\u00eb dhe i gjer\u00eb kat\u00ebr kubit\u00eb, simbas kubitit t\u00eb njeriut.\n3:12 N\u00eb at\u00eb koh\u00eb ne pushtuam k\u00ebt\u00eb vend; un\u00eb u dhash\u00eb Rubenit\u00ebve dhe Gadit\u00ebve territorin e Aroerit, gjat\u00eb p\u00ebrroit Arnon deri n\u00eb gjysm\u00ebn e krahin\u00ebs malore t\u00eb Galaadit s\u00eb bashku me qytetet e tij;\n3:13 dhe i dhash\u00eb gjysm\u00ebs s\u00eb fisit t\u00eb Manasit mbetjen e Galaadit dhe t\u00ebr\u00eb Bashanin, mbret\u00ebrin\u00eb e Ogut (t\u00ebr\u00eb krahin\u00ebn e Argobit me gjith\u00eb Bashanin, q\u00eb quhej vendi i gjigant\u00ebve.\n3:14 Jairi, bir i Manasit, mori t\u00ebr\u00eb krahin\u00ebn e Argobit, deri n\u00eb kufijt\u00eb e Geshurit\u00ebve dhe t\u00eb Maakathit\u00ebve; dhe u vuri emrin e tij lagjeve t\u00eb Bashanit, q\u00eb edhe sot quhen qytetet e Jairit).\n3:15 Dhe i dhash\u00eb Makirin Galaadit.\n3:16 Rubenit\u00ebve dhe Gadit\u00ebve u dhash\u00eb territorin e Galaadit deri n\u00eb p\u00ebrroin e Armonit, bashk\u00eb me gjysm\u00ebn e lumit q\u00eb sh\u00ebrben si kufi, dhe deri n\u00eb lumin Jabok, q\u00eb \u00ebsht\u00eb kufiri i bijve t\u00eb Amonit,\n3:17 dhe Arabahun, me Jordanin si kufi, nga Kinerethi deri n\u00eb bregun lindor t\u00eb detit t\u00eb Arabahut posht\u00eb shpat\u00ebve t\u00eb Pisgahut.\n3:18 N\u00eb at\u00eb koh\u00eb un\u00eb ju dhash\u00eb k\u00ebt\u00eb urdh\u00ebr, duke th\u00ebn\u00eb: \"Zoti, Per\u00ebndia juaj, ju ka dh\u00ebn\u00eb k\u00ebt\u00eb vend q\u00eb ta zot\u00ebroni. Ju t\u00eb gjith\u00eb, njer\u00ebz trima, do t\u00eb kaloni Jordanin t\u00eb armatosur, n\u00eb krye t\u00eb bijve t\u00eb Izraelit, t\u00eb v\u00ebllez\u00ebrve tuaj.\n3:19 Por bashk\u00ebshortet tuaja, t\u00eb vegj\u00eblit dhe bag\u00ebtia juaj (e di q\u00eb keni shum\u00eb bag\u00ebti) do t\u00eb mbeten n\u00eb qytetet q\u00eb ju kam dh\u00ebn\u00eb,\n3:20 p\u00ebr deri sa Zoti t'i l\u00ebr\u00eb v\u00ebllez\u00ebrit tuaj t\u00eb \u00e7lodhen, ashtu si\u00e7 b\u00ebri me juve, dhe t\u00eb shtien edhe ata n\u00eb dor\u00eb vendin q\u00eb Zoti, Per\u00ebndia juaj, u jep atyre matan\u00eb Jordanit. Pastaj secili ka p\u00ebr t'u kthyer n\u00eb trash\u00ebgimin\u00eb q\u00eb ju dhash\u00eb\".\n3:21 N\u00eb at\u00eb koh\u00eb urdh\u00ebrova gjithashtu Jozueun, duke th\u00ebn\u00eb: \"Syt\u00eb e tu kan\u00eb par\u00eb t\u00eb gjitha ato q\u00eb Zoti, Per\u00ebndia juaj, u ka b\u00ebr\u00eb k\u00ebtyre dy mbret\u00ebrve; n\u00eb t\u00eb nj\u00ebjt\u00ebn m\u00ebnyr\u00eb do t\u00eb veproj\u00eb Zoti n\u00eb t\u00eb gjitha mbret\u00ebrit\u00eb q\u00eb do t\u00eb p\u00ebrshkosh.\n3:22 Mos kini frik\u00eb prej tyre, sepse Zoti, Per\u00ebndia juaj, ka p\u00ebr t\u00eb luftuar ai vet\u00eb p\u00ebr ju\".\n3:23 N\u00eb t\u00eb nj\u00ebjt\u00ebn koh\u00eb un\u00eb iu luta Zotit, duke i th\u00ebn\u00eb:\n3:24 O Zot, O Zot, ti ke filluar t'i tregosh sh\u00ebrb\u00ebtorit t\u00ebnd madh\u00ebshtin\u00eb t\u00ebnde dhe dor\u00ebn e fuqishme q\u00eb ke; sepse cila \u00ebsht\u00eb per\u00ebndia n\u00eb qiell apo n\u00eb tok\u00eb q\u00eb mund t\u00eb kryej\u00eb vepra dhe mrekulli si ato q\u00eb b\u00ebn ti?\n3:25 Prandaj m\u00eb ler t\u00eb kaloj Jordanin p\u00ebr t\u00eb par\u00eb vendin e bukur q\u00eb \u00ebsht\u00eb matan\u00eb tij, krahin\u00ebn e bukur malore dhe Libanin\".\n3:26 Por Zoti u zem\u00ebrua me mua, p\u00ebr shkakun tuaj, dhe nuk e plot\u00ebsoi d\u00ebshir\u00ebn time. K\u00ebshtu Zoti m\u00eb tha: \"Mjaft me kaq; mos m\u00eb fol m\u00eb p\u00ebr k\u00ebt\u00eb gj\u00eb.\n3:27 Ngjitu n\u00eb maj\u00ebn e Pisgahut, hidh syt\u00eb nga per\u00ebndimi, nga veriu, nga jugu dhe nga lindja dhe sodit me syt\u00eb e tu, sepse ti nuk do ta kalosh k\u00ebt\u00eb Jordan.\n3:28 Por jepi urdh\u00ebr Jozueut, p\u00ebrforcoje dhe jepi zem\u00ebr, sepse ai do ta kaloj\u00eb Jordanin n\u00eb krye t\u00eb k\u00ebtij populli dhe do ta b\u00ebj\u00eb Izraelin zot t\u00eb vendit q\u00eb ke p\u00ebr t\u00eb par\u00eb\".\n3:29 K\u00ebshtu u ndal\u00ebm n\u00eb lugin\u00ebn p\u00ebrball\u00eb Beth-Peorit\".\n4:1 \"Tani, pra, o Izrael, d\u00ebgjo statutet dhe dekretet q\u00eb po ju m\u00ebsoj, q\u00eb t'i zbatoni n\u00eb praktik\u00eb, t\u00eb jetoni dhe t\u00eb shtini n\u00eb dor\u00eb vendin q\u00eb Zoti, Per\u00ebndia i et\u00ebrve tuaj, ju jep.\n4:2 Nuk do t'i shtoni asgj\u00eb atyre q\u00eb un\u00eb ju urdh\u00ebroj dhe nuk do t'u hiqni asgj\u00eb, por zotohuni t\u00eb zbatoni urdhrat e Zotit, Per\u00ebndis\u00eb tuaj, q\u00eb un\u00eb ju porosis.\n4:3 Syt\u00eb tuaj pan\u00eb at\u00eb q\u00eb Zoti b\u00ebri n\u00eb Baal-Peor; sepse Zoti, Per\u00ebndia juaj, shkat\u00ebrroi para jush t\u00eb gjith\u00eb ata q\u00eb kishin shkuar pas Baal-Peorit;\n4:4 por ju q\u00eb i q\u00ebndruat besnik\u00eb Zotit, Per\u00ebndis\u00eb tuaj, sot jeni t\u00eb gjith\u00eb t\u00eb gjall\u00eb.\n4:5 Ja, un\u00eb ju m\u00ebsova statutet dhe dekretet, ashtu si Zoti, Per\u00ebndia im, m\u00eb ka urdh\u00ebruar, me q\u00ebllim q\u00eb t'i zbatoni n\u00eb vendin n\u00eb t\u00eb cilin po hyni p\u00ebr ta sht\u00ebn\u00eb n\u00eb dor\u00eb.\n4:6 Do t'i respektoni, pra, dhe do t'i zbatoni n\u00eb praktik\u00eb; sepse kjo do t\u00eb jet\u00eb dituria dhe zgjuarsia juaj n\u00eb syt\u00eb e popujve, t\u00eb cil\u00ebt, duke d\u00ebgjuar t\u00eb flitet p\u00ebr t\u00eb gjitha k\u00ebto statute, kan\u00eb p\u00ebr t\u00eb th\u00ebn\u00eb: \"Ky komb i madh \u00ebsht\u00eb nj\u00eb popull i ditur dhe i zgjuar!\".\n4:7 Cili komb i madh ka n\u00eb fakt Per\u00ebndin\u00eb aq pran\u00eb vetes, si Zotin Per\u00ebndin\u00eb ton\u00eb, q\u00eb \u00ebsht\u00eb pran\u00eb nesh sa her\u00eb e k\u00ebrkojm\u00eb?\n4:8 Cili komb i madh ka statute dhe dekrete t\u00eb drejta si gjith\u00eb ky ligj q\u00eb po ju v\u00eb p\u00ebrpara sot?\n4:9 Vet\u00ebm kini kujdes p\u00ebr veten tuaj dhe tregohuni t\u00eb zellsh\u00ebm p\u00ebr shpirtin tuaj, n\u00eb m\u00ebnyr\u00eb q\u00eb t\u00eb mos harroni gj\u00ebrat q\u00eb syt\u00eb tuaj kan\u00eb par\u00eb dhe k\u00ebto t\u00eb mos largohen nga zemra juaj p\u00ebr t\u00eb gjitha dit\u00ebt e jet\u00ebs suaj. Por ua m\u00ebsoni bijve tuaj dhe bijve t\u00eb bijve tuaj,\n4:10 ve\u00e7an\u00ebrisht p\u00ebr dit\u00ebn gjat\u00eb s\u00eb cil\u00ebs jeni paraqitur para Zotit, Per\u00ebndis\u00eb tuaj n\u00eb Horeb, kur Zoti m\u00eb tha: \"M\u00eb mblidh popullin dhe ai t\u00eb d\u00ebgjoj\u00eb fjal\u00ebt e mia, q\u00eb t\u00eb m\u00ebsojn\u00eb t\u00eb m\u00eb ken\u00eb frik\u00eb gjat\u00eb t\u00eb gjitha dit\u00ebve q\u00eb do t\u00eb jetojn\u00eb mbi tok\u00eb dhe t'ua m\u00ebsojn\u00eb bijve t\u00eb tyre\".\n4:11 At\u00ebher\u00eb ju u afruat dhe u ndal\u00ebt n\u00eb k\u00ebmb\u00ebt e malit; dhe mali digjej nga flak\u00ebt q\u00eb ngriheshin n\u00eb mes t\u00eb qiellit, dhe ishte rrethuar nga terrina, nga re dhe nga nj\u00eb err\u00ebsir\u00eb e d\u00ebndur.\n4:12 Dhe Zoti ju foli nga mesi i zjarrit; ju d\u00ebgjuat ting\u00ebllimin e fjal\u00ebve, por nuk pat\u00eb asnj\u00eb figur\u00eb; d\u00ebgjuat vet\u00ebm nj\u00eb z\u00eb.\n4:13 K\u00ebshtu ai ju shpalli bes\u00eblidhjen e tij, q\u00eb ju porositi t\u00eb respektoni, dometh\u00ebn\u00eb t\u00eb dhjet\u00eb urdh\u00ebrimet; dhe i shkroi mbi dy pllaka prej guri.\n4:14 Dhe mua, n\u00eb at\u00eb koh\u00eb, Zoti m\u00eb urdh\u00ebroi t'ju m\u00ebsoj statutet dhe dekretet, q\u00eb t'i zbatoni n\u00eb vendin ku jeni duke hyr\u00eb p\u00ebr t'u b\u00ebr\u00eb zot\u00ebr t\u00eb tij.\n4:15 Me qen\u00eb, pra se nuk pat\u00eb asnj\u00eb figur\u00eb dit\u00ebn q\u00eb Zoti ju foli n\u00eb Horeb nga mesi i zjarrit, tregoni kujdes t\u00eb ve\u00e7ant\u00eb p\u00ebr shpirt\u00ebrat tuaja,\n4:16 me q\u00ebllim q\u00eb t\u00eb mos shthureni dhe t\u00eb mos gdhendni ndonj\u00eb sh\u00ebmb\u00eblltyr\u00eb, n\u00eb trajt\u00ebn e ndonj\u00eb figure: paraqitjen e nj\u00eb burri apo t\u00eb nj\u00eb gruaje,\n4:17 paraqitjen e nj\u00eb kafshe q\u00eb \u00ebsht\u00eb mbi tok\u00eb, paraqitjen e nj\u00eb zogu q\u00eb fluturon n\u00eb qiell,\n4:18 paraqitjen e \u00e7do gj\u00ebje q\u00eb zvarritet mbi dhe, paraqitjen e nj\u00eb peshku q\u00eb noton n\u00eb uj\u00ebrat posht\u00eb tok\u00ebs;\n4:19 sepse duke ngritur syt\u00eb n\u00eb qiell dhe duke par\u00eb diellin, h\u00ebn\u00ebn, yjet, t\u00eb t\u00ebra, dometh\u00ebn\u00eb t\u00ebr\u00eb ushtrin\u00eb qiellore, ti t\u00eb mos nxitesh t\u00eb biesh p\u00ebrmbys p\u00ebrpara k\u00ebtyre gj\u00ebrave dhe t'u sh\u00ebrbesh, gj\u00ebrave q\u00eb Zoti, Per\u00ebndia yt, u ka dh\u00ebn\u00eb t\u00ebr\u00eb popujve q\u00eb ndodhen n\u00ebn t\u00eb gjith\u00eb qiejt\u00eb;\n4:20 por Zoti ju mori dhe ju nxori nga furra e hekurt, nga Egjipti, p\u00ebr t\u00eb qen\u00eb populli i tij, trash\u00ebgimia e tij, ashtu si\u00e7 jeni sot.\n4:21 Zoti u zem\u00ebrua me mua p\u00ebr shkakun tuaj, dhe u betua q\u00eb nuk do ta kaloja Jordanin dhe nuk do t\u00eb hyja n\u00eb vendin e mir\u00eb q\u00eb Zoti, Per\u00ebndia yt, t\u00eb jep si trash\u00ebgimi.\n4:22 K\u00ebshtu un\u00eb do t\u00eb vdes n\u00eb k\u00ebt\u00eb vend pa kaluar Jordanin; ju do ta kaloni dhe do t\u00eb shtini n\u00eb dor\u00eb at\u00eb vend t\u00eb mir\u00eb.\n4:23 Ruhuni se harroni bes\u00eblidhjen q\u00eb Zoti, Per\u00ebndia juaj, ka lidhur me ju, dhe b\u00ebni ndonj\u00eb sh\u00ebmb\u00eblltyr\u00eb t\u00eb gdhendur n\u00eb trajt\u00ebn e \u00e7far\u00ebdo gj\u00ebje q\u00eb Zoti, Per\u00ebndia yt, e ka ndaluar.\n4:24 Sepse Zoti, Per\u00ebndia yt, \u00ebsht\u00eb nj\u00eb zjarr q\u00eb t\u00eb konsumon, nj\u00eb Zot ziliqar.\n4:25 Kur t\u00eb kesh pjell\u00eb bij dhe bij t\u00eb bijve t\u00eb tu, dhe t\u00eb keni banuar p\u00ebr nj\u00eb koh\u00eb t\u00eb gjat\u00eb n\u00eb at\u00eb vend, n\u00eb rast se shthureni dhe sajoni sh\u00ebmb\u00eblltyra t\u00eb gdhendura n\u00eb trajt\u00ebn e \u00e7far\u00ebdo gj\u00ebje, dhe b\u00ebni t\u00eb keqen n\u00eb syt\u00eb e Zotit, Per\u00ebndis\u00eb tuaj, p\u00ebr ta ngacmuar,\n4:26 un\u00eb th\u00ebrres sot p\u00ebr t\u00eb d\u00ebshmuar kund\u00ebr jush qiellin dhe tok\u00ebn, se ju do t\u00eb zhdukeni shpejt plot\u00ebsisht nga vendi ku shkoni p\u00ebr t'u b\u00ebr\u00eb zot\u00ebr t\u00eb tij, duke kaluar Jordanin. Ju atje nuk do t'i zgjatni dit\u00ebt tuaja, por do t\u00eb shkat\u00ebrroheni plot\u00ebsisht.\n4:27 Dhe Zoti do t'ju shp\u00ebrndaj\u00eb midis popujve, dhe nuk do t\u00eb mbetet nga ju ve\u00e7se nj\u00eb num\u00ebr i vog\u00ebl njer\u00ebzish midis kombeve ku do t'ju \u00e7oj\u00eb Zoti.\n4:28 Dhe atje do t'u sh\u00ebrbeni per\u00ebndive prej druri e prej guri, t\u00eb b\u00ebra nga dora e njeriut, q\u00eb nuk shohin, nuk d\u00ebgjojn\u00eb, nuk han\u00eb dhe nuk nuhasin.\n4:29 Por aty do t\u00eb k\u00ebrkosh Zotin, Per\u00ebndin\u00eb t\u00ebnd; dhe do ta gjesh, n\u00eb rast se do ta k\u00ebrkosh me gjith\u00eb zem\u00ebr dhe me gjith\u00eb shpirt.\n4:30 Kur do t\u00eb jesh n\u00eb ankth dhe do t\u00eb ken\u00eb ndodhur t\u00ebr\u00eb k\u00ebto gj\u00ebra, n\u00eb koh\u00ebn e fundit, do t\u00eb kthehesh tek Zoti, Per\u00ebndia yt, dhe do ta d\u00ebgjosh z\u00ebrin e tij;\n4:31 (sepse Zoti, Per\u00ebndia yt, \u00ebsht\u00eb nj\u00eb Zot m\u00ebshir\u00ebplot\u00eb); ai nuk t\u00eb ka braktisur dhe nuk do t\u00eb t\u00eb shkat\u00ebrroj\u00eb, nuk do t\u00eb harroj\u00eb bes\u00eblidhjen p\u00ebr t\u00eb cil\u00ebn iu betua et\u00ebrve t\u00eb tu.\n4:32 Pyet gjithashtu koh\u00ebrat e lashta, q\u00eb kan\u00eb qen\u00eb para teje, nga dita q\u00eb Per\u00ebndia krijoi njeriun n\u00eb tok\u00eb, dhe pyet nga nj\u00eb an\u00eb e qiellit n\u00eb tjetr\u00ebn n\u00eb se ka pasur ndonj\u00eb her\u00eb nj\u00eb gj\u00eb aq t\u00eb madhe si kjo ose n\u00eb se \u00ebsht\u00eb d\u00ebgjuar nj\u00eb gj\u00eb e till\u00eb si kjo.\n4:33 A ka pasur vall\u00eb ndonj\u00eb popull q\u00eb t\u00eb ket\u00eb d\u00ebgjuar z\u00ebrin e Per\u00ebndis\u00eb t\u00eb flas\u00eb nga mesi i zjarrit, si\u00e7 e d\u00ebgjove ti, dhe t\u00eb ket\u00eb mbetur gjall\u00eb?\n4:34 A ka pasur vall\u00eb ndonj\u00eb Per\u00ebndi q\u00eb ka provuar t\u00eb shkoj\u00eb e t\u00eb marr\u00eb p\u00ebr vete nj\u00eb komb n\u00eb mes t\u00eb nj\u00eb kombi tjet\u00ebr me an\u00eb provash, shenjash, mrekullish dhe betejash, me dor\u00eb t\u00eb fuqishme, me krah\u00eb t\u00eb shtrir\u00eb dhe me ankthe t\u00eb m\u00ebdha terrori, si\u00e7 b\u00ebri p\u00ebr ju Zoti, Per\u00ebndia juaj, n\u00eb Egjipt para syve tuaj?\n4:35 T\u00eb t\u00ebra k\u00ebto t\u00eb jan\u00eb treguar, n\u00eb m\u00ebnyr\u00eb q\u00eb t\u00eb pranosh se Zoti \u00ebsht\u00eb Per\u00ebndi dhe q\u00eb nuk ka asnj\u00eb tjet\u00ebr ve\u00e7 tij.\n4:36 Nga qielli b\u00ebri q\u00eb t\u00eb d\u00ebgjosh z\u00ebrin e tij q\u00eb t\u00eb t\u00eb m\u00ebsoj\u00eb; dhe mbi tok\u00eb t\u00eb b\u00ebri t\u00eb shikosh zjarrin e tij t\u00eb madh dhe d\u00ebgjove fjal\u00ebt e tij n\u00eb mes t\u00eb zjarrit.\n4:37 Dhe nga q\u00eb i deshi et\u00ebrit e tu, ai zgjodhi pasardh\u00ebsit e tyre dhe i nxori nga Egjipti n\u00eb prani t\u00eb tij, me an\u00eb t\u00eb fuqis\u00eb s\u00eb tij t\u00eb madhe.\n4:38 duke d\u00ebbuar para teje kombe m\u00eb t\u00eb m\u00ebdha dhe m\u00eb t\u00eb fuqishme se ti, me q\u00ebllim q\u00eb ti t\u00eb hyje dhe ta merrje si trash\u00ebgimi vendin e tyre.\n4:39 M\u00ebso, pra, sonte dhe mbaje n\u00eb zemr\u00ebn t\u00ebnde q\u00eb Zoti \u00ebsht\u00eb Per\u00ebndi atje lart n\u00eb qiejt dhe k\u00ebtu posht\u00eb n\u00eb tok\u00eb, dhe se nuk ka asnj\u00eb tjet\u00ebr.\n4:40 Respekto pra statutet dhe urdh\u00ebrimet e tij q\u00eb un\u00eb po t\u00eb jap sot, q\u00eb t\u00eb jetosh n\u00eb begati ti dhe bijt\u00eb e tu mbas teje dhe t\u00eb zgjat\u00ebsh dit\u00ebt e tua n\u00eb vendin q\u00eb Zoti, Per\u00ebndiai yt, po t\u00eb jep p\u00ebr gjithnj\u00eb\".\n4:41 At\u00ebher\u00eb Moisiu ve\u00e7oi tri qytete matan\u00eb Jordanit, n\u00eb drejtim t\u00eb lindjes,\n4:42 n\u00eb t\u00eb cil\u00ebt mund t\u00eb strehohej vras\u00ebsi q\u00eb kishte vrar\u00eb t\u00eb af\u00ebrmin e tij padashur, pa e urryer m\u00eb par\u00eb, dhe me q\u00ebllim q\u00eb t\u00eb ruante jet\u00ebn e tij duke u strehuar n\u00eb njerin prej k\u00ebtyre qyteteve:\n4:43 Betseri n\u00eb shkret\u00ebtir\u00ebn e krahin\u00ebs fushore p\u00ebr Rubenit\u00ebt, Ramothi n\u00eb Galaad p\u00ebr Gadit\u00ebt dhe Golani n\u00eb Bashan p\u00ebr Manasit\u00ebt.\n4:44 Ky \u00ebsht\u00eb ligji q\u00eb Moisiu u paraqiti bijve t\u00eb Izraelit.\n4:45 K\u00ebto jan\u00eb regullat, statutet dhe dekretet q\u00eb Moisiu u dha bijve t\u00eb Izraelit kur dol\u00ebn nga Egjipti,\n4:46 matan\u00eb Jordanit, n\u00eb lugin\u00ebn p\u00ebrball\u00eb Beth-Peorit, n\u00eb vendin e Sihonit, mbretit t\u00eb Amorejve, q\u00eb banonte n\u00eb Heshbon, dhe q\u00eb Moisiu dhe bijt\u00eb e Izraelit i mund\u00ebn kur dol\u00ebn nga Egjipti.\n4:47 Ata shtin\u00eb n\u00eb dor\u00eb vendin e tij dhe vendin e Ogut, mbretit t\u00eb Balshanit, dy mbret\u00ebr t\u00eb Amorejve, q\u00eb banonin matan\u00eb Jordanit, n\u00eb drejtim t\u00eb lindjes,\n4:48 nga Aroreri, q\u00eb ndodhet n\u00eb brigjet e p\u00ebrroit Arnon, deri n\u00eb malin Sion, (dometh\u00ebn\u00eb mali i Hermonit),\n4:49 bashk\u00eb me gjith\u00eb fush\u00ebn matan\u00eb Jordanit, n\u00eb drejtim t\u00eb lindjes, deri n\u00eb detin e Arabahut, posht\u00eb shpateve t\u00eb Pisgahut.\n5:1 Moisiu mblodhi t\u00ebr\u00eb Izraelin dhe i tha: \"D\u00ebgjo, Izrael, statutet dhe dekretet q\u00eb un\u00eb shpall sot n\u00eb vesh\u00ebt e tu me q\u00ebllim q\u00eb ti t'i m\u00ebsosh dhe t\u00eb zotohesh t'i zbatosh.\n5:2 Zoti, Per\u00ebndia yn\u00eb, lidhi nj\u00eb bes\u00eblidhje me ne n\u00eb Horeb.\n5:3 Zoti e lidhi k\u00ebt\u00eb bes\u00eblidhje jo me et\u00ebrit tan\u00eb, por me ne q\u00eb jemi k\u00ebtu t\u00eb gjith\u00eb t\u00eb gjall\u00eb.\n5:4 Zoti ju foli n\u00eb sy n\u00eb mal, nga mesi i zjarrit.\n5:5 Un\u00eb ndodhesha at\u00ebher\u00eb midis Zotit dhe jush p\u00ebr t'ju referuar fjal\u00ebn e tij, sepse ju pat\u00ebt frik\u00eb nga zjarri dhe nuk u ngjit\u00ebt n\u00eb mal. Ai tha:\n5:6 \"Un\u00eb jam Zoti, Per\u00ebndia yt, q\u00eb t\u00eb ka nxjerr\u00eb nga vendi i Egjiptit, nga sht\u00ebpia e skllav\u00ebris\u00eb.\n5:7 Nuk do t\u00eb kesh per\u00ebndi t\u00eb tjera p\u00ebrpara meje.\n5:8 Nuk do t\u00eb b\u00ebsh asnj\u00eb skulptur\u00eb apo sh\u00ebmb\u00eblltyr\u00eb t\u00eb gj\u00ebrave q\u00eb jan\u00eb atje lart n\u00eb qiell, k\u00ebtu posht\u00eb n\u00eb tok\u00eb apo n\u00eb uj\u00ebrat posht\u00eb tok\u00ebs.\n5:9 Nuk do t\u00eb biesh p\u00ebrmbys para tyre dhe nuk do t'u sh\u00ebrbesh, sepse un\u00eb, Zoti, Per\u00ebndia yt, jam nj\u00eb Per\u00ebndi xhelos q\u00eb d\u00ebnon paudh\u00ebsin\u00eb e et\u00ebrve ndaj bijve deri n\u00eb brezin e tret\u00eb dhe t\u00eb kat\u00ebrt t\u00eb atyre q\u00eb m\u00eb urrejn\u00eb,\n5:10 por tregohem i dashur ndaj mij\u00ebra njer\u00ebzish q\u00eb m\u00eb duan dhe respektojn\u00eb urdh\u00ebrimet e mia.\n5:11 Nuk do ta p\u00ebrdor\u00ebsh m\u00eb kot emrin e Zotit, Per\u00ebndis\u00eb t\u00ebnd, sepse Zoti nuk ka p\u00ebr ta l\u00ebn\u00eb t\u00eb pad\u00ebnuar at\u00eb q\u00eb p\u00ebrdor emrin e tij kot.\n5:12 Respekto dit\u00ebn e shtun\u00eb p\u00ebr t\u00eb shenjt\u00ebruar, ashtu si\u00e7 t\u00eb ka porositur Zoti, Per\u00ebndia yt.\n5:13 Do t\u00eb punosh gjasht\u00eb dit\u00eb dhe gjat\u00eb k\u00ebtyre dit\u00ebve do t\u00eb b\u00ebsh \u00e7do pun\u00eb t\u00ebnde,\n5:14 por dita e shtat\u00eb \u00ebsht\u00eb e shtuna, e shenjt\u00eb p\u00ebr Zotin, Per\u00ebndin\u00eb t\u00ebnd; nuk do t\u00eb b\u00ebsh gjat\u00eb k\u00ebsaj dite asnj\u00eb pun\u00eb, as ti, as biri yt, as bija jote, as sh\u00ebrb\u00ebtori, as sh\u00ebrb\u00ebtorja, as kau, as gomari, asnj\u00eb nga kafsh\u00ebt e tua, dhe t\u00eb huajt q\u00eb ndodhen brenda portave t\u00eb sht\u00ebpis\u00eb sate, me q\u00ebllim q\u00eb sh\u00ebrb\u00ebtori dhe sh\u00ebrb\u00ebtorja jote t\u00eb \u00e7lodhen si ti.\n5:15 Dhe mos harro q\u00eb ke qen\u00eb skllav n\u00eb vendin e Egjiptit dhe q\u00eb Zoti, Per\u00ebndia yt, t\u00eb nxori q\u00eb andej me nj\u00eb dor\u00eb t\u00eb fuqishme dhe vepruese; prandaj Zoti, Per\u00ebndia yt, t\u00eb urdh\u00ebron t\u00eb respektosh dit\u00ebn e shtun\u00eb.\n5:16 Do t\u00eb nderosh atin dhe n\u00ebn\u00ebn t\u00ebnde ashtu si t\u00eb ka urdh\u00ebruar Zoti, Per\u00ebndia yt, q\u00eb t\u00eb jetosh gjat\u00eb dhe t\u00eb g\u00ebzosh begatin\u00eb n\u00eb tok\u00ebn q\u00eb Zoti, Per\u00ebndia yt, po t\u00eb jep.\n5:17 Nuk do t\u00eb vras\u00ebsh.\n5:18 Nuk do t\u00eb shkel\u00ebsh besnik\u00ebrin\u00eb bashk\u00ebshortore.\n5:19 Nuk do t\u00eb vjedh\u00ebsh.\n5:20 Nuk do t\u00eb b\u00ebsh d\u00ebshmi t\u00eb rreme kund\u00ebr t\u00eb af\u00ebrmit t\u00ebnd.\n5:21 Nuk do t\u00eb d\u00ebshirosh gruan e t\u00eb af\u00ebrmit t\u00ebnd, nuk do t\u00eb d\u00ebshirosh sht\u00ebpin\u00eb e t\u00eb af\u00ebrmit t\u00ebnd, as ar\u00ebn, as sh\u00ebrb\u00ebtorin, as sh\u00ebrb\u00ebtoren, as kaun, as gomarin dhe asnj\u00eb send q\u00eb jan\u00eb pron\u00eb e tij\".\n5:22 K\u00ebto fjal\u00eb tha Zoti p\u00ebrpara t\u00ebr\u00eb asambles\u00eb tuaj, nga mesi i zjarrit, t\u00eb res\u00eb dhe t\u00eb err\u00ebsir\u00ebs s\u00eb dendur, me z\u00eb t\u00eb fort\u00eb; dhe nuk shtoi tjet\u00ebr. I shkroi mbi dy pllaka prej guri dhe mi dha mua.\n5:23 Kur ju d\u00ebgjuat z\u00ebrin n\u00eb mes t\u00eb err\u00ebsir\u00ebs, nd\u00ebrsa mali ishte t\u00ebr\u00eb flak\u00eb, ju m'u afruat, gjith\u00eb prij\u00ebsit e fiseve dhe pleqt\u00eb tuaj,\n5:24 dhe that\u00eb: \"Ja, Zoti, Per\u00ebndia yn\u00eb, na tregoi lavdin\u00eb dhe madh\u00ebrin\u00eb e tij, dhe ne d\u00ebgjuam z\u00ebrin e tij nga mesi i zjarrit; sot kemi par\u00eb q\u00eb Per\u00ebndia mund t\u00eb flas\u00eb me njeriun dhe ky t\u00eb mbetet i gjall\u00eb.\n5:25 Po pse duhet t\u00eb vdesim? Ky zjarr i madh n\u00eb t\u00eb v\u00ebrtet\u00eb do t\u00eb na gllab\u00ebroj\u00eb; n\u00eb rast se vazhdojm\u00eb t\u00eb d\u00ebgjojm\u00eb akoma z\u00ebrin e Zotit, t\u00eb Per\u00ebndis\u00eb ton\u00eb, ne kemi p\u00ebr t\u00eb vdekur.\n5:26 Sepse, midis gjith\u00eb njer\u00ebzve, kush \u00ebsht\u00eb ai q\u00eb, si ne, ka d\u00ebgjuar z\u00ebrin e Per\u00ebndis\u00eb t\u00eb gjall\u00eb t\u00eb flas\u00eb n\u00eb mes t\u00eb zjarrit dhe ka mbetur i gjall\u00eb?\n5:27 Afrohu ti dhe d\u00ebgjo t\u00eb gjitha ato q\u00eb Zoti, Per\u00ebndia yn\u00eb, do t\u00eb t\u00eb thot\u00eb, dhe ne do ta d\u00ebgjojm\u00eb dhe do t\u00eb b\u00ebjm\u00eb ato q\u00eb k\u00ebrkon ai\".\n5:28 Zoti d\u00ebgjoi tingullin e fjal\u00ebve tuaja nd\u00ebrsa m\u00eb flisnit; k\u00ebshtu Zoti m\u00eb tha: \"Un\u00eb d\u00ebgjova tingullin e fjal\u00ebve q\u00eb ky popull t\u00eb drejtoi; \u00e7do gj\u00eb q\u00eb ata than\u00eb \u00ebsht\u00eb mir\u00eb.\n5:29 Ah, sikur t\u00eb kishin gjithnj\u00eb nj\u00eb zem\u00ebr t\u00eb till\u00eb, t\u00eb m\u00eb kishin frik\u00eb dhe t\u00eb respektonin t\u00ebr\u00eb urdh\u00ebrimet e mia, q\u00eb t\u00eb rronin gjithnj\u00eb n\u00eb begati ata dhe bijt\u00eb e tyre!\n5:30 Shko dhe u thuaj: Kthehuni n\u00eb \u00e7adrat tuaja.\n5:31 Por ti q\u00ebndro k\u00ebtu me mua dhe un\u00eb do t\u00eb t\u00eb tregoj t\u00ebr\u00eb urdh\u00ebrimet, t\u00ebr\u00eb statutet dhe dekretet q\u00eb do t'u m\u00ebsosh atyre, me q\u00ebllim q\u00eb t'i zbatojn\u00eb n\u00eb vendin q\u00eb un\u00eb po u jap si trash\u00ebgimi\".\n5:32 Kini pra kujdes t\u00eb b\u00ebni at\u00eb q\u00eb Zoti, Per\u00ebndia juaj, ju ka urdh\u00ebruar; mos u shmangni as djathtas, as majtas;\n5:33 ecni t\u00eb t\u00ebr\u00eb n\u00eb rrug\u00ebn q\u00eb Zoti, Per\u00ebndia juaj, ju ka caktuar, q\u00eb t\u00eb jetoni, t\u00eb keni mbar\u00ebsi dhe t\u00eb zgjatni dit\u00ebt tuaja n\u00eb vendin q\u00eb do t\u00eb pushtoni\".\n6:1 Ky \u00ebsht\u00eb urdh\u00ebrimi, statutet dhe dekretet q\u00eb Zoti, Per\u00ebndia juaj, ka urdh\u00ebruar t'ju m\u00ebsoj\u00eb, p\u00ebr t'i zbatuar n\u00eb vendin n\u00eb t\u00eb cilin po hyni p\u00ebr ta marr\u00eb n\u00eb zot\u00ebrim;\n6:2 me q\u00ebllim q\u00eb ti t\u00eb kesh frik\u00eb nga Zoti, Per\u00ebndia yt, t\u00eb respektosh gjat\u00eb gjith\u00eb dit\u00ebve t\u00eb jet\u00ebs sate, ti, yt bir dhe djali i birit t\u00ebnd, t\u00eb t\u00ebra statutet dhe t\u00eb gjitha urdh\u00ebrimet e tij q\u00eb un\u00eb po t\u00eb jap, dhe me q\u00ebllim q\u00eb dit\u00ebt e jet\u00ebs sate t\u00eb zgjaten.\n6:3 D\u00ebgjo, pra, Izrael, dhe ki kujdes t'i zbatosh n\u00eb praktik\u00eb, me q\u00ebllim q\u00eb t\u00eb njoh\u00ebsh begatin\u00eb dhe t\u00eb shum\u00ebzohesh me t\u00eb madhe n\u00eb vendin ku rrjedh qum\u00ebsht dhe mjalt, ashtu si t\u00eb ka th\u00ebn\u00eb Zoti, Per\u00ebndia i et\u00ebrve t\u00eb tu.\n6:4 D\u00ebgjo, Izrael, Zoti, Per\u00ebndia yn\u00eb, \u00ebsht\u00eb nj\u00eb i vet\u00ebm.\n6:5 Ti do ta duash, pra, Zotin, Per\u00ebndin\u00eb t\u00ebnd, me gjith\u00eb zem\u00ebr, me gjith\u00eb shpirt dhe me t\u00ebr\u00eb forc\u00ebn t\u00ebnde.\n6:6 Dhe k\u00ebto fjal\u00eb q\u00eb sot po t\u00eb urdh\u00ebroj do t\u00eb mbeten n\u00eb zemr\u00ebn t\u00ebnde;\n6:7 do t'ua ngulit\u00ebsh bijve t\u00eb tu, do t\u00eb flas\u00ebsh p\u00ebr to kur rri ulur n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb t\u00ebnde, kur ec\u00ebn rrug\u00ebs, kur ke r\u00ebn\u00eb n\u00eb shtrat dhe kur \u00e7ohesh.\n6:8 Do t'i lidh\u00ebsh si nj\u00eb shenj\u00eb n\u00eb dor\u00eb, do t\u00eb jen\u00eb si shirita midis syve,\n6:9 dhe do t'i shkruash mbi pllakat e sht\u00ebpis\u00eb sate dhe mbi portat e tua.\n6:10 Kur pastaj Zoti, Per\u00ebndia yt, do t\u00eb t\u00eb fus\u00eb n\u00eb vendin p\u00ebr t\u00eb cilin iu betua et\u00ebrve t\u00eb tu, Abrahamit, Isakut dhe Jakobit, t\u00eb t\u00eb jap\u00eb qytete t\u00eb m\u00ebdha dhe t\u00eb bukura q\u00eb ti nuk i ke nd\u00ebrtuar,\n6:11 dhe sht\u00ebpi plot me t\u00eb mira q\u00eb ti nuk i ke mbushur, puse t\u00eb \u00e7elur q\u00eb ti nuk i ke g\u00ebrmuar, vreshta dhe ullishte q\u00eb ti nuk i ke mbjell\u00eb; kur t\u00eb kesh ngr\u00ebn\u00eb dhe t\u00eb jesh ngopur,\n6:12 ki kujdes t\u00eb mos harrosh Zotin q\u00eb t\u00eb nxori nga vendi i Egjiptit, nga sht\u00ebpia e skllav\u00ebris\u00eb.\n6:13 Do t\u00eb kesh frik\u00eb nga Zoti, Per\u00ebndia yt, do t'i sh\u00ebrbesh dhe do t\u00eb betohesh p\u00ebr emrin e tij.\n6:14 Nuk do t\u00eb shkoni pas per\u00ebndive t\u00eb tjera midis per\u00ebndive t\u00eb popujve q\u00eb ju rrethojn\u00eb,\n6:15 (sepse Zoti, Per\u00ebndia yt, q\u00eb ndodhet n\u00eb mes teje, \u00ebsht\u00eb nj\u00eb Per\u00ebndi ziliqar); p\u00ebrndryshe zem\u00ebrimi i Zotit, Per\u00ebndis\u00eb t\u00ebnd, do t\u00eb ndizej kund\u00ebr teje dhe do t\u00eb b\u00ebnte q\u00eb ti t\u00eb zhdukesh nga faqja e dheut.\n6:16 Nuk do t\u00eb tundoni Zotin, ashtu si u p\u00ebrpoq\u00ebt n\u00eb Masa.\n6:17 Do t\u00eb respektoni me kujdes urdh\u00ebrimet e Zotit, Per\u00ebndis\u00eb tuaj, rregullat dhe statutet e tij q\u00eb ai ju ka urdh\u00ebruar.\n6:18 Prandaj do t\u00eb b\u00ebsh at\u00eb q\u00eb \u00ebsht\u00eb e drejt\u00eb dhe e mir\u00eb n\u00eb syt\u00eb e Zotit, q\u00eb ti t\u00eb p\u00ebrparosh dhe t\u00eb hysh e t\u00eb pushtosh vendin e mir\u00eb q\u00eb Zoti iu betua t'u jap\u00eb et\u00ebrve t\u00eb tu,\n6:19 duke d\u00ebbuar t\u00ebr\u00eb armiqt\u00eb e tu, ashtu si\u00e7 kishte premtuar Zoti.\n6:20 Kur n\u00eb t\u00eb ardhmen biri yt do t\u00eb t\u00eb pyes\u00eb: \"\u00c7far\u00eb kuptimi kan\u00eb k\u00ebto rregulla, statute dhe dekrete, q\u00eb Zoti, Per\u00ebndia yn\u00eb, ju ka urdh\u00ebruar?\",\n6:21 ti do t'i p\u00ebrgjigjesh birit t\u00ebnd: \"Ishim skllev\u00ebr t\u00eb Faraonit n\u00eb Egjipt dhe Zoti na nxori nga Egjipti me nj\u00eb dor\u00eb t\u00eb fuqishme\n6:22 P\u00ebrve\u00e7 k\u00ebsaj Zoti veproi para syve tona, kreu mrekulli t\u00eb m\u00ebdha dhe t\u00eb tmerrshme kund\u00ebr Egjiptit, Faraonit dhe gjith\u00eb sht\u00ebpis\u00eb s\u00eb tij.\n6:23 Dhe na nxori q\u00eb andej p\u00ebr t\u00eb na \u00e7uar n\u00eb vendin q\u00eb u ishte betuar t'u jepte et\u00ebrve tan\u00eb.\n6:24 K\u00ebshtu Zoti na urdh\u00ebroi t\u00eb zbatonim n\u00eb praktik\u00eb t\u00eb gjitha k\u00ebto statute duke pasur frik\u00eb nga Zoti, Per\u00ebndia yn\u00eb, q\u00eb t\u00eb kemi gjithnj\u00eb mir\u00ebq\u00ebnie dhe q\u00eb ai t\u00eb na mbante t\u00eb gjall\u00eb, si\u00e7 po ndodh tani.\n6:25 Dhe kjo do t\u00eb jet\u00eb drejt\u00ebsia jon\u00eb n\u00eb rast se kujdesemi t\u00eb zbatojm\u00eb n\u00eb praktik\u00eb t\u00ebr\u00eb urdh\u00ebrimet e Zotit, Per\u00ebndis\u00eb ton\u00eb, ashtu si\u00e7 na ka urdh\u00ebruar\"\".\n7:1 \"Kur Zoti, Per\u00ebndia yt, do t\u00eb t\u00eb fus\u00eb n\u00eb vendin ku ti po hyn p\u00ebr ta zot\u00ebruar at\u00eb, dhe kur t\u00eb ket\u00eb d\u00ebbuar para teje shum\u00eb kombe: Hitejt\u00eb, Girgashejt\u00eb, Amorejt\u00eb, Kananejt\u00eb, Perezejt\u00eb, Hivejt\u00eb dhe Gebusejt\u00eb,\n7:2 dhe kur Zoti, Per\u00ebndia yt, t'i ket\u00eb l\u00ebn\u00eb n\u00eb pushtetin t\u00ebnd, ti do t'i mund\u00ebsh dhe do t\u00eb vendos\u00ebsh shfarosjen e tyre, nuk do t\u00eb b\u00ebsh asnj\u00eb aleanc\u00eb me ta dhe nuk do t\u00eb tregosh asnj\u00eb m\u00ebshir\u00eb ndaj tyre.\n7:3 Nuk do t\u00eb lidh\u00ebsh martes\u00eb me ta. Nuk do t'u jap\u00ebsh bijat e tua bijve t\u00eb tyre dhe nuk do t\u00eb marr\u00ebsh bijat e tyre p\u00ebr bijt\u00eb e tu,\n7:4 sepse do t'i largonin bijt\u00eb e tu nga un\u00eb p\u00ebr t'u sh\u00ebrbyer per\u00ebndive t\u00eb tjera, dhe zem\u00ebrimi i Zotit do t\u00eb ndizej kund\u00ebr jush dhe do t'ju shkat\u00ebrronte menj\u00ebher\u00eb.\n7:5 Por me ta do t\u00eb silleni k\u00ebshtu: do t\u00eb shkat\u00ebrroni altar\u00ebt e tyre, do t\u00eb cop\u00ebtoni kolonat e tyre t\u00eb shenjta, do t\u00eb rr\u00ebzoni Asherimet e tyre dhe do t'u vini flak\u00ebn sh\u00ebmb\u00eblltyrave t\u00eb tyre t\u00eb gdhendura.\n7:6 Me qen\u00eb se ti je nj\u00eb popull q\u00eb je shenjt\u00ebruar tek Zoti, Per\u00ebndia yt; Zoti, Per\u00ebndia yt, t\u00eb ka zgjedhur p\u00ebr t\u00eb qen\u00eb thesari i tij i ve\u00e7ant\u00eb midis t\u00ebr\u00eb popujve q\u00eb ndodhen mbi faqen e dheut.\n7:7 Zoti nuk e ka v\u00ebn\u00eb dashurin\u00eb e tij mbi ju, as nuk ju ka zgjedhur, sepse nuk ishit m\u00eb t\u00eb shumt\u00eb nga asnj\u00eb popull tjet\u00ebr; ju ishit n\u00eb fakt m\u00eb i vogli i t\u00eb gjith\u00eb popujve;\n7:8 por sepse Zoti ju do dhe ka dashuri t\u00eb mbaj\u00eb betimin q\u00eb u ka b\u00ebr\u00eb et\u00ebrve tuaj, ai ju nxori me nj\u00eb dor\u00eb t\u00eb fuqishme dhe ju shp\u00ebtoi nga sht\u00ebpia e skllav\u00ebris\u00eb, nga dora e Faraonit, mbretit t\u00eb Egjiptit.\n7:9 Prano, pra, q\u00eb Zoti, Per\u00ebndia yt, \u00ebsht\u00eb Per\u00ebndia, Per\u00ebndia besnik q\u00eb respekton bes\u00eblidhjen e tij dhe tregohet i mbar\u00eb deri n\u00eb brezin e nj\u00ebmijt\u00eb ndaj atyre q\u00eb e duan dhe q\u00eb zbatojn\u00eb urdh\u00ebrimet e tij,\n7:10 por u p\u00ebrgjigjet menj\u00ebher\u00eb atyre q\u00eb e urrejn\u00eb, duke i zhdukur; ai nuk vonon, por do t'u p\u00ebrgjigjet menj\u00ebher\u00eb atyre q\u00eb e urrejn\u00eb.\n7:11 Prandaj respekto urdh\u00ebrimet, statutet dhe dekretet q\u00eb po t\u00eb jap sot, duke i zbatuar n\u00eb praktik\u00eb.\n7:12 K\u00ebshtu, n\u00eb rast se ju keni parasysh k\u00ebto ligje, i respektoni dhe i zbatoni n\u00eb praktik\u00eb, Zoti, Per\u00ebndia juaj, do ta mbaj\u00eb bes\u00eblidhjen me ju dhe dashamir\u00ebsin\u00eb p\u00ebr t\u00eb cil\u00ebn u \u00ebsht\u00eb betuar et\u00ebrve tuaj.\n7:13 Ai do t\u00eb t\u00eb doj\u00eb, do t\u00eb t\u00eb bekoj\u00eb dhe do t\u00eb t\u00eb shum\u00ebzoj\u00eb, do t\u00eb bekoj\u00eb frytin e gjiut t\u00ebnd dhe frytin e tok\u00ebs sate, grurin t\u00ebnd, mushtin dhe vajin t\u00ebnd, pjelljet e lop\u00ebve dhe t\u00eb deleve t\u00eb tua n\u00eb vendin q\u00eb u betua t'u jap\u00eb et\u00ebrve t\u00eb tu.\n7:14 Ti do t\u00eb jesh m\u00eb i bekuari i t\u00eb gjith\u00eb popujve dhe nuk do t\u00eb ket\u00eb midis teje asnj\u00eb burr\u00eb apo grua shterp\u00eb, as edhe midis bag\u00ebtis\u00eb sate.\n7:15 Zoti do t\u00eb largoj\u00eb nga ti \u00e7far\u00ebdo lloj s\u00ebmundje, nuk do t\u00eb d\u00ebrgoj\u00eb mbi ty asnj\u00eb t\u00eb keqe vdekjeprur\u00ebse t\u00eb Egjiptit q\u00eb ke njohur, por do t'i d\u00ebrgoj\u00eb mbi t\u00eb gjith\u00eb ata q\u00eb t\u00eb urrejn\u00eb.\n7:16 Do t\u00eb shfaros\u00ebsh, pra, t\u00eb gjith\u00eb popujt q\u00eb Zoti, Per\u00ebndia yt, po t\u00eb jep n\u00eb pushtetin t\u00ebnd; syri yt nuk duhet t\u00eb ket\u00eb m\u00ebshir\u00eb p\u00ebr ta dhe mos u sh\u00ebrbe per\u00ebndive t\u00eb tyre, sepse ky do t\u00eb ishte nj\u00eb kurth p\u00ebr ty.\n7:17 N\u00eb zemr\u00ebn t\u00ebnde mund t\u00eb thuash: \"K\u00ebta kombe jan\u00eb m\u00eb t\u00eb m\u00ebdhenj se un\u00eb, si do t\u00eb arrij un\u00eb t'i d\u00ebboj?\".\n7:18 Mos ki frik\u00eb prej tyre, por kujto at\u00eb q\u00eb Zoti, Per\u00ebndia yt, i b\u00ebri Faraonit dhe t\u00eb gjith\u00eb Egjiptasve;\n7:19 kujto provat e m\u00ebdha q\u00eb pe me syt\u00eb e tu, shenjat dhe mrekullit\u00eb e dor\u00ebs s\u00eb fuqishme dhe t\u00eb krahut t\u00eb shtrir\u00eb me t\u00eb cil\u00ebt Zoti, Per\u00ebndia yt, t\u00eb nxori nga Egjipti; k\u00ebshtu do t\u00eb veproj\u00eb Zoti, Per\u00ebndia yt, me t\u00eb gjith\u00eb popujt nga t\u00eb cil\u00ebt ke frik\u00eb.\n7:20 P\u00ebrve\u00e7 k\u00ebsaj, Zoti, Per\u00ebndia yt, do t\u00eb \u00e7oj\u00eb kund\u00ebr tyre grerat, deri sa ata q\u00eb kan\u00eb mbetur dhe ata q\u00eb jan\u00eb fshehur nga frika jote t\u00eb ken\u00eb vdekur.\n7:21 Mos ki frik\u00eb prej tyre, sepse Zoti, Per\u00ebndia yt, \u00ebsht\u00eb n\u00eb mes jush, nj\u00eb Per\u00ebndi i madh dhe i tmerrsh\u00ebm.\n7:22 Zoti, Per\u00ebndia yt, do t'i d\u00ebboj\u00eb pak e nga pak k\u00ebto kombe para teje; ti nuk do t\u00eb arrish t'i zhduk\u00ebsh menj\u00ebher\u00eb, sepse p\u00ebrndryshe bishat e fush\u00ebs do t\u00eb shtoheshin shum\u00eb kund\u00ebr teje;\n7:23 por Zoti, Per\u00ebndia yt, do t'i v\u00ebr\u00eb n\u00ebn pushtetin t\u00ebnd, dhe do t'i hutoj\u00eb shum\u00eb deri sa t\u00eb shfarosen.\n7:24 Do t\u00eb jap\u00eb n\u00eb duart e tua mbret\u00ebrit e tyre dhe ti do t\u00eb zhduk\u00ebsh emrat e tyre n\u00ebn qiejt\u00eb; askush nuk mund t\u00eb rezistoj\u00eb para teje, deri sa t'i kesh shfarosur.\n7:25 Do t'u v\u00ebsh flak\u00ebn sh\u00ebmb\u00eblltyrave t\u00eb gdhendura t\u00eb per\u00ebndive t\u00eb tyre; nuk do t\u00eb d\u00ebshirosh arin dhe argjendin q\u00eb ndodhet mbi to dhe nuk do ta marr\u00ebsh p\u00ebr vete, p\u00ebrndryshe do t\u00eb biesh n\u00eb kurth, sepse kjo \u00ebsht\u00eb nj\u00eb gj\u00eb e neveritshme p\u00ebr Zotin, Per\u00ebndin\u00eb t\u00ebnd;\n7:26 dhe nuk do t\u00eb fut\u00ebsh gj\u00ebra t\u00eb neveritshme n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb t\u00ebnde, sepse do t\u00eb d\u00ebnohesh me shkat\u00ebrrim ashtu si ato gj\u00ebra; do ta urresh dhe do ta kesh neveri plot\u00ebsisht, sepse \u00ebsht\u00eb nj\u00eb gj\u00eb e caktuar p\u00ebr t'u shkat\u00ebrruar\".\n8:1 \"Kini kujdes t\u00eb zbatoni n\u00eb praktik\u00eb t\u00eb gjitha urdh\u00ebrimet q\u00eb po ju jap sot, me q\u00ebllim q\u00eb t\u00eb jetoni, t\u00eb shum\u00ebzoheni dhe t\u00eb pushtoni vendin q\u00eb Zoti u betua t'u jap\u00eb et\u00ebrve tuaj.\n8:2 Kujto gjith\u00eb rrug\u00ebn q\u00eb Zoti, Per\u00ebndia yt, t\u00eb ka b\u00ebr\u00eb t\u00eb p\u00ebrshkosh n\u00eb k\u00ebt\u00eb dyzet\u00eb vjet n\u00eb shkret\u00ebtir\u00eb q\u00eb ti t\u00eb ul\u00ebsh kok\u00ebn dhe t\u00eb vihesh n\u00eb prov\u00eb, p\u00ebr t\u00eb ditur \u00e7far\u00eb kishte n\u00eb zemr\u00ebn t\u00ebnde dhe n\u00eb se do t\u00eb respektoje apo jo urdh\u00ebrimet e tij.\n8:3 K\u00ebshtu, pra, ai t\u00eb b\u00ebri t\u00eb ulesh kok\u00ebn, t\u00eb provosh urin\u00eb, pastaj t\u00eb ka ushqyer me manna q\u00eb ti nuk e njihje dhe as et\u00ebrit e tu s'e kishin njohur kurr\u00eb, me qellim q\u00eb ti t\u00eb kuptosh se njeriu nuk rron vet\u00ebm me buk\u00eb, por rron me \u00e7do fjal\u00eb q\u00eb del nga goja e Zotit.\n8:4 Petkat e tua nuk t\u00eb jan\u00eb konsumuar mbi trup dhe k\u00ebmba jote nuk \u00ebsht\u00eb enjtur gjat\u00eb k\u00ebtyre dyzet viteve.\n8:5 Prano, pra, n\u00eb zemr\u00ebn t\u00ebnde se, ashtu si njeriu korigjon birin e vet, ashtu Zoti Per\u00ebndia, yt, t\u00eb korigjon ty.\n8:6 Prandaj zbato urdh\u00ebrimet e Per\u00ebndis\u00eb, t\u00eb Zotit t\u00ebnd, duke ecur n\u00eb rrug\u00ebt e tij dhe duke ia pasur frik\u00ebn;\n8:7 sepse, Zoti Per\u00ebndia yt, po t\u00eb b\u00ebn t\u00eb hysh n\u00eb nj\u00eb vend t\u00eb mir\u00eb, nj\u00eb vend me rrjedha uji e me burime q\u00eb dalin nga luginat dhe nga malet;\n8:8 nj\u00eb vend me grur\u00eb dhe elb, me vreshta, me fiq dhe sheg\u00eb, nj\u00eb vend me ullinj q\u00eb japin vaj dhe me mjalt\u00eb;\n8:9 nj\u00eb vend ku do t\u00eb hash buk\u00eb sa t\u00eb duash, ku nuk do t\u00eb t\u00eb mungoj\u00eb kurrgj\u00eb; nj\u00eb vend ku gur\u00ebt jan\u00eb hekur dhe ku do t\u00eb rr\u00ebmosh bak\u00ebr nga malet.\n8:10 Do t\u00eb hash, pra, dhe do t\u00eb ngopesh, dhe do t\u00eb bekosh, Zotin Per\u00ebndin\u00eb t\u00ebnd, p\u00ebr shkak t\u00eb vendit t\u00eb bukur q\u00eb t\u00eb ka dh\u00ebn\u00eb.\n8:11 Ruhu mir\u00eb t\u00eb mos harrosh Zotin, Per\u00ebndin\u00eb t\u00ebnd, duke shtuar p\u00ebr t\u00eb mos zbatuar urdh\u00ebrimet e tij, dekretet e tij, statutet e tij q\u00eb sot do t\u00eb jap\u00eb;\n8:12 e t\u00eb mos ndodh\u00eb q\u00eb, pasi t\u00eb kesh ngr\u00ebn\u00eb deri sa t\u00eb ngopesh dhe t\u00eb kesh nd\u00ebrtuar dhe banuar sht\u00ebpi t\u00eb bukura,\n8:13 pasi t\u00eb kesh par\u00eb t\u00eb shtohet bag\u00ebtia jote e trash\u00eb dhe e im\u00ebt t\u00eb shtohet, argjendi dhe ari yt, dhe t\u00eb rriten t\u00ebr\u00eb t\u00eb mirat e tua,\n8:14 zemra jote t\u00eb lartohet dhe ti t\u00eb harrosh Zotin, Per\u00ebndin\u00eb t\u00ebnd, q\u00eb t\u00eb nxori nga vendi i Egjiptit, nga sht\u00ebpia e skllav\u00ebris\u00eb;\n8:15 q\u00eb t\u00eb ka sjell\u00eb n\u00ebp\u00ebr k\u00ebt\u00eb shkret\u00ebtir\u00eb t\u00eb madhe dhe t\u00eb tmerrshme, vend gjarprinjsh veprues dhe akrepash, tok\u00eb e that\u00eb pa uj\u00eb; q\u00eb nxori uj\u00eb p\u00ebr ty nga shk\u00ebmbijt\u00eb shum\u00eb t\u00eb fort\u00eb;\n8:16 dhe q\u00eb n\u00eb shkret\u00ebtir\u00eb t\u00eb ka ushqyer me man\u00eb t\u00eb cil\u00ebn et\u00ebrit e tu nuk e njihnin, p\u00ebr t\u00eb t\u00eb p\u00ebrulur dhe p\u00ebr t\u00eb t\u00eb v\u00ebn\u00eb n\u00eb prov\u00eb dhe s\u00eb fundi p\u00ebr t\u00eb t\u00eb b\u00ebr\u00eb t\u00eb mir\u00eb.\n8:17 Ruhu, pra, t\u00eb thuash n\u00eb zemr\u00ebn t\u00ebnde: \"Forca ime dhe fuqia e dor\u00ebs sime m'i kan\u00eb siguruar k\u00ebto pasuri\".\n8:18 Por kujto Zotin, Per\u00ebndin\u00eb t\u00ebnd, sepse ai t\u00eb jep forc\u00ebn p\u00ebr t\u00eb fituar pasuri, p\u00ebr t\u00eb ruajtur bes\u00eblidhjen p\u00ebr t\u00eb cil\u00ebn Ai iu betua et\u00ebrve t\u00eb tu, ashtu si\u00e7 \u00ebsht\u00eb n\u00eb fuqi sot.\n8:19 Por n\u00eb qoft\u00eb se ti harron Zotin, Per\u00ebndin\u00eb t\u00ebnd, p\u00ebr t\u00eb shkuar pas per\u00ebndive t\u00eb tjera dhe p\u00ebr t'u sh\u00ebrbyer dhe p\u00ebr t\u00eb r\u00ebn\u00eb p\u00ebrmbys para tyre, un\u00eb sot shpall solemnisht para jush se do t\u00eb vdisni me siguri.\n8:20 Do t\u00eb vdisni si kombet q\u00eb Zoti zhduk para jush, sepse nuk e keni d\u00ebgjuar z\u00ebrin e Zotit, Per\u00ebndis\u00eb tuaj\".\n9:1 \"D\u00ebgjo, o Izrael! Sot ti do t\u00eb kalosh Jordanin p\u00ebr t\u00eb hyr\u00eb dhe p\u00ebr t\u00eb pushtuar kombe m\u00eb t\u00eb m\u00ebdha dhe m\u00eb t\u00eb fuqishme se ti, qytete t\u00eb m\u00ebdha dhe t\u00eb fortifikuara deri n\u00eb qiell,\n9:2 nj\u00eb popull t\u00eb madh dhe me shtat t\u00eb lart\u00eb, pasardh\u00ebsit e Anakim\u00ebve q\u00eb ti i njeh, dhe p\u00ebr t\u00eb cil\u00ebt ke d\u00ebgjuar t\u00eb thon\u00eb: \"Kush mund t'i p\u00ebrballoj\u00eb pasardh\u00ebsit e Anakut?\".\n9:3 Dije, pra, q\u00eb sot Zoti, Per\u00ebndia yt, \u00ebsht\u00eb ai q\u00eb do t\u00eb marshoj\u00eb para teje si nj\u00eb zjarr gllab\u00ebrues; ai do t'i shkat\u00ebrroj\u00eb dhe do t'i rr\u00ebzoj\u00eb para teje; k\u00ebshtu ti do t'i p\u00ebrz\u00ebsh dhe do t'i vras\u00ebsh shpejt, ashtu si t\u00eb ka th\u00ebn\u00eb Zoti.\n9:4 Kur Zoti, Per\u00ebndia yt, do t'i ket\u00eb d\u00ebbuar para teje, mos thuaj n\u00eb zemr\u00ebn t\u00ebnde: \"\u00c9sht\u00eb p\u00ebr shkak t\u00eb drejt\u00ebsis\u00eb sime q\u00eb Zoti m\u00eb dha n\u00eb zot\u00ebrim k\u00ebt\u00eb vend\". \u00c9sht\u00eb p\u00ebrkundrazi lig\u00ebsia e k\u00ebtyre kombeve q\u00eb e shtyu Zotin t'i d\u00ebboj\u00eb para teje.\n9:5 Jo, nuk \u00ebsht\u00eb as nga drejt\u00ebsia jote as nga ndershm\u00ebria e zemr\u00ebs sate, q\u00eb ti hyn p\u00ebr t\u00eb pushtuar vendin e tyre, por nga lig\u00ebsia e k\u00ebtyre kombeve q\u00eb Zoti, Per\u00ebndia yt, po i d\u00ebbon para teje, dhe p\u00ebr t\u00eb mbajtur fjal\u00ebn e dh\u00ebn\u00eb et\u00ebrve t\u00eb tu, Abrahamit, Isakut dhe Jakobit.\n9:6 Dije, pra, q\u00eb nuk \u00ebsht\u00eb p\u00ebr shkak t\u00eb drejt\u00ebsis\u00eb sate q\u00eb Zoti, Per\u00ebndia yt, t\u00eb jep n\u00eb zot\u00ebrim k\u00ebt\u00eb vend t\u00eb mir\u00eb, sepse ti je nj\u00eb popull kok\u00ebfort\u00eb.\n9:7 Kujtohu dhe mos harro si e ke provokuar zem\u00ebrimin e Zotit, Per\u00ebndis\u00eb t\u00ebnd, n\u00eb shkret\u00ebtir\u00eb. Prej dit\u00ebs q\u00eb keni dal\u00eb nga vendi i Egjiptit, deri n\u00eb arritjen n\u00eb k\u00ebt\u00eb vend, keni mbajtur nj\u00eb q\u00ebndrim prej rebeli, ndaj Zotit.\n9:8 Edhe n\u00eb Horeb provokuat zem\u00ebrimin e Zotit; dhe Zoti u zem\u00ebrua kund\u00ebr jush aq sa donte t'ju shkat\u00ebrronte.\n9:9 Kur u ngjita n\u00eb mal p\u00ebr t\u00eb marr\u00eb pllakat prej guri, pllakat e bes\u00eblidhjes q\u00eb Zoti kishte lidhur me ju, un\u00eb mbeta n\u00eb mal dyzet dit\u00eb dhe dyzet net, pa ngr\u00ebn\u00eb buk\u00eb dhe pa pir\u00eb uj\u00eb,\n9:10 dhe Zoti m\u00eb dha dy pllaka guri, t\u00eb shkruara me gishtin e Per\u00ebndis\u00eb, mbi t\u00eb cilat ishin t\u00ebr\u00eb fjal\u00ebt q\u00eb Zoti ju kishte th\u00ebn\u00eb n\u00eb mal, n\u00eb mes t\u00eb zjarrit, dit\u00ebn e asambles\u00eb.\n9:11 Dhe pas dyzet dit\u00ebve dhe dyzet netve Zoti m\u00eb dha dy pllaka prej guri, pllakat e bes\u00eblidhjes.\n9:12 Pastaj Zoti m\u00eb tha: \"\u00c7ohu, zbrit me t\u00eb shpejt\u00eb q\u00eb k\u00ebtej, sepse populli yt q\u00eb ti nxore nga Egjipti \u00ebsht\u00eb shthurur; kan\u00eb devijuar shpejt nga rruga q\u00eb un\u00eb u kisha urdh\u00ebruar atyre t\u00eb ndiqnin dhe kan\u00eb krijuar nj\u00eb sh\u00ebmb\u00eblltyr\u00eb prej metali t\u00eb shkrir\u00eb\".\n9:13 Zoti m\u00eb foli akoma, duke th\u00ebn\u00eb: \"Un\u00eb e pash\u00eb k\u00ebt\u00eb popull; ja ai \u00ebsht\u00eb nj\u00eb popull kok\u00ebfort\u00eb;\n9:14 l\u00eb q\u00eb ta shkat\u00ebrroj dhe t\u00eb fshij emrin e tij n\u00ebn qiejt, dhe do t\u00eb t\u00eb b\u00ebj ty nj\u00eb komb m\u00eb t\u00eb fuqish\u00ebm dhe m\u00eb t\u00eb madh se ai\".\n9:15 K\u00ebshtu u ktheva dhe zbrita nga mali, nd\u00ebrsa mali digjej nga zjarri; dhe dy pllakat e bes\u00eblidhjes ishin n\u00eb duart e mia.\n9:16 Shikova, dhe ja, ju kishit m\u00ebkatuar kund\u00ebr Zotit, Per\u00ebndis\u00eb tuaj, dhe kishit b\u00ebr\u00eb nj\u00eb vi\u00e7 prej metali t\u00eb shkrir\u00eb. Kishit l\u00ebn\u00eb shum\u00eb shpejt rrug\u00ebn q\u00eb Zoti ju kishte urdh\u00ebruar t\u00eb ndiqnit.\n9:17 At\u00ebher\u00eb i kapa dy pllakat, i flaka me duart e mia dhe i cop\u00ebtova para syve tuaja.\n9:18 Pastaj u shtriva p\u00ebrpara Zotit, si her\u00ebn e par\u00eb, dyzet dit\u00eb dhe dyzet net me radh\u00eb; nuk h\u00ebngra buk\u00eb as piva uj\u00eb p\u00ebr shkak t\u00eb m\u00ebkateve q\u00eb kishit kryer, duke b\u00ebr\u00eb at\u00eb q\u00eb \u00ebsht\u00eb e keqe p\u00ebr syt\u00eb e Zotit, p\u00ebr t\u00eb provokuar zem\u00ebrimin e tij.\n9:19 Sepse un\u00eb kisha frik\u00eb nga zem\u00ebrimi dhe nga t\u00ebrbimi me t\u00eb cil\u00ebt Zoti ishte ndezur kund\u00ebr jush, aq sa d\u00ebsh\u00ebronte shkat\u00ebrrimin tuaj. Por Zoti edhe k\u00ebt\u00eb her\u00eb m\u00eb d\u00ebgjoi.\n9:20 Dhe Zoti u zem\u00ebrua shum\u00eb gjithashtu kund\u00ebr Aaronit, aq sa donte ta shkat\u00ebrronte at\u00eb; k\u00ebshtu at\u00eb her\u00eb un\u00eb u luta edhe p\u00ebr Aaronin.\n9:21 Pastaj mora objektin e m\u00ebkatit tuaj, vi\u00e7in q\u00eb kishit b\u00ebr\u00eb, e dogja n\u00eb zjarr, e cop\u00ebtova dhe e th\u00ebrmova n\u00eb copa shum\u00eb t\u00eb vogla, deri sa e katandisa n\u00eb pluhur t\u00eb holl\u00eb, dhe e hodha pluhurin n\u00eb p\u00ebrruan q\u00eb zbret nga mali.\n9:22 Edhe n\u00eb Taberah, n\u00eb Masa dhe n\u00eb Kibroth-Atavah ju provokuat zem\u00ebrimin e Zotit.\n9:23 Kur pastaj Zoti ju nisi jasht\u00eb Kadesh-Barneas duke th\u00ebn\u00eb: \"Ngjituni dhe shtini n\u00eb dor\u00eb vendin q\u00eb ju dhash\u00eb\", ju ngrit\u00ebt krye kund\u00ebr Zotit, Per\u00ebndis\u00eb tuaj, nuk i besuat dhe nuk iu bind\u00ebt z\u00ebrit t\u00eb tij.\n9:24 U b\u00ebt\u00eb rebel\u00eb kund\u00ebr Zotit, qysh nga dita q\u00eb ju kam njohur.\n9:25 K\u00ebshtu mbeta p\u00ebrmbys para Zotit dyzet dit\u00eb dhe dyzet net; dhe e b\u00ebra k\u00ebt\u00eb sepse Zoti kishte th\u00ebn\u00eb se donte t'ju shkat\u00ebrronte.\n9:26 Dhe iu luta Zotit, dhe i thash\u00eb: \"O Zot, o Zot, mos e shkat\u00ebrro popullin t\u00ebnd dhe trash\u00ebgimin\u00eb t\u00ebnde, q\u00eb i ke \u00e7liruar me madh\u00ebshtin\u00eb t\u00ebnde, qi i nxore nga Egjipti me nj\u00eb dor\u00eb t\u00eb fuqishme.\n9:27 Kujto sh\u00ebrb\u00ebtor\u00ebt e tu: Abrahamin, Isakun dhe Jakobin; mos shiko kok\u00ebfort\u00ebsin\u00eb e k\u00ebtij populli, lig\u00ebsin\u00eb ose m\u00ebkatin e tij,\n9:28 me q\u00ebllim q\u00eb vendi prej ku i nxore t\u00eb mos thot\u00eb: Me q\u00ebn\u00eb se Zoti nuk ishte n\u00eb gjendje t'i fuste n\u00eb tok\u00ebn q\u00eb u kishte premtuar dhe me qen\u00eb se i urrente, i nxori q\u00eb t\u00eb vdesin n\u00eb shkret\u00ebtir\u00eb.\n9:29 Megjithat\u00eb ata jan\u00eb populli yt dhe trash\u00ebgimia jote, q\u00eb ti nxore nga Egjipti me fuqin\u00eb t\u00ebnde t\u00eb madhe dhe me krahun t\u00ebnd t\u00eb shtrir\u00eb\"\".\n10:1 \"N\u00eb at\u00eb koh\u00eb Zoti m\u00eb tha: \"Pre dy pllaka prej guri t\u00eb nj\u00ebllojta me t\u00eb parat dhe ngjitu tek un\u00eb n\u00eb mal; b\u00ebj nj\u00eb ark\u00eb prej druri.\n10:2 Un\u00eb do t\u00eb shkruaj mbi pllakat fjal\u00ebt q\u00eb ishin mbi pllakat e para q\u00eb ti cop\u00ebtove, dhe ti do t'i v\u00ebsh n\u00eb ark\u00eb\".\n10:3 K\u00ebshtu b\u00ebra nj\u00eb ark\u00eb prej dru akacjeje dhe preva dy pllaka prej guri t\u00eb nj\u00ebllojta me t\u00eb parat; pastaj u ngjita n\u00eb mal me dy pllakat n\u00eb dor\u00eb.\n10:4 Dhe Zoti shkroi mbi pllakat at\u00eb q\u00eb kishte shkruar her\u00ebn e par\u00eb, dometh\u00ebn\u00eb dhjet\u00eb urdh\u00ebrimet q\u00eb Zoti kishte shpallur p\u00ebr ju n\u00eb mal, n\u00eb mes t\u00eb zjarrit, dit\u00ebn e asambles\u00eb. Pastaj Zoti m'i dor\u00ebzoi mua.\n10:5 At\u00ebher\u00eb u ktheva dhe zbrita nga mali; i vura pllakat n\u00eb ark\u00ebn q\u00eb kisha b\u00ebr\u00eb; dhe ato ndodhen aty, ashtu si m\u00eb kishte urdh\u00ebruar Zoti.\n10:6 (Bijt\u00eb e Izraelit u nis\u00ebn nga puset e bijve t\u00eb Jakaanit n\u00eb drejtim t\u00eb Moserahut. Aty vdiq Aaroni dhe aty u varros; dhe Eleazari bir i tij, u b\u00eb prift n\u00eb vend t\u00eb tij.\n10:7 Q\u00eb andej u nis\u00ebn n\u00eb drejtim t\u00eb Gudgodahut dhe nga Gudgodahu p\u00ebr n\u00eb Jotbathah, vendi me rrjedha ujore.\n10:8 N\u00eb at\u00eb koh\u00eb Zoti ve\u00e7oi fisin e Levit p\u00ebr ta mbartur ark\u00ebn e bes\u00eblidhjes s\u00eb Zotit, p\u00ebr t\u00eb qen\u00eb p\u00ebrpara Zotit dhe p\u00ebr t'i sh\u00ebrbyer, si dhe p\u00ebr t\u00eb bekuar n\u00eb em\u00ebr t\u00eb tij deri dit\u00ebn e sotme.\n10:9 Prandaj Levi nuk ka pjes\u00eb, as trash\u00ebgimi me v\u00ebllez\u00ebrit e tij; Zoti \u00ebsht\u00eb trash\u00ebgimia e tij, ashtu si Zoti, Per\u00ebndia yt, u kishte premtuar).\n10:10 Un\u00eb mbeta n\u00eb mal dyzet dit\u00eb e dyzet net me radh\u00eb si her\u00ebn e par\u00eb; Zoti m\u00eb d\u00ebgjoi edhe k\u00ebt\u00eb her\u00eb dhe nuk pranoi t\u00eb t\u00eb shkat\u00ebrroj\u00eb.\n10:11 At\u00ebher\u00eb Zoti m\u00eb tha: \"\u00c7ohu, nis rrug\u00ebn n\u00eb krye t\u00eb popullit, q\u00eb ata t\u00eb futen e t\u00eb pushtojn\u00eb vendin q\u00eb jam betuar t'u jap et\u00ebrve t\u00eb tyre\".\n10:12 Dhe tani, o Izrael, \u00e7far\u00eb k\u00ebrkon nga ti Zoti, Per\u00ebndia yt? T\u00eb kesh frik\u00eb nga Zoti, Per\u00ebndia yt, t\u00eb ec\u00ebsh n\u00eb t\u00ebr\u00eb rrug\u00ebt e tij, ta duash dhe t'i sh\u00ebrbesh Zotit, Per\u00ebndis\u00eb t\u00ebnd, me gjith\u00eb zem\u00ebr e me gjith\u00eb shpirt,\n10:13 dhe t\u00eb respektosh p\u00ebr t\u00eb mir\u00ebn t\u00ebnde t\u00eb gjitha urdh\u00ebrimet dhe statutet e Zotit q\u00eb sot t\u00eb urdh\u00ebroj.\n10:14 Ja, Zotit, Per\u00ebndis\u00eb t\u00ebnd, i p\u00ebrkasin qiejt\u00eb, qiejt\u00eb e qiejve, toka dhe gjith\u00e7ka ajo p\u00ebrmban;\n10:15 por Zoti u fali dashurin\u00eb e tij vet\u00ebm et\u00ebrve t\u00eb tu dhe i deshi ata; dhe mbas tyre midis t\u00ebr\u00eb popujve zgjodhi pasardh\u00ebsit e tyre, dometh\u00ebn\u00eb ju, ashtu si\u00e7 po ndodh sot.\n10:16 Prandaj do t\u00eb rrethpritni prepucin e zemr\u00ebs suaj dhe nuk do ta fort\u00ebsoni m\u00eb qaf\u00ebn tuaj;\n10:17 sepse Zoti, Per\u00ebndia juaj, \u00ebsht\u00eb Per\u00ebndia i per\u00ebndive, Zot\u00ebria i zot\u00ebrive, Per\u00ebndia i madh, i fort\u00eb dhe i tmerrsh\u00ebm q\u00eb nuk \u00ebsht\u00eb fare i ansh\u00ebm dhe nuk pranon dhurata,\n10:18 q\u00eb u siguron drejt\u00ebsi jetim\u00ebve dhe t\u00eb vejave, q\u00eb e do t\u00eb huajin dhe i jep buk\u00eb dhe veshje.\n10:19 Duajeni, pra, t\u00eb huajin, sepse edhe ju ishit t\u00eb huaj n\u00eb vendin e Egjiptit.\n10:20 Do t\u00eb kesh frik\u00eb nga Zoti, Per\u00ebndia yt, do t'i sh\u00ebrbesh atij, do t\u00eb jesh lidhur ngusht\u00eb me t\u00eb dhe do t\u00eb betohesh me emrin e tij.\n10:21 Ai \u00ebsht\u00eb lavdia jote, ai \u00ebsht\u00eb Per\u00ebndia yt, q\u00eb ka b\u00ebr\u00eb p\u00ebr ty ato gj\u00ebra t\u00eb m\u00ebdha dhe t\u00eb tmershme q\u00eb syt\u00eb e tua i kan\u00eb par\u00eb.\n10:22 Et\u00ebrit e tu zbrit\u00ebn n\u00eb Egjipt n\u00eb nj\u00eb num\u00ebr q\u00eb nuk i kap\u00ebrxente t\u00eb shtat\u00ebdhjet\u00eb personat; dhe tani Zoti, Per\u00ebndia yt, t\u00eb ka shum\u00ebzuar si yjet e qiellit\".\n11:1 \"Duaje, pra, Zotin, Per\u00ebndin\u00eb t\u00ebnd, dhe respekto gjithnj\u00eb rregullat e tij, statutet e tij, dekretet e tij dhe urdh\u00ebrimet e tij.\n11:2 Pranoni sot (sepse nuk u flas bijve tuaj q\u00eb nuk e kan\u00eb njohur as e kan\u00eb par\u00eb disiplin\u00ebn e Zotit, Per\u00ebndis\u00eb tuaj), madh\u00ebshtin\u00eb e tij, dor\u00ebn e tij t\u00eb fuqishme dhe krahun e shtrir\u00eb,\n11:3 shenjat e tij dhe veprat e tij q\u00eb ka b\u00ebr\u00eb n\u00eb Egjipt kund\u00ebr Faraonit, mbretit t\u00eb Egjiptit, dhe kund\u00ebr vendit t\u00eb tij,\n11:4 at\u00eb q\u00eb u b\u00ebri ushtris\u00eb s\u00eb Egjiptit, kuajve t\u00eb saj dhe qerreve t\u00eb saj, duke derdhur mbi t\u00eb uj\u00ebrat e Detit t\u00eb Kuq nd\u00ebrsa ata po ju ndiqnin, dhe si i shkat\u00ebrroi Zoti p\u00ebr gjithnj\u00eb;\n11:5 at\u00eb q\u00eb b\u00ebri p\u00ebr ju n\u00eb shkret\u00ebtir\u00eb, deri sa t\u00eb arrinit n\u00eb k\u00ebt\u00eb vend;\n11:6 dhe at\u00eb q\u00eb u b\u00ebri Dathanit dhe Abiramit, bijve t\u00eb Eliabit, birit t\u00eb Rubenit; si e hapi goj\u00ebn toka dhe i g\u00eblltiti me gjith\u00eb familjet e tyre, me \u00e7adrat e tyre dhe me \u00e7do gj\u00eb t\u00eb gjall\u00eb q\u00eb i pasonte, n\u00eb mes t\u00eb gjith\u00eb Izraelit.\n11:7 Por syt\u00eb tuaja pan\u00eb gj\u00ebrat e m\u00ebdha q\u00eb Zoti ka kryer.\n11:8 Respektoni, pra, t\u00ebr\u00eb urdh\u00ebrimet q\u00eb un\u00eb po ju jap sot, q\u00eb t\u00eb jeni t\u00eb fort\u00eb dhe t\u00eb mundni t\u00eb pushtoni vendin q\u00eb po b\u00ebheni gati t\u00eb zot\u00ebroni,\n11:9 dhe me q\u00ebllim t'i zgjatni dit\u00ebt tuaja n\u00eb vendin q\u00eb Zoti u betua t'u jap\u00eb et\u00ebrve tuaj dhe pasardh\u00ebsve t\u00eb tyre, nj\u00eb vend ku rrjedh qum\u00ebsht dhe mjalt\u00eb.\n11:10 Mbasi vendi n\u00eb t\u00eb cilin jeni duke hyr\u00eb p\u00ebr ta pushtuar nuk \u00ebsht\u00eb si vendi i Egjiptit prej t\u00eb cilit keni dal\u00eb, ku mbillnit far\u00ebn tuaj dhe pastaj e vaditnit me k\u00ebmb\u00ebn tuaj si nj\u00eb kopsht perimesh;\n11:11 por vendi ku jeni duke hyr\u00eb p\u00ebr ta pushtuar \u00ebsht\u00eb nj\u00eb vend me male dhe lugina, q\u00eb thith ujin e shiut q\u00eb vjen nga qielli;\n11:12 nj\u00eb vend p\u00ebr t\u00eb cilin Zoti, Per\u00ebndia yt, ka kujdes dhe mbi t\u00eb cilin i jan\u00eb drejtuar vazhdimisht syt\u00eb e Zotit, Per\u00ebndis\u00eb t\u00ebnd, fillimi i vitit deri n\u00eb mbarim t\u00eb tij.\n11:13 Por n\u00eb rast se do t'i bindeni me kujdes urdh\u00ebrimeve t\u00eb mia q\u00eb ju jap sot, duke dashur Zotin, Per\u00ebndin\u00eb tuaj, dhe duke i sh\u00ebrbyer me gjith\u00eb zem\u00ebr dhe me gjith\u00eb shpirt,\n11:14 do t\u00eb ndodh\u00eb q\u00eb un\u00eb do t'i jap vendit tuaj shiun n\u00eb koh\u00ebn e duhur, shiun e par\u00eb dhe shiun e fundit, q\u00eb ti t\u00eb mbledh\u00ebsh grurin, ver\u00ebn dhe vajin t\u00ebnd;\n11:15 dhe do t\u00eb b\u00ebj q\u00eb t\u00eb rritet edhe bari n\u00eb fushat e tua p\u00ebr bag\u00ebtin\u00eb t\u00ebnde, dhe ti do t\u00eb hash dhe do t\u00eb ngopesh.\n11:16 Kini kujdes q\u00eb zemra juaj t\u00eb mos mashtrohet dhe t\u00eb mos largoheni nga rruga e drejt\u00eb, duke sh\u00ebrbyer dhe u p\u00ebrulur para per\u00ebndive t\u00eb tjera;\n11:17 sepse n\u00eb k\u00ebt\u00eb rast do t\u00eb ndizet zem\u00ebrimi i Zotit dhe ai do t\u00eb mbyll\u00eb qiejt\u00eb dhe nuk do t\u00eb ket\u00eb m\u00eb shi, toka nuk do t\u00eb jap\u00eb prodhimet e saj dhe ju do t\u00eb vdisni shpejt n\u00eb vendin e mir\u00eb q\u00eb Zoti po ju jep.\n11:18 Do t'i shtini k\u00ebto fjal\u00eb n\u00eb zemr\u00ebn dhe n\u00eb m\u00ebndjen tuaj, do t'i lidhni si nj\u00eb shenj\u00eb n\u00eb dor\u00eb dhe do t\u00eb jen\u00eb si ballore midis syve;\n11:19 do t'ua m\u00ebsosh bijve tuaj, duke u folur p\u00ebr to kur rri ulur n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb t\u00ebnde, kur ecn\u00ebn rrug\u00ebs, kur rri shtrir\u00eb dhe kur \u00e7ohesh;\n11:20 do t'i shkruash n\u00eb shtalkat e sht\u00ebpi t\u00ebnde dhe mbi portat e tua,\n11:21 me q\u00ebllim q\u00eb dit\u00ebt tuaja dhe dit\u00ebt e bijve tuaj, n\u00eb vendin q\u00eb Zoti \u00ebsht\u00eb betuar t'u jap\u00eb et\u00ebrve tuaj, t\u00eb jen\u00eb t\u00eb shumta si dit\u00ebt e qiellit mbi tok\u00eb.\n11:22 Sepse, duke respektuar me kujdes t\u00eb gjitha urdh\u00ebrimet q\u00eb un\u00eb ju urdh\u00ebroj t\u00eb zbatoni n\u00eb praktik\u00eb, duke dashur Zotin, Per\u00ebndin\u00eb tuaj, duke ecur n\u00eb t\u00eb gjitha udh\u00ebt e tij dhe duke qen\u00eb t\u00eb lidhur ngusht\u00eb me t\u00eb,\n11:23 Zoti do t\u00eb d\u00ebboj\u00eb para jush t\u00eb gjitha kombet dhe ju do t\u00eb shtini n\u00eb dor\u00eb kombe m\u00eb t\u00eb m\u00ebdha dhe m\u00eb t\u00eb fuqishme se ju.\n11:24 \u00c7do vend q\u00eb do t\u00eb shkel\u00eb k\u00ebmba juaj, do t\u00eb jet\u00eb juaji; kufijt\u00eb tuaj do t\u00eb shtrihen nga shkret\u00ebtira deri n\u00eb Liban, dhe nga lumi, lumi Eufrat, deri n\u00eb detin per\u00ebndimor.\n11:25 Askush nuk do t\u00eb jet\u00eb n\u00eb gjendje t'ju b\u00ebj ball\u00eb; Zoti, Per\u00ebndia juaj, ashtu si\u00e7 ju tha, do t\u00eb p\u00ebrhap\u00eb frik\u00ebn dhe tmerrin p\u00ebr ju n\u00eb t\u00eb gjith\u00eb vendin q\u00eb ju do t\u00eb shkelni.\n11:26 Shikoni, un\u00eb v\u00eb sot para jush bekimin dhe mallkimin;\n11:27 bekimin n\u00eb rast se u bindeni urdh\u00ebrimeve t\u00eb Zotit, Per\u00ebndis\u00eb tuaj, q\u00eb sot ju p\u00ebrcaktoj;\n11:28 mallkimin, n\u00eb rast se nuk u bindeni urdh\u00ebrimeve t\u00eb Zotit, Per\u00ebndis\u00eb tuaj, dhe largoheni nga rruga q\u00eb ju p\u00ebrcaktoj sot, p\u00ebr t\u00eb ndjekur per\u00ebndi t\u00eb tjer\u00eb q\u00eb nuk i keni njohur kurr\u00eb.\n11:29 Dhe kur Zoti, Per\u00ebndia juaj do t\u00eb ket\u00eb futur n\u00eb vendin q\u00eb ti shkon t\u00eb pushtosh, ti do ta v\u00ebsh bekimin n\u00eb malin Gerizim dhe mallkimin n\u00eb malin Ebal.\n11:30 A nuk jan\u00eb ata matan\u00eb Jordanit, n\u00eb per\u00ebndim t\u00eb rrug\u00ebs ku dielli per\u00ebndon; n\u00eb vendin e Kananejve q\u00eb banojn\u00eb n\u00eb Arabah, p\u00ebrball\u00eb Gilgalit, pran\u00eb lisit t\u00eb Morehut?\n11:31 Sepse ju po gatiteni t\u00eb kaloni Jordanin p\u00ebr t\u00eb hyr\u00eb dhe p\u00ebr t\u00eb pushtuar vendin q\u00eb Zoti, Per\u00ebndia juaj, po ju jep; ju do ta zot\u00ebroni dhe do t\u00eb banoni n\u00eb t\u00eb.\n11:32 Kini kujdes, pra, t\u00eb zbatoni t\u00eb gjitha statutet dhe dekretet, q\u00eb un\u00eb shtroj sot para jush\".\n12:1 \"K\u00ebto jan\u00eb statutet dhe dekretet q\u00eb duhet t\u00eb keni kujdes t\u00eb respektoni n\u00eb vendin q\u00eb Zoti, Per\u00ebndia i et\u00ebrve t\u00eb tu, t\u00eb ka dh\u00ebn\u00eb si trash\u00ebgimi p\u00ebr t\u00eb gjitha dit\u00ebt q\u00eb do t\u00eb jetoni mbi tok\u00eb.\n12:2 Do t\u00eb shkat\u00ebrroni t\u00ebr\u00ebsisht t\u00eb gjitha vendet ku kombet q\u00eb jetoni duke p\u00ebrz\u00ebn\u00eb u sh\u00ebrbejn\u00eb per\u00ebndive t\u00eb tyre; mbi malet e larta, mbi kodrat dhe n\u00ebn \u00e7do pem\u00eb q\u00eb gjelb\u00ebron.\n12:3 Do t\u00eb rr\u00ebnoni altar\u00ebt e tyre, do t\u00eb cop\u00ebtoni kolonat e tyre t\u00eb shenjta, do t'u vini flak\u00ebn Asherim\u00ebve t\u00eb tyre, do t\u00eb rr\u00ebzoni sh\u00ebmb\u00eblltyrat e gdhendura t\u00eb per\u00ebndive t\u00eb tyre, do t\u00eb zhdukni emrin e tyre nga k\u00ebto vende.\n12:4 Nuk do t\u00eb veproni k\u00ebshtu me Zotin, Per\u00ebndin\u00eb tuaj,\n12:5 por do ta k\u00ebrkoni n\u00eb vendin q\u00eb Zoti, Per\u00ebndia juaj, do t\u00eb zgjedh\u00eb midis t\u00ebr\u00eb fiseve tuaj, p\u00ebr t'iu v\u00ebn\u00eb emrin e tij si banes\u00eb e tij; dhe aty do t\u00eb shkoni;\n12:6 aty do t\u00eb \u00e7oni olokaustet dhe flijimet tuaja, t\u00eb dhjetat tuaja, ofertat e larta t\u00eb duarve tuaja, ofertat tuaja t\u00eb kushtimit dhe ofertat vullnetare, si dhe t\u00eb par\u00eblindurit e bag\u00ebtive t\u00eb trasha dhe t\u00eb imta;\n12:7 dhe aty do t\u00eb hani p\u00ebrpara Zotit, Per\u00ebndis\u00eb tuaj, dhe do t\u00eb g\u00ebzoheni, ju dhe familjet tuaja, p\u00ebr t\u00eb gjitha ato q\u00eb keni sht\u00ebn\u00eb n\u00eb dor\u00eb dhe p\u00ebr t\u00eb cilat Zoti, Per\u00ebndia juaj, do t'ju bekoj\u00eb.\n12:8 Nuk do t\u00eb veproni ashtu si\u00e7 veprojm\u00eb sot k\u00ebtu, ku secili b\u00ebn t\u00eb gjitha ato q\u00eb i duken t\u00eb drejta n\u00eb syt\u00eb e tij,\n12:9 sepse nuk keni hyr\u00eb akoma n\u00eb pushimin dhe n\u00eb trash\u00ebgimin\u00eb q\u00eb Zoti, Per\u00ebndia juaj, ju jep.\n12:10 Por ju do t\u00eb kaloni Jordanin dhe do t\u00eb banoni n\u00eb vendin q\u00eb Zoti, Per\u00ebndia juaj, ju jep n\u00eb trash\u00ebgimi; dhe ai do t'ju jap\u00eb pushim nga t\u00eb gjith\u00eb armiqt\u00eb tuaj q\u00eb ju rrethojn\u00eb dhe ju do t\u00eb keni nj\u00eb banim t\u00eb sigurt.\n12:11 At\u00ebher\u00eb do t\u00eb ket\u00eb nj\u00eb vend ku Zoti, Per\u00ebndia juaj, do t\u00eb zgjedh\u00eb p\u00ebr t\u00eb venduar emrin e tij dhe aty do t\u00eb \u00e7oni t\u00ebr\u00eb ato q\u00eb un\u00eb ju urdh\u00ebroj: olokaustet tuaja, flijimet tuaja, t\u00eb dhjetat tuaja, ofertat e larta t\u00eb duarve tuaja dhe t\u00eb gjitha ofertat e zgjedhura q\u00eb i keni premtuar si kusht Zotit.\n12:12 Dhe do t\u00eb g\u00ebzoheni p\u00ebrpara Zotit, Pr\u00ebndis\u00eb tuaj, ju, bijt\u00eb dhe bijat tuaja, sh\u00ebrb\u00ebtor\u00ebt dhe sh\u00ebrb\u00ebtoret tuaja, dhe Leviti q\u00eb do t\u00eb banoj\u00eb brenda portave tuaja, sepse ai nuk ka as pjes\u00eb, as trash\u00ebgimi midis jush.\n12:13 Ki kujdes t\u00eb mos ofrosh olokaustet e tua n\u00eb \u00e7do vend q\u00eb sheh;\n12:14 por n\u00eb vendin q\u00eb Zoti do t\u00eb zgjedh\u00eb n\u00eb nj\u00eb nga fiset e tua, atje do t\u00eb ofrosh olokaustet e tua dhe aty do t\u00eb b\u00ebsh \u00e7do gj\u00eb q\u00eb un\u00eb t\u00eb urdh\u00ebroj.\n12:15 Por sa her\u00eb q\u00eb t\u00eb duash, mund t\u00eb vras\u00ebsh kafsh\u00eb dhe t\u00eb hash mishin e tyre n\u00eb t\u00eb gjitha qytetet, simbas bekimit q\u00eb t\u00eb ka b\u00ebr\u00eb Zoti; at\u00eb mund ta han\u00eb si i papastri, ashtu dhe i pastri, si\u00e7 b\u00ebhet me mishin e gazel\u00ebs dhe t\u00eb drerit;\n12:16 por nuk do t\u00eb hani gjakun e tyre; do ta derdhni mbi tok\u00eb si\u00e7 derdhet uji.\n12:17 Brenda qyteteve t\u00eb tua nuk mund t\u00eb hash t\u00eb dhjetat e grurit t\u00ebnd, t\u00eb mushtit t\u00ebnd, t\u00eb vajit t\u00ebnd, as pjell\u00ebn e par\u00eb t\u00eb bag\u00ebtive t\u00eb tua t\u00eb trasha dhe t\u00eb imta, as at\u00eb q\u00eb ke premtuar si zotim as n\u00eb ofertat e tua vullnetare, as n\u00eb ofertat e larta t\u00eb duarve t\u00eb tua.\n12:18 Por do t'i hash p\u00ebrpara Zotit, Per\u00ebndis\u00eb t\u00ebnd, n\u00eb vendin q\u00eb Zoti, Per\u00ebndia yt, ka p\u00ebr t\u00eb zgjedhur, ti, biri yt dhe bija jote, sh\u00ebrb\u00ebtori yt dhe sh\u00ebrb\u00ebtorja jote, dhe Leviti q\u00eb do t\u00eb banoj\u00eb brenda portave t\u00eb tua; dhe do t\u00eb g\u00ebzosh p\u00ebrpara Zotit, Per\u00ebndis\u00eb t\u00ebnd, \u00e7do gj\u00eb mbi t\u00eb cil\u00ebn ti v\u00eb dor\u00eb.\n12:19 Ki kujdes t\u00eb mos shp\u00ebrfill\u00ebsh Levitin, deri sa t\u00eb jetosh n\u00eb at\u00eb vend.\n12:20 Kur Zoti, Per\u00ebndia yt, do t'i zgjeroj\u00eb kufijt\u00eb e tu, ashtu si t\u00eb ka premtuar, dhe ti do t\u00eb thuash: \"Do t\u00eb ha mish\", sepse ke d\u00ebshir\u00eb t\u00eb hash mish, do t\u00eb mund t\u00eb hash mish sa her\u00eb q\u00eb e d\u00ebshiron.\n12:21 N\u00eb qoft\u00eb se vendi q\u00eb Zoti, Per\u00ebndia yt, ka zgjedhur p\u00ebr t\u00eb venduar emrin e tij do t\u00eb jet\u00eb larg teje, mund t\u00eb vras\u00ebsh kafsh\u00eb nga bag\u00ebtia e trash\u00eb dhe e im\u00ebt, ashtu si t\u00eb kam urdh\u00ebruar; dhe mund t\u00eb hash brenda portave t\u00eb tua sa her\u00eb t\u00eb duash.\n12:22 Vet\u00ebm do ta hash ashtu si\u00e7 hahet mishi i gazel\u00ebs dhe i drerit; do t\u00eb mund\u00eb ta haj\u00eb si i papastri ashtu edhe i pastri.\n12:23 Por ruhu se ha gjakun, sepse gjaku \u00ebsht\u00eb jeta; dhe ti nuk do ta hash jet\u00ebn bashk\u00eb me mishin.\n12:24 Nuk do ta hash, por do ta derdh\u00ebsh p\u00ebr tok\u00eb ashtu si\u00e7 b\u00ebhet me ujin.\n12:25 Nuk do ta hash me q\u00ebllim q\u00eb t\u00eb p\u00ebrparosh ti dhe bijt\u00eb e tu mbas teje, pse keni b\u00ebr\u00eb nj\u00eb gj\u00eb q\u00eb \u00ebsht\u00eb e drejt\u00eb n\u00eb syt\u00eb e Zotit.\n12:26 Por gj\u00ebrat e shenjta q\u00eb ke p\u00ebr t\u00eb ofruar dhe ato t\u00eb premtuara si kusht, do t'i marr\u00ebsh dhe do t\u00eb shkosh n\u00eb vendin q\u00eb ka zgjedhur Zoti,\n12:27 dhe do t\u00eb ofrosh olokaustet e tua, t\u00eb plota, mishin dhe gjakun mbi altarin e Zotit, Per\u00ebndis\u00eb t\u00ebnd; gjaku i flijimeve t\u00eb tua p\u00ebrkundrazi do t\u00eb shp\u00ebrndahet mbi altarin e Zotit, Per\u00ebndis\u00eb t\u00ebnd, dhe ti do t\u00eb hash mishin e tyre.\n12:28 Ki kjdes dhe bindju t\u00eb gjitha fjal\u00ebve q\u00eb t\u00eb urdh\u00ebroj, q\u00eb t\u00eb p\u00ebrparosh ti dhe bijt\u00eb e tu pas teje, pse keni b\u00ebr\u00eb at\u00eb q\u00eb \u00ebsht\u00eb e mir\u00eb dhe e drejt\u00eb n\u00eb syt\u00eb e Zotit, Per\u00ebndis\u00eb t\u00ebnd.\n12:29 Kur Zoti, Per\u00ebndia yt, do t\u00eb ket\u00eb shfarosur para teje kombet q\u00eb ti shkon p\u00ebr t'i shpron\u00ebsuar, dhe kur t'i kesh shpron\u00ebsuar dhe t\u00eb banosh n\u00eb vendin e tyre,\n12:30 ruhu t\u00eb mos biesh n\u00eb kurthin e ngritur, duke ndjekur shembullin e tyre, pasi ata jan\u00eb shkat\u00ebrruar para teje, dhe t\u00eb informohesh mbi per\u00ebndit\u00eb e tyre, duke th\u00ebn\u00eb: \"Si u sh\u00ebrbenin k\u00ebto kombe per\u00ebndive t\u00eb tyre? Edhe un\u00eb do t\u00eb veproj k\u00ebshtu\".\n12:31 Ti nuk do t\u00eb veprosh k\u00ebshtu me Zotin, me Per\u00ebndin\u00eb t\u00ebnd, sepse ata me per\u00ebndit\u00eb e tyre kan\u00eb b\u00ebr\u00eb t\u00ebr\u00eb ato gj\u00ebra t\u00eb neveritshme p\u00ebr Zotin dhe q\u00eb ai i urren; kan\u00eb djegur madje n\u00eb zjarr bijt\u00eb dhe bijat e tyre p\u00ebr nder t\u00eb per\u00ebndive t\u00eb tyre.\n12:32 Do t\u00eb kujdeseni t\u00eb zbatoni n\u00eb praktik\u00eb t\u00ebr\u00eb gj\u00ebrat q\u00eb ju urdh\u00ebroj; nuk do t'u shtoni as do t'u hiqni asgj\u00eb\".\n13:1 \"N\u00eb rasat se midis jush del nj\u00eb profet apo nj\u00eb \u00ebnd\u00ebrrimtar dhe ju propozon nj\u00eb shenj\u00eb apo nj\u00eb mrekulli,\n13:2 dhe shenja apo mrekullia p\u00ebr t\u00eb cil\u00ebn ju foli realizohet dhe ai thot\u00eb: \"Le t\u00eb shkojm\u00eb pas per\u00ebndive t\u00eb tjera q\u00eb ti nuk i ke njohur kurr\u00eb dhe le t'u sh\u00ebrbejm\u00eb\",\n13:3 ti nuk do t\u00eb d\u00ebgjosh fjal\u00ebt e k\u00ebtij profeti apo t\u00eb k\u00ebtij \u00ebnd\u00ebrrimtari, sepse Zoti, Per\u00ebndia juaj, ju v\u00eb n\u00eb prov\u00eb p\u00ebr t\u00eb ditur n\u00eb se e doni Zotin, Per\u00ebndin\u00eb tuaj, me gjith\u00eb zem\u00ebr dhe me gjith\u00eb shpirt.\n13:4 Do t\u00eb shkoni pas Zotit, Per\u00ebndis\u00eb tuaj, do t\u00eb keni frik\u00eb nga ai, do t\u00eb respektoni urdh\u00ebrimet e tij, do t'i bindeni z\u00ebrit t\u00eb tij, do t'i sh\u00ebrbeni dhe do t\u00eb jeni t\u00eb lidhur ngusht\u00eb me t\u00eb.\n13:5 Por ai profet ose ai \u00ebnd\u00ebrrimtar do t\u00eb vritet, sepse ka folur n\u00eb m\u00ebnyr\u00eb q\u00eb t'ju largoj\u00eb nga Zoti, Per\u00ebndia juaj, q\u00eb ju nxori nga vendi i Egjiptit dhe ju \u00e7liroi nga sht\u00ebpia e skllav\u00ebris\u00eb, p\u00ebr t'ju \u00e7uar jasht\u00eb rrug\u00ebs n\u00eb t\u00eb cil\u00ebn Zoti, Per\u00ebndia yt, t\u00eb ka urdh\u00ebruar t\u00eb ec\u00ebsh. N\u00eb k\u00ebt\u00eb m\u00ebnyr\u00eb do t\u00eb shkul\u00ebsh t\u00eb keqen nga gjiri yt.\n13:6 N\u00eb rast se v\u00ebllai yt, bir i n\u00ebn\u00ebs sate, biri yt ose bija jote, gruaja q\u00eb prehet mbi gjirin t\u00ebnd apo shoku q\u00eb ti e do si shpirtin t\u00ebnd t\u00eb nxit fshehtazi, duke th\u00ebn\u00eb: \"Shkojm\u00eb t'u sh\u00ebrbejm\u00eb per\u00ebndive\n13:7 hyjnive t\u00eb popujve q\u00eb ju rrethojn\u00eb, q\u00eb jan\u00eb pran\u00eb apo larg teje, nga nj\u00eb skaj i tok\u00ebs deri n\u00eb skajin tjet\u00ebr t\u00eb tok\u00ebs,\n13:8 mos iu n\u00ebnshtro atij dhe mos e d\u00ebgjo; syri yt nuk duhet t\u00eb ket\u00eb m\u00ebshir\u00eb p\u00ebr t\u00eb; mos e kurse, mos e fsheh.\n13:9 Por ti duhet ta vras\u00ebsh; dora jote t\u00eb jet\u00eb e para q\u00eb t\u00eb ngrihet kund\u00ebr tij, p\u00ebr ta vrar\u00eb; pastaj le t\u00eb vij\u00eb dora e gjith\u00eb popullit.\n13:10 Ti do ta vras\u00ebsh me gur\u00eb dhe ai do t\u00eb vdes\u00eb, sepse ka k\u00ebrkuar t\u00eb t\u00eb largoj\u00eb nga Zoti, Per\u00ebndia yt, q\u00eb t\u00eb nxori nga Egjipti, nga sht\u00ebpia e skllav\u00ebris\u00eb.\n13:11 K\u00ebshtu t\u00ebr\u00eb Izraeli do ta d\u00ebgjoj\u00eb k\u00ebt\u00eb ngjarje dhe do t\u00eb ket\u00eb frik\u00eb, e nuk ka p\u00ebr t\u00eb kryer m\u00eb asnj\u00eb veprim t\u00eb keq si ky n\u00eb gjirin t\u00ebnd.\n13:12 N\u00eb qoft\u00eb se nj\u00eb nd\u00ebr qytetet e tua q\u00eb Zoti, Per\u00ebndia yt, t\u00eb jep p\u00ebr t\u00eb banuar, d\u00ebgjon t\u00eb thuhet\n13:13 q\u00eb njer\u00ebz t\u00eb \u00e7oroditur kan\u00eb dal\u00eb nga gjiri juaj dhe kan\u00eb mashtruar banor\u00ebt e qytetit t\u00eb tyre duke th\u00ebn\u00eb: \"Shkojm\u00eb t'u sh\u00ebrbejm\u00eb per\u00ebndive t\u00eb tjera\", q\u00eb ju nuk i keni njohur kurr\u00eb,\n13:14 ti do t\u00eb b\u00ebsh hetime, k\u00ebrkime dhe do t\u00eb marr\u00ebsh me kujdes n\u00eb pyetje; dhe n\u00eb qoft\u00eb se \u00ebsht\u00eb e v\u00ebrtet\u00eb dhe e sigurt q\u00eb ky veprim i neveritsh\u00ebm \u00ebsht\u00eb kryer me t\u00eb v\u00ebrtet\u00eb n\u00eb gjirin t\u00ebnd,\n13:15 at\u00ebher\u00eb do t\u00eb vras\u00ebsh me shpat\u00ebn t\u00ebnde banor\u00ebt e atij qyteti, duke vendosur shfarosjen e tij dhe gjith\u00e7ka q\u00eb ndodhet n\u00eb t\u00eb; do t\u00eb vras\u00ebsh edhe bag\u00ebtin\u00eb e tij.\n13:16 Pastaj do t\u00eb mbledh\u00ebsh t\u00ebr\u00eb pla\u00e7k\u00ebn e tij n\u00eb mes t\u00eb sheshit dhe do ta djeg\u00ebsh me zjarr qytetin dhe t\u00ebr\u00eb pla\u00e7k\u00ebn e tij p\u00ebrpara Zotit, Per\u00ebndis\u00eb tuaj; ajo do t\u00eb mbetet nj\u00eb grumbull g\u00ebrmadhash p\u00ebr gjithnj\u00eb dhe nuk do t\u00eb rind\u00ebrtohet m\u00eb kurr\u00eb.\n13:17 Prandaj asgj\u00eb nga ato q\u00eb jan\u00eb caktuar t\u00eb shkat\u00ebrrohen t\u00eb mos ju ngjitet n\u00eb dor\u00eb, me q\u00ebllim q\u00eb Zoti t\u00eb heq\u00eb dor\u00eb nga zjarri i zem\u00ebrimit t\u00eb tij dhe t\u00eb tregohet i dhimshur t'i vij\u00eb keq p\u00ebr ty dhe t\u00eb t\u00eb shum\u00ebzoj\u00eb, ashtu si\u00e7 u \u00ebsht\u00eb betuar et\u00ebrve tuaj,\n13:18 sepse ti e d\u00ebgjove z\u00ebrin e Zotit, Per\u00ebndis\u00eb t\u00ebnd, duke respektuar t\u00eb gjitha urdh\u00ebrimet e tij q\u00eb po t\u00eb p\u00ebrcakton sot duke b\u00ebr\u00eb at\u00eb q\u00eb \u00ebsht\u00eb e drejt\u00eb n\u00eb syt\u00eb e Zotit, Per\u00ebndis\u00eb tuaj\".\n14:1 \"Ju jeni bijt\u00eb e Zotit, Per\u00ebndis\u00eb tuaj; nuk do t\u00eb b\u00ebni asnj\u00eb prerje dhe nuk do t\u00eb rruheni midis syve p\u00ebr nj\u00eb t\u00eb vdekur;\n14:2 sepse ti je nj\u00eb popull i shenjt\u00eb p\u00ebr Zotin, Per\u00ebndin\u00eb t\u00ebnd, dhe Zoti t\u00eb ka zgjedhur p\u00ebr t\u00eb qen\u00eb nj\u00eb popull i tij, nj\u00eb thesar i ve\u00e7ant\u00eb nd\u00ebr t\u00eb gjith\u00eb popujt q\u00eb jan\u00eb mbi faqen e dheut.\n14:3 Nuk do t\u00eb hash asgj\u00eb t\u00eb neveritshme.\n14:4 K\u00ebto jan\u00eb kafsh\u00ebt q\u00eb mund t\u00eb hani: lopa, delja, dhia,\n14:5 dreri, gazela, dhia e eg\u00ebr, stambeku, antilopa dhe kaprolli.\n14:6 Mund t\u00eb hani \u00e7do kafsh\u00eb q\u00eb e ka thundr\u00ebn t\u00eb ndar\u00eb, dhe q\u00eb p\u00ebrtypet midis kafsh\u00ebve.\n14:7 Por nga ato q\u00eb vet\u00ebm p\u00ebrtypen dhe q\u00eb kan\u00eb vet\u00ebm thundr\u00ebn t\u00eb ndar\u00eb nuk do t\u00eb hani deven\u00eb, lepurin dhe baldos\u00ebn, q\u00eb p\u00ebrtypen por nuk e kan\u00eb thundr\u00ebn t\u00eb ndar\u00eb; p\u00ebr ju jan\u00eb t\u00eb papastra;\n14:8 edhe derri, q\u00eb e ka thundr\u00ebn t\u00eb ndar\u00eb por nuk p\u00ebrtypet, \u00ebsht\u00eb i papast\u00ebr p\u00ebr ju. Nuk do t\u00eb hani mishin e tyre dhe nuk do t\u00eb prekni trupat e tyre t\u00eb vdekur.\n14:9 Nd\u00ebr t\u00eb gjitha kafsh\u00ebt q\u00eb rrojn\u00eb n\u00eb uj\u00eb, mund t\u00eb hani t\u00eb gjitha ato q\u00eb kan\u00eb pend\u00eb dhe luspa;\n14:10 por nuk do t\u00eb hani asnj\u00eb nga ato q\u00eb nuk kan\u00eb pend\u00eb dhe luspa; jan\u00eb t\u00eb papastra p\u00ebr ju.\n14:11 Mund t\u00eb hani \u00e7do zog t\u00eb past\u00ebr;\n14:12 por nuk do t\u00eb hani k\u00ebto: shqiponj\u00ebn, shqiponj\u00ebn e detit dhe fajkuan e detit,\n14:13 qiftin, fajkuan dhe \u00e7do lloj zhgabe,\n14:14 \u00e7do lloj korbi,\n14:15 strucin, kukuvajk\u00ebn mjekroshe, pul\u00ebbardh\u00ebn dhe \u00e7do lloj krahathat\u00eb,\n14:16 bufin, ibisin, mjellm\u00ebn,\n14:17 pelikanin, martin peshkatarin, kormoranin,\n14:18 lejlekun, \u00e7do lloj gate, pup\u00ebz\u00ebn dhe lakuriqin e nat\u00ebs.\n14:19 \u00c7do insekt q\u00eb fluturon \u00ebsht\u00eb i papast\u00ebr p\u00ebr ju; nuk do ta hani.\n14:20 Por mund t\u00eb hani \u00e7do zog q\u00eb \u00ebsht\u00eb i past\u00ebr.\n14:21 Nuk do t\u00eb hani asnj\u00eb kafsh\u00eb q\u00eb ka ngordhur n\u00eb m\u00ebnyr\u00eb t\u00eb natyrshme; mund t'ua jepni t\u00eb huajve q\u00eb jan\u00eb brenda portave tuaja q\u00eb t'i han\u00eb ose mund t'ua shisni nj\u00eb t\u00eb huaji, sepse ti je nj\u00eb popull q\u00eb i je shenjt\u00ebruar Zotit, Per\u00ebndis\u00eb t\u00ebnd. Nuk do ta gatuash kecin bashk\u00eb n\u00eb qum\u00ebshtin e n\u00ebnes s\u00eb tij.\n14:22 Do t\u00eb zotohesh t\u00eb jap\u00ebsh t\u00eb dhjet\u00ebn e asaj q\u00eb mbjell dhe q\u00eb t\u00eb prodhon ara \u00e7do vit.\n14:23 Do t\u00eb hash p\u00ebrpara Zotit, Per\u00ebndis\u00eb t\u00ebnd, n\u00eb vendin q\u00eb ai ka zgjedhur si vendbanim p\u00ebr emrin e tij, t\u00eb dhjet\u00ebn e grurit t\u00ebnd, t\u00eb mushtit t\u00ebnd, t\u00eb vajit t\u00ebnd, dhe pjelljen e par\u00eb t\u00eb tufave t\u00eb bag\u00ebtive t\u00eb trasha dhe t\u00eb imta, n\u00eb m\u00ebnyr\u00eb q\u00eb ti t\u00eb m\u00ebsosh t\u00eb kesh gjithnj\u00eb frik\u00eb nga Zoti, Per\u00ebndia yt.\n14:24 Por n\u00eb rast se rruga \u00ebsht\u00eb shum\u00eb e gjat\u00eb p\u00ebr ty dhe nuk mund t'i \u00e7osh deri atje t\u00eb dhjetat, sepse vendi q\u00eb Zoti, Per\u00ebndia yt, ka caktuar p\u00ebr t\u00eb vendosur emrin e tij \u00ebsht\u00eb shum\u00eb larg nga ty, kur Zoti, Per\u00ebndia yt, do t\u00eb t\u00eb ket\u00eb bekuar,\n14:25 at\u00ebher\u00eb do t'i k\u00ebmbesh ato me para dhe me parat\u00eb n\u00eb dor\u00eb do t\u00eb shkosh n\u00eb vendin q\u00eb ka zgjedhur Zoti, Per\u00ebndia yt;\n14:26 dhe do t'i p\u00ebrdor\u00ebsh k\u00ebto para p\u00ebr t\u00eb bler\u00eb t\u00eb gjitha ato q\u00eb d\u00ebshiron zemra jote: lop\u00eb, dele, ver\u00eb, pije deh\u00ebse, ose \u00e7far\u00ebdo gj\u00eb q\u00eb d\u00ebshiron zemra jote; dhe aty do t\u00eb hash p\u00ebrpara Zotit, Per\u00ebndis\u00eb t\u00ebnd, dhe do t\u00eb g\u00ebzohesh ti bashk\u00eb me familjen t\u00ebnde.\n14:27 P\u00ebrve\u00e7 k\u00ebsaj nuk do t\u00eb lesh pas dore Levitin, q\u00eb banon brenda portave t\u00eb tua, sepse ai nuk ka pjes\u00eb as trash\u00ebgimi me ty.\n14:28 N\u00eb fund t\u00eb \u00e7do tre viteve, do t\u00eb v\u00ebsh m\u00ebnjan\u00eb t\u00eb gjitha t\u00eb dhjetat e prodhimeve t\u00eb tua t\u00eb vitit t\u00eb tret\u00eb, dhe do t'i vendos\u00ebsh brenda portave t\u00eb tua;\n14:29 dhe Leviti, q\u00eb nuk ka pjes\u00eb as trash\u00ebgimi me ty, dhe i huaji, jetimi dhe e veja q\u00eb gjenden brenda portave t\u00eb tua, do t\u00eb vin\u00eb, do t\u00eb han\u00eb dhe do t\u00eb ngopen, me q\u00ebllim q\u00eb Zoti, Per\u00ebndia yt, t\u00eb t\u00eb bekoj\u00eb n\u00eb \u00e7do pun\u00eb q\u00eb do t\u00eb t\u00eb z\u00ebr\u00eb dora\".\n15:1 \"N\u00eb mbarim t\u00eb \u00e7do shtat\u00eb viteve do t\u00eb b\u00ebsh faljen e borxheve.\n15:2 Dhe kjo do t\u00eb jet\u00eb forma e faljes: \u00c7do huadh\u00ebn\u00ebs do t\u00eb fal\u00eb at\u00eb q\u00eb i ka dh\u00ebn\u00eb hua t\u00eb af\u00ebrmit t\u00eb tij; nuk do t\u00eb k\u00ebrkoj\u00eb kthimin e saj nga i af\u00ebrmi dhe nga v\u00ebllai i tij, sepse \u00ebsht\u00eb shpallur falja e borxheve nga Zoti.\n15:3 Mund ta k\u00ebrkosh borxhin nga i huaji; por do t'i fal\u00ebsh v\u00ebllait t\u00ebnd at\u00eb q\u00eb ai t\u00eb ka marr\u00eb hua.\n15:4 Nuk do t\u00eb ket\u00eb asnj\u00eb nevojtar midis jush, sepse Zoti do t\u00eb t\u00eb bekoj\u00eb me t\u00eb madhe n\u00eb vendin q\u00eb Zoti, Per\u00ebndia yt, po t\u00eb jep si trashgimi, q\u00eb ti ta zot\u00ebrosh,\n15:5 por vet\u00ebm me kusht q\u00eb ti t'i bindesh me zell z\u00ebrit t\u00eb Zotit, Per\u00ebndis\u00eb t\u00ebnd, duke pasur kujdes t\u00eb zbatosh n\u00eb praktik\u00eb t\u00eb gjitha k\u00ebta urdh\u00ebrimet, q\u00eb sot t\u00eb cakton.\n15:6 Sepse Zoti, Per\u00ebndia yt, do t\u00eb t\u00eb bekoj\u00eb si\u00e7 t\u00eb ka premtuar; at\u00ebher\u00eb do t'u jap\u00ebsh hua shum\u00eb kombeve, por ti nuk do t\u00eb k\u00ebrkosh hua; do t\u00eb sundosh mbi shum\u00eb kombe, por ato nuk do t\u00eb sundojn\u00eb mbi ty.\n15:7 N\u00eb rast se ke ndonj\u00eb v\u00eblla nevojtar midis jush, midis ndonj\u00eb prej qyteteve q\u00eb Zoti, Per\u00ebndia yt, po t\u00eb jep, nuk do t\u00eb fort\u00ebsosh zemr\u00ebn dhe nuk do t\u00eb mbyll\u00ebsh dor\u00ebn para v\u00ebllait t\u00ebnd nevojtar;\n15:8 por do t'i hap\u00ebsh me zem\u00ebrgjer\u00ebsi dor\u00ebn t\u00ebnde dhe do t'i jap\u00ebsh hua aq sa i nevojitet p\u00ebr t\u00eb p\u00ebrballuar nevojat q\u00eb ka.\n15:9 Ki kujdes q\u00eb t\u00eb mos ket\u00eb asnj\u00eb mendim t\u00eb keq n\u00eb zemr\u00ebn t\u00ebnde, i cili t\u00eb t\u00eb b\u00ebj\u00eb t\u00eb thuash: \"Viti i shtat\u00eb, viti i familjes, \u00ebsht\u00eb af\u00ebr\", dhe ta shikosh me sy t\u00eb keq v\u00ebllan\u00eb t\u00ebnd nevojtar dhe t\u00eb mos i jap\u00ebsh asgj\u00eb; ai do t\u00eb b\u00ebrtiste kund\u00ebr teje para Zotit dhe ti do t\u00eb m\u00ebkatoje.\n15:10 Jepi me bujari dhe zemra jote t\u00eb mos trishtohet kur i jep, sepse pik\u00ebrisht p\u00ebr k\u00ebt\u00eb Zoti, Per\u00ebndia yt, do t\u00eb t\u00eb bekoj\u00eb n\u00eb \u00e7do pun\u00eb t\u00ebnden dhe n\u00eb \u00e7do gj\u00eb q\u00eb do t\u00eb t\u00eb z\u00ebr\u00eb dora.\n15:11 Sepse nevojtar\u00ebt nuk do t\u00eb mungojn\u00eb kurr\u00eb n\u00eb vend, prandaj un\u00eb po t\u00eb jap k\u00ebt\u00eb urdh\u00ebrim t\u00ebnd dhe t\u00eb them: \"Hapja me bujari dor\u00ebn t\u00ebnde v\u00ebllait t\u00ebnd, t\u00eb varf\u00ebrit t\u00ebnd dhe nevojtarit n\u00eb vendin tuaj\".\n15:12 N\u00eb rast se nj\u00eb v\u00eblla apo nj\u00eb mot\u00ebr hebre shitet te ti, do t\u00eb t\u00eb sh\u00ebrbej\u00eb gjasht\u00eb vjet; por vitin e shtat\u00eb do ta l\u00ebsh t\u00eb ik\u00eb i lir\u00eb.\n15:13 Dhe kur do ta l\u00ebsh t\u00eb ik\u00eb i lir\u00eb, nuk do ta l\u00ebsh t\u00eb shkoj\u00eb duarbosh;\n15:14 do t'i jap\u00ebsh bujarisht dhurata nga kopeja jote, nga l\u00ebmi dhe nga hambari yt; do ta b\u00ebsh pjestar t\u00eb bekimeve me t\u00eb cilat Zoti, Per\u00ebndia yt, t\u00eb ka mbushur;\n15:15 dhe nuk do t\u00eb harrosh se ke qen\u00eb skllav n\u00eb vendin e Egjiptit dhe se Zoti, Per\u00ebndia yt, t\u00eb ka liruar; prandaj sot t\u00eb urdh\u00ebroj k\u00ebt\u00eb.\n15:16 Por n\u00eb rast se ai t\u00eb thot\u00eb: \"Nuk dua t\u00eb largohem prej teje\", sepse t\u00eb do ty dhe sht\u00ebpin\u00eb t\u00ebnde, sepse ka mbar\u00ebsi bashk\u00eb me ty,\n15:17 at\u00ebher\u00eb do t\u00eb marr\u00ebsh nj\u00eb f\u00ebndyell, do t'i shposh veshin kund\u00ebr port\u00ebs dhe ai do t\u00eb jet\u00eb skllavi yt p\u00ebr gjithnj\u00eb. Po ashtu do t\u00eb veprosh me skllaven t\u00ebnde.\n15:18 Nuk duhet t\u00eb t\u00eb duket e v\u00ebshtir\u00eb ta nis\u00ebsh t\u00eb lir\u00eb, sepse t\u00eb ka sh\u00ebrbyer gjasht\u00eb vjet me gjysm\u00ebn e pag\u00ebs s\u00eb nj\u00eb argati; dhe Zoti, Per\u00ebndia yt, do t\u00eb bekoj\u00eb t\u00eb gjitha veprimet e tua.\n15:19 Do t'i shenjt\u00ebrosh Zotit, Per\u00ebndis\u00eb t\u00ebnd, t\u00ebr\u00eb pjelljet e para meshkuj t\u00eb bag\u00ebtive t\u00eb tua t\u00eb trasha dhe t\u00eb imta. Nuk do t\u00eb b\u00ebsh asnj\u00eb pun\u00eb me pjelljen e par\u00eb t\u00eb lop\u00ebs sate dhe nuk do t\u00eb qeth\u00ebsh pjelljen e par\u00eb t\u00eb deles sate.\n15:20 Do t'i hash \u00e7do vit, ti dhe familja jote, p\u00ebrpara Zotit, Per\u00ebndis\u00eb t\u00ebnd, n\u00eb vendin q\u00eb Zoti ka zgjedhur.\n15:21 Por n\u00eb qoft\u00eb se kafsha ka ndonj\u00eb t\u00eb met\u00eb, n\u00eb rast se \u00ebsht\u00eb e \u00e7al\u00eb, e verb\u00ebr, apo ka ndonj\u00eb t\u00eb met\u00eb tjet\u00ebr t\u00eb r\u00ebnd\u00eb, nuk do t'ia flijosh Zotit, Per\u00ebndis\u00eb t\u00ebnd;\n15:22 do ta hash brenda portave t\u00eb tua; t\u00eb papastrin dhe t\u00eb pastrin mund ta han\u00eb nj\u00eblloj sikur t\u00eb ishte nj\u00eb gazel\u00eb apo nj\u00eb dre.\n15:23 Por nuk do t\u00eb hash gjakun e tyre; do ta derdh\u00ebsh n\u00eb tok\u00eb si uji\".\n16:1 \"Respekto muajin e Abibit dhe kremto Pashk\u00ebn p\u00ebr nder t\u00eb Zotit, Per\u00ebndis\u00eb t\u00ebnd, sepse n\u00eb muajin e Abibit Zoti, Per\u00ebndia yt, t\u00eb nxori nga Egjipti, gjat\u00eb nat\u00ebs.\n16:2 Do t'i b\u00ebsh fli, pra, Pashk\u00ebn e Zotit, Per\u00ebndis\u00eb t\u00ebnd, me bag\u00ebti t\u00eb trasha dhe t\u00eb imta, n\u00eb vendin q\u00eb Zoti ka zgjedhur p\u00ebr t\u00eb ruajtur emrin e tij.\n16:3 Dhe nuk do t\u00eb hash bashk\u00eb me t\u00eb buk\u00eb t\u00eb mbrujtur; shtat\u00eb dit\u00eb do t\u00eb hash buk\u00eb t\u00eb ndorme (sepse dole me nxitim nga vendi i Egjiptit), me q\u00ebllim q\u00eb ta kujtosh dit\u00ebn q\u00eb dole nga Egjipti t\u00ebr\u00eb dit\u00ebt e jet\u00ebs sate.\n16:4 Nuk do t\u00eb shihet maja pran\u00eb teje, brenda t\u00ebr\u00eb kufijve t\u00eb tua, p\u00ebr shtat\u00eb dit\u00eb me radh\u00eb; dhe nuk do t\u00eb mbetet asgj\u00eb nga mishi q\u00eb flijove mbr\u00ebmjen e dit\u00ebs s\u00eb par\u00eb p\u00ebr gjith\u00eb nat\u00ebn deri n\u00eb m\u00ebngjes.\n16:5 Nuk do t\u00eb mund ta flijosh Pashk\u00ebn n\u00eb \u00e7far\u00ebdo qyteti q\u00eb Zoti, Per\u00ebndia yt, t\u00eb jep,\n16:6 por do ta flijosh Pashk\u00ebn vet\u00ebm n\u00eb vendin q\u00eb Zoti, Per\u00ebndia yt, ka zgjedhur p\u00ebr t\u00eb ruajtur emrin e tij; do ta flijosh n\u00eb mbr\u00ebmje, n\u00eb per\u00ebndim t\u00eb diellit, n\u00eb or\u00ebn q\u00eb dole nga Egjipti.\n16:7 Do ta pjek\u00ebsh viktim\u00ebn dhe do ta hash n\u00eb vendin q\u00eb Zoti, Per\u00ebndia yt, ka zgjedhur; dhe n\u00eb m\u00ebngjes do t\u00eb largohesh dhe do t\u00eb kthehesh n\u00eb \u00e7adrat e tua.\n16:8 Gjasht\u00eb dit\u00eb me radh\u00eb do t\u00eb hash buk\u00eb t\u00eb ndorme; dhe dit\u00ebn e shtat\u00eb do t\u00eb mbahet nj\u00eb asamble solemne p\u00ebr nder t\u00eb Zotit, Per\u00ebndis\u00eb t\u00ebnd; ti nuk do t\u00eb b\u00ebsh gjat\u00eb k\u00ebsaj dite asnj\u00eb pun\u00eb.\n16:9 Do t\u00eb num\u00ebrosh shtat\u00eb jav\u00eb; fillo t\u00eb num\u00ebrosh shtat\u00eb jav\u00eb nga koha q\u00eb fillon t\u00eb korr\u00ebsh grurin;\n16:10 pastaj do ta kremtosh fest\u00ebn e Jav\u00ebve p\u00ebr nder t\u00eb Zotit, Per\u00ebndis\u00eb t\u00ebnd, duke b\u00ebr\u00eb ofertat e tua vullnetare dhe kjo n\u00eb mas\u00ebn q\u00eb Zoti, Per\u00ebndia yt, t\u00eb bekon.\n16:11 Dhe do t\u00eb g\u00ebzosh p\u00ebrpara Zotit, Per\u00ebndis\u00eb t\u00ebnd, ti, biri yt dhe bija jote, sh\u00ebrb\u00ebtori yt dhe sh\u00ebrb\u00ebtorja jote, Leviti q\u00eb ndodhet brenda portave t\u00eb tua, dhe i huaji, jetimi dhe e veja q\u00eb ndodhen n\u00eb mes teje, n\u00eb vendin q\u00eb Zoti, Per\u00ebndia yt, ka zgjedhur p\u00ebr t\u00eb ruajtur emrin e tij.\n16:12 Do t\u00eb kujtosh q\u00eb ke qen\u00eb skllav n\u00eb Egjipt dhe do t\u00eb kujdesesh t'i zbatosh n\u00eb praktik\u00eb k\u00ebto statute.\n16:13 Do t\u00eb kremtosh fest\u00ebn e Kasolleve shtat\u00eb dit\u00eb me radh\u00eb, mbasi t\u00eb kesh mbledhur prodhimin e l\u00ebmit dhe t\u00eb fush\u00ebs sate;\n16:14 dhe do t\u00eb g\u00ebzohesh n\u00eb fest\u00ebn t\u00ebnde, ti, biri yt dhe bija jote, sh\u00ebrb\u00ebtori yt dhe sh\u00ebrb\u00ebtorja jote, dhe Leviti, i huaji, jetimi dhe e veja q\u00eb ndodhen brenda portave t\u00eb tua.\n16:15 Do t\u00eb kremtosh nj\u00eb fest\u00eb p\u00ebr shtat\u00eb dit\u00eb me radh\u00eb p\u00ebr nder t\u00eb Zotit, Per\u00ebndis\u00eb t\u00ebnd, n\u00eb vendin q\u00eb Zoti ka zgjedhur, sepse Zoti, Per\u00ebndia yt, do t\u00eb bekoj\u00eb t\u00eb gjitha t\u00eb korrat e tua dhe t\u00ebr\u00eb pun\u00ebn e duarve t\u00eb tua, dhe ti do t\u00eb jesh shum\u00eb i k\u00ebnaqur.\n16:16 Tri her\u00eb n\u00eb vit \u00e7do mashkull i yt do t'i paraqitet Zotit, Per\u00ebndis\u00eb t\u00ebnd, n\u00eb vendin q\u00eb ai ka zgjedhur, n\u00eb fest\u00ebn e buk\u00ebve n\u00eb fest\u00ebn t\u00eb ndorme, n\u00eb fest\u00ebn t\u00eb Jav\u00ebve dhe t\u00eb Kasolleve; asnjeri prej tyre nuk do t\u00eb paraqitet para Zotit duarbosh.\n16:17 Por secili do t\u00eb jap\u00eb nga pjesa e tij simbas bekimit q\u00eb Zoti, Per\u00ebndia yt, t\u00eb ka dh\u00ebn\u00eb.\n16:18 Do t\u00eb caktosh gjykat\u00ebs dhe zyrtar\u00eb brenda portave t\u00eb tua p\u00ebr \u00e7do fis t\u00ebndin, n\u00eb t\u00eb gjitha qytetet q\u00eb Zoti, Per\u00ebndia yt, t\u00eb jep; dhe ata do ta gjykojn\u00eb popullin me vendime t\u00eb drejta.\n16:19 Nuk do ta prish\u00ebsh drejt\u00ebsin\u00eb, nuk do t\u00eb tregohesh i ansh\u00ebm dhe nuk do t\u00eb pranosh dhurata, sepse dhurata i verbon syt\u00eb e njer\u00ebzve t\u00eb urt\u00eb dhe korrupton fjal\u00ebt e njer\u00ebzve t\u00eb drejt\u00eb.\n16:20 Do t\u00eb zbatosh plot\u00ebsisht drejt\u00ebsin\u00eb, n\u00eb m\u00ebnyr\u00eb q\u00eb ti t\u00eb jetosh dhe t\u00eb zot\u00ebrosh vendin q\u00eb Zoti, Per\u00ebndia yt, po t\u00eb jep.\n16:21 Nuk do t\u00eb ngresh p\u00ebr ty asnj\u00eb Asherah, me asnj\u00eb lloj druri pran\u00eb altarit q\u00eb do t'i nd\u00ebrtosh Zotit, Per\u00ebndis\u00eb t\u00ebnd;\n16:22 dhe nuk do t\u00eb ngresh asnj\u00eb shtyll\u00eb t\u00eb shenjt\u00eb, q\u00eb Zoti, Per\u00ebndia yt, urren\".\n17:1 \"Nuk do t'i flijosh Zotit, Per\u00ebndis\u00eb t\u00ebnd, ka, dele ose dhi q\u00eb kan\u00eb ndonj\u00eb t\u00eb met\u00eb ose gjymtim, sepse kjo do t'ishte nj\u00eb gj\u00eb e neveritshme p\u00ebr Zotin, Per\u00ebndin\u00eb t\u00ebnd.\n17:2 N\u00eb rast se gjendet midis teje, n\u00eb nj\u00eb nga qytetet q\u00eb Zoti, Per\u00ebndia yt, po t\u00eb jep, nj\u00eb burr\u00eb apo nj\u00eb grua q\u00eb b\u00ebn at\u00eb q\u00eb \u00ebsht\u00eb e keqe p\u00ebr syt\u00eb e Zotit, Per\u00ebndis\u00eb t\u00ebnd, duke shkelur bes\u00eblidhjen e tij,\n17:3 dhe q\u00eb shkon t'u sh\u00ebrbej per\u00ebndive t\u00eb tjera dhe bie p\u00ebrmbys para tyre, para diellit, h\u00ebn\u00ebs apo t\u00ebr\u00eb ushtris\u00eb qiellore, gj\u00eb q\u00eb un\u00eb nuk t\u00eb kam urdh\u00ebruar,\n17:4 dhe q\u00eb t\u00eb \u00ebsht\u00eb referuar dhe q\u00eb ke d\u00ebgjuar t\u00eb flitet p\u00ebr t\u00eb, at\u00ebher\u00eb hetoje me kujdes; dhe n\u00eb qoft\u00eb se \u00ebsht\u00eb e v\u00ebrtet\u00eb dhe e sigurt\u00eb se ky akt i neveritsh\u00ebm \u00ebsht\u00eb kryer n\u00eb Izrael,\n17:5 do ta \u00e7osh n\u00eb portat e qytetit t\u00ebnd at\u00eb burr\u00eb ose grua q\u00eb ka kryer k\u00ebt\u00eb veprim t\u00eb keq, dhe do ta vras\u00ebsh me gur\u00eb at\u00eb burr\u00eb ose at\u00eb grua; dhe k\u00ebshtu ata do t\u00eb vdesin\n17:6 Ai q\u00eb duhet t\u00eb vdes\u00eb do t\u00eb d\u00ebnohet me vdekje me deponimin e dy apo tri d\u00ebshmitar\u00ebve, por nuk do t\u00eb d\u00ebnohet me vdekje askush me deponimin e nj\u00eb d\u00ebshmitari t\u00eb vet\u00ebm.\n17:7 Dora e d\u00ebshmitar\u00ebve do t\u00eb jet\u00eb e para q\u00eb do t\u00eb ngrihet kund\u00ebr tij p\u00ebr t'i shkaktuar vdekjen; pastaj do t\u00eb ngrihet dora e t\u00eb gjith\u00eb popullit; k\u00ebshtu do t\u00eb \u00e7rr\u00ebnjos\u00ebsh t\u00eb keqen nga gjiri yt.\n17:8 N\u00eb rast se t\u00eb paraqitet nj\u00eb rast shum\u00eb i v\u00ebshtir\u00eb p\u00ebr t'u gjykuar, midis vras\u00ebsve, midis nj\u00eb padie e tjetr\u00ebs, midis nj\u00eb plagosjeje e tjetr\u00ebs, grindje brenda portave t\u00eb sht\u00ebpis\u00eb sate, at\u00ebher\u00eb do t\u00eb\n17:9 dhe do t\u00eb takohesh me prift\u00ebrinjt\u00eb levitik\u00eb dhe me gjykat\u00ebsit n\u00eb funksion n\u00eb at\u00eb koh\u00eb dhe do t\u00eb k\u00ebshillohesh me ta; at\u00ebher\u00eb ata do t\u00eb shpallin vendimin e gjyqit;\n17:10 dhe ti do t'i p\u00ebrmbahesh vendimit q\u00eb ata t\u00eb kan\u00eb treguar n\u00eb vendin ku Zoti ka zgjedhur dhe do t\u00eb kujdesesh t\u00eb b\u00ebsh t\u00eb gjitha ato q\u00eb t\u00eb kan\u00eb m\u00ebsuar.\n17:11 Do t'i p\u00ebrmbahesh ligjit q\u00eb t\u00eb kan\u00eb m\u00ebsuar dhe vendimit q\u00eb t\u00eb kan\u00eb deklaruar; nuk do t\u00eb shmangesh nga vendimi q\u00eb t\u00eb kan\u00eb treguar as djathtas, as majtas.\n17:12 Por njeriu q\u00eb do t\u00eb veproj\u00eb me mendjemadh\u00ebsi dhe nuk do ta d\u00ebgjoj\u00eb priftin q\u00eb ndodhet aty p\u00ebr t'i sh\u00ebrbyer Zotit, Per\u00ebndis\u00eb t\u00ebnd, ose gjykat\u00ebsit, ky njeri ka p\u00ebr t\u00eb vdekur; k\u00ebshtu do t\u00eb shkul\u00ebsh t\u00eb keqen nga Izraeli;\n17:13 t\u00ebr\u00eb populli do t\u00eb m\u00ebsoj\u00eb k\u00ebsisoj at\u00eb q\u00eb ndodhi, do t\u00eb ket\u00eb frik\u00eb dhe nuk do t\u00eb veproj\u00eb me mendjemadh\u00ebsi.\n17:14 Kur do t\u00eb hysh n\u00eb vendin q\u00eb Zoti, Per\u00ebndia yt, po t\u00eb jep dhe do ta shtiesh n\u00eb dor\u00eb dhe do t\u00eb banosh atje, n\u00eb rast se do t\u00eb thuash: \"Dua t\u00eb caktoj mbi mua nj\u00eb mbret ashtu si t\u00ebr\u00eb kombet q\u00eb m\u00eb rrethojn\u00eb\",\n17:15 do t\u00eb caktosh mbi ty mbretin q\u00eb Zoti, Per\u00ebndia yt, ka p\u00ebr t\u00eb zgjedhur. Do t\u00eb caktosh mbi ty nj\u00eb mbret t\u00eb zgjedhur midis v\u00ebllez\u00ebrve t\u00eb tu; nuk mund t\u00eb caktosh mbi ty nj\u00eb t\u00eb huaj q\u00eb t\u00eb mos jet\u00eb v\u00ebllai yt.\n17:16 Por ai nuk duhet t\u00eb ket\u00eb nj\u00eb num\u00ebr t\u00eb madh kuajsh, as ta kthej\u00eb popullin n\u00eb Egjipt p\u00ebr t\u00eb sht\u00ebn\u00eb n\u00eb dor\u00eb nj\u00eb num\u00ebr t\u00eb madh kuajsh, sepse Zoti ju ka th\u00ebn\u00eb: \"Nuk do t\u00eb ktheheni m\u00eb n\u00eb at\u00eb rrug\u00eb\".\n17:17 Nuk duhet t\u00eb ket\u00eb nj\u00eb num\u00ebr t\u00eb madh grash, me q\u00ebllim q\u00eb zemra e tij t\u00eb mos shthuret; dhe nuk duhet t\u00eb grumbulloj\u00eb p\u00ebr vete nj\u00eb sasi t\u00eb madhe argjendi dhe ari.\n17:18 P\u00ebrve\u00e7 k\u00ebsaj, kur t\u00eb ulet mbi fronin e mbret\u00ebris\u00eb s\u00eb tij, do t\u00eb shkruaj\u00eb p\u00ebr veten e tij n\u00eb nj\u00eb lib\u00ebr nj\u00eb kopje t\u00eb k\u00ebtij ligji, simbas kopjes s\u00eb prift\u00ebrinjve levitik\u00eb.\n17:19 Do ta mbaj\u00eb pran\u00eb vetes k\u00ebt\u00eb lib\u00ebr dhe do ta lexoj\u00eb \u00e7do dit\u00eb t\u00eb jet\u00ebs s\u00eb tij, q\u00eb t\u00eb m\u00ebsoj\u00eb t\u00eb ket\u00eb frik\u00eb nga Zoti, Per\u00ebndia i tij, dhe t\u00eb zbatoj\u00eb n\u00eb praktik\u00eb t\u00eb gjitha fjal\u00ebt e k\u00ebtij ligji dhe t\u00eb k\u00ebtyre statuteve,\n17:20 me q\u00ebllim q\u00eb zemra e tij t\u00eb mos ngrihet mbi v\u00ebllez\u00ebrit e tij dhe t\u00eb mos shmanget nga ky urdh\u00ebrim as djathtas, as majtas, dhe t\u00eb zgjas\u00eb k\u00ebshtu dit\u00ebt e mbret\u00ebrimit t\u00eb tij, ai vet\u00eb dhe bijt\u00eb e tij, n\u00eb mes t\u00eb Izraelit\".\n18:1 \"T\u00ebr\u00eb prift\u00ebrinjt\u00eb levit\u00eb, t\u00ebr\u00eb fisi i Levit, nuk do t\u00eb ken\u00eb pjes\u00eb as trash\u00ebgimi n\u00eb Izrael; do t\u00eb jetojn\u00eb me flijimet e b\u00ebra me zjarr p\u00ebr Zotin, trash\u00ebgimi e tij.\n18:2 Nuk do t\u00eb ken\u00eb asnj\u00eb trash\u00ebgimi nga v\u00ebllez\u00ebrit e tyre; sepse Zoti \u00ebsht\u00eb trash\u00ebgimia e tyre, ashtu si\u00e7 ua ka th\u00ebn\u00eb.\n18:3 Kjo \u00ebsht\u00eb ajo q\u00eb i detyrohet priftit populli, ata q\u00eb ofrojn\u00eb nj\u00eb flijim, qoft\u00eb nj\u00eb lop\u00eb, nj\u00eb dele apo nj\u00eb dhi; ata do t'i japin priftit shpatullat, nofullat dhe pl\u00ebnd\u00ebsin.\n18:4 Do t'i jap\u00ebsh prodhimin e par\u00eb t\u00eb grurit t\u00ebnd, t\u00eb mushtit t\u00ebnd dhe t\u00eb vajit t\u00ebnd, si dhe qethjen e par\u00eb t\u00eb dhenve t\u00eb tua;\n18:5 sepse Zoti, Per\u00ebndia yt, e ka zgjedhur midis gjith\u00eb fiseve t\u00eb tu p\u00ebr t\u00eb kryer sh\u00ebrbimin n\u00eb em\u00ebr t\u00eb Zotit, at\u00eb vet\u00eb dhe bijt\u00eb e tij p\u00ebr gjithnj\u00eb\n18:6 Por n\u00eb rast se nj\u00eb Levit, q\u00eb ka ardhur nga nj\u00eb prej qyteteve t\u00eb tua t\u00eb t\u00eb gjith\u00eb Izraelit, ku ai banonte, vjen me gjith\u00eb d\u00ebshir\u00ebn e zemr\u00ebs s\u00eb tij n\u00eb vendin e zgjedhur nga Zoti,\n18:7 at\u00ebher\u00eb ai do t\u00eb mund t\u00eb sh\u00ebrbej\u00eb n\u00eb em\u00ebr t\u00eb Zotit, Per\u00ebndis\u00eb s\u00eb tij, ashtu si gjith\u00eb v\u00ebllez\u00ebrit e tij Levit\u00eb q\u00eb ndodhen aty p\u00ebrpara Zotit.\n18:8 Ata do t\u00eb marrin p\u00ebr mbajtjen e tyre pjes\u00eb t\u00eb barabarta, p\u00ebrve\u00e7 parave nga shitja e pasuris\u00eb s\u00eb tyre.\n18:9 Kur do t\u00eb hysh n\u00eb vendin q\u00eb Zoti, Per\u00ebndia yt, po t\u00eb jep, nuk do t\u00eb m\u00ebsosh t\u00eb shkosh pas veprave t\u00eb neveritshme t\u00eb k\u00ebtyre kombeve.\n18:10 T\u00eb mos gjendet midis teje ndonj\u00eb q\u00eb e kalon birin ose bij\u00ebn e vet n\u00ebp\u00ebr zjarr, as ndonj\u00eb q\u00eb praktikon shortarin\u00eb, b\u00ebn parashikime, interpreton shenjat dhe merret me magji,\n18:11 as ai q\u00eb p\u00ebrdor yshtje, as mediume q\u00eb konsultojn\u00eb frymat, as magjistar\u00eb, as ai q\u00eb ndjell t\u00eb vdekurit,\n18:12 sepse t\u00eb gjith\u00eb ata q\u00eb merren me k\u00ebt\u00eb pun\u00eb neveriten nga Zoti; dhe p\u00ebr shkak t\u00eb k\u00ebsaj neverie, Zoti \u00ebsht\u00eb duke i p\u00ebrz\u00ebn\u00eb para teje.\n18:13 Ti do t\u00eb jesh i p\u00ebrkryer para Zotit, Per\u00ebndis\u00eb t\u00ebnd;\n18:14 sepse kombet, q\u00eb ti do t\u00eb d\u00ebbosh, i kan\u00eb d\u00ebgjuar shortar\u00ebt dhe magjistar\u00ebt; kurse ty, Zoti, Per\u00ebndia yt, nuk t\u00eb ka lejuar t\u00eb veprosh k\u00ebshtu.\n18:15 Zoti, Per\u00ebndia yt, do t\u00eb krijoj\u00eb p\u00ebr ty nj\u00eb profet si un\u00eb n\u00eb mes teje dhe v\u00ebllez\u00ebrve t\u00eb tu; at\u00eb keni p\u00ebr ta d\u00ebgjuar,\n18:16 n\u00eb baz\u00eb t\u00eb gjith\u00eb atyre gj\u00ebrave q\u00eb i k\u00ebrkove Zotin, Per\u00ebndin\u00eb t\u00ebnd, n\u00eb Horeb, dit\u00ebn e asambles\u00eb, kur the: \"T\u00eb mos d\u00ebgjoj m\u00eb z\u00ebrin e Zotit, Per\u00ebndis\u00eb tim, dhe t\u00eb mos shoh m\u00eb k\u00ebt\u00eb zjarr t\u00eb madh, q\u00eb un\u00eb t\u00eb mos vdes\".\n18:17 Dhe Zoti m\u00eb tha: \"At\u00eb q\u00eb than\u00eb, \u00ebsht\u00eb mir\u00eb;\n18:18 un\u00eb do t\u00eb nxjerr p\u00ebr ta nj\u00eb profet nga gjiri i v\u00ebllez\u00ebrve t\u00eb tyre dhe do t\u00eb v\u00eb n\u00eb goj\u00ebn e tij fjal\u00ebt e mia, dhe ai do t'u thot\u00eb atyre t\u00eb gjitha ato q\u00eb un\u00eb do t'i urdh\u00ebroj.\n18:19 Dhe do t\u00eb ndodh\u00eb q\u00eb n\u00eb se dikush nuk i d\u00ebgjon fjal\u00ebt e mia q\u00eb ai thot\u00eb n\u00eb emrin tim, un\u00eb do t'i k\u00ebrkoj llogari.\n18:20 Por profeti q\u00eb pretendon t\u00eb thot\u00eb n\u00eb emrin tim nj\u00eb gj\u00eb p\u00ebr t\u00eb cil\u00ebn un\u00eb e kam urdh\u00ebruar ta thot\u00eb ose q\u00eb flet n\u00eb em\u00ebr t\u00eb per\u00ebndive t\u00eb tjera, ai profet do t\u00eb vritet\".\n18:21 Dhe n\u00eb se ti thua n\u00eb zemr\u00ebn t\u00ebnde: \"Si do t\u00eb b\u00ebjm\u00eb p\u00ebr t\u00eb dalluar fjal\u00ebn q\u00eb Zoti nuk ka th\u00ebn\u00eb?\".\n18:22 Kur profeti flet n\u00eb em\u00ebr t\u00eb Zotit dhe kjo gj\u00eb nuk ndodh dhe nuk realizohet, kemi t\u00eb b\u00ebjm\u00eb me nj\u00eb gj\u00eb q\u00eb Zoti nuk e ka th\u00ebn\u00eb; e ka th\u00ebn\u00eb profeti me mendjemadh\u00ebsi; mos ki frik\u00eb prej tij\".\n19:1 \"Kur Zoti, Per\u00ebndia yt, t\u00eb ket\u00eb shfarosur kombet e vendeve q\u00eb t\u00eb jep dhe ti t'i kesh d\u00ebbuar dhe t\u00eb banosh n\u00eb qytetet dhe sht\u00ebpit\u00eb e tyre,\n19:2 do t\u00eb ve\u00e7osh tri qytete, n\u00eb mes t\u00eb vendit, q\u00eb Zoti, Per\u00ebndia yt, t\u00eb jep si trash\u00ebgimi.\n19:3 Do t\u00eb p\u00ebrgatis\u00ebsh rrug\u00eb dhe do ta ndash n\u00eb tri pjes\u00eb vendin q\u00eb Zoti, Per\u00ebndia yt, t\u00eb jep si trash\u00ebgimi, me q\u00ebllim q\u00eb \u00e7do vras\u00ebs t\u00eb mund t\u00eb strehohet n\u00eb t\u00eb.\n19:4 Dhe ky \u00ebsht\u00eb rregulli p\u00ebr vras\u00ebsin q\u00eb strehohet aty, q\u00eb t\u00eb shp\u00ebtoj\u00eb jet\u00ebn e tij: kushdo q\u00eb ka vrar\u00eb t\u00eb af\u00ebrmin e tij pa dashje, pa e urryer m\u00eb par\u00eb.\n19:5 K\u00ebshtu, kur dikush shkon me shokun e tij n\u00eb pyll p\u00ebr t\u00eb prer\u00eb dru dhe, nd\u00ebrsa i bie nj\u00eb druri me s\u00ebpat\u00eb, s\u00ebpata del nga bishti dhe godet shokun q\u00eb pastaj vdes, ai person do t\u00eb strehohet n\u00eb nj\u00eb nga k\u00ebto qytete dhe do ta shp\u00ebtoj\u00eb jet\u00ebn;\n19:6 sepse hakmarr\u00ebsi i gjakut, nd\u00ebrsa zem\u00ebrimi i vlon n\u00eb zem\u00ebr, t\u00eb mos e ndjek\u00eb vras\u00ebsin dhe ta arrij\u00eb, kur rruga \u00ebsht\u00eb shum\u00eb e gjat\u00eb, dhe ta vras\u00eb edhe pse nuk e meriton vdekjen, sepse n\u00eb t\u00eb kaluar\u00ebn nuk e kishte urryer shokun e tij.\n19:7 Prandaj t\u00eb urdh\u00ebroj n\u00eb k\u00ebt\u00eb m\u00ebnyr\u00eb: \"Ve\u00e7o tri qytete\".\n19:8 N\u00eb rast se m\u00eb pas Zoti, Per\u00ebndia yt, zgjeron kufijt\u00eb e tu, ashtu si u \u00ebsht\u00eb betuar et\u00ebrve t\u00eb tu dhe ta jep t\u00ebr\u00eb vendin q\u00eb u kishte premtuar t'ua jepte et\u00ebrve t\u00eb tu,\n19:9 n\u00eb rast se ti respekton k\u00ebto urdhra q\u00eb un\u00eb t\u00eb jap sot, duke e dashur Zotin, Per\u00ebndin\u00eb t\u00ebnd, dhe duke ecur gjithnj\u00eb n\u00eb rrug\u00ebt e tij, at\u00ebher\u00eb do t'u shtosh tri qytete t\u00eb tjera tri t\u00eb parave,\n19:10 me q\u00ebllim q\u00eb t\u00eb mos derdhet gjak i pafajsh\u00ebm n\u00eb mes t\u00eb vendit q\u00eb Zoti, Per\u00ebndia yt, t\u00eb jep si trash\u00ebgimi dhe ti t\u00eb mos b\u00ebhesh fajtor p\u00ebr vrasje.\n19:11 Por n\u00eb rast se nj\u00eb njeri urren t\u00eb af\u00ebrmin e tij, i z\u00eb prit\u00eb, e sulmon dhe e plagos p\u00ebr vdekje, dhe pastaj strehohet n\u00eb nj\u00eb nga k\u00ebto qytete,\n19:12 pleqt\u00eb e qytetit t\u00eb tij do t\u00eb d\u00ebrgojn\u00eb ta marrin q\u00eb andej dhe do t'ia dor\u00ebzojn\u00eb hakmarr\u00ebsit t\u00eb gjakut q\u00eb t\u00eb vritet.\n19:13 Syri yt nuk do t\u00eb ket\u00eb m\u00ebshir\u00eb p\u00ebr t\u00eb, por do t'i heq\u00ebsh Izraelit fajin q\u00eb ka derdhur gjak t\u00eb pafajsh\u00ebm, dhe k\u00ebshtu do t\u00eb kesh mbar\u00ebsi.\n19:14 Nuk do t\u00eb l\u00ebviz\u00ebsh kufijt\u00eb e t\u00eb af\u00ebrmit t\u00ebnd, t\u00eb vendosura nga pasardh\u00ebsit n\u00eb trash\u00ebgimin\u00eb q\u00eb do t\u00eb g\u00ebzosh n\u00eb vendin q\u00eb Zoti, Per\u00ebndia yt, t\u00eb jep n\u00eb zot\u00ebrim.\n19:15 Nj\u00eb d\u00ebshmitar i vet\u00ebm nuk mjafton p\u00ebr t\u00eb akuzuar dik\u00eb p\u00ebr \u00e7far\u00ebdo krimi apo m\u00ebkati t\u00eb kryer; fakti do t\u00eb p\u00ebrcaktohet me deponimin e dy ose tre d\u00ebshmitar\u00ebve.\n19:16 N\u00eb rast se kund\u00ebr dikujt ngrihet nj\u00eb d\u00ebshmitar i rrem\u00eb dhe e akuzon p\u00ebr nj\u00eb krim,\n19:17 at\u00ebher\u00eb dy njer\u00ebzit midis t\u00eb cil\u00ebve zhvillohet mosmarr\u00ebveshja do t\u00eb paraqiten p\u00ebrpara Zotit, p\u00ebrpara prift\u00ebrinjve dhe gjykat\u00ebsve n\u00eb funksion ato dit\u00eb.\n19:18 Gjykat\u00ebsi do ta hetoj\u00eb me kujdes \u00e7\u00ebshtjen; dhe n\u00eb rast se del q\u00eb ai d\u00ebshmitar \u00ebsht\u00eb nj\u00eb d\u00ebshmitar i rrem\u00eb, q\u00eb ka deponuar g\u00ebnjeshtra kund\u00ebr v\u00ebllait,\n19:19 at\u00ebher\u00eb do t'i b\u00ebni atij at\u00eb q\u00eb kishte nd\u00ebr m\u00ebnd t'i b\u00ebnte v\u00ebllait t\u00eb tij. K\u00ebshtu do ta shkulni t\u00eb keqen nga mesi juaj.\n19:20 T\u00eb tjer\u00ebt do ta m\u00ebsojn\u00eb dhe do t\u00eb tr\u00ebmben, dhe qysh at\u00ebher\u00eb nuk do t\u00eb kryhet m\u00eb n\u00eb mes tuaj nj\u00eb veprim aq i keq.\n19:21 Syri yt nuk do t\u00eb ket\u00eb m\u00ebshir\u00eb, por do t'i p\u00ebrmbahet rregullit jet\u00eb p\u00ebr jet\u00eb, sy p\u00ebr sy, dh\u00ebmb p\u00ebr dh\u00ebmb, dor\u00eb p\u00ebr dor\u00eb, k\u00ebmb\u00eb p\u00ebr k\u00ebmb\u00eb\".\n20:1 \"Kur t\u00eb shkosh n\u00eb luft\u00eb kund\u00ebr armiqve t\u00eb tu dhe t\u00eb shikosh kuaj, qerre dhe njer\u00ebz n\u00eb nj\u00eb num\u00ebr m\u00eb t\u00eb madh se ato q\u00eb ke ti, mos ki frik\u00eb prej tyre, sepse Zoti, Per\u00ebndia yt, q\u00eb t\u00eb b\u00ebri t\u00eb ngjitesh nga vendi i Egjiptit, \u00ebsht\u00eb me ty.\n20:2 K\u00ebshtu, n\u00eb \u00e7astin kur do t\u00eb jeni duke filluar betej\u00ebn, prifti do t\u00eb dal\u00eb p\u00ebrpara dhe do t'i flas\u00eb popullit\n20:3 dhe do t'i thot\u00eb: \"D\u00ebgjo, Izrael! Sot jeni gatitur p\u00ebr t'u ndeshur me armiqt\u00eb tuaj; zemra juaj t\u00eb mos ju lig\u00ebshtohet; mos kini frik\u00eb, mos e humbni dhe mos u trembni para tyre,\n20:4 sepse Zoti, Per\u00ebndia juaj, \u00ebsht\u00eb ai q\u00eb ec\u00ebn me ju p\u00ebr t\u00eb luftuar p\u00ebr ju kund\u00ebr armiqve tuaj dhe p\u00ebr t'ju shp\u00ebtuar\".\n20:5 Pastaj oficer\u00ebt do t'i flasin popullit, duke th\u00ebn\u00eb: \"A ka njeri q\u00eb ka nd\u00ebrtuar nj\u00eb sht\u00ebpi t\u00eb re dhe ende nuk e ka p\u00ebruruar? Le t\u00eb shkoj\u00eb dhe t\u00eb kthehet n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb e tij, q\u00eb t\u00eb mos vdes\u00eb gjat\u00eb betej\u00ebs dhe nj\u00eb tjet\u00ebr t\u00eb p\u00ebruroj\u00eb sht\u00ebpin\u00eb e tij.\n20:6 A ka njeri t\u00eb ket\u00eb mbjell\u00eb nj\u00eb vresht dhe t\u00eb mos ket\u00eb shijuar akoma frutet e tij? Le t\u00eb shkoj\u00eb e t\u00eb kthehet n\u00eb sht\u00ebpi t\u00eb tij, q\u00eb t\u00eb mos vdes\u00eb gjat\u00eb betej\u00ebs dhe nj\u00eb tjet\u00ebr t\u00eb g\u00ebzoj\u00eb frytet e tij.\n20:7 A ka njeri q\u00eb \u00ebsht\u00eb fejuar me nj\u00eb fem\u00ebr dhe nuk e ka marr\u00eb akoma me vete? Le t\u00eb shkoj\u00eb dhe t\u00eb kthehet n\u00eb sht\u00ebpi t\u00eb tij, q\u00eb t\u00eb mos vdes\u00eb n\u00eb betej\u00eb dhe nj\u00eb tjet\u00ebr ta marr\u00eb at\u00eb\".\n20:8 Pastaj oficer\u00ebt do t'i flasin akoma popullit, duke i th\u00ebn\u00eb: \"A ka ndonj\u00eb q\u00eb ka frik\u00eb dhe t\u00eb cilit i mungon guximi? Le t\u00eb shkoj\u00eb dhe t\u00eb kthehet n\u00eb sht\u00ebpi t\u00eb tij, q\u00eb guximi i v\u00ebllez\u00ebrve t\u00eb tij t\u00eb mos mehet ashtu si i ndodhi atij\".\n20:9 Kur oficer\u00ebt t\u00eb ken\u00eb mbaruar s\u00eb foluri popullit, do t\u00eb caktojn\u00eb komandant\u00ebt e trupave t\u00eb popullit.\n20:10 Kur t'i afrohesh nj\u00eb qyteti p\u00ebr ta sulmuar, do t'i ofrosh s\u00eb pari paqen.\n20:11 N\u00eb qoft\u00eb se pranon ofert\u00ebn t\u00ebnde t\u00eb paqes dhe t'i hap dyert e tij, t\u00ebr\u00eb populli q\u00eb ndodhet aty ka p\u00ebr t\u00eb paguar hara\u00e7in dhe do t\u00eb t\u00eb sh\u00ebrbej\u00eb.\n20:12 Por n\u00eb rast se nuk do t\u00eb b\u00ebj\u00eb paqe me ty dhe k\u00ebrkon luft\u00eb kund\u00ebr teje, at\u00ebher\u00eb ti do ta rrethosh.\n20:13 Kur m\u00eb von\u00eb Zoti, Per\u00ebndia yt, do t\u00eb ta jap\u00eb n\u00eb dor\u00eb, do t\u00eb vras\u00ebsh me shpat\u00eb t\u00ebr\u00eb meshkujt e tij;\n20:14 por grat\u00eb, f\u00ebmij\u00ebt, bag\u00ebtin\u00eb dhe t\u00eb gjitha ato q\u00eb ndodhen n\u00eb qytetet, t\u00ebr\u00eb pren\u00eb e tij, do t'i marr\u00ebsh si pla\u00e7k\u00ebn t\u00ebnde; dhe do t\u00eb hash pla\u00e7k\u00ebn e armiqve t\u00eb tu q\u00eb Zoti, Per\u00ebndia yt, t\u00eb ka dh\u00ebn\u00eb.\n20:15 K\u00ebshtu do t\u00eb veprosh n\u00eb t\u00eb gjitha qytetet q\u00eb jan\u00eb shum\u00eb larg nga ti dhe q\u00eb nuk jan\u00eb qytete t\u00eb k\u00ebtyre kombeve.\n20:16 Por nga qytetet e k\u00ebtyre popujve q\u00eb Zoti, Per\u00ebndia yt, t\u00eb jep si trash\u00ebgimi, nuk ke p\u00ebr t\u00eb l\u00ebn\u00eb asgj\u00eb q\u00eb merr frym\u00eb;\n20:17 por do t\u00eb vendos\u00ebsh shfarosjen e plot\u00eb t\u00eb tyre, dometh\u00ebn\u00eb t\u00eb Hitejve, t\u00eb Amorejve, t\u00eb Kananejve, t\u00eb Perezejve, t\u00eb Hivejve dhe t\u00eb Jebusejve, ashtu si t\u00eb ka urdh\u00ebruar Zoti, Per\u00ebndia yt,\n20:18 me q\u00ebllim q\u00eb ata t\u00eb mos ju m\u00ebsojn\u00eb t\u00eb imitoni t\u00ebr\u00eb ndyr\u00ebsirat q\u00eb b\u00ebjn\u00eb p\u00ebr per\u00ebndit\u00eb e tyre, dhe ju t\u00eb mos m\u00ebkatoni kund\u00ebr Zotit, Per\u00ebndis\u00eb tuaj.\n20:19 Kur t\u00eb rrethosh nj\u00eb qytet p\u00ebr nj\u00eb koh\u00eb t\u00eb gjat\u00eb, duke luftuar kund\u00ebr tij, p\u00ebr ta sht\u00ebn\u00eb n\u00eb dor\u00eb, nuk do t\u00eb shkat\u00ebrrosh drur\u00ebt frutor\u00eb me goditje t\u00eb s\u00ebpat\u00ebs, do t\u00eb hash frutat e tyre dhe nuk do t'i rr\u00ebzosh; sepse vall\u00eb druri i fush\u00ebs a \u00ebsht\u00eb njeri q\u00eb ti ta p\u00ebrdor\u00ebsh n\u00eb rrethimin?\n20:20 Por mund t\u00eb shkat\u00ebrrosh dhe t\u00eb rr\u00ebzosh gjith\u00eb drur\u00ebt q\u00eb ti e di q\u00eb nuk jan\u00eb frutor\u00eb, p\u00ebr t\u00eb nd\u00ebrtuar vepra rrethimi kund\u00ebr qytetit q\u00eb t\u00eb lufton, deri sa ai t\u00eb bjer\u00eb\".\n21:1 \"N\u00eb rast se n\u00eb vendin q\u00eb Zoti, Per\u00ebndia yt, \u00ebsht\u00eb duke t\u00eb dh\u00ebn\u00eb, gjindet nj\u00eb i vrar\u00eb, i shtrir\u00eb n\u00eb nj\u00eb fush\u00eb, dhe nuk dihet se kush e ka vrar\u00eb,\n21:2 pleqt\u00eb dhe gjykat\u00ebsit e tu do t\u00eb dalin dhe do t\u00eb masin larg\u00ebsin\u00eb midis t\u00eb vrarit dhe qyteteve q\u00eb ndodhen rreth e rrotull.\n21:3 Pastaj pleqt\u00eb e qytetit m\u00eb t\u00eb af\u00ebrt me t\u00eb vrarin do t\u00eb marrin nj\u00eb m\u00ebshqerr\u00eb q\u00eb nuk ka punuar akoma dhe as nuk \u00ebsht\u00eb mbrehur.\n21:4 Pleqt\u00eb e atij qyteti do ta zbresin m\u00ebshqerr\u00ebn pran\u00eb nj\u00eb rrjedhe uji, n\u00eb nj\u00eb vend as t\u00eb l\u00ebruar as t\u00eb mbjell\u00eb, dhe aty af\u00ebr rrjedh\u00ebs s\u00eb ujit do t'ia thyejn\u00eb qaf\u00ebn m\u00ebshqerr\u00ebs.\n21:5 Pastaj do t\u00eb afrohen prift\u00ebrinjt\u00eb, bij t\u00eb Levit, sepse Zoti, Per\u00ebndia yt, i ka zgjedhur p\u00ebr t\u00eb sh\u00ebrbyer dhe p\u00ebr t\u00eb dh\u00ebn\u00eb bekimin n\u00eb em\u00ebr t\u00eb Zotit, dhe fjala e tyre duhet t\u00eb zgjidh\u00eb \u00e7do mosmarr\u00ebveshje dhe \u00e7do d\u00ebmtim trupor.\n21:6 At\u00ebher\u00eb t\u00ebr\u00eb pleqt\u00eb e qytetit, q\u00eb \u00ebsht\u00eb m\u00eb af\u00ebr me t\u00eb vrarin, do t\u00eb lajn\u00eb duart mbi m\u00ebshqerr\u00ebn s\u00eb cil\u00ebs i \u00ebsht\u00eb thyer qafa pran\u00eb rrjedh\u00ebs s\u00eb ujit;\n21:7 dhe, duke marr\u00eb fjal\u00ebn, do t\u00eb thon\u00eb: \"Duart tona nuk e kan\u00eb derdhur k\u00ebt\u00eb gjak, as syt\u00eb tona s'e kan\u00eb par\u00eb.\n21:8 O Zot, fale popullin t\u00ebnd Izrael q\u00eb ti ke \u00e7liruar, dhe mos i ngarko fajin e gjakut t\u00eb pafajsh\u00ebm popullit t\u00ebnd Izrael\". Dhe ai gjak do t'u falet atyre.\n21:9 K\u00ebshtu ti do t\u00eb heq\u00ebsh nga vetja jote fajin e gjakut t\u00eb pafajsh\u00ebm, duke b\u00ebr\u00eb at\u00eb q\u00eb \u00ebsht\u00eb e drejt\u00eb n\u00eb syt\u00eb e Zotit.\n21:10 Kur t\u00eb shkosh n\u00eb luft\u00eb kund\u00ebr armiqve t\u00eb tu dhe Zoti, Per\u00ebndia yt, t\u00eb t'i jap\u00eb n\u00eb dor\u00eb dhe ti t'i z\u00ebsh rob\u00ebr,\n21:11 n\u00eb rast se sheh midis rob\u00ebrve nj\u00eb grua t\u00eb pashme dhe t\u00eb p\u00eblqen aq sa t\u00eb duash ta b\u00ebsh bashk\u00ebshorten t\u00ebnde,\n21:12 do ta \u00e7osh n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb t\u00ebnde, dhe ajo do t\u00eb rruaj\u00eb kok\u00ebn dhe do t\u00eb pres\u00eb thonjt\u00eb,\n21:13 do t\u00eb heq\u00eb rrobat e robinj\u00ebs, do t\u00eb banoj\u00eb n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb t\u00ebnde dhe do t\u00eb mbaj\u00eb zi nj\u00eb muaj t\u00eb t\u00ebr\u00eb p\u00ebr t\u00eb atin dhe p\u00ebr t\u00eb \u00ebm\u00ebn, pastaj ti do t\u00eb hysh te ajo dhe do t\u00eb jesh bashk\u00ebshorti i saj dhe ajo do t\u00eb jet\u00eb bashk\u00ebshortja jote.\n21:14 N\u00eb qoft\u00eb se m\u00eb von\u00eb nuk t\u00eb p\u00eblqen m\u00eb, do ta l\u00ebsh t\u00eb shkoj\u00eb ku t\u00eb doj\u00eb, por nuk mund ta shes\u00ebsh p\u00ebr para as ta trajtosh si skllave, sepse ti e ke posht\u00ebruar.\n21:15 N\u00eb qoft\u00eb se nj\u00eb burr\u00eb ka dy gra, dhe njer\u00ebn e dashuron dhe tjetr\u00ebn e urren, dhe si e dashuruara ashtu dhe ajo e urryera i kan\u00eb lindur f\u00ebmij\u00eb, n\u00eb rast se i par\u00eblinduri \u00ebsht\u00eb f\u00ebmija e gruas s\u00eb urryer,\n21:16 dit\u00ebn q\u00eb u l\u00eb me testament pasurin\u00eb q\u00eb zot\u00ebron bijve, nuk mund t'i sh\u00ebnoj\u00eb t\u00eb drejt\u00ebn e paralindjes djalit t\u00eb gruas q\u00eb dashuron duke e preferuar nga djali i gruas q\u00eb urren q\u00eb \u00ebsht\u00eb i par\u00eblinduri;\n21:17 por do t\u00eb njoh\u00eb si t\u00eb par\u00eblindur djalin e gruas s\u00eb urryer, duke i dh\u00ebn\u00eb nj\u00eb pjes\u00eb t\u00eb dyfisht\u00eb t\u00eb t\u00eb gjitha atyre q\u00eb zot\u00ebron; sepse ai \u00ebsht\u00eb prodhimi i par\u00eb i fuqis\u00eb s\u00eb tij dhe atij i p\u00ebrket e drejta e paralindjes.\n21:18 N\u00eb qoft\u00eb se nj\u00eb burr\u00eb ka nj\u00eb f\u00ebmij\u00eb kok\u00ebfort\u00eb dhe rebel q\u00eb nuk i bindet as z\u00ebrit t\u00eb babait, as atij t\u00eb n\u00ebn\u00ebs dhe me gjith\u00ebse e kan\u00eb nd\u00ebshkuar, nuk u bindet atyre,\n21:19 i ati dhe e \u00ebma do ta marrin dhe do ta \u00e7ojn\u00eb te pleqt\u00eb e qytetit t\u00eb tij, n\u00eb port\u00ebn e vendit ku banon,\n21:20 dhe do t'u thon\u00eb pleqve t\u00eb qytetit: \"Ky biri yn\u00eb \u00ebsht\u00eb kok\u00ebfort\u00eb dhe rebel; nuk do t'i bindet z\u00ebrit ton\u00eb; \u00ebsht\u00eb gryk\u00ebs dhe pijanec\".\n21:21 At\u00ebher\u00eb t\u00ebr\u00eb banor\u00ebt e qytetit t\u00eb tij do ta vrasin me gur\u00eb dhe ai ka p\u00ebr t\u00eb vdekur; k\u00ebshtu do t\u00eb shrr\u00ebnjos\u00ebsh t\u00eb keqen nga mesi yt, t\u00ebr\u00eb Izraeli do ta m\u00ebsoj\u00eb dhe do t\u00eb ket\u00eb frik\u00eb.\n21:22 N\u00eb rast se dikush ka kryer nj\u00eb krim q\u00eb meriton vdekjen dhe ka p\u00ebsuar vdekjen, dhe ti e ke varur n\u00eb nj\u00eb dru,\n21:23 kufoma e tij nuk do t\u00eb rrij\u00eb t\u00ebr\u00eb nat\u00ebn mbi pem\u00ebn, por do ta varros\u00ebsh po at\u00eb dit\u00eb; sepse ai q\u00eb rri varur \u00ebsht\u00eb i mallkuar nga Per\u00ebndia, dhe ti nuk do ta ndot\u00ebsh tok\u00ebn q\u00eb Zoti, Per\u00ebndia yt, t\u00eb jep si trash\u00ebgimi\".\n22:1 \"N\u00eb qoft\u00eb se shikon kaun ose delen e v\u00ebllait t\u00ebnd q\u00eb e kan\u00eb humbur rrug\u00ebn, ti nuk do t\u00eb b\u00ebsh sikur nuk i ke par\u00eb, por do ta marr\u00ebsh p\u00ebrsip\u00ebr t'ia \u00e7osh p\u00ebrs\u00ebri v\u00ebllait t\u00ebnd.\n22:2 Dhe n\u00eb qoft\u00eb se v\u00ebllai yt nuk banon af\u00ebr teje dhe ti nuk e njeh, do ta \u00e7osh kafsh\u00ebn n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb t\u00ebnde deri sa yt v\u00eblla t\u00eb filloj\u00eb ta k\u00ebrkoj\u00eb; dhe at\u00ebher\u00eb do t'ia kthesh.\n22:3 N\u00eb t\u00eb nj\u00ebjt\u00ebn m\u00ebnyr\u00eb do t\u00eb veprosh me gomarin, rrobat dhe \u00e7far\u00ebdo send tjet\u00ebr q\u00eb yt v\u00eblla ka humbur dhe ti ke gjetur; ti nuk do t\u00eb b\u00ebsh sikur nuk i ke par\u00eb.\n22:4 N\u00eb qoft\u00eb se ti shikon gomarin e v\u00ebllait t\u00ebnd apo kaun e tij t\u00eb rr\u00ebzuar gjat\u00eb rrug\u00ebs, ti nuk do t\u00eb b\u00ebsh sikur nuk i ke par\u00eb, por do t\u00eb ndihmosh t\u00ebt v\u00eblla p\u00ebr t'i ngritur.\n22:5 Gruaja nuk do t\u00eb vesh\u00eb rroba burrash, as burri nuk ka p\u00ebr t\u00eb veshur rroba grash, sepse kushdo q\u00eb b\u00ebn gj\u00ebra t\u00eb tilla neveritet nga Zoti, Per\u00ebndia yt.\n22:6 N\u00eb rast se rrug\u00ebs t\u00eb rastis t\u00eb gjesh mbi nj\u00eb dru ose p\u00ebr tok\u00eb nj\u00eb fole zogu me gjith\u00eb t\u00eb vegj\u00eblit ose me vez\u00ebt dhe n\u00ebn\u00ebn q\u00eb ngroh t\u00eb vegj\u00eblit apo vez\u00ebt, nuk ke p\u00ebr t\u00eb marr\u00eb n\u00ebn\u00ebn me t\u00eb vegj\u00eblit;\n22:7 do t\u00eb lesh n\u00ebn\u00ebn t\u00eb ik\u00eb dhe do t\u00eb marr\u00ebsh p\u00ebr vete t\u00eb vegj\u00eblit, q\u00eb ti t\u00eb kesh mbar\u00ebsi dhe t\u00eb zgjat\u00ebsh dit\u00ebt e tua.\n22:8 Kur t\u00eb nd\u00ebrtosh nj\u00eb sht\u00ebpi t\u00eb re do t\u00eb ngresh nj\u00eb parapet rreth \u00e7atis\u00eb s\u00eb saj p\u00ebr t\u00eb mos t\u00ebrhequr nj\u00eb faj gjaku mbi sht\u00ebpin\u00eb t\u00ebnde, n\u00eb rast se dikush rr\u00ebzohet nga \u00e7atia.\n22:9 Nuk do t\u00eb mbjell\u00ebsh n\u00eb vreshtin t\u00ebnd far\u00ebra t\u00eb llojeve t\u00eb ndryshme, me q\u00ebllim q\u00eb prodhimi i asaj q\u00eb ke mbjell\u00eb dhe renta e vreshtit t\u00eb mos preken.\n22:10 Nuk do t\u00eb punosh nj\u00ebkoh\u00ebsisht me nj\u00eb ka dhe nj\u00eb gomar.\n22:11 Nuk do t\u00eb vesh\u00ebsh rroba t\u00eb b\u00ebra me nj\u00eb stof t\u00eb p\u00ebrzier\u00eb leshi dhe liri.\n22:12 Nuk do t\u00eb v\u00ebsh theka n\u00eb kat\u00ebr cepat e mantelit me t\u00eb cilin mbulohesh.\n22:13 N\u00eb qoft\u00eb se nj\u00eb burr\u00eb martohet me nj\u00eb grua, hyn tek ajo dhe pastaj fillon ta urrej\u00eb,\n22:14 dhe e padit p\u00ebr gj\u00ebra t\u00eb turpshme dhe i nxjerr nj\u00eb nam t\u00eb keq, duke th\u00ebn\u00eb: \"Mora k\u00ebt\u00eb grua, por kur iu afrova nuk gjeta tek ajo shenjat e virgj\u00ebris\u00eb\",\n22:15 babai dhe n\u00ebna e s\u00eb res\u00eb do t\u00eb marrin shenjat e virgj\u00ebris\u00eb s\u00eb saj dhe do t'ua tregojn\u00eb pleqve t\u00eb qytetit, te porta;\n22:16 dhe babai i s\u00eb res\u00eb do t'u thot\u00eb pleqve: \"Un\u00eb ia dhash\u00eb time bij\u00eb p\u00ebr grua k\u00ebtij burri, por ai filloi ta urrej\u00eb,\n22:17 dhe tani e akuzon p\u00ebr gj\u00ebra t\u00eb turpshme, duke th\u00ebn\u00eb: Nuk gjeta tek jote bij\u00eb shenjat e virgj\u00ebris\u00eb; por k\u00ebto jan\u00eb shenjat e virgj\u00ebris\u00eb t\u00eb bij\u00ebs sime\". Dhe do t\u00eb shpalosin \u00e7ar\u00e7afin p\u00ebrpara pleqve t\u00eb qytetit.\n22:18 At\u00ebher\u00eb pleqt\u00eb e atij qyteti do t\u00eb marrin bashk\u00ebshortin dhe do ta d\u00ebnojn\u00eb me rrahje;\n22:19 dhe duke qen\u00eb se i ka hapur nj\u00eb nam t\u00eb keq nj\u00eb virgj\u00ebreshe t\u00eb Izraelit, do t'i v\u00ebn\u00eb nj\u00eb gjob\u00eb prej nj\u00ebqind siklash argjendi, q\u00eb do t'ia japin t\u00eb atit t\u00eb s\u00eb res\u00eb; k\u00ebshtu ajo do t\u00eb mbetet bashk\u00ebshorte e tij dhe ai nuk do t\u00eb mund ta p\u00ebrz\u00ebr\u00eb deri sa t\u00eb rroj\u00eb.\n22:20 Por n\u00eb qoft\u00eb se v\u00ebrtetohet fakti dhe tek e reja nuk jan\u00eb gjetur shenjat e virgj\u00ebris\u00eb,\n22:21 at\u00ebher\u00eb do ta nxjerrin t\u00eb ren\u00eb te pragu i sht\u00ebpis\u00eb s\u00eb babait t\u00eb saj dhe njer\u00ebzit e qytetit t\u00eb saj do ta vrasin me gur\u00eb, dhe ajo ka p\u00ebr t\u00eb vdekur, sepse ka kryer nj\u00eb vep\u00ebr t\u00eb turpshme n\u00eb Izrael, duke u b\u00ebr\u00eb kurv\u00eb n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb e atit t\u00eb saj. K\u00ebshtu do t\u00eb shkul\u00ebsh t\u00eb keqen nga gjiri juaj\n22:22 N\u00eb rast se nj\u00eb burr\u00eb gjendet n\u00eb shtrat me nj\u00eb grua t\u00eb martuar, do t\u00eb vriten q\u00eb t\u00eb dy, si burri q\u00eb ka r\u00ebn\u00eb me gruan dhe gruaja. K\u00ebshtu do t\u00eb shkul\u00ebsh t\u00eb keqen nga gjiri i Izraelit.\n22:23 Kur nj\u00eb vajz\u00eb e virgj\u00ebr \u00ebsht\u00eb e fejuar, dhe nj\u00eb burr\u00eb e gjen n\u00eb qytet dhe bie n\u00eb shtrat me t\u00eb,\n22:24 q\u00eb t\u00eb dy do t'i \u00e7oni n\u00eb port\u00ebn e atij qyteti dhe do t'i vritni me gur\u00eb, dhe ata do t\u00eb vdesin: vajza sepse, ndon\u00ebse ishte n\u00eb qytet, nuk b\u00ebrtiti, dhe burri sepse ka \u00e7nderuar gruan e t\u00eb af\u00ebrmit t\u00eb tij. K\u00ebshtu do ta shkul\u00ebsh t\u00eb keqen nga gjiri yt.\n22:25 Por n\u00eb rast se burri gjen nj\u00eb vajz\u00eb t\u00eb fejuar, n\u00eb ar\u00eb, e dhunon dhe shtrihet me t\u00eb, at\u00ebher\u00eb do t\u00eb vritet vet\u00ebm burri q\u00eb \u00ebsht\u00eb shtrir\u00eb me t\u00eb;\n22:26 por nuk do t'i b\u00ebsh asgj\u00eb vajz\u00ebs; kjo nuk ka asnj\u00eb m\u00ebkat q\u00eb meriton vdekjen, sepse ky rast \u00ebsht\u00eb si ai kur nj\u00eb njeri ngrihet kund\u00ebr t\u00eb af\u00ebrmit t\u00eb tij dhe e vret;\n22:27 n\u00eb fakt ai e gjeti n\u00eb ar\u00eb; vajza e fejuar ka b\u00ebrtitur, por nuk kishte njeri q\u00eb ta shp\u00ebtonte.\n22:28 N\u00eb rast se nj\u00eb burr\u00eb gjen nj\u00eb vajz\u00eb t\u00eb virgj\u00ebr q\u00eb nuk \u00ebsht\u00eb e fejuar, e merr dhe bie n\u00eb shtrat me t\u00eb, dhe kapen n\u00eb flagranc\u00eb,\n22:29 burri q\u00eb \u00ebsht\u00eb shtrir\u00eb me t\u00eb do t'i jap\u00eb atit t\u00eb vajz\u00ebs pes\u00ebdhjet\u00eb sikla argjendi dhe ajo do t\u00eb b\u00ebhet bashk\u00ebshortja e tij, sepse e ka \u00e7nderuar dhe nuk mund ta p\u00ebrz\u00ebr\u00eb sa t\u00eb jet\u00eb gjall\u00eb.\n22:30 Asnjeri nuk ka p\u00ebr t\u00eb marr\u00eb gruan e atit t\u00eb tij, as ka p\u00ebr t\u00eb ngritur skajin e mbules\u00ebs s\u00eb atit t\u00eb tij\".\n23:1 \"Ai q\u00eb \u00ebsht\u00eb tredhur me an\u00eb t\u00eb shtypjes apo t\u00eb gjymtimit, nuk ka p\u00ebr t\u00eb hyr\u00eb n\u00eb asamblen\u00eb e Zotit.\n23:2 Nj\u00eb kopil nuk do t\u00eb hyj\u00eb n\u00eb asamblen\u00eb e Zotit; asnj\u00eb nga pasardh\u00ebsit e tij, qoft\u00eb edhe ata t\u00eb brezit t\u00eb dhjet\u00eb, s'ka p\u00ebr t\u00eb hyr\u00eb n\u00eb asamblen\u00eb e Zotit.\n23:3 Amoniti dhe Moabiti nuk do t\u00eb hyjn\u00eb n\u00eb asamblen\u00eb e Zotit, asnj\u00eb nga pasardh\u00ebsit e tyre, as edhe n\u00eb brezin e dhjet\u00eb, nuk kan\u00eb p\u00ebr t\u00eb hyr\u00eb kurr\u00eb n\u00eb asamblen\u00eb e Zotit,\n23:4 sepse nuk ju prit\u00ebn n\u00eb rrug\u00eb me buk\u00eb dhe me uj\u00eb kur dol\u00ebt nga Egjipti dhe sepse rekrutuan kund\u00ebr jush Balaamin, birin e Beorit nga Pethori i Mesopotamis\u00eb, p\u00ebr t'ju mallkuar.\n23:5 Megjithat\u00eb Zoti, Per\u00ebndia yt, nuk deshi t\u00eb d\u00ebgjoj\u00eb Balaamin; por Zoti, Per\u00ebndia yt, e nd\u00ebrroi p\u00ebr ty mallkimin n\u00eb bekim, sepse Zoti, Per\u00ebndia yt, t\u00eb do.\n23:6 Nuk do t'u k\u00ebrkosh kurr\u00eb as paqen, as begatin\u00eb e tyre deri sa t\u00eb jetosh.\n23:7 Nuk do t\u00eb urresh Idumeon, sepse ai \u00ebsht\u00eb v\u00ebllai yt; nuk do t\u00eb urresh Egjiptasin, sepse ti ishe i huaj n\u00eb vendin e tij,\n23:8 bijt\u00eb q\u00eb do t'u lindin atyre, n\u00eb brezin e tret\u00eb, do t\u00eb mund t\u00eb hyjn\u00eb n\u00eb asamblen\u00eb e Zotit.\n23:9 Kur t\u00eb dal\u00ebsh me ushtrin\u00eb kund\u00ebr armiqve t\u00eb tu, ruhu nga \u00e7do gj\u00eb e keqe.\n23:10 N\u00eb rast se dikush n\u00eb mes teje \u00ebsht\u00eb i papast\u00ebr nga nj\u00eb ngjarje e nat\u00ebs, ka p\u00ebr t\u00eb dal\u00eb nga kampi dhe nuk do t\u00eb kthehet m\u00eb;\n23:11 n\u00eb mbr\u00ebmje do t\u00eb lahet me uj\u00eb dhe pas per\u00ebndimit t\u00eb diellit do t\u00eb mund t\u00eb kthehet n\u00eb kamp.\n23:12 Do t\u00eb kesh edhe nj\u00eb vend jasht\u00eb kampit, dhe do t\u00eb shkosh atje p\u00ebr nevojat e tua;\n23:13 dhe midis veglave t\u00eb tua do t\u00eb kesh edhe nj\u00eb kunj dhe kur t\u00eb shkosh p\u00ebr t'u mbledhur kruspull p\u00ebrjashta, me t\u00eb do t\u00eb g\u00ebrmosh nj\u00eb grop\u00eb dhe pastaj do t\u00eb mbulosh jasht\u00ebqitjet e tua.\n23:14 Me qen\u00eb se Zoti, Per\u00ebndia yt, ec\u00ebn n\u00eb mes t\u00eb kampit t\u00ebnd q\u00eb t\u00eb t\u00eb b\u00ebj\u00eb t\u00eb lir\u00eb dhe q\u00eb t\u00eb t\u00eb jap\u00eb n\u00eb dor\u00eb armiqt\u00eb e tu; prandaj kampi yt do t\u00eb jet\u00eb i shenjt\u00eb q\u00eb Zoti t\u00eb mos shoh\u00eb n\u00eb gjirin t\u00ebnd asnj\u00eb paturp\u00ebsi dhe t\u00eb largohet prej teje.\n23:15 Nuk do t'i dor\u00ebzosh pronarit t\u00eb tij skllavin q\u00eb i ka ikur p\u00ebr t'u strehuar pran\u00eb teje.\n23:16 Ai do t\u00eb banoj\u00eb me ty, n\u00eb mes jush, n\u00eb vendin q\u00eb ka zgjedhur, n\u00eb at\u00eb qytetin t\u00ebnd q\u00eb do t'i duket m\u00eb i mir\u00eb; dhe nuk do ta ngacmosh.\n23:17 Nuk do t\u00eb ket\u00eb asnj\u00eb grua q\u00eb t\u00eb merret me kurv\u00ebri midis bijave t\u00eb Izraelit, nuk do t\u00eb ket\u00eb asnj\u00eb burr\u00eb q\u00eb t\u00eb merret me kurv\u00ebri midis bijve t\u00eb Izraelit.\n23:18 N\u00eb sht\u00ebpin\u00eb e Zotit, Per\u00ebndis\u00eb t\u00ebnd, nuk do t\u00eb \u00e7osh shp\u00ebrblimin e nj\u00eb kurve as \u00e7mimin e nj\u00eb qeni, p\u00ebr asnj\u00eb kusht, sepse k\u00ebto dy gj\u00ebra jan\u00eb nj\u00eb ndyr\u00ebsi p\u00ebr Zotin, Per\u00ebndin\u00eb t\u00ebnd.\n23:19 V\u00ebllait t\u00ebnd nuk do t'i jap\u00ebsh hua me kamat\u00eb: interes p\u00ebr t\u00eb holla, interes p\u00ebr ushqime ose \u00e7far\u00ebdo gj\u00eb tjet\u00ebr q\u00eb huazohet me interes.\n23:20 T\u00eb huajit mund t'i jap\u00ebsh hua me kamat\u00eb, por jo v\u00ebllait t\u00ebnd, me q\u00ebllim q\u00eb Zoti, Per\u00ebndia yt, t\u00eb t\u00eb bekoj\u00eb n\u00eb t\u00eb gjitha gj\u00ebrat mbi t\u00eb cilat do t\u00eb v\u00ebsh dor\u00eb n\u00eb vendin ku je duke hyr\u00eb p\u00ebr ta pushtuar.\n23:21 Kur lidh nj\u00eb kusht me Zotin, Per\u00ebndin\u00eb t\u00ebnd, nuk do t\u00eb vonosh ta kryesh, sepse i Zoti, Per\u00ebndia yt, do t\u00eb t\u00eb k\u00ebrkoj\u00eb me siguri llogari dhe ti do t\u00eb ishe fajtor;\n23:22 por n\u00eb rast se ti nuk lidh kushte, nuk kryen m\u00ebkat.\n23:23 Mbaje fjal\u00ebn q\u00eb ka dal\u00eb nga goja jote, sepse ke marr\u00eb p\u00ebrsip\u00ebr n\u00eb m\u00ebnyr\u00eb t\u00eb neveritshme p\u00ebrpara Zotit, Per\u00ebndis\u00eb t\u00ebnd, at\u00eb q\u00eb ke premtuar me goj\u00ebn t\u00ebnde.\n23:24 Kur hyn n\u00eb vreshtin e t\u00eb af\u00ebrmit t\u00ebnd, mund t\u00eb hash rrush sa t\u00eb ngopesh, por nuk do v\u00ebsh rrush n\u00eb shport\u00ebn t\u00ebnde.\n23:25 Kur hyn n\u00eb ar\u00ebn e grurit t\u00eb t\u00eb af\u00ebrmit t\u00ebnd, mund t\u00eb mbjell\u00ebsh kallinj; por nuk do t\u00eb p\u00ebrdor\u00ebsh drap\u00ebrin n\u00eb ar\u00ebn e grurit t\u00eb t\u00eb af\u00ebrmit t\u00ebnd\".\n24:1 \"Kur nj\u00eb njeri merr nj\u00eb grua dhe martohet me t\u00eb, dhe m\u00eb von\u00eb ndodh q\u00eb ajo nuk e k\u00ebnaq m\u00eb, sepse ai ka gjetur n\u00eb t\u00eb di\u00e7ka t\u00eb turpshme, le t\u00eb shkruaj\u00eb nj\u00eb shkres\u00eb ndarjeje, t'ia jap\u00eb n\u00eb dor\u00eb dhe ta d\u00ebboj\u00eb nga sht\u00ebpia e saj;\n24:2 n\u00eb qoft\u00eb se ajo del nga sht\u00ebpia e saj dhe b\u00ebhet bashk\u00ebshorte e nj\u00eb burri tjet\u00ebr,\n24:3 n\u00eb rast se bashk\u00ebshorti i fundit fillon ta urrej\u00eb, ai shkruan p\u00ebr t\u00eb nj\u00eb shkres\u00eb ndarjeje, ia jep n\u00eb dor\u00eb dhe e d\u00ebbon nga sht\u00ebpia e tij, ose n\u00eb se bashk\u00ebshorti i fundit q\u00eb e kishte marr\u00eb p\u00ebr grua vdes,\n24:4 burri i par\u00eb q\u00eb e kishte d\u00ebbuar nuk do t\u00eb mund ta marr\u00eb p\u00ebrs\u00ebri p\u00ebr grua, pasi ajo \u00ebsht\u00eb ndotur, sepse kemi t\u00eb b\u00ebjm\u00eb me nj\u00eb akt t\u00eb neveritsh\u00ebm n\u00eb syt\u00eb e Zotit; dhe ti nuk do ta njollos\u00ebsh me m\u00ebkat vendin q\u00eb Zoti, Per\u00ebndia yt, t\u00eb jep si trash\u00ebgimi.\n24:5 N\u00eb qoft\u00eb se nj\u00eb njeri \u00ebsht\u00eb i porsamartuar, ai nuk do t\u00eb shkoj\u00eb n\u00eb luft\u00eb dhe nuk do t'i ngarkohen detyra; ai do t\u00eb jet\u00eb i lir\u00eb n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb e tij p\u00ebr nj\u00eb vit dhe do t\u00eb b\u00ebj\u00eb t\u00eb lumtur gruan me t\u00eb cil\u00ebn \u00ebsht\u00eb martuar.\n24:6 Asnjeri nuk do t\u00eb marr\u00eb peng gurin e mokr\u00ebs s\u00eb poshtme apo at\u00eb t\u00eb sip\u00ebrme, sepse do t\u00eb ishte nj\u00eblloj siur t\u00eb merrte peng jet\u00ebn e dikujt.\n24:7 N\u00eb rast se kapet nj\u00eb njeri duke rr\u00ebmbyer nj\u00eb nga v\u00ebllez\u00ebrit e tij nd\u00ebr bijt\u00eb e Izraelit, dhe e trajton keq dhe e shet, ai rr\u00ebmbyes do t\u00eb vritet; k\u00ebshtu do ta shkul\u00ebsh t\u00eb keqen nga gjiri yt.\n24:8 N\u00eb raste lebre trego kujdes t\u00eb madh dhe b\u00ebj gjith\u00e7ka t'ju m\u00ebsojn\u00eb prift\u00ebrinjt\u00eb levit\u00eb; do t\u00eb keni kujdes t\u00eb veproni ashtu si\u00e7 i kam urdh\u00ebruar.\n24:9 Mbaj mend at\u00eb q\u00eb Zoti, Per\u00ebndia yt, i b\u00ebri Miriamit gjat\u00eb udh\u00ebtimit, mbas daljes suaj nga Egjipti.\n24:10 Kur i jep hua di\u00e7ka t\u00eb af\u00ebrmit t\u00ebnd nuk do t\u00eb hysh n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb e tij p\u00ebr t\u00eb marr\u00eb pengun e tij;\n24:11 do t\u00eb rrish jasht\u00eb saj, dhe njeriu t\u00eb cilit i ke dh\u00ebn\u00eb hua do t\u00eb ta sjell\u00eb jasht\u00eb pengun.\n24:12 Dhe n\u00eb rast se ai njeri \u00ebsht\u00eb i varf\u00ebr, nuk do t\u00eb shkosh t\u00eb flesh duke pasur akoma pengun e tij.\n24:13 Duhet t'ia kthesh pengun n\u00eb per\u00ebndim t\u00eb diellit, n\u00eb m\u00ebnyr\u00eb q\u00eb ai t\u00eb fler\u00eb n\u00eb mantelin e tij dhe t\u00eb t\u00eb bekoj\u00eb; dhe kjo do t\u00eb vihet n\u00eb llogarin\u00eb e drejt\u00ebsis\u00eb para syve t\u00eb Zotit, Per\u00ebndis\u00eb t\u00ebnd.\n24:14 Nuk do t'i hash hakun argatit t\u00eb varf\u00ebr dhe nevojtar, qoft\u00eb ai nj\u00eb nga v\u00ebllez\u00ebrit e tu apo nj\u00eb nga t\u00eb huajt q\u00eb banojn\u00eb n\u00eb vendin t\u00ebnd, brenda portave t\u00eb tua;\n24:15 do t'i jap\u00ebsh pag\u00ebn e tij po at\u00eb dit\u00eb, para se t\u00eb per\u00ebndoj\u00eb dielli, sepse ai \u00ebsht\u00eb i varf\u00ebr dhe kjo \u00ebsht\u00eb d\u00ebshira e tij; k\u00ebshtu ai nuk do t\u00eb b\u00ebrtas\u00eb kund\u00ebr teje para Zotit dhe ti nuk do t\u00eb kesh m\u00ebkat.\n24:16 Nuk do t\u00eb d\u00ebnohen me vdekje et\u00ebrit p\u00ebr bijt\u00eb e tyre, as do t\u00eb vriten bijt\u00eb p\u00ebr et\u00ebrit e tyre; secili do t\u00eb d\u00ebnohet me vdekje p\u00ebr m\u00ebkatin e vet.\n24:17 Nuk do t\u00eb c\u00ebnosh t\u00eb drejt\u00ebn e t\u00eb huajit o t\u00eb jetimit dhe nuk do t\u00eb marr\u00ebsh peng rrobat e gruas s\u00eb ve;\n24:18 por do t\u00eb kujtosh se ke qen\u00eb skllav n\u00eb Egjipt dhe se t\u00eb ka liruar Zoti, Per\u00ebndia yt; prandaj t\u00eb veprosh n\u00eb k\u00ebt\u00eb m\u00ebnyr\u00eb.\n24:19 Kur korr n\u00eb ar\u00ebn t\u00ebnde dhe harron aty nj\u00eb demet, nuk do t\u00eb kthehesh prapa p\u00ebr ta marr\u00eb; do t\u00eb jet\u00eb p\u00ebr t\u00eb huajin, p\u00ebr jetimin dhe gruan e ve, me q\u00ebllim q\u00eb Zoti, Per\u00ebndia yt, t\u00eb t\u00eb bekoj\u00eb n\u00eb t\u00ebr\u00eb vepr\u00ebn e duarve t\u00eb tua.\n24:20 Kur do t\u00eb shkund\u00ebsh kokrrat e ullinjve t\u00eb tua, nuk do t\u00eb kthehesh n\u00eb deg\u00ebt e tyre; ullinjt\u00eb q\u00eb kan\u00eb mbetur do t\u00eb jen\u00eb p\u00ebr t\u00eb huajin, p\u00ebr jetimin dhe p\u00ebr gruan e ve.\n24:21 Kur t\u00eb vjel\u00ebsh vreshtin t\u00ebnd, nuk do t\u00eb kalosh nj\u00eb her\u00eb t\u00eb dyt\u00eb; vilet e mbetura do t\u00eb jen\u00eb p\u00ebr t\u00eb huajin, p\u00ebr jetimin dhe p\u00ebr gruan e ve.\n24:22 Dhe do t\u00eb kujtosh se ke qen\u00eb skllav n\u00eb vendin e Egjiptit; prandaj t\u00eb urdh\u00ebroj t\u00eb veprosh n\u00eb k\u00ebt\u00eb m\u00ebnyr\u00eb\".\n25:1 \"N\u00eb rast se fillon nj\u00eb grindje midis burrave dhe ata paraqiten n\u00eb gjyq, gjykat\u00ebsit do t'i gjykojn\u00eb duke i dh\u00ebn\u00eb pafaj\u00ebsin\u00eb t\u00eb pafajshmit dhe duke d\u00ebnuar fajtorin.\n25:2 Pastaj n\u00eb se fajtori meriton t\u00eb rrihet, gjykat\u00ebsi do t\u00eb urdh\u00ebroj\u00eb q\u00eb ta shtrijn\u00eb p\u00ebr tok\u00eb dhe ta rrahin n\u00eb prani t\u00eb tij, me nj\u00eb num\u00ebr goditjesh simbas shkall\u00ebs s\u00eb fajit t\u00eb tij.\n25:3 Mund t'i jepen dyzet goditje, por jo m\u00eb tep\u00ebr, sepse, duke e kaluar k\u00ebt\u00eb mas\u00eb dhe duke e rrahur me nj\u00eb num\u00ebr m\u00eb t\u00eb madh goditjesh, yt v\u00eblla t\u00eb mos p\u00ebr\u00e7mohet n\u00eb syt\u00eb e tu.\n25:4 Nuk do t'i v\u00ebsh turiz\u00ebn kaut q\u00eb shin grurin.\n25:5 N\u00eb rast se disa v\u00ebllez\u00ebr banojn\u00eb bashk\u00eb dhe njeri prej tyre vdes pa l\u00ebn\u00eb f\u00ebmij\u00eb, gruaja e t\u00eb ndjerit nuk do t\u00eb martohet me nj\u00eb t\u00eb huaj jasht\u00eb familjes; i kunati do t\u00eb hyj\u00eb tek ajo dhe do ta marr\u00eb\n25:6 dhe i par\u00eblinduri q\u00eb ajo do t\u00eb lind\u00eb do t\u00eb marr\u00eb emrin e v\u00ebllait t\u00eb vdekur, me q\u00ebllim q\u00eb emri i tij t\u00eb mos fshihet n\u00eb Izrael.\n25:7 Por n\u00eb rast se ai burr\u00eb nuk d\u00ebshiron t\u00eb marr\u00eb t\u00eb kunat\u00ebn, kjo do t\u00eb ngjitet n\u00eb port\u00ebn e pleqve dhe do t\u00eb thot\u00eb: \"Im kunat nuk pranon ta ngrer\u00eb emrin e v\u00ebllait t\u00eb tij n\u00eb Izrael; ai nuk d\u00ebshiron t\u00eb kryej\u00eb ndaj meje detyr\u00ebn e kunatit\".\n25:8 At\u00ebher\u00eb pleqt\u00eb e qytetit t\u00eb tij do ta th\u00ebrrasin dhe do t'i flasin; dhe n\u00eb qoft\u00eb se ai ngul k\u00ebmb\u00eb dhe thot\u00eb: \"Nuk dua ta marr\",\n25:9 at\u00ebher\u00eb kunata e tij do t'i afrohet n\u00eb prani t\u00eb pleqve do t'i heq\u00eb sandal\u00ebn nga k\u00ebmba, do ta p\u00ebshtyj\u00eb n\u00eb fytyr\u00eb dhe do t'i thot\u00eb: \"K\u00ebt\u00eb do t\u00eb p\u00ebsoj\u00eb ai q\u00eb nuk d\u00ebshiron t\u00eb nd\u00ebrtoj\u00eb sht\u00ebpin\u00eb e v\u00ebllait t\u00eb tij\".\n25:10 Dhe emri i tij n\u00eb Izrael do t\u00eb jet\u00eb: \"Sht\u00ebpia e atij t\u00eb cilit i \u00ebsht\u00eb hequr sandalja\".\n25:11 N\u00eb rast se dy burra kan\u00eb nj\u00eb grindje midis tyre, dhe gruaja e njerit afrohet p\u00ebr t\u00eb liruar t\u00eb shoqin nga duart e atij q\u00eb e rreh, shtrin dor\u00ebn dhe e kap nga organet gjenitale, asaj do t'i pritet dora;\n25:12 syri yt nuk do t\u00eb ket\u00eb m\u00ebshir\u00eb p\u00ebr t\u00eb.\n25:13 Nuk do t\u00eb kesh n\u00eb thesin t\u00ebnd dy pesha, nj\u00eb t\u00eb madhe dhe nj\u00eb t\u00eb vog\u00ebl.\n25:14 Nuk do t\u00eb kesh n\u00eb sht\u00ebpi dy masa, nj\u00eb t\u00eb madhe dhe nj\u00eb t\u00eb vog\u00ebl.\n25:15 Do t\u00eb kesh nj\u00eb pesh\u00eb t\u00eb sakt\u00eb dhe t\u00eb drejt\u00eb, do t\u00eb kesh nj\u00eb mas\u00eb t\u00eb sakt\u00eb dhe t\u00eb drejt\u00eb, me q\u00ebllim q\u00eb dit\u00ebt e tua t\u00eb zgjaten n\u00eb vendin q\u00eb Zoti, Per\u00ebndia yt, po t\u00eb jep.\n25:16 Sepse t\u00eb gjith\u00eb ata q\u00eb kryejn\u00eb veprime t\u00eb tilla, t\u00eb gjith\u00eb ata q\u00eb sillen n\u00eb m\u00ebnyr\u00eb jo t\u00eb drejt\u00eb, urrehen nga Zoti, Per\u00ebndia yt.\n25:17 Kujto at\u00eb q\u00eb t\u00eb b\u00ebri Amaleku gjat\u00eb rrug\u00ebs, kur dol\u00ebt nga Egjipti;\n25:18 ai t\u00eb doli p\u00ebrball\u00eb rrug\u00ebs, duke sulmuar nga prapa t\u00ebr\u00eb t\u00eb dob\u00ebtit q\u00eb ishin t\u00eb fundit, kur ti ishe i lodhur dhe i mbaruar, dhe nuk pati fare frik\u00eb nga Per\u00ebndia.\n25:19 Kur, pra, Zoti, Per\u00ebndia yt, do t\u00eb siguroj\u00eb qet\u00ebsi nga armiqt\u00eb e tu rreth e p\u00ebrqark vendit q\u00eb Zoti, Per\u00ebndia yt, t\u00eb jep si trash\u00ebgimi p\u00ebr ta pushtuar, do t\u00eb fshish kujtimin e Amalekut n\u00ebn qiellin; mos e harro!\".\n26:1 \"Kur t\u00eb hysh n\u00eb vendin q\u00eb Zoti, Per\u00ebndia yt, t\u00eb jep si trash\u00ebgimi, dhe ta shtiesh n\u00eb dor\u00eb dhe t\u00eb banosh n\u00eb t\u00eb,\n26:2 do t\u00eb marr\u00ebsh disa nga prodhimet e para t\u00eb t\u00eb gjitha prodhimeve t\u00eb tok\u00ebs t\u00eb mbledhura nga ti n\u00eb vendin q\u00eb Zoti, Per\u00ebndia yt, po t\u00eb jep, do t'i v\u00ebsh n\u00eb nj\u00eb shport\u00eb dhe do t\u00eb shkosh n\u00eb vendin q\u00eb Zoti, Per\u00ebndia yt, ka zgjedhur p\u00ebr t\u00eb ruajtur emrin e tij.\n26:3 Pastaj do t'i paraqitesh priftit n\u00eb funksion ato dit\u00eb dhe do t'i thuash: \"Un\u00eb i deklaroj sot Zotit, Per\u00ebndis\u00eb t\u00ebnd, q\u00eb kam hyr\u00eb n\u00eb vendin q\u00eb Zoti u betua t'u jap\u00eb et\u00ebrve tan\u00eb\".\n26:4 At\u00ebher\u00eb prifti do t\u00eb marr\u00eb shport\u00ebn nga duart e tua dhe do ta v\u00ebr\u00eb p\u00ebrpara altarit t\u00eb Zotit, Per\u00ebndis\u00eb t\u00ebnd;\n26:5 dhe ti do t\u00eb p\u00ebrgjigjesh duke th\u00ebn\u00eb para Zotit, Per\u00ebndis\u00eb t\u00ebnd: \"Ati im ishte nj\u00eb Arameo para se t\u00eb vdes\u00eb; ai zbriti n\u00eb Egjipt dhe banoi aty si i huaj me pak njer\u00ebz; aty u b\u00eb nj\u00eb komb i madh, i fuqish\u00ebm dhe i shumt\u00eb.\n26:6 Por Egjiptasit na trajtuan keq, na shtyp\u00ebn dhe na imponuan nj\u00eb skllav\u00ebri t\u00eb r\u00ebnd\u00eb.\n26:7 At\u00ebher\u00eb b\u00ebrtit\u00ebm dhe Zoti, Per\u00ebndia i et\u00ebrve tan\u00eb, e d\u00ebgjoi z\u00ebrin ton\u00eb, pa d\u00ebshp\u00ebrimin ton\u00eb, pun\u00ebn ton\u00eb t\u00eb r\u00ebnd\u00eb dhe shtypjen ton\u00eb.\n26:8 K\u00ebshtu Zoti na nxori nga Egjipti me nj\u00eb dor\u00eb t\u00eb fuqishme dhe me krah t\u00eb shtrir\u00eb, me gj\u00ebra t\u00eb tmerrshme e me mrekulli dhe me shenja;\n26:9 pastaj na solli k\u00ebtu dhe na dha k\u00ebt\u00eb vend, ku rrjedh qum\u00ebsht dhe mjalt\u00eb.\n26:10 Dhe ja tani un\u00eb solla prodhimet e para t\u00eb tok\u00ebs q\u00eb ti, o Zot, m\u00eb ke dh\u00ebn\u00eb!\". Do t'i vendos\u00ebsh para Zotit, Per\u00ebndis\u00eb t\u00ebnd, dhe do t\u00eb biesh p\u00ebrmbys p\u00ebrpara Zotit, Per\u00ebndis\u00eb t\u00ebnd;\n26:11 dhe do t\u00eb g\u00ebzoheni, ti, Leviti dhe i huaji q\u00eb ndodhet n\u00eb radh\u00ebt e tua p\u00ebr t\u00eb mirat q\u00eb Zoti, Per\u00ebndia yt, t\u00eb ka dh\u00ebn\u00eb ty dhe sht\u00ebpis\u00eb sate.\n26:12 Kur t\u00eb kesh mbaruar s\u00eb dh\u00ebni t\u00ebr\u00eb t\u00eb dhjetat e t\u00eb ardhurave t\u00eb tua n\u00eb vitin e tret\u00eb, viti i t\u00eb dhjetave, dhe ua ke dh\u00ebn\u00eb Levitit, t\u00eb huajit, jetimit dhe gruas s\u00eb ve, me q\u00ebllim q\u00eb t'i han\u00eb brenda portave t\u00eb tua dhe t\u00eb ngopen,\n26:13 do t\u00eb thuash p\u00ebrpara Zotit, Per\u00ebndis\u00eb t\u00ebnd: \"Un\u00eb kam hequr nga sht\u00ebpia ime at\u00eb q\u00eb \u00ebsht\u00eb shenjt\u00ebruar dhe ua kam dh\u00ebn\u00eb Levitit, t\u00eb huajit, jetimit dhe gruas s\u00eb ve, n\u00eb baz\u00eb t\u00eb t\u00eb gjitha gj\u00ebrave q\u00eb m\u00eb ke urdh\u00ebruar; nuk kam shkelur as kam harruar asnj\u00eb nga urdhrat e tua.\n26:14 Nuk i h\u00ebngra gjat\u00eb zis\u00eb sime, nuk mora prej tyre kur isha i papast\u00ebr dhe nuk ua ofrova t\u00eb vdekurve; iu binda z\u00ebrit t\u00eb Zotit, Per\u00ebndis\u00eb tim, dhe veprova n\u00eb baz\u00eb t\u00eb t\u00eb gjitha gj\u00ebrave q\u00eb m\u00eb ke urdh\u00ebrar.\n26:15 Kthe ndaj nesh v\u00ebshtrimin t\u00ebnd nga banesa jote e shenjt\u00eb, nga qielli, dhe beko popullin t\u00ebnd t\u00eb Izraelit dhe vendin q\u00eb na ke dh\u00ebn\u00eb, si\u00e7 iu betove et\u00ebrve tan\u00eb, nj\u00eb vend ku rrjedh qum\u00ebsht e mjalt\u00eb.\n26:16 Sot Zoti, Per\u00ebndia yt, t\u00eb urdh\u00ebron t\u00eb zbatosh n\u00eb praktik\u00eb k\u00ebto statute dhe dekrete; ki kujdes q\u00eb t'i zbatosh me gjith\u00eb zem\u00ebr dhe me gjith\u00eb shpirt.\n26:17 Ti sot deklarove q\u00eb Zoti \u00ebsht\u00eb Per\u00ebndia yt, q\u00eb do t\u00eb ec\u00ebsh n\u00eb rrug\u00ebt e tij dhe do t\u00eb respektosh statutet, urdh\u00ebrimet dhe dekretet e tij, dhe do t'i bindesh z\u00ebrit t\u00eb tij.\n26:18 Sot Zoti ka deklaruar gjithashtu q\u00eb ti je popull i tij, nj\u00eb thesar i ve\u00e7ant\u00eb, si\u00e7 t\u00eb ka th\u00ebn\u00eb, me q\u00ebllim q\u00eb ti t\u00eb respektosh t\u00eb githa urdh\u00ebrimet e tij,\n26:19 dhe ti t\u00eb mund t\u00eb lart\u00ebsohesh mbi t\u00eb gjitha kombet q\u00eb ai ka b\u00ebr\u00eb p\u00ebr lavdi, fam\u00eb dhe zulm\u00eb dhe q\u00eb ti t\u00eb jesh nj\u00eb popull i shenjt\u00ebruar p\u00ebr Zotin, Per\u00ebndin\u00eb t\u00ebnd, ashtu si\u00e7 e ka th\u00ebn\u00eb ai\".\n27:1 At\u00ebher\u00eb Moisiu dhe pleqt\u00eb e Izraelit i dhan\u00eb popullit k\u00ebt\u00eb urdh\u00ebr: \"Respektoni t\u00eb gjitha urdh\u00ebrimet q\u00eb po ju caktoj sot.\n27:2 Dit\u00ebn q\u00eb do t\u00eb kap\u00ebrceni Jordanin p\u00ebr t\u00eb hyr\u00eb n\u00eb vendin q\u00eb Zoti, Per\u00ebndia juaj, ju jep, do t\u00eb ngresh p\u00ebr vete gur\u00eb t\u00eb m\u00ebdhenj dhe do t'i lyesh me g\u00eblqere.\n27:3 Pastaj do t\u00eb shkruash mbi ta t\u00ebr\u00eb fjal\u00ebt e k\u00ebtij ligji, kur t\u00eb kap\u00ebrcesh Jordanin p\u00ebr t\u00eb hyr\u00eb n\u00eb vendin q\u00eb Zoti, Per\u00ebndia yt, t\u00eb jep, nj\u00eb vend ku rrjedh qum\u00ebsht dhe mjalt\u00eb, ashtu si t\u00eb ka th\u00ebn\u00eb Zoti, Per\u00ebndia i et\u00ebrve t\u00eb tu.\n27:4 K\u00ebshtu, pra, kur t\u00eb kaloni Jordanin, do t\u00eb ngrini n\u00eb malin Ebal k\u00ebta gur\u00eb, q\u00eb sot ju urdh\u00ebroj, dhe do t'i lyeni me g\u00eblqere.\n27:5 Aty do t'i ngresh edhe nj\u00eb altar Zotit, Per\u00ebndis\u00eb t\u00ebnd, nj\u00eb altar gur\u00ebsh, mbi t\u00eb cil\u00ebt nuk do t\u00eb p\u00ebrdor\u00ebsh veg\u00ebl hekuri.\n27:6 Do t\u00eb nd\u00ebrtosh altarin e Zotit, Per\u00ebndis\u00eb t\u00ebnd, me gur\u00eb t\u00eb pac\u00ebnuar, dhe mbi t\u00eb do t'i ofrosh olokauste Zotit, Per\u00ebndis\u00eb t\u00ebnd.\n27:7 Do t\u00eb ofrosh flijime falenderimi, dhe aty do t\u00eb hash dhe do t\u00eb g\u00ebzohesh p\u00ebrpara Zotit, Per\u00ebndis\u00eb t\u00ebnd.\n27:8 Dhe do t\u00eb shkruash mbi k\u00ebta gur\u00eb t\u00ebr\u00eb fjal\u00ebt e k\u00ebtij ligji me g\u00ebrma shum\u00eb t\u00eb qarta\".\n27:9 Pastaj Moisiu dhe prift\u00ebrinjt\u00eb levit\u00eb i fol\u00ebn t\u00ebr\u00eb Izraelit, duke th\u00ebn\u00eb: \"Mbaj qet\u00ebsi dhe d\u00ebgjo, o Izrael! Sot je b\u00ebr\u00eb populli i Zotit, Per\u00ebndis\u00eb t\u00ebnd.\n27:10 Do t'i bindesh, pra, z\u00ebrit t\u00eb Zotit, Per\u00ebndis\u00eb t\u00ebnd, dhe do t'i zbatosh n\u00eb praktik\u00eb urdh\u00ebrimet dhe ligjet q\u00eb sot t\u00eb urdh\u00ebroj\".\n27:11 Po at\u00eb dit\u00eb Moisiu i dha k\u00ebt\u00eb urdh\u00ebr popullit, duke i th\u00ebn\u00eb:\n27:12 \"Ja ata do t\u00eb rrijn\u00eb n\u00eb malin Gerizim p\u00ebr t\u00eb bekuar popullin kur t\u00eb keni kap\u00ebrcyer Jordanin: Simeoni, Levi, Juda, Isakari, Jozefi dhe Beniamini;\n27:13 dhe ja ata q\u00eb do t\u00eb rrijn\u00eb n\u00eb malin Ebal p\u00ebr t\u00eb shqiptuar mallkimin: Rubeni, Gadi, Asheri, Zabuloni, Dani dhe Neftali.\n27:14 Levit\u00ebt do t\u00eb flasin dhe do t'u thon\u00eb me z\u00eb t\u00eb lart\u00eb gjith\u00eb burrave t\u00eb Izraelit:\n27:15 \"Mallkuar qoft\u00eb ai njeri q\u00eb b\u00ebn nj\u00eb sh\u00ebmb\u00eblltyr\u00eb t\u00eb gdhendur o prej metali t\u00eb shkrir\u00eb, gj\u00eb e neveritshme p\u00ebr Zotin, vep\u00ebr e duarve t\u00eb nj\u00eb artizani, dhe e vendos n\u00eb nj\u00eb vend sekret!\". Dhe t\u00ebr\u00eb populli do t\u00eb p\u00ebrgjigjet dhe do t\u00eb thot\u00eb: \"Amen\".\n27:16 \"Mallkuar qoft\u00eb ai q\u00eb p\u00ebr\u00e7mon atin ose n\u00ebn\u00ebn e tij!\". Dhe t\u00ebr\u00eb populli do t\u00eb thot\u00eb: \"Amen\".\n27:17 \"Mallkuar qoft\u00eb ai q\u00eb zhvendos kufijt\u00eb e t\u00eb af\u00ebrmit t\u00eb tij!\". Dhe t\u00ebr\u00eb populli do t\u00eb thot\u00eb: \"Amen\".\n27:18 \"Mallkuar qoft\u00eb ai q\u00eb i humb rrug\u00ebn t\u00eb verb\u00ebrit!\". Dhe t\u00ebr\u00eb populli do t\u00eb thot\u00eb: \"Amen\".\n27:19 \"Mallkuar qoft\u00eb ai q\u00eb c\u00ebnon t\u00eb drejt\u00ebn e t\u00eb huajit, t\u00eb jetimit dhe t\u00eb gruas s\u00eb ve!\". Dhe t\u00ebr\u00eb populli do t\u00eb thot\u00eb: \"Amen\".\n27:20 \"Mallkuar qoft\u00eb ai q\u00eb bie n\u00eb shtrat me gruan e atit t\u00eb tij,; sepse ka ngritur cepin e mbules\u00ebs s\u00eb atit t\u00eb tij!\". Dhe t\u00ebr\u00eb populli do t\u00eb thot\u00eb: \"Amen\".\n27:21 \"Mallkuar qoft\u00eb ai q\u00eb bie n\u00eb shtrat me \u00e7far\u00ebdo kafsh\u00eb!\". Dhe t\u00ebr\u00eb populli do t\u00eb thot\u00eb: \"Amen\".\n27:22 \"Mallkuar qoft\u00eb ai q\u00eb bie n\u00eb shtrat me motr\u00ebn e tij, me bij\u00ebn e atit t\u00eb tij ose me bij\u00ebn e n\u00ebnes s\u00eb tij!\". Dhe t\u00ebr\u00eb populli do t\u00eb thot\u00eb: \"Amen\".\n27:23 \"Mallkuar qoft\u00eb ai q\u00eb bie n\u00eb shtrat me vjehrr\u00ebn e tij!\". Dhe t\u00ebr\u00eb populli do t\u00eb thot\u00eb: \"Amen\".\n27:24 \"Mallkuar qoft\u00eb ai q\u00eb vret t\u00eb af\u00ebrmin e tij n\u00eb m\u00ebnyr\u00eb t\u00eb fsheht\u00eb!\". Dhe t\u00ebr\u00eb populli do t\u00eb thot\u00eb: \"Amen\".\n27:25 \"Mallkuar qoft\u00eb ai q\u00eb pranon nj\u00eb dhurat\u00eb p\u00ebr t\u00eb goditur p\u00ebr vdekje nj\u00eb t\u00eb pafajsh\u00ebm!\". Dhe t\u00ebr\u00eb populli do t\u00eb thot\u00eb: \"Amen\".\n27:26 \"Mallkuar qoft\u00eb ai q\u00eb nuk u p\u00ebrmbahet fjal\u00ebve t\u00eb k\u00ebtij ligji p\u00ebr t'i zbatuar n\u00eb praktik\u00eb!\". T\u00ebr\u00eb populli do t\u00eb thot\u00eb: \"Amen\".\n28:1 \"Tani, n\u00eb rast se ti i bindesh me zell z\u00ebrit t\u00eb Zotit, Per\u00ebndis\u00eb t\u00ebnd, duke pasur kujdes t\u00eb zbatosh t\u00ebr\u00eb urdh\u00ebrimet e tij q\u00eb sot un\u00eb po t\u00eb urdh\u00ebroj, do t\u00eb ndodh\u00eb q\u00eb Zoti, Per\u00ebndia yt, do t\u00eb t\u00eb lart\u00ebsoj\u00eb mbi t\u00eb gjitha kombet e dheut;\n28:2 t\u00eb gjitha k\u00ebto bekime do t\u00eb bien mbi ty dhe do t\u00eb t\u00eb z\u00ebn\u00eb, n\u00eb rast se d\u00ebgjon z\u00ebrin e Zotit, Per\u00ebndis\u00eb t\u00ebnd:\n28:3 Do t\u00eb jesh i bekuar n\u00eb qytete dhe n\u00eb fshatra.\n28:4 I bekuar do t\u00eb jet\u00eb edhe fryti i barkut t\u00ebnd, fryti i tok\u00ebs dhe i bag\u00ebtis\u00eb sate, pjelljet e lop\u00ebve t\u00eb tua dhe fryti i deleve t\u00eb tua.\n28:5 T\u00eb bekuara do t\u00eb jen\u00eb shporta dhe magjja jote.\n28:6 Do t\u00eb jesh i bekuar kur hyn dhe i bekuar kur del.\n28:7 Zoti do t\u00eb veproj\u00eb n\u00eb m\u00ebnyr\u00eb q\u00eb armiqt\u00eb e tu, q\u00eb ngrihen kund\u00ebr teje, t\u00eb munden para teje; do t\u00eb dalin kund\u00ebr teje n\u00ebp\u00ebr nj\u00eb rrug\u00eb, por do t\u00eb ikin para teje n\u00ebp\u00ebr shtat\u00eb rrug\u00eb.\n28:8 Dhe Zoti do ta urdh\u00ebroj\u00eb bekimin t\u00eb ndodhet mbi ty n\u00eb hambaret e tua dhe mbi t\u00eb gjitha ato gj\u00ebra ku ti do t\u00eb v\u00ebsh dor\u00eb; dhe do t\u00eb t\u00eb bekoj\u00eb n\u00eb vendin q\u00eb Zoti, Per\u00ebndia yt, t\u00eb jep.\n28:9 Zoti do t\u00eb t\u00eb vendos\u00eb n\u00eb m\u00ebnyr\u00eb q\u00eb t\u00eb jesh p\u00ebr t\u00eb nj\u00eb popull i shenjt\u00eb, ashtu si t\u00eb \u00ebsht\u00eb betuar, n\u00eb qoft\u00eb se do t\u00eb respektosh urdh\u00ebrimet e Zotit, Per\u00ebndis\u00eb t\u00ebnd, dhe do t\u00eb ec\u00ebsh n\u00eb rrug\u00ebt e tij;\n28:10 k\u00ebshtu t\u00ebr\u00eb popujt e dheut do t\u00eb shohin q\u00eb ti je i thirrur me emrin e Zotit, dhe do t\u00eb ken\u00eb frik\u00eb prej teje.\n28:11 Zoti, Per\u00ebndia yt, do t\u00eb t\u00eb mbush\u00eb me t\u00eb mira, me frytin e barkut t\u00ebnd, me frytin e bag\u00ebtis\u00eb sate dhe me frytin e tok\u00ebs sate n\u00eb vendin q\u00eb Zoti u betua t'u jap\u00eb et\u00ebrve t\u00eb tu.\n28:12 Zoti do t\u00eb hap\u00eb p\u00ebr ty qiellin, thesarin e tij t\u00eb mir\u00eb, p\u00ebr t'i dh\u00ebn\u00eb tok\u00ebs sate shiun n\u00eb koh\u00ebn e duhur dhe p\u00ebr t\u00eb bekuar vepr\u00ebn e duarve t\u00eb tua; ti do t'u jap\u00ebsh hua shum\u00eb kombeve, por nuk do t\u00eb marr\u00ebsh asgj\u00eb hua.\n28:13 Zoti do t\u00eb b\u00ebj\u00eb q\u00eb t\u00eb jesh koka dhe jo bishti, dhe do t\u00eb jesh gjithnj\u00eb lart dhe kurr\u00eb posht\u00eb, n\u00eb rast se u bindesh urdh\u00ebrimeve t\u00eb Zotit, Per\u00ebndis\u00eb t\u00ebnd, q\u00eb sot t\u00eb urdh\u00ebron t'i respektosh dhe t'i zbatosh n\u00eb praktik\u00eb.\n28:14 K\u00ebshtu nuk do t\u00eb shmangesh as djathtas, as majtas nga asnj\u00eb prej fjal\u00ebve q\u00eb sot ju urdh\u00ebroj, p\u00ebr t\u00eb shkuar pas per\u00ebndive t\u00eb tjera dhe p\u00ebr t'u sh\u00ebrbyer atyre.\n28:15 Por n\u00eb rast se nuk i bindesh z\u00ebrit t\u00eb Zotit, Per\u00ebndis\u00eb t\u00ebnd, p\u00ebr t\u00eb respektuar me kujdes t\u00eb gjitha urdh\u00ebrimet dhe t\u00eb gjitha statutet e tij q\u00eb sot t\u00eb urdh\u00ebroj, do t\u00eb ndodh\u00eb q\u00eb t\u00eb gjitha k\u00ebto mallkime do t\u00eb bien mbi ty dhe do t\u00eb t\u00eb gjejn\u00eb.\n28:16 Do t\u00eb jesh i mallkuar n\u00eb qytet dhe do t\u00eb jesh i mallkuar n\u00eb fshat.\n28:17 T\u00eb mallkuara do t\u00eb jen\u00eb shporta jote dhe magjja jote.\n28:18 I mallkuar do t\u00eb jet\u00eb fryti i barkut t\u00ebnd, fryti i tok\u00ebs sate, pjelljet e lop\u00ebve t\u00eb tua dhe fryti i deleve t\u00eb tua.\n28:19 Do t\u00eb jesh i mallkuar kur hyn dhe i mallkuar kur del.\n28:20 Zoti do t\u00eb d\u00ebrgoj\u00eb kund\u00ebr teje mallkimin, rr\u00ebmuj\u00ebn dhe mosmiratimin p\u00ebr \u00e7do gj\u00eb mbi t\u00eb cil\u00ebn do t\u00eb v\u00ebsh dor\u00eb dhe q\u00eb do t\u00eb b\u00ebsh, deri sa ti t\u00eb shkat\u00ebrrohesh dhe t\u00eb vdes\u00ebsh shpejt, p\u00ebr shkak t\u00eb lig\u00ebsis\u00eb s\u00eb veprimeve t\u00eb tua n\u00eb t\u00eb cilat m\u00eb ke braktisur.\n28:21 Zoti do t\u00eb b\u00ebj\u00eb q\u00eb t\u00eb t\u00eb z\u00ebr\u00eb murtaja, deri sa t\u00eb konsumohesh prej saj n\u00eb vendin ku je duke hyr\u00eb p\u00ebr ta pushtuar.\n28:22 Zoti do t\u00eb godas\u00eb me lig\u00ebshtim, me ethe, me mahisje, me vap\u00eb djeg\u00ebse, me shpat\u00eb, me plasje dhe vrug, q\u00eb do t\u00eb ndjekin deri n\u00eb shkat\u00ebrrimin t\u00ebnd.\n28:23 Qielli mbi kok\u00ebn t\u00ebnde do t\u00eb jet\u00eb prej bakri dhe toka posht\u00eb teje do t\u00eb jet\u00eb prej hekuri.\n28:24 Zoti do ta kthej\u00eb shiun e vendit t\u00ebnd n\u00eb r\u00ebr\u00eb dhe pluhur, q\u00eb do t\u00eb bien mbi ty deri sa t\u00eb shkat\u00ebrrohesh.\n28:25 Zoti do t\u00eb t\u00eb braktis\u00eb n\u00eb disfat\u00eb dhe n\u00eb masak\u00ebr para armiqve t\u00eb tu; do t\u00eb dal\u00ebsh kund\u00ebr tyre nga nj\u00eb rrug\u00eb dhe do t\u00eb largohesh prej tyre duke ua mbathur n\u00ebp\u00ebr shtat\u00eb rrug\u00eb; dhe k\u00ebshtu do t\u00eb b\u00ebhesh nj\u00eb objekt urrejtjeje nga ana e t\u00eb gjitha mbret\u00ebrive t\u00eb dheut.\n28:26 Kufomat e tua do t'u sh\u00ebrbejn\u00eb si ushqim t\u00ebr\u00eb zogjve t\u00eb qiellit dhe kafsh\u00ebve t\u00eb tok\u00ebs, dhe askush nuk ka p\u00ebr t'i p\u00ebrz\u00ebn\u00eb.\n28:27 Zoti do t\u00eb t\u00eb godas\u00eb me ulcer\u00ebn e Egjiptit, me hemorroidet, me zgjeben dhe me qerren, s\u00ebmundje nga t\u00eb cilat nuk do t\u00eb mund t\u00eb sh\u00ebrohesh.\n28:28 Zoti do t\u00eb t\u00eb godas\u00eb me marr\u00ebzin\u00eb, me verb\u00ebrin\u00eb dhe me shushatjen e zemr\u00ebs;\n28:29 dhe do t\u00eb ec\u00ebsh me tahmin n\u00eb mes t\u00eb dit\u00ebs, ashtu si ec\u00ebn i verb\u00ebri n\u00eb err\u00ebsir\u00eb; nuk do t\u00eb kesh mbar\u00ebsi n\u00eb rrug\u00ebt e tua, por do t\u00eb jesh vet\u00ebm i shtypur dhe i zhveshur vazhdimisht pa pasur ndihm\u00ebn e askujt.\n28:30 Do t\u00eb fejohesh me nj\u00eb fem\u00ebr, por nj\u00eb burr\u00eb tjet\u00ebr do t\u00eb bjer\u00eb n\u00eb shtrat me t\u00eb; do t\u00eb nd\u00ebrtosh nj\u00eb sht\u00ebpi, por nuk do t\u00eb banosh n\u00eb t\u00eb; do t\u00eb mbjell\u00ebsh nj\u00eb vresht, por nuk do t\u00eb mbledh\u00ebsh rrushin e tij.\n28:31 Kau yt do t\u00eb vritet para syve t\u00eb tu, por ti nuk do t\u00eb hash mishin e tij; gomarin t\u00ebnd do t\u00eb ta marrin n\u00eb pranin\u00eb t\u00ebnde dhe nuk do t\u00eb ta kthejn\u00eb; delet e tua do t'ua japin armiqve t\u00eb tu dhe askush nuk do t\u00eb t\u00eb ndihmoj\u00eb.\n28:32 Bijt\u00eb e tu dhe bijat e tua do t'i jepen nj\u00eb populli tjet\u00ebr; syt\u00eb e tu do t\u00eb shikojn\u00eb dhe do t\u00eb p\u00ebrgjerohen t\u00ebr\u00eb dit\u00ebn nga d\u00ebshira p\u00ebr t'i par\u00eb, dhe dora jote do t\u00eb jet\u00eb pa fuqi.\n28:33 Nj\u00eb popull q\u00eb ti nuk e ke njohur, do t\u00eb haj\u00eb frytin e tok\u00ebs sate dhe t\u00eb gjith\u00eb mundit t\u00ebnd, dhe pa tjet\u00ebr do t\u00eb jesh i shtypur dhe i d\u00ebrmuar vazhdimisht.\n28:34 Do t\u00eb \u00e7m\u00ebndesh para pamjes q\u00eb do t\u00eb shohin syt\u00eb e tu.\n28:35 Zoti do t\u00eb t\u00eb godas\u00eb n\u00eb gjunj\u00ebt dhe n\u00eb kofsh\u00ebt me nj\u00eb ulcer t\u00eb keqe, nga e cila nuk do t\u00eb mund t\u00eb sh\u00ebrohesh, nga tabani i k\u00ebmb\u00ebve deri n\u00eb maj\u00eb t\u00eb kok\u00ebs.\n28:36 Zoti do t\u00eb t\u00eb \u00e7oj\u00eb ty dhe mbretin t\u00ebnd, q\u00eb e ke v\u00ebn\u00eb mbi ty, n\u00eb nj\u00eb komb q\u00eb as ti, as et\u00ebrit e tu, nuk e keni njohur; dhe atje do t'u sh\u00ebrbeni per\u00ebndive t\u00eb tjera prej druri dhe prej guri;\n28:37 dhe do t\u00eb b\u00ebhesh objekt habie, proverbi dhe talljeje n\u00eb mes t\u00ebr\u00eb popujve pran\u00eb t\u00eb cil\u00ebve do t\u00eb t\u00eb \u00e7oj\u00eb Zoti.\n28:38 Do t\u00eb \u00e7osh shum\u00eb far\u00eb n\u00eb ar\u00eb por do t\u00eb korr\u00ebsh pak, sepse karkaleci do ta gllab\u00ebroj\u00eb.\n28:39 Do t\u00eb mbjell\u00ebsh vreshta, do t'i punosh, por nuk do t\u00eb pish ver\u00eb as do t\u00eb mbledh\u00ebsh rrush, sepse krimbi do t'i haj\u00eb.\n28:40 Do t\u00eb kesh ullinj n\u00eb t\u00eb gjith\u00eb territorin t\u00ebnd, por nuk do t\u00eb lyesh me vaj, sepse ullinjt\u00eb e tu do t\u00eb bien.\n28:41 Do t\u00eb t\u00eb lindin bij dhe bija, por nuk do t\u00eb jen\u00eb t\u00eb tut\u00eb, sepse do t\u00eb shkojn\u00eb n\u00eb skllav\u00ebri.\n28:42 T\u00ebr\u00eb pem\u00ebt e tua dhe frytet e tok\u00ebs sate do t\u00eb jen\u00eb pre nga karkalecit.\n28:43 I huaji q\u00eb ndodhet n\u00eb mes teje do t\u00eb ngrihet gjithnj\u00eb e m\u00eb lart mbi ty dhe ti do t\u00eb biesh gjithnj\u00eb e m\u00eb posht\u00eb.\n28:44 Ai do t\u00eb t\u00eb jap\u00eb hua, por ti nuk do t'i jap\u00ebsh hua atij; ai do t\u00eb jet\u00eb koka dhe ti bishti.\n28:45 T\u00eb gjitha k\u00ebto mallkime do t\u00eb bien mbi ty, do t\u00eb t\u00eb ndjekin dhe do t\u00eb t\u00eb z\u00ebn\u00eb deri sa t\u00eb shkat\u00ebrrohesh, sepse nuk iu binde z\u00ebrit t\u00eb Zotit, Per\u00ebndis\u00eb t\u00ebnd, duke respektuar urdh\u00ebrimet dhe statutet q\u00eb ai t\u00eb ka urdh\u00ebruar.\n28:46 Ato do t\u00eb jen\u00eb si nj\u00eb shenj\u00eb dhe si nj\u00eb mrekulli p\u00ebr ty dhe pasardh\u00ebsit e tu, p\u00ebr gjithnj\u00eb.\n28:47 Sepse nuk i ke sh\u00ebrbyer Zotit, Per\u00ebndis\u00eb t\u00ebnd, me g\u00ebzim dhe hare n\u00eb zem\u00ebr p\u00ebr boll\u00ebkun n\u00eb \u00e7do gj\u00eb,\n28:48 do t'u sh\u00ebrbesh armiqve t\u00eb tu q\u00eb Zoti do t\u00eb d\u00ebrgoj\u00eb kundr teje, n\u00eb nj\u00eb gjendje urije, etjeje, lakuriq\u00ebsie dhe mungese t\u00eb \u00e7do gj\u00ebje; dhe ai do t\u00eb v\u00ebr\u00eb nj\u00eb zgjedh\u00eb t\u00eb hekurt rreth qaf\u00ebs sate deri sa t\u00eb t\u00eb shkat\u00ebrroj\u00eb.\n28:49 Zoti do t\u00eb sjell\u00eb kund\u00ebr teje nga larg, nga skajet e dheut, nj\u00eb komb t\u00eb shpejt\u00eb, si shqiponja q\u00eb fluturon, nj\u00eb komb gjuh\u00ebn e t\u00eb cilit ti nuk do ta kuptosh,\n28:50 nj\u00eb komb me nj\u00eb pamje t\u00eb eg\u00ebr q\u00eb nuk do t\u00eb respektoj\u00eb plakun dhe nuk do t\u00eb ket\u00eb m\u00ebshir\u00eb p\u00ebr t\u00eb voglin,\n28:51 dhe do t\u00eb haj\u00eb frytin e bag\u00ebtis\u00eb sate dhe prodhimin e tok\u00ebs sate, deri sa t\u00eb shkat\u00ebrrohesh; dhe nuk do t\u00eb l\u00ebr\u00eb as grur\u00eb, as musht, as vaj as pjelljet e lop\u00ebve t\u00eb tua ose pjelljet e deleve t\u00eb tua, deri sa t\u00eb t\u00eb ket\u00eb shkat\u00ebrruar.\n28:52 Dhe do t\u00eb rrethoj\u00eb n\u00eb t\u00eb gjitha qytetet e tua, deri sa t\u00eb rr\u00ebzohen n\u00eb t\u00eb gjith\u00eb vendin muret e larta dhe t\u00eb fortifikuara te t\u00eb cilat kishte besim. Do t\u00eb t\u00eb rrethoj\u00eb n\u00eb t\u00eb gjitha qytetet e tua, n\u00eb t\u00eb gjith\u00eb vendin q\u00eb Zoti, Per\u00ebndia yt, t\u00eb ka dh\u00ebn\u00eb.\n28:53 P\u00ebrve\u00e7 k\u00ebsaj gjat\u00eb rrethimit dhe n\u00eb fatkeq\u00ebsin\u00eb n\u00eb t\u00eb cil\u00ebn do t\u00eb t\u00eb katandis\u00eb armiku yt, do t\u00eb hash frytin e barkut t\u00ebnd, mishin e bijve dhe t\u00eb bijave t\u00eb tua, q\u00eb Zoti, Per\u00ebndia yt, t\u00eb ka dh\u00ebn\u00eb.\n28:54 Njeriu m\u00eb zem\u00ebrbut\u00eb dhe m\u00eb delikat do t\u00eb ket\u00eb nj\u00eb zem\u00ebr kaq keqdash\u00ebse ndaj v\u00ebllait t\u00eb tij, ndaj gruas q\u00eb pushon mbi kraharorin e tij e ndaj f\u00ebmij\u00ebve q\u00eb ka akoma,\n28:55 sa t\u00eb mos i jap\u00eb asnjerit prej tyre mishin e bijve t\u00eb tij, q\u00eb ai do t\u00eb haj\u00eb p\u00ebr vete, sepse nuk do t'i mbetet asgj\u00eb gjat\u00eb rrethimit dhe n\u00eb mjerimin n\u00eb t\u00eb cilin do ta katandisin armiqt\u00eb e tu n\u00eb t\u00eb gjitha qytetet e tua.\n28:56 Gruaja m\u00eb zem\u00ebrbut\u00eb dhe delikate midis jush, q\u00eb p\u00ebr delikates\u00ebn dhe eleganc\u00ebn e saj do t\u00eb kishte guxuar t\u00eb vendoste tabanin e k\u00ebmb\u00ebs n\u00eb tok\u00eb, do t\u00eb ket\u00eb nj\u00eb zem\u00ebr keqb\u00ebr\u00ebse ndaj burrit q\u00eb pushon mbi gjirin e saj, ndaj djalit dhe vajz\u00ebs s\u00eb saj,\n28:57 ndaj placent\u00ebs q\u00eb del nga barku i saj dhe ndaj f\u00ebmij\u00ebve q\u00eb lind, sepse ajo do t'i haj\u00eb fshehurazi, p\u00ebr shkak se \u00e7do gj\u00eb mungon gjat\u00eb rrethimit dhe p\u00ebr shkak t\u00eb mjerimit t\u00eb madh q\u00eb do t\u00eb p\u00ebsosh nga armiqt\u00eb e tu n\u00eb t\u00eb gjitha qytetet e tua.\n28:58 Po t\u00eb mos kesh kujdes t\u00eb zbatosh n\u00eb praktik\u00eb t\u00eb gjitha fjal\u00ebt e k\u00ebtij ligji, q\u00eb jan\u00eb shkruar n\u00eb k\u00ebt\u00eb lib\u00ebr, duke pasur frik\u00eb nga ky em\u00ebr i lavdish\u00ebm dhe i tmerrsh\u00ebm, Zoti, Per\u00ebndia yt,\n28:59 at\u00ebher\u00eb Zoti do t\u00eb l\u00ebshoj\u00eb mbi ty dhe mbi pasardh\u00ebsit e tu mjerime t\u00eb pap\u00ebrshkrueshme, t\u00eb m\u00ebdha dhe t\u00eb zgjatura, si dhe s\u00ebmundje t\u00eb k\u00ebqija dhe t\u00eb q\u00ebndrueshme;\n28:60 p\u00ebrve\u00e7 k\u00ebsaj do t\u00eb kthej\u00eb mbi ty t\u00eb gjitha s\u00ebmundjet e Egjiptit, nga t\u00eb cilat kishe frik\u00eb, dhe ato do t\u00eb t\u00eb ngjiten.\n28:61 Edhe t\u00eb gjitha s\u00ebmundjet dhe t\u00ebr\u00eb fatkeq\u00ebsit\u00eb e pashkruara n\u00eb librin e k\u00ebtij ligji, Zoti do t'i sjell\u00eb mbi ty, deri sa t\u00eb shkat\u00ebrrohesh.\n28:62 K\u00ebshtu do t\u00eb mbeteni pak, mbasi keni qen\u00eb shum\u00eb si yjet e qiellit, sepse nuk i je bindur z\u00ebrit t\u00eb Zotit, Per\u00ebndis\u00eb t\u00ebnd.\n28:63 Dhe do t\u00eb ndodh\u00eb q\u00eb, ashtu si Zoti ndjente k\u00ebnaq\u00ebsi t'ju b\u00ebnte t\u00eb mir\u00eb dhe t'ju shum\u00ebzonte, po k\u00ebshtu Zoti do t\u00eb ndjej\u00eb k\u00ebnaq\u00ebsi duke ju zhdukur dhe shkat\u00ebrruar; dhe do t'ju rr\u00ebmbejn\u00eb nga vendi ku po hyni p\u00ebr ta pushtuar.\n28:64 Zoti do t\u00eb t\u00eb shp\u00ebrndaj\u00eb midis t\u00ebr\u00eb popujve, nga njeri skaj i tok\u00ebs n\u00eb tjetrin; dhe atje ti do t'u sh\u00ebrbesh per\u00ebndive t\u00eb tjera, q\u00eb as ti as et\u00ebrit e tu nuk i keni njohur kurr\u00eb, per\u00ebndi prej druri dhe prej guri.\n28:65 Dhe midis atyre kombeve nuk do t\u00eb gjesh prehje dhe vend ku t\u00eb pushojn\u00eb taban\u00ebt e k\u00ebmb\u00ebve t\u00eb tua; aty Zoti do t\u00eb t\u00eb jap\u00eb nj\u00eb zem\u00ebr t\u00eb drith\u00ebruar, sy p\u00ebrgj\u00ebrues dhe ankth n\u00eb shpirt.\n28:66 Jeta jote do t\u00eb q\u00ebndroj\u00eb p\u00ebrpara pezull n\u00eb pasiguri; do t\u00eb dridhesh nat\u00ebn dhe dit\u00ebn dhe nuk do t\u00eb kesh asnj\u00eb siguri p\u00ebr qenien t\u00ebnde.\n28:67 N\u00eb m\u00ebngjes do t\u00eb thuash: \"Ah, t\u00eb ishte mbr\u00ebmje!\", dhe n\u00eb mbr\u00ebmje do t\u00eb thuash: \"Ah, t\u00eb ishte m\u00ebngjes!\", p\u00ebr shkak t\u00eb llahtar\u00ebs q\u00eb do t\u00eb mbush\u00eb zemr\u00ebn t\u00ebnde dhe t\u00eb pamjes q\u00eb do t\u00eb shohin syt\u00eb e tu.\n28:68 Dhe Zoti do t\u00eb t\u00eb kthej\u00eb n\u00eb Egjipt me anije, n\u00ebp\u00ebr rrug\u00ebn q\u00eb t\u00eb pata th\u00ebn\u00eb: \"Nuk do ta shoh\u00ebsh m\u00eb kurr\u00eb!\". Dhe aty do t'ju ofrojn\u00eb armiqve tuaj p\u00ebr t'ju shitur si skllev\u00ebr dhe si skllave, por askush nuk do t'ju blej\u00eb\".\n29:1 K\u00ebto jan\u00eb fjal\u00ebt e bes\u00eblidhjes q\u00eb Zoti i urdh\u00ebroi Moisiut t\u00eb p\u00ebrfundonte me bijt\u00eb e Izraelit n\u00eb vendin e Moabit, p\u00ebrve\u00e7 bes\u00eblidhjes q\u00eb kishte b\u00ebr\u00eb me ta n\u00eb malin Horeb.\n29:2 Moisiu thirri t\u00ebr\u00eb Izraelin dhe u tha atyre: \"Ju keni par\u00eb t\u00eb gjitha ato q\u00eb i ka b\u00ebr\u00eb Zoti n\u00eb Egjipt para syve tuaj Faraonit, t\u00eb gjith\u00eb sh\u00ebrb\u00ebtor\u00ebve t\u00eb tij dhe t\u00ebr\u00eb vendit;\n29:3 syt\u00eb tuaj kan\u00eb par\u00eb mjerimet e m\u00ebdha, shenjat dhe mrekullit\u00eb e m\u00ebdha;\n29:4 por deri sot Zoti nuk ju ka dh\u00ebn\u00eb zem\u00ebr p\u00ebr t\u00eb kuptuar, sy p\u00ebr t\u00eb par\u00eb dhe vesh\u00eb p\u00ebr t\u00eb d\u00ebgjuar.\n29:5 Un\u00eb ju kam udh\u00ebhequr dyzet vjet n\u00eb shkret\u00ebtir\u00eb; rrobat tuaja nuk ju jan\u00eb prishur n\u00eb trup, sandalet tuaja nuk iu jan\u00eb konsumuar n\u00eb k\u00ebmb\u00ebt tuaja.\n29:6 Nuk keni ngr\u00ebn\u00eb buk\u00eb dhe nuk keni pir\u00eb ver\u00eb as pije deh\u00ebse, me q\u00ebllim q\u00eb t\u00eb njihnit q\u00eb un\u00eb jam Zoti, Per\u00ebndia juaj.\n29:7 Kur arrit\u00ebt n\u00eb k\u00ebt\u00eb vend, Sihoni, mbret i Heshbonit, dhe Ogu, mbret i Bashanit, dol\u00ebn kund\u00ebr nesh p\u00ebr t\u00eb luftuar, por ne i mund\u00ebm,\n29:8 pushtuam vendin e tyre dhe ia dham\u00eb n\u00eb trash\u00ebgimi Rubenit\u00ebve, Gadit\u00ebve dhe gjysm\u00ebs s\u00eb fisit t\u00eb Manasit.\n29:9 Respektoni, pra, fjal\u00ebt e k\u00ebsaj bes\u00eblidhje dhe zbatojeni n\u00eb praktik\u00eb, me q\u00ebllim q\u00eb t\u00eb keni mbar\u00ebsi n\u00eb \u00e7do gj\u00eb q\u00eb b\u00ebni.\n29:10 Sot t\u00eb gjith\u00eb ju ndodheni para Zotit, Per\u00ebndis\u00eb tuaj: krer\u00ebt tuaj, fiset tuaja, pleqt\u00eb tuaj, zyrtar\u00ebt tuaj, t\u00ebr\u00eb njer\u00ebzit e Izraelit,\n29:11 f\u00ebmij\u00ebt tuaj, grat\u00eb tuaja dhe i huaji q\u00eb ndodhet n\u00eb mes t\u00eb kampit t\u00ebnd, duke filluar nga ai q\u00eb \u00e7an drut\u00eb deri tek ai q\u00eb nxjerr ujin t\u00ebnd,\n29:12 p\u00ebr t\u00eb hyr\u00eb n\u00eb bes\u00eblidhjen e Zotit, Per\u00ebndis\u00eb t\u00ebnd, dhe n\u00eb betimin e tij q\u00eb Zoti, Per\u00ebndia yt, b\u00ebn sot me ty,\n29:13 p\u00ebr t\u00eb t\u00eb vendosur sot si popull t\u00eb tij dhe p\u00ebr t\u00eb q\u00ebn\u00eb Per\u00ebndia yt, ashtu si t\u00eb tha dhe si iu betua et\u00ebrve t\u00eb tu, Abrahamit, Isakut dhe Jakobit.\n29:14 Un\u00eb e b\u00ebj k\u00ebt\u00eb bes\u00eblidhje dhe k\u00ebt\u00eb betim jo vet\u00ebm me ju,\n29:15 por edhe me ata q\u00eb jan\u00eb sot para Zotit, Per\u00ebndis\u00eb ton\u00eb, dhe me ata q\u00eb sot nuk jan\u00eb k\u00ebtu me ne.\n29:16 (Sepse ju e dini q\u00eb kemi banuar n\u00eb vendin e Egjiptit dhe kemi kaluar n\u00eb mes t\u00eb kombeve, q\u00eb u keni r\u00ebn\u00eb mes p\u00ebr mes;\n29:17 dhe keni par\u00eb gj\u00ebrat e tyre t\u00eb neveritshme, idhujt e tyre prej druri, guri, argjendi dhe ari, q\u00eb ndodhen n\u00eb mes tyre).\n29:18 T\u00eb mos ket\u00eb midis jush burr\u00eb a grua, familje a fis zemra e t\u00eb cilit t\u00eb largohet nga Zoti, Per\u00ebndia yn\u00eb, dhe t\u00eb shkoj\u00eb t'u sh\u00ebrbej\u00eb per\u00ebndive t\u00eb k\u00ebtyre kombeve, nuk duhet t\u00eb ket\u00eb midis jush asnj\u00eb rr\u00ebnj\u00eb q\u00eb prodhon helmin dhe pelinin;\n29:19 dhe t\u00eb mos ndodh\u00eb q\u00eb dikush, duke d\u00ebgjuar fjal\u00ebt e k\u00ebtij betimi, t\u00eb vet\u00ebbekohet n\u00eb zem\u00ebr t\u00eb tij, duke th\u00ebn\u00eb: \"Do t\u00eb kem paqe, edhe sikur t\u00eb eci me kok\u00ebfort\u00ebsin\u00eb e zemr\u00ebs sime\", ashtu si i dehuri t\u00eb mund t\u00eb p\u00ebrfshihej t\u00eb p\u00ebrkorin.\n29:20 Por Zoti nuk mund ta fal\u00eb kurr\u00eb; por n\u00eb k\u00ebt\u00eb rast zem\u00ebrimi i Zotit dhe zilia e tij do t\u00eb ndizen kund\u00ebr tij dhe t\u00eb gjitha mallkimet q\u00eb jan\u00eb shkruar n\u00eb k\u00ebt\u00eb lib\u00ebr do t\u00eb bien mbi t\u00eb, dhe Zoti do ta fshij\u00eb emrin e tij posht\u00eb qiellit;\n29:21 Zoti do ta ve\u00e7oj\u00eb p\u00ebr ta shkat\u00ebrruar nga t\u00eb gjitha fiset e Izraelit, simbas t\u00eb gjitha mallkimeve t\u00eb bes\u00eblidhjes s\u00eb shkruar n\u00eb k\u00ebt\u00eb lib\u00ebr t\u00eb ligjit.\n29:22 K\u00ebshtu brezi i ardhsh\u00ebm i bijve tuaj q\u00eb do t\u00eb dal\u00eb pas jush dhe i huaji q\u00eb do t\u00eb vij\u00eb nga nj\u00eb vend i larg\u00ebt, duke par\u00eb mjerimet dhe l\u00ebngatat q\u00eb Zoti u ka dh\u00ebn\u00eb, do t\u00eb thon\u00eb:\n29:23 \"T\u00ebr\u00eb toka \u00ebsht\u00eb squfur, krip\u00eb, zjarrmi; nuk \u00ebsht\u00eb mbjell\u00eb, nuk prodhon m\u00eb asgj\u00eb dhe n\u00eb t\u00eb nuk rritet asnj\u00eb bar, ashtu si pas shkat\u00ebrrimit t\u00eb Sodom\u00ebs, t\u00eb Gomorr\u00ebs, t\u00eb Admahut dhe t\u00eb Tseboimit, q\u00eb Zoti shkat\u00ebrroi gjat\u00eb zem\u00ebrimit dhe t\u00ebrbimit t\u00eb tij\".\n29:24 Po, t\u00eb gjitha kombet do t\u00eb thon\u00eb: \"Pse Zoti e trajtoi k\u00ebshtu k\u00ebt\u00eb vend? Pse ky zem\u00ebrim kaq i madh?\".\n29:25 At\u00ebher\u00eb do t\u00eb p\u00ebrgjigjen: \"Sepse kan\u00eb braktisur bes\u00eblidhjen e Zotit, Per\u00ebndis\u00eb s\u00eb et\u00ebrve t\u00eb tyre, q\u00eb ai lidhi me ta kur i nxori nga vendi i Egjiptit;\n29:26 sepse ata shkuan t'u sh\u00ebrbejn\u00eb per\u00ebndive t\u00eb tjera dhe ran\u00eb p\u00ebrmbys p\u00ebrpara tyre, per\u00ebndi q\u00eb ata nuk i njihnin dhe q\u00eb Zoti nuk u kishte dh\u00ebn\u00eb atyre.\n29:27 P\u00ebr k\u00ebt\u00eb ar\u00ebsye u ndez zem\u00ebrimi i Zotit kund\u00ebr k\u00ebtij vendi, me q\u00ebllim q\u00eb t\u00eb gjitha mallkimet e shkruara n\u00eb k\u00ebt\u00eb lib\u00ebr t\u00eb binin mbi t\u00eb;\n29:28 dhe Zoti i shk\u00ebputi nga vendi i tyre me zem\u00ebrim, me t\u00ebrbim dhe me indinjat\u00eb t\u00eb madhe dhe i hodhi n\u00eb nj\u00eb vend tjet\u00ebr, si\u00e7 po ndodh sot\".\n29:29 Gj\u00ebrat e fshehta i p\u00ebrkasin Zotit, Per\u00ebndis\u00eb ton\u00eb, por gj\u00ebrat e shfaqura jan\u00eb p\u00ebr ne dhe p\u00ebr bijt\u00eb tan\u00eb p\u00ebr gjithnj\u00eb, me q\u00ebllim q\u00eb t\u00eb zbatojm\u00eb n\u00eb praktik\u00eb t\u00ebr\u00eb fjal\u00ebt e k\u00ebtij ligji\".\n30:1 \"K\u00ebshtu, kur t\u00eb t\u00eb ken\u00eb r\u00ebn\u00eb n\u00eb kurriz t\u00ebr\u00eb k\u00ebto gj\u00ebra, bekimi dhe mallkimi q\u00eb un\u00eb t\u00eb kam v\u00ebn\u00eb p\u00ebrpara, dhe ti do t'ua kujtosh t\u00eb gjitha kombeve n\u00eb mes t\u00eb t\u00eb cil\u00ebve Zoti, Per\u00ebndia yt, do t\u00eb t\u00eb ket\u00eb d\u00ebbuar,\n30:2 dhe kur t\u00eb kthehesh tek Zoti, Per\u00ebndia yt, dhe t'i bindesh z\u00ebrit t\u00eb tij, ti dhe bijt\u00eb e tu, me gjith\u00eb zem\u00ebr e m\u00eb gjith\u00eb shpirt, duke respektuar t\u00ebr\u00eb ato q\u00eb po t\u00eb urdh\u00ebroj sot,\n30:3 Zoti, Per\u00ebndia yt, do t\u00eb t\u00eb kthej\u00eb nga skllav\u00ebria, do t\u00eb ket\u00eb m\u00ebshir\u00eb p\u00ebr ty dhe do t\u00eb t\u00eb mbledh\u00eb p\u00ebrs\u00ebri nga radh\u00ebt e t\u00eb gjith\u00eb popujve, nd\u00ebr t\u00eb cil\u00ebt Zoti, Per\u00ebndia yt, t\u00eb kishte shp\u00ebrndar\u00eb.\n30:4 Edhe sikur t\u00eb kesh qen\u00eb p\u00ebrz\u00ebn\u00eb n\u00eb skajin e qiellit, Zoti, Per\u00ebndia yt, do t\u00eb t\u00eb mbledh\u00eb dhe do t\u00eb marr\u00eb q\u00eb andej.\n30:5 Zoti, Per\u00ebndia yt, do t\u00eb t\u00eb rikthej\u00eb n\u00eb vendin q\u00eb et\u00ebrit e tu kan\u00eb zot\u00ebruar dhe ti do ta zot\u00ebrosh at\u00eb; dhe ai do t\u00eb t\u00eb b\u00ebj\u00eb t\u00eb mira dhe do t\u00eb t\u00eb shum\u00ebzoj\u00eb m\u00eb tep\u00ebr se et\u00ebrit e tu.\n30:6 Zoti, Per\u00ebndia yt, do ta rrethpres\u00eb zemr\u00ebn t\u00ebnde dhe zemr\u00ebn e pasardh\u00ebsve t\u00eb tu, q\u00eb ti ta duash Zotin, Per\u00ebndin\u00eb t\u00ebnd, me gjith\u00eb zem\u00ebr e me gjith\u00eb shpirt, dhe k\u00ebshtu ti t\u00eb jetosh.\n30:7 Dhe Zoti, Per\u00ebndia yt, do t'i l\u00ebshoj\u00eb t\u00ebr\u00eb k\u00ebto mallkime mbi armiqt\u00eb e tu dhe mbi t\u00ebr\u00eb ata q\u00eb t\u00eb urrejn\u00eb dhe t\u00eb kan\u00eb persekutuar.\n30:8 Ti p\u00ebrkundrazi do t\u00eb kthehesh dhe do t'i bindesh z\u00ebrit t\u00eb Zotit dhe do t\u00eb zbatosh n\u00eb praktik\u00eb t\u00eb gjitha urdh\u00ebrimet q\u00eb t\u00eb porosit sot.\n30:9 Zoti, Per\u00ebndia yt, do t\u00eb sjell\u00eb shum\u00eb mbar\u00ebsi n\u00eb gjith\u00eb vepr\u00ebn e duarve t\u00eb tua, n\u00eb frytin e barkut t\u00ebnd, n\u00eb frytin e bag\u00ebtis\u00eb sate dhe n\u00eb frytin e tok\u00ebs sate; sepse Zoti do t\u00eb k\u00ebnaqet p\u00ebrs\u00ebri duke t\u00eb t\u00eb b\u00ebr\u00eb t\u00eb mir\u00ebn, ashtu si u k\u00ebnaq kur ua b\u00ebri et\u00ebrve t\u00eb tu,\n30:10 sepse do t'i bindesh z\u00ebrit t\u00eb Zotit, Per\u00ebndis\u00eb t\u00ebnd, duke respektuar urdh\u00ebrimet dhe statutet e tij q\u00eb jan\u00eb shkruar n\u00eb k\u00ebt\u00eb lib\u00ebr t\u00eb ligjit, sepse do t\u00eb jesh rikthyer tek Zoti, Per\u00ebndia yt, me gjith\u00eb zem\u00ebr dhe me gjith\u00eb shpirt.\n30:11 Ky urdh\u00ebrim q\u00eb t\u00eb jap sot nuk \u00ebsht\u00eb shum\u00eb i v\u00ebshtir\u00eb p\u00ebr ty, as shum\u00eb larg teje.\n30:12 Nuk \u00ebsht\u00eb n\u00eb qiell, q\u00eb ti t\u00eb thuash: \"Kush do t\u00eb ngjitet n\u00eb qiell q\u00eb t\u00eb na e sjell\u00eb dhe ta d\u00ebgjojm\u00eb, me q\u00ebllim q\u00eb ta zbatojm\u00eb n\u00eb praktik\u00eb?\".\n30:13 Dhe nuk \u00ebsht\u00eb matan\u00eb detit q\u00eb ti t\u00eb thuash: \"Kush do t\u00eb kaloj\u00eb p\u00ebr ne matan\u00eb detit q\u00eb t\u00eb na e sjell\u00eb dhe ta d\u00ebgjojm\u00eb, n\u00eb m\u00ebnyr\u00eb q\u00eb ta zbatojm\u00eb n\u00eb praktik\u00eb?\".\n30:14 Por fjala \u00ebsht\u00eb shum\u00eb af\u00ebr teje; \u00ebsht\u00eb n\u00eb goj\u00ebn t\u00ebnde dhe n\u00eb zemr\u00ebn t\u00ebnde, q\u00eb ti ta zbatosh n\u00eb praktik\u00eb.\n30:15 Shiko, un\u00eb v\u00eb sot para teje jet\u00ebn dhe t\u00eb mir\u00ebn, vdekjen dhe t\u00eb keqen;\n30:16 prandaj un\u00eb t\u00eb urdh\u00ebroj ta duash Zotin, Per\u00ebndin\u00eb t\u00ebnd, t\u00eb ec\u00ebsh n\u00eb rrug\u00ebt e tij, t\u00eb respektosh urdh\u00ebrimet, statutet dhe dekretet e tij, q\u00eb ti t\u00eb jetosh dhe t\u00eb shum\u00ebzohesh; dhe Zoti, Per\u00ebndia yt, do t\u00eb t\u00eb bekoj\u00eb n\u00eb vendin q\u00eb ti po shkon p\u00ebr ta pushtuar.\n30:17 Por n\u00eb qoft\u00eb se zemra jote shikon gjetiu dhe ti nuk bindesh dhe e l\u00eb veten t\u00eb biesh p\u00ebrmbys para per\u00ebndive t\u00eb tjera dhe t'u sh\u00ebrbesh atyre,\n30:18 un\u00eb ju deklaroj sot q\u00eb me siguri keni p\u00ebr t'u zhdukur, q\u00eb nuk do t'i zgjatni dit\u00ebt tuaja n\u00eb vendin ku po gatiteni t\u00eb hyni p\u00ebr ta pushtuar, duke kaluar Jordanin.\n30:19 Un\u00eb marr sot si d\u00ebshmitar\u00eb kund\u00ebr teje qiellin dhe tok\u00ebn, q\u00eb un\u00eb t\u00eb kam v\u00ebn\u00eb p\u00ebrpara jet\u00ebs dhe vdekjes, bekimit dhe mallkimit; zgjidh, pra, jet\u00ebn q\u00eb t\u00eb mund t\u00eb jetoni ti dhe pasardh\u00ebsit e tu,\n30:20 dhe t\u00eb mund ta duash Zotin, Per\u00ebndin\u00eb t\u00ebnd, t'i bindesh z\u00ebrit t\u00eb tij dhe t\u00eb qendrosh i lidhur ngusht\u00eb me t\u00eb, sepse ai \u00ebsht\u00eb jeta jote dhe gjat\u00ebsia e dit\u00ebve t\u00eb tua, k\u00ebshtu q\u00eb ti t\u00eb mund t\u00eb jetosh n\u00eb vendin q\u00eb Zoti u betua t'u jap\u00eb et\u00ebrve t\u00eb tu: Abrahamit, Isakut dhe Jakobit\".\n31:1 Moisiu shkoi dhe u drejtoi edhe k\u00ebto fjal\u00eb t\u00ebr\u00eb Izraelit,\n31:2 dhe u tha banor\u00ebve t\u00eb tij: \"Un\u00eb jam sot nj\u00ebqind e nj\u00ebzet vje\u00e7, nuk mundem m\u00eb t\u00eb hyj dhe t\u00eb dal; p\u00ebrve\u00e7 k\u00ebsaj Zoti m\u00eb ka th\u00ebn\u00eb: \"Ti nuk do ta kalosh Jordanin\".\n31:3 Zoti, Per\u00ebndia yt, do t\u00eb kaloj\u00eb ai vet\u00eb para teje, dhe do t\u00eb shkat\u00ebrroj\u00eb para teje k\u00ebto kombe, dhe ti do t'i shpron\u00ebsosh; vet\u00eb Jozueu do t\u00eb kaloj\u00eb para teje, si\u00e7 e ka th\u00ebn\u00eb Zoti.\n31:4 Dhe Zoti do t'u b\u00ebj\u00eb atyre at\u00eb q\u00eb u b\u00ebri Sihonit dhe Ogut, mbretit t\u00eb Amorejve, dhe vendit t\u00eb tyre, kur i shkat\u00ebrroi.\n31:5 Zoti do t'i kaloj\u00eb n\u00eb pushtetin tuaj dhe ju do t'i trajtoni sipas t\u00eb gjitha urdh\u00ebrave q\u00eb ju kam dh\u00ebn\u00eb.\n31:6 Tregohuni t\u00eb fort\u00eb dhe trima, mos kini frik\u00eb, mos u trembni prej tyre, sepse Zoti, Per\u00ebndia yt, \u00ebsht\u00eb ai vet\u00eb q\u00eb ec\u00ebn me ty; ai nuk do t\u00eb t\u00eb l\u00ebr\u00eb dhe nuk ka p\u00ebr t\u00eb t\u00eb braktisur\".\n31:7 Pastaj Moisiu thirri Jozueun dhe i tha n\u00eb prani t\u00eb t\u00eb gjith\u00eb Izraelit: \"Qofsh i fort\u00eb dhe trim, sepse ti do t\u00eb hysh bashk\u00eb me k\u00ebt\u00eb popull n\u00eb vendin q\u00eb Zoti u betua t'u jap\u00eb et\u00ebrve t\u00eb tyre, dhe ti do t'ua jap\u00ebsh atyre si trash\u00ebgimi\n31:8 P\u00ebrve\u00e7 k\u00ebsaj Zoti vet\u00eb ec\u00ebn para teje; ai do t\u00eb jet\u00eb me ty; nuk do t\u00eb t\u00eb l\u00ebr\u00eb dhe s'ka p\u00ebr t\u00eb t\u00eb braktisur; mos u tremb dhe mos u tmerro\".\n31:9 K\u00ebshtu Moisiu e shkrojti k\u00ebt\u00eb ligj dhe ia dor\u00ebzoi prift\u00ebrinjve, bijve t\u00eb Levit, q\u00eb mbajn\u00eb ark\u00ebn e bes\u00eblidhjes t\u00eb Zotit dhe t\u00eb gjith\u00eb pleqve t\u00eb Izraelit.\n31:10 Pastaj Moisiu i urdh\u00ebroi ata, duke th\u00ebn\u00eb: \"N\u00eb fund t\u00eb \u00e7do shtat\u00eb vjetve, n\u00eb koh\u00ebn e caktuar si vit i faljes, n\u00eb fest\u00ebn e Kasolleve,\n31:11 kur t\u00ebr\u00eb Izraeli do t\u00eb vij\u00eb t\u00eb paraqitet p\u00ebrpara Zotit, Per\u00ebndis\u00eb t\u00ebnd, n\u00eb vendin q\u00eb ai ka zgjedhur, do t\u00eb lexosh k\u00ebt\u00eb ligj para t\u00ebr\u00eb Izraelit, n\u00eb vesh\u00ebt e t\u00ebr\u00eb izraelit\u00ebve.\n31:12 Do t\u00eb mbledh\u00ebsh popullin, burra, gra, f\u00ebmij\u00eb dhe t\u00eb huajin q\u00eb ndodhet brenda portave t\u00eb tua, q\u00eb t\u00eb d\u00ebgjojn\u00eb dhe t\u00eb m\u00ebsojn\u00eb t\u00eb ken\u00eb frik\u00eb nga Zoti, Per\u00ebndia juaj, dhe t\u00eb ken\u00eb kujdes t\u00eb zbatojn\u00eb n\u00eb praktik\u00eb t\u00ebr\u00eb fjal\u00ebt e k\u00ebtij ligji,\n31:13 k\u00ebshtu q\u00eb bijt\u00eb e tyre q\u00eb akoma nuk e njohin, t\u00eb d\u00ebgjojn\u00eb Zotin, Per\u00ebndin\u00eb tuaj, dhe t\u00eb ken\u00eb frik\u00eb prej tij, p\u00ebr t\u00eb gjith\u00eb koh\u00ebn q\u00eb do t\u00eb jetoni n\u00eb vendin q\u00eb ju po hyni ta pushtoni, duke kaluar Jordanin\".\n31:14 Pastaj Zoti i tha Moisiut: \"Ja, dita e vdekjes sate po afrohet; thirr Jozueun dhe paraqituni n\u00eb \u00e7adr\u00ebn e mbledhjes me q\u00ebllim q\u00eb t\u00eb mund t'i jap urdhrat e mia\". Moisiu dhe Jozueu shkuan, pra, t\u00eb paraqiten n\u00eb \u00e7adr\u00ebn e mbledhjes.\n31:15 Dhe Zoti u paraqit n\u00eb \u00e7ad\u00ebr n\u00eb nj\u00eb shtyll\u00eb reje; dhe shtylla e res\u00eb u ndal n\u00eb hyrjen e \u00e7adr\u00ebs.\n31:16 Dhe Zoti i tha Moisiut: \"Ja, ti do t\u00eb shkosh t\u00eb flesh bashk\u00eb me et\u00ebrit e tu; dhe ky popull do t\u00eb \u00e7ohet dhe do t\u00eb kurv\u00ebrohet duke shkuar pas per\u00ebdive t\u00eb huaja t\u00eb vendit n\u00eb mes t\u00eb t\u00eb cilit po shkon; dhe do t\u00eb m\u00eb braktis\u00eb mua dhe do t\u00eb shkel\u00eb bes\u00eblidhjen q\u00eb kam lidhur me t\u00eb.\n31:17 Dhe at\u00eb dit\u00eb zem\u00ebrimi im do t\u00eb ndizet kund\u00ebr tyre; un\u00eb do t'i braktis dhe do t'u fsheh fytyr\u00ebn time, dhe do t\u00eb p\u00ebrpihen. Shum\u00eb t\u00eb k\u00ebqia dhe fatkeq\u00ebsi do t'u bien p\u00ebrsip\u00ebr; dhe at\u00eb dit\u00eb ata do t\u00eb thon\u00eb: \"K\u00ebto t\u00eb k\u00ebqia na kan\u00eb z\u00ebn\u00eb ndofta sepse Per\u00ebndia yn\u00eb nuk \u00ebsht\u00eb n\u00eb mes nesh?\".\n31:18 At\u00eb dit\u00eb un\u00eb do ta fsheh me siguri fytyr\u00ebn time p\u00ebr shkak t\u00eb t\u00ebr\u00eb t\u00eb k\u00ebqiave q\u00eb ata kan\u00eb b\u00ebr\u00eb, duke iu drejtuar per\u00ebndive t\u00eb tjera.\n31:19 Tani shkruajeni p\u00ebr ju k\u00ebt\u00eb kantik dhe m\u00ebsojuani bijve t\u00eb Izraelit; v\u00ebreni n\u00eb goj\u00ebn e tyre, me q\u00ebllim q\u00eb ky kantik t\u00eb m\u00eb sh\u00ebrbej\u00eb si d\u00ebshmi kund\u00ebr bijve t\u00eb Izraelit.\n31:20 Kur t'i kem futur n\u00eb vendin, q\u00eb u premtova et\u00ebrve t\u00eb tyre me betim, aty ku rrjedh qum\u00ebsht dhe mjalt\u00eb, dhe ata t\u00eb ken\u00eb ngr\u00ebn\u00eb, t\u00eb jen\u00eb ngopur dhe t\u00eb ken\u00eb v\u00ebn\u00eb dhjam\u00eb, at\u00ebher\u00eb do t'u drejtohen per\u00ebndive t\u00eb tjera p\u00ebr t'i sh\u00ebrbyer, dhe do t\u00eb p\u00ebr\u00e7mojn\u00eb dhe do t\u00eb shkelin bes\u00eblidhjen time.\n31:21 At\u00ebher\u00eb do t\u00eb ndodh\u00eb q\u00eb kur shum\u00eb t\u00eb k\u00ebqia dhe fatkeq\u00ebsi do t'u ken\u00eb z\u00ebn\u00eb, ky himn fetar do t\u00eb d\u00ebshmoj\u00eb kund\u00ebr tyre, sepse ai nuk do t\u00eb harrohet dhe do t\u00eb mbetet mbi buz\u00ebt e pasardh\u00ebsve t\u00eb tyre; un\u00eb njoh n\u00eb fakt q\u00ebllimet e tyre, edhe para se t'i kem futur n\u00eb vendin q\u00eb u kam premtuar me betim\".\n31:22 K\u00ebshtu Moisiu e shkrojti at\u00eb dit\u00eb k\u00ebt\u00eb kantik dhe ua m\u00ebsoi bijve t\u00eb Izraelit.\n31:23 Pastaj i dha urdh\u00ebrat e tij Jozueut, birit t\u00eb Nunit dhe i tha: \"T\u00eb jesh i fort\u00eb dhe trim, sepse ti do t'i fut\u00ebsh bijt\u00eb e Izraelit n\u00eb vendin q\u00eb u kam premtuar me betim; dhe un\u00eb do t\u00eb jem me ty\".\n31:24 Kur Moisiu mbaroi s\u00eb shkruari n\u00eb nj\u00eb lib\u00ebr t\u00ebr\u00eb fjal\u00ebt e k\u00ebtij ligji,\n31:25 u dha k\u00ebt\u00eb urdh\u00ebr Levit\u00ebve q\u00eb mbanin ark\u00ebn e bes\u00eblidhjes t\u00eb Zotit, duke th\u00ebn\u00eb:\n31:26 \"Merreni k\u00ebt\u00eb lib\u00ebr t\u00eb ligjit dhe vendoseni n\u00eb ark\u00ebn e bes\u00eblidhjes t\u00eb Zotit, Per\u00ebndis\u00eb tuaj, me q\u00ebllim q\u00eb t\u00eb mbetet si nj\u00eb d\u00ebshmi kund\u00ebr teje;\n31:27 sepse un\u00eb e njoh frym\u00ebn t\u00ebnd\u00eb rebele dhe fort\u00ebsin\u00eb e qaf\u00ebs sate. Ja, sot kur akoma jam i gjall\u00eb midis jush, ju u b\u00ebt\u00eb rebel\u00eb kund\u00ebr Zotit; aq m\u00eb tep\u00ebr do t\u00eb b\u00ebheni mbas vdekjes sime!\n31:28 Mblidhni pran\u00eb meje t\u00eb gjith\u00eb pleqt\u00eb e fiseve tuaja dhe zyrtar\u00ebt tuaj, me q\u00ebllim q\u00eb t\u00eb d\u00ebgjojn\u00eb k\u00ebto fjal\u00eb dhe un\u00eb t\u00eb th\u00ebrras t\u00eb d\u00ebshmojn\u00eb kund\u00ebr tyre qiellin dhe tok\u00ebn.\n31:29 Sepse un\u00eb e di q\u00eb, mbas vdekjes sime, do t\u00eb korruptoheni plot\u00ebsisht dhe do t\u00eb largoheni nga rruga q\u00eb ju kam urdh\u00ebruar, dhe dit\u00ebt e fundit do t\u00eb goditeni nga fatkeq\u00ebsia, sepse keni p\u00ebr t\u00eb b\u00ebr\u00eb at\u00eb q\u00eb \u00ebsht\u00eb e keqe p\u00ebr syt\u00eb e Zotit, duke provokuar indinjat\u00ebn e tij me vepr\u00ebn e duarve tuaja\".\n31:30 K\u00ebshtu Moisiu, n\u00eb vesh\u00ebt e t\u00eb gjith\u00eb asambles\u00eb s\u00eb Izraelit, shqiptoi fjal\u00ebt e k\u00ebtij kantiku deri n\u00eb fund.\n32:1 \"D\u00ebgjoni, o qiej, dhe un\u00eb do t\u00eb flas; dhe d\u00ebgjo, o tok\u00eb, fjal\u00ebt e goj\u00ebs sime.\n32:2 M\u00ebsimi im do t\u00eb zbres\u00eb si shiu, fjala ime do t\u00eb pikoj\u00eb si vesa, si shiu i im\u00ebt mbi barin e njom\u00eb dhe si nj\u00eb rrebesh mbi drur\u00ebt e vegj\u00ebl,\n32:3 sepse un\u00eb shpall emrin e Zotit. L\u00ebvdoni Per\u00ebndin\u00eb ton\u00eb!\n32:4 Ai \u00ebsht\u00eb Shk\u00ebmbi, vepra e tij \u00ebsht\u00eb e p\u00ebrsosur, sepse n\u00eb t\u00eb gjitha rrug\u00ebt e tij ka drejt\u00ebsi. \u00c9sht\u00eb nj\u00eb Per\u00ebndi q\u00eb nuk e njeh padrejt\u00ebsin\u00eb; ai \u00ebsht\u00eb i drejt\u00eb dhe i mir\u00eb.\n32:5 Por ata jan\u00eb korruptuar; nuk jan\u00eb bij t\u00eb tij, p\u00ebr shkak t\u00eb fajit t\u00eb tyre, jan\u00eb nj\u00eb brez i shtr\u00ebmb\u00ebr dhe i degjeneruar.\n32:6 K\u00ebshtu doni ta shp\u00ebrbleni Zotin, o popull i pamend dhe i marr\u00eb? A nuk \u00ebsht\u00eb ai ati yt q\u00eb t\u00eb ka bler\u00eb? A nuk \u00ebsht\u00eb ai q\u00eb t\u00eb ka b\u00ebr\u00eb dhe t\u00eb ka vendosur?\n32:7 Kujto dit\u00ebt e lasht\u00ebsis\u00eb, ki parasysh vitet e shum\u00eb koh\u00ebrave t\u00eb shkuara, pyet atin t\u00ebnd, dhe ai do t\u00eb ta tregoj\u00eb, pyet pleqt\u00eb e tu dhe ata do t\u00eb ta thon\u00eb.\n32:8 Kur Shum\u00eb i Larti u dha kombeve trash\u00ebgimin\u00eb e tyre, kur ndau bijt\u00eb e Adamit, ai p\u00ebrcaktoi kufijt\u00eb e popujve, n\u00eb baz\u00eb t\u00eb numrit t\u00eb bijve t\u00eb Izraelit.\n32:9 Me qen\u00eb se pjesa e Zotit \u00ebsht\u00eb populli i tij, Jakobi \u00ebsht\u00eb pjesa e trash\u00ebgimis\u00eb s\u00eb tij.\n32:10 Ai e gjeti n\u00eb nj\u00eb tok\u00eb t\u00eb shkret\u00eb, n\u00eb nj\u00eb vetmi t\u00eb helmuar dhe t\u00eb mjer\u00eb. Ai e rrethoi, u kujdes p\u00ebr t\u00eb dhe e ruajti si bebja e syrit t\u00eb tij.\n32:11 Ashtu si nj\u00eb shqiponj\u00eb nxit zogjt\u00eb e saj, fluturon mbi t\u00eb vegj\u00eblit e saj, shtrin krah\u00ebt e saj, i merr dhe i mbart mbi krah\u00ebt e saj,\n32:12 Zoti e drejtoi vet\u00eb, dhe asnj\u00eb per\u00ebndi e huaj nuk ishte me t\u00eb.\n32:13 Ai e b\u00ebri t\u00eb ngas\u00eb me kal\u00eb mbi lart\u00ebsit\u00eb e tok\u00ebs, me q\u00ebllim q\u00eb t\u00eb hante prodhimin e fushave; e b\u00ebri t\u00eb thith\u00eb mjaltin nga shk\u00ebmbi dhe vajin nga shk\u00ebmbi i strallit,\n32:14 ajk\u00ebn e lop\u00ebve dhe qum\u00ebshtin e deleve me gjith\u00eb yndyr\u00ebn e qengjave, desht\u00eb e Bashanit dhe cjept\u00eb me maj\u00ebn e miellit t\u00eb grurit; dhe ti ke pir\u00eb ver\u00ebn, gjakun e rrushit.\n32:15 Por Jeshuruni u majm dhe kund\u00ebrshtoi (je b\u00ebr\u00eb i majm\u00eb, i trash\u00eb dhe i dhjamur); braktisi Per\u00ebndin\u00eb q\u00eb e ka b\u00ebr\u00eb dhe p\u00ebr\u00e7moi Shk\u00ebmbin e shp\u00ebtimit t\u00eb tij.\n32:16 Ata nxit\u00ebn smir\u00ebn e tij me per\u00ebndi t\u00eb huaja, provokuan zem\u00ebrimin e tij me veprime t\u00eb neveritshme.\n32:17 U kan\u00eb b\u00ebr\u00eb flijime demon\u00ebve q\u00eb nuk jan\u00eb Per\u00ebndi, per\u00ebndive q\u00eb nuk njihnin, per\u00ebndive t\u00eb reja, t\u00eb shfaqura koh\u00ebt e fundit, q\u00eb et\u00ebrit tuaj nuk ua kishin frik\u00ebn.\n32:18 Ke l\u00ebn\u00eb pas dore Shk\u00ebmbin q\u00eb t\u00eb ka pjell\u00eb dhe ke harruar Per\u00ebndin\u00eb q\u00eb t\u00eb ka formuar.\n32:19 Por Zoti e pa k\u00ebt\u00eb dhe i hodhi posht\u00eb, p\u00ebr shkak t\u00eb provokimit t\u00eb bijve t\u00eb tij dhe t\u00eb bijave t\u00eb tij,\n32:20 dhe tha: \"Un\u00eb do t'u fsheh atyre fytyr\u00ebn time dhe do t\u00eb shoh cili do t\u00eb jet\u00eb fundi i tyre, sepse jan\u00eb nj\u00eb brez i degjeneruar, bij tek t\u00eb cil\u00ebt nuk ka fare besnik\u00ebri.\n32:21 Ata m\u00eb kan\u00eb b\u00ebr\u00eb ziliqar me at\u00eb q\u00eb nuk \u00ebsht\u00eb Per\u00ebndi, kan\u00eb provokuar zem\u00ebrimin tim me idhujt e tyre t\u00eb kot\u00eb; dhe un\u00eb do t'i b\u00ebj ziliqar\u00eb me njer\u00ebz q\u00eb nuk jan\u00eb nj\u00eb popull, do t\u00eb ngacmoj smir\u00ebn e tyre me nj\u00eb komb q\u00eb s'\u00ebsht\u00eb n\u00eb vete.\n32:22 Sepse nj\u00eb zjarr \u00ebsht\u00eb ndezur gjat\u00eb zem\u00ebrimit tim dhe ka p\u00ebr t\u00eb djegur pjes\u00ebt m\u00eb t\u00eb thella t\u00eb Sheolit; do t\u00eb gllab\u00ebroj\u00eb tok\u00ebn dhe prodhimet e saj dhe do t'u v\u00ebr\u00eb zjarrin themeleve t\u00eb maleve.\n32:23 Un\u00eb do t\u00eb mblesh mbi ta mjerime, do t'i mbaroj shigjetat e mia kund\u00ebr tyre.\n32:24 Ata do t\u00eb veniten nga uria, do t\u00eb p\u00ebrpihen nga nj\u00eb vap\u00eb djeg\u00ebse dhe nga nj\u00eb murtaj\u00eb e tmerrshme; do t\u00eb d\u00ebrgoj kund\u00ebr tyre dh\u00ebmb\u00ebt e kafsh\u00ebve t\u00eb egra, me helmin e gjarp\u00ebrinjve q\u00eb hiqen zvarr\u00eb n\u00ebp\u00ebr pluhur.\n32:25 Nga jasht\u00eb shpata do t'i privoj\u00eb nga f\u00ebmij\u00ebt, nga brenda terrori, duke shkaktuar nj\u00ebkoh\u00ebsisht vdekjen e t\u00eb riut dhe t\u00eb virgj\u00ebresh\u00ebs, t\u00eb foshnj\u00ebs s\u00eb gjirit dhe t\u00eb plakut t\u00eb thinjur.\n32:26 Un\u00eb kam th\u00ebn\u00eb: \"Do t'i fshij nj\u00eb her\u00eb e mir\u00eb, do t\u00eb zhduk kujtimin e tyre n\u00eb mes t\u00eb njer\u00ebzve\",\n32:27 por i trembem provokimit t\u00eb armikut, sepse kund\u00ebrshtar\u00ebt e tyre, duke interpretuar keq situat\u00ebn, mund t\u00eb thon\u00eb: \"Triumfoi dora jon\u00eb dhe jo Zoti i cili ka b\u00ebr\u00eb t\u00ebr\u00eb k\u00ebto gj\u00ebra!\".\n32:28 Sepse jan\u00eb nj\u00eb komb q\u00eb ka humbur gjykimin dhe nuk ka n\u00eb ta asnj\u00eb zgjuar\u00ebsi.\n32:29 Po t\u00eb ishin t\u00eb urt\u00eb do ta kuptonin k\u00ebt\u00eb, do t\u00eb merrnin parasysh fundin q\u00eb i pret.\n32:30 Si do t\u00eb mundte nj\u00eb person i vet\u00ebm t\u00eb ndiqte nj\u00eb mij\u00eb e dyqind veta dhe, dy persona t\u00eb b\u00ebnin t\u00eb iknin dhjet\u00eb mij\u00eb veta, po t\u00eb mos i kishte shitur Shk\u00ebmbi dhe po t\u00eb mos i kishte dor\u00ebzuar Zoti tek armiku?\n32:31 Sepse shk\u00ebmbi i tyre nuk \u00ebsht\u00eb si Shk\u00ebmbi yn\u00eb; vet\u00eb armiqt\u00eb tan\u00eb jan\u00eb gjykat\u00ebsit e tyre;\n32:32 por hardhia e tyre vjen nga hardhia e Sodom\u00ebs dhe nga fushat e Gomor\u00ebs; rrushi i tyre \u00ebsht\u00eb i helmatisur dhe vilet e rrushit t\u00eb tyre jan\u00eb t\u00eb hidhura;\n32:33 vera e tyre \u00ebsht\u00eb nj\u00eb helm gjarp\u00ebrinjsh, nj\u00eb helm mizor gjarp\u00ebrinjsh helmonj\u00ebs.\n32:34 E t\u00ebr\u00eb kjo a nuk \u00ebsht\u00eb ruajtur vall\u00eb pran\u00eb meje, e vulosur n\u00eb thesaret e mia?\n32:35 Mua m\u00eb p\u00ebrket hakmarrja dhe shp\u00ebrblimi; do t\u00eb vij\u00eb koha dhe do t'u merren k\u00ebmb\u00ebt! Sepse dita e gj\u00ebm\u00ebs s\u00eb tyre \u00ebsht\u00eb e af\u00ebrt, dhe gj\u00ebrat e p\u00ebrgatitura p\u00ebr ta shpejtohen t\u00eb vijn\u00eb.\n32:36 Po, Zoti do t\u00eb gjykoj\u00eb popullin e tij, por do t'i vij\u00eb keq p\u00ebr sh\u00ebrb\u00ebtor\u00ebt e tij kur t\u00eb shoh\u00eb q\u00eb fuqia e tyre \u00ebsht\u00eb zhdukur dhe q\u00eb nuk mbetet m\u00eb asnjeri, as skllav as i lir\u00eb.\n32:37 At\u00ebher\u00eb ai do t\u00eb thot\u00eb: \"Ku jan\u00eb per\u00ebndit\u00eb e tyre, shk\u00ebmbi n\u00eb t\u00eb cilin gjenin streh\u00eb,\n32:38 q\u00eb hanin yndyr\u00ebn e flijimeve t\u00eb tyre dhe pinin ver\u00ebn e libacioneve t\u00eb tyre? Le t\u00eb ngrihen p\u00ebr t'i ndihmuar dhe p\u00ebr t\u00eb qen\u00eb strehimi juaj!\".\n32:39 Tani e shikoni q\u00eb un\u00eb jam Ai dhe q\u00eb nuk ka Per\u00ebndi tjet\u00ebr p\u00ebrbri meje. Un\u00eb t\u00eb b\u00ebj q\u00eb t\u00eb vdes\u00ebsh dhe t\u00eb jetosh, un\u00eb t\u00eb plagos dhe t\u00eb sh\u00ebroj, dhe nuk ka njeri q\u00eb mund t\u00eb t\u00eb liroj\u00eb nga dora ime.\n32:40 Po, un\u00eb ngre dor\u00ebn time n\u00eb drejtim t\u00eb qiellit dhe them: Un\u00eb jetoj p\u00ebr gjithnj\u00eb,\n32:41 kur t\u00eb mpreh shpat\u00ebn time dhe dora ime t\u00eb p\u00ebrgatitet t\u00eb gjykoj\u00eb, do t\u00eb hakmerrem me armiqt\u00eb e mi dhe do t\u00eb shp\u00ebrblej ata q\u00eb m\u00eb urrejn\u00eb.\n32:42 Do t'i deh me gjak shigjetat e mia dhe shpata ime do t\u00eb g\u00eblltis\u00eb mishin, bashk\u00eb me gjakun e t\u00eb vrar\u00ebve dhe t\u00eb rob\u00ebrve, t\u00eb krer\u00ebve flok\u00ebgjat\u00eb t\u00eb armikut.\n32:43 G\u00ebzohuni, o kombe, bashk\u00eb me popullin e tij, sepse Zoti merr hak p\u00ebr gjakun e sh\u00ebrb\u00ebtor\u00ebve t\u00eb tij, merr hak kund\u00ebr kund\u00ebrshtar\u00ebve t\u00eb tij, por do t\u00eb ket\u00eb m\u00ebshir\u00eb p\u00ebr tok\u00ebn dhe p\u00ebr popullin e tij\".\n32:44 K\u00ebshtu Moisiu erdhi bashk\u00eb me Jozueun, birin e Nunit, dhe shqiptoi t\u00ebr\u00eb fjal\u00ebt e k\u00ebtij kantiku n\u00eb vesh\u00ebt e popullit.\n32:45 Kur Moisiu mbaroi s\u00eb shqiptuari t\u00ebr\u00eb k\u00ebto fjal\u00eb para t\u00ebr\u00eb Izraelit,\n32:46 u tha atyre: \"Merrini me zem\u00ebr t\u00ebr\u00eb fjal\u00ebt me t\u00eb cilat kam d\u00ebshmuar sot kund\u00ebr jush. Do t'ua lini porosi bijve, q\u00eb ata t\u00eb ken\u00eb kujdes t\u00eb zbatojn\u00eb n\u00eb praktik\u00eb t\u00ebr\u00eb fjal\u00ebt e k\u00ebtij ligji.\n32:47 Sepse kjo nuk \u00ebsht\u00eb nj\u00eb fjal\u00eb pa vler\u00eb p\u00ebr ju, por \u00ebsht\u00eb jeta juaj; dhe me k\u00ebt\u00eb fjal\u00eb do t\u00eb zgjasni dit\u00ebt tuaja n\u00eb vendin ku po hyni p\u00ebr ta pushtuar, duke kap\u00ebrcyer Jordanin\".\n32:48 Po at\u00eb dit\u00eb Zoti i foli Moisiut, duke i th\u00ebn\u00eb:\n32:49 \"Ngjitu mbi malin e Abarim\u00ebve, mbi malin e Nebos, q\u00eb ndodhet n\u00eb vendin e Moabit, n\u00eb bregun e kund\u00ebrt t\u00eb Jerikos, dhe v\u00ebshtro vendin e Kanaanit, q\u00eb un\u00eb ju jap bijve t\u00eb Izraelit.\n32:50 Ti ke p\u00ebr t\u00eb vdekur n\u00eb malin mbi t\u00eb cilin po ngjitesh dhe do t\u00eb bashkohesh me popullin t\u00ebnd, ashtu si Aaroni, v\u00ebllai yt, ka vdekur mbi malin e Horit dhe u bashkua me popullin e tij,\n32:51 sepse u treguat t\u00eb pabes\u00eb me mua n\u00eb mes t\u00eb bijve t\u00eb Izraelit, n\u00eb uj\u00ebrat e Merib\u00ebs n\u00eb Kadesh, n\u00eb shkret\u00ebtir\u00ebn e Tsinit, dhe sepse nuk m\u00eb shenjt\u00ebruat n\u00eb mes t\u00eb bijve t\u00eb Izraelit.\n32:52 Ti do ta shikosh vendin para teje, por atje, n\u00eb vendin q\u00eb un\u00eb ju jap bijve t\u00eb Izraelit, ti nuk ke p\u00ebr t\u00eb hyr\u00eb\".\n33:1 Ky \u00ebsht\u00eb bekimi me t\u00eb cilin Moisiu, njeri i Per\u00ebndis\u00eb, bekoi bijt\u00eb e Izraelit, para se t\u00eb vdiste.\n33:2 Dhe u tha: \"Zoti erdhi nga Sinai dhe u ngrit mbi ta n\u00eb Seir; u paraqit n\u00eb madh\u00ebshtin\u00eb e tij nga mali Paran, arriti nga mesi i nj\u00eb morie shenjtor\u00ebsh; nga e djathta e tyre dilte p\u00ebr ta nj\u00eb ligj i zjarrt\u00eb.\n33:3 Me siguri ai i do popujt; t\u00eb gjith\u00eb shenjtor\u00ebt e tij jan\u00eb n\u00eb duart e tua; ata jan\u00eb ulur n\u00eb k\u00ebmb\u00ebt e tua, secili i d\u00ebgjon fjal\u00ebt e tua.\n33:4 Moisiu na ka urdh\u00ebruar nj\u00eb ligj, nj\u00eb trash\u00ebgimi t\u00eb asambles\u00eb s\u00eb Jakobit.\n33:5 Ai ka qen\u00eb mbret n\u00eb Jeshuruni, kur mblidheshin krer\u00ebt e popullit, t\u00ebr\u00eb fiset e Izraelit tok.\n33:6 Rroft\u00eb Rubeni dhe mos vdekt\u00eb; por njer\u00ebzit e tij mbetshin pak\".\n33:7 Jud\u00ebs p\u00ebrkundrazi i tha k\u00ebto: \"D\u00ebgjo, o Zot, z\u00ebrin e Jud\u00ebs dhe ktheje tek populli i tij; dora e tij lufton p\u00ebr \u00e7\u00ebshtjen e tij; b\u00ebhu ti nj\u00eb ndihm\u00ebs i tij kund\u00ebr armiqve t\u00eb tij.\n33:8 Pastaj p\u00ebr Levin tha: \"Thumim\u00ebt dhe Urim\u00ebt e tu i p\u00ebrkasin njeriut t\u00ebnd besimtar, q\u00eb ti provove n\u00eb Masa dhe me t\u00eb cilin je grindur n\u00eb uj\u00ebrat e Merib\u00ebs.\n33:9 Ai thot\u00eb p\u00ebr t\u00eb atin dhe p\u00ebr t\u00eb \u00ebm\u00ebn: \"Un\u00eb nuk i kam par\u00eb\"; ai nuk i njohu v\u00ebllez\u00ebrit e tij dhe nuk njohu bijt\u00eb; sepse Levit\u00ebt kan\u00eb respektuar fjal\u00ebn t\u00ebnde dhe kan\u00eb ruajtur bes\u00eblidhjen t\u00ebnde.\n33:10 Ata u m\u00ebsojn\u00eb dekretet e tua Jakobit dhe ligjin t\u00ebnd Izraelit; v\u00ebn\u00eb temjanin para teje dhe t\u00ebr\u00eb olokaustin mbi altarin t\u00ebnd.\n33:11 O Zot, beko forc\u00ebn e tij dhe prano vepr\u00ebn e duarve t\u00eb tij. Shpo tej e p\u00ebrtej ata q\u00eb ngrejn\u00eb krye kund\u00ebr atij dhe q\u00eb e urrejn\u00eb, me q\u00ebllim q\u00eb t\u00eb mos ngrihen m\u00eb\".\n33:12 P\u00ebrsa i p\u00ebrket Beniaminit, ai tha: \"I dashuri i Zotit do t\u00eb banoj\u00eb me siguri pran\u00eb tij. Zoti do ta mbroj\u00eb vazhdimisht dhe do t\u00eb banoj\u00eb n\u00eb krah\u00ebt e tij\".\n33:13 P\u00ebrsa i p\u00ebrket Jozefit, ai tha: \"Vendi i tij qoft\u00eb i bekuar nga Zoti me dhurata t\u00eb \u00e7muara t\u00eb qiellit, me ves\u00ebn, me uj\u00ebrat e humner\u00ebs q\u00eb ndodhet posht\u00eb,\n33:14 me frytet e \u00e7muara t\u00eb diellit, me prodhimet e \u00e7muara t\u00eb \u00e7do muaji,\n33:15 me prodhimet m\u00eb t\u00eb mira t\u00eb maleve t\u00eb lashta, me dhuratat e \u00e7muara t\u00eb kodrave t\u00eb p\u00ebrjetshme,\n33:16 me dhuratat e \u00e7muara t\u00eb tok\u00ebs dhe t\u00eb t\u00eb gjitha gj\u00ebrave q\u00eb ajo p\u00ebrmban. Favori i atij q\u00eb ishte n\u00eb ferrishte t\u00eb bjer\u00eb mbi kryet e Jozefit, mbi maj\u00ebn e kok\u00ebs s\u00eb atij q\u00eb \u00ebsht\u00eb zgjedhur nd\u00ebrmjet v\u00ebllez\u00ebrve t\u00eb tij!\n33:17 Madh\u00ebshtia e tij \u00ebsht\u00eb si ajo e demit t\u00eb tij t\u00eb par\u00eblindur, brir\u00ebt e tij jan\u00eb si brir\u00ebt e nj\u00eb bualli. Me to do t\u00eb shpoj\u00eb t\u00ebr\u00eb popujt, deri n\u00eb skajet e dheut. K\u00ebto jan\u00eb morit\u00eb e Efraimit. K\u00ebto jan\u00eb mij\u00ebrat e Manasit\".\n33:18 P\u00ebrsa i p\u00ebrket Zabulonit, ai tha: \"G\u00ebzoje, Zabulon, daljen t\u00ebnde, dhe ti Isakar, ndejtjen n\u00eb \u00e7adrat e tua!\n33:19 Ata do t\u00eb th\u00ebrrasin popujt n\u00eb mal dhe aty do t\u00eb ofrojn\u00eb flijime drejt\u00ebsie; sepse ata do t\u00eb thithin boll\u00ebkun e detrave dhe thesaret e fshehura n\u00eb r\u00ebr\u00eb\".\n33:20 P\u00ebrsa i p\u00ebrket Gadit, ai tha: \"I bekuar qoft\u00eb ai q\u00eb e shtrin Gadin. Ai rri shtrir\u00eb si nj\u00eb luanesh\u00eb dhe cop\u00ebton krah\u00eb dhe kafk\u00eb.\n33:21 Ai shtie n\u00eb dor\u00eb pjes\u00ebn e par\u00eb p\u00ebr veten e tij, sepse aty ishte pjesa e par\u00eb e rezervuar e udh\u00ebheq\u00ebsit; ai erdhi me krer\u00ebt e popullit dhe zbatoi drejt\u00ebsin\u00eb e Zotit dhe dekretet e tij me Izraelin\".\n33:22 P\u00ebrsa i p\u00ebrket Danit, ai tha: \"Dani \u00ebsht\u00eb nj\u00eb luan i vog\u00ebl, q\u00eb hidhet nga Bashani\".\n33:23 P\u00ebrsa i p\u00ebrket Neftalit, ai tha: \"O Neftali, i ngopur me favore dhe i mbushur me bekime t\u00eb Zotit, pushto per\u00ebndimin dhe jugun\".\n33:24 P\u00ebrsa i p\u00ebrket Asherit, ai tha: \"M\u00eb i bekuari nga t\u00ebr\u00eb bijt\u00eb qoft\u00eb Asheri! Le t\u00eb jet\u00eb i preferuari i v\u00ebllez\u00ebrve t\u00eb tij dhe t\u00eb zhys\u00eb k\u00ebmb\u00ebn e tij n\u00eb vaj.\n33:25 Sandalet e tij t\u00eb jen\u00eb prej hekuri dhe prej bronzi, dhe forca jote t\u00eb vazhdoj\u00eb sa jan\u00eb dit\u00ebt e tua.\n33:26 Askush nuk \u00ebsht\u00eb barabar me Per\u00ebndin\u00eb e Jeshurunit, q\u00eb shkon me kal\u00eb n\u00ebp\u00ebr qiejt\u00eb n\u00eb ndihm\u00ebn t\u00ebnde dhe shkon mbi ret\u00eb me madh\u00ebshtin\u00eb e tij.\n33:27 Per\u00ebndia i koh\u00ebve t\u00eb lashta \u00ebsht\u00eb streha jote dhe posht\u00eb teje ndodhen krah\u00ebt e tij t\u00eb p\u00ebrjetsh\u00ebm. Ai do ta d\u00ebboj\u00eb armikun para teje dhe do t\u00eb thot\u00eb: \"Shkat\u00ebrroje!\".\n33:28 At\u00ebher\u00eb Izraeli do ta ndiej\u00eb veten t\u00eb sigurt\u00eb, n\u00eb nj\u00eb vend gruri dhe mushti; dhe qielli i tij di t\u00eb jap\u00eb ves\u00eb.\n33:29 Ti je i lumtur, o Izrarel! Kush \u00ebsht\u00eb barabar me ty, o popull i shp\u00ebtuar nga Zoti? Ai \u00ebsht\u00eb mburoja q\u00eb t\u00eb ndihmon dhe shpata e lavdis\u00eb sate. Armiqt\u00eb e tu do t\u00eb t\u00eb n\u00ebnshtrohen dhe ti do t\u00eb shkel\u00ebsh vendet e tyre t\u00eb larta\".\n34:1 Pastaj Moisiu u ngjit nga fusha e Moabit n\u00eb Malin Nebo, n\u00eb maj\u00ebn e Pisgahut, q\u00eb ndodhet n\u00eb bregun e kund\u00ebrt t\u00eb Jerikos. Dhe Zoti i tregoi t\u00ebr\u00eb vendin e Galaadit deri n\u00eb Dan,\n34:2 t\u00ebr\u00eb Naftalin, vendin e Efraimit dhe t\u00eb Manasit, t\u00ebr\u00eb vendin e Jud\u00ebs deri n\u00eb detin per\u00ebndimor,\n34:3 Negevin dhe fush\u00ebn e lugin\u00ebs t\u00eb Jerikos, qytet i palmave, deri n\u00eb Tsoar.\n34:4 Zoti tha: \"Ky \u00ebsht\u00eb vendi q\u00eb u premtova me betim Abrahamit, Isakut dhe Jakobit, duke u th\u00ebn\u00eb: \"Un\u00eb do t'ua jap pasardh\u00ebsve tuaj\". Ti e pe me syt\u00eb e tua, por nuk do t\u00eb hysh n\u00eb t\u00eb!\".\n34:5 K\u00ebshtu Moisiu, sh\u00ebrb\u00ebtori i Zoit, vdiq aty, n\u00eb vendin e Moabit, simbas fjal\u00ebs s\u00eb Zotit.\n34:6 Dhe Zoti e varrosi n\u00eb lugin\u00ebn e vendit t\u00eb Moabit, p\u00ebrball\u00eb Beth-Peorit; dhe askush nuk e ka m\u00ebsuar deri m\u00eb sot vendin e varrit t\u00eb tij.\n34:7 Moisiu ishte nj\u00ebqind e nj\u00ebzet vje\u00e7 kur vdiq; shikimi i tij nuk ishte dob\u00ebsuar dhe fuqia e tij nuk i qe mpakur.\n34:8 Bijt\u00eb e Izraelit e qan\u00eb n\u00eb fushat e Moabit tridhjet\u00eb dit\u00eb; pastaj dit\u00ebt e zis\u00eb dhe t\u00eb vajtimit p\u00ebr Moisiun mor\u00ebn fund.\n34:9 At\u00ebher\u00eb Jozueu, bir i Nunit, u mbush me frym\u00ebn e dituris\u00eb, sepse Moisiu kishte v\u00ebn\u00eb duart mbi t\u00eb; k\u00ebshtu bijt\u00eb e Izraelit iu bind\u00ebn atij dhe vepruan ashtu si e kishte urdh\u00ebruar Moisiun Zoti.\n34:10 Nuk doli m\u00eb n\u00eb Izrael nj\u00eb profet i ngjash\u00ebm me Moisiun, me t\u00eb cilin Zoti fliste sy p\u00ebr sy,\n34:11 n\u00eb t\u00eb gjitha shenjat dhe mrekullit\u00eb q\u00eb Zoti e d\u00ebrgoi t\u00eb b\u00ebnte n\u00eb vendin e Egjiptit para Faraonit, para t\u00ebr\u00eb sh\u00ebrb\u00ebtor\u00ebve t\u00eb tij dhe t\u00ebr\u00eb vendit t\u00eb tij,\n34:12 n\u00eb t\u00eb gjith\u00eb madh\u00ebshtin\u00eb e fuqis\u00eb dhe n\u00eb t\u00eb gjitha gj\u00ebrat e m\u00ebdha dhe t\u00eb tmerrshme q\u00eb Moisiu kreu p\u00ebrpara syve t\u00eb t\u00eb gjith\u00eb Izraelit.","title":"Albanian Bible: Deuteronomy","type":"page"}
