{"collection":"Bible & Christianity","html_url":"https://unchartedknowledge.5gfusion.net/browse/bib/wb/alb/isa.htm","path":"bib/wb/alb/isa.htm","source_url":"https://sacred-texts.com/bib/wb/alb/isa.htm","text":"1:1 Vegimi i Isaias, birit t\u00eb Amotsit, q\u00eb ai pa p\u00ebr Jud\u00ebn dhe Jeruzalemin n\u00eb dit\u00ebt e Uziahut, t\u00eb Jothamit, t\u00eb Ashazit dhe t\u00eb Ezekias; mbret\u00ebr t\u00eb Jud\u00ebs;\n1:2 D\u00ebgjoni; o qiej; dhe d\u00ebgjo, o tok\u00eb, sepse Zoti ka folur: \"Kam edukuar f\u00ebmij\u00eb dhe i rrita, ata u rebeluan kund\u00ebr meje.\n1:3 Kau e njeh t\u00eb zotin e tij dhe gomari grazhdin e zot\u00ebris\u00eb s\u00eb tij, por Izraeli nuk ka dije dhe populli im nuk ka mend\".\n1:4 Mjer\u00eb, komb m\u00ebkatar, popull i ngarkuar me paudh\u00ebsi, rac\u00eb keqb\u00ebr\u00ebsish, bij q\u00eb veprojn\u00eb n\u00eb m\u00ebnyr\u00eb t\u00eb \u00e7oroditur! Kan\u00eb braktisur Zotin, kan\u00eb p\u00ebr\u00e7muar t\u00eb Shenjtin e Izraelit, kan\u00eb devijuar dhe jan\u00eb kthyer prapa.\n1:5 Pse doni q\u00eb t\u00eb goditeni edhe m\u00eb? Do t\u00eb ngrinit krye edhe m\u00eb tep\u00ebr. Gjith\u00eb koka \u00ebsht\u00eb e s\u00ebmur\u00eb, gjith\u00eb zemra l\u00ebngon.\n1:6 Nga tabani i k\u00ebmb\u00ebs deri te koka nuk ka asgj\u00eb t\u00eb sh\u00ebndosh\u00eb; vet\u00ebm plag\u00eb, vurrata dhe plag\u00eb t\u00eb hapura, q\u00eb nuk jan\u00eb as pastruar, as lidhur as qet\u00ebsuar me vaj.\n1:7 Vendi juaj \u00ebsht\u00eb shkretuar, qytetet tuaja jan\u00eb djegur nga zjarri, tok\u00ebn tuaj e p\u00ebrpijn\u00eb t\u00eb huajt\u00eb para syve tuaj; \u00ebsht\u00eb si nj\u00eb shkretim sikur ta kishin shkat\u00ebrruar t\u00eb huajt\u00eb.\n1:8 K\u00ebshtu bija e Sionit ka mbetur si nj\u00eb karakoll\u00eb n\u00eb nj\u00eb vresht, si nj\u00eb kasolle n\u00eb nj\u00eb ar\u00eb me shalqi, si nj\u00eb qytet i ngujuar.\n1:9 N\u00eb qoft\u00eb se Zoti i ushtrive nuk do t\u00eb na kishte l\u00ebn\u00eb nj\u00eb mbetje t\u00eb vog\u00ebl, do t\u00eb ishim si Sodoma, do t'i ngjisnim Gomorr\u00ebs.\n1:10 D\u00ebgjoni fjal\u00ebn e Zotit, o krer\u00eb t\u00eb Sodom\u00ebs, verini veshin ligjit t\u00eb Per\u00ebndis\u00eb ton\u00eb, o popull i Gomorr\u00ebs!\n1:11 \"\u00c7'm\u00eb duhet shumica e flijimeve tuaja, thot\u00eb Zoti. Jam ngopur nga olokaustet e deshve dhe nga dhjami i kafsh\u00ebve t\u00eb majme; gjakun e demave, t\u00eb qengjave dhe t\u00eb cjepve nuk e p\u00eblqej.\n1:12 Kur vini t\u00eb paraqiteni p\u00ebrpara meje, kush ua ka k\u00ebrkuar k\u00ebt\u00eb, q\u00eb t\u00eb shkelni oborret e mia?\n1:13 Mos sillni m\u00eb blatime t\u00eb kota; temjani \u00ebsht\u00eb neveri p\u00ebr mua; nuk mund t'i duroj h\u00ebnat e reja dhe t\u00eb shtunat, thirrjen e asambleve dhe paudh\u00ebsin\u00eb bashk\u00eb me mbledhjet e shenjta.\n1:14 Un\u00eb i urrej h\u00ebnat e reja tuaja dhe festat tuaja solemne; jan\u00eb nj\u00eb barr\u00eb p\u00ebr mua, jam lodhur duke i duruar.\n1:15 Kur i shtrini duart tuaja, un\u00eb i fsheh syt\u00eb e mi nga ju; edhe kur i shumoni lutjet tuaja, un\u00eb nuk d\u00ebgjoj; duart tuaja jan\u00eb t\u00ebr\u00eb gjak.\n1:16 Lahuni, pastrohuni, largoni nga prania ime lig\u00ebsin\u00eb e veprimeve tuaja, mos b\u00ebni m\u00eb keq.\n1:17 M\u00ebsoni t\u00eb b\u00ebni t\u00eb mir\u00ebn, k\u00ebrkoni drejt\u00ebsin\u00eb, ndihmoni t\u00eb shtypurin, sigurojini drejt\u00ebsi jetimit, mbroni \u00e7\u00ebshtjen e gruas s\u00eb ve.\n1:18 Ejani, pra, dhe t\u00eb diskutojm\u00eb bashk\u00eb, thot\u00eb Zoti, edhe sikur m\u00ebkatet tuaja t\u00eb ishin t\u00eb kuqe flak\u00eb, do t\u00eb b\u00ebhen t\u00eb bardha si bora, edhe sikur t\u00eb ishin t\u00eb kuqe t\u00eb purpur, do t\u00eb b\u00ebhen si leshi.\n1:19 N\u00eb rast se jeni t\u00eb gatsh\u00ebm t\u00eb bindeni, do t\u00eb hani gj\u00ebrat m\u00eb t\u00eb mira t\u00eb vendit;\n1:20 por n\u00eb rast se refuzoni dhe rebeloheni, do t'ju p\u00ebrpij\u00eb shpata\", sepse goja e Zotit ka folur.\n1:21 Si b\u00ebhet q\u00eb qyteti besnik \u00ebsht\u00eb shnd\u00ebrruar n\u00eb nj\u00eb prostitut\u00eb? Ishte plot ndershm\u00ebri, drejt\u00ebsia q\u00ebndronte n\u00eb t\u00eb, por tani aty banojn\u00eb vras\u00ebsit.\n1:22 Argjendi yt \u00ebsht\u00eb b\u00ebr\u00eb zgjyr\u00eb, vera jote \u00ebsht\u00eb holluar me uj\u00eb.\n1:23 Princat e tu jan\u00eb rebel\u00eb dhe shok\u00eb me hajdut\u00ebt; t\u00eb gjith\u00ebve u p\u00eblqejn\u00eb dhuratat dhe turren pas shp\u00ebrblimeve. Nuk i sigurojn\u00eb drejt\u00ebsi jetimit dhe \u00e7\u00ebshtja e gruas s\u00eb ve nuk arrin para tyre.\n1:24 Prandaj Per\u00ebndia, Zoti i ushtrive, i Fuqishmi i Izraelit thot\u00eb: \"Po, do t\u00eb hakmerrem me kund\u00ebrshtar\u00ebt e mi, do t\u00eb marr hak me armiqt\u00eb e mi.\n1:25 Do ta v\u00eb p\u00ebrs\u00ebri dor\u00ebn time mbi ty, do t\u00eb t\u00eb pastroj nga zgjyrat e tua si me sod\u00ebn dhe do t\u00eb heq t\u00ebr\u00eb plumbin t\u00ebnd.\n1:26 Do t\u00eb rivendos gjyqtar\u00ebt e tu si\u00e7 ishin n\u00eb krye dhe k\u00ebshilltar\u00ebt e tu si\u00e7 ishin n\u00eb fillim. Mbas k\u00ebsaj do t\u00eb quhesh \"qyteti i drejt\u00ebsis\u00eb\", \"qyteti besnik\".\n1:27 Sioni do t\u00eb \u00e7lirohet me an\u00eb t\u00eb drejt\u00ebs dhe ata q\u00eb do t\u00eb pendohen me an\u00eb t\u00eb drejt\u00ebsis\u00eb.\n1:28 Por rebel\u00ebt dhe m\u00ebkatar\u00ebt do t\u00eb shkat\u00ebrrohen s\u00eb bashku, dhe ata q\u00eb braktisin Zotin do t\u00eb shfarosen.\n1:29 At\u00ebher\u00eb do t'ju vij\u00eb turp p\u00ebr lisat q\u00eb keni dashur dhe do t\u00eb skuqeni p\u00ebr kopshtet q\u00eb keni zgjedhur.\n1:30 Sepse do t\u00eb jeni si nj\u00eb lis me gjethe t\u00eb fishkura dhe si nj\u00eb kop\u00ebsht pa uj\u00eb.\n1:31 Njeriu i fort\u00eb do t\u00eb jet\u00eb si kallamishtet dhe vepra e tij si nj\u00eb shk\u00ebndij\u00eb; do t\u00eb digjen t\u00eb dy bashk\u00eb dhe askush nuk do t'i shuaj\u00eb\".\n2:1 Fjala q\u00eb Isaia, bir i Amotsit, pati si vegim lidhur me Jud\u00ebn dhe Jeruzalemin.\n2:2 N\u00eb dit\u00ebt e fundit do t\u00eb vij q\u00eb mali ku ndodhet sht\u00ebpia e Zotit do t\u00eb vendoset n\u00eb maj\u00ebn e maleve dhe do t\u00eb ngrihet mbi disa kodra, dhe k\u00ebtu do t\u00eb vershojn\u00eb t\u00ebr\u00eb kombet.\n2:3 Shum\u00eb popuj do t\u00eb vijn\u00eb duke th\u00ebn\u00eb: \"Ejani, t\u00eb ngjitemi n\u00eb malin e Zotit, n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb e Per\u00ebndis\u00eb t\u00eb Jakobit; ai do t\u00eb na m\u00ebsoj\u00eb rrug\u00ebt e tij dhe ne do t\u00eb ecim n\u00eb shtigjet e tij\". Sepse nga Sioni do t\u00eb dal\u00eb ligji dhe nga Jeruzalemi fjala e Zotit.\n2:4 Ai do t\u00eb siguroj\u00eb drejt\u00ebsi midis kombeve dhe do t\u00eb qortoj\u00eb shum\u00eb popuj. Do t'i fark\u00ebtojn\u00eb shpatat e tyre duke i kthyer n\u00eb plugje dhe heshtat e tyre n\u00eb drapinj; nj\u00eb komb nuk ka p\u00ebr t\u00eb ngritur shpat\u00ebn kund\u00ebr nj\u00eb kombi tjet\u00ebr dhe nuk do t\u00eb m\u00ebsojn\u00eb m\u00eb luft\u00ebn.\n2:5 O sht\u00ebpi e Jakobit, ejani dhe t\u00eb ecim n\u00eb drit\u00ebn e Zotit!\n2:6 Sepse ti, o Zot, ke braktisur popullin t\u00ebnd, sht\u00ebpin\u00eb e Jakobit, sepse jan\u00eb plot me praktika lindore, ushtrojn\u00eb magjin\u00eb si Filistejt\u00eb, lidhin aleanca me bijt\u00eb e t\u00eb huajve.\n2:7 Vendi i tyre \u00ebsht\u00eb plot me argjend dhe me ar dhe thesaret e tyre nuk kan\u00eb fund; vendi i tyre \u00ebsht\u00eb plot me kuaj dhe qerret e tyre s'kan\u00eb t\u00eb sosur.\n2:8 Vendi i tyre \u00ebsht\u00eb plot me idhuj; bien p\u00ebrmbys p\u00ebrpara vepr\u00ebs s\u00eb vet\u00eb duarve t\u00eb tyre, p\u00ebrpara atyre gj\u00ebrave q\u00eb kan\u00eb b\u00ebr\u00eb gishtat e tyre.\n2:9 Prandaj njeriu i zakonsh\u00ebm p\u00ebrulet dhe njeriu i shquar ulet, por ti nuk i fal.\n2:10 Hyr n\u00eb shk\u00ebmb dhe fshihu n\u00eb pluhurin p\u00ebrpara tmerrit t\u00eb Zotit dhe p\u00ebrpara shk\u00eblqimit t\u00eb madh\u00ebris\u00eb s\u00eb tij.\n2:11 V\u00ebshtrimi krenar i njeriut do t\u00eb ulet dhe krenaria e vdekatar\u00ebve do t\u00eb p\u00ebrulet; vet\u00ebm Zoti do t\u00eb lart\u00ebsohet at\u00eb dit\u00eb.\n2:12 Sepse dita e Zotit t\u00eb ushtrive do t\u00eb vij\u00eb kund\u00ebr \u00e7do gj\u00ebje krenare dhe kryelart\u00eb dhe kund\u00ebr \u00e7do gj\u00ebje q\u00eb ngrihet, p\u00ebr ta ulur,\n2:13 kund\u00ebr gjith\u00eb kedrave t\u00eb Libanit, t\u00eb lart\u00eb dhe t\u00eb ngritur, dhe kund\u00ebr t\u00eb gjitha lisave t\u00eb Bashanit,\n2:14 kund\u00ebr t\u00eb gjitha maleve t\u00eb larta dhe kodrave t\u00eb larta;\n2:15 kund\u00ebr \u00e7do kulle shum\u00eb t\u00eb lart\u00eb dhe kund\u00ebr \u00e7do muri t\u00eb fortifikuar,\n2:16 kund\u00ebr gjith\u00eb anijeve t\u00eb Tarshishit dhe kund\u00ebr t\u00eb gjitha gj\u00ebrave t\u00eb k\u00ebndshme.\n2:17 Kryelart\u00ebsia e njeriut do t\u00eb ulet dhe krenaria e njer\u00ebzve t\u00eb shquar do t\u00eb p\u00ebrulet; vet\u00ebm Zoti do t\u00eb lart\u00ebsohet at\u00eb dit\u00eb.\n2:18 Idhujt do t\u00eb hiqen plot\u00ebsisht.\n2:19 Njer\u00ebzit do t\u00eb hyjn\u00eb n\u00eb shpellat e shk\u00ebmbinjve dhe n\u00eb guvat e tok\u00ebs p\u00ebrpara tmerrit t\u00eb Zotit dhe shk\u00eblqimit t\u00eb madh\u00ebris\u00eb s\u00eb tij, kur do t\u00eb ngrihet p\u00ebr ta b\u00ebr\u00eb tok\u00ebn t\u00eb dridhet.\n2:20 N\u00eb k\u00ebt\u00eb dit\u00eb njer\u00ebzit do t'ua hedhin minjve dhe lakuriqve t\u00eb nat\u00ebs idhujt e tyre prej argjendi dhe idhujt e tyre prej ari, q\u00eb i kan\u00eb prodhuar p\u00ebr t'i adhuruar,\n2:21 p\u00ebr t'u futur n\u00eb t\u00eb \u00e7arat e shk\u00ebmbinjve dhe n\u00eb greminat e krepave para tmerrit t\u00eb Zotit dhe shk\u00eblqimit t\u00eb madh\u00ebris\u00eb s\u00eb tij, kur do t\u00eb ngrihet p\u00ebr ta b\u00ebr\u00eb tok\u00ebn t\u00eb dridhet.\n2:22 Mos kini m\u00eb besim te njeri, n\u00eb flegrat e t\u00eb cilit nuk ka ve\u00e7 se nj\u00eb frym\u00eb; si mund t\u00eb mb\u00ebshtetesh te ai?\n3:1 Ja, Per\u00ebndia, Zoti i ushtrive, \u00ebsht\u00eb duke i hequr Jeruzalemit dhe Jud\u00ebs \u00e7do mb\u00ebshtetje dhe p\u00ebrkrahje, \u00e7do mb\u00ebshtjetje me buk\u00eb dhe \u00e7do mb\u00ebshtetje me uj\u00eb;\n3:2 trimin dhe luft\u00ebtarin, gjyqtarin dhe profetin, falltarin dhe plakun,\n3:3 komandantin e nj\u00eb pes\u00ebdhjet\u00ebsheje dhe parin\u00eb, k\u00ebshilltarin, ekspertin n\u00eb artet magjike dhe ysht\u00ebsin e shkath\u00ebt.\n3:4 Do t'u jap atyre djem si princa dhe f\u00ebmij\u00eb do t'i sundojn\u00eb.\n3:5 Populli do t\u00eb jet\u00eb i shtypur, njeri nga tjetri, dhe secili nga i af\u00ebrmi i tij; f\u00ebmija do t\u00eb jet\u00eb i pasjellsh\u00ebm me plakun, njeriu i keq me njeriun e nderuar.\n3:6 Dikush do t\u00eb kap\u00eb v\u00ebllan\u00eb e vet n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb e atit t\u00eb tij dhe do t'i thot\u00eb: \"Ti ke nj\u00eb mantel, b\u00ebhu i pari yn\u00eb dhe kujdesu p\u00ebr k\u00ebt\u00eb shkat\u00ebrrim\".\n3:7 Por at\u00eb dit\u00eb ai do t\u00eb deklaroj\u00eb solemnisht duke th\u00ebn\u00eb: \"Un\u00eb nuk do t'i lidh plag\u00ebt tuaja, sepse n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb time nuk ka as buk\u00eb as mantel; mos m\u00eb vini t\u00eb par\u00eb t\u00eb popullit\".\n3:8 N\u00eb fakt Jeruzalemi dridhet dhe Juda po bie, sepse gjuha e tyre dhe veprat e tyre jan\u00eb kund\u00ebr Zotit, p\u00ebr t\u00eb provokuar zem\u00ebrimin e v\u00ebshtrimit t\u00eb madh\u00ebris\u00eb s\u00eb tij.\n3:9 An\u00ebsia e tyre me personat d\u00ebshmon kund\u00ebr tyre, ata v\u00ebn\u00eb n\u00eb dukje m\u00ebkatin e tyre si Sodoma dhe nuk e fshehin. Mjer\u00eb ata, sepse i b\u00ebjn\u00eb keq vetes s\u00eb tyre.\n3:10 I thoni t\u00eb drejtit se do t'i dal\u00eb mir\u00eb, sepse do t\u00eb haj\u00eb frytin e veprave t\u00eb tij.\n3:11 Mjer\u00eb i pabesi! Do t'i bjer\u00eb mbi kok\u00eb fatkeq\u00ebsia, sepse do t'i jepet ajo q\u00eb duart e tij kan\u00eb p\u00ebrgatitur.\n3:12 Shtyp\u00ebsit e popullit tim jan\u00eb f\u00ebmij\u00eb, dhe grat\u00eb sundojn\u00eb mbi t\u00eb. O populli im, ata q\u00eb t\u00eb udh\u00ebheqin t\u00eb \u00e7ojn\u00eb jasht\u00eb rruge dhe shkat\u00ebrrojn\u00eb shtegun q\u00eb ti p\u00ebrshkon.\n3:13 Zoti paraqitet p\u00ebr t\u00eb paditur dhe z\u00eb vend p\u00ebr t\u00eb gjykuar popujt.\n3:14 Zoti hyn n\u00eb gjyq me pleqt\u00eb e popullit t\u00eb tij dhe me princat e tij: \"Jeni ju q\u00eb e keni p\u00ebrpir\u00eb vreshtin; trupat pa jet\u00eb t\u00eb t\u00eb varf\u00ebrve ndodhen n\u00eb sht\u00ebpit\u00eb tuaja.\n3:15 \u00c7far\u00eb t\u00eb drejte keni t\u00eb merrni n\u00ebp\u00ebr k\u00ebmb\u00eb popullin tim dhe t\u00eb shtypni fytyr\u00ebn e t\u00eb varf\u00ebrve?\", thot\u00eb Per\u00ebndia, Zoti i ushtrive.\n3:16 Zoti thot\u00eb akoma: \"Me qen\u00eb se vajzat e Sionit jan\u00eb fodulle dhe ecin qaf\u00ebp\u00ebrpjet\u00eb dhe me v\u00ebshtrime provokuese, duke ecur me hapa t\u00eb vogla dhe duke b\u00ebr\u00eb t\u00eb tring\u00ebllojn\u00eb unazat q\u00eb mbajn\u00eb te k\u00ebmb\u00ebt e tyre,\n3:17 Zoti do t\u00eb godas\u00eb me zgjebe maj\u00ebn e kok\u00ebs s\u00eb vajzave t\u00eb Sionit dhe Zoti do t\u00eb nxjerr\u00eb n\u00eb shesh turpet e tyre\".\n3:18 At\u00eb dit\u00eb Zoti do t\u00eb heq\u00eb stolin\u00eb e unazave t\u00eb ky\u00e7eve t\u00eb k\u00ebmb\u00ebs, diejt\u00eb e vegj\u00ebl dhe h\u00ebn\u00ebzat,\n3:19 vath\u00ebt, byzylyk\u00ebt dhe velot,\n3:20 \u00e7allmat, zinxhir\u00ebt e vegj\u00ebl te k\u00ebmb\u00ebt, rrypat e brezit, en\u00ebt e parfumeve dhe hajmalit\u00eb,\n3:21 unazat, xhevahiret p\u00ebr hund\u00eb,\n3:22 rrobat p\u00ebr fest\u00eb, mantelet e vogla, shall\u00ebt dhe \u00e7antat e vogla,\n3:23 pasqyrat, k\u00ebmish\u00ebzat, kapu\u00e7\u00ebt dhe rob\u00ebd\u00ebshambr\u00ebt.\n3:24 Dhe do t\u00eb ndodh\u00eb q\u00eb n\u00eb vend t\u00eb parfumit t\u00eb ket\u00eb kalb\u00ebsira, n\u00eb vend t\u00eb brezit nj\u00eb litar, n\u00eb vend t\u00eb ka\u00e7urelave shog\u00ebsi, n\u00eb vend t\u00eb nj\u00eb veshjeje t\u00eb kushtueshme nj\u00eb thes i ngusht\u00eb, nj\u00eb damk\u00eb zjarri n\u00eb vend t\u00eb bukuris\u00eb.\n3:25 Njer\u00ebzit e tu do t\u00eb bien nga shpata, dhe trimat e tu n\u00eb betej\u00eb.\n3:26 Portat e saj do t\u00eb vajtojn\u00eb dhe do t\u00eb mbajn\u00eb zi; e d\u00ebshp\u00ebruar ajo do t\u00eb ulet p\u00ebr tok\u00eb.\n4:1 Po at\u00eb dit\u00eb shtat\u00eb gra do t\u00eb kapin nj\u00eb burr\u00eb dhe do t'i thon\u00eb: \"Ne do t\u00eb ham\u00eb buk\u00ebn ton\u00eb dhe do t\u00eb vishemi me rrobat tona; vet\u00ebm na l\u00ebr t\u00eb mbajm\u00eb emrin t\u00ebnd, p\u00ebr t\u00eb hequr turpin ton\u00eb\".\n4:2 Po at\u00eb dit\u00eb filizi i Zotit do t\u00eb jet\u00eb gjith\u00eb shk\u00eblqim dhe lavdi, dhe fryti i tok\u00ebs do t\u00eb jet\u00eb krenaria dhe zbukurimi i t\u00eb shp\u00ebtuarve t\u00eb Izraelit.\n4:3 Dhe ka p\u00ebr t\u00eb ndodhur q\u00eb ata q\u00eb do t\u00eb ken\u00eb mbetur n\u00eb Sion dhe ai q\u00eb do t\u00eb mbijetoj\u00eb n\u00eb Jeruzalem do t\u00eb quhet i shenjt\u00eb, dometh\u00ebn\u00eb kushdo q\u00eb n\u00eb Jeruzalem figuron i shkruar nd\u00ebr t\u00eb gjall\u00ebt.\n4:4 Kur Zoti t\u00eb ket\u00eb lar\u00eb sh\u00ebmtirat e bijave t\u00eb Sionit dhe t\u00eb ket\u00eb zhdukur gjakun nga mesi i Jeruzalemit me frym\u00ebn e drejt\u00ebsis\u00eb dhe me frym\u00ebn e shfarosjes,\n4:5 at\u00ebher\u00eb Zoti do t\u00eb krijoj\u00eb mbi \u00e7do banes\u00eb t\u00eb malit Sion dhe n\u00eb kuvendet e tij nj\u00eb re tymi gjat\u00eb dit\u00ebs dhe nj\u00eb shk\u00eblqim zjarri flak\u00ebrues gjat\u00eb nat\u00ebs, sepse mbi t\u00ebr\u00eb lavdin\u00eb do t\u00eb ket\u00eb nj\u00eb mbrojtje.\n4:6 Dhe do t\u00eb ket\u00eb nj\u00eb \u00e7ad\u00ebr q\u00eb do t\u00eb sh\u00ebrbej\u00eb p\u00ebr t\u00eb b\u00ebr\u00eb hije kund\u00ebr t\u00eb nxehtit t\u00eb dit\u00ebs, si dhe p\u00ebr t\u00eb sh\u00ebrbyer si streh\u00eb dhe mbrojtje kund\u00ebr furtun\u00ebs dhe shiut.\n5:1 Dua t\u00eb k\u00ebndoj p\u00ebr t\u00eb dashurin tim nj\u00eb kantik t\u00eb mikut tim lidhur me vreshtin e tij. I dashuri im kishte nj\u00eb vresht mbi nj\u00eb kodrin\u00eb shum\u00eb pjellore.\n5:2 E rrethoi me nj\u00eb gardh, hoqi gur\u00ebt, mbolli hardhi t\u00eb cil\u00ebsis\u00eb m\u00eb t\u00eb mir\u00eb, nd\u00ebrtoi n\u00eb mes nj\u00eb kull\u00eb dhe b\u00ebri nj\u00eb trokull. Ai priste q\u00eb t\u00eb prodhonte rrush t\u00eb mir\u00eb, kurse prodhoi rrush t\u00eb eg\u00ebr.\n5:3 K\u00ebshtu, pra, o banor\u00eb t\u00eb Jeruzalemit dhe njer\u00ebz t\u00eb Jud\u00ebs, gjykoni midis meje dhe vreshtit tim.\n5:4 \u00c7far\u00eb mund t'i kisha b\u00ebr\u00eb vreshtit tim q\u00eb nuk ia kam b\u00ebr\u00eb? Pse, nd\u00ebrsa un\u00eb prisja t\u00eb m\u00eb jepte rrush t\u00eb mir\u00eb, ajo m\u00eb dha rrush t\u00eb eg\u00ebr?\n5:5 Por tani do t'ju njoftoj at\u00eb q\u00eb gatitem t\u00eb b\u00ebj me vreshtin tim: do ta heq gardhin dhe do ta p\u00ebrpihet krejt, do t\u00eb shemb murin e tij dhe at\u00eb do ta shkelin.\n5:6 Do ta katandis n\u00eb nj\u00eb shkret\u00ebtir\u00eb: as nuk do ta krasit as nuk do ta punoj me shat\u00eb, por do t\u00eb mbijn\u00eb ferra dhe gjemba; dhe do t\u00eb urdh\u00ebroj ret\u00eb q\u00eb t\u00eb mos bjer\u00eb shi, fare.\n5:7 Vreshti i Zotit t\u00eb ushtrive \u00ebsht\u00eb sht\u00ebpia e Izraelit, dhe njer\u00ebzit e Jud\u00ebs jan\u00eb mb\u00ebltesa e k\u00ebnaq\u00ebsis\u00eb s\u00eb tij. Ai priste ndershm\u00ebri, dhe ja, gjakderdhje, priste drejt\u00ebsi dhe ja, britma ankthi.\n5:8 Mjer\u00eb ata q\u00eb i shtojn\u00eb sht\u00ebpis\u00eb nj\u00eb sht\u00ebpi tjet\u00ebr, q\u00eb bashkojn\u00eb nj\u00eb ar\u00eb me nj\u00eb ar\u00eb tjet\u00ebr, deri sa t\u00eb mos ket\u00eb m\u00eb vend, dhe k\u00ebshtu t\u00eb mbeten t\u00eb vetmuar p\u00ebr t\u00eb banuar n\u00eb mes t\u00eb vendit.\n5:9 N\u00eb vesh\u00ebt e mi Zoti i ushtrive \u00ebsht\u00eb betuar: \"N\u00eb t\u00eb v\u00ebrtet\u00eb shum\u00eb sht\u00ebpi do t\u00eb shkretohen, sht\u00ebpi t\u00eb bukura dhe t\u00eb m\u00ebdha do t\u00eb mbeten pa banor\u00eb\".\n5:10 Sepse dhjet\u00eb juger\u00eb vresht do t\u00eb prodhojn\u00eb vet\u00ebm nj\u00eb bato dhe nj\u00eb homer fare do t\u00eb prodhoj\u00eb vet\u00ebm nj\u00eb efa.\n5:11 Mjer\u00eb ata q\u00eb ngrihen her\u00ebt n\u00eb m\u00ebngjes p\u00ebr t'u turrur pas pijeve deh\u00ebse dhe vonohen deri n\u00eb mbr\u00ebmje sa t\u00eb flak\u00ebrohen nga vera!\n5:12 N\u00eb banketet e tyre ka qeste, harpa, dajre, fyell dhe ver\u00eb, por ata nuk i kushtojn\u00eb kujdes vepr\u00ebs s\u00eb Zotit dhe nuk marrin parasysh at\u00eb q\u00eb ai ka b\u00ebr\u00eb me duart e tij.\n5:13 Prandaj populli im shkon n\u00eb rob\u00ebri p\u00ebr munges\u00eb njohurie, fisnik\u00ebria e tij vdes nga uria dhe turma e tij do t\u00eb digjet nga etja.\n5:14 Prandaj Sheoli ka zmadhuar goj\u00ebn e tij dhe e ka hapur goj\u00ebn e tij jasht\u00eb mase, dhe n\u00eb t\u00eb do t\u00eb zbresin lavdia e tij, turma e tij, zhurma e tij dhe ai q\u00eb feston n\u00eb t\u00eb.\n5:15 Njeriu i zakonsh\u00ebm do t\u00eb p\u00ebrulet, njeriu i r\u00ebnd\u00ebsish\u00ebm do t\u00eb ulet dhe syt\u00eb e krenar\u00ebve do t\u00eb p\u00ebrulen.\n5:16 Por Zoti i ushtrive do t\u00eb jet\u00eb lart\u00ebsuar n\u00eb gjyq, dhe Per\u00ebndia i shenjt\u00eb do t\u00eb tregohet i shenjt\u00eb n\u00eb drejt\u00ebsi.\n5:17 At\u00ebher\u00eb qengjat do t\u00eb kullosin si n\u00eb kullotat e tyre dhe t\u00eb huajt\u00eb do t\u00eb p\u00ebrpijn\u00eb arat e shkretuara t\u00eb t\u00eb pasurve.\n5:18 Mjer\u00eb ata q\u00eb t\u00ebrheqin padrejt\u00ebsin\u00eb me litar\u00ebt e falsitetit dhe m\u00ebkatin si me litar\u00ebt e qerres,\n5:19 dhe thon\u00eb: \"Le ta b\u00ebj\u00eb shpejt, le ta kryej\u00eb vepr\u00ebn e tij, q\u00eb t\u00eb mund ta shohim. Le t\u00eb afrohet dhe t\u00eb kryhet plani i t\u00eb Shenjtit t\u00eb Izraelit q\u00eb t\u00eb mund ta shohim\".\n5:20 Mjer\u00eb ata q\u00eb e quajn\u00eb t\u00eb mir\u00eb t\u00eb keqen dhe t\u00eb keqe t\u00eb mir\u00ebn, q\u00eb nd\u00ebrrojn\u00eb terrin n\u00eb drit\u00eb dhe drit\u00ebn n\u00eb terr, q\u00eb nd\u00ebrrojn\u00eb hidh\u00ebsir\u00ebn n\u00eb \u00ebmb\u00eblsi dhe \u00ebmb\u00eblsin\u00eb n\u00eb hidh\u00ebsi!\n5:21 Mjer\u00eb ata q\u00eb jan\u00eb t\u00eb urt\u00eb n\u00eb syt\u00eb e tyre dhe t\u00eb zgjuar para vetvetes!\n5:22 Mjer\u00eb kampion\u00ebve n\u00eb pirjen e ver\u00ebs dhe t\u00eb shkatht\u00ebve n\u00eb p\u00ebrzierjen e pijeve deh\u00ebse,\n5:23 q\u00eb e nxjerrin t\u00eb pafajsh\u00ebm njeriun e keq p\u00ebr nj\u00eb dhurat\u00eb dhe ia mohojn\u00eb t\u00eb drejtit t\u00eb drejt\u00ebn e tij!\n5:24 Prandaj, ashtu si nj\u00eb gjuh\u00eb zjarri p\u00ebrpin kallamishtet dhe flaka konsumon kasht\u00ebn, k\u00ebshtu rr\u00ebnja e tyre do t\u00eb hiqet si nj\u00eb kalb\u00ebsir\u00eb dhe lulja e tyre do t\u00eb hiqet si t\u00eb ishte pluhur, sepse kan\u00eb hedhur posht\u00eb ligjin e Zotit t\u00eb ushtrive dhe kan\u00eb p\u00ebr\u00e7muar fjal\u00ebn e t\u00eb Shenjtit t\u00eb Izraelit.\n5:25 P\u00ebr k\u00ebt\u00eb zem\u00ebrimi i Zotit \u00ebsht\u00eb ndezur kund\u00ebr popullit t\u00eb tij; ai ka shtrir\u00eb dor\u00ebn e vet kund\u00ebr tij dhe e ka goditur; k\u00ebshtu malet u drodh\u00ebn dhe kufomat e tyre rrin\u00eb si mbeturina n\u00eb mes t\u00eb rrug\u00ebve; megjith\u00ebk\u00ebt\u00eb zem\u00ebrimi i tij nuk \u00ebsht\u00eb qet\u00ebsuar dhe dora e tij rri e shtrir\u00eb.\n5:26 Ai do t\u00eb ngrer\u00eb nj\u00eb flamur p\u00ebr kombet e larg\u00ebta dhe do t'u f\u00ebrsh\u00ebllej\u00eb nga skajet e tok\u00ebs; dhe ja, ato do t\u00eb vijn\u00eb shpejt dhe menj\u00ebher\u00eb.\n5:27 Asnj\u00eb prej tyre nuk do t\u00eb jet\u00eb i lodhur ose do t\u00eb l\u00ebkundet, asnj\u00eb nuk ka p\u00ebr t\u00eb dremitur ose p\u00ebr t\u00eb fjetur; brezi i ij\u00ebve t\u00eb tyre nuk do t\u00eb zgjidhet, nuk do t\u00eb k\u00ebputet gjalma e k\u00ebpuc\u00ebve t\u00eb tyre.\n5:28 Shigjetat e tyre jan\u00eb me maj\u00eb dhe t\u00ebr\u00eb harqet e tyre jan\u00eb t\u00eb nderura; thundrat e kuajve t\u00eb tyre do t\u00eb duken si gur\u00eb dhe rrotat e qerreve t\u00eb tyre si nj\u00eb shakullim\u00eb.\n5:29 Vrumbullima e tyre do t\u00eb jet\u00eb si ajo e nj\u00eb luani: do t\u00eb vrumbullojn\u00eb si luan\u00eb t\u00eb vegj\u00ebl, po, do t\u00eb vrumbullojn\u00eb, do ta z\u00ebn\u00eb gjahun dhe do ta \u00e7ojn\u00eb n\u00eb nj\u00eb vend t\u00eb sigurt dhe askush nuk do t'ua heq\u00eb.\n5:30 At\u00eb dit\u00eb do t\u00eb ul\u00ebrijn\u00eb kund\u00ebr Jud\u00ebs ashtu si ul\u00ebrin deti; po t\u00eb shikosh vendin, ja err\u00ebsira dhe ankthi, dhe drita do t\u00eb err\u00ebsohet nga ret\u00eb.\n6:1 N\u00eb vitin e vdekjes s\u00eb mbretit Uziah, un\u00eb pash\u00eb Zotin t\u00eb ulur mbi nj\u00eb fron t\u00eb ngritur dhe t\u00eb lart\u00eb, dhe cepat e mantelit t\u00eb tij mbushnin tempullin.\n6:2 Mbi t\u00eb ishin serafin\u00ebt; secili prej tyre kishte gjasht\u00eb krah\u00eb: me dy mbulonte fytyr\u00ebn, me dy t\u00eb tjer\u00eb k\u00ebmb\u00ebt dhe me dy fluturonte.\n6:3 Njeri i b\u00ebrtiste tjetrit dhe i thoshte: \"I Shenjt\u00eb, i shenjt\u00eb, i shenjt\u00eb \u00ebsht\u00eb Zoti i ushtrive. T\u00ebr\u00eb toka \u00ebsht\u00eb plot me lavdin\u00eb e tij\".\n6:4 Shtalkat e port\u00ebs u trondit\u00ebn nga z\u00ebri i atij q\u00eb b\u00ebrtiste, nd\u00ebrsa tempulli po mbushej me tym.\n6:5 At\u00ebher\u00eb un\u00eb thash\u00eb: \"I mjeri un\u00eb! Un\u00eb jam i humbur, sepse jam nj\u00eb njeri me buz\u00eb t\u00eb papastra dhe banoj n\u00eb mes t\u00eb nj\u00eb populli me buz\u00eb t\u00eb papastra; megjithat\u00eb syt\u00eb e mi kan\u00eb par\u00eb Mbretin, Zotin e ushtrive\".\n6:6 At\u00ebher\u00eb nj\u00eb nga serafin\u00ebt fluturoi drejt meje, duke mbajtur n\u00eb dor\u00eb nj\u00eb ur\u00eb zjarri, q\u00eb kishte marr\u00eb me mash\u00eb nga altari.\n6:7 Me t\u00eb ai preku goj\u00ebn time dhe tha: \"Ja, kjo preku buz\u00ebt e tua, paudh\u00ebsia jote hiqet dhe m\u00ebkati yt shlyhet\".\n6:8 Pastaj d\u00ebgjova z\u00ebrin e Zotit q\u00eb thoshte: \"K\u00eb t\u00eb d\u00ebrgoj dhe kush do t\u00eb shkoj\u00eb p\u00ebr ne?\". Un\u00eb u p\u00ebrgjigja: \"Ja ku jam, d\u00ebrgom\u00eb mua!\".\n6:9 At\u00ebher\u00eb ai tha: \"Shko dhe i thuaj k\u00ebtij populli: D\u00ebgjoni, pra, por pa kuptuar, shikoni, pra, por pa dalluar.\n6:10 B\u00ebje t\u00eb pandieshme zemr\u00ebn e k\u00ebtij populli, ngurt\u00ebso vesh\u00ebt e tij dhe mbyll syt\u00eb e tij q\u00eb t\u00eb mos shikoj\u00eb me syt\u00eb e tij, t\u00eb mos d\u00ebgjoj\u00eb me vesh\u00ebt e tij dhe t\u00eb mos kuptoj\u00eb me zemr\u00ebn e tij, dhe k\u00ebshtudo t\u00eb kthehet dhe t\u00eb jet sh\u00ebruar\".\n6:11 Un\u00eb thash\u00eb: \"Deri kur, o Zot?\". Ai u p\u00ebrgjigj: \"Deri sa qytetet t\u00eb shkat\u00ebrrohen dhe t\u00eb jen\u00eb pa banor\u00eb, sht\u00ebpit\u00eb t\u00eb mos ken\u00eb njeri dhe vendi t\u00eb jet\u00eb i shkretuar dhe i pik\u00eblluar,\n6:12 dhe deri sa Zoti t\u00eb ket\u00eb larguar njer\u00ebzin\u00eb dhe t\u00eb jet\u00eb nj\u00eb braktisje e madhe n\u00eb mes t\u00eb vendit.\n6:13 Do t\u00eb mbetet akoma nj\u00eb e dhjeta e popullsis\u00eb, por edhe kjo do t\u00eb shkat\u00ebrrohet; por ashtu si bafr\u00ebs dhe lisit, kur priten u mbetet cungu, k\u00ebshtu nj\u00eb brez i shenjt\u00eb do t\u00eb jet\u00eb trungu i tij\".\n7:1 Ndodhi n\u00eb dit\u00ebt e Ashazit, birit t\u00eb Jothamit, birit t\u00eb Uziahut, mbret i Jud\u00ebs, q\u00eb Retsini, mbret i Siris\u00eb dhe Pekahu, bir i Remaliahut, mbret i Izraelit, dol\u00ebn p\u00ebr luft\u00eb kund\u00ebr Jeruzalemit, por nuk arrit\u00ebn ta shtien n\u00eb dor\u00eb.\n7:2 Prandaj ia referuan sht\u00ebpis\u00eb s\u00eb Davidit duke th\u00ebn\u00eb: \"Sir\u00ebt kan\u00eb ngritur kampin e tyre n\u00eb Efraim\". K\u00ebshtu zemra e Ashazit dhe zemra e popullit t\u00eb tij u drodh\u00ebn, ashtu si dridhen drur\u00ebt e pyllit nga era.\n7:3 At\u00ebher\u00eb Zoti i tha Isaias: \"Dil p\u00ebrpara Ashazit, ti dhe biri yt Shear-Jashubi, n\u00eb skajin e kanalit t\u00eb hauzit t\u00eb sip\u00ebrm n\u00eb rrug\u00ebn e ar\u00ebs s\u00eb lar\u00ebsit,\n7:4 dhe thuaji: Shiko t\u00eb rrish i qet\u00eb, mos ki frik\u00eb dhe zemra jote t\u00eb mos lig\u00ebshtohet p\u00ebr shkak t\u00eb k\u00ebtyre dy mbeturinave t\u00eb ur\u00ebs s\u00eb zjarrit q\u00eb nxjerr tym, p\u00ebr zem\u00ebrimin e zjarrt\u00eb t\u00eb Retsinit dhe t\u00eb Siris\u00eb, dhe t\u00eb birit t\u00eb Remaliahut.\n7:5 Sepse Siria, Efraimi dhe i biri i Remaliahut kan\u00eb menduar t\u00eb k\u00ebqija kund\u00ebr teje, duke th\u00ebn\u00eb:\n7:6 \"T\u00eb dalim kund\u00ebr Jud\u00ebs, ta temerrojm\u00eb, t\u00eb hapim nj\u00eb t\u00eb \u00e7ar\u00eb n\u00eb muret e saj dhe t\u00eb vendosim si mbret n\u00eb mesin e saj t\u00eb birin e Tabeelit\"\".\n7:7 K\u00ebshtu thot\u00eb Zoti, Zoti: \"Kjo nuk ka p\u00ebr t\u00eb ardhur, nuk ka p\u00ebr t\u00eb ndodhur,\n7:8 sepse kryeqyteti i Siris\u00eb \u00ebsht\u00eb Damasku dhe i pari i Damaskut \u00ebsht\u00eb Retsini. Br\u00ebnda gjasht\u00ebdhjet\u00eb e pes\u00eb vjetve Efraimi do t\u00eb b\u00ebhet cop\u00eb-cop\u00eb dhe nuk do t\u00eb jet\u00eb m\u00eb popull.\n7:9 Kryeqyteti i Efraimit \u00ebsht\u00eb Samaria dhe i pari i Samaris\u00eb \u00ebsht\u00eb i biri i Remaliahut. Po t\u00eb mos besoni, me siguri nuk do t\u00eb b\u00ebhemi t\u00eb q\u00ebndruesh\u00ebm\".\n7:10 Zoti i foli p\u00ebrs\u00ebri Ashazit dhe i tha:\n7:11 \"K\u00ebrkoji nj\u00eb shenj\u00eb p\u00ebr vete Zotit, Per\u00ebndis\u00eb t\u00ebnd; k\u00ebrkoja ose n\u00eb thell\u00ebsit\u00eb ose n\u00eb lart\u00ebsit\u00eb\".\n7:12 Por Ashazi u p\u00ebrgjigj: \"Un\u00eb nuk do t\u00eb k\u00ebrkoj asgj\u00eb, nuk dua t\u00eb tundoj Zotin\".\n7:13 At\u00ebher\u00eb Isaia tha: \"D\u00ebgjoni tani, o sht\u00ebpi e Davidit! Mos \u00ebsht\u00eb, vall\u00eb, nj\u00eb gj\u00eb e vog\u00ebl p\u00ebr ju t\u00eb lodh\u00ebsh njer\u00ebzit, q\u00eb doni t\u00eb lodhni edhe Per\u00ebndin\u00eb tim?\n7:14 Prandaj vet Zoti do t'ju jap\u00eb nj\u00eb shenj\u00eb: Ja, e virgj\u00ebra do t\u00eb mbetet me barr\u00eb dhe do t\u00eb lind\u00eb nj\u00eb f\u00ebmij\u00eb t\u00eb cilin do ta quaj\u00eb Emanuel.\n7:15 Ai do t\u00eb haj\u00eb ajk\u00eb dhe mjalt\u00eb deri sa t\u00eb m\u00ebsoj\u00eb t\u00eb hedh\u00eb posht\u00eb t\u00eb keqen dhe t\u00eb zgjedh\u00eb t\u00eb mir\u00ebn.\n7:16 Por para se f\u00ebmija t\u00eb m\u00ebsoj\u00eb t\u00eb hedh\u00eb posht\u00eb t\u00eb keqen dhe t\u00eb zgjedh\u00eb t\u00eb mir\u00ebn, vendi t\u00eb cilin ti e druan p\u00ebr shkak t\u00eb dy mbret\u00ebrve t\u00eb tij do t\u00eb braktiset.\n7:17 Zoti do t\u00eb sjell\u00eb mbretin e Asiris\u00eb mbi ty, mbi popullin t\u00ebnd dhe mbi sht\u00ebpin\u00eb e atit t\u00ebnd dit\u00eb q\u00eb nuk kan\u00eb ardhur q\u00eb kur Efraimi u nda nga Juda.\n7:18 At\u00eb dit\u00eb do t\u00eb ndodh\u00eb q\u00eb Zoti do t'u f\u00ebrsh\u00ebllej\u00eb mizave q\u00eb ndodhen n\u00eb skajet e lumenjve t\u00eb Egjiptit dhe blet\u00ebve q\u00eb ndodhen n\u00eb vendin e Asiris\u00eb.\n7:19 Ato do t\u00eb vijn\u00eb dhe t\u00eb vendosen n\u00eb luginat e shkretuara, n\u00eb t\u00eb \u00e7arat e krepave, mbi t\u00eb gjitha g\u00ebmush\u00ebt me gjemba dhe mbi t\u00eb gjitha kullotat.\n7:20 At\u00eb dit\u00eb Zoti me nj\u00eb brisk t\u00eb marr\u00eb hua p\u00ebrtej Lumit, dometh\u00ebn\u00eb me mbretin e Asiris\u00eb, do t\u00eb rruaj\u00eb kok\u00ebn dhe qimet e k\u00ebmb\u00ebve, si edhe mjekr\u00ebn.\n7:21 At\u00eb dit\u00eb do t\u00eb ndodh\u00eb q\u00eb dikush do t\u00eb mbaj\u00eb nj\u00eb lop\u00eb t\u00eb re dhe dy dele,\n7:22 dhe p\u00ebr shkak t\u00eb boll\u00ebkut t\u00eb qum\u00ebshtit q\u00eb do t'i japin, ai do t\u00eb haj\u00eb ajk\u00eb, sepse ajk\u00eb dhe mjalt\u00eb kan\u00eb p\u00ebr t\u00eb ngr\u00ebn\u00eb t\u00eb gjith\u00eb ata q\u00eb kan\u00eb mbijetuar dhe jan\u00eb l\u00ebn\u00eb n\u00eb mes t\u00eb vendit.\n7:23 At\u00eb dit\u00eb \u00e7do vend ku mund t\u00eb kishte nj\u00eb mij\u00eb hardhi me nj\u00eb vler\u00eb prej nj\u00eb mij\u00eb siklash argjendi do t\u00eb b\u00ebhet pre e ferrave dhe e gjembave.\n7:24 Do t\u00eb hyhet n\u00eb to me shigjeta dhe me hark, sepse t\u00ebr\u00eb vendi do t\u00eb jet\u00eb i mbuluar nga ferra dhe gjemba.\n7:25 Dhe mbi t\u00eb gjitha kodrat q\u00eb u \u00e7el\u00ebn me shat\u00eb nuk do t\u00eb kalohet m\u00eb nga frika e ferrave dhe gjembave; do t\u00eb jen\u00eb nj\u00eb vend ku do t\u00eb d\u00ebrgohen qet\u00eb dhe q\u00eb do t\u00eb shkelet nga dhent\u00eb\".\n8:1 Zoti m\u00eb tha: \"Merr nj\u00eb rras\u00eb t\u00eb madhe dhe shkruaj mbi t\u00eb me shkronja t\u00eb zakonshme: \"Maher-Shalal-Hash-Baz\"\".\n8:2 At\u00ebher\u00eb mora me vete p\u00ebr t\u00eb d\u00ebshmuar si d\u00ebshmitar\u00eb t\u00eb besuar, priftin Uria dhe Zakarian, birin e Jaberekiahut.\n8:3 U bashkova gjithashtu me profetesh\u00ebn dhe kjo mbeti shtatz\u00ebn\u00eb dhe lindi nj\u00eb djal\u00eb. At\u00ebher\u00eb Zoti m\u00eb tha: \"Quaje Maher-Shalal-Hash-Baz;\n8:4 sepse para se f\u00ebmija t\u00eb dij\u00eb t\u00eb thot\u00eb: \"Ati im\", o \"N\u00ebna ime\", pasurit\u00eb e Damaskut dhe pla\u00e7ka e Samarias do t\u00eb \u00e7ohen para mbretit t\u00eb Asiris\u00eb\".\n8:5 Zoti m\u00eb foli akoma dhe m\u00eb tha:\n8:6 \"Me qen\u00eb se ky popull ka p\u00ebr\u00e7muar uj\u00ebrat e Siloeut q\u00eb rrjedhin \u00ebmb\u00ebl dhe k\u00ebnaqet p\u00ebr shkak t\u00eb Retsinit dhe t\u00eb birit t\u00eb Remaliahut,\n8:7 prandaj ja, Zoti do t\u00eb b\u00ebj\u00eb q\u00eb mbi ta t\u00eb v\u00ebrshojn\u00eb uj\u00ebrat e Lumit, t\u00eb fuqishme dhe t\u00eb bollshme, dometh\u00ebn\u00eb mbreti i Asiris\u00eb dhe t\u00ebr\u00eb lavdia e tij; do t\u00eb ngrihet mbi t\u00eb gjitha kanalet e tij dhe do t\u00eb v\u00ebrshoj\u00eb nga t\u00eb gjitha brigjet e tij.\n8:8 Do t\u00eb kaloj\u00eb n\u00ebp\u00ebrmes Jud\u00ebs, do t\u00eb v\u00ebrshoj\u00eb dhe do t\u00eb kaloj\u00eb p\u00ebrtej deri sa t\u00eb arrij\u00eb te qafa dhe krah\u00ebt e tij t\u00eb shpalosur do t\u00eb mbulojn\u00eb t\u00ebr\u00eb hap\u00ebsir\u00ebn e vendit t\u00ebnd, o Emanuel.\n8:9 Bashkohuni, pra, madje me vrull, o popuj, por do t\u00eb b\u00ebheni cop\u00eb-cop\u00eb, d\u00ebgjoni, o ju mbar\u00eb v\u00ebnde t\u00eb larg\u00ebta. Ngjeshuni, pra, por do t\u00eb b\u00ebheni cop\u00eb-cop\u00eb; ngjeshuni, pra, por do t\u00eb b\u00ebheni cop\u00eb-cop\u00eb.\n8:10 B\u00ebni, pra, plane, por do t\u00eb dalin bosh. Thoni nj\u00eb fjal\u00eb, por ajo nuk do t\u00eb realizohet, sepse Per\u00ebndia \u00ebsht\u00eb me ne\".\n8:11 Sepse k\u00ebshtu m\u00eb ka folur Zoti me dor\u00eb t\u00eb fuqishme dhe m\u00eb ka lajm\u00ebruar t\u00eb mos eci n\u00ebp\u00ebr rrug\u00ebn e k\u00ebtij populli, duke th\u00ebn\u00eb:\n8:12 \"Mos quani p\u00ebrbetim t\u00eb gjitha ato q\u00eb ky popull i quan p\u00ebrbetim, mos kini frik\u00eb nga ajo q\u00eb ai druan dhe mos u trembni.\n8:13 Zotin e ushtrive, at\u00eb duhet t\u00eb shenjt\u00ebroni. Ai t\u00eb jet\u00eb frika juaj, tmerri juaj\".\n8:14 Ai do t\u00eb jet\u00eb nj\u00eb shenjt\u00ebrore, por edhe nj\u00eb gur pengese, nj\u00eb shk\u00ebmb pengimi p\u00ebr t\u00eb dy sht\u00ebpit\u00eb e Izraelit, nj\u00eb lak dhe nj\u00eb kurth p\u00ebr banor\u00ebt e Jeruzalemit.\n8:15 Midis tyre shum\u00eb persona do t\u00eb pengohen, do t\u00eb bien, do t\u00eb b\u00ebhen cop\u00eb, do t\u00eb mbeten n\u00eb lak dhe do t\u00eb kapen.\n8:16 \"Mbylle k\u00ebt\u00eb d\u00ebshmi, vulose k\u00ebt\u00eb ligj midis dishepujve t\u00eb mi\".\n8:17 Un\u00eb pres Zotin, q\u00eb fsheh fytyr\u00ebn e tij n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb e Jakobit, dhe kam shpres\u00eb tek ai.\n8:18 Ja, un\u00eb dhe bijt\u00eb q\u00eb Zoti m\u00eb ka dh\u00ebn\u00eb jemi shenja dhe nj\u00eb parashikues n\u00eb Izrael nga ana e Zotit t\u00eb ushtrive, q\u00eb banon n\u00eb malin Sion.\n8:19 N\u00eb rast se ju thuhet: \"K\u00ebshillohuni me mediumet dhe me magjistar\u00ebt, q\u00eb murmuritin dhe p\u00ebrshp\u00ebritin, p\u00ebrgjigjuni: \"A nuk duhet nj\u00eb popull t\u00eb konsultoj\u00eb Per\u00ebndin\u00eb e tij? A duhet, vall\u00eb, t'u drejtohet t\u00eb vdekurve p\u00ebr llogari t\u00eb t\u00eb gjall\u00ebve?\".\n8:20 P\u00ebrmbahuni ligjit dhe d\u00ebshmis\u00eb! N\u00eb rast se nj\u00eb popull nuk flet n\u00eb k\u00ebt\u00eb m\u00ebnyr\u00eb, kjo do t\u00eb thot\u00eb se ai nuk ka drit\u00eb.\n8:21 Ai do t\u00eb sillet n\u00ebp\u00ebr vendin e tij i raskapitur dhe i uritur; dhe kur t\u00eb jet\u00eb i uritur do t\u00eb pezmatohet dhe do t\u00eb mallkoj\u00eb mbretin e tij dhe Per\u00ebndin\u00eb e tij. Do ta kthej\u00eb shikimin lart,\n8:22 pastaj do ta kthej\u00eb drejt tok\u00ebs, dhe ja fatkeq\u00ebsi, err\u00ebsir\u00eb, terr plot me ankth, dhe do t\u00eb shtyhet n\u00eb terrin m\u00eb t\u00eb d\u00ebndur.\n9:1 aaa see Por err\u00ebsira nuk do t\u00eb zgjas\u00eb gjithnj\u00eb mbi at\u00eb q\u00eb tani \u00ebsht\u00eb n\u00eb ankth. Ashtu si n\u00eb t\u00eb kaluar\u00ebn ai mbuloi me turp vendin e Zabulonit dhe vendin e Neftalit, k\u00ebshtu n\u00eb t\u00eb ardhmen do ta mbuloj\u00eb\n9:2 aaa see Populli q\u00eb ecte n\u00eb terr pa nj\u00eb drit\u00eb t\u00eb madhe; mbi ata q\u00eb banonin n\u00eb vendin e hijes s\u00eb vdekjes doli nj\u00eb drit\u00eb.\n9:3 aaa see Ti e ke rritur kombin, ke shtuar g\u00ebzimin e tyre; ata g\u00ebzohen para teje ashtu si g\u00ebzohet dikush n\u00eb korrje dhe ashtu si g\u00ebzohet kur ndahet pla\u00e7ka e luft\u00ebs.\n9:4 aaa see Sepse ti ke thyer zgjedh\u00ebn q\u00eb r\u00ebndonte mbi t\u00eb, shkopin mbi kurrizin e tij dhe shufr\u00ebn e atij q\u00eb e shtypte, si n\u00eb dit\u00ebn e Madianit.\n9:5 aaa see Sepse \u00e7do k\u00ebpuc\u00eb luft\u00ebtari n\u00eb p\u00ebrleshje dhe \u00e7do mantel i rr\u00ebk\u00ebllyer n\u00eb gjak, do t\u00eb caktohet t\u00eb digjet dhe do t\u00eb jet\u00eb eshk\u00eb zjarri.\n9:6 aaa see Sepse na ka lindur nj\u00eb f\u00ebmij\u00eb, nj\u00eb djal\u00eb na \u00ebsht\u00eb dh\u00ebn\u00eb. Mbi supet e tij do t\u00eb mb\u00ebshtetet perandoria dhe do t\u00eb quhet K\u00ebshilltar i admiruesh\u00ebm, Per\u00ebndi i fuqish\u00ebm, At\u00eb i p\u00ebrjetsh\u00ebm, Princ i paqes.\n9:7 aaa see Nuk do t\u00eb ket\u00eb t\u00eb sosur rritja e perandoris\u00eb s\u00eb tij dhe paqja mbi fronin e Davidit dhe n\u00eb mbret\u00ebrin\u00eb e tij, p\u00ebr ta vendosur pa u tundur dhe p\u00ebr ta p\u00ebrforcuar me an\u00eb t\u00eb m\u00ebn\u00e7uris\u00eb dhe t\u00eb drejt\u00ebsis\u00eb, tani dhe p\u00ebrjet\u00eb. K\u00ebt\u00eb ka p\u00ebr t\u00eb b\u00ebr\u00eb zelli i Zotit t\u00eb ushtrive.\n9:8 aaa see Zoti ka d\u00ebrguar nj\u00eb fjal\u00eb kund\u00ebr Jakobit dhe ajo ka r\u00ebn\u00eb mbi Izraelin.\n9:9 aaa see T\u00ebr\u00eb populli do ta njoh\u00eb, Efraimi dhe banor\u00ebt e Samarias, q\u00eb n\u00eb kryelart\u00ebsin\u00eb e tyre dhe arroganc\u00ebn e zemr\u00ebs s\u00eb tyre thon\u00eb:\n9:10 aaa see \"Tullat kan\u00eb r\u00ebn\u00eb, por do ta rind\u00ebrtojm\u00eb me gur\u00eb t\u00eb latuar; fiqt\u00eb e Egjiptit jan\u00eb prer\u00eb, por ne do t'i z\u00ebvend\u00ebsojm\u00eb me kedra\".\n9:11 aaa see P\u00ebr k\u00ebt\u00eb Zoti do t\u00eb nxis\u00eb kund\u00ebr tij kund\u00ebrshtar\u00ebt e Retsinit dhe do t\u00eb nxis\u00eb armiqt\u00eb e tij:\n9:12 aaa see Sir\u00ebt nga lindja, Filistejt\u00eb nga per\u00ebndimi, q\u00eb do ta han\u00eb Izraelin goj\u00ebhapur. Megjith\u00ebk\u00ebt\u00eb zem\u00ebrimi i tij nuk qet\u00ebsohet dhe dora e tij mbetet e shtrir\u00eb.\n9:13 aaa see Megjithat\u00eb populli nuk kthehet tek ai q\u00eb e godet dhe nuk k\u00ebrkon Zotin e ushtrive.\n9:14 aaa see Prandaj Zoti do t'i pres\u00eb Izraelit kok\u00eb dhe bisht, deg\u00eb palme dhe xunkth brenda nj\u00eb dite t\u00eb vetme.\n9:15 aaa see Plaku dhe njeriu nga par\u00ebsia jan\u00eb koka; dhe profeti q\u00eb u m\u00ebson t\u00eb tjer\u00ebve g\u00ebnjeshtra \u00ebsht\u00eb bishti.\n9:16 aaa see Ata q\u00eb udh\u00ebheqin k\u00ebt\u00eb popull e b\u00ebjn\u00eb t\u00eb shkoj\u00eb n\u00eb rrug\u00eb t\u00eb gabuar, dhe ata q\u00eb udh\u00ebhiqen prej tyre i p\u00ebrpijn\u00eb.\n9:17 aaa see Prandaj Zoti nuk do t\u00eb k\u00ebnaqet me t\u00eb rinjt\u00eb e tij dhe as do t'i vij\u00eb keq p\u00ebr jetim\u00ebt e tij dhe grat\u00eb e veja t\u00eb tij, sepse t\u00eb gjith\u00eb jan\u00eb hipokrit\u00eb dhe t\u00eb \u00e7oroditur, dhe \u00e7do goj\u00eb thot\u00eb marr\u00ebzira. Megjith\u00eb t\u00ebr\u00eb k\u00ebto gj\u00ebra zem\u00ebrimi i tij nuk qet\u00ebsohet dhe dora e tij mbetet e shtrir\u00eb.\n9:18 aaa see Sepse lig\u00ebsia djeg si nj\u00eb zjarr, q\u00eb p\u00ebrpin ferra dhe gjemba dhe flak\u00ebron n\u00eb pjes\u00ebn e dendur t\u00eb pyllit, q\u00eb ngrihet lart si nj\u00eb shtyll\u00eb tymi.\n9:19 aaa see P\u00ebr shkak t\u00eb zem\u00ebrimit t\u00eb Zotit t\u00eb ushtrive vendi digjet dhe populli \u00ebsht\u00eb si eshk\u00eb p\u00ebr zjarrin; askujt nuk i vjen keq p\u00ebr v\u00ebllan\u00eb e vet.\n9:20 aaa see K\u00ebputet nga e djathta, por uria vazhdon; g\u00eblltitet nga e majta, por pa u ngopur; secili p\u00ebrpin mishin e krahut t\u00eb vet.\n9:21 aaa see Manasi p\u00ebrpin Efraimin, dhe Efraimi Manasin; dhe tok jan\u00eb kund\u00ebr Jud\u00ebs. Megjith\u00ebk\u00ebt\u00eb zem\u00ebrimi i tij nuk qet\u00ebsohet dhe dora e tij mbetet e shtrir\u00eb.\n10:1 Mjer\u00eb ata q\u00eb nxjerrin dekrete t\u00eb padrejta dhe ata q\u00eb vazhdojn\u00eb t\u00eb hartojn\u00eb vendime t\u00eb padrejta,\n10:2 p\u00ebr t'u mohuar drejt\u00ebsin\u00eb t\u00eb mjer\u00ebve, p\u00ebr t'u mohuar t\u00eb drejt\u00ebn t\u00eb varf\u00ebrve t\u00eb popullit tim, dhe p\u00ebr t'i b\u00ebr\u00eb grat\u00eb e veja pre t\u00eb tyre dhe jetim\u00ebt pla\u00e7k\u00eb t\u00eb tyre.\n10:3 \u00c7far\u00eb do t\u00eb b\u00ebni dit\u00ebn e nd\u00ebshkimit dhe t\u00eb shkat\u00ebrrimit q\u00eb do t\u00eb vij\u00eb nga larg? Te kush do t\u00eb ikni p\u00ebr t\u00eb k\u00ebrkuar ndihm\u00eb dhe kujt do t'ia lini pasurin\u00eb tuaj?\n10:4 Atyre nuk do t'u mbetet tjet\u00ebr ve\u00e7 se t\u00eb p\u00ebrkulen midis rob\u00ebrve ose t\u00eb bien midis t\u00eb vrar\u00ebve. Megjith\u00ebk\u00ebt\u00eb zem\u00ebrimi i tij nuk qet\u00ebsohet dhe dora e tij mbetet e shtrir\u00eb.\n10:5 Mjer\u00eb Asiria, shufra e zem\u00ebrimit tim, n\u00eb duart e s\u00eb cil\u00ebs ndodhet shkopi i indinjat\u00ebs sime!\n10:6 Un\u00eb do ta d\u00ebrgoj kund\u00ebr nj\u00eb kombi t\u00eb pabes\u00eb dhe kund\u00ebr popullit t\u00eb zem\u00ebrimit tim. Do ta urdh\u00ebroj q\u00eb ta pla\u00e7kit\u00eb, ta zhvesh\u00eb dhe ta shkel\u00eb si balt\u00ebn e rrug\u00ebve.\n10:7 Por ajo mendon ndryshe dhe n\u00eb zem\u00ebr t\u00eb vet ka plane t\u00eb tjera, por d\u00ebshiron t\u00eb shkat\u00ebrroj\u00eb dhe t\u00eb shfaros\u00eb nj\u00eb num\u00ebr t\u00eb madh kombesh.\n10:8 N\u00eb fakt thot\u00eb: \"Princat e mi nuk jan\u00eb t\u00eb gjith\u00eb mbret\u00ebr?\n10:9 A nuk \u00ebsht\u00eb Kalno si Karkemishi? A nuk \u00ebsht\u00eb Hamathi si Arpadi? A nuk \u00ebsht\u00eb Samaria si Damasku?\n10:10 Ashtu si\u00e7 ka arritur dora ime mbret\u00ebrit\u00eb e idhujve, sh\u00ebmb\u00eblltyrat e gdhendura t\u00eb t\u00eb cil\u00ebve ishin m\u00eb t\u00eb shumta se ato t\u00eb Jeruzalemit dhe t\u00eb Samarias,\n10:11 ashtu si b\u00ebra me Samarian dhe me idhujt e saj, a nuk do t\u00eb veproj edhe n\u00eb Jeruzalem dhe me idhujt e tij?\".\n10:12 Por do t\u00eb ndodh\u00eb q\u00eb, kur Zoti t\u00eb ket\u00eb mbaruar t\u00ebr\u00eb vepr\u00ebn e tij n\u00eb malin Sion dhe n\u00eb Jeruzalem, ai do t\u00eb thot\u00eb: \"Un\u00eb do t\u00eb d\u00ebnoj frytin e m\u00ebndjemadh\u00ebsis\u00eb s\u00eb zemr\u00ebs s\u00eb mbretit t\u00eb Asiris\u00eb dhe lavdin\u00eb e syve t\u00eb tij krenar\u00eb\".\n10:13 N\u00eb fakt ai thot\u00eb: \"E b\u00ebra me forc\u00ebn e dor\u00ebs sime dhe me diturin\u00eb time, sepse jam i zgjuar; l\u00ebviza kufijt\u00eb e popujve, pla\u00e7kita thesaret e tyre dhe si nj\u00eb njeri i fuqish\u00ebm shfuqizova ata q\u00eb rrinin mbi fron.\n10:14 Dora ime ka gjetur si nj\u00eb fole pasurit\u00eb e popujve; ashtu si dikush mbledh vez\u00ebt e braktisura, k\u00ebshtu un\u00eb grumbullova t\u00ebr\u00eb dheun dhe nuk pati asnjeri q\u00eb t\u00eb l\u00ebviz\u00eb krah\u00ebt, apo t\u00eb hap\u00eb sqepin dhe t\u00eb ping\u00ebroj\u00eb\".\n10:15 Mos vall\u00eb s\u00ebpata l\u00ebvdohet me at\u00eb q\u00eb pret me t\u00eb ose mburret sharra me at\u00eb q\u00eb e p\u00ebrdor? Ashtu si shufra t\u00eb duhej t\u00eb drejtonte at\u00eb q\u00eb e ngre, apo shkopi t\u00eb mund t\u00eb ngrihej a thua se nuk \u00ebsht\u00eb prej druri!\n10:16 Prandaj Per\u00ebndia, Zoti i ushtrive, do t\u00eb d\u00ebrgoj\u00eb lig\u00ebshtimin midis radh\u00ebve t\u00eb tyre m\u00eb t\u00eb fuqishme, dhe n\u00eb vend t\u00eb lavdis\u00eb s\u00eb tij ai do t\u00eb ndez\u00eb nj\u00eb zjarr, si flak\u00ebt e nj\u00eb zjarri.\n10:17 K\u00ebshtu drita e Izraelit do t\u00eb b\u00ebhet nj\u00eb zjarr dhe i Shenjti i tij nj\u00eb flak\u00eb, q\u00eb do t\u00eb flak\u00ebroj\u00eb dhe do t\u00eb p\u00ebrpij\u00eb ferrat dhe gjembat brenda nj\u00eb dite t\u00eb vetme.\n10:18 Ai do t\u00eb konsumoj\u00eb lavdin\u00eb e pyllit t\u00eb tij dhe t\u00eb fush\u00ebs pjellore t\u00eb tij nga shpirti deri te trupi; do t\u00eb jet\u00eb si nj\u00eb i s\u00ebmur\u00eb q\u00eb lig\u00ebshtohet.\n10:19 Pjesa tjet\u00ebr e drur\u00ebve t\u00eb pyllit t\u00eb tij do t\u00eb katandiset n\u00eb nj\u00eb num\u00ebr aq t\u00eb vog\u00ebl q\u00eb edhe nj\u00eb f\u00ebmij\u00eb mund t'i num\u00ebroj\u00eb.\n10:20 At\u00eb dit\u00eb do t\u00eb ndodh\u00eb q\u00eb pjesa q\u00eb mbetet e Izraelit dhe ata q\u00eb kan\u00eb shp\u00ebtuar nga sht\u00ebpia e Jakobit nuk do t\u00eb mb\u00ebshteten m\u00eb mbi at\u00eb q\u00eb i godiste, por do t\u00eb mb\u00ebshteten n\u00eb t\u00eb v\u00ebrtet\u00eb mbi Zotin, t\u00eb Shenjtin e Izraelit.\n10:21 Nj\u00eb mbetje, mbetja e Jakobit, do t'i kthehet Zotit t\u00eb fuqish\u00ebm.\n10:22 Sepse, edhe sikur populli yt, o Izrael, t\u00eb ishte si r\u00ebra e detit, vet\u00ebm nj\u00eb mbetje e tij do t\u00eb kthehet; shfarosja e dekretuar do ta b\u00ebj\u00eb drejt\u00ebsin\u00eb t\u00eb v\u00ebrshoj\u00eb.\n10:23 N\u00eb fakt Zoti, Zoti i ushtrive, do t\u00eb kryej\u00eb shfarosjen e dekretuar n\u00eb mes t\u00eb t\u00eb gjith\u00eb dheut.\n10:24 Prandaj k\u00ebshtu thot\u00eb Zoti, Zoti i ushtrive: \"O populli im, q\u00eb banon n\u00eb Sion, mos ki frik\u00eb nga Asiri, q\u00eb t\u00eb rreh me shuf\u00ebr dhe ngre kund\u00ebr teje shkopin e tij, ashtu si b\u00ebri Egjipti.\n10:25 Sepse edhe pak koh\u00eb dhe indinjata do t\u00eb marr\u00eb fund, nd\u00ebrsa zem\u00ebrimi im do t\u00eb drejtohet p\u00ebr shkat\u00ebrrimin e tyre.\n10:26 Zoti i ushtrive do t\u00eb ngrej\u00eb kund\u00ebr tij kamxhikun, ashtu si\u00e7 e goditi Madianin te shk\u00ebmbi i Horebit; dhe ashtu si shtriu shkopin e tij mbi det, k\u00ebshtu do ta ngrer\u00eb akoma ashtu si b\u00ebri n\u00eb Egjipt.\n10:27 At\u00eb dit\u00eb do t\u00eb ndodh\u00eb q\u00eb barra e tij do t\u00eb hiqet nga kurrizi dhe zgjedha e tij nga qafa jote; zgjedha do t\u00eb shkat\u00ebrrohet nga vajosj e vajit\".\n10:28 Ai arrin n\u00eb Ajath, e kap\u00ebrcen Migronin dhe i l\u00eb ngarkes\u00ebn e tij n\u00eb Mikmash.\n10:29 Kap\u00ebrcejn\u00eb vendkalimin, fushojn\u00eb n\u00eb Geba; Ramahu dridhet, Gibeahu i Saulit ka ikur.\n10:30 \u00c7o z\u00ebrin t\u00ebnd, o bija e Galimit! Kij kujdes, o Laish! E mjera Anathoth!\n10:31 Madmenahu ka ikur, banor\u00ebt e Gebimit k\u00ebrkojn\u00eb nj\u00eb streh\u00eb.\n10:32 Megjithat\u00eb do t\u00eb q\u00ebndroj\u00eb sot n\u00eb Nob, duke tundur grushtin kund\u00ebr malit t\u00eb bij\u00ebs s\u00eb Sionit, kodr\u00ebs s\u00eb Jeruzalemit.\n10:33 Ja, Zoti, Zoti i ushtrive, do t'i k\u00ebpus\u00eb deg\u00ebt me dhun\u00eb t\u00eb tmerrshme; m\u00eb t\u00eb lartat do t\u00eb priten; m\u00eb krenar\u00ebt do t\u00eb ulen.\n10:34 Ai do t\u00eb rr\u00ebzoj\u00eb me s\u00ebpat\u00eb pjes\u00ebn m\u00eb t\u00eb dendur t\u00eb pyllit dhe Libani do t\u00eb bjer\u00eb n\u00ebn goditjet e t\u00eb Fuqishmit.\n11:1 Pastaj nj\u00eb deg\u00ebz do t\u00eb dal\u00eb nga trungu i Isaias dhe nj\u00eb filiz do t\u00eb mbij\u00eb nga rr\u00ebnj\u00ebt e tij.\n11:2 Fryma e Zotit do t\u00eb pushoj\u00eb mbi t\u00eb; fryma e dituris\u00eb dhe e zgjuar\u00ebsis\u00eb, fryma e k\u00ebshill\u00ebs dhe e fuqis\u00eb, fryma e njohuris\u00eb dhe e frik\u00ebs t\u00eb Zotit.\n11:3 I dashuri i tij do t\u00eb q\u00ebndroj\u00eb n\u00eb frik\u00ebn nga Zoti, nuk do t\u00eb gjykoj\u00eb nga pamja, nuk do t\u00eb jap\u00eb vendime sipas fjal\u00ebve q\u00eb thuhen,\n11:4 por do t'i gjykoj\u00eb t\u00eb varf\u00ebrit me drejt\u00ebsi dhe do t\u00eb marr\u00eb vendime t\u00eb drejta p\u00ebr njer\u00ebzit e p\u00ebrulur t\u00eb vendit. Do ta godas\u00eb vendin me shufr\u00ebn e goj\u00ebs s\u00eb tij dhe me frym\u00ebn e buz\u00ebve t\u00eb tij do ta b\u00ebj\u00eb t\u00eb vdes\u00eb t\u00eb pabesin.\n11:5 Drejt\u00ebsia do t\u00eb jet\u00eb brezi i ij\u00ebve t\u00eb tij dhe besnik\u00ebria brezi i an\u00ebve t\u00eb tij.\n11:6 Ujku do t\u00eb banoj\u00eb bashk\u00eb me qengjin dhe leopardi do t\u00eb rrij\u00eb me kecin; vi\u00e7i, luani i vog\u00ebl dhe bag\u00ebtia e majmur do t\u00eb rrin\u00eb bashk\u00eb dhe do t\u00eb udh\u00ebhiqen nga nj\u00eb f\u00ebmij\u00eb.\n11:7 Lopa do t\u00eb kullos\u00eb bashk\u00eb me arushen, t\u00eb vegj\u00eblit e tyre do t\u00eb rrin\u00eb bashk\u00eb, dhe luani do t\u00eb ushqehet me kasht\u00eb si kau.\n11:8 Foshnja e gjirit do t\u00eb loz\u00eb mbi vrim\u00ebn e gjarp\u00ebrit dhe f\u00ebmija e zvjerdhur do t\u00eb v\u00ebr\u00eb dor\u00ebn e tij n\u00eb \u00e7erdhen e n\u00ebp\u00ebrk\u00ebs.\n11:9 Nuk do t\u00eb b\u00ebhet asnj\u00eb e keqe, asnj\u00eb shkat\u00ebrrim mbi t\u00ebr\u00eb malin tim t\u00eb shenjt\u00eb, sepse vendi do t\u00eb mbushet me njohurin\u00eb e Zotit, ashtu si uj\u00ebrat mbulojn\u00eb detin.\n11:10 At\u00eb dit\u00eb do t\u00eb ndodh\u00eb q\u00eb rr\u00ebnja e Isaias do t\u00eb ngrihet si nj\u00eb flamur p\u00ebr popujt; kombet do ta k\u00ebrkojn\u00eb dhe vendi i prehjes s\u00eb tij do t\u00eb jet\u00eb i lavdish\u00ebm.\n11:11 Po at\u00eb dit\u00eb do t\u00eb ndodh\u00eb q\u00eb Zoti do t\u00eb shtrij\u00eb dor\u00ebn e tij p\u00ebr her\u00eb t\u00eb dyt\u00eb p\u00ebr t\u00eb shpenguar mbetjen e popullit t\u00eb tij q\u00eb shp\u00ebtoi nga Asiria dhe nga Egjipti, nga Pathrosi dhe Etiopia, nga Elami, nga Shinari, nga Hamathi dhe nga ishujt e detit.\n11:12 Ai do t\u00eb ngrer\u00eb flamurin p\u00ebr kombet, do t\u00eb mbledh\u00eb t\u00eb d\u00ebbuarit e Izraelit dhe do t\u00eb grumbulloj\u00eb ata q\u00eb u shp\u00ebrndan\u00eb nga Juda n\u00eb t\u00eb kat\u00ebr an\u00ebt e dheut.\n11:13 Smira e Efraimit do t\u00eb zhduket dhe kund\u00ebrshtar\u00ebt e Jud\u00ebs do t\u00eb asgjesohen; Efraimi nuk do ta ket\u00eb m\u00eb zili Jud\u00ebn dhe Juda nuk do t\u00eb ket\u00eb m\u00eb armiq\u00ebsi me Efraimin.\n11:14 Ata do t'u sulen me turr Filistejve nga pas, n\u00eb drejtim t\u00eb per\u00ebndimit, bashk\u00eb do t\u00eb pla\u00e7kitin bijt\u00eb e lindjes; do t\u00eb v\u00ebn\u00eb dor\u00ebn e tyre mbi Edomin dhe mbi Moabin, dhe bijt\u00eb e Amonit do t\u00eb jen\u00eb n\u00ebnshtetas t\u00eb tyre.\n11:15 Zoti do t\u00eb shkat\u00ebrroj\u00eb plot\u00ebsisht gjuh\u00ebn e detit t\u00eb Egjiptit dhe me fuqin\u00eb e frym\u00ebs s\u00eb tij do t\u00eb l\u00ebviz\u00eb dor\u00ebn e tij mbi lumin dhe do t\u00eb godas\u00eb duke e ndar\u00eb n\u00eb shtat\u00eb kanale, k\u00ebshtu q\u00eb t\u00eb ket\u00eb mund\u00ebsi t\u00eb kap\u00ebrcehet me sandale.\n11:16 Do t\u00eb ket\u00eb nj\u00eb rrug\u00eb p\u00ebr mbetjen e popullit t\u00eb tij q\u00eb ka mbetur n\u00eb Asiri, ashtu si pati nj\u00eb rrug\u00eb p\u00ebr Izraelin dit\u00ebn q\u00eb doli nga vendi i Egjiptit.\n12:1 At\u00eb dit\u00eb do t\u00eb thuash: \"Un\u00eb t\u00eb kremtoj, o Zot. Edhe pse ishe i zem\u00ebruar me mua, zem\u00ebrimi yt me mua u qet\u00ebsua dhe m\u00eb ka ngush\u00eblluar.\n12:2 Ja, Per\u00ebndia \u00ebsht\u00eb shp\u00ebtimi im; un\u00eb do t\u00eb kem besim dhe nuk do t\u00eb kem frik\u00eb, sepse Zoti, po, Zoti \u00ebsht\u00eb forca ime dhe kantiku im, dhe ka qen\u00eb shp\u00ebtimi im\".\n12:3 Ju do t\u00eb merrni me g\u00ebzim ujin nga burimet e shp\u00ebtimit.\n12:4 At\u00eb dit\u00eb do t\u00eb thoni: \"Kremtoni Zotin, th\u00ebrrisni emrin e tij, i b\u00ebni t\u00eb njohura veprat e tij midis popujve, shpallni q\u00eb emri i tij \u00ebsht\u00eb i lart\u00ebsuar.\n12:5 K\u00ebndojini lavde Zotit, sepse ka b\u00ebr\u00eb gj\u00ebra t\u00eb madh\u00ebrishme; kjo t\u00eb dihet mbi gjith\u00eb tok\u00ebn.\n12:6 B\u00ebrtit dhe ngaz\u00ebllohu nga g\u00ebzimi, o banore e Sionit, sepse i madh \u00ebsht\u00eb i Shenjti i Izraelit n\u00eb mes tuaj\".\n13:1 Profecia mbi Babilonin\u00eb, q\u00eb ju paraqit n\u00eb vegim Isaias, birit t\u00eb Amotsit.\n13:2 \"Ngrini nj\u00eb flamur mbi nj\u00eb mal t\u00eb lart\u00eb, ngrini z\u00ebrin ndaj tyre, l\u00ebvizni dor\u00ebn q\u00eb t\u00eb hyjn\u00eb n\u00eb portat e princave.\n13:3 Un\u00eb u dhash\u00eb urdh\u00ebr atyre q\u00eb m\u00eb jan\u00eb shenjt\u00ebruar mua, thirra trimat e mi p\u00ebr t\u00eb zbatuar zem\u00ebrimin tim, ata q\u00eb ngaz\u00ebllohen n\u00eb madh\u00ebrin\u00eb time.\n13:4 D\u00ebgjohet zhurma e nj\u00eb turme t\u00eb madhe nd\u00ebr malet, e ngjashme me at\u00eb t\u00eb nj\u00eb populli t\u00eb pamas\u00eb; zhurma plot rr\u00ebmet e mbret\u00ebrive, e kombeve t\u00eb mbledhura. Zoti i ushtrive kalon n\u00eb revist\u00eb ushtrin\u00eb gati p\u00ebr betej\u00eb.\n13:5 Vijn\u00eb nga nj\u00eb vend i larg\u00ebt, nga skaji i qiejve, Zoti dhe mjetet e zem\u00ebrimit t\u00eb tij, p\u00ebr t\u00eb shkat\u00ebrruar mbar\u00eb dheun.\n13:6 B\u00ebrtisni, sepse dita e Zotit \u00ebsht\u00eb e af\u00ebrt; ajo po vjen si nj\u00eb shkat\u00ebrrim nga ana e t\u00eb Plotfuqishmit.\n13:7 Prandaj t\u00eb gjitha duart e njer\u00ebzve do t\u00eb jen\u00eb t\u00eb dob\u00ebta dhe \u00e7do zem\u00ebr e tyre do t\u00eb lig\u00ebshtohet.\n13:8 Do t'i z\u00ebr\u00eb tmerri, do t\u00eb ken\u00eb spazma dhe dhembje, do t\u00eb p\u00ebrp\u00ebliten si nj\u00eb grua q\u00eb po lind, do t\u00eb shikojn\u00eb nj\u00ebri tjetrin n\u00eb fytyr\u00eb si t\u00eb hutuar, fytyrat e tyre do t\u00eb jen\u00eb fytyra t\u00eb zjarrta.\n13:9 Ja, dita e Zotit po vjen: nj\u00eb dit\u00eb mizore, indinjate dhe zem\u00ebrimi t\u00eb fort\u00eb, p\u00ebr ta b\u00ebr\u00eb tok\u00ebn shkret\u00ebtir\u00eb dhe p\u00ebr t\u00eb shfarosur m\u00ebkatar\u00ebt prej saj.\n13:10 Sepse yjet e qiellit dhe yll\u00ebsit\u00eb nuk do t\u00eb shk\u00eblqejn\u00eb m\u00eb me drit\u00ebn e tyre; dielli do t\u00eb err\u00ebsohet n\u00eb lindjen e tij dhe h\u00ebna nuk do t\u00eb p\u00ebrhap\u00eb m\u00eb drit\u00ebn e saj.\n13:11 Un\u00eb do t\u00eb d\u00ebnoj bot\u00ebn p\u00ebr lig\u00ebsin\u00eb e saj dhe t\u00eb pabes\u00ebt p\u00ebr paudh\u00ebsin\u00eb e tyre; do t'i jap fund krenaris\u00eb s\u00eb kryelart\u00ebve dhe do t\u00eb hedh posht\u00eb arroganc\u00ebn e tiran\u00ebve.\n13:12 Do ta b\u00ebj\u00eb njeriun e vdeksh\u00ebm m\u00eb t\u00eb rrall\u00eb se ari i kulluar, njer\u00ebzin\u00eb m\u00eb t\u00eb rrall\u00eb se arin e Ofirit.\n13:13 Prandaj do t\u00eb b\u00ebj q\u00eb t\u00eb dridhen qiejt\u00eb, dhe toka do t\u00eb tundet nga vendi i saj p\u00ebr shkak t\u00eb indinjat\u00ebs s\u00eb Zotit t\u00eb ushtrive dit\u00ebn e zem\u00ebrimit t\u00eb zjarrt\u00eb t\u00eb tij.\n13:14 At\u00ebher\u00eb si nj\u00eb gazel\u00eb e ndjekur apo si nj\u00eb kope q\u00eb askush nuk e mbledh, gjithkush do t\u00eb kthehet drejt popullit t\u00eb tij, gjithkush do t\u00eb ik\u00eb n\u00eb vend t\u00eb vet.\n13:15 Kushdo q\u00eb do t\u00eb gjendet do t\u00eb shpohet dhe kushdo q\u00eb do t\u00eb kapet do t\u00eb vritet me shpat\u00eb.\n13:16 F\u00ebmij\u00ebt e tyre do t\u00eb b\u00ebhen cop\u00eb-cop\u00eb para syve t\u00eb tyre, sht\u00ebpit\u00eb e tyre do t\u00eb pla\u00e7kiten dhe grat\u00eb e tyre do t\u00eb dhunohen.\n13:17 Ja, un\u00eb po nxis kund\u00ebr tyre Med\u00ebt q\u00eb nuk do ta ken\u00eb mendjen te argjendi dhe nuk gjejn\u00eb k\u00ebnaq\u00ebsi te ari.\n13:18 Harqet e tyre do t'i rr\u00ebzojn\u00eb p\u00ebr tok\u00eb t\u00eb rinjt\u00eb; nuk do t\u00eb ken\u00eb m\u00ebshir\u00eb p\u00ebr foshnjat n\u00eb bark t\u00eb n\u00ebn\u00ebs; syri i tyre nuk do t'i kursej\u00eb f\u00ebmij\u00ebt.\n13:19 K\u00ebshtu Babilonia, shk\u00eblqimi i mbret\u00ebrive, lavdia e krenaris\u00eb s\u00eb Kaldeasve, do t\u00eb jet\u00eb si Sodoma dhe Gomora kur Per\u00ebndia i p\u00ebrmbysi.\n13:20 Ajo nuk do t\u00eb banohet m\u00eb as nuk do t\u00eb popullohet brez pas brezi; Arabi nuk do t\u00eb ngrer\u00eb m\u00eb aty \u00e7adr\u00ebn e tij, as barinjt\u00eb nuk do t'i ndalin aty kopet\u00eb e tyre.\n13:21 Por aty do t\u00eb pushojn\u00eb bishat e shkret\u00ebtir\u00ebs, sht\u00ebpit\u00eb e tyre do t\u00eb mbushen me huta, do t\u00eb banojn\u00eb aty strucat, do t\u00eb hedhin valle satir\u00ebt.\n13:22 Hienat do t\u00eb ul\u00ebrijn\u00eb n\u00eb sht\u00ebpit\u00eb e tij t\u00eb shkretuara, \u00e7akajt\u00eb n\u00eb pallatet e tij luksoze. Koha e tij po afrohet, dit\u00ebt e tij nuk do t\u00eb zgjaten m\u00eb\".\n14:1 Me qen\u00eb se Zotit do t'i vij\u00eb keq p\u00ebr Jakobin, ai do t\u00eb zgjedh\u00eb p\u00ebrs\u00ebri Izraelin dhe do t'i rivendos\u00eb n\u00eb tok\u00ebn e tyre; t\u00eb huajt\u00eb do t\u00eb bashkohen me ta dhe do t\u00eb lidhen me sht\u00ebpin\u00eb e Jakobit.\n14:2 Popujt do t'i marrin dhe do t'i \u00e7ojn\u00eb p\u00ebrs\u00ebri n\u00eb vendin e tyre dhe sht\u00ebpia e Izraelit do t'i zot\u00ebroj\u00eb n\u00eb vendin e Zotit si rob\u00ebr dhe robinja; do t\u00eb z\u00ebn\u00eb rob\u00ebr ata q\u00eb i kishin z\u00ebn\u00eb rob\u00ebr dhe do t\u00eb mbret\u00ebrojn\u00eb mbi shtyp\u00ebsit e tyre.\n14:3 K\u00ebshtu q\u00eb dit\u00ebn n\u00eb t\u00eb cil\u00ebn Zoti do t'i jap\u00eb prehje lodhjes sate, shqet\u00ebsimit t\u00ebnd nga skllav\u00ebria e r\u00ebnd\u00eb s\u00eb cil\u00ebs i ishe n\u00ebnshtruar,\n14:4 ti do t\u00eb shqiptosh k\u00ebt\u00eb sentenc\u00eb mbi mbretin e Babilonis\u00eb dhe do t\u00eb thuash: \"Ashtu si mbaroi shtyp\u00ebsi, tagrambledhja e arit ka mbaruar.\n14:5 Zoti e ka thyer shkopin e t\u00eb pabes\u00ebve, skeptrin e tiran\u00ebve.\n14:6 Ai q\u00eb n\u00eb t\u00ebrbim e sip\u00ebr godiste popujt me goditje t\u00eb pand\u00ebrprera, ai q\u00eb sundonte me zem\u00ebrim mbi kombet tani p\u00ebrndiqet pa m\u00ebshir\u00eb.\n14:7 Mbar\u00eb dheu pushon i qet\u00eb, njer\u00ebzit shp\u00ebrthejn\u00eb n\u00eb britma g\u00ebzimi.\n14:8 Madje edhe selvit\u00eb e kedrat e Libanit g\u00ebzohen p\u00ebr ty dhe thon\u00eb: \"Q\u00eb kur ke r\u00ebn\u00eb, asnj\u00eb druvar s'ka dal\u00eb kund\u00ebr nesh\".\n14:9 Sheoli posht\u00eb \u00ebsht\u00eb n\u00eb l\u00ebvizje p\u00ebr ty, me q\u00ebllim q\u00eb t\u00eb t\u00eb dal\u00eb p\u00ebrpara kur t\u00eb vish; ai zgjon frym\u00ebt e t\u00eb vdekurve, t\u00ebr\u00eb princat e dheut; ka ngritur nga fronet e tyre gjith\u00eb mbret\u00ebrit e kombeve.\n14:10 T\u00eb gjith\u00eb e marrin fjal\u00ebn p\u00ebr t\u00eb t\u00eb th\u00ebn\u00eb: \"Edhe ti je b\u00ebr\u00eb i dob\u00ebt si ne dhe je b\u00ebr\u00eb i ngjash\u00ebm me ne.\n14:11 Salltaneti yt ka r\u00ebn\u00eb n\u00eb Sheol tok me tingujt e harpave t\u00eb tua; posht\u00eb teje shtrihet nj\u00eb shtrat me krimba dhe krimbat jan\u00eb mbulesa jote\".\n14:12 Vall\u00eb, si ke r\u00ebn\u00eb nga qielli, o Lucifer, bir i agimit? Vall\u00eb si t\u00eb hodh\u00ebn p\u00ebr tok\u00eb ty q\u00eb i hidhje posht\u00eb kombet?\n14:13 Ti thoshnje n\u00eb zemr\u00ebn t\u00ebnde: \"Un\u00eb do t\u00eb ngjitem n\u00eb qiell, do t\u00eb ngre fronin tim p\u00ebrmbi yjet e Per\u00ebndis\u00eb; do t\u00eb ulem mbi malin e asambles\u00eb n\u00eb pjes\u00ebn skajore t\u00eb veriut;\n14:14 do t\u00eb ngjitem mbi pjes\u00ebt m\u00eb t\u00eb larta t\u00eb reve, do t\u00eb jem i ngjash\u00ebm me Shum\u00eb t\u00eb Lartin\".\n14:15 Po p\u00ebrkundrazi do t\u00eb hidhesh n\u00eb Sheol, n\u00eb thell\u00ebsit\u00eb e grop\u00ebs.\n14:16 Ata q\u00eb t\u00eb shikojn\u00eb t\u00eb ngulin syt\u00eb, t\u00eb v\u00ebrejn\u00eb me kujdes dhe thon\u00eb: \"Ky \u00ebsht\u00eb njeriu q\u00eb e b\u00ebnte tok\u00ebn t\u00eb dridhej, q\u00eb i trondiste mbret\u00ebrit\u00eb,\n14:17 q\u00eb e katandisi bot\u00ebn n\u00eb shkret\u00ebtir\u00eb, q\u00eb shkat\u00ebrron qytetet e saj dhe nuk i la kurr\u00eb t\u00eb shkojn\u00eb t\u00eb lir\u00eb rob\u00ebrit e tij?\".\n14:18 T\u00eb gjith\u00eb mbret\u00ebrit e kombeve, t\u00ebr\u00eb ata prehen n\u00eb lavdi, secili n\u00eb varrin e tij;\n14:19 ty p\u00ebrkundrazi t\u00eb hodh\u00ebn larg varrit t\u00ebnd si nj\u00eb far\u00eb e neveritshme, si nj\u00eb rrobe t\u00eb t\u00eb vrar\u00ebve nga shpata, q\u00eb i zbresin mbi gur\u00ebt e grop\u00ebs, si nj\u00eb kufom\u00eb e shkelur.\n14:20 Ti nuk do t\u00eb bashkohesh me ta n\u00eb varr, sepse ke shkat\u00ebrruar vendin t\u00ebnd dhe ke vrar\u00eb popullin t\u00ebnd; pasardh\u00ebsit e keqb\u00ebr\u00ebsve nuk do t\u00eb p\u00ebrmenden m\u00eb.\n14:21 P\u00ebrgatitni masakr\u00ebn e bijve t\u00eb tij p\u00ebr shkak t\u00eb paudh\u00ebsis\u00eb s\u00eb et\u00ebrve t\u00eb tyre, q\u00eb t\u00eb mos ngrihen m\u00eb p\u00ebr t\u00eb zot\u00ebruar tok\u00ebn dhe p\u00ebr t\u00eb mbushur faqen e dheut me qytete.\n14:22 \"Un\u00eb do t\u00eb ngrihem kund\u00ebr tyre\", thot\u00eb Zoti i ushtrive, \"dhe do t\u00eb shfaros nga Babilonia emrin dhe ata q\u00eb kishin shp\u00ebtuar, f\u00ebmij\u00ebt dhe pasardh\u00ebsit\", thot\u00eb Zoti.\n14:23 \"Do t\u00eb b\u00ebj q\u00eb atje t\u00eb sundoj\u00eb iriqi dhe mo\u00e7ali; do ta fshij me fshes\u00ebn e shkat\u00ebrrimit\", thot\u00eb Zoti i ushtrive\".\n14:24 Zoti i ushtrive \u00ebsht\u00eb betuar duke th\u00ebn\u00eb: \"N\u00eb t\u00eb v\u00ebrtet\u00eb ashtu si\u00e7 e kam menduar ashtu do t\u00eb jet\u00eb, dhe ashtu si kam vendosur, k\u00ebshtu ka p\u00ebr t\u00eb ndodhur.\n14:25 Do ta d\u00ebrrmoj Asirin n\u00eb vendin tim, do ta shkel n\u00eb malet e mia; at\u00ebher\u00eb zgjedha e tij do t'u hiqet atyre dhe barra tij do t\u00eb hiqet nga kurrizi i tyre.\n14:26 Ky \u00ebsht\u00eb plani i vendosur kund\u00ebr t\u00eb gjith\u00eb dheut dhe kjo \u00ebsht\u00eb dora e shtrir\u00eb kund\u00ebr t\u00eb gjith\u00eb kombeve.\n14:27 Me qen\u00eb se Zoti i ushtrive e ka vendosur k\u00ebt\u00eb, kush mund t'ia anulloj\u00eb? Dora e tij \u00ebsht\u00eb shtrir\u00eb dhe kush mund ta detyroj\u00eb ta t\u00ebrheq\u00eb?\".\n14:28 N\u00eb vitin e vdekjes s\u00eb mbretit Ashaz u shqiptua kjo profeci:\n14:29 \"Mos u g\u00ebzo, o Filisti e t\u00ebr\u00eb, sepse shufra q\u00eb t\u00eb godiste \u00ebsht\u00eb thyer! Sepse nga rr\u00ebnja e gjarp\u00ebrit ka p\u00ebr t\u00eb dal\u00eb nj\u00eb n\u00ebp\u00ebrk\u00eb, dhe fryti i saj do t\u00eb jet\u00eb nj\u00eb gjarp\u00ebr i zjarrt\u00eb dhe fluturues.\n14:30 T\u00eb par\u00eblindurit e t\u00eb varf\u00ebrve do t\u00eb ken\u00eb \u00e7't\u00eb han\u00eb dhe nevojtar\u00ebt do t\u00eb pushojn\u00eb t\u00eb sigurt; por do t\u00eb b\u00ebj q\u00eb t\u00eb vdesin urie rr\u00ebnj\u00ebt e tua dhe kjo do t\u00eb shkat\u00ebrroj\u00eb mbetjen t\u00ebnde.\n14:31 B\u00ebrtit, o port\u00eb, thirr, o qytet! Shkrihu, o Filisti e t\u00ebr\u00eb, sepse nga veriu vjen nj\u00eb tym, dhe askush nuk l\u00eb vendin e tij n\u00eb radh\u00ebt e veta\".\n14:32 \u00c7far\u00eb p\u00ebrgjigje do t'u jepet lajm\u00ebtar\u00ebve t\u00eb k\u00ebtij kombi? \"Q\u00eb Zoti ka themeluar Sionin dhe q\u00eb n\u00eb t\u00eb gjejn\u00eb streh\u00eb t\u00eb mjer\u00ebt e popullit t\u00eb tij\".\n15:1 Profecia mbi Moabin. Ar-Moabi \u00ebsht\u00eb shkretuar nat\u00ebn dhe \u00ebsht\u00eb shkat\u00ebrruar. Po, Kir-Moabi \u00ebsht\u00eb shkretuar nat\u00ebn dhe \u00ebsht\u00eb shkat\u00ebrruar.\n15:2 \u00c9sht\u00eb ngjitur n\u00eb tempull dhe n\u00eb Didon, n\u00eb vendet e larta, p\u00ebr t\u00eb qar\u00eb; Moabi ngre nj\u00eb vajtim p\u00ebr Nebin dhe Medeb\u00ebn; t\u00eb gjitha kokat jan\u00eb rruar, t\u00eb gjitha mjekrat jan\u00eb prer\u00eb.\n15:3 N\u00eb rrug\u00ebt e tij ata vishen me thas\u00eb, mbi \u00e7atit\u00eb dhe n\u00eb sheshet gjithkush ankohet dhe qan me t\u00eb madhe.\n15:4 Heshboni dhe Elealehu k\u00eblthasin, klithma e tyre d\u00ebgjohet deri n\u00eb Jahats; prandaj luft\u00ebtar\u00ebt e Moabit nxjerrin klithma dhembjeje; shpirti i tij drith\u00ebrohet.\n15:5 Zemra ime vajton p\u00ebr Moabin, t\u00eb ikurit e t\u00eb cilit arrijn\u00eb deri n\u00eb Tsoar, si nj\u00eb m\u00ebshqerr\u00eb trevje\u00e7are. Po, ata e marrin duke qar\u00eb t\u00eb p\u00ebrpjet\u00ebn e Luhithit dhe nxjerrin britma shkat\u00ebrrimi n\u00eb rrug\u00ebn e Horonaimit;\n15:6 sepse uj\u00ebrat e Nimrimit jan\u00eb nj\u00eb shkretim, bari \u00ebsht\u00eb thar\u00eb, bari i njom\u00eb \u00ebsht\u00eb zhdukur; nuk gjelb\u00ebron m\u00eb asgj\u00eb.\n15:7 Prandaj pasurit\u00eb q\u00eb i kan\u00eb grumbulluar dhe gj\u00ebrat q\u00eb kan\u00eb mbledhur i \u00e7ojn\u00eb matan\u00eb p\u00ebrroit t\u00eb shelgjeve.\n15:8 Britmat jehojn\u00eb n\u00ebp\u00ebr gjith\u00eb territorin e Moabit, klithma e tij arrin deri n\u00eb Eglaim, klithma e tij arrin deri n\u00eb Beer-Elim.\n15:9 Uj\u00ebrat e Dimonit jan\u00eb plot me gjak, sepse do t'i shkaktoj Dimonit t\u00eb k\u00ebqija t\u00eb tjera: nj\u00eb luan p\u00ebr ata q\u00eb shp\u00ebtuan nga Moabi dhe p\u00ebr ata q\u00eb kan\u00eb mbetur n\u00eb vend.\n16:1 \"D\u00ebrgojini nj\u00eb qengj sunduesit t\u00eb vendit, nga Sela n\u00eb drejtim t\u00eb shkret\u00ebtir\u00ebs, n\u00eb malin e bij\u00ebs s\u00eb Sionit.\n16:2 Sepse do t\u00eb ndodh\u00eb q\u00eb n\u00eb vaun e Arnonit vajzat e Moabit do t\u00eb jen\u00eb si nj\u00eb zog i d\u00ebbuar nga foleja.\n16:3 Na jep nj\u00eb k\u00ebshill\u00eb, b\u00ebj drejt\u00ebsi! B\u00ebje hijen t\u00ebnde si nata, n\u00eb mes t\u00eb dit\u00ebs; fshih ata q\u00eb jan\u00eb shp\u00ebrndar\u00eb, mos i tradh\u00ebto ikanak\u00ebt.\n16:4 O Moab, lejo q\u00eb t\u00eb banojn\u00eb pran\u00eb teje njer\u00ebzit e mi q\u00eb jan\u00eb shp\u00ebrndar\u00eb, ji p\u00ebr ta nj\u00eb streh\u00eb p\u00ebrball\u00eb shkat\u00ebrruesit. Sepse tirani nuk \u00ebsht\u00eb m\u00eb, shkat\u00ebrrimi ka marr\u00eb fund, shtyp\u00ebsit jan\u00eb zhdukur nga vendi.\n16:5 At\u00ebher\u00eb nj\u00eb fron do t\u00eb jet\u00eb i q\u00ebndruesh\u00ebm n\u00eb dhembshuri dhe mbi t\u00eb do t\u00eb ulet n\u00eb besnik\u00ebri, n\u00eb \u00e7adr\u00ebn e Davidit, nj\u00eb q\u00eb do t\u00eb gjykoj\u00eb, do ta ushtroj\u00eb gjykimin dhe do t\u00eb jet\u00eb i gatsh\u00ebm t\u00eb siguroj\u00eb drejt\u00ebsin\u00eb\".\n16:6 \"Kemi d\u00ebgjuar t\u00eb flitet p\u00ebr krenarin\u00eb e Moabit, jasht\u00ebzakonisht krenar, p\u00ebr fodull\u00ebkun e tij, p\u00ebr kryelart\u00ebsin\u00eb e tij, p\u00ebr arroganc\u00ebn e tij, p\u00ebr mburrjen e tij pa baza\".\n16:7 P\u00ebr k\u00ebt\u00eb Moabi do t\u00eb b\u00ebj\u00eb nj\u00eb vajtim p\u00ebr Moabin, t\u00eb gjith\u00eb do t\u00eb vajtojn\u00eb. Ju do t\u00eb qani t\u00eb d\u00ebshp\u00ebruar p\u00ebr pitet me rrush t\u00eb Kir-Haresethit.\n16:8 Sepse fushat e Heshbonit po meken, po k\u00ebshtu edhe vreshtat e Sibmahut; sunduesit e kombeve kan\u00eb shkat\u00ebrruar bim\u00ebt e saj m\u00eb t\u00eb mira q\u00eb arrinin deri n\u00eb Jazer dhe endeshin n\u00ebp\u00ebr shkret\u00ebtir\u00eb; deg\u00ebt e saj shtriheshin dhe tejkalonin detin.\n16:9 Prandaj me qarjen e Jazerit do t\u00eb qaj vreshtat e Sibmahut; do t\u00eb t\u00eb vadis me lot\u00ebt e mi, o Heshbon, o Elealeh, sepse mbi frytet e tua t\u00eb ver\u00ebs dhe mbi t\u00eb korrat e tua ka r\u00ebn\u00eb nj\u00eb britm\u00eb lufte.\n16:10 G\u00ebzimi dhe hareja jan\u00eb zhdukur nga fusha pjellore; nd\u00ebr vreshta nuk ka m\u00eb as k\u00ebng\u00eb, as britma g\u00ebzimi; shtrydh\u00ebsi i rrushit nuk shtrydh m\u00eb ver\u00ebn nd\u00ebr voza; un\u00eb nuk nxjerr m\u00eb britma g\u00ebzimi.\n16:11 Prandaj t\u00eb p\u00ebrbrendshmet e mia dridhen p\u00ebr Moabin si nj\u00eb harp\u00eb; dhe zemra ime p\u00ebr Kir-Heresin.\n16:12 Dhe do t\u00eb ndodh\u00eb q\u00eb kur t\u00eb paraqitet Moabi, dhe t\u00eb lodhet n\u00eb vendin e lart\u00eb; ai do t\u00eb hyj\u00eb n\u00eb shenjt\u00ebroren e tij p\u00ebr t'u lutur, por nuk do t\u00eb fitoj\u00eb asgj\u00eb.\n16:13 Kjo \u00ebsht\u00eb fjala q\u00eb Zoti i drejtoi dikur Moabit.\n16:14 Por tani Zoti ka folur, duke th\u00ebn\u00eb: \"Brenda tre vjet\u00ebve, si vitet e nj\u00eb argati me m\u00ebditje, lavdia e Moabit do t\u00eb bjer\u00eb e do t\u00eb p\u00ebr\u00e7mohet bashk\u00eb me t\u00ebr\u00eb at\u00eb turm\u00eb t\u00eb madhe; dhe do t\u00eb mbetet vet\u00ebm nj\u00eb num\u00ebr shum\u00eb i vog\u00ebl dhe i pafuqish\u00ebm\".\n17:1 Profecia kund\u00ebr Damaskut. \"Ja, Damasku do t\u00eb pushoj\u00eb s\u00eb q\u00ebni nj\u00eb qytet dhe do t\u00eb b\u00ebhet nj\u00eb grumbull g\u00ebrmadhash.\n17:2 Qytetet e Aroerit do t\u00eb braktisen; do t\u00eb b\u00ebhen kullota p\u00ebr kopet\u00eb q\u00eb do t\u00eb pushojn\u00eb aty pa i trembur askush.\n17:3 Efraimit do t'i hiqet fortesa, Damaskut mbret\u00ebria; dhe pjesa tjet\u00ebr e Siris\u00eb do t\u00eb jet\u00eb si lavdia e bijve t\u00eb Izraelit\", thot\u00eb Zoti i ushtrive.\n17:4 \"At\u00eb dit\u00eb do t\u00eb ndodh\u00eb q\u00eb lavdia e Jakobit do t\u00eb zhduket dhe sh\u00ebndoshja e tep\u00ebrt e trupit e tij do t\u00eb konsumohet.\n17:5 Do t\u00eb ndodh\u00eb ashtu si kur korr\u00ebsi mbledh grurin dhe me krahun e tij pret kallinjt\u00eb; do t\u00eb ndodh\u00eb ashtu si kur mblidhen kallinjt\u00eb n\u00eb lugin\u00ebn e Refaimit;\n17:6 Do t\u00eb mbeten disa vile p\u00ebr t\u00eb mbledhur, ashtu si kur shkunden ullinjt\u00eb: dy apo tre ullinj n\u00eb maj\u00eb t\u00eb deg\u00ebve m\u00eb t\u00eb larta, kat\u00ebr ose pes\u00eb mbi deg\u00ebt m\u00eb t\u00eb ngarkuara\", thot\u00eb Zoti, Per\u00ebndia i Izraelit.\n17:7 At\u00eb dit\u00eb njeriu do ta kthej\u00eb shikimin e tij n\u00eb drejtim t\u00eb Krijuesit t\u00eb tij dhe syt\u00eb e tij do t\u00eb shikojn\u00eb t\u00eb Shenjtin e Izraelit.\n17:8 Nuk do t\u00eb drejtohet m\u00eb te altar\u00ebt, vep\u00ebr e duarve t\u00eb tij dhe nuk do t\u00eb shikoj\u00eb m\u00eb at\u00eb q\u00eb kan\u00eb b\u00ebr\u00eb gisht\u00ebrinjt\u00eb e tij as te Asherim\u00ebt dhe te altar\u00ebt p\u00ebr temjan.\n17:9 At\u00eb dit\u00eb qytetet e fortifikuara t\u00eb tij do t\u00eb jen\u00eb si nj\u00eb vend i braktisur n\u00eb pyll ose si nj\u00eb deg\u00eb e braktisur p\u00ebrpara bijve t\u00eb Izraelit, dhe kjo do t\u00eb jet\u00eb nj\u00eb shkretim.\n17:10 Sepse ke harruar Per\u00ebndin\u00eb e shp\u00ebtimit t\u00ebnd dhe nuk je kujtuar p\u00ebr Shk\u00ebmbin e forc\u00ebs sate, prandaj mbolle plantacione dhe i ke shartuar me shartesa t\u00eb huaja.\n17:11 Dit\u00ebn q\u00eb i mbolle i rrethove me nj\u00eb gardh; n\u00eb m\u00ebngjes mbijn\u00eb farat e tua, por vjelja do t\u00eb jet\u00eb nj\u00eb tog rr\u00ebnojash dit\u00ebn e s\u00ebmundjes dhe t\u00eb dhembjes s\u00eb pash\u00ebrueshme.\n17:12 Ah, zhurma e nj\u00eb numri t\u00eb madh popujsh, q\u00eb zhurmojn\u00eb si gj\u00ebmimi i detit dhe si bu\u00e7ima e kombeve, zhurmojn\u00eb si bu\u00e7ima e uj\u00ebrave t\u00eb fuqishme!\n17:13 Kombet zhurmojn\u00eb si bu\u00e7ima e shum\u00eb uj\u00ebrave, por Per\u00ebndia i k\u00ebrc\u00ebnon, dhe ata ikin larg, t\u00eb shtyr\u00eb si byku i maleve p\u00ebrpara er\u00ebs, si nj\u00eb dredh\u00eb pluhuri p\u00ebrpara shakullim\u00ebs.\n17:14 N\u00eb mbr\u00ebmje, ja tmerri, dhe para m\u00ebngjesit nuk ka m\u00eb asgj\u00eb. Kjo \u00ebsht\u00eb pjesa e atyre q\u00eb na pla\u00e7kitin, q\u00eb na b\u00ebjn\u00eb pre.\n18:1 Mjer\u00eb ai vend me krah\u00eb t\u00eb zhurmsh\u00ebm q\u00eb ndodhet matan\u00eb lumenjve t\u00eb Etiopis\u00eb,\n18:2 q\u00eb d\u00ebrgon lajm\u00ebtar\u00eb me an\u00eb t\u00eb detit n\u00eb anijeza prej papirusi mbi uj\u00ebrat, duke th\u00ebn\u00eb: \"Shkoni, o lajm\u00ebtar\u00eb t\u00eb shpejt\u00eb, n\u00eb drejtim t\u00eb nj\u00eb kombi shtatlart\u00eb dhe l\u00ebkur\u00ebndritur, n\u00eb drejtim t\u00eb nj\u00eb populli t\u00eb cilin e kan\u00eb frik\u00eb q\u00eb nga fillimi i tij e m\u00eb pas, komb i fuqish\u00ebm q\u00eb shkel \u00e7do gj\u00eb, vendi i t\u00eb cilit ndahet nga lumenjt\u00eb\".\n18:3 Ju t\u00eb gjith\u00eb, banor\u00eb t\u00eb bot\u00ebs dhe ata q\u00eb banojn\u00eb mbi tok\u00eb shikoni flamurin kur ky do t\u00eb ngrihet mbi malet dhe d\u00ebgjoni borin\u00eb kur ajo do t\u00eb bjer\u00eb!\n18:4 Sepse k\u00ebshtu m\u00eb ka th\u00ebn\u00eb Zoti: \"Do t\u00eb rri i qet\u00eb dhe do t\u00eb shikoj nga banesa ime si nj\u00eb nxeht\u00ebsi e kthjellet dhe e ndritshme n\u00eb drit\u00ebn e diellit, si nj\u00eb re ves\u00eb n\u00eb vap\u00ebn e korrjes\".\n18:5 Sepse para korrjes, kur lul\u00ebzimi ka marr\u00eb fund dhe lulja \u00ebsht\u00eb b\u00ebr\u00eb nj\u00eb vile n\u00eb faz\u00ebn e pjekuris\u00eb, ai do t'i pres\u00eb deg\u00ebzat me kmes\u00eb dhe do t\u00eb shkul\u00eb e do t'i pres\u00eb shermend\u00ebt.\n18:6 Ata t\u00eb gjith\u00eb tok do t\u00eb mbeten t\u00eb braktisur shpend\u00ebve grabitqar\u00eb t\u00eb maleve dhe kafsh\u00ebve t\u00eb tok\u00ebs; zogjt\u00eb grabitqar\u00eb do t\u00eb kalojn\u00eb mbi ta gjat\u00eb ver\u00ebs dhe kafsh\u00ebt e tok\u00ebs do t\u00eb kalojn\u00eb mbi ta gjat\u00eb dimrit.\n18:7 N\u00eb k\u00ebt\u00eb koh\u00eb do t'i sjell\u00eb oferta Zotit t\u00eb ushtrive nj\u00eb komb shtatlart\u00eb dhe l\u00ebkur\u00ebndritur, nj\u00eb popull q\u00eb e kan\u00eb frik\u00eb q\u00eb nga fillimet e tij e m\u00eb pas, nj\u00eb komb i fuqish\u00ebm q\u00eb shkel \u00e7do gj\u00eb, vendi i t\u00eb cilit p\u00ebrshkohet nga lumenj; do t\u00eb \u00e7ohen n\u00eb vendin ku ndodhet emri i Zotit t\u00eb ushtrive, n\u00eb malin Sion.\n19:1 Profecia mbi Egjiptin. Ja Zoti q\u00eb kal\u00ebron mbi nj\u00eb re t\u00eb leht\u00eb dhe hyn n\u00eb Egjipt. Idhujt e Egjiptit l\u00ebkunden para tij, dhe zemra e Egjiptasve po mpaket brenda tyre.\n19:2 \"Do t'i nxis Egjiptasit nj\u00ebri kund\u00ebr tjetrit, secili do t\u00eb luftoj\u00eb kund\u00ebr v\u00ebllait t\u00eb vet, dhe secili kund\u00ebr t\u00eb af\u00ebrmit t\u00eb tij, qyteti kund\u00ebr qytetit, mbret\u00ebria kund\u00ebr mbret\u00ebris\u00eb.\n19:3 Fryma e Egjiptit do t\u00eb lig\u00ebshtohet n\u00eb mes t\u00eb tij dhe un\u00eb do t\u00eb shkat\u00ebrroj planet e tij; k\u00ebshtu ata do t\u00eb konsultojn\u00eb idhujt dhe ysht\u00ebsit, mediumet dhe magjistar\u00ebt.\n19:4 Do ta dor\u00ebzoj Egjiptin n\u00eb duart e nj\u00eb padroni t\u00eb ashp\u00ebr dhe nj\u00eb mbret mizor do t\u00eb sundoj\u00eb mbi t\u00eb, thot\u00eb Zoti, Zoti i ushtrive.\n19:5 Uj\u00ebrat e detit do t\u00eb thahen, lumi do t\u00eb shteroj\u00eb dhe do t\u00eb thahet.\n19:6 Lumenjt\u00eb do t\u00eb b\u00ebhen t\u00eb neveritsh\u00ebm, kanalet e Egjiptit do t\u00eb zbrazen dhe do t\u00eb thahen, po k\u00ebshtu do t\u00eb thahen edhe kallamishtet e xunkthat.\n19:7 Luadh\u00ebt pran\u00eb Nilit, n\u00eb gryk\u00ebderdhjen e tij dhe t\u00eb gjitha arat e mbjella gjat\u00eb lumit do t\u00eb thahen, do t\u00eb fshihen dhe do t\u00eb zhduken.\n19:8 Peshkatar\u00ebt do t\u00eb r\u00ebnkojn\u00eb, t\u00ebr\u00eb ata q\u00eb hedhin grepin n\u00eb Nil do t\u00eb ankohen dhe ata q\u00eb hedhin rrjetat e tyre n\u00eb uj\u00eb do t\u00eb lig\u00ebshtohen.\n19:9 Ata q\u00eb punojn\u00eb lirin e krehur dhe end\u00ebsit e pambukut do t\u00eb \u00e7oroditen.\n19:10 Themelet e tyre do t\u00eb prishen dhe gjith\u00eb pun\u00ebtor\u00ebt me m\u00ebditje do t\u00eb trishtohen.\n19:11 Me siguri princat e Tsoanit jan\u00eb budallenj; k\u00ebshilltar\u00ebt m\u00eb t\u00eb urt\u00eb t\u00eb Faraonit japin k\u00ebshilla t\u00eb paarsyeshme. Si mund t'i thoni Faraonit: \"Un\u00eb jam bir i njer\u00ebzve t\u00eb urt\u00eb, bir i mbret\u00ebrve t\u00eb lasht\u00eb\"?\n19:12 Ku jan\u00eb tani njer\u00ebzit e tu t\u00eb urt\u00eb? Le t\u00eb ta deklarojn\u00eb tani dhe t\u00eb pranojn\u00eb at\u00eb q\u00eb Zoti i ushtrive ka vendosur kund\u00ebr Egjiptit.\n19:13 Princat e Tsoanit jan\u00eb b\u00ebr\u00eb budallenj, princat e Nofit gabohen; ata q\u00eb jan\u00eb guri i qoshes n\u00eb fiset e tij q\u00eb e kan\u00eb b\u00ebr\u00eb Egjiptin t\u00eb marr\u00eb rrug\u00eb t\u00eb gabuar.\n19:14 Zoti ka p\u00ebrzier n\u00eb mes t\u00eb tij nj\u00eb frym\u00eb degjenerimi, dhe ata e kan\u00eb futur Egjiptin n\u00eb rrug\u00eb t\u00eb gabuar p\u00ebr \u00e7do gj\u00eb, ashtu si dridhet i dehuri kur vjell.\n19:15 Dhe asgj\u00eb nuk do t\u00eb mund t\u00eb b\u00ebj\u00eb Egjiptin: koka ose bishti, palma ose xunkthi.\n19:16 At\u00eb dit\u00eb Egjipti do t\u00eb jet\u00eb si grat\u00eb, dhe do t\u00eb dridhet dhe do t\u00eb trembet p\u00ebrball\u00eb dor\u00ebs q\u00eb Zoti i ushtrive do t\u00eb l\u00ebviz\u00eb kund\u00ebr tij.\n19:17 Vendi i Jud\u00ebs do t\u00eb jet\u00eb tmerri i Egjiptit; sa her\u00eb q\u00eb do t\u00eb p\u00ebrmendet, ka p\u00ebr t\u00eb qen\u00eb nj\u00eb tmerr i v\u00ebrtet\u00eb p\u00ebr shkak t\u00eb vendimit t\u00eb marr\u00eb nga Zoti i ushtrive kund\u00ebr tij.\n19:18 At\u00eb dit\u00eb do t\u00eb ket\u00eb n\u00eb vendin e Egjiptit pes\u00eb qytete q\u00eb do t\u00eb flasin gjuh\u00ebn e Kanaanit dhe do t\u00eb betohen p\u00ebr Zotin e ushtrive; njeri nga k\u00ebto do t\u00eb quhet \"qyteti i shkat\u00ebrrimit\".\n19:19 At\u00eb dit\u00eb do t\u00eb ket\u00eb n\u00eb mes t\u00eb vendit t\u00eb Egjiptit nj\u00eb altar kushtuar Zotit, dhe nj\u00eb shtyll\u00eb t\u00eb ngritur p\u00ebr Zotin pran\u00eb kufirit t\u00eb tij.\n19:20 Do t\u00eb jet\u00eb nj\u00eb shenj\u00eb dhe nj\u00eb d\u00ebshmi p\u00ebr Zotin e ushtrive n\u00eb vendin e Egjiptit; kur ata do t'i k\u00eblthasin Zotit p\u00ebr shkak t\u00eb shtyp\u00ebsve t\u00eb tyre, ai do t'u d\u00ebrgoj\u00eb atyre nj\u00eb shp\u00ebtimtar dhe nj\u00eb t\u00eb fuqish\u00ebm q\u00eb do t'i \u00e7liroj\u00eb.\n19:21 Zoti do t'i shfaqet Egjiptit dhe Egjiptasit do ta njohin Zotin at\u00eb dit\u00eb; do t'i ofrojn\u00eb flijime dhe blatime ushqimore, do t\u00eb b\u00ebjn\u00eb premtime solemne para Zotit dhe do t'i mbajn\u00eb ato.\n19:22 Zoti do t'i godas\u00eb Egjiptasit, do t'i godas\u00eb dhe do t'i sh\u00ebroj\u00eb; ata do t'i kthehen Zotit q\u00eb do t'i d\u00ebgjoj\u00eb lutjet e tyre dhe do t'i sh\u00ebroj\u00eb.\n19:23 At\u00eb dit\u00eb do t\u00eb ket\u00eb nj\u00eb rrug\u00eb nga Egjipti n\u00eb Asiri; Asir\u00ebt do t\u00eb shkojn\u00eb n\u00eb Egjipt, dhe Egjiptasit n\u00eb Asiri, dhe Egjiptasit do t\u00eb sh\u00ebrbejn\u00eb bashk\u00eb me Asir\u00ebt.\n19:24 At\u00eb dit\u00eb Izraeli, i treti me Egjiptin dhe me Asirin\u00eb, do t\u00eb jet\u00eb nj\u00eb bekim n\u00eb mes t\u00eb rruzullit.\n19:25 Zoti i ushtrive do t'i bekoj\u00eb, duke th\u00ebn\u00eb: \"I bekuar qoft\u00eb Egjipti populli im, Asiria vep\u00ebr e duarve t\u00eb mia dhe Izraeli trash\u00ebgimia ime!\".\n20:1 N\u00eb vitin q\u00eb Tartani erdhi n\u00eb Ashdod, i d\u00ebrguar nga Sargoni, mbret i Asiris\u00eb, ai luftoi kund\u00ebr Ashdodit dhe e pushtoi.\n20:2 N\u00eb at\u00eb koh\u00eb Zoti foli me an\u00eb t\u00eb Isaias, birit t\u00eb Amotsit, dhe i tha: \"Shko dhe hiqe thesin nga ij\u00ebt e tua dhe hiqi k\u00ebpuc\u00ebt nga k\u00ebmb\u00ebt e tua\". Ai veproi k\u00ebshtu, duke shkuar lakuriq dhe zbathur.\n20:3 Pastaj Zoti tha: \"Ashtu si sh\u00ebrb\u00ebtori im Isaia shkoi lakuriq dhe zbathur gjat\u00eb tre vjetve si shenj\u00eb dhe paralajm\u00ebrim kund\u00ebr Egjiptit dhe Etiopis\u00eb,\n20:4 k\u00ebshtu mbreti i Asiris\u00eb do t'i \u00e7oj\u00eb rob\u00ebrit e Egjiptit dhe t\u00eb internuarit e Etiopis\u00eb, t\u00eb rinj dhe pleq, lakuriq dhe t\u00eb zbathur, vithezhveshur p\u00ebr turp t\u00eb Egjiptit.\n20:5 At\u00ebher\u00eb ata do t\u00eb tremben dhe do t\u00eb shushaten p\u00ebr shkak t\u00eb Etiopis\u00eb, shpres\u00ebs s\u00eb tyre, dhe p\u00ebr shkak t\u00eb Egjiptit, lavdis\u00eb s\u00eb tyre.\n20:6 At\u00eb dit\u00eb banor\u00ebt e k\u00ebsaj krahine bregdetare do t\u00eb thon\u00eb: \"Ja, \u00e7far\u00eb u ndodhi atyre te t\u00eb cil\u00ebt kishim mb\u00ebshtetur shpres\u00ebn ton\u00eb dhe pran\u00eb t\u00eb cil\u00ebve ishim strehuar p\u00ebr t\u00eb k\u00ebrkuar ndihm\u00eb, p\u00ebr t'u \u00e7liruar nga mbreti i Asiris\u00eb. Si do t\u00eb shp\u00ebtojm\u00eb ne?\".\n21:1 Profecia kund\u00ebr shkret\u00ebtir\u00ebs s\u00eb detit. Ashtu si shakullimat kalojn\u00eb me t\u00eb shpejt\u00eb n\u00ebp\u00ebr Negev, k\u00ebshtu nj\u00eb pushtues vjen nga shkret\u00ebtira, nga nj\u00eb vend i tmerrsh\u00ebm.\n21:2 Nj\u00eb vegim i tmerrsh\u00ebm m'u shfaq: i pabesi vepron me pabesi dhe shkat\u00ebrruesi shkat\u00ebrron. Dil, o Elam. Rrethoje, o Medi! B\u00ebra q\u00eb t\u00eb pushoj\u00eb \u00e7do r\u00ebnkim t\u00eb tij.\n21:3 P\u00ebr k\u00ebt\u00eb arsye ij\u00ebt e mia m\u00eb dh\u00ebmbin shum\u00eb, m\u00eb zun\u00eb dhembjet si t\u00eb prerat e nj\u00eb gruaje q\u00eb lind; jam i tronditur nga sa d\u00ebgjova, jam i tmerruar nga sa pash\u00eb.\n21:4 Zemra ime e ka humbur, tmerri m\u00eb ka z\u00ebn\u00eb; nata q\u00eb aq shum\u00eb e d\u00ebshiroja \u00ebsht\u00eb b\u00ebr\u00eb llahtar\u00eb p\u00ebr mua.\n21:5 Nd\u00ebrsa po shtrohet tryeza, b\u00ebhet roj\u00eb mbi kull\u00ebn v\u00ebzhgimit hahet dhe pihet. \"\u00c7ohuni, o krer\u00eb, dhe vajosni mburojat\".\n21:6 Sepse k\u00ebshtu m\u00eb ka th\u00ebn\u00eb Zoti: \"Shko, v\u00ebr nj\u00eb roje q\u00eb t\u00eb njoftoj\u00eb at\u00eb q\u00eb shikon\".\n21:7 Ajo pa qerre dhe \u00e7ifte kalor\u00ebsish, disa prej t\u00eb cil\u00ebve kishin hipur mbi gomar\u00eb dhe t\u00eb tjer\u00eb mbi deve, dhe i v\u00ebzhgoi me kujdes, me shum\u00eb kujdes.\n21:8 Pastaj b\u00ebrtiti si nj\u00eb luan: \"O Zot, dit\u00ebn un\u00eb rri gjithnj\u00eb mbi kull\u00ebn e v\u00ebzhgimit, dhe \u00e7do nat\u00eb rri m\u00eb k\u00ebmb\u00eb te vendroja ime.\n21:9 Dhe ja po vijn\u00eb disa qerre dhe \u00e7ifte kalor\u00ebsish\". At\u00ebher\u00eb ajo nisi t\u00eb flas\u00eb p\u00ebrs\u00ebri: \"Ra, ra Babilonia\"! T\u00eb gjitha sh\u00ebmb\u00eblltyrat e gdhendura t\u00eb per\u00ebndive t\u00eb saj jan\u00eb p\u00ebr tok\u00eb t\u00eb cop\u00ebtuara.\n21:10 O populli im, at\u00eb q\u00eb kam shir\u00eb dhe shkelur n\u00eb l\u00ebmin tim, at\u00eb q\u00eb kam d\u00ebgjuar nga Zoti i ushtrive, Per\u00ebndia i Izraelit, un\u00eb ta kam njoftuar!\".\n21:11 Profecia kund\u00ebr Dumahut. M\u00eb b\u00ebrtasin nga Seiri: \"Roje, n\u00eb \u00e7'pik\u00eb ka arritur nata? Roje, n\u00eb \u00e7'pik\u00eb ka arritur nata?\".\n21:12 Roja p\u00ebrgjigjet: \"Vjen m\u00ebngjesi, pastaj edhe nata. N\u00eb rast se doni t\u00eb pyesni, pyesni, pra; kthehuni, ejani\".\n21:13 Profecia kund\u00ebr Arabis\u00eb. Do ta kaloni nat\u00ebn n\u00eb pyjet e Arabis\u00eb, o karvan\u00eb t\u00eb Dedamit\u00ebve.\n21:14 I dilni para t\u00eb eturit duke i sjell\u00eb uj\u00eb, o banor\u00eb t\u00eb vendit t\u00eb Temas; i kan\u00eb dal\u00eb p\u00ebrpara ikanakut me buk\u00ebn e tyre.\n21:15 Sepse ata ikin para shpatave, para shpat\u00ebs s\u00eb zhveshur, para harkut t\u00eb nderur, para t\u00ebrbimit t\u00eb betej\u00ebs.\n21:16 Sepse k\u00ebshtu m\u00eb ka th\u00ebn\u00eb Zoti: \"P\u00ebr nj\u00eb vit, ashtu si viti i nj\u00eb argati me m\u00ebditje, t\u00ebr\u00eb lavdia e Kedarit do t\u00eb zhduket;\n21:17 dhe ajo q\u00eb do t\u00eb mbetet nga numri i hark\u00ebtar\u00ebve, njer\u00ebzit trima t\u00eb bijve t\u00eb Kedarit, do t\u00eb jet\u00eb nj\u00eb gj\u00eb e vog\u00ebl, sepse ka folur Zoti, Per\u00ebndia i Izraelit\".\n22:1 Profecia kund\u00ebr Lugin\u00ebs s\u00eb Vegimit. \u00c7far\u00eb ke ti tani q\u00eb ke hipur e t\u00ebra mbi \u00e7atit\u00eb,\n22:2 ti q\u00eb je plot me britma, qytet zhurm\u00ebmadh, qytet d\u00ebfrimesh? T\u00eb vrar\u00ebt e tu nuk jan\u00eb vrar\u00eb nga shpata as kan\u00eb vdekur n\u00eb betej\u00eb.\n22:3 T\u00ebr\u00eb krer\u00ebt e tu kan\u00eb ikur bashk\u00eb, jan\u00eb z\u00ebn\u00eb rob\u00ebr pa hark; t\u00ebr\u00eb ata q\u00eb u gjet\u00ebn te ti u zun\u00eb rob\u00ebr, megjith\u00ebse kishin ikur larg.\n22:4 Prandaj them: \"Largoni shikimin nga un\u00eb; un\u00eb do t\u00eb qaj me hidh\u00ebrim. Mos k\u00ebrkoni t\u00eb m\u00eb ngush\u00eblloni p\u00ebr d\u00ebshp\u00ebrimin e bij\u00ebs s\u00eb popullit tim\".\n22:5 Sepse \u00ebsht\u00eb nj\u00eb dit\u00eb lemerie, shkat\u00ebrrimi dhe ngurimi nga ana e ZOTIT, t\u00eb Zotit t\u00eb ushtrive; n\u00eb Lugin\u00ebn e Vegimeve muret jan\u00eb shembur dhe britma p\u00ebr ndihm\u00eb arrin deri n\u00eb mal.\n22:6 Elami ka marr\u00eb kukur\u00ebn me qerre njer\u00ebzish dhe kalor\u00ebsish. Kiri ka zbuluar mburoj\u00ebn.\n22:7 Do t\u00eb ndodh\u00eb q\u00eb luginat e tua m\u00eb t\u00eb mira do t\u00eb jen\u00eb plot me qerre dhe kalor\u00ebsit do t\u00eb z\u00ebn\u00eb pozicion para portave t\u00eb tua.\n22:8 Pastaj ai hoqi mbrojtjen e Jud\u00ebs dhe po at\u00eb dit\u00eb ti e hodhe shikimin mbi arsenalin e pallatit t\u00eb Pyllit.\n22:9 Keni par\u00eb gjithashtu sa t\u00eb shumta ishin t\u00eb \u00e7arat n\u00eb muret e qytetit t\u00eb Davidit, dhe keni mbledhur uj\u00ebrat e hauzit t\u00eb posht\u00ebm.\n22:10 Keni num\u00ebruar sht\u00ebpit\u00eb e Jeruzalemit dhe keni shembur sht\u00ebpi p\u00ebr t\u00eb fortifikuar muret.\n22:11 P\u00ebrve\u00e7 k\u00ebsaj keni nd\u00ebrtuar nj\u00eb rezervuar midis dy mureve p\u00ebr uj\u00ebrat e hauzit t\u00eb vjet\u00ebr, por nuk keni par\u00eb se kush e ka b\u00ebr\u00eb k\u00ebt\u00eb, as nuk keni marr\u00eb parasysh kush e ka menduar k\u00ebt\u00eb prej nj\u00eb kohe t\u00eb gjat\u00eb.\n22:12 At\u00eb dit\u00eb Zoti, Zoti i ushtrive, ju thirri q\u00eb t\u00eb qani, t\u00eb mbani zi, t\u00eb rruani kok\u00ebn dhe t\u00eb mb\u00ebshtilleni me thas\u00eb.\n22:13 Po p\u00ebrkundrazi ja, g\u00ebzim dhe hare, priten qe dhe theren dele, hahet mish dhe pihet ver\u00eb. \"T\u00eb ham\u00eb dhe t\u00eb pim\u00eb, se nes\u00ebr do t\u00eb vdesim!\".\n22:14 Por Zoti i ushtrive u ka th\u00ebn\u00eb vesh\u00ebve t\u00eb mi: \"Ky m\u00ebkati juaj nuk do t\u00eb shlyhet deri sa ju t\u00eb vdisni\", thot\u00eb Zoti, Zoti i ushtrive.\n22:15 K\u00ebshtu thot\u00eb Zoti, Zoti i ushtrive: \"Shko pra te ky administrator, te Shebna, kryekujdestar, dhe i thuaj:\n22:16 \"\u00c7far\u00eb zot\u00ebron ti k\u00ebtu dhe cilin ke k\u00ebtu, q\u00eb ke b\u00ebr\u00eb t\u00eb t\u00eb g\u00ebrmojn\u00eb k\u00ebtu nj\u00eb varr, ashtu si ai q\u00eb g\u00ebrmon p\u00ebr vete nj\u00eb vendvarrim lart dhe pret n\u00eb shk\u00ebmb nj\u00eb varr?\".\n22:17 Ja, Zoti po t\u00eb flak me dhun\u00eb, o njeri i fuqish\u00ebm, dhe do t\u00eb t\u00eb kap\u00eb mir\u00eb.\n22:18 Do t\u00eb t\u00eb rrukullis\u00eb mir\u00eb e mir\u00eb dhe do t\u00eb t\u00eb hedh\u00eb si nj\u00eb top n\u00eb nj\u00eb vend t\u00eb gjer\u00eb. Aty do t\u00eb vdes\u00ebsh dhe do t\u00eb mbarojn\u00eb qerret e tua krenare, o turp i sht\u00ebpis\u00eb s\u00eb zotit t\u00ebnd.\n22:19 Do t\u00eb t\u00eb d\u00ebboj\u00eb nga zyra jote dhe do t\u00eb t\u00ebrhiqesh posht\u00eb nga posti yt!\n22:20 At\u00eb dit\u00eb do t\u00eb ndodh\u00eb q\u00eb t\u00eb th\u00ebras sh\u00ebrb\u00ebtorin tim Eliakim, birin e Hilkiahut;\n22:21 do ta vesh me tunik\u00ebn t\u00ebnde, do t'i v\u00eb brezin t\u00ebnd dhe do ta kaloj pushtetin t\u00ebnd n\u00eb duart e tij, dhe ai do t\u00eb jet\u00eb nj\u00eb at\u00eb p\u00ebr banor\u00ebt e Jeruzalemit dhe p\u00ebr sht\u00ebpin\u00eb e Jud\u00ebs.\n22:22 Do t\u00eb v\u00eb mbi supin e tij \u00e7el\u00ebsin e sht\u00ebpis\u00eb s\u00eb Davidit; k\u00ebshtu ai do t\u00eb hap\u00eb dhe askush nuk do t\u00eb mund ta mbyll\u00eb, do ta mbyll\u00eb dhe askush nuk do ta mund ta hap\u00eb.\n22:23 Do ta ngul si nj\u00eb gozhd\u00eb n\u00eb nj\u00eb vend t\u00eb sigurt, dhe ai do t\u00eb b\u00ebhet nj\u00eb fron lavdie p\u00ebr sht\u00ebpin\u00eb e atit t\u00eb tij.\n22:24 Nga ai do t\u00eb varet t\u00ebr\u00eb lavdia e sht\u00ebpis\u00eb s\u00eb atit t\u00eb tij, trash\u00ebgimtar\u00ebt dhe deg\u00ebt an\u00ebsor\u00eb, t\u00eb gjitha en\u00ebt edhe ato m\u00eb t\u00eb vogla, q\u00eb nga kupat e e deri te shtamb\u00ebt e \u00e7do lloji.\n22:25 \"At\u00eb dit\u00eb, thot\u00eb Zoti i ushtrive, gozhda e ngulur n\u00eb vend t\u00eb sigurt do t\u00eb hiqet, do t\u00eb shkulet posht\u00eb dhe do t\u00eb bjer\u00eb; dhe gjith\u00eb pesha q\u00eb mbante do t\u00eb shkat\u00ebrrohet, sepse Zoti ka folur\".\n23:1 Profecia kund\u00ebr Tiros. R\u00ebnkoni, o anije t\u00eb Tarshishit, sepse Tiro \u00ebsht\u00eb shkat\u00ebrruar, dhe nuk kan\u00eb mbetur as sht\u00ebpit\u00eb as porti. Ky lajm iu erdhi nga vendi i Kitimit.\n23:2 Mos hapni goj\u00ebn, o banor\u00eb t\u00eb bregut t\u00eb detit, o tregtar\u00eb t\u00eb Sidonit; ata q\u00eb \u00e7ajn\u00eb detet ju kan\u00eb mbushur me pasuri.\n23:3 N\u00ebp\u00ebrmjet uj\u00ebrave t\u00eb m\u00ebdha gruri i Shihorit, prodhimi i lumit, ishte e ardhura e tij; dhe ai ishte tregu i kombeve.\n23:4 Ki turp, o Sidon, sepse ka folur deti, kalaja e detit, duke th\u00ebn\u00eb: \"Un\u00eb nuk kam pasur dhembje, as kam lindur f\u00ebmij\u00eb; nuk kam ushqyer t\u00eb rinj as kam rritur virgj\u00ebresha\".\n23:5 Kur lajmi do t\u00eb arrij\u00eb n\u00eb Egjipt, do t\u00eb hidh\u00ebrohen p\u00ebr lajmin e Tiros.\n23:6 Kaloni n\u00eb Tarshish, vajtoni o banor\u00eb t\u00eb bregut t\u00eb detit!\n23:7 Ky q\u00ebnka qyteti juaj i qejfeve, prejardhja e t\u00eb cilit \u00ebsht\u00eb e lasht\u00eb? K\u00ebmb\u00ebt e tij e \u00e7onin t\u00eb banonte n\u00eb toka t\u00eb larg\u00ebta.\n23:8 Kush, pra, e ka vendosur k\u00ebt\u00eb kund\u00ebr Tiros, dhurues kurorash, treg\u00ebtar\u00ebt e t\u00eb cilit ishin princa dhe dyqanxhinjt\u00eb e t\u00eb cilit ishin njer\u00ebzit e nderuar t\u00eb dheut?\n23:9 E ka vendosur Zoti i ushtrive, p\u00ebr t\u00eb errur krenarin\u00eb nga \u00e7far\u00ebdo shk\u00eblqimi, p\u00ebr t\u00eb ulur gjith\u00eb njer\u00ebzit e nderuar t\u00eb dheut.\n23:10 Kalo n\u00ebp\u00ebr vendin t\u00ebnd si Nili, o bij\u00eb e Tarshishit, nuk ka m\u00eb forc\u00eb.\n23:11 Zoti ka shtrir\u00eb dor\u00ebn e tij mbi detin, i ka b\u00ebr\u00eb mbret\u00ebrit\u00eb t\u00eb dridhen, p\u00ebr Kanaanin ka urdh\u00ebruar t'i shkat\u00ebrrohen kalat\u00eb e tij.\n23:12 Ai ka th\u00ebn\u00eb: \"Ti nuk do t\u00eb vazhdosh t\u00eb g\u00ebzohesh, o bij\u00eb e Sidonit, virgj\u00ebresh\u00eb q\u00eb ke humbur nderin\". \u00c7ohu, kalo n\u00eb vendin e Kitimit; as aty nuk do t\u00eb gjesh prehje.\n23:13 Ja vendi i Kaldeasve: ky popull nuk ekzistonte fare; Asiri e themeloi p\u00ebr kafsh\u00ebt e shkret\u00ebtir\u00ebs. Ata kan\u00eb ngritur kalat\u00eb e tyre, kan\u00eb rr\u00ebnuar pallatet e Tiros dhe e kan\u00eb katandisur n\u00eb nj\u00eb grumbull g\u00ebrmadhash.\n23:14 R\u00ebnkoni, o anije t\u00eb Tarshishit, sepse kalaja juaj \u00ebsht\u00eb shkat\u00ebrruar.\n23:15 At\u00eb dit\u00eb do t\u00eb ndodh\u00eb q\u00eb Tiro t\u00eb harrohet p\u00ebr shtat\u00ebdhjet\u00eb vjet, aq sa jan\u00eb vitet e nj\u00eb mbreti. Pas shtat\u00ebdhjet\u00eb vjetve do t\u00eb ndodh\u00eb n\u00eb Tiro ashtu si\u00e7 thot\u00eb k\u00ebnga e prostitut\u00ebs:\n23:16 \"Merr qesten, sillu n\u00ebp\u00ebr qytet, o prostitut\u00eb e harruar; bjeri me zot\u00ebsi vegl\u00ebs, shumo k\u00ebng\u00ebt q\u00eb t\u00eb mund t\u00eb t\u00eb kujtojn\u00eb\".\n23:17 Pas shtat\u00ebdhjet\u00eb vjetve do t\u00eb ndodh\u00eb q\u00eb Zoti do t\u00eb vizitoj\u00eb Tiron, q\u00eb do t\u00eb kthehet n\u00eb pag\u00ebn e vet dhe do t\u00eb kurv\u00ebrohet me t\u00eb gjitha mbret\u00ebrit\u00eb e bot\u00ebs mbi faqen e dheut.\n23:18 Por fitimi nga tregtia e tij dhe paga e tij do t'i shenjt\u00ebrohen Zotit; nuk do t\u00eb mblidhet as nuk do t\u00eb vihet m\u00ebnjan\u00eb, sepse fitimi nga tregtia e tij do t'u shkoj\u00eb atyre q\u00eb banojn\u00eb p\u00ebrpara Zotit, me q\u00ebllim q\u00eb t\u00eb han\u00eb sa t\u00eb ngopen dhe t\u00eb vishen n\u00eb m\u00ebnyr\u00eb t\u00eb shk\u00eblqyeshme.\n24:1 Ja, Zoti zbras tok\u00ebn dhe e b\u00ebn t\u00eb shkret\u00eb, prish faqen e saj dhe shp\u00ebrndan banor\u00ebt e saj.\n24:2 Do t'i ndodh\u00eb e nj\u00ebjta gj\u00eb popullit ashtu si priftit, sh\u00ebrb\u00ebtorit ashtu si padronit t\u00eb tij, sh\u00ebrb\u00ebtores ashtu si padrones s\u00eb saj, bler\u00ebsit ashtu si shit\u00ebsit, ai q\u00eb jep borxh ashtu si ai q\u00eb merr borxh, huadh\u00ebn\u00ebsit ashtu si huamarr\u00ebsit.\n24:3 Toka do t\u00eb zbrazet plot\u00ebsisht dhe do t\u00eb pla\u00e7kitet plot\u00ebsisht, sepse Zoti ka th\u00ebn\u00eb k\u00ebt\u00eb fjal\u00eb.\n24:4 Toka \u00ebsht\u00eb n\u00eb zi dhe vuan, bota po lig\u00ebshtohet dhe po meket, njer\u00ebzit me poste nga populli i dheut lig\u00ebshtohen.\n24:5 Toka \u00ebsht\u00eb p\u00ebrdhosur nga banor\u00ebt e saj, sepse k\u00ebta kan\u00eb shkelur ligjet, kan\u00eb ndryshuar statutin, kan\u00eb marr\u00eb n\u00ebp\u00ebr k\u00ebmb\u00eb bes\u00eblidhjen e p\u00ebrjetshme.\n24:6 Prandaj nj\u00eb mallkim e ka p\u00ebrpir\u00eb tok\u00ebn dhe banor\u00ebt e saj jan\u00eb t\u00eb d\u00ebshp\u00ebruar; prandaj banor\u00ebt e tok\u00ebs po digjen dhe t\u00eb pak\u00ebt jan\u00eb burrat q\u00eb kan\u00eb mbetur.\n24:7 Mushti \u00ebsht\u00eb n\u00eb zi, vreshti po prishet dhe gjith\u00eb zem\u00ebrg\u00ebzuarit psher\u00ebtijn\u00eb.\n24:8 G\u00ebzimi i dajreve ka marr\u00eb fund, zhurma e d\u00ebfrimtar\u00ebve ka mbaruar, g\u00ebzimi i harp\u00ebs pushoi.\n24:9 Nuk pihet m\u00eb ver\u00eb me k\u00ebng\u00eb, pija deh\u00ebse \u00ebsht\u00eb e hidhur p\u00ebr ata q\u00eb e pijn\u00eb.\n24:10 Qyteti i rr\u00ebmuj\u00ebs \u00ebsht\u00eb shkat\u00ebrruar; \u00e7do sht\u00ebpi \u00ebsht\u00eb e mbyllur q\u00eb t\u00eb mos hyj\u00eb njeri n\u00eb t\u00eb.\n24:11 N\u00ebp\u00ebr rrug\u00eb ka ankime, sepse nuk ka ver\u00eb; \u00e7do g\u00ebzim \u00ebsht\u00eb zhdukur, hareja \u00ebsht\u00eb zhdukur nga toka.\n24:12 N\u00eb qytet nuk mbetet gj\u00eb tjet\u00ebr ve\u00e7 d\u00ebshp\u00ebrimit, dhe porta \u00ebsht\u00eb b\u00ebr\u00eb cop\u00eb-cop\u00eb dhe \u00ebsht\u00eb shkat\u00ebrruar.\n24:13 Sepse n\u00eb mes t\u00eb dheut, midis popujve, do t\u00eb ndodh\u00eb ashtu si kur shkunden ullinjt\u00eb, ashtu si kur mblidhen vilet e pavjela pas vjeljes.\n24:14 Ata do t\u00eb ngren\u00eb z\u00ebrin, do t\u00eb l\u00ebshojn\u00eb klithma g\u00ebzimi, p\u00ebr madh\u00ebshtin\u00eb e Zotit do t\u00eb brohorasin nga deti:\n24:15 \"L\u00ebvdoni, pra, Zotin n\u00eb krahinat e agimit, emrin e Zotit, Per\u00ebndin\u00eb e Izraelit n\u00eb ishujt e detit!\".\n24:16 Nga skaji i tok\u00ebs d\u00ebgjojm\u00eb k\u00ebng\u00eb: \"Lavdi t\u00eb drejtit!\". Por un\u00eb them: \"Mjer\u00eb un\u00eb! Mjer\u00eb un\u00eb! Vaj medet! T\u00eb pabes\u00ebt veprojn\u00eb me pabesi, po, t\u00eb pabes\u00ebt veprojn\u00eb me pabesi t\u00eb madhe.\n24:17 Tmerri, gropa dhe laku t\u00eb k\u00ebrc\u00ebnojn\u00eb, o banor i dheut.\n24:18 Dhe ka p\u00ebr t\u00eb ndodhur q\u00eb ai q\u00eb do t\u00eb ik\u00eb p\u00ebrball\u00eb britm\u00ebs s\u00eb tmerrit do t\u00eb bjer\u00eb n\u00eb grop\u00eb, dhe kush do t\u00eb dal\u00eb nga gropa do t\u00eb kapet nga laku. Sepse nga lart do t\u00eb hapen uj\u00ebvara dhe themelet e dheut do t\u00eb tronditen.\n24:19 Toka do t\u00eb \u00e7ahet e t\u00ebra; toka do t\u00eb kriset t\u00ebr\u00ebsisht, toka do t\u00eb dridhet me forc\u00eb.\n24:20 Toka do t\u00eb l\u00ebkundet si nj\u00eb i dehur, do t\u00eb tronditet si nj\u00eb kasolle. M\u00ebkati i saj r\u00ebndon mbi t\u00eb, do t\u00eb rr\u00ebzohet dhe nuk do t\u00eb ngrihet m\u00eb.\n24:21 At\u00eb dit\u00eb do t\u00eb ndodh\u00eb q\u00eb Zoti do t\u00eb d\u00ebnoj\u00eb ushtrin\u00eb q\u00eb \u00ebsht\u00eb atje lart, dhe posht\u00eb mbi tok\u00eb mbret\u00ebrit e dheut;\n24:22 do t\u00eb mblidhen bashk\u00eb si t\u00eb burgosur n\u00eb nj\u00eb burg t\u00eb n\u00ebndhesh\u00ebm; do t\u00eb mbyllen n\u00eb nj\u00eb burg dhe pas shum\u00eb dit\u00ebsh do t\u00eb nd\u00ebshkohen.\n24:23 H\u00ebn\u00ebn do ta mbuloj\u00eb rr\u00ebmuja dhe diellin turpi, sepse Zoti i ushtrive do t\u00eb mbret\u00ebroj\u00eb mbi malin e Sionit dhe n\u00eb Jeruzalem, dhe lavdia e tij p\u00ebrpara pleqve.\n25:1 O Zot, ti je Per\u00ebndia im, un\u00eb do t\u00eb t\u00eb p\u00ebrl\u00ebvdoj dhe do t\u00eb kremtoj emrin t\u00ebnd, sepse ke b\u00ebr\u00eb gj\u00ebra t\u00eb mrekullueshme, projekte t\u00eb konceptuara shum\u00eb koh\u00eb m\u00eb par\u00eb, dhe t\u00eb realizuara me besnik\u00ebri dhe v\u00ebrtet\u00ebsi.\n25:2 Sepse e ke katandisur qytetin n\u00eb nj\u00eb grumbull gur\u00ebsh, qytetin e fortifikuar n\u00eb nj\u00eb grumbull g\u00ebrmadhash; k\u00ebshtjella e t\u00eb huajve nuk \u00ebsht\u00eb m\u00eb nj\u00eb qytet, nuk do t\u00eb rind\u00ebrtohet kurr\u00eb m\u00eb.\n25:3 Prandaj populli i fuqish\u00ebm t\u00eb l\u00ebvdon, qyteti i kombeve t\u00eb fuqish\u00ebm ka frik\u00eb nga ti,\n25:4 sepse ti ke qen\u00eb nj\u00eb k\u00ebshtjell\u00eb p\u00ebr t\u00eb varf\u00ebrin, nj\u00eb k\u00ebshtjell\u00eb p\u00ebr t\u00eb mjerin n\u00eb fatkeq\u00ebsin\u00eb e tij, nj\u00eb streh\u00eb kund\u00ebr stuhis\u00eb, nj\u00eb hije kund\u00ebr t\u00eb nxehtit, sepse fryma e tiran\u00ebve \u00ebsht\u00eb si nj\u00eb furtun\u00eb kund\u00ebr murit.\n25:5 Ti do t\u00eb pak\u00ebsosh zhurm\u00ebn e t\u00eb huajve si t\u00eb nxehtit n\u00eb nj\u00eb vend t\u00eb that\u00eb; ashtu si t\u00eb nxehtit n\u00ebn hijen e nj\u00eb reje, k\u00ebshtu k\u00ebnga e tiran\u00ebve do t\u00eb detyrohet t\u00eb hesht\u00eb.\n25:6 Zoti i ushtrive do t'u p\u00ebrgatis\u00eb t\u00ebr\u00eb popujve mbi k\u00ebt\u00eb mal nj\u00eb banket me gjell\u00eb t\u00eb shijshme, me ver\u00ebra t\u00eb vjetra, me gjell\u00eb t\u00eb shijshme me shum\u00eb palc\u00eb dhe me ver\u00ebra t\u00eb vjetra dhe t\u00eb zgjedhura.\n25:7 Do t\u00eb shkat\u00ebrroj\u00eb mbi k\u00ebt\u00eb mal mbules\u00ebn q\u00eb mbulonte t\u00ebr\u00eb popujt, po k\u00ebshtu edhe mbules\u00ebn e shtrir\u00eb mbi t\u00eb gjitha kombet.\n25:8 Do t\u00eb shkat\u00ebrroj\u00eb p\u00ebrgjithnj\u00eb vdekjen; Zoti, Zoti, do t'i thaj\u00eb lot\u00ebt nga \u00e7do fytyr\u00eb, do t\u00eb heq\u00eb nga t\u00ebr\u00eb dheu turpin e popullit t\u00eb tij, sepse Zoti ka folur.\n25:9 At\u00eb dit\u00eb do t\u00eb thuhet: \"Ja, ky \u00ebsht\u00eb Per\u00ebndia yn\u00eb: tek ai kemi shpresuar dhe ai do t\u00eb na shp\u00ebtoj\u00eb. Ky \u00ebsht\u00eb Zoti tek i cili kemi shpresuar; t\u00eb ngaz\u00ebllojm\u00eb dhe t\u00eb g\u00ebzohemi n\u00eb shp\u00ebtimin e tij!\".\n25:10 Me qen\u00eb se dora e Zotit do t\u00eb shtrihet mbi k\u00ebt\u00eb mal, nd\u00ebrsa Moabi do t\u00eb shkelet n\u00ebn t\u00eb ashtu si shkelet kashta mbi plehun.\n25:11 Ai do t\u00eb zgjas\u00eb duart e tij n\u00eb mes teje, ashtu si i shtrin notari p\u00ebr t\u00eb notuar, dhe do t\u00eb ul\u00eb krenarin\u00eb e tij bashk\u00eb me trillimet e kurdisura nga duart e tij.\n25:12 Fortes\u00ebn e mureve t\u00eb tua t\u00eb larta, ai do ta shkat\u00ebrroj\u00eb, do ta shemb\u00eb, do ta hedh\u00eb p\u00ebr tok\u00eb deri posht\u00eb n\u00eb pluhur.\n26:1 At\u00eb dit\u00eb do t\u00eb k\u00ebndohet kjo k\u00ebng\u00eb n\u00eb vendin e Jud\u00ebs: \"Ne kemi nj\u00eb qytet t\u00eb fort\u00eb; Per\u00ebndia ka v\u00ebn\u00eb shp\u00ebtimin p\u00ebr mure dhe p\u00ebr bastione.\n26:2 Hapni portat dhe le t\u00eb hyj\u00eb kombi i drejt\u00eb, q\u00eb ruan besnik\u00ebrin\u00eb\".\n26:3 M\u00ebndjes q\u00eb pushon te ti, ti i ruan nj\u00eb paqe t\u00eb p\u00ebrsosur, sepse kjo ka besim te ti.\n26:4 Kini besim te Zoti p\u00ebrjet\u00eb, sepse Zoti, po, Zoti \u00ebsht\u00eb shk\u00ebmbi i p\u00ebrjetsh\u00ebm.\n26:5 Ai ka p\u00ebrulur ata q\u00eb rrinin lart, ka ulur qytetin e lart\u00eb, e ka ulur deri n\u00eb tok\u00eb, e ka hedhur n\u00eb pluhur;\n26:6 k\u00ebmb\u00ebt e shkelin, pik\u00ebrisht k\u00ebmb\u00ebt e t\u00eb varf\u00ebrit dhe hapat e mjeran\u00ebve.\n26:7 Rruga e t\u00eb drejtit \u00ebsht\u00eb e drejt\u00eb; o Per\u00ebndi i drejt\u00eb, ti sheshon shtegun e t\u00eb drejtit.\n26:8 Po, n\u00eb rrug\u00ebn e gjykimeve t\u00eb tua, o Zot, ne t\u00eb kemi pritur. D\u00ebshira e shpirtit ton\u00eb i drejtohet emrit t\u00ebnd dhe kujtimit t\u00ebnd.\n26:9 Me shpirtin tim t\u00eb d\u00ebshiroj nat\u00ebn, po, me frym\u00ebn q\u00eb \u00ebsht\u00eb brenda meje t\u00eb k\u00ebrkoj n\u00eb m\u00ebngjes her\u00ebt; sepse kur shfaqen gjykimet e tua mbi tok\u00eb, banor\u00ebt e bot\u00ebs m\u00ebsojn\u00eb drejt\u00ebsin\u00eb.\n26:10 N\u00eb rast se falet i pabesi, ai nuk do ta m\u00ebsoj\u00eb drejt\u00ebsin\u00eb; ai do t\u00eb veproj\u00eb n\u00eb m\u00ebnyr\u00eb t\u00eb \u00e7oroditur n\u00eb vendin e ndershm\u00ebris\u00eb dhe nuk do t\u00eb mund t\u00eb shikoj\u00eb madh\u00ebshtin\u00eb e Zotit.\n26:11 O Zot, dora jote \u00ebsht\u00eb ngritur, por ata nuk e shohin. Por ata do ta shohin zellin t\u00ebnd p\u00ebr popullin t\u00ebnd dhe do t\u00eb mbeten t\u00eb hutuar; po, zjarri i armiqve t\u00eb tu do t'i p\u00ebrpij\u00eb.\n26:12 O Zot, ti do t\u00eb vendos\u00ebsh paqen p\u00ebr ne, sepse ti kryen p\u00ebr ne \u00e7do vep\u00ebr ton\u00ebn.\n26:13 O Zot, Per\u00ebndia yn\u00eb, zot\u00ebr t\u00eb tjer\u00eb, ve\u00e7 teje, na kan\u00eb sunduar; por vet\u00ebm p\u00ebr ty t\u00eb mbajm\u00eb mend emrin.\n26:14 T\u00eb vdekurit nuk do t\u00eb rijetojn\u00eb m\u00eb, ata q\u00eb shkuan nuk do t\u00eb vijn\u00eb m\u00eb; prandaj ti i ke nd\u00ebshkuar, ke shkat\u00ebrruar dhe ke zhdukur \u00e7do kujtim t\u00eb tyre.\n26:15 Ti e ke rritur kombin, o Zot, e ke rritur kombin, je p\u00ebrl\u00ebvduar; i ke zgjeruar t\u00ebr\u00eb kufijt\u00eb e vendit.\n26:16 O Zot, n\u00eb \u00e7astet e fatkeq\u00ebsis\u00eb t\u00eb kan\u00eb kujtuar, kan\u00eb b\u00ebr\u00eb nj\u00eb lutje kur nd\u00ebshkimi yt po i godiste.\n26:17 Ashtu si nj\u00eb grua me barr\u00eb q\u00eb \u00ebsht\u00eb gati p\u00ebr t\u00eb lindur dhe p\u00ebrp\u00eblitet dhe ul\u00ebrin nga t\u00eb prerat q\u00eb ka, k\u00ebshtu kemi qen\u00eb ne para teje, o Zot.\n26:18 Jemi ngjizur, kemi ndjer\u00eb dhembjet, ashtu sikur t\u00eb kishim p\u00ebr t\u00eb lindur, por ishte vet\u00ebm er\u00eb; nuk i kemi dh\u00ebn\u00eb asnj\u00eb shp\u00ebtim vendit dhe banor\u00ebt e bot\u00ebs nuk kan\u00eb r\u00ebn\u00eb.\n26:19 T\u00eb vdekurit e tu do t\u00eb rijetojn\u00eb, bashk\u00eb me kufom\u00ebn time, do t\u00eb ringjallen. Zgjohuni dhe g\u00ebzohuni, o ju q\u00eb banoni n\u00eb pluhur! Sepse vesa jote \u00ebsht\u00eb si vesa e nj\u00eb drite q\u00eb shk\u00eblqen dhe toka do t\u00eb nxjerr\u00eb n\u00eb drit\u00eb t\u00eb vdekurit.\n26:20 Shko, o populli im, hyr n\u00eb dhomat e tua, mbylli portat e tua prapa teje; fshihu p\u00ebr nj\u00eb \u00e7ast, deri sa t\u00eb kaloj\u00eb zem\u00ebrimi.\n26:21 Sepse ja, Zoti del nga banesa e tij p\u00ebr t\u00eb nd\u00ebshkuar paudh\u00ebsin\u00eb e banor\u00ebve t\u00eb tok\u00ebs; toka do t\u00eb nxjerr\u00eb n\u00eb shesh gjakun e derdhur dhe nuk do t\u00eb t'i fsheh\u00eb m\u00eb t\u00eb vrar\u00ebt e saj.\n27:1 At\u00eb dit\u00eb Zoti do t\u00eb nd\u00ebshkoj\u00eb me shpat\u00ebn e tij t\u00eb ashp\u00ebr, t\u00eb madhe dhe t\u00eb fort\u00eb Leviathanin, gjarp\u00ebrin e shkath\u00ebt, gjarp\u00ebrin Leviathani dredha-dredha, dhe do t\u00eb vras\u00eb p\u00ebrbind\u00ebshin q\u00eb \u00ebsht\u00eb n\u00eb det.\n27:2 At\u00eb dit\u00eb do t\u00eb thuhet: \"Vreshti q\u00eb jep ver\u00eb t\u00eb kuq\u00ebrremt\u00eb, k\u00ebndoni p\u00ebr t\u00eb.\n27:3 Un\u00eb, Zoti, e ruaj, e vadis \u00e7do \u00e7ast, e ruaj nat\u00ebn e dit\u00ebn me q\u00ebllim q\u00eb askush t\u00eb mos e d\u00ebmtoj\u00eb.\n27:4 Nuk ka zem\u00ebrim tek un\u00eb. Kush do t'i vinte n\u00eb luft\u00eb kund\u00ebr meje ferrat dhe gjembat? Un\u00eb do t\u00eb shkoja kund\u00ebr tyre dhe do t'i digjja t\u00eb gjitha tok.\n27:5 Do t\u00eb ishte m\u00eb mir\u00eb q\u00eb dikush t\u00eb mb\u00ebshtetej te forca ime p\u00ebr t\u00eb b\u00ebr\u00eb paqe me mua, po, p\u00ebr t\u00eb b\u00ebr\u00eb paqe me mua\".\n27:6 N\u00eb dit\u00ebt q\u00eb do t\u00eb vijn\u00eb Jakobi do t\u00eb l\u00ebshoj\u00eb rr\u00ebnj\u00eb, Izraeli do t\u00eb lul\u00ebzoj\u00eb dhe do t\u00eb l\u00ebshoj\u00eb lastar\u00eb dhe do t\u00eb mbush\u00eb faqen e dheut me fryte.\n27:7 A ka goditur Per\u00ebndia Izraelin ashtu si ka goditur ata q\u00eb e q\u00ebllonin at\u00eb? A e ka vrar\u00eb at\u00eb ashtu si ka vrar\u00eb ata q\u00eb e vrisnin at\u00eb?\n27:8 Ti je grindur me t\u00eb me mas\u00eb, duke e p\u00ebrz\u00ebn\u00eb dhe duke e \u00e7uar larg. Ai e \u00e7oi n\u00eb nj\u00eb vend t\u00eb larg\u00ebt me frym\u00ebn e tij t\u00eb furishme, nj\u00eb dit\u00eb me er\u00eb lindore.\n27:9 N\u00eb k\u00ebt\u00eb m\u00ebnyr\u00eb do t\u00eb shpagohet padrejt\u00ebsia e Jakobit, dhe ky do t\u00eb jet\u00eb gjith\u00eb fryti i heqjes s\u00eb m\u00ebkatit t\u00eb tij, kur do t'i kthej\u00eb t\u00ebr\u00eb gur\u00ebt e altarit si gur\u00eb g\u00eblqereje t\u00eb th\u00ebrmuar; k\u00ebshtu Asherim\u00ebt dhe altar\u00ebt e temjanit nuk do t\u00eb ngrihen m\u00eb.\n27:10 Qyteti i fortifikuar do t\u00eb jet\u00eb i shkretuar, nj\u00eb vend i pabanuar dhe i braktisur si nj\u00eb shkret\u00ebtir\u00eb; aty do t\u00eb kullos\u00eb vi\u00e7i, i cili do t\u00eb shtrihet dhe do t\u00eb haj\u00eb deg\u00ebt.\n27:11 Kur deg\u00ebt e tij do t\u00eb thahen, do t\u00eb thyhen dhe do t\u00eb vijn\u00eb gra p\u00ebr t'i djegur. Me qen\u00eb se \u00ebsht\u00eb nj\u00eb popull pa zgjua\u00ebsi, prandaj Ai q\u00eb e ka b\u00ebr\u00eb nuk do t'i vij\u00eb keq p\u00ebr t\u00eb, Ai q\u00eb e ka formuar nuk do t'i jap\u00eb hir.\n27:12 Po at\u00eb dit\u00eb do t\u00eb ndodh\u00eb q\u00eb Zoti do t\u00eb shij\u00eb grurin nga rrjedha e lumit deri te p\u00ebrroi i Egjiptit, dhe ju do t\u00eb mblidheni nj\u00eb nga nj\u00eb, o bij t\u00eb Izraelit.\n27:13 At\u00eb dit\u00eb do t\u00eb ndodh\u00eb q\u00eb t\u00eb bjer\u00eb buria e madhe, dhe ata q\u00eb kan\u00eb humbur n\u00eb vendin e Asiris\u00eb dhe ata q\u00eb jan\u00eb shp\u00ebrndar\u00eb n\u00eb vendin e Egjiptit do t\u00eb vijn\u00eb dhe do t\u00eb adhurojn\u00eb Zotin mbi malin e shenjt\u00eb, n\u00eb Jeruzalem.\n28:1 Mjer\u00eb kuror\u00ebs s\u00eb kryelart\u00ebsis\u00eb t\u00eb t\u00eb dehurve, t\u00eb Efraimit dhe lules s\u00eb fishkur t\u00eb bukuris\u00eb s\u00eb tij t\u00eb lavdishme q\u00eb ri mbi krye t\u00eb lugin\u00ebs pjellore t\u00eb atyre q\u00eb i ka mposhtur vera!\n28:2 Ja, Zoti ka nj\u00eb njeri t\u00eb fort\u00eb dhe t\u00eb fuqish\u00ebm, si nj\u00eb stuhi bresh\u00ebri, si nj\u00eb tufan shkat\u00ebrrues; si nj\u00eb aluvion uj\u00ebrash t\u00eb fuqish\u00ebm p\u00ebrmbyt\u00ebse; ai do t'i hedh\u00eb p\u00ebr tok\u00eb me dor\u00ebn e tij.\n28:3 Kurora e kryelart\u00ebsis\u00eb t\u00eb t\u00eb dehurve t\u00eb Efraimit do t\u00eb shkelet;\n28:4 dhe lulja e fishkur e bukuris\u00eb s\u00eb tij t\u00eb lavdishme q\u00eb rri mbi krye t\u00eb lugin\u00ebs pjellore do t\u00eb jet\u00eb si nj\u00eb fik i hersh\u00ebm para ver\u00ebs q\u00eb dikush e shikon; ai e g\u00eblltit sapo e ka n\u00eb dor\u00eb.\n28:5 At\u00eb dit\u00eb Zoti i ushtrive do t\u00eb jet\u00eb nj\u00eb kuror\u00eb lavdie, nj\u00eb diadem i shk\u00eblqyer p\u00ebr pjes\u00ebn tjet\u00ebr t\u00eb popullit t\u00eb tij,\n28:6 nj\u00eb frym\u00eb drejt\u00ebsie p\u00ebr at\u00eb q\u00eb ulet p\u00ebr t\u00eb gjykuar dhe forca e atyre q\u00eb n\u00eb betej\u00eb e sprapsin armikun deri te portat e tij.\n28:7 Por edhe k\u00ebta shkojn\u00eb sa djathtas aq edhe majtas p\u00ebr shkak t\u00eb ver\u00ebs dhe u merren k\u00ebmb\u00ebt nga pijet deh\u00ebse; prifti dhe profeti l\u00ebkunden p\u00ebr shkak t\u00eb pijeve deh\u00ebse, l\u00ebkunden sikur t\u00eb kishin vegime, ngurrojn\u00eb n\u00eb dh\u00ebnien e vendimeve.\n28:8 T\u00ebr\u00eb tryezat jan\u00eb plot me t\u00eb vjellura dhe me ndyr\u00ebsira, nuk ka m\u00eb nj\u00eb vend t\u00eb past\u00ebr.\n28:9 \"Kujt d\u00ebshiron t'i m\u00ebsoj\u00eb diturin\u00eb? Kujt d\u00ebshiron t'ia b\u00ebj\u00eb t\u00eb kuptuesh\u00ebm mesazhin? Atyre q\u00eb sapo jan\u00eb zvjerdhur, atyre q\u00eb sapo jan\u00eb shk\u00ebputur nga sisa?\n28:10 Sepse ka nj\u00eb urdh\u00ebr mbi urdh\u00ebr, urdh\u00ebr mbi urdh\u00ebr, regull mbi regull, regull mbi regull, pak k\u00ebtu dhe pak atje\".\n28:11 N\u00eb fakt do t\u00eb ndodh\u00eb q\u00eb me buz\u00eb q\u00eb b\u00eblb\u00ebzojn\u00eb dhe me nj\u00eb gjuh\u00eb tjet\u00ebr Zoti do t'i flas\u00eb k\u00ebtij populli.\n28:12 Ai u kishte th\u00ebn\u00eb: \"Ja pushimi: v\u00ebreni t\u00eb lodhurin t\u00eb pushoj\u00eb; k\u00ebtu \u00ebsht\u00eb fresk!\". Por ata nuk desh\u00ebn ta d\u00ebgjojn\u00eb.\n28:13 K\u00ebshtu fjala e Zotit u b\u00eb p\u00ebr ta urdh\u00ebr mbi urdh\u00ebr, urdh\u00ebr mbi urdh\u00ebr, rregull mbi rregull, rregull mbi rregull, pak k\u00ebtu, pak atje, me q\u00ebllim q\u00eb ata t\u00eb binin mbrapsht, t\u00eb b\u00ebheshin cop\u00eb-cop\u00eb, t'i zinte laku dhe t\u00eb kapeshin.\n28:14 Prandaj d\u00ebgjoni fjal\u00ebn e Zotit, o tall\u00ebs, q\u00eb sundoni mbi k\u00ebt\u00eb popull, q\u00eb rri n\u00eb Jeruzalem!\n28:15 Ju thoni: \"Kemi p\u00ebrfunduar nj\u00eb bes\u00eblidhje me vdekjen, kemi b\u00ebr\u00eb nj\u00eb aleanc\u00eb me Sheolin; kur rebeshi p\u00ebrmbyt\u00ebs do t\u00eb kaloj\u00eb, nuk do t\u00eb arrij\u00eb deri te ne, sepse g\u00ebnjeshtr\u00ebn e kemi b\u00ebr\u00eb streh\u00ebn ton\u00eb dhe jemi fshehur prapa falsitetit\".\n28:16 Prandaj k\u00ebshtu thot\u00eb Zoti, Zoti: \"Ja, un\u00eb vendos si themel n\u00eb Sion nj\u00eb gur, nj\u00eb gur t\u00eb provuar, nj\u00eb kok\u00eb qosheje t\u00eb \u00e7muar, nj\u00eb themel t\u00eb sigurt; ai q\u00eb i beson atij nuk do t\u00eb ngutet.\n28:17 Un\u00eb do t\u00eb vendos t\u00eb drejt\u00ebn si mas\u00eb dhe drejt\u00ebsin\u00eb si plumb\u00e7e; bresh\u00ebri do t\u00eb pastroj\u00eb streh\u00ebn e g\u00ebnjeshtr\u00ebs dhe uj\u00ebrat do t\u00eb p\u00ebrmbytin streh\u00ebn tuaj.\n28:18 Bes\u00eblidhja juaj me vdekjen do t\u00eb anulohet dhe aleanca juaj me Sheolin nuk do t\u00eb q\u00ebndroj\u00eb; kur rrebeshi p\u00ebrmbyt\u00ebs do t\u00eb kaloj\u00eb, ju do t\u00eb shkeleni prej tij.\n28:19 Sa her\u00eb q\u00eb do t\u00eb kaloj\u00eb, do t'ju kap\u00eb, sepse do t\u00eb kaloj\u00eb \u00e7do m\u00ebngjes, dit\u00ebn dhe nat\u00ebn, do t\u00eb jet\u00eb nj\u00eb tmerr i v\u00ebrtet\u00eb t\u00eb d\u00ebgjosh vet\u00ebm t\u00eb ta rr\u00ebfejn\u00eb.\n28:20 N\u00eb fakt shtrati do t\u00eb jet\u00eb i shkurt\u00ebr p\u00ebr t'u shtrir\u00eb dhe mbulesa tep\u00ebr e ngusht\u00eb p\u00ebr t'u mbuluar me t\u00eb.\n28:21 Sepse Zoti do t\u00eb ngrihet si n\u00eb malin e Peratsimit, do t\u00eb zem\u00ebrohet si n\u00eb lugin\u00ebn e Gabaonit, p\u00ebr t\u00eb plot\u00ebsuar vepr\u00ebn e tij, vepr\u00ebn e tij t\u00eb pad\u00ebgjuar, p\u00ebr t\u00eb plot\u00ebsuar pun\u00ebn e tij, pun\u00ebn e tij t\u00eb pazakont\u00eb.\n28:22 Mos u b\u00ebni, pra, tall\u00ebs q\u00eb lidhjet tuaja t\u00eb mos p\u00ebrforcohen. Sepse un\u00eb kam d\u00ebgjuar nga ana e Zotit, e Zotit t\u00eb ushtrive, se \u00ebsht\u00eb vendosur shfarosja e plot\u00eb e gjith\u00eb vendit.\n28:23 Vini vesh dhe d\u00ebgjoni z\u00ebrin tim, tregohuni t\u00eb kujdessh\u00ebm dhe d\u00ebgjoni fjal\u00ebn time!\n28:24 A nuk l\u00ebron t\u00ebr\u00eb dit\u00ebn bujku p\u00ebr t\u00eb mbjell\u00eb? A vazhdon vall\u00eb, ta \u00e7aj\u00eb dhe ta prashit\u00eb tok\u00ebn e tij?\n28:25 Mbasi ka sheshuar sip\u00ebrfaqen e saj, a nuk mbjell kopr\u00ebn dhe nuk p\u00ebrhap barin e gjumit, nuk v\u00eb grurin n\u00eb brazda, elbin n\u00eb vendin e caktuar dhe grurin e fort\u00eb gjat\u00eb kufijve?\n28:26 Per\u00ebndia i tij i tregon rregullin q\u00eb duhet t\u00eb ndjek\u00eb dhe e m\u00ebson.\n28:27 Kopra nuk shihet me shir\u00ebsen dhe nuk kalohet rrota e qerres mbi barin e gjumit; por kopr\u00ebn e rrahin me shkop dhe barin e gjumit me shuf\u00ebr.\n28:28 Gruri p\u00ebr buk\u00eb duhet t\u00eb shtypet; prandaj nuk shtypet p\u00ebr gjithnj\u00eb, por kalohen mbi t\u00eb rrota t\u00eb qerres dhe kuajt, por pa e shtypur.\n28:29 Edhe kjo vjen nga Zoti i ushtrive, q\u00eb \u00ebsht\u00eb i mrekulluesh\u00ebm n\u00eb k\u00ebshillat e tij dhe i madh p\u00ebr nga dituria\".\n29:1 Mjer\u00eb Arieli, Arieli, qytet ku fushoi Davidi! I shtoni vit vitit, festat le t\u00eb plot\u00ebsojn\u00eb ciklin e tyre.\n29:2 Pastaj do ta hedh Arielin n\u00eb ankth; do t\u00eb ket\u00eb ankim dhe r\u00ebnkime dhe p\u00ebr mua do t\u00eb jet\u00eb si nj\u00eb Ariel.\n29:3 Un\u00eb do t\u00eb fushoj kund\u00ebr teje rreth e qark, do t\u00eb t\u00eb rrethoj me nj\u00eb ledh dhe do t\u00eb ngre bastione kund\u00ebr teje.\n29:4 Do t\u00eb ulesh, do t\u00eb flas\u00ebsh nga toka dhe fjala jote do t\u00eb dal\u00eb e mbytur nga pluhuri; z\u00ebri yt do t\u00eb ngjitet nga toka si ai i nj\u00eb mediumi dhe fjala jote do t\u00eb p\u00ebshp\u00ebrit\u00eb nga pluhuri.\n29:5 Turma e armiqve t\u00eb tu do t\u00eb jet\u00eb si pluhur i holl\u00eb dhe turma e t\u00eb fuqishm\u00ebve si byk i shp\u00ebrndar\u00eb; dhe kjo ka p\u00ebr t\u00eb ndodhur papritmas, n\u00eb nj\u00eb \u00e7ast.\n29:6 Ti do t\u00eb vizitohesh nga Zoti i ushtrive me gj\u00ebmime, t\u00ebrmete dhe zhurma t\u00eb m\u00ebdha, me shakullima dhe flak\u00eb zjarri p\u00ebrv\u00eblues.\n29:7 Moria e t\u00eb gjitha kombeve q\u00eb luftojn\u00eb kund\u00ebr Arielit, e t\u00eb gjitha atyre q\u00eb e luftojn\u00eb at\u00eb dhe fortes\u00ebn e tij dhe e shtr\u00ebngojn\u00eb rreth e qark do t\u00eb jet\u00eb si nj\u00eb \u00ebnd\u00ebrr, si nj\u00eb vegim nate.\n29:8 Ka p\u00ebr t\u00eb ndodhur ashtu si kur nj\u00eb i uritur q\u00eb \u00ebnd\u00ebrron t\u00eb haj\u00eb, por kur zgjohet e ka stomakun bosh, apo si kur nj\u00eb i etur \u00ebnd\u00ebrron t\u00eb pij\u00eb, por kur zgjohet \u00ebsht\u00eb i lodhur dhe e ka gryk\u00ebn t\u00eb thar\u00eb; k\u00ebshtu ka p\u00ebr t\u00eb ndodhur me morin\u00eb e t\u00eb gjitha kombeve q\u00eb luftojn\u00eb kund\u00ebr malit t\u00eb Sionit.\n29:9 Ndaluni dhe habituni. Braktisjuni qejfeve dhe pastaj shikoni rreth e rrotull t\u00eb trembur. K\u00ebta jan\u00eb t\u00eb dehur, por jo nga vera; u merren k\u00ebmb\u00ebt, por jo p\u00ebr pasoj\u00eb t\u00eb pijeve deh\u00ebse.\n29:10 N\u00eb fakt Zoti ka shp\u00ebrndar\u00eb mbi ju nj\u00eb frym\u00eb topitjeje; ka mbyllur syt\u00eb tuaja, profet\u00ebt, ka mbuluar me vel krer\u00ebt tuaj, shikuesit.\n29:11 \u00c7do vegim profetik \u00ebsht\u00eb b\u00ebr\u00eb p\u00ebr ju si fjal\u00ebt e nj\u00eb libri t\u00eb vulosur q\u00eb i jepet dikujt q\u00eb di t\u00eb lexoj\u00eb; duke i th\u00ebn\u00eb: \"T\u00eb lutem, lexoje, k\u00ebt\u00eb!\", por ai p\u00ebrgjigjet: \"Nuk mundem, sepse \u00ebsht\u00eb i vulosur!\".\n29:12 Ose si nj\u00eb lib\u00ebr q\u00eb i jepet dikujt q\u00eb nuk di t\u00eb lexoj\u00eb, duke i th\u00ebn\u00eb: \"T\u00eb lutem, lexoje k\u00ebt\u00eb!\", por ai p\u00ebrgjigjet: \"Nuk di t\u00eb lexoj\".\n29:13 Prandaj Zoti thot\u00eb: \"Me qen\u00eb se ky popull m\u00eb afrohet mua vet\u00ebm me goj\u00ebn dhe m\u00eb nderon me buz\u00ebt e tij, nd\u00ebrsa zemra e tij m\u00eb rri larg dhe frika e tij ndaj meje \u00ebsht\u00eb vet\u00ebm nj\u00eb urdh\u00ebrim i m\u00ebsuar nga njer\u00ebzit,\n29:14 prandaj, ja, un\u00eb do t\u00eb vazhdoj t\u00eb b\u00ebj mrekulli n\u00eb mes t\u00eb k\u00ebtij populli, po, mrekulli dhe \u00e7udi: dituria e njer\u00ebzve t\u00eb tij t\u00eb urt\u00eb do t\u00eb shuhet dhe zgjuar\u00ebsia e t\u00eb m\u00ebn\u00e7urve t\u00eb tij do t\u00eb zhduket\".\n29:15 Mjer\u00eb ata q\u00eb shkojn\u00eb n\u00eb vende t\u00eb thella p\u00ebr t'ia fshehur Zotit planet e tyre, q\u00eb i b\u00ebjn\u00eb veprat e tyre n\u00eb terr dhe thon\u00eb: \"Kush na sheh? Kush na njeh?\"\n29:16 I keni p\u00ebrmbysur plot\u00ebsisht gj\u00ebrat. A mund t\u00eb konsiderohet po\u00e7ari i barabart\u00eb me argjil\u00ebn? A mundet vepra t'i thot\u00eb atij q\u00eb e ka b\u00ebr\u00eb: \"Nuk m\u00eb ka b\u00ebr\u00eb ai\"?, ose gj\u00ebja e formuar t'i thot\u00eb atij q\u00eb e ka formuar: \"Nuk ka zgjuar\u00ebsi\"?\n29:17 Brenda nj\u00eb kohe shum\u00eb t\u00eb shkurt\u00ebr dhe Libani do t\u00eb shnd\u00ebrrohet n\u00eb nj\u00eb pemishte, dhe pemishtja do t\u00eb konsiderohet si nj\u00eb pyll.\n29:18 T\u00eb shurdh\u00ebt do t\u00eb kuptojn\u00eb at\u00eb dit\u00eb fjal\u00ebt e librit dhe, t\u00eb \u00e7liruar nga err\u00ebsira dhe terri, syt\u00eb e t\u00eb verb\u00ebrve kan\u00eb p\u00ebr t\u00eb par\u00eb.\n29:19 T\u00eb p\u00ebrulurit do t\u00eb mund t\u00eb g\u00ebzojn\u00eb akoma te Zoti dhe t\u00eb varf\u00ebrit e njer\u00ebzimit do t\u00eb ngaz\u00ebllohen tek i Shenjti i Izraelit.\n29:20 Sepse tirani do t\u00eb jet\u00eb zhdukur, tall\u00ebsi do t\u00eb jet\u00eb shkat\u00ebrruar, dhe do t\u00eb jen\u00eb shfarosur t\u00ebr\u00eb ata q\u00eb kurdisin paudh\u00ebsi,\n29:21 q\u00eb d\u00ebnojn\u00eb nj\u00eb njeri p\u00ebr nj\u00eb fjal\u00eb, q\u00eb i kurdisin kurthe atij q\u00eb gjykon te porta, q\u00eb prishin t\u00eb drejt\u00ebn e t\u00eb drejtit p\u00ebr asgj\u00eb.\n29:22 Prandaj k\u00ebshtu i thot\u00eb sht\u00ebpis\u00eb s\u00eb Jakobit Zoti q\u00eb shpengoi Abrahamin: \"Tani e tutje Jakobi nuk do t\u00eb turp\u00ebrohet m\u00eb dhe fytyra e tij nuk do t\u00eb zverdhet m\u00eb;\n29:23 por kur do t\u00eb shoh\u00eb bijt\u00eb e tij, vepr\u00ebn e duarve t\u00eb mia n\u00eb mes t\u00eb tij, ata do t\u00eb shenjt\u00ebrojn\u00eb emrin tim, do t\u00eb shenjt\u00ebrojn\u00eb t\u00eb Shenjtin e Jakobit dhe do t\u00eb ken\u00eb frik\u00eb nga Per\u00ebndia i Izraelit.\n29:24 Ata q\u00eb kan\u00eb frym\u00eb t\u00eb p\u00ebrdal\u00eb do t\u00eb arrijn\u00eb t\u00eb ken\u00eb gjykim dhe murmuruesit do t\u00eb m\u00ebsojn\u00eb doktrin\u00ebn e sh\u00ebndosh\u00eb\".\n30:1 \"Mjer\u00eb bijt\u00eb rebel\u00eb, thot\u00eb Zoti, q\u00eb b\u00ebjn\u00eb projekte q\u00eb nuk vijn\u00eb nga un\u00eb, q\u00eb lidhin aleanca, por pa Frym\u00ebn time, p\u00ebr t\u00eb grumbulluar m\u00ebkate mbi m\u00ebkate;\n30:2 q\u00eb shkojn\u00eb posht\u00eb n\u00eb Egjipt pa konsultuar m\u00eb par\u00eb goj\u00ebn time, p\u00ebr t'u p\u00ebrforcuar n\u00eb forc\u00ebn e Faraonit dhe p\u00ebr t\u00eb k\u00ebrkuar streh\u00eb n\u00eb hijen e Egjiptit!\n30:3 Por forca e Faraonit do t\u00eb jet\u00eb turpi juaj dhe streha n\u00eb hije t\u00eb Egjiptit fatkeq\u00ebsia juaj.\n30:4 Sepse princat e tij kan\u00eb shkuar n\u00eb Tsoan dhe ambasador\u00ebt e tij kan\u00eb arritur n\u00eb Hanes.\n30:5 Por do t\u00eb turp\u00ebrohen t\u00eb gjith\u00eb nga nj\u00eb popull q\u00eb nuk do t'u hyj\u00eb fare n\u00eb pun\u00eb, q\u00eb nuk do t'iu jap\u00eb asnj\u00eb ndihm\u00eb o p\u00ebrfitim, por vet\u00ebm turp dhe posht\u00ebrim.\n30:6 Nj\u00eb profeci kund\u00ebr kafsh\u00ebve t\u00eb Neghevit: n\u00ebp\u00ebrmjet nj\u00eb vendi t\u00eb mjeruar dhe plot ankthe, prej t\u00eb cilit vijn\u00eb luanesha dhe luani, nep\u00ebrka dhe gjarp\u00ebri i zjarrt\u00eb q\u00eb fluturon, ata mbartin pasurit\u00eb e tyre mbi kurrizin e gomar\u00ebve dhe thesaret e tyre mbi kurrizin e deveve nj\u00eb populli prej t\u00eb cilit nuk kan\u00eb p\u00ebr t\u00eb p\u00ebrfituar asgj\u00eb.\n30:7 Sepse ndihma e Egjiptit \u00ebsht\u00eb e kot\u00eb dhe e padobishme, prandaj un\u00eb e quaj: \"Rahab-Hem-Shebeth\".\n30:8 Tani eja, shkruaje k\u00ebt\u00eb mbi nj\u00eb rras\u00eb t\u00eb vog\u00ebl dhe shkruaje n\u00eb nj\u00eb lib\u00ebr, q\u00eb t\u00eb mbetet p\u00ebr dit\u00ebt e ardhshme, p\u00ebr gjithnj\u00eb, p\u00ebrjet\u00eb.\n30:9 Sepse ky \u00ebsht\u00eb nj\u00eb popull rebel, jan\u00eb bij g\u00ebnjeshtar\u00eb, bij q\u00eb nuk duan t\u00eb d\u00ebgjojn\u00eb ligjin e Zotit,\n30:10 q\u00eb u thon\u00eb shikuesve: \"Mos kini vegime\", dhe profet\u00ebve: \"Mos na profetizoni gj\u00ebra t\u00eb v\u00ebrteta, na tregoni gj\u00ebra t\u00eb k\u00ebndshme, na profetizoni gj\u00ebra mashtruese.\n30:11 Dilni jasht\u00eb rruge, braktisni shtegun e drejt\u00eb, largoni nga syt\u00eb tona t\u00eb Shenjtin e Izraelit!\"\".\n30:12 Prandaj k\u00ebshtu thot\u00eb i Shenjti i Izraelit: \"Me qen\u00eb se ju e p\u00ebr\u00e7moni k\u00ebt\u00eb fjal\u00eb dhe keni besim te shtypja dhe te lig\u00ebsia, dhe mb\u00ebshteteni mbi to,\n30:13 kjo paudh\u00ebsi do t\u00eb jet\u00eb p\u00ebr ju si e \u00e7ar\u00eb q\u00eb rrezikon t\u00eb rr\u00ebzohet, nj\u00eb dalje te nj\u00eb mur i lart\u00eb, rr\u00ebzimi i t\u00eb cilit ndodh papritmas, n\u00eb nj\u00eb \u00e7ast,\n30:14 dhe thyhet si nj\u00eb en\u00eb prej balte t\u00eb pjekur, q\u00eb dikush cop\u00ebton pa m\u00ebshir\u00eb duke mos mundur t\u00eb gjej\u00eb n\u00eb copat e tij qoft\u00eb edhe nj\u00eb cop\u00eb p\u00ebr t\u00eb marr\u00eb zjarr n\u00eb vat\u00ebr ose p\u00ebr t\u00eb marr\u00eb uj\u00eb nga sterna\".\n30:15 Sepse k\u00ebshtu thot\u00eb Zoti, Zoti, i Shenjti i Izraelit: \"Duke u kthyer tek un\u00eb dhe duke pushuar tek un\u00eb, do t\u00eb shp\u00ebtoni; forca juaj q\u00ebndron n\u00eb qet\u00ebsin\u00eb dhe n\u00eb besimin tuaj. Por ju nuk keni dashur,\n30:16 madje keni th\u00ebn\u00eb: \"Jo, ne do t\u00eb ikim me kuajt tan\u00eb!\". Prandaj ju do t\u00eb ikni. Dhe: \"Do t\u00eb shkojm\u00eb me kuaj t\u00eb shpejt\u00eb!\". Prandaj ata q\u00eb do t'ju ndjekin do t\u00eb jen\u00eb edhe m\u00eb t\u00eb shpejt\u00eb.\n30:17 Nj\u00eb mij\u00eb prej jush do t\u00eb ikin n\u00ebn k\u00ebrc\u00ebnimin e nj\u00eb t\u00eb vetmi; n\u00ebn k\u00ebrc\u00ebnimin e pes\u00eb vetave do t\u00eb ikni me vrap, deri sa t\u00eb rrini si nj\u00eb hu mbi maj\u00ebn e nj\u00eb mali, si nj\u00eb flamur mbi nj\u00eb kod\u00ebr\".\n30:18 Prandaj Zoti do t\u00eb pres\u00eb p\u00ebr t'ju dh\u00ebn\u00eb hir, pastaj ai do t\u00eb lart\u00ebsohet, sepse i erdhi keq p\u00ebr ju, sepse Zoti \u00ebsht\u00eb nj\u00eb Per\u00ebndi i drejt\u00ebsis\u00eb. Lum t\u00eb gjith\u00eb ata q\u00eb kan\u00eb shpres\u00eb tek ai!\n30:19 O popull i Sionit q\u00eb banon n\u00eb Jeruzalem, ti nuk do t\u00eb qash m\u00eb. Ai do t\u00eb t\u00eb b\u00ebj nder me siguri; duke d\u00ebgjuar z\u00ebrin e britm\u00ebs sate; sapo t\u00eb t\u00eb d\u00ebgjoj\u00eb, do t\u00eb p\u00ebrgjigjet.\n30:20 Edhe sikur Zoti t'ju jap\u00eb buk\u00ebn e ankthit dhe ujin e shtypjes, megjithat\u00eb ata q\u00eb t\u00eb m\u00ebsojn\u00eb nuk do t\u00eb duhet t\u00eb fshihen, dhe syt\u00eb e ty do t\u00eb shohin m\u00ebsuesit e tu.\n30:21 Kur do t\u00eb shkoni djathtas ose kur do t\u00eb shkoni majtas, vesh\u00ebt e tu do t\u00eb d\u00ebgjojn\u00eb prapa teje nj\u00eb fjal\u00eb q\u00eb do t\u00eb thot\u00eb: \"Kjo \u00ebsht\u00eb rruga, ecni n\u00eb t\u00eb!\".\n30:22 Konsiderojini si t\u00eb papastra sh\u00ebmb\u00eblltyrat tuaja t\u00eb gdhendura t\u00eb veshura me argjend dhe sh\u00ebmb\u00eblltyrat tuaja prej metali t\u00eb derdhur t\u00eb veshura me ar; do t'i flakni tutje si nj\u00eb gj\u00eb e papast\u00ebr, \"Jasht\u00eb!\", do t'u thoni atyre.\n30:23 At\u00ebher\u00eb ai do t'i jap\u00eb shiun p\u00ebr far\u00ebn t\u00ebnde q\u00eb do t\u00eb kesh mbjell\u00eb n\u00eb tok\u00eb; dhe buka q\u00eb toka do t\u00eb prodhoj\u00eb do t\u00eb jet\u00eb e shijshme dhe e bollshme; at\u00eb dit\u00eb bag\u00ebtia jote do t\u00eb kullos\u00eb n\u00eb kullota t\u00eb gjera.\n30:24 Qet\u00eb dhe gomar\u00ebt q\u00eb punojn\u00eb tok\u00ebn do t\u00eb han\u00eb forazhin me krip\u00eb, t\u00eb ajrosur me lopat\u00ebn e drithit.\n30:25 Mbi \u00e7do mal t\u00eb lart\u00eb dhe mbi \u00e7do kod\u00ebr t\u00eb lart\u00eb do t\u00eb ket\u00eb rr\u00ebke dhe rrjedha uji dit\u00ebn e masakr\u00ebs s\u00eb madhe, kur do t\u00eb rr\u00ebzohen kullat.\n30:26 Drita e h\u00ebn\u00ebs do t\u00eb jet\u00eb si drita e diellit, dhe drita e diellit do t\u00eb jet\u00eb shtat\u00eb her\u00eb m\u00eb e fort\u00eb, si drita e shtat\u00eb dit\u00ebve, dit\u00ebn kur Zoti do t\u00eb lidh\u00eb plag\u00ebn e popullit t\u00eb tij dhe do t\u00eb sh\u00ebroj\u00eb plag\u00ebn e shkaktuar nga goditjet e tij.\n30:27 Ja, emri i Zotit vjen nga larg; zem\u00ebrimi i tij \u00ebsht\u00eb i zjarrt\u00eb dhe barra e tij e r\u00ebnd\u00eb; buz\u00ebt e tij jan\u00eb plot indinjat\u00eb dhe gjuha e tij si nj\u00eb zjarr q\u00eb t\u00eb p\u00ebrpin;\n30:28 fryma e tij \u00ebsht\u00eb si nj\u00eb p\u00ebrrua q\u00eb v\u00ebrshon dhe q\u00eb arrin deri n\u00eb qaf\u00eb p\u00ebr t\u00eb shoshitur kombet me shosh\u00ebn e shkat\u00ebrrimit dhe p\u00ebr t\u00eb v\u00ebn\u00eb n\u00eb nofullat e popujve nj\u00eb fre q\u00eb t'i b\u00ebj\u00eb t\u00eb p\u00ebrdalin.\n30:29 At\u00ebher\u00eb do t'ia merrni nj\u00eb k\u00ebng\u00eb si nat\u00ebn kur kremtoni nj\u00eb fest\u00eb; dhe do t\u00eb keni g\u00ebzim n\u00eb zem\u00ebr, ashtu si ai q\u00eb shkon me z\u00ebrin e fyellit n\u00eb malin e Zotit, n\u00eb k\u00ebshtjell\u00ebn e Izraelit.\n30:30 Pastaj Zoti do t\u00eb b\u00ebj\u00eb t\u00eb d\u00ebgjohet z\u00ebri i tij madh\u00ebshtor dhe do t\u00eb tregoj\u00eb si godet me krahun e tij kur t\u00ebrbohet zem\u00ebrimi i tij, n\u00eb flak\u00ebn e nj\u00eb zjarri gllab\u00ebrues, n\u00eb mes shp\u00ebrthimesh t\u00eb furishme, uragan\u00ebsh dhe bresh\u00ebri gur\u00ebsh.\n30:31 Me qen\u00eb se Asiria do t\u00eb goditet nga frika e z\u00ebrit t\u00eb Zotit, q\u00eb do ta rrah\u00eb me shuf\u00ebr;\n30:32 dhe \u00e7do goditje q\u00eb do t\u00eb jepet me shkopin t\u00eb cilin Zoti do t\u00eb b\u00ebj\u00eb t'i bjer\u00eb mbi t\u00eb, do t\u00eb shoq\u00ebrohet nga tingujt e dajreve dhe t\u00eb qesteve. Ai do t\u00eb luftoj\u00eb kund\u00ebr asaj duke tundur dor\u00ebn n\u00eb m\u00ebnyr\u00eb k\u00ebrc\u00ebnuese.\n30:33 Tofeti \u00ebsht\u00eb p\u00ebrgatitur prej shum\u00eb kohe, ai \u00ebsht\u00eb gati edhe p\u00ebr mbretin; ky e ka b\u00ebr\u00eb t\u00eb thell\u00eb dhe t\u00eb gjer\u00eb; mbi turr\u00ebn e druve p\u00ebr ta djegur ka zjarr dhe dru me shumic\u00eb; fryma e Zotit, si nj\u00eb rrym\u00eb squfuri, do ta ndez\u00eb.\n31:1 Mjer\u00eb ata q\u00eb zbresin n\u00eb Egjipt n\u00eb k\u00ebrkim t\u00eb ndihm\u00ebs dhe u besojn\u00eb kuajve, kan\u00eb besim te qerret, sepse jan\u00eb t\u00eb shumta dhe te kalor\u00ebsit, sepse jan\u00eb shum\u00eb t\u00eb fuqish\u00ebm, por nuk shikojn\u00eb t\u00eb Shenjtin e Izraelit dhe nuk k\u00ebrkojn\u00eb Zotin.\n31:2 Megjithat\u00eb edhe ai \u00ebsht\u00eb i urt\u00eb dhe do t\u00eb sjell\u00eb gj\u00ebm\u00ebn; ai nuk do t'i t\u00ebrheq\u00eb fjal\u00ebt e tij, por do t\u00eb ngrihet kund\u00ebr sht\u00ebpis\u00eb s\u00eb njer\u00ebzve t\u00eb k\u00ebqij dhe kund\u00ebr ndihm\u00ebs s\u00eb atyre q\u00eb b\u00ebjn\u00eb paudh\u00ebsi.\n31:3 Por Egjiptasit jan\u00eb njer\u00ebz dhe jo Per\u00ebndi, kuajt e tyre jan\u00eb mish dhe jo frym\u00eb. Kur Zoti do t\u00eb shtrij\u00eb dor\u00ebn e vet, mbrojt\u00ebsit do t'i merren k\u00ebmb\u00ebt dhe i mbrojturi do t\u00eb rr\u00ebzohet, do t\u00eb vdesin t\u00eb gjith\u00eb bashk\u00eb.\n31:4 Sepse k\u00ebshtu m\u00eb ka th\u00ebn\u00eb Zoti: \"Ashtu si luani apo luanesha vrumbullin mbi pren\u00eb e vet (kur kund\u00ebr tij \u00ebsht\u00eb mbledhur nj\u00eb num\u00ebr i madh barinjsh dhe ai nuk ka frik\u00eb nga britmat e tyre dhe as tr\u00ebmbet nga zhurma e tyre), k\u00ebshtu do t\u00eb zbres\u00eb Zoti i ushtrive p\u00ebr t\u00eb luftuar n\u00eb malin e Sionit dhe n\u00eb kodr\u00ebn e tij.\n31:5 Ashtu si zogjt\u00eb fluturojn\u00eb mbi t\u00eb vegj\u00eblit e tyre, k\u00ebshtu Zoti i ushtrive do t\u00eb mbroj\u00eb Jeruzalemin, do ta mbroj\u00eb dhe do ta \u00e7liroj\u00eb, do ta kursej\u00eb dhe do ta shp\u00ebtoj\u00eb\".\n31:6 Kthehuni tek ai nga i cili jeni larguar shum\u00eb, o bij t\u00eb Izraelit!\n31:7 At\u00eb dit\u00eb secili do t\u00eb flak\u00eb idhujt e tij prej argjendi dhe idhujt e tij prej ari, q\u00eb duart tuaja kan\u00eb b\u00ebr\u00eb duke m\u00ebkatuar p\u00ebr ju.\n31:8 \"At\u00ebher\u00eb Asiria do t\u00eb bjer\u00eb nga nj\u00eb shpat\u00eb jo prej njeriu, dhe nj\u00eb shpat\u00eb jo prej njeriu do ta p\u00ebrpij\u00eb; do t'ia mbath\u00eb para shpat\u00ebs dhe t\u00eb rinjt\u00eb e tij do t'i n\u00ebnshtrohen pun\u00ebs s\u00eb detyruar.\n31:9 Nga frika do t\u00eb kaloj\u00eb p\u00ebrtej k\u00ebshtjell\u00ebs dhe princat e saj do t\u00eb tmerrohen p\u00ebr shkak t\u00eb flamurit\", thot\u00eb Zoti, q\u00eb ka zjarrin e tij n\u00eb Sion dhe furr\u00ebn e tij n\u00eb Jeruzalem.\n32:1 Ja, nj\u00eb mbret do t\u00eb mbret\u00ebroj\u00eb me drejt\u00ebsi dhe princat do t\u00eb qeverisin me paan\u00ebsi.\n32:2 Secili prej tyre do t\u00eb jet\u00eb si nj\u00eb mbrojtje nga era dhe nj\u00eb streh\u00eb kund\u00ebr uraganit, si rr\u00ebke uji n\u00eb nj\u00eb vend t\u00eb that\u00eb, si hija e nj\u00eb shk\u00ebmbi t\u00eb madh n\u00eb nj\u00eb tok\u00eb t\u00eb zhuritur.\n32:3 Syt\u00eb e atyre q\u00eb shohin nuk do t'u erren m\u00eb dhe vesh\u00ebt e atyre q\u00eb d\u00ebgjojn\u00eb do t\u00eb jen\u00eb t\u00eb v\u00ebmendsh\u00ebm.\n32:4 Zemra e njer\u00ebzve t\u00eb pamend do t\u00eb fitoj\u00eb njohuri dhe gjuha e atyre q\u00eb belb\u00ebzojn\u00eb do t\u00eb flas\u00eb shpejt dhe qart\u00eb.\n32:5 Njeriu i p\u00ebr\u00e7muar nuk do t\u00eb thirret m\u00eb fisnik, as i pandershmi nuk do t\u00eb thirret i pavler\u00eb.\n32:6 Sepse njeriu i p\u00ebr\u00e7muar thot\u00eb gj\u00ebra t\u00eb neveritshme dhe zemra e tij jepet pas paudh\u00ebsis\u00eb, p\u00ebr t\u00eb kryer pabesi dhe p\u00ebr t\u00eb th\u00ebn\u00eb gj\u00ebra pa respekt kund\u00ebr Zotit, p\u00ebr ta l\u00ebn\u00eb bosh stomakun e t\u00eb uriturit dhe p\u00ebr ta l\u00ebn\u00eb that\u00eb at\u00eb q\u00eb vuan nga etja.\n32:7 Arm\u00ebt e t\u00eb pandershmit jan\u00eb t\u00eb poshtra; ai kurdis plane t\u00eb k\u00ebqija p\u00ebr t\u00eb shkat\u00ebrruar t\u00eb mjerin me fjal\u00eb g\u00ebnjeshtare, edhe kuri mjeri pohon t\u00eb drejt\u00ebn.\n32:8 Por njeriu fisnik mendon plane fisnike dhe i v\u00eb vetes q\u00ebllime fisnike.\n32:9 \u00c7ohuni, o gra q\u00eb jetoni n\u00eb boll\u00ebk, dhe d\u00ebgjoni z\u00ebrin tim; o bija pa mend, ia vini veshin fjal\u00ebs sime!\n32:10 Brenda nj\u00eb viti dhe disa dit\u00ebve ju do t\u00eb dridheni, o gra pa mend, sepse vjelja e rrushit do t\u00eb shkoj\u00eb keq dhe korrje nuk do t\u00eb ket\u00eb.\n32:11 F\u00ebrg\u00eblloni, o gra q\u00eb jetoni n\u00eb boll\u00ebk, dridhuni o ju gra pa mend. Hiqni veshjet tuaja, zhvishuni dhe vini nj\u00eb grethore n\u00eb ij\u00ebt,\n32:12 duke i r\u00ebn\u00eb gjoksit n\u00ebp\u00ebr arat e mira dhe n\u00ebp\u00ebr vreshtat prodhimtare.\n32:13 Mbi tok\u00ebn e popullit tim do t\u00eb rriten gjemba dhe ferra; po, mbi t\u00eb gjitha sht\u00ebpit\u00eb e g\u00ebzimit t\u00eb qytetit t\u00eb qejfeve.\n32:14 Sepse pallati do t\u00eb braktiset, qyteti i zhurmsh\u00ebm do t\u00eb shkretohet, Ofeli dhe kulla do t\u00eb b\u00ebhen p\u00ebr gjithnj\u00eb shpella g\u00ebzimi p\u00ebr gomar\u00ebt e eg\u00ebr dhe kullot\u00eb p\u00ebr kopet\u00eb.\n32:15 deri sa mbi ne t\u00eb p\u00ebrhapet Fryma nga lart, shkret\u00ebtira t\u00eb b\u00ebhet pemishte dhe pemishtja t\u00eb konsiderohet si nj\u00eb pyll.\n32:16 At\u00ebher\u00eb i drejti do t\u00eb banoj\u00eb n\u00eb shkret\u00ebtir\u00eb dhe drejt\u00ebsia do t\u00eb banoj\u00eb n\u00eb pemishte.\n32:17 Pasoj\u00eb e drejt\u00ebsis\u00eb do t\u00eb jet\u00eb paqja, rezultat i drejt\u00ebsis\u00eb qet\u00ebsia dhe siguria p\u00ebrjet\u00eb.\n32:18 Populli im do t\u00eb banoj\u00eb n\u00eb nj\u00eb vend paqeje, n\u00eb banesa t\u00eb sigurta dhe n\u00eb vende t\u00eb qeta pushimi,\n32:19 edhe sikur t\u00eb binte bresh\u00ebr mbi pyllin dhe qyteti t\u00eb ulej shum\u00eb.\n32:20 Lum ju q\u00eb mbillni n\u00eb breg t\u00eb t\u00eb gjith\u00eb uj\u00ebrave dhe q\u00eb lini t\u00eb shkoj\u00eb e lir\u00eb k\u00ebmba e kaut dhe e gomarit.\n33:1 Mjer\u00eb ti q\u00eb shkreton edhe sikur t\u00eb mos kesh qen\u00eb i shkretuar, q\u00eb vepron me pabesi edhe sikur t\u00eb mos jet\u00eb vepruar me pabesi kund\u00ebr teje! Kur t\u00eb kesh mbaruar s\u00eb shkat\u00ebrruari do t\u00eb shkat\u00ebrrohesh edhe\n33:2 O Zot, ki m\u00ebshir\u00eb p\u00ebr ne, q\u00eb kemi shpres\u00eb te ti. B\u00ebhu krahu yn\u00eb \u00e7do m\u00ebngjes dhe shp\u00ebtimi yn\u00eb n\u00eb koh\u00eb fatkeq\u00ebsie.\n33:3 Nga zhurma e nj\u00eb turme, popujt ikin, kur ti \u00e7ohesh kombet shp\u00ebrndahen.\n33:4 Pla\u00e7ka juaj e luft\u00ebs do t\u00eb mblidhet ashtu si\u00e7 mblidhen vemjet; ashtu si turren karkalecat k\u00ebshtu do t\u00eb turren mbi t\u00eb.\n33:5 Zoti \u00ebsht\u00eb lart\u00ebsuar sepse banon lart; ai e mbush Sionin me barazi dhe drejt\u00ebsi,\n33:6 dhe do t\u00eb jet\u00eb siguria e dit\u00ebve t\u00eb tua, forca e shp\u00ebtimit, dituria dhe njohja; frika e Zotit do t\u00eb jet\u00eb thesari i tij.\n33:7 Ja, heronjt\u00eb e tyre b\u00ebrtasin nga jasht\u00eb, lajm\u00ebtar\u00ebt e paqes qajn\u00eb me hidh\u00ebrim.\n33:8 Rrug\u00ebt jan\u00eb t\u00eb shkreta, nuk ka as edhe nj\u00eb kalimtar n\u00ebp\u00ebr to. Ai e ka prishur bes\u00eblidhjen me ta, i p\u00ebrbuz qytetet, nuk kujdeset p\u00ebr njeri.\n33:9 Vendi \u00ebsht\u00eb n\u00eb zi dhe vuan; Libani \u00ebsht\u00eb plot me turp dhe i dob\u00ebsuar; Sharoni \u00ebsht\u00eb si nj\u00eb shkret\u00ebtir\u00eb, Bashani dhe Karmeli tronditen me t\u00eb madhe.\n33:10 \"Tani do t\u00eb \u00e7ohem\", thot\u00eb Zoti, \"tani do t\u00eb lart\u00ebsohem, tani do t\u00eb ngrihem.\n33:11 Ju keni mbarsur bykun, por do t\u00eb pillni kasht\u00eb; fryma juaj do t\u00eb jet\u00eb nj\u00eb zjarr q\u00eb do t'ju gllab\u00ebroj\u00eb.\n33:12 Popujt do t\u00eb jen\u00eb si furra t\u00eb g\u00eblqeres, ata do t\u00eb digjen n\u00eb zjarr si ferrishte t\u00eb prera.\n33:13 O ju q\u00eb jeni larg, d\u00ebgjoni at\u00eb q\u00eb kam b\u00ebr\u00eb; dhe ju q\u00eb jeni af\u00ebr, njihni fuqin\u00eb time\".\n33:14 N\u00eb Sion m\u00ebkatar\u00ebt i ka kapur frika, nj\u00eb drith\u00ebrim\u00eb ka pushtuar t\u00eb pabes\u00ebt: \"Kush prej nesh do t\u00eb mund t\u00eb banoj\u00eb me zjarrin gllab\u00ebrrues? Kush prej nesh do t\u00eb mund t\u00eb banoj\u00eb me flak\u00ebt e p\u00ebrjetshme?\".\n33:15 Ai q\u00eb ec\u00ebn me drejt\u00ebsi dhe flet drejt, ai q\u00eb i p\u00ebr\u00e7mon fitimet e shtr\u00ebmb\u00ebra, q\u00eb l\u00ebviz duart p\u00ebr t\u00eb mos pranuar dhurata, q\u00eb i mbyll vesh\u00ebt p\u00ebr t\u00eb mos d\u00ebgjuar t\u00eb flitet p\u00ebr gjak dhe syt\u00eb p\u00ebr t\u00eb mos par\u00eb t\u00eb keqen,\n33:16 ai do t\u00eb banoj\u00eb n\u00eb v\u00ebnde t\u00eb larta, shk\u00ebmbenjt\u00eb e fortifikuar do t\u00eb jen\u00eb streha e tij, buka e tij do t'i jepet, uji i tij do t'i sigurohet.\n33:17 Syt\u00eb e tu do t\u00eb sodisin bukurin\u00eb e mbretit t\u00ebnd, do t\u00eb shohin nj\u00eb vend q\u00eb ndodhet shum\u00eb larg.\n33:18 Zemra jote do t\u00eb bjer\u00eb n\u00eb mendime t\u00eb thella mbi tmerret e kaluara: \"Ku \u00ebsht\u00eb shkruesi? Ku \u00ebsht\u00eb ai q\u00eb peshon? Ku \u00ebsht\u00eb ai q\u00eb num\u00ebron kullat?\".\n33:19 Ti nuk do ta shikosh m\u00eb at\u00eb popull mizor, at\u00eb popull me nj\u00eb t\u00eb folur t\u00eb err\u00ebt dhe t\u00eb pakuptueshme, q\u00eb belb\u00ebzon nj\u00eb gjuh\u00eb q\u00eb askush nuk e kupton.\n33:20 Sodit Sionin, qytetin e madh\u00ebshtive tona! Syt\u00eb e tu do t\u00eb shohin Jeruzalemin, vendbanim i qet\u00eb, \u00e7ad\u00ebr q\u00eb nuk do t\u00eb l\u00ebvizet m\u00eb nga vendi, hunjt\u00eb e s\u00eb cil\u00ebs nuk do t\u00eb shkulen dhe asnj\u00eb nga litar\u00ebt e saj nuk do t\u00eb hiqet.\n33:21 Por aty Zoti n\u00eb madh\u00ebshtin\u00eb e tij do t\u00eb jet\u00eb p\u00ebr ne nj\u00eb vend lumenjsh dhe rrjedhash t\u00eb gjera uji, ku nuk arrin asnj\u00eb anije me lopata dhe nuk kalon asnj\u00eb anije e fuqishme.\n33:22 Me qen\u00eb se Zoti \u00ebsht\u00eb gjykat\u00ebsi yn\u00eb, Zoti \u00ebsht\u00eb ligjv\u00ebn\u00ebsi yn\u00eb, Zoti \u00ebsht\u00eb mbreti yn\u00eb; ai do t\u00eb na shp\u00ebtoj\u00eb.\n33:23 Litar\u00ebt e tu jan\u00eb liruar, nuk e mbajn\u00eb mir\u00eb dyrekun dhe nuk v\u00ebn\u00eb n\u00eb veprim velat. At\u00ebher\u00eb do t\u00eb ndahet preja e nj\u00eb pla\u00e7ke t\u00eb pasur; edhe \u00e7alaman\u00ebt do t\u00eb marrin pjes\u00eb n\u00eb pla\u00e7kitje.\n33:24 Asnj\u00eb banor i qytetit nuk do t\u00eb thot\u00eb: \"Un\u00eb jam i s\u00ebmur\u00eb\". Populli q\u00eb banon aty do t\u00eb p\u00ebrfitoj\u00eb faljen p\u00ebr paudh\u00ebsin\u00eb e tij.\n34:1 Afrohuni, o kombe, p\u00ebr t\u00eb d\u00ebgjuar; o popuj, kini kujdes. Le t\u00eb d\u00ebgjoj\u00eb toka dhe gjith\u00e7ka q\u00eb \u00ebsht\u00eb n\u00eb t\u00eb, bota dhe gjith\u00e7ka q\u00eb ajo prodhon.\n34:2 Sepse Zoti \u00ebsht\u00eb zem\u00ebruar me t\u00eb gjitha kombet, \u00ebsht\u00eb indinjuar me t\u00eb gjitha ushtrit\u00eb e tyre; ai ka vendosur shkat\u00ebrrimin e tyre, i braktis n\u00eb masak\u00ebr.\n34:3 T\u00eb vrar\u00ebt e tyre do t\u00eb hidhen tutje, kufomat e tyre do t\u00eb qelben dhe malet do t\u00eb shkrihen me gjakun e tyre.\n34:4 T\u00ebr\u00eb ushtria e qiellit do t\u00eb zhduket, qiejt\u00eb do t\u00eb mblidhen rrotull si nj\u00eb lib\u00ebr, por t\u00ebr\u00eb ushtria e tyre do t\u00eb bjer\u00eb, ashtu si bie gjethi nga hardhia, si bie nj\u00eb fryt i fishkur nga fiku.\n34:5 Me qen\u00eb se shpata ime \u00ebsht\u00eb dehur n\u00eb qiell, ja ajo po gatitet t\u00eb bjer\u00eb mbi Edomin, mbi popullin q\u00eb kam vendosur t\u00eb shfaroset, p\u00ebr t\u00eb v\u00ebn\u00eb n\u00eb vend drejt\u00ebsin\u00eb.\n34:6 Shpata e Zotit \u00ebsht\u00eb plot me gjak, \u00ebsht\u00eb ngopur me dhjam\u00eb, me gjakun e qengjave dhe t\u00eb cjepve, me dhjamin e veshkave t\u00eb deshve; sepse Zoti b\u00ebn nj\u00eb flijim n\u00eb Botsrah dhe nj\u00eb k\u00ebrdi t\u00eb madhe n\u00eb vendin e Edomit.\n34:7 Bashk\u00eb me ta bien buaj, m\u00ebzet\u00ebr tok me dema; toka e tyre \u00ebsht\u00eb vaditur me gjak, pluhuri i tyre \u00ebsht\u00eb ngopur me dhjam\u00eb.\n34:8 Sepse \u00ebsht\u00eb dita e hakmarrjes t\u00eb Zotit, viti i shp\u00ebrblimit p\u00ebr \u00e7\u00ebshtjen e Sionit.\n34:9 P\u00ebrrenjt\u00eb do t\u00eb kthehen n\u00eb katran, pluhuri i vet n\u00eb squfur, toka e vet do t\u00eb b\u00ebhet rr\u00ebshir\u00eb e zjarrt\u00eb.\n34:10 Nuk do t\u00eb shuhet as dit\u00ebn as nat\u00ebn, tymi i tij do t\u00eb ngjitet p\u00ebrjet\u00eb; do t\u00eb mbetet e shkret\u00eb brez pas brezi, askush nuk do t\u00eb kaloj\u00eb mbi t\u00eb.\n34:11 Zot\u00ebr t\u00eb tij do t\u00eb b\u00ebhen pelikani dhe iriqi dhe do t\u00eb banojn\u00eb aty kukuvajka dhe korbi. Zoti do t\u00eb shtrij\u00eb mbi t\u00eb litarin e d\u00ebshp\u00ebrimit, plumb\u00e7en e boshll\u00ebkut.\n34:12 Do t'i th\u00ebrrasin fisnik\u00ebt n\u00eb mbret\u00ebri, por nuk do ket\u00eb asnj\u00eb prej tyre, dhe t\u00ebr\u00eb princat jan\u00eb katandisur n\u00eb hi\u00e7.\n34:13 N\u00eb pallatet e tij do t\u00eb rriten gjemba, n\u00eb fortesat e tij hithra dhe carangtha; do t\u00eb b\u00ebhet banes\u00eb p\u00ebr \u00e7akejt\u00eb, nj\u00eb vend i rrethuar p\u00ebr strucat.\n34:14 Kafsh\u00ebt e shkret\u00ebtir\u00ebs do t\u00eb takohen me kafsh\u00ebt q\u00eb ul\u00ebrijn\u00eb, cjept\u00eb do t\u00eb th\u00ebrrasin njeri tjetrin; do t\u00eb vendosen aty edhe kukuvajkat dhe do t\u00eb gjejn\u00eb nj\u00eb vend pushimi.\n34:15 Do t\u00eb b\u00ebj\u00eb folen\u00eb e vet gjarp\u00ebri-shigjet\u00eb, do t\u00eb l\u00ebshoj\u00eb aty vez\u00ebt, do t'i \u00e7el\u00eb dhe do t'i mbledh\u00eb n\u00eb hijen e tij t\u00eb vegj\u00eblit e vet, aty do t\u00eb mblidhen edhe hutat, secili me shokun e vet.\n34:16 K\u00ebrkoni n\u00eb librin e Zotit dhe lexoni: asnj\u00eb prej tyre nuk do t\u00eb mungoj\u00eb, askujt nuk do t'i mungoj\u00eb shoku i vet, sepse e ka urdh\u00ebruar goja e tij dhe e ka mbledhur Fryma e tij.\n34:17 Ai vet\u00eb e ka hedhur shortin p\u00ebr ta, dhe dora e tij e ka ndar\u00eb midis tyre me vij\u00ebn e matjes; do ta zot\u00ebrojn\u00eb p\u00ebr gjithnj\u00eb; do t\u00eb banojn\u00eb aty brez pas brezi.\n35:1 Shkret\u00ebtira dhe toka e that\u00eb do t\u00eb g\u00ebzohen, vetmia do t\u00eb g\u00ebzohet dhe do t\u00eb lul\u00ebzoj\u00eb si tr\u00ebndafili;\n35:2 do t\u00eb lul\u00ebzoj\u00eb shum\u00eb dhe do t\u00eb ngaz\u00eblloj\u00eb me hare dhe britma g\u00ebzimi. Do t'u jepet lavdia e Libanit, madh\u00ebshtia e Karmelit dhe e Sharonit. Ata do t\u00eb shohin lavdin\u00eb e Zotit, madh\u00ebshtin\u00eb e Per\u00ebndis\u00eb ton\u00eb.\n35:3 Forconi duart e dob\u00ebsuara, b\u00ebjini t\u00eb q\u00ebndruesh\u00ebm gjunj\u00ebt e pasigurt!\n35:4 U thoni atyre q\u00eb e kan\u00eb humbur zemr\u00ebn: \"B\u00ebhuni t\u00eb fort\u00eb, mos kini frik\u00eb!\". Ja, Per\u00ebndia juaj do t\u00eb vij\u00eb me hakmarrjen dhe me shp\u00ebrblimin e Per\u00ebndis\u00eb; do t\u00eb vij\u00eb ai vet\u00eb p\u00ebr t'ju shp\u00ebtuar.\n35:5 At\u00ebher\u00eb do t\u00eb hapen syt\u00eb e t\u00eb verb\u00ebrve dhe vesh\u00ebt e t\u00eb shurdh\u00ebve;\n35:6 at\u00ebher\u00eb \u00e7alamani do t\u00eb k\u00ebrcej\u00eb si nj\u00eb dre dhe gjuha e memecit do t\u00eb b\u00ebrtas\u00eb nga g\u00ebzimi, sepse do t\u00eb dalin uj\u00ebra n\u00eb shkret\u00ebtir\u00eb dhe p\u00ebrrenj n\u00eb vendin e vetmuar.\n35:7 Vendi i that\u00eb do t\u00eb b\u00ebhet pellg dhe toka e etur p\u00ebr uj\u00eb burim uj\u00ebrash; n\u00eb vendet ku shtriheshin \u00e7akejt\u00eb do t\u00eb ket\u00eb bar me kallamishte dhe xunkth.\n35:8 Aty do t\u00eb jet\u00eb rruga kryesore, nj\u00eb rrug\u00eb q\u00eb do t\u00eb quhet \"rruga e shenjt\u00eb\"; asnj\u00eb i papast\u00ebr nuk do t\u00eb kaloj\u00eb n\u00ebp\u00ebr t\u00eb; ajo do t\u00eb jet\u00eb vet\u00ebm p\u00ebr ata q\u00eb e ndjekin; edhe mendjeshkurt\u00ebrit nuk do t\u00eb mund t\u00eb humbasin.\n35:9 Luani nuk do t\u00eb jet\u00eb m\u00eb, as edhe ndonj\u00eb bish\u00eb e eg\u00ebr nuk do t\u00eb dal\u00eb aty ose nuk do t\u00eb duket, por do t\u00eb ecin t\u00eb \u00e7liruarit.\n35:10 T\u00eb shp\u00ebtuarit nga Zoti do t\u00eb kthehen, do t\u00eb vijn\u00eb n\u00eb Sion me britma g\u00ebzimi dhe nj\u00eb hare e p\u00ebrjetshme do t\u00eb kuror\u00ebzoj\u00eb kok\u00ebn e tyre; do t\u00eb ken\u00eb g\u00ebzim dhe lumturi, dhe dhembja e r\u00ebnkimi do t\u00eb ikin.\n36:1 N\u00eb vitin e kat\u00ebrmb\u00ebdhjet\u00eb t\u00eb mbretit Ezekia ndodhi q\u00eb Senakeribi, mbret i Asiris\u00eb, doli kund\u00ebr qyteteve t\u00eb fortifikuara t\u00eb Jud\u00ebs dhe i pushtoi.\n36:2 Mbreti i Asiris\u00eb d\u00ebrgoi Rabshakehun nga Lakishi n\u00eb Jeruzalem, te mbreti Ezekia, me nj\u00eb ushtri t\u00eb madhe; ai u ndal pran\u00eb uj\u00ebsjell\u00ebsit t\u00eb hauzit t\u00eb sip\u00ebrm, n\u00eb rrug\u00ebn e ar\u00ebs s\u00eb lar\u00ebsit.\n36:3 At\u00ebher\u00eb Eliakimi, bir i Hilkiahut, prefekt i pallatit, Shebna, sekretari, dhe Joahu, bir i Asafit, arkivisti, shkuan tek ai.\n36:4 Rabshakehu u tha atyre: \"I thoni Ezekias: K\u00ebshtu thot\u00eb mbreti i madh, mbreti i Asiris\u00eb: ku mb\u00ebshtetet besimi q\u00eb ke?\n36:5 Un\u00eb them se k\u00ebshill\u00eb dhe forc\u00eb p\u00ebr t\u00eb b\u00ebr\u00eb luft\u00ebn nuk jan\u00eb vet\u00ebm fjal\u00eb goje; tani q\u00eb je rebeluar kund\u00ebr meje te kush ke besim ti?\n36:6 Ja, ti ke besim n\u00eb p\u00ebrkrahjen e k\u00ebtij kallami t\u00eb thyer, q\u00eb \u00ebsht\u00eb Egjipti, q\u00eb pret dor\u00ebn e atij q\u00eb mb\u00ebshtetet mbi t\u00eb dhe e shpon. I till\u00eb \u00ebsht\u00eb pik\u00ebrisht Faraoni, mbreti i Egjiptit, p\u00ebr t\u00ebr\u00eb ata q\u00eb kan\u00eb besim tek ai.\n36:7 N\u00eb rast se pastaj m\u00eb thuaj: \"Ne kemi besim tek Zoti, Per\u00ebndia yn\u00eb\", a nuk \u00ebsht\u00eb vall\u00eb po ai q\u00eb Ezekia ka hequr nga vendet e larta dhe nga altar\u00ebt, duke u th\u00ebn\u00eb Jud\u00ebs dhe Jeruzalemit: \"Ju do t\u00eb adhuroni vet\u00ebm para k\u00ebtij altari\"?\n36:8 Tani, pra, v\u00ebr nj\u00eb bast me zotin tim, mbretin e Asiris\u00eb; un\u00eb do t\u00eb t\u00eb jap dy mij\u00eb kuaj, n\u00eb qoft\u00eb se ti je n\u00eb gjendje t\u00eb sigurosh kalor\u00ebsit q\u00eb i hipin.\n36:9 Si do t\u00eb mundje t\u00eb spraps\u00ebsh nj\u00eb kapiten t\u00eb vet\u00ebm midis sh\u00ebrb\u00ebtor\u00ebve m\u00eb t\u00eb vegj\u00ebl t\u00eb zotit tim? Por ti ke besim se Egjipti do t\u00eb t\u00eb jap\u00eb qerre dhe kalor\u00ebs.\n36:10 Dhe tani a kam ardhur vall\u00eb kund\u00ebr k\u00ebtij vendi pa vullnetin e Zotit p\u00ebr ta shkat\u00ebrruar? Zoti m\u00eb ka th\u00ebn\u00eb: \"Dil kund\u00ebr k\u00ebtij vendi dhe shkat\u00ebrroje\"\".\n36:11 At\u00ebher\u00eb Eliakimi, Shebna dhe Joahu i than\u00eb Rabshakehut: \"Foli, pra, sh\u00ebrb\u00ebtor\u00ebve t\u00eb tu n\u00eb gjuh\u00ebn aramaike, sepse ne e kuptojm\u00eb, por mos na fol n\u00eb gjuh\u00ebn hebraike, n\u00eb m\u00ebnyr\u00eb q\u00eb ta d\u00ebgjoj\u00eb populli q\u00eb \u00ebsht\u00eb mbi muret\".\n36:12 Por Rabshakehu u p\u00ebrgjigj: \"Zoti im, vall\u00eb, m\u00eb ka d\u00ebrguar t'i them k\u00ebto fjal\u00eb zotit t\u00ebnd dhe ty, dhe jo pik\u00ebrisht njer\u00ebzve q\u00eb ndodhen mbi muret, t\u00eb katandisur t\u00eb han\u00eb jasht\u00ebqitjet e tyre dhe t\u00eb pin\u00eb urin\u00ebn e tyre bashk\u00eb me ju?\".\n36:13 At\u00ebher\u00eb Rabshakehu u ngrit m\u00eb k\u00ebmb\u00eb dhe b\u00ebrtiti me z\u00eb t\u00eb lart\u00eb n\u00eb gjuh\u00ebn hebraike, duke th\u00ebn\u00eb: \"D\u00ebgjoni fjal\u00ebt e mbretit t\u00eb madh, t\u00eb mbretit t\u00eb Asiris\u00eb!\n36:14 K\u00ebshtu thot\u00eb mbreti: \"T\u00eb mos ju mashtroj\u00eb Ezekia, sepse ai nuk mund t'ju \u00e7liroj\u00eb nga duart e mia;\n36:15 as tij b\u00ebj\u00eb Ezekia q\u00eb t\u00eb vendosni besimin tuaj te Zoti, duke th\u00ebn\u00eb: \"Me siguri Zoti do t\u00eb na \u00e7liroj\u00eb; ky qytet nuk do t\u00eb jepet n\u00eb duart e mbretit t\u00eb Asiris\u00eb\".\n36:16 Mos d\u00ebgjoni Ezekian, sepse k\u00ebshtu thot\u00eb mbreti i Asiris\u00eb: b\u00ebni paqe me mua dhe dor\u00ebzohuni, dhe secili prej jush do t\u00eb mund t\u00eb haj\u00eb frytet e vreshtit t\u00eb tij dhe t\u00eb fikut t\u00eb tij, dhe secili do t\u00eb mund t\u00eb pij\u00eb ujin e stern\u00ebs s\u00eb tij,\n36:17 deri sa t\u00eb vij\u00eb un\u00eb p\u00ebr t'ju \u00e7uar n\u00eb nj\u00eb vend t\u00eb ngjash\u00ebm me tuajin, n\u00eb nj\u00eb vend gruri dhe mushti, n\u00eb nj\u00eb vend buke dhe vreshtash.\n36:18 T\u00eb mos ju mashtroj Ezekia duke th\u00ebn\u00eb: \"Zoti do t\u00eb na \u00e7liroj\u00eb\". A ka mundur ndonj\u00eb prej per\u00ebndive t\u00eb kombeve t\u00eb \u00e7liroj\u00eb vendin e tij nga duart e mbretit t\u00eb Asiris\u00eb?\n36:19 Ku jan\u00eb per\u00ebndit\u00eb e Hamathit dhe t\u00eb Arpadit? Ku jan\u00eb per\u00ebndit\u00eb e Sefarvaimit? A e kan\u00eb \u00e7liruar vall\u00eb Samarin\u00eb nga duart e mia?\n36:20 Kush prej t\u00ebr\u00eb per\u00ebndive t\u00eb k\u00ebtyre vendeve ka \u00e7liruar vendin e vet nga duart e mia, q\u00eb Zoti t\u00eb mund t\u00eb \u00e7liroj\u00eb Jeruzalemin nga duart e mia?\".\n36:21 Por ata hesht\u00ebn dhe nuk u p\u00ebrgjigj\u00ebn me asnj\u00eb fjal\u00eb, sepse urdh\u00ebri i mbretit ishte: \"Mos iu p\u00ebrgjigjni\".\n36:22 At\u00ebher\u00eb Eliakimi, bir i Hilkiahut, prefekt i pallatit, Shebna sekretari, dhe Joahu, bir i Asafit, arkivisti, erdh\u00ebn tek Ezekia me rroba t\u00eb grisura dhe i njoftuan fjal\u00ebt e Rabshakehut.\n37:1 Kur mbreti Ezekia d\u00ebgjoi k\u00ebt\u00eb, grisi rrobat, u mbulua me nj\u00eb thes dhe hyri n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb e Zotit.\n37:2 Pastaj d\u00ebrgoi Eliakimin, prefektin e pallatit, Shebnaun, sekretarin, dhe prift\u00ebrinjt\u00eb m\u00eb t\u00eb vjet\u00ebr t\u00eb mbuluar me thas\u00eb te profeti Isaia, bir i Amotsit,\n37:3 t\u00eb cil\u00ebt i than\u00eb: \"K\u00ebshtu thot\u00eb Ezekia: Kjo dit\u00eb \u00ebsht\u00eb nj\u00eb dit\u00eb ankthi, nd\u00ebshkimi dhe turpi, sepse f\u00ebmij\u00ebt jan\u00eb duke lindur, por nuk ka forc\u00eb p\u00ebr t'i pjell\u00eb.\n37:4 Ndofta Zoti, Per\u00ebndia yt, ka d\u00ebgjuar fjal\u00ebt e Rabshakehut, q\u00eb mbreti i Asiris\u00eb, zoti i tij, ka d\u00ebrguar p\u00ebr t\u00eb fyer Per\u00ebndin\u00eb e gjall\u00eb, dhe do ta nd\u00ebshkoj\u00eb p\u00ebr shkak t\u00eb fjal\u00ebve q\u00eb Zoti, Per\u00ebndia yt, ka d\u00ebgjuar. Larto, pra, nj\u00eb lutje p\u00ebr kusurin q\u00eb mbetet akoma\".\n37:5 K\u00ebshtu sh\u00ebrb\u00ebtor\u00ebt e mbretit Ezekia shkuan te Isaia.\n37:6 Dhe Isaia u tha atyre: \"K\u00ebt\u00eb do t'i thoni zotit tuaj: K\u00ebshtu thot\u00eb Zoti: Mos ki frik\u00eb p\u00ebr shkak t\u00eb fjal\u00ebve q\u00eb d\u00ebgjove, me t\u00eb cilat sh\u00ebrb\u00ebtor\u00ebt e mbretit t\u00eb Asiris\u00eb m\u00eb kan\u00eb fyer.\n37:7 Ja, un\u00eb do t\u00eb d\u00ebrgoj p\u00ebrmbi t\u00eb nj\u00eb frym\u00eb dhe, sa t\u00eb d\u00ebgjoj\u00eb nj\u00eb lajm, do t\u00eb kthehet n\u00eb vendin e tij dhe n\u00eb vendin e tij do ta rr\u00ebzoj me shpat\u00eb\".\n37:8 K\u00ebshtu Rabshakehu u kthye dhe e gjeti mbretin e Asiris\u00eb q\u00eb po rrethonte Libnahun, sepse kishte m\u00ebsuar q\u00eb mbreti ishte nisur nga Lakishi.\n37:9 At\u00ebher\u00eb mbreti i Asiris\u00eb d\u00ebgjoi t\u00eb thuhet p\u00ebr Tirhakahun, mbretin e Etiopis\u00eb: \"Ka dal\u00eb p\u00ebr t\u00eb luftuar kund\u00ebr teje\". Sa d\u00ebgjoi k\u00ebt\u00eb, ai i d\u00ebrgoi lajm\u00ebtar\u00ebt Ezekias, duke i th\u00ebn\u00eb:\n37:10 \"Do t'i thoni k\u00ebshtu Ezekias, mbretit t\u00eb Jud\u00ebs: Mos l\u00ebr q\u00eb Per\u00ebndia yt t\u00eb cilit i beson t\u00eb t\u00eb mashtroj\u00eb duke t\u00eb th\u00ebn\u00eb: \"Jeruzalemi nuk do jepet n\u00eb duart e mbretit t\u00eb Asiris\u00eb\".\n37:11 Ja, ti d\u00ebgjove ato q\u00eb mbreti i Asiris\u00eb u ka b\u00ebr\u00eb gjith\u00eb vendeve t\u00eb tjera, duke vendosur shkat\u00ebrrimin e tyre. A do t\u00eb mund t\u00eb shp\u00ebtoje vet\u00ebm ti?\n37:12 A kan\u00eb \u00e7liruar vall\u00eb mbret\u00ebrit e kombeve ato q\u00eb et\u00ebrit e mi kan\u00eb shkat\u00ebrruar: Gozanin, Haranin, Retsefin dhe bijt\u00eb e Edenit q\u00eb ishin n\u00eb Telasar?\n37:13 Ku jan\u00eb mbreti i Hamathit, mbreti i Arpadit dhe mbreti i qytetit t\u00eb Sefarvaimit, t\u00eb Henas dhe t\u00eb Ivahut?\".\n37:14 Ezekia e mori letr\u00ebn nga duart e lajm\u00ebtar\u00ebve dhe e lexoi; pastaj u ngjit n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb e Zotit dhe e shpalosi para Zotit.\n37:15 Pastaj Ezekia iu lut Zotit, duke th\u00ebn\u00eb:\n37:16 \"O Zot i ushtrive, Per\u00ebndi i Izraelit q\u00eb ulesh midis kerubin\u00ebve, ti je Per\u00ebndia, ti vet\u00ebm, i t\u00eb gjitha mbret\u00ebrive t\u00eb tok\u00ebs; ti ke b\u00ebr\u00eb qiejt\u00eb dhe tok\u00ebn.\n37:17 V\u00ebr veshin, o Zot, dhe d\u00ebgjo; hap syt\u00eb, o Zot, dhe shiko. D\u00ebgjo t\u00ebr\u00eb fjal\u00ebt q\u00eb Senakeribi ka d\u00ebrguar t\u00eb thot\u00eb p\u00ebr t\u00eb fyer Per\u00ebndin\u00eb e gjall\u00eb.\n37:18 N\u00eb t\u00eb v\u00ebrtet\u00eb, o Zot, mbret\u00ebrit e Asiris\u00eb kan\u00eb shkat\u00ebrruar t\u00eb gjitha kombet dhe vendet e tyre,\n37:19 dhe kan\u00eb hedhur n\u00eb zjarr per\u00ebndit\u00eb e tyre, sepse k\u00ebto nuk ishin per\u00ebndi, por vep\u00ebr e duarve t\u00eb njeriut, dru e gur; p\u00ebr k\u00ebt\u00eb arsye i kan\u00eb shkat\u00ebrruar.\n37:20 Por tani, o Zot, Per\u00ebndia yn\u00eb, na \u00e7liro nga duart e tij, me q\u00ebllim q\u00eb t\u00eb gjitha mbret\u00ebrit\u00eb e tok\u00ebs t\u00eb njohin q\u00eb ti vet\u00ebm je Zoti\".\n37:21 At\u00ebher\u00eb Isaia, bir i Amotsit, i \u00e7oi fjal\u00eb Ezekias: \"K\u00ebshtu thot\u00eb Zoti, Per\u00ebndia i Izraelit: Me qen\u00eb se ti m\u00eb je lutur p\u00ebrsa i p\u00ebrket Senakeribit, mbretit t\u00eb Asiris\u00eb,\n37:22 kjo \u00ebsht\u00eb fjala q\u00eb Zoti ka shqiptuar kund\u00ebr tij: Virgj\u00ebresha, bij\u00eb e Sionit, t\u00eb p\u00ebr\u00e7mon dhe tallet me ty; e bija e Jeruzalemit tund kok\u00ebn prapa teje.\n37:23 Cilin ke posht\u00ebruar dhe fyer? Kund\u00ebr kujt ke ngritur z\u00ebrin dhe n\u00eb m\u00ebnyr\u00eb arrogante syt\u00eb e tu? Kund\u00ebr t\u00eb Shenjtit t\u00eb Izraelit.\n37:24 Me an\u00eb t\u00eb sh\u00ebrb\u00ebtor\u00ebve t\u00eb tu ke posht\u00ebruar Zotin dhe ke th\u00ebn\u00eb: \"Me morin\u00eb e qerreve t\u00eb mia u ngjita n\u00eb maj\u00eb t\u00eb maleve, n\u00eb skajet e Libanit. Do t\u00eb rr\u00ebzoj kedrat e tij m\u00eb t\u00eb lart\u00eb dhe qiparisat e tij m\u00eb t\u00eb bukur; do t\u00eb arrij lart\u00ebsin\u00eb e tij m\u00eb t\u00eb larg\u00ebt, pyllin e tij m\u00eb t\u00eb harlisur.\n37:25 Kam g\u00ebrmuar dhe kam pir\u00eb uj\u00eb; me tabanin e k\u00ebmb\u00ebve t\u00eb mia kam thar\u00eb t\u00eb gjitha lumenjt\u00eb e Egjiptit\".\n37:26 A nuk ke d\u00ebgjuar vall\u00eb se prej shum\u00eb kohe e kam p\u00ebrgatitur k\u00ebt\u00eb gj\u00eb, planin e kam p\u00ebrgatitur qysh nga koh\u00ebt e vjetra? Tani kam b\u00ebr\u00eb q\u00eb t\u00eb ndodh\u00eb kjo: q\u00eb ti t'i kthesh n\u00eb nj\u00eb grumbull g\u00ebrmadhash qytetet e fortifikuara.\n37:27 Prandaj banor\u00ebt e tyre, t\u00eb cil\u00ebt s'kan\u00eb forca, ishin t\u00eb trembur dhe t\u00eb hutuar; ishin si bari i fushave, si bari i vog\u00ebl jeshil, si bari i \u00e7ative, i cili digjet para se t\u00eb rritet.\n37:28 Por un\u00eb e njoh banes\u00ebn t\u00ebnde, hyrjen dhe daljen t\u00ebnde, madje edhe zem\u00ebrimin t\u00ebnd t\u00eb madh kund\u00ebr meje.\n37:29 Duke qen\u00eb se je zem\u00ebruar shum\u00eb kund\u00ebr meje dhe paturp\u00ebsia jote ka arritur te vesh\u00ebt e mi, do t\u00eb v\u00eb unaz\u00ebn time n\u00eb flegrat e hund\u00ebve, frerin tim n\u00eb goj\u00eb dhe do t\u00eb t\u00eb kthej n\u00eb rrug\u00ebn nga ke ardhur.\n37:30 Dhe kjo do t\u00eb jet\u00eb shenja p\u00ebr ty; sivjet do t\u00eb hani at\u00eb q\u00eb rritet vetvetiu, vitin e dyt\u00eb at\u00eb q\u00eb rritet po nga ky burim; por vitin e tret\u00eb do t\u00eb mbillni dhe do t\u00eb korrni, do t\u00eb mbillni vreshta dhe do t\u00eb hani frytin e tyre.\n37:31 Dhe pjesa q\u00eb mbetet e sht\u00ebpis\u00eb s\u00eb Jud\u00ebs q\u00eb do t\u00eb shp\u00ebtoj\u00eb do t\u00eb vazhdoj\u00eb t\u00eb v\u00ebr\u00eb rr\u00ebnj\u00eb posht\u00eb dhe t\u00eb b\u00ebj\u00eb fryte lart.\n37:32 Sepse nga Jeruzalemi do t\u00eb dal\u00eb mbetje dhe nga mali i Sionit ata q\u00eb kan\u00eb shp\u00ebtuar. Zelli i Zotit t\u00eb ushtrive do ta b\u00ebj\u00eb k\u00ebt\u00eb\".\n37:33 Prandaj k\u00ebshtu thot\u00eb Zoti kund\u00ebr mbretit t\u00eb Asiris\u00eb: \"Ai nuk do t\u00eb hyj\u00eb n\u00eb k\u00ebt\u00eb qytet as ka p\u00ebr t\u00eb hedhur ndonj\u00eb shigjet\u00eb, nuk do t'i dal\u00eb p\u00ebrpara me mburoja as ka p\u00ebr t\u00eb nd\u00ebrtuar ndonj\u00eb ledh kund\u00ebr tij.\n37:34 Ai do t\u00eb kthehet n\u00ebp\u00ebr at\u00eb rrug\u00eb nga ka ardhur dhe nuk do t\u00eb hyj\u00eb n\u00eb k\u00ebt\u00eb qytet\", thot\u00eb Zoti.\n37:35 \"Sepse un\u00eb do ta mbroj k\u00ebt\u00eb qytet p\u00ebr ta shp\u00ebtuar, p\u00ebr hirin tim dhe p\u00ebr hir t\u00eb Davidit, sh\u00ebrb\u00ebtorit tim\".\n37:36 Pastaj engj\u00eblli i Zotit doli dhe goditi n\u00eb kampin e Asir\u00ebve nj\u00ebqind e tet\u00ebdhjet\u00eb e pes\u00eb mij\u00eb njer\u00ebz; dhe kur njer\u00ebzit u \u00e7uan n\u00eb m\u00ebngjes, ja, t\u00eb gjith\u00eb ishin kufoma.\n37:37 At\u00ebher\u00eb Senakeribi, mbret i Asiris\u00eb, ngriti \u00e7adrat, u nis dhe u kthye n\u00eb sht\u00ebpi dhe mbeti n\u00eb Niniv.\n37:38 Dhe ndodhi q\u00eb, nd\u00ebrsa ai po adhuronte n\u00eb tempullin e per\u00ebndis\u00eb s\u00eb tij Nisrok, bijt\u00eb e tij Adramalek dhe Sharetser e vran\u00eb me shpat\u00eb; pastaj u strehuan n\u00eb vendin e Araratit. N\u00eb vend t\u00eb tij mbret\u00ebroi i biri, Esarhadoni.\n38:1 N\u00eb at\u00eb koh\u00eb Ezekia u s\u00ebmur nga nj\u00eb s\u00ebmundje vdekjeprur\u00ebse. Profeti Isaia, bir i Amotsit, shkoi tek ai dhe i tha: \"K\u00ebshtu flet Zoti. Rregullo sht\u00ebpin\u00eb t\u00ebnde, sepse ke p\u00ebr t\u00eb vdekur dhe jo p\u00ebr t'u sh\u00ebruar\".\n38:2 At\u00ebher\u00eb Ezekia e ktheu fytyr\u00ebn nga muri dhe iu lut Zotit:\n38:3 \"T\u00eb lutem shum\u00eb, o Zot, kujto si kam ecur para teje me besnik\u00ebri, me zem\u00ebr t\u00eb past\u00ebr, dhe kam b\u00ebr\u00eb at\u00eb q\u00eb \u00ebsht\u00eb mir\u00eb n\u00eb syt\u00eb e tu\". Pastaj Ezekia qau me t\u00eb madhe.\n38:4 At\u00ebher\u00eb fjala e Zotit iu drejtua Isaias, duke th\u00ebn\u00eb:\n38:5 \"Shko dhe i thuaj Ezekias: K\u00ebshtu thot\u00eb Zoti, Per\u00ebndia i Davidit, ati yt: E d\u00ebgjova lutjen t\u00ebnde, i pash\u00eb lot\u00ebt e tua; ja, do t'u shtoj pes\u00ebmb\u00ebdhjet\u00eb vjet dit\u00ebve t\u00eb tua;\n38:6 do t\u00eb t\u00eb \u00e7liroj ty dhe k\u00ebt\u00eb qytet nga duart e mbretit t\u00eb Asiris\u00eb dhe do ta mbroj k\u00ebt\u00eb qytet.\n38:7 Kjo \u00ebsht\u00eb p\u00ebr ty shenja nga ana e Zotit, Zoti do ta \u00e7oj\u00eb n\u00eb vend fjal\u00ebn q\u00eb ka th\u00ebn\u00eb:\n38:8 ja, un\u00eb do t\u00eb b\u00ebj q\u00eb t\u00eb sprapset dhjet\u00eb shkallare hija q\u00eb p\u00ebr efekt t\u00eb diellit \u00ebsht\u00eb zgjatur mbi shkallar\u00ebt e Ashazit. Dhe dielli u spraps dhjet\u00eb shkallare prej shkallareve nga kishte zbritur\".\n38:9 I shkruar nga Ezekia, mbret i Jud\u00ebs, kur ra i s\u00ebmur\u00eb dhe u sh\u00ebrua nga s\u00ebmundja e tij.\n38:10 Un\u00eb thoja: \"N\u00eb kulmin e dit\u00ebve t\u00eb mia do t\u00eb shkoj n\u00eb portat e Sheolit; jam privuar nga mbetja e viteve t\u00eb mia\".\n38:11 Thoja: \"Nuk do ta shoh m\u00eb Zotin, po, Zotin, mbi dheun e t\u00eb gjall\u00ebve, midis banor\u00ebve t\u00eb bot\u00ebs t\u00eb t\u00eb vdekurve nuk do t\u00eb shoh m\u00eb asnj\u00eb njeri.\n38:12 Banesa ime tok\u00ebsore \u00ebsht\u00eb shkulur dhe u \u00e7ua larg meje, si nj\u00eb \u00e7ad\u00ebr barinjsh. E kam mb\u00ebshtjellur jet\u00ebn time si nj\u00eb end\u00ebs. Ai m\u00eb k\u00ebputi nga vegja; nga dita n\u00eb nat\u00eb do t'i jap\u00ebsh fund jet\u00ebs sime.\n38:13 E qet\u00ebsova veten deri n\u00eb m\u00ebngjes; si nj\u00eb luan, ai i thyen t\u00ebr\u00eb kockat e mia; me kalimin nga dita n\u00eb nat\u00eb do t'i jap\u00ebsh fund jet\u00ebs sime.\n38:14 Krak\u00ebllija si nj\u00eb lejlek apo nj\u00eb dall\u00ebndyshe, r\u00ebnkoja si nj\u00eb p\u00ebllumbesh\u00eb; syt\u00eb e mi ishin t\u00eb lodhur, duke shikuar lart. O Zot, jam i shtypur; b\u00ebhu ti garanti im.\n38:15 \u00c7far\u00eb t\u00eb them? Ai m\u00eb ka folur dhe ai vet\u00eb e ka b\u00ebr\u00eb k\u00ebt\u00eb gj\u00eb. Un\u00eb do t\u00eb eci ngadal\u00eb gjat\u00eb t\u00ebr\u00eb viteve t\u00eb mia, n\u00eb hidh\u00ebrimin e shpirtit tim.\n38:16 O Zot, me k\u00ebto gj\u00ebra ne jetojm\u00eb, dhe n\u00eb t\u00eb gjitha k\u00ebto gj\u00ebra q\u00ebndron jeta e frym\u00ebs sime; prandaj m\u00eb sh\u00ebro dhe m\u00eb kthe jet\u00ebn!\n38:17 Ja, \u00ebsht\u00eb p\u00ebr paqen time q\u00eb kam provuar hidh\u00ebrim t\u00eb madh; por n\u00eb dashurin\u00eb t\u00ebnde ke \u00e7liruar shpirtin tim nga gropa e korruptimit, sepse i ke hedhur prapa krah\u00ebve t\u00eb tua t\u00eb t\u00ebra m\u00ebkatet e mia.\n38:18 Sepse Sheoli nuk mund t\u00eb t\u00eb l\u00ebvdoj\u00eb, vdekja nuk mund t\u00eb t\u00eb kremtoj\u00eb; ata q\u00eb zbresin n\u00eb grop\u00eb nuk mund t\u00eb shpresojn\u00eb m\u00eb n\u00eb besnik\u00ebrin\u00eb t\u00ebnde.\n38:19 I gjalli, i gjalli \u00ebsht\u00eb ai q\u00eb t\u00eb l\u00ebvdon, si\u00e7 po b\u00ebj un\u00eb sot; ati do t'u njoftoj\u00eb bijve besnik\u00ebrin\u00eb t\u00ebnde.\n38:20 Zoti do t\u00eb m\u00eb shp\u00ebtoj\u00eb; dhe ne do t\u00eb k\u00ebndojm\u00eb kantik\u00ebt e mi me vegla me tela t\u00ebr\u00eb dit\u00ebt e jet\u00ebs son\u00eb n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb e Zotit\".\n38:21 Por Isaia kishte th\u00ebn\u00eb: \"Merrni nj\u00eb jaki prej fiqsh, vendoseni mbi ul\u00e7er dhe i s\u00ebmuri do t\u00eb sh\u00ebrohet\".\n38:22 Ezekia kishte th\u00ebn\u00eb: \"Cila \u00ebsht\u00eb shenja me t\u00eb cil\u00ebn do t\u00eb ngjitem n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb e Zotit\"?\n39:1 N\u00eb at\u00eb koh\u00eb Merodak-Baladani, bir i Baladanit, mbre ti Babilonis\u00eb, i d\u00ebrgoi letra dhe nj\u00eb dhurat\u00eb Ezekias, sepse kishte d\u00ebgjuar q\u00eb ai kishte qen\u00eb i s\u00ebmur\u00eb dhe ishte sh\u00ebruar.\n39:2 Ezekia u g\u00ebzua dhe u tregoi t\u00eb d\u00ebrguarve sht\u00ebpin\u00eb e thesaret t\u00eb tij, argjendin, arin, aromat, melhemin e \u00e7muar, t\u00ebr\u00eb arsenalin e tij dhe t\u00eb gjitha ato q\u00eb ndodheshin n\u00eb thesaret e tij; nuk mbeti asgj\u00eb nga pallati i tij dhe nga e gjith\u00eb mbret\u00ebria q\u00eb Ezekia nuk ua tregoi atyre.\n39:3 At\u00ebher\u00eb profeti Isaia erdhi te mbreti Ezekia dhe i tha: \"\u00c7far\u00eb than\u00eb ata njer\u00ebz dhe nga kan\u00eb ardhur te ti?\". Ezekia u p\u00ebrgjigj: \"Kan\u00eb ardhur tek un\u00eb nga nj\u00eb vend i larg\u00ebt, nga Babilonia\".\n39:4 Isaia pyeti akoma: \"\u00c7far\u00eb pan\u00eb n\u00eb pallatin t\u00ebnd?\". Ezekia u p\u00ebrgjigj: \"Pan\u00eb gjith\u00e7ka q\u00eb ndodhet n\u00eb pallatin tim; nuk mbeti asgj\u00eb nga thesaret e mia q\u00eb nuk ua tregova atyre.\n39:5 At\u00ebher\u00eb Isaia i tha Ezekias: \"D\u00ebgjo fjal\u00ebn e Zotit t\u00eb ushtrive:\n39:6 Ja, do t\u00eb vijn\u00eb dit\u00eb n\u00eb t\u00eb cilat gjith\u00e7ka q\u00eb ndodhet n\u00eb pallatin t\u00ebnd dhe ato q\u00eb et\u00ebrit e tu kan\u00eb grumbulluar deri m\u00eb sot do t\u00eb mbarten n\u00eb Babiloni; nuk do t\u00eb mbetet asgj\u00eb, thot\u00eb Zoti.\n39:7 Do t\u00eb marrin gjithashtu bijt\u00eb q\u00eb kan\u00eb dal\u00eb prej teje dhe q\u00eb jan\u00eb lindur nga ti, do t'i b\u00ebjn\u00eb eunuk\u00eb n\u00eb pallatin e mbretit t\u00eb Babilonis\u00eb\".\n39:8 Ezekia i tha pastaj Isaias: \"Fjala e Zotit q\u00eb ti shqiptove \u00ebsht\u00eb e mir\u00eb\". Pastaj shtoi: \"Do t\u00eb ket\u00eb t\u00eb pakt\u00ebn paqe dhe siguri gjat\u00eb jet\u00ebs sime\".\n40:1 \"Ngush\u00eblloni, ngush\u00eblloni popullin tim, thot\u00eb Per\u00ebndia juaj.\n40:2 I flisni zemr\u00ebs s\u00eb Jeruzalemit dhe i shpallni q\u00eb koha e tij e luft\u00ebs ka mbaruar, q\u00eb paudh\u00ebsia e tij \u00ebsht\u00eb shlyer, sepse ka marr\u00eb nga duart e Zotit dyfishin p\u00ebr t\u00eb gjitha m\u00ebkatet e tij\".\n40:3 Z\u00ebri i dikujt q\u00eb b\u00ebrtet n\u00eb shkret\u00ebtir\u00eb: \"Shtroni udh\u00ebn e Zotit, hapni n\u00eb shkret\u00ebtir\u00eb nj\u00eb rrug\u00eb p\u00ebr Per\u00ebndin\u00eb ton\u00eb.\n40:4 \u00c7do lugin\u00eb t\u00eb jet\u00eb e mbushur, \u00e7do mal dhe kod\u00ebr t\u00eb jen\u00eb sheshuar; vendet dredha-dredha t\u00eb drejtuar dhe v\u00ebndet e v\u00ebshtira t\u00eb sheshuar.\n40:5 At\u00ebher\u00eb lavdia e Zotit do t\u00eb zbulohet dhe \u00e7do qenie do ta shoh\u00eb, sepse goja e Zotit ka folur\".\n40:6 Nj\u00eb z\u00eb thot\u00eb: \"B\u00ebrtit!\", dhe p\u00ebrgjigja q\u00eb merr \u00ebsht\u00eb: \"\u00c7far\u00eb t\u00eb b\u00ebrtas?\". \"B\u00ebrtit q\u00eb \u00e7do qenie \u00ebsht\u00eb si bari, dhe q\u00eb t\u00ebr\u00eb hiri i tij \u00ebsht\u00eb si lulja e fush\u00ebs\n40:7 Bari thahet, lulja fishket, kur Fryma e Zotit fryn mbi t\u00eb; me siguri populli nuk \u00ebsht\u00eb ve\u00e7se bar.\n40:8 Bari thahet, lulja fishket, por fjala e Per\u00ebndis\u00eb ton\u00eb mbetet p\u00ebrjet\u00eb\".\n40:9 O Sion, ti q\u00eb sjell lajmin e mir\u00eb, ngjitu mbi nj\u00eb mal t\u00eb lart\u00eb! O Jeruzalem, ti q\u00eb sjell lajmin e mir\u00eb, ngrije z\u00ebrin me forc\u00eb! Ngrije z\u00ebrin, mos ki frik\u00eb! Thuaju qyteteve t\u00eb Jud\u00ebs: \"Ky \u00ebsht\u00eb Per\u00ebndia juaj!\".\n40:10 Ja, Per\u00ebndia, Zoti, vjen i fuqish\u00ebm dhe krahu i tij sundon p\u00ebr t\u00eb. Ja, e ka shp\u00ebrblimin me vete, dhe shp\u00ebrblimi i tij e pararend.\n40:11 Ai do t\u00eb kullos\u00eb kopen\u00eb e tij si nj\u00eb bari, do t'i mbledh\u00eb qengjat me krahun e tij dhe do t'i mbaj\u00eb n\u00eb gji t\u00eb tij, dhe do t\u00eb udh\u00ebheq\u00eb me \u00ebmb\u00eblsi dhe kujdes delet q\u00eb kan\u00eb t\u00eb vegj\u00eblit e tyre.\n40:12 Kush i ka matur uj\u00ebat me grop\u00ebn e dor\u00ebs, kush ka marr\u00eb p\u00ebrmasat e qiellit me p\u00ebll\u00ebmb\u00eb, kush ka mbledhur pluhurin e tok\u00ebs n\u00eb nj\u00eb mas\u00eb apo ka peshuar malet me nj\u00eb peshore dhe kodrat e tyre me nj\u00eb kandar?\n40:13 Kush i ka marr\u00eb p\u00ebrmasat e Frym\u00ebs s\u00eb Zotit, ose si k\u00ebshilltari i tij i ka dh\u00ebn\u00eb m\u00ebsime?\n40:14 Me k\u00eb \u00ebsht\u00eb konsultuar, q\u00eb t'i jepte mend, t'i m\u00ebsonte shtegun e drejt\u00ebsis\u00eb, t'i jepte dituri dhe t'i tregonte rrug\u00ebn e arsyes?\n40:15 Ja, kombet jan\u00eb si nj\u00eb pik\u00eb uj\u00eb n\u00eb nj\u00eb kov\u00eb, konsiderohen si pluhuri i nj\u00eb peshoreje; ja, ai i ngre ishujt si t\u00eb ishin nj\u00eb send shum\u00eb i vog\u00ebl.\n40:16 Libani nuk do t\u00eb mjaftonte p\u00ebr t\u00eb siguruar l\u00ebnd\u00ebn djeg\u00ebse q\u00eb i duhet zjarrit, as kafsh\u00ebt e tij nuk do t\u00eb mjaftonin p\u00ebr olokaustin.\n40:17 T\u00eb gjitha kombet jan\u00eb si nj\u00eb hi\u00e7 para tij dhe konsiderohen prej tij si nj\u00eb hi\u00e7 dhe nj\u00eb kot\u00ebsi.\n40:18 Kujt d\u00ebshironi t'i p\u00ebrngjaj\u00eb Per\u00ebndia dhe \u00e7far\u00eb figure do t'i vinit p\u00ebrball\u00eb?\n40:19 Nj\u00eb artist shkrin nj\u00eb sh\u00ebmb\u00eblltyr\u00eb t\u00eb gdhendur dhe argjendari e vesh me ar dhe shkrin zinxhir\u00eb t\u00eb vegj\u00ebl prej argjendi.\n40:20 Ai q\u00eb \u00ebsht\u00eb tep\u00ebr i varf\u00ebr p\u00ebr nj\u00eb ofert\u00eb t\u00eb till\u00eb zgjedh nj\u00eb dru q\u00eb nuk kalbet dhe gjen nj\u00eb artizan t\u00eb shkath\u00ebt, q\u00eb i p\u00ebrgatit nj\u00eb sh\u00ebmb\u00eblltyr\u00eb t\u00eb gdhendur q\u00eb nuk l\u00ebviz.\n40:21 Por nuk e dini, nuk e keni d\u00ebgjuar? A nuk ju \u00ebsht\u00eb njoftuar q\u00eb n\u00eb fillim? Nuk e keni kuptuar nga themelet e tok\u00ebs?\n40:22 Ai \u00ebsht\u00eb ai q\u00eb rri ulur mbi rruzullin e tok\u00ebs, banor\u00ebt e s\u00eb cil\u00ebs jan\u00eb si karkaleca; ai i shpalos qiejt\u00eb si nj\u00eb velo dhe i hap si nj\u00eb \u00e7ad\u00ebr ku mund t\u00eb banosh.\n40:23 Ai i katandis princat n\u00eb nj\u00eb hi\u00e7 dhe i b\u00ebn t\u00eb panevojsh\u00ebm gjykat\u00ebsit e tok\u00ebs.\n40:24 Sapo jan\u00eb mbjell\u00eb, sapo jan\u00eb hedhur n\u00eb tok\u00eb sapo k\u00ebrcelli i tyre ka l\u00ebshuar rr\u00ebnj\u00eb, ai fryn mbi ta dhe ata thahen; uragani i merr me vete si kasht\u00eb.\n40:25 \"Me k\u00eb k\u00ebrkoni, pra, t\u00eb m\u00eb ngjasoni, q\u00eb t\u00eb jem baras me t\u00eb?\", thot\u00eb i Shenjti.\n40:26 Ngrini syt\u00eb tuaja p\u00ebrpjet\u00eb dhe shikoni: Kush i krijoi k\u00ebto gj\u00ebra? Ai q\u00eb e nxjerr ushtrin\u00eb e tyre me shumic\u00eb dhe th\u00ebrret gjith\u00e7ka me em\u00ebr; p\u00ebr madh\u00ebshtin\u00eb e fuqis\u00eb s\u00eb tij dhe forc\u00ebn e tij, asnj\u00eb nuk mungon.\n40:27 Pse thua, o Jakob, dhe ti, Izrael, shpall: \"Rruga ime i \u00ebsht\u00eb fshehur Zotit dhe p\u00ebr t\u00eb drejt\u00ebn time nuk kujdeset Per\u00ebndia im?\n40:28 Nuk e di ti, vall\u00eb, nuk e ke d\u00ebgjuar? Per\u00ebndia i p\u00ebrjet\u00ebsis\u00eb, Zoti, krijuesi i kufijve t\u00eb tok\u00ebs, nuk mundohet dhe nuk lodhet, zgjuar\u00ebsia e tij \u00ebsht\u00eb e panjohshme.\n40:29 Ai i jep forc\u00eb t\u00eb lodhurit dhe rrit fuqin\u00eb e t\u00eb k\u00ebputurit.\n40:30 T\u00eb rinjt\u00eb mundohen dhe lodhen, t\u00eb rinjt\u00eb e zgjedhur me siguri pengohen dhe rr\u00ebzohen,\n40:31 por ata q\u00eb shpresojn\u00eb te Zoti fitojn\u00eb forca t\u00eb reja, ngrihen me krah\u00eb si shqiponja, vrapojn\u00eb pa u lodhur dhe ecin pa u lodhur.\n41:1 Ishuj, mbani heshtje! Le t\u00eb marrin forca t\u00eb reja popujt; le t\u00eb afrohen dhe pastaj t\u00eb flasin. T\u00eb mblidhemi bashk\u00eb p\u00ebr t\u00eb gjykuar!\n41:2 \"Kush e ka nxitur nj\u00eb nga lindja, duke e thirrur n\u00eb k\u00ebmb\u00ebt e tij n\u00eb drejt\u00ebsi? Kush i dor\u00ebzoi kombet dhe i n\u00ebnshtroi mbret\u00ebrit? Ai ia jep si pluhur shpat\u00ebs s\u00eb tij dhe si kasht\u00eb e shp\u00ebrndar\u00eb harkut t\u00eb tij.\n41:3 Ai i p\u00ebrndjek dhe ec\u00ebn i sigurt\u00eb n\u00ebp\u00ebr nj\u00eb rrug\u00eb mbi t\u00eb cil\u00ebn k\u00ebmb\u00ebt e tij nuk kan\u00eb shkelur kurr\u00eb.\n41:4 Kush ka vepruar dhe ka kryer k\u00ebt\u00eb, duke thirrur brezat q\u00eb nga fillimi? Un\u00eb Zoti, jam i pari dhe, me ata t\u00eb fundit, do t\u00eb jem po ai\".\n41:5 Ishujt e shohin dhe i ka z\u00ebn\u00eb frika, skajet e tok\u00ebs dridhen; po afrohen, po arrijn\u00eb.\n41:6 Secili ndihmon shokun e tij dhe i thot\u00eb v\u00ebllait t\u00eb tij: \"Kurajo\".\n41:7 Fark\u00ebtari i jep zem\u00ebr argjendarit dhe ai q\u00eb i jep dor\u00ebn e fundit pun\u00ebs me \u00e7eki\u00e7 i jep zem\u00ebr atij q\u00eb i bie kudhr\u00ebs dhe thot\u00eb p\u00ebr saldatur\u00ebn: \"Mir\u00eb \u00ebsht\u00eb\" dhe e p\u00ebrforcon me gozhda q\u00eb t\u00eb mos l\u00ebviz\u00eb.\n41:8 \"Por ti, Izrael, sh\u00ebrb\u00ebtori im, Jakob q\u00eb kam zgjedhur, pasardh\u00ebs i Abrahamit, mikut tim,\n41:9 ty q\u00eb t\u00eb mora nga skajet e tok\u00ebs, q\u00eb kam thirrur nga cepat m\u00eb t\u00eb larg\u00ebta t\u00eb saj dhe t\u00eb kam th\u00ebn\u00eb: \"Ti je sh\u00ebrb\u00ebtori im, t\u00eb kam zgjedhur dhe nuk t\u00eb kam hedhur posht\u00eb\".\n41:10 Mos ki frik\u00eb, sepse un\u00eb jam me ty, mos e humb, sepse un\u00eb jam Per\u00ebndia yt. Un\u00eb t\u00eb forcoj dhe nj\u00ebkoh\u00ebsisht t\u00eb ndihmoj dhe t\u00eb mbaj me dor\u00ebn e djatht\u00eb t\u00eb drejt\u00ebsis\u00eb sime.\n41:11 Ja, t\u00ebr\u00eb ata q\u00eb jan\u00eb zem\u00ebruar kund\u00ebr teje do t\u00eb turp\u00ebrohen dhe do t\u00eb shushaten; ata q\u00eb luftojn\u00eb kund\u00ebr teje do t\u00eb katandisen n\u00eb hi\u00e7 dhe do t\u00eb zhduken.\n41:12 Ti do t'i k\u00ebrkosh, por nuk do t'i gjesh m\u00eb ata q\u00eb t\u00eb kund\u00ebrshtonin; ata q\u00eb t\u00eb b\u00ebnin luft\u00eb do t\u00eb jen\u00eb asgj\u00eb, si nj\u00eb gj\u00eb q\u00eb nuk ekziston m\u00eb.\n41:13 Sepse un\u00eb, Zoti, Per\u00ebndia yt, t\u00eb z\u00eb nga dora e djatht\u00eb dhe t\u00eb them: \"Mos u frik\u00ebso, un\u00eb t\u00eb ndihmoj\".\n41:14 \"Mos u frik\u00ebso, o krimb i Jakobit, o njer\u00ebz t\u00eb Izraelit! Un\u00eb t\u00eb ndihmoj\", thot\u00eb Zoti; \"Shp\u00ebtimtari yt \u00ebsht\u00eb i Shenjti i Izraelit.\n41:15 Ja, un\u00eb t\u00eb b\u00ebj nj\u00eb shir\u00ebse t\u00eb re me dh\u00ebmb\u00eb t\u00eb mprehura; ti do t\u00eb shish malet dhe do t'i katandis\u00ebsh n\u00eb pluhur, dhe do t'i b\u00ebsh kodrat si byk.\n41:16 Ti do t'i frysh, era do t'i \u00e7oj\u00eb larg dhe shakullima do t'i shp\u00ebrndaj\u00eb; por ti do t\u00eb g\u00ebzohesh te Zoti dhe do t\u00eb p\u00ebrl\u00ebvdohesh tek i Shenjti i Izraelit.\n41:17 T\u00eb mjer\u00ebt dhe t\u00eb varf\u00ebrit k\u00ebrkojn\u00eb uj\u00eb, por mungon; gjuha e tyre u \u00ebsht\u00eb thar\u00eb nga etja; un\u00eb, Zoti do t'ua plot\u00ebsoj d\u00ebshir\u00ebn; un\u00eb, Per\u00ebndia i Izraelit, nuk do t'i braktis.\n41:18 Do t\u00eb b\u00ebj q\u00eb t\u00eb dalin lumenj mbi kodrat e zhveshura dhe burime n\u00eb mes t\u00eb luginave; do ta b\u00ebj\u00eb shkret\u00ebtir\u00ebn nj\u00eb liqen uji dhe tok\u00ebn e that\u00eb burim uj\u00ebrash.\n41:19 Do t\u00eb mbjell n\u00eb shkret\u00ebtir\u00eb kedrin, akacien, m\u00ebrsin\u00ebn dhe ullirin, do t\u00eb mbjell\u00eb n\u00eb Arabah qiparisin, vidhin dhe bredhin,\n41:20 me q\u00ebllim q\u00eb ta shohin, ta din\u00eb, ta konsiderojn\u00eb dhe ta kuptojn\u00eb t\u00eb gjith\u00eb tok se dora e Zotit e ka b\u00ebr\u00eb k\u00ebt\u00eb gj\u00eb dhe i Shenjti i Izraelit e ka krijuar.\n41:21 Paraqitni \u00e7\u00ebshtjen tuaj, thot\u00eb Zoti, parashtroni arsyetimet tuaja, thot\u00eb Mbreti i Jakobit.\n41:22 Le t'i parashtrojn\u00eb dhe t\u00eb na njoftojn\u00eb \u00e7'ka p\u00ebr t\u00eb ndodhur. Le t\u00eb deklarojn\u00eb cilat ishin gj\u00ebrat e kaluara, n\u00eb m\u00ebnyr\u00eb q\u00eb t\u00eb mund t'i shqyrtojm\u00eb dhe t\u00eb njohim kryerjen e tyre; ose na njoftoni \u00e7'ka p\u00ebr t\u00eb ndodhur.\n41:23 Na njoftoni \u00e7'ka p\u00ebr t\u00eb ndodhur n\u00eb t\u00eb ardhmen, dhe k\u00ebshtu do t\u00eb m\u00ebsojm\u00eb se jeni per\u00ebndi; po, na b\u00ebni t\u00eb mir\u00eb apo t\u00eb keqe n\u00eb m\u00ebnyr\u00eb q\u00eb t\u00eb mbetemi t\u00eb habitur duke i par\u00eb bashk\u00eb.\n41:24 Ja, ju jeni nj\u00eb hi\u00e7 dhe vepra juaj nuk vlen asgj\u00eb; ai q\u00eb ju zgjedh kryen nj\u00eb gj\u00eb t\u00eb neveritshme.\n41:25 Un\u00eb thirra dik\u00eb nga veriu, dhe ai ka p\u00ebr t\u00eb ardhur, nga lindja ai do t\u00eb p\u00ebrm\u00ebnd\u00eb emrin tim; do t'i shkel\u00eb princat sikur t\u00eb ishin prej argjile, ashtu si\u00e7 vepron po\u00e7ari q\u00eb e ngjesh balt\u00ebn.\n41:26 Kush e shpalli k\u00ebt\u00eb q\u00eb n\u00eb krye me q\u00ebllim q\u00eb ta dinim, shum\u00eb m\u00eb par\u00eb q\u00eb t\u00eb mund t\u00eb thonim: \"A \u00ebsht\u00eb e drejt\u00eb\"? Por nuk ka njeri q\u00eb ta ket\u00eb njoftuar k\u00ebt\u00eb gj\u00eb, njeri q\u00eb ta ket\u00eb shpallur, njeri q\u00eb t\u00eb ket\u00eb d\u00ebgjuar fjal\u00ebt tuaja.\n41:27 E shpalla i pari n\u00eb Sion: \"Shikoni, ja ku jan\u00eb!\", dhe n\u00eb Jeruzalem d\u00ebrgova nj\u00eb lajm\u00ebtar me lajme t\u00eb mira.\n41:28 Shikova, por nuk kishte asnj\u00eb, v\u00ebrtet\u00eb asnj\u00eb midis tyre q\u00eb t\u00eb dinte t\u00eb jepte nj\u00eb k\u00ebshill\u00eb, apo, i pyetur, mund t\u00eb m\u00eb jepte nj\u00eb p\u00ebrgjigje.\n41:29 Ja, t\u00eb gjith\u00eb k\u00ebta jan\u00eb kot; veprat e tyre jan\u00eb nj\u00eb hi\u00e7 dhe shtatoret e tyre jan\u00eb er\u00eb dhe gj\u00ebra pa kurrfar\u00eb vlere\".\n42:1 \"Ja sh\u00ebrb\u00ebtori im, q\u00eb un\u00eb p\u00ebrkrah, i zgjedhuri im q\u00eb m\u00eb k\u00ebnaq shpirtin. Kam v\u00ebn\u00eb Frym\u00ebn time mbi t\u00eb; ai do t'ju sjell\u00eb drejt\u00ebsin\u00eb kombeve.\n42:2 Nuk do t\u00eb b\u00ebrtas\u00eb, nuk do ta ngrer\u00eb z\u00ebrin, nuk do t\u00eb b\u00ebj\u00eb t\u00eb d\u00ebgjohet z\u00ebri i tij n\u00ebp\u00ebr rrug\u00eb.\n42:3 Nuk do ta cop\u00ebtoj\u00eb kallamin e thyer dhe nuk do ta shuaj\u00eb kandilin q\u00eb b\u00ebn tym; do ta paraqes\u00eb drejt\u00ebsin\u00eb sipas s\u00eb v\u00ebrtet\u00ebs.\n42:4 Ai nuk do t\u00eb lig\u00ebshtohet dhe nuk do t\u00eb dekurajohet; deri sa t\u00eb vendos\u00eb drejt\u00ebsin\u00eb mbi tok\u00eb; dhe ishujt do t\u00eb presin ligjin e tij\".\n42:5 K\u00ebshtu thot\u00eb Per\u00ebndia, Zoti, q\u00eb ka krijuar qiejt\u00eb dhe i ka shpalosur, q\u00eb ka shtruar tok\u00ebn dhe gj\u00ebrat q\u00eb ajo prodhon, q\u00eb i jep frym\u00ebmarrje popullit dhe jet\u00eb atyre q\u00eb ecin n\u00eb t\u00eb:\n42:6 \"Un\u00eb, Zoti, t\u00eb kam thirrur sipas drejt\u00ebsis\u00eb dhe do t\u00eb t\u00eb z\u00eb p\u00ebr dore, do t\u00eb t\u00eb ruaj dhe do t\u00eb b\u00ebj aleanc\u00ebn e popullit dhe drit\u00ebn e kombeve,\n42:7 p\u00ebr t'u hapur syt\u00eb t\u00eb verb\u00ebrve, p\u00ebr t\u00eb nxjerr\u00eb nga burgu t\u00eb burgosurit dhe ata q\u00eb dergjen n\u00eb terr.\n42:8 Un\u00eb jam Zoti, ky \u00ebsht\u00eb emri im; nuk do t'i jap lavdin\u00eb time asnj\u00eb tjetri, as lavd\u00ebrimet e mia sh\u00ebmb\u00eblltyrave t\u00eb gdhendura.\n42:9 Ja, gj\u00ebrat e m\u00ebparshme kan\u00eb ndodhur, dhe tani po ju njoftoj gj\u00ebra t\u00eb reja; un\u00eb jua b\u00ebj t\u00eb njohura para se t\u00eb mbijn\u00eb\".\n42:10 I k\u00ebndoni Zotit nj\u00eb kantik t\u00eb ri, l\u00ebvdimin e tij nga skajet e tok\u00ebs, o ju q\u00eb zbrisni n\u00eb det, dhe at\u00eb q\u00eb ai p\u00ebrmban, ishujt dhe banor\u00ebt e tyre.\n42:11 Shkret\u00ebtira dhe qytetet e tij t\u00eb lartojn\u00eb z\u00ebrin e tyre, bashk\u00eb me fshatrat n\u00eb t\u00eb cilat banojn\u00eb ata t\u00eb Kedarit. Le t\u00eb ngaz\u00ebllojn\u00eb banor\u00ebt e Selas, le t\u00eb l\u00ebshojn\u00eb britma nga maja e maleve.\n42:12 Le t'i japin lavdi Zotit, le ta shpallin l\u00ebvdimin e tij n\u00eb ishuj.\n42:13 Zoti do t\u00eb shkoj\u00eb p\u00ebrpara si nj\u00eb hero, do t\u00eb nxis\u00eb d\u00ebshir\u00ebn e tij t\u00eb zjarrt\u00eb si nj\u00eb luft\u00ebtar, do t\u00eb l\u00ebshoj\u00eb nj\u00eb klithm\u00eb, po nj\u00eb klithm\u00eb ther\u00ebse; do t\u00eb triumfoj\u00eb mbi armiqt\u00eb e tij.\n42:14 \"P\u00ebr nj\u00eb koh\u00eb t\u00eb gjat\u00eb kam q\u00ebndruar n\u00eb heshtje, nuk kam folur, e kam p\u00ebrmbajtur veten; por tani do t\u00eb b\u00ebrtas si nj\u00eb grua q\u00eb heq t\u00eb prerat e lindjes, do t\u00eb marr frym\u00eb me v\u00ebshtir\u00ebsi dhe nj\u00ebkoh\u00ebsisht do t\u00eb shfryj.\n42:15 Do t\u00eb shkretoj malet dhe kodrat dhe do t\u00eb t'i thaj t\u00ebr\u00eb bim\u00ebt e blerta; do t'i katandis lumenjt\u00eb n\u00eb ishuj dhe do t\u00eb thaj pellgjet.\n42:16 Do t'i b\u00ebj t\u00eb verb\u00ebrit t\u00eb ecin n\u00ebp\u00ebr nj\u00eb rrug\u00eb q\u00eb ata nuk e njihnin dhe do t'i \u00e7oj n\u00ebp\u00ebr shtigje t\u00eb panjohura; do t\u00eb ndryshoj para tyre terrin n\u00eb drit\u00eb dhe vendet dredha-dredha n\u00eb fush\u00eb. K\u00ebto gj\u00ebra do t\u00eb b\u00ebj p\u00ebr ta dhe nuk do t'i braktis.\n42:17 Do t\u00eb kthejn\u00eb kurrizin plot me turp ata q\u00eb kan\u00eb besim n\u00eb sh\u00ebmb\u00eblltyrat e gdhendua dhe u thon\u00eb sh\u00ebmb\u00eblltyrave t\u00eb derdhura: \"Ju jeni per\u00ebndit\u00eb tona!\".\n42:18 O t\u00eb shurdh\u00ebr, d\u00ebgjoni; o t\u00eb verb\u00ebr, shikoni dhe keni p\u00ebr t\u00eb par\u00eb!\n42:19 Kush \u00ebsht\u00eb i verb\u00ebr, n\u00eb mos sh\u00ebrb\u00ebtori im, o i shurdh\u00ebr si lajm\u00ebtari im q\u00eb po d\u00ebrgoj? Kush \u00ebsht\u00eb i verb\u00ebr si ai q\u00eb \u00ebsht\u00eb n\u00eb paqe me mua, i verb\u00ebr si sh\u00ebrb\u00ebtori i Zotit?\n42:20 Ke par\u00eb shum\u00eb gj\u00ebra, por pa u kushtuar kujdesin e duhur; vesh\u00ebt e tu ishin t\u00eb hapur, por nuk d\u00ebgjove asgj\u00eb\".\n42:21 Zoti u g\u00ebzua p\u00ebr hir t\u00eb drejt\u00ebsis\u00eb s\u00eb tij; do ta b\u00ebj\u00eb ligjin e tij t\u00eb madh dhe t\u00eb mrekulluesh\u00ebm.\n42:22 Por ky \u00ebsht\u00eb nj\u00eb popull q\u00eb e kan\u00eb vjedhur dhe zhveshur; jan\u00eb z\u00ebn\u00eb t\u00eb gjith\u00eb nga leqe n\u00eb burgjet e n\u00ebndheshme dhe jan\u00eb mbyllur n\u00eb burgje. Jan\u00eb b\u00ebr\u00eb objekt pla\u00e7kitjeje, por askush nuk i ka \u00e7liruar; t\u00eb zhveshur, por askush nuk ka th\u00ebn\u00eb: \"Ktheji!\".\n42:23 Kush prej jush do t'i kushtoj\u00eb vemendje k\u00ebsaj gj\u00ebje? Kush prej jush do t'i kushtoj\u00eb vemendje dhe do t\u00eb d\u00ebgjoj\u00eb n\u00eb t\u00eb ardhmen?\n42:24 Kush e ka braktisur Jakobin n\u00eb duart e pla\u00e7kit\u00ebsve dhe Izraelin n\u00eb ato t\u00eb grabit\u00ebsve? A nuk ka qen\u00eb vall\u00eb Zoti kund\u00ebr t\u00eb cilit kemi m\u00ebkatuar? Ata n\u00eb fakt nuk kan\u00eb dashur t\u00eb ecin n\u00eb rrug\u00ebt e tij dhe nuk i jan\u00eb bindur ligjit t\u00eb tij.\n42:25 Prandaj ai hodhi mbi t\u00eb afshin e zem\u00ebrimit t\u00eb tij dhe dhun\u00ebn e luft\u00ebs, q\u00eb e mb\u00ebshtolli rreth e qark n\u00eb flak\u00eb pa e v\u00ebn\u00eb re ai; e shkriu at\u00eb, por ai nuk pati gajle.\n43:1 Por tani k\u00ebshtu thot\u00eb Zoti, q\u00eb t\u00eb ka krijuar, o Jakob, q\u00eb t\u00eb ka formuar, o Izrael: \"Mos ki frik\u00eb, sepse un\u00eb t\u00eb kam \u00e7liruar, t\u00eb kam thirrur me em\u00ebr; ti m\u00eb p\u00ebrket mua.\n43:2 Kur do t\u00eb kalosh p\u00ebrmes uj\u00ebrave un\u00eb do t\u00eb jem me ty, ose do t\u00eb kalosh lumenjt\u00eb, nuk do t\u00eb t\u00eb mbytin; kur do t\u00eb ec\u00ebsh n\u00ebp\u00ebr zjarr, nuk do t\u00eb digjesh dhe flaka nuk do t\u00eb t\u00eb konsumoj\u00eb.\n43:3 Sepse un\u00eb jam Zoti, Per\u00ebndia yt, i Shenjti i Izraelit, Shp\u00ebtimtari yt. Kam dh\u00ebn\u00eb Egjiptin si \u00e7mim p\u00ebr shpengimin t\u00ebnd, Etiopin\u00eb dhe Seban p\u00ebr ty.\n43:4 Sepse ti je i \u00e7muar n\u00eb syt\u00eb e mi dhe i nderuar, dhe un\u00eb t\u00eb dua, un\u00eb jap njer\u00ebz p\u00ebr ty dhe popuj n\u00eb k\u00ebmbim t\u00eb jet\u00ebs sate.\n43:5 Mos ki frik\u00eb, sepse un\u00eb jam me ty; do t\u00eb t'i sjell pasardh\u00ebsit e tu nga lindja dhe do t\u00eb grumbulloj nga per\u00ebndimi.\n43:6 Do t'i them veriut: \"Ktheji\", dhe jugut: \"Mos i mbaj. B\u00ebj q\u00eb t\u00eb vijn\u00eb bijt\u00eb e mi nga larg dhe bijat e mia nga skajet e tok\u00ebs,\n43:7 t\u00ebr\u00eb ata q\u00eb quhen me emrin tim, q\u00eb kam krijuar p\u00ebr lavdin\u00eb time, q\u00eb kam formuar dhe b\u00ebr\u00eb gjithashtu\".\n43:8 Nxirr popullin e verb\u00ebr q\u00eb megjithat\u00eb ka sy, dhe t\u00eb shurdh\u00ebr q\u00eb megjithat\u00eb kan\u00eb vesh.\n43:9 Le t\u00eb mblidhen bashk\u00eb t\u00ebr\u00eb kombet, t\u00eb grumbullohen popujt! Kush prej tyre mund t\u00eb njoftoj\u00eb k\u00ebt\u00eb gj\u00eb dhe t\u00eb na b\u00ebj\u00eb t\u00eb d\u00ebgjojm\u00eb gj\u00ebrat e kaluara? Le t\u00eb paraqesin d\u00ebshmitar\u00ebt e tyre p\u00ebr t'u justifikuar; ose le t\u00eb d\u00ebgjojn\u00eb dhe t\u00eb thon\u00eb: \"\u00c9sht\u00eb e v\u00ebrtet\u00eb!\".\n43:10 D\u00ebshmitar\u00ebt e mi jeni ju, thot\u00eb Zoti, bashk\u00eb me sh\u00ebrb\u00ebtorin q\u00eb kam zgjedhur, me q\u00ebllim q\u00eb ju t\u00eb m\u00eb njihni dhe t\u00eb keni besim tek un\u00eb, si dhe t\u00eb merrni vesh q\u00eb un\u00eb jam. Para meje asnj\u00eb Per\u00ebndi nuk u formua dhe pas meje nuk do t\u00eb ket\u00eb asnj\u00eb tjet\u00ebr.\n43:11 Un\u00eb, un\u00eb jam Zoti dhe p\u00ebrve\u00e7 meje nuk ka Shp\u00ebtimtar tjet\u00ebr.\n43:12 Un\u00eb kam shpallur, kam shp\u00ebtuar dhe kam njoftuar; dhe nuk kishte asnj\u00eb per\u00ebndi t\u00eb huaj midis jush; prandaj ju jeni d\u00ebshmitar\u00ebt e mi, thot\u00eb Zoti, dhe un\u00eb jam Per\u00ebndi.\n43:13 Para fillimit t\u00eb koh\u00ebs un\u00eb jam gjithnj\u00eb po ai dhe askush nuk mund t\u00eb \u00e7liroj\u00eb njeri nga dora ime; kur un\u00eb veproj, kush mund t\u00eb m\u00eb pengoj\u00eb?\".\n43:14 K\u00ebshtu thot\u00eb Zoti, \u00c7liruesi juaj, i Shenjti i Izraelit: \"P\u00ebr hirin tuaj un\u00eb po d\u00ebrgoj dik\u00eb kund\u00ebr Babilonis\u00eb, dhe do t\u00eb b\u00ebj q\u00eb t\u00eb ikin t\u00eb gjith\u00eb; k\u00ebshtu Kaldeasit do t\u00eb ikin me anije duke b\u00ebrtitur nga dhembja.\n43:15 Un\u00eb jam Zoti, i Shenjti juaj, krijuesi i Izraelit, mbreti juaj\".\n43:16 K\u00ebshtu thot\u00eb Zoti q\u00eb hapi nj\u00eb rrug\u00eb n\u00eb det dhe nj\u00eb shteg midis uj\u00ebrave t\u00eb fuqishme,\n43:17 q\u00eb nxorri qerre, kuaj dhe nj\u00eb ushtri t\u00eb fuqishme; ata dergjen t\u00eb gjith\u00eb s\u00eb bashku dhe nuk do t\u00eb ngrihen m\u00eb; jan\u00eb asgj\u00ebsuar dhe jan\u00eb shuar si nj\u00eb kandil.\n43:18 \"Mos kujtoni m\u00eb gj\u00ebrat e kaluara, mos shqyrtoni m\u00eb gj\u00ebrat e lashta.\n43:19 Ja, un\u00eb po b\u00ebj nj\u00eb gj\u00eb t\u00eb re; ajo do t\u00eb l\u00ebshoj\u00eb deg\u00eb; nuk do ta njihni ju? Po, do t\u00eb hap nj\u00eb rrug\u00eb n\u00ebp\u00ebr shkret\u00ebtir\u00eb, do t\u00eb b\u00ebj q\u00eb lumenjt\u00eb t\u00eb rrjedhin n\u00eb vendet e vetmuara.\n43:20 Kafsh\u00ebt e fushave, \u00e7akajt\u00eb dhe strucat do t\u00eb m\u00eb p\u00ebrl\u00ebvdojn\u00eb, sepse do t'i jap uj\u00eb shkret\u00ebtir\u00ebs dhe lumenj vendit t\u00eb vetmuar p\u00ebr t'i dh\u00ebn\u00eb t\u00eb pij\u00eb popullit tim, t\u00eb zgjedhurit tim.\n43:21 Populli q\u00eb kam formuar p\u00ebr vet\u00eb do t\u00eb shpall\u00eb l\u00ebvdimet e mia.\n43:22 Por ti nuk m\u00eb ke k\u00ebrkuar, o Jakob, p\u00ebrkundrazi je lodhur me mua, o Izrael!\n43:23 Nuk m\u00eb ke sjell\u00eb qengjin e olokausteve t\u00eb tua dhe nuk m\u00eb ke nderuar me flijimet e tua; nuk t\u00eb kam detyruar t\u00eb m\u00eb sh\u00ebrbesh me oferta ushqimesh, as nuk t\u00eb kam lodhur duke k\u00ebrkuar temjan.\n43:24 Nuk m\u00eb ke bler\u00eb me para kanell\u00ebn dhe nuk m\u00eb ke ngopur me dhjamin e flijimeve t\u00eb tua. P\u00ebrkundrazi m\u00eb ke r\u00ebnduar me m\u00ebkatet e tua, m\u00eb ke lodhur me paudh\u00ebsit\u00eb e tua.\n43:25 Un\u00eb, pik\u00ebrisht un\u00eb, jam ai q\u00eb p\u00ebr hir t\u00eb vetuetes fshij shkeljet e tua dhe nuk do t'i mbaj mend m\u00ebkatet e tua.\n43:26 B\u00ebj q\u00eb t\u00eb kujtohem, ta diskutojm\u00eb bashk\u00eb k\u00ebt\u00eb rast, fol\u00eb, ti vet\u00eb p\u00ebr t'u justifikuar.\n43:27 Ati yt i par\u00eb ka m\u00ebkatuar dhe m\u00ebsuesit e tu kan\u00eb ngritur krye kund\u00ebr meje.\n43:28 Prandaj kam ndotur krer\u00ebt e shenjt\u00ebrores, kam vendosur shfarosjen e Jakobit dhe turp\u00ebrimin Izraelit\".\n44:1 \"Tani d\u00ebgjo, o Jakob, sh\u00ebrb\u00ebtori im, o Izrael, q\u00eb un\u00eb kam zgjedhur!\n44:2 K\u00ebshtu thot\u00eb Zoti q\u00eb t\u00eb ka b\u00ebr\u00eb dhe t\u00eb ka formuar q\u00eb n\u00eb barkun e n\u00ebn\u00ebs, ai q\u00eb t\u00eb ndihmon: Mos ki frik\u00eb, o Jakob, sh\u00ebrb\u00ebtori im, o Jeshurun q\u00eb un\u00eb kam zgjedhur!\n44:3 Sepse un\u00eb do t\u00eb derdh uj\u00eb mbi at\u00eb q\u00eb ka etje dhe rr\u00ebke mbi tok\u00ebn e that\u00eb; do t\u00eb derdh Frym\u00ebn time mbi pasardh\u00ebsit e tu dhe bekimin tim mbi trash\u00ebgimtar\u00ebt e tu.\n44:4 Ata do t\u00eb rriten n\u00eb mes t\u00eb barit, si shelgje gjat\u00eb rrjedhave ujore.\n44:5 Njeri do t\u00eb thot\u00eb: \"Un\u00eb jam i Zotit\"; tjetri do t\u00eb quhet me emrin e Jakobit, dhe nj\u00eb tjet\u00ebr do t\u00eb shkruaj\u00eb mbi dor\u00ebn e tij: \"I Zotit\", dhe do ta ket\u00eb p\u00ebr nder t\u00eb mbaj\u00eb emrin e Izraelit\".\n44:6 K\u00ebshtu thot\u00eb Zoti, mbreti i Izraelit dhe \u00c7liruesi i tij, Zoti i ushtrive: \"Un\u00eb jam i pari dhe jam i fundit, dhe p\u00ebrve\u00e7 meje nuk ka Per\u00ebndi.\n44:7 Kush \u00ebsht\u00eb si un\u00eb? Le ta shpall\u00eb, pra, ta deklaroj\u00eb dhe t\u00eb jap\u00eb prova para meje q\u00eb kur kam vendosur k\u00ebt\u00eb popull t\u00eb lasht\u00eb. Le t'u njoftojn\u00eb gj\u00ebrat q\u00eb do t\u00eb ndodhin dhe ngjarjet q\u00eb do t\u00eb kryhen.\n44:8 Mos u trembni, mos kini frik\u00eb! A nuk ta kam shpallur, vall\u00eb, dhe nuk ta kam deklaruar prej kohe? Ju jeni d\u00ebshmitar\u00eb t\u00eb mi. A ka vall\u00eb nj\u00eb Per\u00ebndi p\u00ebrve\u00e7 meje? Nuk ka Shk\u00ebmb tjet\u00ebr, nuk njoh tjet\u00ebr t\u00eb till\u00eb.\n44:9 Ata q\u00eb prodhojn\u00eb sh\u00ebmb\u00eblltyra t\u00eb gdhendura jan\u00eb krejt kot\u00ebsi; gj\u00ebrat e tyre m\u00eb t\u00eb \u00e7muara nuk hyjn\u00eb fare n\u00eb pun\u00eb; d\u00ebshmitar\u00ebt e tyre nuk shohin dhe as nuk kuptojn\u00eb gj\u00eb, prandaj do t\u00eb mbulohen me turp.\n44:10 Kush prodhon nj\u00eb zot apo shkrin nj\u00eb sh\u00ebmb\u00eblltyr\u00eb t\u00eb gdhendur pa patur fare dobi?\n44:11 Ja, t\u00eb gjith\u00eb shok\u00ebt e k\u00ebtij personi do t\u00eb shushaten; vet\u00eb artizan\u00ebt nuk jan\u00eb ve\u00e7se njer\u00ebz. Le t\u00eb mblidhen t\u00eb gjith\u00eb dhe le t\u00eb paraqiten. Do t\u00eb tremben dhe do t\u00eb turp\u00ebrohen nj\u00ebkoh\u00ebsisht.\n44:12 Kova\u00e7i me dar\u00eb punon hekurin mbi prush, i jep form\u00eb me \u00e7eki\u00e7 dhe e p\u00ebrpunon me krahun e tij t\u00eb fuqish\u00ebm; vuan nga uria dhe forca e tij pak\u00ebsohet; nuk pi uj\u00eb dhe lodhet.\n44:13 Zdrukth\u00ebtari shtrin vizorin, vizaton idhullin me laps, e punon me sqepar, e mat me kompas dhe e b\u00ebn nj\u00eb fytyr\u00eb njer\u00ebzore, nj\u00eb form\u00eb t\u00eb bukur njeriu, n\u00eb m\u00ebnyr\u00eb q\u00eb t\u00eb mbetet n\u00eb nj\u00eb sht\u00ebpi.\n44:14 Ai pret p\u00ebr vete disa kedra, merr nj\u00eb selvi apo nj\u00eb lis q\u00eb i l\u00eb t\u00eb rriten t\u00eb fuqish\u00ebm midis drur\u00ebve t\u00eb pyllit; ai mbjell nj\u00eb frash\u00ebr q\u00eb shiu e b\u00ebn t\u00eb rritet.\n44:15 Ky i sh\u00ebrben njeriut p\u00ebr t\u00eb djegur; ai merr nj\u00eb pjes\u00eb t\u00eb tij p\u00ebr t'u ngrohur dhe ndez zjarrin p\u00ebr t\u00eb pjekur buk\u00ebn; b\u00ebn gjithashtu nj\u00eb per\u00ebndi dhe e adhuron, b\u00ebn nj\u00eb sh\u00ebmb\u00eblltyr\u00eb t\u00eb gdhendur para s\u00eb cil\u00ebs bie p\u00ebrmbys.\n44:16 Djeg gjysm\u00ebn e tij n\u00eb zjarr, me gjysm\u00ebn tjet\u00ebr p\u00ebrgatit mishin, pjek mishin dhe ngopet. Ngrohet gjithashtu dhe thot\u00eb: \"Ah, po ngrohem, k\u00ebnaqem me zjarrin\".\n44:17 Me at\u00eb q\u00eb mbetet prej tij sajon nj\u00eb per\u00ebndi, sh\u00ebmb\u00eblltyr\u00ebn e saj t\u00eb gdhendur, bie p\u00ebrmbys p\u00ebrpara saj, e adhuron, e lut dhe i thot\u00eb: \"Shp\u00ebtom\u00eb, sepse ti je per\u00ebndia im\".\n44:18 Nuk din\u00eb dhe nuk kuptojn\u00eb asgj\u00eb, sepse i kan\u00eb z\u00ebn\u00eb syt\u00eb e tyre q\u00eb t\u00eb mos shohin dhe zemrat e tyre q\u00eb t\u00eb mos kuptojn\u00eb.\n44:19 Askush nuk vjen n\u00eb vete dhe as ka dituri dhe mend p\u00ebr t\u00eb th\u00ebn\u00eb: \"Dogja nj\u00eb pjes\u00eb n\u00eb zjarr, po, mbi prushin e tij poqa buk\u00ebn, poqa mishin dhe e h\u00ebngra. Me at\u00eb q\u00eb mbetet do t\u00eb b\u00ebj nj\u00eb gj\u00eb t\u00eb neveritshme dhe do t\u00eb bie p\u00ebrmbys p\u00ebrpara nj\u00eb cope druri?\".\n44:20 Nj\u00eb person i till\u00eb ushqehet me hi, zemra e tij e mashtruar e \u00e7on n\u00eb rrug\u00eb t\u00eb keqe. Ai nuk mund t\u00eb \u00e7liroj\u00eb shpirtin e tij dhe t\u00eb thot\u00eb: \"A nuk \u00ebsht\u00eb vall\u00eb nj\u00eb g\u00ebnjesht\u00ebr ajo q\u00eb mbaj n\u00eb dor\u00ebn time t\u00eb djatht\u00eb?\".\n44:21 \"Mbaji mend k\u00ebto gj\u00ebra, o Jakob, o Izrael, sepse ti je sh\u00ebrb\u00ebtori im; un\u00eb t\u00eb kam formuar, ti je sh\u00ebrb\u00ebtori im; o Izrael, nuk do t\u00eb t\u00eb harroj.\n44:22 I fshiva shkeljet e tua si nj\u00eb re e dendur, dhe m\u00ebkatet e tua si nj\u00eb mjegullin\u00eb; kthehu tek un\u00eb, sepse un\u00eb t\u00eb kam \u00e7liruar\".\n44:23 Ngaz\u00eblloni, o qiej, sepse Zoti ka vepruar. G\u00ebzohuni, o thell\u00ebsi t\u00eb tok\u00ebs. Shp\u00ebrtheni n\u00eb britma g\u00ebzimi, o male, o pyje, me gjith\u00eb drur\u00ebt tuaj! Sepse Zoti ka \u00e7liruar Jakobin dhe ka shfaqur lavdin\u00eb e tij n\u00eb Izrael.\n44:24 K\u00ebshtu thot\u00eb Zoti, \u00c7liruesi yt, ai q\u00eb t\u00eb ka formuar q\u00eb n\u00eb bark t\u00eb n\u00ebn\u00ebs: \"Un\u00eb jam Zoti q\u00eb kam b\u00ebr\u00eb t\u00ebr\u00eb gj\u00ebrat, q\u00eb i vet\u00ebm, kam shpalosur qiejt\u00eb dhe kam shtrir\u00eb tok\u00ebn; kush ishte me mua?\n44:25 Un\u00eb i b\u00ebj t\u00eb kota parashikimet e g\u00ebnjeshtar\u00ebve dhe i b\u00ebj shortar\u00ebt pa mend; un\u00eb b\u00ebj q\u00eb t\u00eb sprapsen njer\u00ebzit e urt\u00eb dhe e kthej dijen e tyre n\u00eb marr\u00ebzi.\n44:26 V\u00ebrtetoj fjal\u00ebn e sh\u00ebrb\u00ebtorit tim dhe i jap sukses k\u00ebshill\u00ebs s\u00eb lajm\u00ebtar\u00ebve t\u00eb mi; un\u00eb i them Jeruzalemit: \"Do t\u00eb kesh banor\u00eb\", dhe qyteteve t\u00eb Jud\u00ebs: \"Do t'ju rind\u00ebrtojn\u00eb\", dhe un\u00eb do t\u00eb rind\u00ebrtoj g\u00ebrmadhat e tyre.\n44:27 Un\u00eb i them humner\u00ebs: \"Thahu!\"; dhe un\u00eb do t\u00eb thaj lumenjt\u00eb e tu.\n44:28 Them p\u00ebr Kirin: \"Ai \u00ebsht\u00eb bariu im!\" dhe do t\u00eb \u00e7oj\u00eb n\u00eb vend t\u00ebr\u00eb d\u00ebshirat e mia, duke i th\u00ebn\u00eb Jeruzalemit: \"Do t\u00eb rind\u00ebrtohesh!\", dhe tempullit: \"Do t\u00eb jesh i q\u00ebndruesh\u00ebm!\"\".\n45:1 \"K\u00ebshtu i thot\u00eb Zoti t\u00eb vajosurit t\u00eb tij, Kirit, q\u00eb un\u00eb e mora me dor\u00ebn e djatht\u00eb, q\u00eb t\u00eb hedh posht\u00eb para tij kombet: Po, un\u00eb do t\u00eb zgjidh brezat q\u00eb mbret\u00ebrit mbajn\u00eb n\u00eb ij\u00eb, p\u00ebr t\u00eb hapur para tij\n45:2 Un\u00eb do t\u00eb ec para teje dhe do t\u00eb sheshoj vendet e ngritura, do t\u00eb b\u00ebj cop\u00eb-cop\u00eb portat prej bronzi dhe do t\u00eb thyej shufrat prej hekuri.\n45:3 Do t\u00eb t\u00eb jap thesaret e territ dhe pasurit\u00eb e fshehura n\u00eb vende t\u00eb fshehta, me q\u00ebllim q\u00eb ti t\u00eb njoh\u00ebsh q\u00eb un\u00eb jam Zoti, Per\u00ebndia i Izraelit, q\u00eb t\u00eb th\u00ebrret me em\u00ebr.\n45:4 P\u00ebr hir t\u00eb Jakobit, sh\u00ebrb\u00ebtorit im, dhe p\u00ebr hir t\u00eb Izraelit, t\u00eb zgjedhurit tim, un\u00eb t\u00eb thirra me em\u00ebr dhe t\u00eb dhash\u00eb nj\u00eb titull nderi megjith\u00ebse ti nuk m\u00eb njihje.\n45:5 Un\u00eb jam Zoti dhe nuk ka asnj\u00eb tjet\u00ebr; jasht\u00eb meje nuk ka Per\u00ebndi. T\u00eb kam rrethuar, ndon\u00ebse ti nuk m\u00eb njihje,\n45:6 me q\u00ebllim q\u00eb nga lindja n\u00eb per\u00ebndim t\u00eb pranohet q\u00eb nuk ka asnj\u00eb Per\u00ebndi p\u00ebrve\u00e7 meje. Un\u00eb jam Zoti dhe nuk ka asnj\u00eb tjet\u00ebr.\n45:7 Un\u00eb formoj drit\u00ebn dhe krijoj terrin, sjell mir\u00ebq\u00ebnien dhe krijoj fatkeq\u00ebsin\u00eb. Un\u00eb, Zoti, i b\u00ebj t\u00eb gjitha k\u00ebto gj\u00ebra\".\n45:8 Pik\u00ebloni, o qiej, nga lart dhe ret\u00eb le t\u00eb b\u00ebjn\u00eb t\u00eb bjer\u00eb si shi drejt\u00ebsia. Le t\u00eb hapet toka, t\u00eb prodhoj\u00eb shp\u00ebtimin dhe t\u00eb b\u00ebj\u00eb t\u00eb mbij\u00eb nj\u00ebkoh\u00ebsisht drejt\u00ebsia. Un\u00eb, Zoti, e kam krijuar k\u00ebt\u00eb.\n45:9 Mjer\u00eb ai q\u00eb i kund\u00ebrvihet atij q\u00eb e ka formuar, nj\u00eb fragment en\u00ebsh balte me fragmente t\u00eb tjera t\u00eb en\u00ebve prej balte. A do t'i thot\u00eb argjila atij q\u00eb i jep form\u00eb: \"\u00c7'po b\u00ebn?\", a do t\u00eb thot\u00eb vepra jote: \"Nuk ka duar?\".\n45:10 Mjer\u00eb ai q\u00eb i thot\u00eb t\u00eb atit: \"\u00c7far\u00eb po lind?\". dhe n\u00ebn\u00ebs s\u00eb tij: \"\u00c7far\u00eb po pjell?\".\n45:11 K\u00ebshtu thot\u00eb Zoti, i Shenjti i Izraelit dhe ai q\u00eb e ka formuar: \"P\u00ebrsa u p\u00ebrket gj\u00ebrave t\u00eb s\u00eb ardhmes m\u00eb b\u00ebni pyetje rreth bijve t\u00eb mi dhe m\u00eb jepni urdh\u00ebra rreth vepr\u00ebs s\u00eb duarve t\u00eb mia?\n45:12 Por un\u00eb kam b\u00ebr\u00eb tok\u00ebn dhe kam krijuar njeriun mbi t\u00eb; me duart e mia kam shpalosur qiejt\u00eb dhe komandoj t\u00ebr\u00eb ushtrin\u00eb e tyre.\n45:13 Un\u00eb e ngjalla at\u00eb n\u00eb drejt\u00ebsin\u00eb time dhe do t\u00eb sheshoj t\u00ebr\u00eb rrug\u00ebt e tij; ai do t\u00eb rind\u00ebrtoj\u00eb qytetin tim dhe do t'i kthej\u00eb t\u00eb lir\u00eb t\u00eb m\u00ebrguarit e mi pa paguar shpengim dhe pa b\u00ebr\u00eb dhurata\", thot\u00eb Zoti i ushtrive.\n45:14 K\u00ebshtu thot\u00eb Zoti: \"Fryti i mundimeve t\u00eb Egjiptit dhe mallrat e Etiopis\u00eb dhe t\u00eb Sabejve, njer\u00ebz me shtat t\u00eb lart\u00eb, do t\u00eb t\u00eb kalojn\u00eb ty dhe do t\u00eb t\u00eb p\u00ebrkasin ty; ata do t\u00eb ecin pas teje, t\u00eb lidhur me zinxhir\u00eb; do t\u00eb bien p\u00ebrmbys para teje dhe do t\u00eb t\u00eb luten fort, duke th\u00ebn\u00eb: \"Me siguri Per\u00ebndia \u00ebsht\u00eb te ti dhe nuk ka asnj\u00eb tjet\u00ebr; nuk ka Per\u00ebndi tjet\u00ebr\"\".\n45:15 N\u00eb t\u00eb v\u00ebrtet\u00eb ti je nj\u00eb Per\u00ebndi q\u00eb fshihesh, o Per\u00ebndi i Izraelit, o Shp\u00ebtimtar.\n45:16 Do t\u00eb mbeten t\u00eb gjith\u00eb t\u00eb turp\u00ebruar dhe t\u00eb hutuar, po, do t\u00eb ikin t\u00eb gjith\u00eb bashk\u00eb, t\u00eb mbuluar me turp, sajuesit e idhujve.\n45:17 Por Izraeli do t\u00eb shp\u00ebtohet nga Zoti me nj\u00eb shp\u00ebtim t\u00eb p\u00ebrjetsh\u00ebm; ju nuk do t\u00eb turp\u00ebroheni ose t\u00eb hutoheni kurr\u00eb m\u00eb p\u00ebrjet\u00eb.\n45:18 Sepse k\u00ebshtu thot\u00eb Zoti q\u00eb ka krijuar qiejt\u00eb, ai, Per\u00ebndia q\u00eb ka formuar tok\u00ebn dhe e ka b\u00ebr\u00eb; ai e ka vendosur, nuk e ka krijuar pa trajt\u00eb, por e ka formuar q\u00eb t\u00eb banohej: \"Un\u00eb jam Zoti dhe nuk ka asnj\u00eb tjet\u00ebr.\n45:19 Un\u00eb nuk kam folur fshehtas n\u00eb nj\u00eb cep t\u00eb err\u00ebt t\u00eb dheut; nuk u kam th\u00ebn\u00eb pasardh\u00ebsve t\u00eb Jakobit: \"M\u00eb k\u00ebrkoni kot\". Un\u00eb, Zoti, them at\u00eb q\u00eb \u00ebsht\u00eb e drejt\u00eb dhe deklaroj gj\u00ebrat q\u00eb jan\u00eb t\u00eb v\u00ebrteta.\n45:20 Mblidhuni dhe ejani, afrohuni bashk\u00eb, ju q\u00eb keni shp\u00ebtuar nga kombet! Nuk kan\u00eb mend ata q\u00eb mbajn\u00eb nj\u00eb sh\u00ebmb\u00eblltyr\u00eb prej drurit t\u00eb gdhendur prej tyre dhe i luten nj\u00eb per\u00ebndi q\u00eb nuk mund t\u00eb shp\u00ebtoj\u00eb.\n45:21 Shpalleni dhe paraqitni arsyetimet tuaja, po, le t\u00eb k\u00ebshillohen edhe bashk\u00eb. Kush e ka shpallur k\u00ebt\u00eb q\u00eb n\u00eb koh\u00ebt e lashta dhe e ka parashikuar prej nj\u00eb kohe t\u00eb gjat\u00eb? Vall\u00eb, nuk jam un\u00eb, Zoti? Nuk ka Per\u00ebndi tjet\u00ebr ve\u00e7 meje, nj\u00eb Per\u00ebndi i drejt\u00eb, nj\u00eb Shp\u00ebtimtar; nuk ka asnj\u00eb ve\u00e7 meje.\n45:22 Kthehuni nga un\u00eb dhe do t\u00eb shp\u00ebtoni, ju mbar\u00eb skaje t\u00eb tok\u00ebs. Sepse un\u00eb jam Per\u00ebndia dhe nuk ka asnj\u00eb tjet\u00ebr.\n45:23 Jam betuar n\u00eb veten time, nga goja ime ka dal\u00eb nj\u00eb fjal\u00eb drejt\u00ebsie dhe nuk do ta t\u00ebrheq; \u00e7do gju do t\u00eb p\u00ebrkulet para meje dhe \u00e7do gjuh\u00eb do t\u00eb betohet p\u00ebr mua.\n45:24 Do t\u00eb thuhet p\u00ebr mua: \"Vet\u00ebm tek Zoti kam drejt\u00ebsi dhe forc\u00eb\"\". Tek ai do t\u00eb vijn\u00eb t\u00ebr\u00eb ata q\u00eb ishin t\u00eb ndezur me zem\u00ebrim kund\u00ebr tij dhe do t\u00eb turp\u00ebrohen.\n45:25 N\u00eb Zoti do t\u00eb shfajesohen dhe do t\u00eb p\u00ebrl\u00ebvdohen gjith\u00eb pasardh\u00ebsit e Izraelit.\n46:1 Beli ka r\u00ebn\u00eb, Nebo \u00ebsht\u00eb rr\u00ebzuar; idhujt e tyre i kan\u00eb \u00e7uar tutje me kafsh\u00eb barre dhe me pela; gj\u00ebrat q\u00eb ju transportonit jan\u00eb ngarkuar si pesha t\u00eb r\u00ebnda p\u00ebr kafsh\u00ebt e lodhura.\n46:2 Jan\u00eb shembur, kan\u00eb r\u00ebn\u00eb bashk\u00eb; nuk kan\u00eb mundur t\u00eb shp\u00ebtojn\u00eb ngarkes\u00ebn, por ata vet\u00eb kan\u00eb shkuar n\u00eb rob\u00ebri.\n46:3 \"D\u00ebgjom\u00ebni, o sht\u00ebpi e Jakobit, dhe t\u00ebr\u00eb mbetja e sht\u00ebpis\u00eb s\u00eb Izraelit, q\u00eb ju kam p\u00ebrkrahur q\u00eb kur keni lindur, q\u00eb jeni mbajtur nga un\u00eb qysh n\u00eb bark t\u00eb n\u00ebn\u00ebs;\n46:4 \"Deri n\u00eb pleq\u00ebrin\u00eb tuaj un\u00eb do t\u00eb mbetem po ai, un\u00eb do t'ju mbaj deri sa t\u00eb thinjeni. Un\u00eb ju kam b\u00ebr\u00eb dhe un\u00eb do t'ju p\u00ebrkrah; po, do t'ju mbaj dhe do t'ju shp\u00ebtoj\".\n46:5 Me cilin doni t\u00eb m\u00eb barazoni, me cilin doni t\u00eb m\u00eb krahasoni q\u00eb mund t\u00eb jemi t\u00eb nj\u00ebllojt\u00eb?\n46:6 K\u00ebta harxhojn\u00eb arin e \u00e7ant\u00ebs dhe peshojn\u00eb argjendin me peshore, paguajn\u00eb nj\u00eb argjendar q\u00eb me to t\u00eb sajoj\u00eb nj\u00eb per\u00ebndi; pastaj bien p\u00ebrmbys para tij dhe e adhurojn\u00eb.\n46:7 E ngarkojn\u00eb mbi kurriz dhe e mbartin, e v\u00ebn\u00eb n\u00eb vendin e tij dhe mbetet atje; nga vendi i tij nuk l\u00ebvizet m\u00eb. Edhe sikur dikush t'i th\u00ebrras\u00eb atij, ai nuk i p\u00ebrgjigjet as e shp\u00ebton nga fatkeq\u00ebsia e tij.\n46:8 Kujtoni k\u00ebt\u00eb dhe tregohuni burra! Silleni at\u00eb nd\u00ebrmend, o shkel\u00ebs.\n46:9 Kujtoni gj\u00ebrat e kaluara t\u00eb koh\u00ebve shum\u00eb t\u00eb vjetra, sepse un\u00eb jam Per\u00ebndia dhe nuk ka asnj\u00eb tjet\u00ebr; jam Per\u00ebndia dhe askush nuk m\u00eb ngjet mua,\n46:10 q\u00eb shpall fundin q\u00eb n\u00eb fillim, dhe shum\u00eb koh\u00eb m\u00eb par\u00eb gj\u00ebrat q\u00eb ende nuk jan\u00eb b\u00ebr\u00eb, duke th\u00ebn\u00eb: \"Plani im do t\u00eb realizohet dhe do t\u00eb b\u00ebj gjith\u00e7ka m\u00eb p\u00eblqen\",\n46:11 duke thirrur nga lindja nj\u00eb zog grabitqar dhe nga nj\u00eb tok\u00eb e larg\u00ebt njeriun q\u00eb do t\u00eb zbatoj\u00eb planin tim. Po, kam folur dhe do t\u00eb b\u00ebj q\u00eb t\u00eb ndodh\u00eb; kam b\u00ebr\u00eb planin dhe do ta realizoj.\n46:12 D\u00ebgjom\u00ebni, e zem\u00ebrkryene\u00e7\u00eb, q\u00eb i jeni larguar drejt\u00ebsis\u00eb.\n46:13 Po e afroj drejt\u00ebsin\u00eb time, ajo nuk \u00ebsht\u00eb larg; shp\u00ebtimi im nuk do t\u00eb vonoj\u00eb. Do ta v\u00eb shp\u00ebtimin te Sioni dhe do t'i tregoj lavdin\u00eb time Izraelit\".\n47:1 \"Zbrit dhe ulu n\u00eb pluhur, o e virgj\u00ebr bij\u00eb e Babilonis\u00eb. Ulu n\u00eb tok\u00eb, pa fron, o bij\u00eb e Kaldeasve, sepse nuk do t\u00eb quajn\u00eb m\u00eb t\u00eb brisht\u00eb dhe t\u00eb njom\u00eb.\n47:2 V\u00ebr dor\u00ebn mbi mokr\u00ebn dhe bluaj miellin; l\u00ebvize velin t\u00ebnd, ngrije bishtin e fustanit, zbulo k\u00ebmb\u00ebn dhe kalo lumenjt\u00eb.\n47:3 Lakuriq\u00ebsia jote do t\u00eb zbulohet dhe do t\u00eb shihet gjithashtu turpi yt; do t\u00eb hakmerrem dhe asnjeri nuk do t\u00eb nd\u00ebrhyj\u00eb\".\n47:4 Shp\u00ebtimtari yn\u00eb, emri i t\u00eb cilit \u00ebsht\u00eb Zoti i ushtrive, \u00ebsht\u00eb i Shenjti i Izraelit.\n47:5 \"Ulu n\u00eb heshtje dhe shko n\u00eb terr, o bij\u00eb e Kaldeasve, sepse nuk do t\u00eb t\u00eb quajn\u00eb m\u00eb zonj\u00eb t\u00eb mbret\u00ebrive.\n47:6 Jam zem\u00ebruar me popullin tim, kam p\u00ebrdhosur trash\u00ebgimin\u00eb time dhe i kam dh\u00ebn\u00eb n\u00eb pushtetin t\u00ebnd, por ti nuk ke perdorur p\u00ebr ta kurrfar\u00eb m\u00ebshire; zgjedh\u00ebn t\u00ebnde e ushtrove sidomos mbi t\u00eb moshuarit,\n47:7 dhe the: \"Un\u00eb do t\u00eb jem zonj\u00eb p\u00ebrjet\u00eb\", dhe k\u00ebshtu nuk i vure k\u00ebto gj\u00ebra n\u00eb zem\u00ebr dhe nuk more parasysh fundin e gjith\u00eb k\u00ebsaj ngjarjeje.\n47:8 Por tani d\u00ebgjo, o epshndjell\u00ebse, q\u00eb banon n\u00eb nj\u00eb vend t\u00eb sigurt dhe thua n\u00eb zemr\u00ebn t\u00ebnde: \"Un\u00eb, dhe asnj\u00eb tjet\u00ebr! Nuk do t\u00eb mbetem kurr\u00eb e ve dhe s'kam p\u00ebr t\u00eb njohur humbjen e f\u00ebmij\u00ebve\".\n47:9 Por k\u00ebto dy gj\u00ebra do t\u00eb t\u00eb ndodhin n\u00eb nj\u00eb \u00e7ast, n\u00eb po at\u00eb dit\u00eb: humbja e f\u00ebmij\u00ebve dhe vej\u00ebria; do t\u00eb t\u00eb bien plot\u00ebsisht mbi kurriz, p\u00ebr shkak t\u00eb numrit t\u00eb madh t\u00eb magjive t\u00eb tua dhe p\u00ebr morin\u00eb e yshtjeve t\u00eb tua.\n47:10 Ti kishe besim n\u00eb djall\u00ebzin\u00eb t\u00ebnde dhe thoje: \"Askush nuk m\u00eb sheh\". Dituria jote dhe njohurit\u00eb e tua t\u00eb kan\u00eb mashtruar, dhe ti thoje n\u00eb zemr\u00ebn t\u00ebnde:\n47:11 \"Un\u00eb dhe askush tjet\u00ebr\". Prandaj do t\u00eb t\u00eb vij\u00eb nj\u00eb fatkeq\u00ebsi dhe nuk do t\u00eb dish se nga t\u00eb vjen; do t\u00eb bjer\u00eb nj\u00eb fatkeq\u00ebsi, q\u00eb nuk do t\u00eb jesh n\u00eb gjendje ta shmang\u00ebsh me asnj\u00eb lloj shlyerje; do t\u00eb bjer\u00eb papritmas n\u00eb trup nj\u00eb shkat\u00ebrrim, q\u00eb nuk e ke parashikuar.\n47:12 Rri tani me yshtjet e tua dhe me morin\u00eb e magjive t\u00eb tua me t\u00eb cilat je lodhur q\u00eb n\u00eb rinin\u00eb t\u00ebnde. Ndofta do t\u00eb nxjerr\u00ebsh prej tyre ndonj\u00eb p\u00ebrfitim, ndofta do t\u00eb arrish t\u00eb ndjell\u00ebsh frik\u00eb.\n47:13 Je lodhur me turm\u00ebn e k\u00ebshilltar\u00ebve t\u00eb tu; le t\u00eb ngrihen, pra, astrolog\u00ebt, ata q\u00eb studiojn\u00eb yjet dhe b\u00ebjn\u00eb parashikime \u00e7do muaj dhe le t\u00eb t\u00eb shp\u00ebtojn\u00eb nga gj\u00ebrat q\u00eb do t\u00eb bien n\u00eb kurriz.\n47:14 Ja, ato do t\u00eb jen\u00eb si kashta; zjarri do t'i harrxhoj\u00eb. Nuk do t\u00eb shp\u00ebtojn\u00eb veten e tyre nga fuqia e flak\u00ebs; nuk do t\u00eb ket\u00eb prush p\u00ebr t'u ngrohur, as zjarr para t\u00eb cilit t\u00eb ulesh.\n47:15 K\u00ebshtu do t\u00eb jen\u00eb ata me t\u00eb cil\u00ebt je munduar dhe ke dh\u00ebn\u00eb e ke marr\u00eb q\u00eb n\u00eb rinin\u00eb t\u00ebnde. Secili do t\u00eb rravgoj\u00eb p\u00ebr llogari t\u00eb vet, dhe askush nuk do t\u00eb t\u00eb shp\u00ebtoj\u00eb\".\n48:1 D\u00ebgjoni k\u00ebt\u00eb, o sht\u00ebpi e Jakobit, ju q\u00eb ju th\u00ebrrasin me emrin e Izraelit dhe q\u00eb keni dal\u00eb nga burimet e Jud\u00ebs, ju q\u00eb betoheni p\u00ebr emrin e Zotit dhe q\u00eb p\u00ebrmendni Per\u00ebndin\u00eb e Izraelit, por jo me t\u00eb v\u00ebrtet\u00eb dhe me drejt\u00ebsi.\n48:2 Duke qen\u00eb se quhen me emrin e qytetit t\u00eb shenjt\u00eb dhe mb\u00ebshteten mbi Per\u00ebndin\u00eb e Izraelit, emri i t\u00eb cilit \u00ebsht\u00eb Zoti i ushtrive;\n48:3 \"Un\u00eb i shpalla gj\u00ebrat e kaluara q\u00eb n\u00eb fillim; kishin dal\u00eb nga goja ime dhe kisha b\u00ebr\u00eb q\u00eb t'i d\u00ebgjonin; pastaj veprova papritmas dhe ato ndodh\u00ebn.\n48:4 Sepse e dija q\u00eb ishe kok\u00ebfort\u00eb, q\u00eb qafa jote ishte nj\u00eb brez i hekurt dhe balli yt prej bronzi,\n48:5 t'i kam njoftuar q\u00eb n\u00eb fillim, b\u00ebra q\u00eb t'i d\u00ebgjosh para se t\u00eb ndodhnin, q\u00eb t\u00eb mos kishe p\u00ebr t\u00eb th\u00ebn\u00eb: \"I ka b\u00ebr\u00eb idhulli im, i ka urdh\u00ebruar sh\u00ebmb\u00eblltyra ime e gdhendur dhe sh\u00ebmb\u00eblltyra ime e shkrir\u00eb\".\n48:6 Ti e ke d\u00ebgjuar dhe e ke par\u00eb t\u00ebr\u00eb k\u00ebt\u00eb gj\u00eb. A nuk do ta shpallni? Q\u00eb tani b\u00ebj q\u00eb t\u00eb d\u00ebgjosh gj\u00ebra t\u00eb reja, gj\u00ebra t\u00eb fshehta q\u00eb ti nuk i njihje.\n48:7 Ato jan\u00eb krijuar tashti dhe jo q\u00eb n\u00eb fillim; para dit\u00ebs s\u00eb sotme nuk i kishe d\u00ebgjuar dhe k\u00ebshtu nuk mund t\u00eb thuash: \"Ja, un\u00eb i dija\".\n48:8 Jo, ti as nuk i ke d\u00ebgjuar as nuk i ke ditur, as veshi yt nuk ishte i hapur at\u00ebher\u00eb, sepse e dija q\u00eb ti do t\u00eb veproje me pabesi dhe q\u00eb do t\u00eb quheshe \"rebel\" q\u00eb n\u00eb bark t\u00eb n\u00ebn\u00ebs.\n48:9 P\u00ebr hir t\u00eb emrit tim do ta shtyj p\u00ebr m\u00eb von\u00eb zem\u00ebrimin tim, dhe p\u00ebr hir t\u00eb lavdis\u00eb sime do ta frenoj q\u00eb t\u00eb mos t\u00eb t\u00eb shfaros.\n48:10 Ja, un\u00eb t\u00eb kam rafinuar, por jo si argjendi; t\u00eb kam provuar n\u00eb po\u00e7en e pik\u00ebllimit.\n48:11 P\u00ebr hir t\u00eb vetvetes, p\u00ebr hir t\u00eb vetvetes e b\u00ebj k\u00ebt\u00eb; si mund t\u00eb l\u00eb, pra, q\u00eb t\u00eb p\u00ebrdhoset emri im? Nuk do t'ia jap lavdin\u00eb time asnj\u00eb tjetri\".\n48:12 \"D\u00ebgjom\u00eb, o Jakob, dhe Izrael, q\u00eb un\u00eb kam thirrur. Un\u00eb jam ai q\u00eb \u00ebsht\u00eb; un\u00eb jam i pari dhe jam i fundit gjithashtu.\n48:13 Dora ime ka themeluar tok\u00ebn dhe dora ime e djatht\u00eb ka shpalosur qiejt\u00eb; kur un\u00eb i th\u00ebrras, paraqiten bashk\u00eb.\n48:14 Mblidhuni, ju t\u00eb gjith\u00eb, dhe d\u00ebgjoni! Kush prej tyre ka shpallur k\u00ebto gj\u00ebra? Ai q\u00eb Zoti dashuron do t\u00eb kryej\u00eb vullnetin e tij kund\u00ebr Babilonis\u00eb dhe do t\u00eb ngrer\u00eb krahun e tij kund\u00ebr Kaldeasve.\n48:15 Un\u00eb, un\u00eb i fola, po, un\u00eb e thirra, e b\u00ebra t\u00eb vij\u00eb dhe do t\u00eb b\u00ebj q\u00eb veprimi i tij t\u00eb shkoj\u00eb mbar\u00eb.\n48:16 Afrohuni tek un\u00eb, d\u00ebgjoni k\u00ebt\u00eb: \"Qysh n\u00eb fillim nuk fola n\u00eb fsheht\u00ebsi; kur k\u00ebto fakte ndodhnin, un\u00eb isha atje. Dhe tani Zoti, Zoti, dhe Fryma e tij m\u00eb kan\u00eb d\u00ebrguar\"\".\n48:17 K\u00ebshtu thot\u00eb Zoti, \u00c7liruesi yt, i Shenjti i Izraelit: \"Un\u00eb jam Zoti, Per\u00ebndia yt, q\u00eb t\u00eb m\u00ebson p\u00ebr t\u00eb mir\u00ebn t\u00ebnde, q\u00eb t\u00eb udh\u00ebheq n\u00ebp\u00ebr rrug\u00ebn q\u00eb duhet t\u00eb ndjek\u00ebsh.\n48:18 Ah, sikur t'u kishe kushtuar kujdes urdh\u00ebrimeve t\u00eb mia! Paqja jote do t\u00eb ishte si nj\u00eb lum\u00eb dhe drejt\u00ebsia jote si val\u00ebt e detit.\n48:19 Trash\u00ebgimia jote do t\u00eb ishte si r\u00ebra dhe ata q\u00eb kan\u00eb lindur nga t\u00eb p\u00ebrbr\u00ebnd\u00ebshmet e tua do t\u00eb ishin t\u00eb pallogaritsh\u00ebm si kokrrizat e saj; emri i tij nuk do t\u00eb fshihej as do t\u00eb shkat\u00ebrrohej para meje\".\n48:20 Dilni nga Babilonia, ikni nga Kaldeasit! Me nj\u00eb z\u00eb t\u00eb g\u00ebzuar kumtojeni, shpalleni k\u00ebt\u00eb gj\u00eb, p\u00ebrhapeni deri n\u00eb skajet e tok\u00ebs. Thoni: \"Zoti ka \u00e7liruar sh\u00ebrb\u00ebtorin e tij Jakob\".\n48:21 Ata nuk pat\u00ebn etje kur i \u00e7oi n\u00ebp\u00ebr shkret\u00ebtir\u00eb. Ai b\u00ebri q\u00eb t\u00eb buroj\u00eb p\u00ebr ta uj\u00eb nga shk\u00ebmbi; e \u00e7au shk\u00ebmbin dhe dol\u00ebn uj\u00ebrat.\n48:22 \"Nuk ka paqe p\u00ebr t\u00eb pabes\u00ebt\", thot\u00eb Zoti.\n49:1 Ishuj, d\u00ebgjom\u00ebni, dhe kushtojini kujdes, o popuj t\u00eb larg\u00ebt. Zoti m\u00eb ka thirrur q\u00eb kur isha n\u00eb bark t\u00eb n\u00ebn\u00ebs, ka p\u00ebrmendur emrin tim q\u00eb kur isha n\u00eb t\u00eb p\u00ebrbr\u00ebnd\u00ebshmet e n\u00ebn\u00ebs sime.\n49:2 Ma b\u00ebri goj\u00ebn si nj\u00eb shpat\u00eb t\u00eb mpreht\u00eb, m\u00eb ka fshehur n\u00eb hijen e dor\u00ebs s\u00eb tij, m\u00eb ka dh\u00ebn\u00eb nj\u00eb shigjet\u00eb me maj\u00eb, m\u00eb ka futur n\u00eb kukur\u00ebn e tij.\n49:3 M\u00eb ka th\u00ebn\u00eb: \"Ti je sh\u00ebrb\u00ebtori im, Izrael, n\u00eb t\u00eb cilin do t\u00eb p\u00ebrl\u00ebvdohem\".\n49:4 Por un\u00eb thoja: \"M\u00eb kot jam lodhur; p\u00ebr hi\u00e7 gj\u00eb dhe pa dobi kam harxhuar forc\u00ebn time; por me siguri e drejta ime \u00ebsht\u00eb pran\u00eb Zotit dhe shp\u00ebrblimi im pran\u00eb Per\u00ebndis\u00eb tim\".\n49:5 Dhe tani thot\u00eb Zoti q\u00eb m\u00eb ka formuar q\u00eb n\u00eb bark t\u00eb n\u00ebn\u00ebs q\u00eb t\u00eb jem sh\u00ebrb\u00ebtori i tij, q\u00eb t'i sjell atij p\u00ebrs\u00ebri Jakobin dhe q\u00eb t\u00eb mbledh rreth tij Izraelin (un\u00eb jam i nderuar n\u00eb syt\u00eb e Zotit dhe Per\u00ebndia im \u00ebsht\u00eb forca ime).\n49:6 Ai thot\u00eb: \"\u00c9sht\u00eb tep\u00ebr pak q\u00eb ti t\u00eb jesh sh\u00ebrb\u00ebtori im p\u00ebr t\u00eb lartuar p\u00ebrs\u00ebri fiset e Jakobit dhe p\u00ebr t\u00eb kthyer ata q\u00eb kan\u00eb shp\u00ebtuar nga Izraeli. T\u00eb kam vendosur si drit\u00ebn e kombeve, me q\u00ebllim q\u00eb t\u00eb jesh Shp\u00ebtimi im deri n\u00eb skajet e tok\u00ebs\".\n49:7 K\u00ebshtu i thot\u00eb Zoti, \u00c7liruesi i Izraelit, i Shenjti i tij, atij q\u00eb p\u00ebrbuzet nga njer\u00ebzit, q\u00eb urrehet nga kombi, sh\u00ebrb\u00ebtorit t\u00eb sundimtar\u00ebve: \"Mbret\u00ebrit do t\u00eb shohin dhe do t\u00eb ngrihen, princat do t\u00eb\n49:8 K\u00ebshtu thot\u00eb Zoti: \"N\u00eb koh\u00ebn e hirit un\u00eb ta kam plot\u00ebsuar d\u00ebshir\u00ebn dhe n\u00eb dit\u00ebn e shp\u00ebtimit t\u00eb kam ndihmuar; do t\u00eb t\u00eb ruaj dhe do t\u00eb t\u00eb b\u00ebj aleanc\u00ebn e popullit, p\u00ebr ta ringjallur vendin, p\u00ebr t\u00eb t\u00eb sht\u00ebn\u00eb n\u00eb dor\u00eb trash\u00ebgimit\u00eb e shkat\u00ebrruara,\n49:9 p\u00ebr t'u th\u00ebn\u00eb rob\u00ebrve: \"Dilni\", dhe atyre q\u00eb jan\u00eb n\u00eb terr: \"Shfaquni\". Ata do t\u00eb kullosin gjat\u00eb rrug\u00ebve dhe n\u00eb t\u00eb gjitha lart\u00ebsit\u00eb e braktisura do t\u00eb ken\u00eb kullotat e tyre.\n49:10 Nuk do t\u00eb ken\u00eb as uri as etje, nuk do t\u00eb goditen m\u00eb as nga vapa as nga dielli, sepse ai q\u00eb ka m\u00ebshir\u00eb p\u00ebr ta do t'i udh\u00ebheq\u00eb dhe do t'i \u00e7oj\u00eb te burimet e ujit.\n49:11 Do t'i ndryshoj t\u00ebr\u00eb malet e mia n\u00eb rrug\u00eb, dhe rrug\u00ebt e mia kryesore do t\u00eb ngrihen.\n49:12 Ja, k\u00ebta vijn\u00eb nga larg; ja, ata nga veriu dhe nga lindja, dhe ata nga vendi i Sinimit\".\n49:13 Ngaz\u00eblloni, o qiej, g\u00ebzohu, o tok\u00eb, dhe l\u00ebshoni britma g\u00ebzimi, o male, sepse Zoti ngush\u00ebllon popullin e tij dhe i vjen keq p\u00ebr t\u00eb pik\u00eblluarit e tij.\n49:14 Por Sioni ka th\u00ebn\u00eb: \"Zoti m\u00eb ka braktisur, Zoti m\u00eb ka harruar\".\n49:15 \"A mundet nj\u00eb grua t\u00eb harroj\u00eb foshnjen e gjirit dhe t\u00eb mos i vij\u00eb keq p\u00ebr f\u00ebmij\u00ebn e barkut t\u00eb saj? Edhe sikur ato t\u00eb t\u00eb harrojn\u00eb, un\u00eb nuk do t\u00eb harroj.\n49:16 Ja, un\u00eb t\u00eb kam gdhendur mbi p\u00ebll\u00ebmb\u00ebt e duarve t\u00eb mia; muret e tua m\u00eb rrin\u00eb gjithnj\u00eb para syve.\n49:17 Bijt\u00eb e tu do t\u00eb shpejtojn\u00eb, shkat\u00ebrruesit e tu dhe rr\u00ebnuesit e tu do t\u00eb largohen prej teje.\n49:18 Ngrej syt\u00eb e tu rreth e qark dhe shiko. T\u00eb t\u00ebr\u00eb ata po mblidhen dhe po t\u00eb vijn\u00eb. Ashtu si\u00e7 \u00ebsht\u00eb e v\u00ebrtet\u00eb q\u00eb un\u00eb jetoj, thot\u00eb Zoti, do t\u00eb vishesh me t\u00ebr\u00eb ata si me nj\u00eb ornament dhe do t'i lidh\u00ebsh mbi veten t\u00ebnde, ashtu si b\u00ebn nusja.\n49:19 Prandaj vendet e tua t\u00eb shkreta dhe t\u00eb pik\u00eblluara dhe vendi yt i goditur nj\u00eb her\u00eb nga shkat\u00ebrrimi do t\u00eb jen\u00eb tani tep\u00ebr t\u00eb ngusht\u00eb p\u00ebr banor\u00ebt, nd\u00ebrsa ata q\u00eb t\u00eb gllab\u00ebronin do t\u00eb jen\u00eb mjaft larg.\n49:20 F\u00ebmij\u00ebt q\u00eb do t\u00eb kesh pas atyre q\u00eb ke humbur, do t\u00eb t\u00eb thon\u00eb n\u00eb vesh: \"Ky vend \u00ebsht\u00eb tep\u00ebr i ngusht\u00eb p\u00ebr mua; b\u00ebm\u00eb m\u00eb tep\u00ebr vend q\u00eb t\u00eb mund t\u00eb vendosem\".\n49:21 At\u00ebher\u00eb ti do t\u00eb thuash n\u00eb zemr\u00ebn t\u00ebnde: \"Kush i ka pjell\u00eb k\u00ebta? Un\u00eb n\u00eb fakt isha i privuar nga f\u00ebmij\u00ebt e mi, isha shterp\u00eb e m\u00ebrguar dhe e d\u00ebbuar sa k\u00ebtej dhe andej. K\u00ebta kush i rriti? Ja, un\u00eb kisha mbetur vet\u00ebm, dhe k\u00ebta ku ishin?\"\".\n49:22 K\u00ebshtu thot\u00eb Zoti, Zoti: \"Ja, un\u00eb do t\u00eb ngre dor\u00ebn time mbi kombet, do t\u00eb ngre flamurin tim mbi popujt; at\u00ebher\u00eb do t'i sjellin bijt\u00eb e tu n\u00eb krah\u00eb dhe vajzat e tua do t'i sjellin mbi supe.\n49:23 Mbret\u00ebrit do t\u00eb jen\u00eb baballar\u00ebt tuaj bir\u00ebsues dhe mbret\u00ebreshat e tyre do t\u00eb jen\u00eb tajat tuaja; ata do t\u00eb bien p\u00ebrmbys para teje me fytyr\u00ebn p\u00ebrtok\u00eb dhe do t\u00eb l\u00ebpijn\u00eb pluhurin e k\u00ebmb\u00ebve t\u00eb tua; k\u00ebshtu do t\u00eb m\u00ebsosh q\u00eb un\u00eb jam Zoti dhe ata q\u00eb shpresojn\u00eb tek un\u00eb nuk do t\u00eb turp\u00ebrohen.\n49:24 A do t\u00eb mund t'i shk\u00ebputet vall\u00eb preja t\u00eb fuqishmit apo t\u00eb \u00e7lirohet i burgosuri q\u00eb \u00ebsht\u00eb i drejt\u00eb?\".\n49:25 Po, k\u00ebshtu thot\u00eb Zoti: \"Edhe i burgosuri do t\u00eb \u00e7ohet tutje dhe preja e tiranit do t\u00eb shp\u00ebtohet. Un\u00eb vet\u00eb do t\u00eb luftoj me at\u00eb q\u00eb lufton me ty dhe do t\u00eb shp\u00ebtoj bijt\u00eb e tu.\n49:26 Do t\u00eb b\u00ebj q\u00eb shtyp\u00ebsit e tu t\u00eb han\u00eb mishin e vet, dhe do t\u00eb dehen me gjakun e vet si t\u00eb ishte musht. At\u00ebher\u00eb \u00e7do mish do t\u00eb pranoj\u00eb q\u00eb un\u00eb, Zoti, jam Shp\u00ebtimtari yt, \u00c7liruesi yt, i Fuqishmi i Jakobit\".\n50:1 K\u00ebshtu thot\u00eb Zoti: \"Ku \u00ebsht\u00eb letra e shkuror\u00ebzimit e n\u00ebn\u00ebs tuaj me t\u00eb cil\u00ebn un\u00eb e ndava? Ose te cili nga huadh\u00ebn\u00ebsit e mi ju shita? Ja, ju jeni shitur p\u00ebr shkak t\u00eb paudh\u00ebsive tuaja dhe n\u00ebn\u00ebn tuaj \u00ebsht\u00eb ndar\u00eb p\u00ebr shkak t\u00eb shkeljeve tuaja.\n50:2 Kur erdha, pse s'kishte njeri? Pse, kur thirra, askush nuk u p\u00ebrgjigj? \u00c9sht\u00eb me t\u00eb v\u00ebrtet\u00eb dora ime tep\u00ebr e shkurt\u00ebr p\u00ebr t\u00eb shp\u00ebtuar apo nuk paskam forc\u00ebn p\u00ebr t\u00eb \u00e7liruar? Ja, me k\u00ebrc\u00ebnimin tim po thaj detin dhe i kthej lumenjt\u00eb n\u00eb shkret\u00ebtir\u00eb; peshku i tyre po qelbet p\u00ebr munges\u00eb uji dhe po ngordh nga etja.\n50:3 Un\u00eb i vesh qiejt\u00eb me t\u00eb zeza dhe u jap atyre nj\u00eb grathore p\u00ebr mbules\u00eb\".\n50:4 Zoti, Zoti, m\u00eb ka dh\u00ebn\u00eb gjuh\u00ebn e dishepujve q\u00eb t\u00eb mund ta mbaj me fjal\u00eb t\u00eb lodhurin; ai m\u00eb zgjon \u00e7do m\u00ebngjes; zgjon veshin tim, q\u00eb un\u00eb t\u00eb d\u00ebgjoj si veprojn\u00eb dishepujt.\n50:5 Zoti, Zoti, m\u00eb ka hapur veshin dhe un\u00eb nuk kam qen\u00eb rebel, as jam t\u00ebrhequr prapa.\n50:6 I paraqita kurrizin tim atij q\u00eb m\u00eb rrihte dhe faqet e mia atij q\u00eb m\u00eb shkulte mjekr\u00ebn; nuk ia fsheha fytyr\u00ebn time posht\u00ebrimit dhe t\u00eb p\u00ebshtyrave.\n50:7 Por Zoti, Zoti, m\u00eb ka ndihmuar, prandaj nuk qesh\u00eb hutuar; p\u00ebr k\u00ebt\u00eb arsye e b\u00ebra fytyr\u00ebn time si nj\u00eb strall dhe e di q\u00eb nuk do t\u00eb turp\u00ebrohem.\n50:8 \u00c9sht\u00eb af\u00ebr ai q\u00eb m\u00eb justifikon; kush do t\u00eb m\u00eb kund\u00ebrshtoj\u00eb mua? Le t\u00eb paraqitemi bashk\u00eb. Kush \u00ebsht\u00eb kund\u00ebrshtari im? Le t\u00eb m\u00eb afrohet mua.\n50:9 Ja, Zoti, Zoti, do t\u00eb m\u00eb ndihmoj\u00eb; kush \u00ebsht\u00eb ai q\u00eb do t\u00eb m\u00eb d\u00ebnoj\u00eb? Ja, t\u00eb gjith\u00eb ata do t\u00eb konsumohen si nj\u00eb pal\u00eb rroba, tenja do t'i brej\u00eb\".\n50:10 Kush prej jush ka frik\u00eb nga Zoti dhe d\u00ebgjon z\u00ebrin e sh\u00ebrb\u00ebtorit t\u00eb tij? Kush ec\u00ebn n\u00eb terr pa asnj\u00eb drit\u00eb, le t\u00eb ket\u00eb besim n\u00eb emrin e Zotit dhe t\u00eb mb\u00ebshtehet te Per\u00ebndia i tij!\n50:11 Ja, ju t\u00eb gjith\u00eb q\u00eb ndizni nj\u00eb zjarr, q\u00eb rrethoheni me ura zjarri, shkoni n\u00eb flak\u00ebt e zjarrit tuaj dhe midis urave q\u00eb keni ndezur! Nga dora ime do t\u00eb keni k\u00ebt\u00eb: ju do t\u00eb l\u00ebngoni n\u00eb vuajtje.\n51:1 D\u00ebgjom\u00ebni, ju q\u00eb ndiqni drejt\u00ebsin\u00eb dhe k\u00ebrkoni Zotin! Shikoni shk\u00ebmbin nga i cili jeni prer\u00eb dhe zgafell\u00ebn e minier\u00ebs prej s\u00eb cil\u00ebs keni dal\u00eb.\n51:2 Shikoni Abrahamin, atin tuaj, dhe Sar\u00ebn q\u00eb ju ka lindur, sepse e thirra kur ishte vet\u00ebm. E bekova dhe e shumova.\n51:3 N\u00eb fakt Zoti do t\u00eb ngush\u00eblloj\u00eb Sionin, do ta ngush\u00eblloj\u00eb p\u00ebr t\u00eb gjitha shkat\u00ebrrimet e tij, do ta b\u00ebj\u00eb shkret\u00ebtir\u00ebn e tij si Edenin dhe vetmin\u00eb e tij si kopshtin e Zotit. Do t\u00eb gjejn\u00eb n\u00eb t\u00eb g\u00ebzim dhe hare, falenderim dhe tinguj k\u00ebng\u00ebsh.\n51:4 Kushtom\u00eb kujdes, o populli im, d\u00ebgjom\u00eb, o kombi im, sepse nga un\u00eb do t\u00eb vij\u00eb ligji dhe un\u00eb do t\u00eb vendos t\u00eb drejt\u00ebn time si drit\u00eb e popujve.\n51:5 Drejt\u00ebsia ime \u00ebsht\u00eb e af\u00ebrt, shp\u00ebtimi im do t\u00eb shfaqet dhe krah\u00ebt e mi do t\u00eb gjykojn\u00eb popujt; ishujt do t\u00eb ken\u00eb shpres\u00eb tek un\u00eb dhe do t\u00eb ken\u00eb besim n\u00eb krahun tim.\n51:6 \u00c7oni syt\u00eb tuaj drejt qiellit dhe shikoni tok\u00ebn q\u00eb ndodhet posht\u00eb, sepse qiejt\u00eb do t\u00eb davariten si tym, toka do t\u00eb konsumohet si nj\u00eb rrobe dhe po k\u00ebshtu banor\u00ebt e saj do t\u00eb vdesin; por shp\u00ebtimi im do t\u00eb vazhdoj\u00eb p\u00ebrjet\u00eb dhe drejt\u00ebsia ime nuk do t\u00eb mungoj\u00eb kurr\u00eb.\n51:7 D\u00ebgjom\u00ebni, o ju q\u00eb e njihni drejt\u00ebsin\u00eb, o popull, q\u00eb ka n\u00eb zem\u00ebr ligjin tim. Mos kini frik\u00eb turp\u00ebrimin nga njer\u00ebzit, as mos u trembni nga fyerjet e tyre t\u00eb r\u00ebnda.\n51:8 Sepse tenja do t'i haj\u00eb si nj\u00eb rrobe dhe mola do t'i brej\u00eb si leshin, por drejt\u00ebsia ime do t\u00eb jet\u00eb p\u00ebrjet\u00eb dhe shp\u00ebtimi im brez pas brezi.\n51:9 Zgjohu, zgjohu, vishu me forc\u00eb, o krah i Zotit, zgjohu si n\u00eb dit\u00ebt e lashta, ashtu si n\u00eb brezat q\u00eb shkuan! A nuk je ti ai q\u00eb e ke b\u00ebr\u00eb cop\u00eb-cop\u00eb Rahabin, q\u00eb ke prer\u00eb ku\u00e7edr\u00ebn?\n51:10 A nuk je ti ai q\u00eb ke thar\u00eb detin, uj\u00ebrat e humner\u00ebs s\u00eb madhe, q\u00eb i ke b\u00ebr\u00eb rrug\u00eb thell\u00ebsit\u00eb e detit, me q\u00ebllim q\u00eb t\u00eb \u00e7liruarit t\u00eb kalonin?\n51:11 K\u00ebshtu t\u00eb shpenguarit nga Zoti do t\u00eb kthehen, do t\u00eb vijn\u00eb n\u00eb Sion me klithma g\u00ebzimi dhe nj\u00eb hare e p\u00ebrjetshme do t\u00eb kuror\u00ebzoj\u00eb kok\u00ebn e tyre; do t\u00eb marrin g\u00ebzim dhe hare, e dhembja dhe r\u00ebnkimi do t\u00eb zhduken.\n51:12 Un\u00eb, un\u00eb vet\u00eb, jam ai q\u00eb ju ngush\u00ebllon; kush je ti q\u00eb i trembesh njeriut q\u00eb po vdes dhe birit t\u00eb njeriut t\u00eb caktuar t\u00eb jet\u00eb si bari?\n51:13 Ti ke harruar Zotin q\u00eb t\u00eb ka b\u00ebr\u00eb, q\u00eb ka shpalosur qiejt dhe ka hedhur themelet e tok\u00ebs. Ti kishe gjithnj\u00eb frik\u00eb, t\u00ebr\u00eb dit\u00ebn p\u00ebrpara t\u00ebrbimit t\u00eb shtyp\u00ebsit; kur ai p\u00ebrgatitej t\u00eb t\u00eb shkat\u00ebrronte. Por ku \u00ebsht\u00eb tani t\u00ebrbimi i shtyp\u00ebsit?\n51:14 I m\u00ebrguari n\u00eb rob\u00ebri do t\u00eb \u00e7lirohet s\u00eb shpejti, nuk do t\u00eb vdes\u00eb n\u00eb grop\u00eb as nuk do t'i mungoj\u00eb buka.\n51:15 Sepse un\u00eb jam Zoti, Per\u00ebndia yt, q\u00eb tund detin dhe b\u00ebn t\u00eb gj\u00ebmojn\u00eb val\u00ebt; emri i tij \u00ebsht\u00eb Zoti i ushtrive.\n51:16 Un\u00eb i vura fjal\u00ebt e mia n\u00eb goj\u00ebn t\u00ebnde dhe t\u00eb mbulova me hijen e dor\u00ebs sime p\u00ebr t\u00eb vendosur qiejt\u00eb dhe p\u00ebr t\u00eb hedhur themelet e tok\u00ebs, dhe p\u00ebr t'i th\u00ebn\u00eb Sionit: \"Ti je populli im\".\n51:17 Rizgjohu, rizgjohu, \u00e7ohu, o Jeruzalem, q\u00eb ke pir\u00eb nga dora e Zotit kup\u00ebn e zem\u00ebrimit t\u00eb tij, q\u00eb ke pir\u00eb llumin e kup\u00ebs s\u00eb hutimit deri sa e kullove krejt.\n51:18 Midis gjith\u00eb bijve q\u00eb ka pjell\u00eb nuk ka asnj\u00eb q\u00eb ta udh\u00ebheq\u00eb; midis gjith\u00eb bijve q\u00eb ka rritur nuk ka asnj\u00eb q\u00eb ta marr\u00eb prej dore.\n51:19 K\u00ebto dy gj\u00ebra t\u00eb kan\u00eb ndodhur, kujt do t'i vij\u00eb keq p\u00ebr ty? Pik\u00ebllim dhe shkat\u00ebrrim, uri dhe shpat\u00eb, kush do t\u00eb ngush\u00eblloj\u00eb?\n51:20 Djemt\u00eb e tu lig\u00ebshtoheshin, q\u00ebndronin n\u00eb krye t\u00eb t\u00eb gjitha rrug\u00ebve si nj\u00eb antilop\u00eb e z\u00ebn\u00eb n\u00eb rrjet\u00eb, plot me zem\u00ebrimin e Zotit, me k\u00ebrc\u00ebnimin e Per\u00ebndis\u00eb t\u00ebnd.\n51:21 Prandaj tani d\u00ebgjo k\u00ebt\u00eb, o e pik\u00eblluar dhe e dehur, por jo nga vera.\n51:22 K\u00ebshtu thot\u00eb Zoti yt, Zoti, Per\u00ebndia yt, q\u00eb mbron \u00e7\u00ebshtjen e popullit t\u00eb tij: \"Ja, un\u00eb po t\u00eb heq nga dora kup\u00ebn e hutimit, llumin e kup\u00ebs s\u00eb zem\u00ebrimit tim; ti nuk do ta pish m\u00eb.\n51:23 Do ta v\u00eb p\u00ebrkundrazi n\u00eb duart e atyre q\u00eb t\u00eb hidh\u00ebronin dhe t\u00eb thonin: \"Shtrihu p\u00ebr tok\u00eb, q\u00eb t\u00eb kalojm\u00eb mbi ty\", dhe ti e b\u00ebje kurrizin t\u00ebnd nj\u00eb vend, nj\u00eb rrug\u00eb p\u00ebr kalimtar\u00ebt\".\n52:1 Rizgjohu, rizgjohu, rivishu me forc\u00ebn t\u00ebnde, o Sion; vish rrobat e tua t\u00eb mrekullueshme, o Jeruzalem, qytet i shenjt\u00eb! Sepse nuk do t\u00eb hyjn\u00eb m\u00eb te ti i parrethpreri dhe i papastri.\n52:2 Shkunde pluhurin q\u00eb ke n\u00eb kurriz, \u00e7ohu dhe ulu ndenjur, o Jeruzalem; zgjidhi zinxhir\u00ebt q\u00eb ke n\u00eb qaf\u00eb, o bij\u00eb e Sionit, q\u00eb je n\u00eb rob\u00ebri!\n52:3 Sepse k\u00ebshtu thot\u00eb Zoti: \"Ju kan\u00eb shitur p\u00ebr asgj\u00eb dhe do t\u00eb shpengoheni pa para\".\n52:4 Sepse k\u00ebshtu thot\u00eb Zoti, Zoti: \"Populli im zbriti s\u00eb lashti n\u00eb Egjipt p\u00ebr t\u00eb banuar; pastaj Asiri e shtypi pa shkak.\n52:5 Dhe tani \u00e7far\u00eb po b\u00ebj un\u00eb k\u00ebtu?\", thot\u00eb Zoti, \"nd\u00ebrsa popullin tim e kan\u00eb hequr larg p\u00ebr asgj\u00eb? Ata q\u00eb e sundojn\u00eb, b\u00ebjn\u00eb q\u00eb ai t\u00eb r\u00ebnkoj\u00eb\", thot\u00eb Zoti, \"dhe emri im shahet vazhdimisht t\u00ebr\u00eb dit\u00ebn.\n52:6 Prandaj populli im do t\u00eb njoh\u00eb emrin tim, prandaj do t\u00eb kuptoj\u00eb at\u00eb dit\u00eb q\u00eb jam un\u00eb q\u00eb kam folur: \"Ja ku jam!\"\".\n52:7 Sa t\u00eb bukura jan\u00eb mbi malet k\u00ebmb\u00ebt e lajm\u00ebtarit q\u00eb sjell lajme t\u00eb mira q\u00eb njofton paqen, q\u00eb sjell lajme t\u00eb bukura mbi gj\u00ebra t\u00eb mira, q\u00eb shpall shp\u00ebtimin, q\u00eb i thot\u00eb Sionit: \"Per\u00ebndia yt mbret\u00ebron!\".\n52:8 D\u00ebgjo! Rojet e tua ngren\u00eb z\u00ebrin dhe l\u00ebshojn\u00eb bashk\u00eb britma g\u00ebzimi, sepse shohin me syt\u00eb e tyre Zotin q\u00eb kthehet n\u00eb Sion.\n52:9 Shp\u00ebrtheni bashk\u00eb n\u00eb britma g\u00ebzimi, o rr\u00ebnoja t\u00eb Jeruzalemit, sepse Zoti ngush\u00ebllon popullin e tij dhe \u00e7liron Jeruzalemin.\n52:10 Zoti ka zhveshur krahun e tij t\u00eb shenjt\u00eb para syve t\u00eb t\u00eb gjitha kombeve; t\u00eb gjitha skajet e tok\u00ebs do t\u00eb shohin shp\u00ebtimin e Per\u00ebndis\u00eb ton\u00eb.\n52:11 Ikni, ikni, dilni andej, mos prekni asgj\u00eb t\u00eb papast\u00ebr! Dilni nga ambienti i saj, pastrohuni, ju q\u00eb mbani vazot e Zotit!\n52:12 Sepse ju nuk do t\u00eb niseni me nxitim dhe nuk do t\u00eb shkoni me turr, sepse Zoti do t\u00eb ec\u00eb para jush, Per\u00ebndia i Izraelit do t\u00eb jet\u00eb praparoja juaj.\n52:13 Ja, sh\u00ebrb\u00ebtori im do t\u00eb begatohet, do t\u00eb ngrihet dhe do t\u00eb lart\u00ebsohet shum\u00eb.\n52:14 Duke qen\u00eb se shum\u00eb veta u \u00e7udit\u00ebn me ty, sepse pamja e tij ishte e shfytyruar m\u00eb tep\u00ebr se e \u00e7do njeriu tjet\u00ebr dhe fytyra e tij ishte ndryshe nga ajo e bijve t\u00eb njeriut,\n52:15 k\u00ebshtu ai do t\u00eb sp\u00ebrkas\u00eb shum\u00eb kombe; mbret\u00ebrit do t\u00eb mbyllin goj\u00ebn para tij, sepse do t\u00eb shohin \u00e7far\u00eb nuk u ishte treguar kurr\u00eb atyre dhe do t\u00eb kuptojn\u00eb ato q\u00eb nuk kishin d\u00ebgjuar.\n53:1 Kush i ka besuar predikimit ton\u00eb dhe kujt iu shfaq krahu i Zotit?\n53:2 Ai erdhi lart para tij si nj\u00eb deg\u00ebz, si nj\u00eb rr\u00ebnj\u00eb nga nj\u00eb tok\u00eb e that\u00eb. Nuk kishte figur\u00eb as bukuri p\u00ebr t\u00eb t\u00ebrhequr shikimin ton\u00eb, as paraqitje q\u00eb ne ta d\u00ebshironim.\n53:3 I p\u00ebr\u00e7muar dhe i hedhur posht\u00eb nga njer\u00ebzit, njeri i dhembjeve, njoh\u00ebs i vuajtjes, i ngjash\u00ebm me dik\u00eb para t\u00eb cilit fshihet faqja, ishte p\u00ebr\u00e7muar, dhe ne nuk e \u00e7muam aspak.\n53:4 Megjithat\u00eb ai mbante s\u00ebmundjet tona dhe kishte marr\u00eb p\u00ebrsip\u00ebr dhembjet tona; por ne e konsideronim t\u00eb goditur, t\u00eb rrahur nga Per\u00ebndia dhe t\u00eb p\u00ebrulur.\n53:5 Por ai u tejshpua p\u00ebr shkak t\u00eb shkeljeve tona, u shtyp p\u00ebr paudh\u00ebsit\u00eb tona; nd\u00ebshkimi p\u00ebr t\u00eb cilin kemi paqen \u00ebsht\u00eb mbi t\u00eb, dhe p\u00ebr shkak t\u00eb vurratave t\u00eb tij ne jemi sh\u00ebruar.\n53:6 Ne t\u00eb gjith\u00eb endeshim si dele; secili prej nesh ndiqte rrug\u00ebn e vet, dhe Zoti b\u00ebri q\u00eb t\u00eb bjer\u00eb mbi t\u00eb paudh\u00ebsia e ne t\u00eb gjith\u00ebve.\n53:7 I keqtrajtuar dhe i p\u00ebrulur, nuk e hapi goj\u00ebn. Si nj\u00eb qengj q\u00eb e \u00e7ojn\u00eb n\u00eb thertore, si nj\u00eb dele e heshtur p\u00ebrpara atyre q\u00eb i qethin nuk e hapi goj\u00ebn.\n53:8 U \u00e7ua larg nga shtypja dhe nga gjykimi; dhe nga brezi i tij kush mendoi se ai ishte larguar nga toka e t\u00eb gjall\u00ebve dhe ishte goditur p\u00ebr shkak t\u00eb shkeljeve t\u00eb popullit tim?\n53:9 Kishin caktuar ta varrosnin bashk\u00eb me t\u00eb pabes\u00ebt, po kur vdiq e vun\u00eb me t\u00eb pasurin, sepse nuk kishte kryer asnj\u00eb dhun\u00eb dhe nuk kishte pasur asnj\u00eb mashtrim n\u00eb goj\u00ebn e tij.\n53:10 Por i p\u00eblqeu Zotit ta rrihte dhe ta b\u00ebnte t\u00eb vuante. Duke ofruar jet\u00ebn e tij si flijim p\u00ebr m\u00ebkatin, ai do t\u00eb shikoj\u00eb pasardh\u00ebs, do t\u00eb zgjas\u00eb dit\u00ebt e tij, dhe vullneti i Zotit do t\u00eb ket\u00eb mbar\u00ebsi n\u00eb duart e tij.\n53:11 Ai do t\u00eb shikoj\u00eb frytin e mundimit t\u00eb shpirtit t\u00eb tij dhe do t\u00eb jet\u00eb i k\u00ebnaqur; me an\u00eb t\u00eb dituris\u00eb s\u00eb tij, i drejti, sh\u00ebrb\u00ebtori im, do t\u00eb b\u00ebj\u00eb t\u00eb drejt\u00eb shum\u00eb veta, sepse do t\u00eb marr\u00eb p\u00ebrsip\u00ebr paudh\u00ebsit\u00eb e tyre.\n53:12 Prandaj do t'i jap pjes\u00ebn e tij midis t\u00eb m\u00ebdhenjve, dhe ai do ta ndaj\u00eb pla\u00e7k\u00ebn me t\u00eb fuqishmit, sepse e ka p\u00ebrkushtuar jet\u00ebn e tij deri n\u00eb vdekje dhe u p\u00ebrfshi midis keqb\u00ebr\u00ebsve; ai ka mbajtur m\u00ebkatin e shum\u00eb vetave dhe ka nd\u00ebrhyr\u00eb n\u00eb favor t\u00eb shkel\u00ebsve.\n54:1 Ngaz\u00ebllo, o shterp\u00eb, q\u00eb nuk lindje; shp\u00ebrthe n\u00eb britma t\u00eb larta g\u00ebzimi, ti q\u00eb nuk provoje dhembjet e lindjes! Sepse f\u00ebmij\u00ebt e s\u00eb shkret\u00ebs do t\u00eb jen\u00eb m\u00eb t\u00eb shumt\u00eb se f\u00ebmij\u00ebt e gruas s\u00eb martuar, thot\u00eb Zoti.\n54:2 Zgjero vendin e \u00e7adr\u00ebs sate dhe flet\u00ebt e banesave t\u00eb tua le t\u00eb shtrihen pa kursim; zgjati litar\u00ebt e tu dhe p\u00ebrforco kunjat e tu,\n54:3 sepse do t\u00eb shtrihesh n\u00eb t\u00eb djatht\u00eb dhe n\u00eb t\u00eb majt\u00eb; pasardh\u00ebsit e tu do t\u00eb zot\u00ebrojn\u00eb kombet dhe do t\u00eb popullojn\u00eb qytetet e shkretuara.\n54:4 Mos u frik\u00ebso, sepse nuk do t\u00eb ngat\u00ebrrohesh; mos ki turp, sepse nuk do t\u00eb skuqesh; do t\u00eb harrosh madje turpin e rinis\u00eb sate dhe nuk do ta kujtosh m\u00eb \u00e7nderimin e vej\u00ebris\u00eb sate.\n54:5 Sepse krijuesi yt \u00ebsht\u00eb dh\u00ebndri yt; emri i tij \u00ebsht\u00eb Zoti i ushtrive; \u00c7liruesi yt \u00ebsht\u00eb i Shenjti i Izraelit, i quajtur Per\u00ebndi i t\u00ebr\u00eb tok\u00ebs.\n54:6 Sepse Zoti t\u00eb ka thirrur si nj\u00eb grua t\u00eb braktisur dhe t\u00eb pik\u00eblluar n\u00eb frym\u00ebn e saj, si nusja e rinis\u00eb q\u00eb \u00ebsht\u00eb p\u00ebrz\u00ebn\u00eb, thot\u00eb Per\u00ebndia yt.\n54:7 T\u00eb kam braktisur p\u00ebr nj\u00eb \u00e7ast t\u00eb shkurt\u00ebr, por me dhembshuri t\u00eb pamas\u00eb do t\u00eb t\u00eb mbledh.\n54:8 N\u00eb nj\u00eb shp\u00ebrthim zem\u00ebrimi t\u00eb kam fshehur p\u00ebr nj\u00eb \u00e7ast fytyr\u00ebn time, por me nj\u00eb dashuri t\u00eb p\u00ebrjetshme do t\u00eb kem dhembshuri p\u00ebr ty, thot\u00eb Zoti, \u00c7liruesi yt.\n54:9 P\u00ebr mua ky do t\u00eb jet\u00eb nj\u00eb fakt si uj\u00ebrat e Noeut; ashtu si\u00e7 u betova q\u00eb uj\u00ebrat e Noeut nuk do t\u00eb mbulonin m\u00eb tok\u00ebn, k\u00ebshtu betohem q\u00eb nuk do t\u00eb z\u00ebm\u00ebrohem m\u00eb me ty dhe nuk do t\u00eb t\u00eb k\u00ebrc\u00ebnoj m\u00eb.\n54:10 Edhe sikur malet t\u00eb zhvendoseshin dhe kodrat t\u00eb luanin nga vendi, dashuria ime nuk do t\u00eb largohet prej teje as bes\u00eblidhja e paqes nuk do t\u00eb hiqet, thot\u00eb Zoti, q\u00eb ka dh\u00ebmbshuri p\u00ebr ty.\n54:11 O e pik\u00eblluar, e rrahur nga stuhia, e pangush\u00eblluar, un\u00eb do t\u00eb ngallmoj gur\u00ebt e tu t\u00eb \u00e7muar n\u00eb antimon dhe do t\u00eb t\u00eb themeloj mbi safir\u00ebt.\n54:12 Do t'i b\u00ebj\u00eb bedenat e tu prej rubin\u00ebsh, portat e tua prej xhevairi dhe t\u00ebr\u00eb rrethimin t\u00ebnd prej gur\u00ebsh t\u00eb \u00e7muar.\n54:13 T\u00ebr\u00eb bijt\u00eb e tu do t\u00eb m\u00ebsohen nga Zoti dhe e madhe ka p\u00ebr t\u00eb qen\u00eb paqja e bijve t\u00eb tu.\n54:14 Ti do t\u00eb vendosesh ngultas n\u00eb drejt\u00ebsi; do t\u00eb jesh larg nga shtypja, sepse nuk duhet t\u00eb tr\u00ebmbesh m\u00eb edhe nga tmerri, sepse nuk do t\u00eb t\u00eb afrohet m\u00eb ty.\n54:15 Ja, edhe mund t\u00eb mblidhen kund\u00ebr teje, por kjo nuk do t\u00eb jet\u00eb nga ana ime. Cilido q\u00eb do t\u00eb mblidhet kund\u00ebr teje, do t\u00eb rr\u00ebzohet para teje.\n54:16 Ja, un\u00eb kam krijuar kova\u00e7in q\u00eb i fryn prushit t\u00eb zjarrit dhe nxjerr prej tij nj\u00eb veg\u00ebl p\u00ebr pun\u00ebn e tij, dhe kam krijuar shkat\u00ebrruesin p\u00ebr t\u00eb prishur.\n54:17 Asnj\u00eb arm\u00eb e sajuar kund\u00ebr teje nuk do t\u00eb ket\u00eb sukses, dhe \u00e7do gjuh\u00eb q\u00eb do t\u00eb ngrihet t\u00eb gjykoj\u00eb kund\u00ebr teje, ti do ta d\u00ebnosh. Kjo \u00ebsht\u00eb trash\u00ebgimia e sh\u00ebrb\u00ebtor\u00ebve t\u00eb Zotit dhe drejt\u00ebsia e tyre vjen nga un\u00eb\", thot\u00eb Zoti.\n55:1 \"O ju t\u00eb gjith\u00eb q\u00eb keni etje, ejani tek uj\u00ebrat, dhe ju q\u00eb nuk keni para ejani, blini dhe hani! Ejani, blini pa para dhe pa paguar ver\u00eb dhe qum\u00ebsht!\n55:2 Pse shpenzoni para p\u00ebr at\u00eb q\u00eb nuk \u00ebsht\u00eb buk\u00eb dhe fryt i mundit tuaj, p\u00ebr at\u00eb q\u00eb nuk t\u00eb ngop? D\u00ebgjom\u00ebni me kujdes dhe do t\u00eb hani at\u00eb q\u00eb \u00ebsht\u00eb e mir\u00eb, dhe shpirti juaj do t\u00eb shijoj\u00eb ushqime t\u00eb shijshme.\n55:3 Vini veshin dhe ejani tek un\u00eb, d\u00ebgjoni dhe shpirti juaj do t\u00eb jetoj\u00eb; dhe un\u00eb do t\u00eb b\u00ebj me ju nj\u00eb bes\u00eblidhje t\u00eb p\u00ebrjetshme, sipas hirit t\u00eb q\u00ebndruesh\u00ebm q\u00eb i premtova Davidit.\n55:4 Ja, un\u00eb ia dhash\u00eb si d\u00ebshmitar popujve, si princ dhe komandant t\u00eb popujve.\n55:5 Ja, ti do t\u00eb th\u00ebrras\u00ebsh nj\u00eb komb q\u00eb nuk e njeh, dhe nj\u00eb komb q\u00eb nuk t\u00eb njeh do t\u00eb vrapoj\u00eb te ti, p\u00ebr shkak t\u00eb Zotit, Per\u00ebndis\u00eb t\u00ebnd, dhe t\u00eb Shenjtit t\u00eb Izraelit, sepse ai t\u00eb ka p\u00ebrl\u00ebvduar\".\n55:6 K\u00ebrkoni Zotin nd\u00ebrsa mund t\u00eb gjendet, e thirrni nd\u00ebrsa \u00ebsht\u00eb af\u00ebr.\n55:7 I pabesi le ta l\u00ebr\u00eb rrug\u00ebn e tij dhe njeriu i padrejt\u00eb mendimet e tij, dhe le t\u00eb kthehet tek Zoti q\u00eb t\u00eb ket\u00eb dhembshuri p\u00ebr t\u00eb, tek Per\u00ebndia yn\u00eb q\u00eb fal bujarisht.\n55:8 \"Duke qen\u00eb se mendimet e mia nuk jan\u00eb mendimet tuaja, dhe as rrug\u00ebt tuaja nuk jan\u00eb rrug\u00ebt e mia\", thot\u00eb Zoti.\n55:9 \"Ashtu si qiejt\u00eb jan\u00eb m\u00eb t\u00eb lart\u00eb se toka, k\u00ebshtu edhe rrug\u00ebt e mia jan\u00eb m\u00eb t\u00eb larta se rrug\u00ebt tuaja dhe mendimet e mia jan\u00eb m\u00eb t\u00eb larta se mendimet tuaja.\n55:10 Ashtu si shiu dhe bora zbresin nga qielli dhe nuk kthehen prapa pa vaditur tok\u00ebn, pa e b\u00ebr\u00eb pjellore, pa b\u00ebr\u00eb q\u00eb t\u00eb mbij n\u00eb m\u00ebnyr\u00eb q\u00eb ai q\u00eb do t\u00eb mbjell\u00ebt\u00eb marr\u00eb far\u00ebn dhe t\u00eb siguroj\u00eb buk\u00ebn p\u00ebr t\u00eb ngr\u00ebn\u00eb,\n55:11 K\u00ebshtu do t\u00eb jet\u00eb fjala ime e dal\u00eb nga goja ime; ajo nuk do t\u00eb m\u00eb kthehet bosh mua, pa kryer at\u00eb q\u00eb d\u00ebshiroj dhe pa realizuar plot\u00ebsisht at\u00eb p\u00ebr t\u00eb cil\u00ebn e d\u00ebrgova.\n55:12 Sepse ju do t\u00eb niseni me g\u00ebzim dhe do t'ju kthejn\u00eb n\u00eb paqe. Malet dhe kodrat do t\u00eb shp\u00ebrthejn\u00eb n\u00eb britma g\u00ebzimi p\u00ebrpara jush dhe t\u00ebr\u00eb drur\u00ebt e fushave do t\u00eb duartrokasin.\n55:13 N\u00eb vend t\u00eb ferrave do t\u00eb rritet selvia, n\u00eb vend t\u00eb hithrave do t\u00eb rritet mersina; kjo do t\u00eb jet\u00eb p\u00ebr Zotin nj\u00eb titull lavdie, nj\u00eb shenj\u00eb e p\u00ebrjetshme q\u00eb nuk do t\u00eb shkat\u00ebrrohet\".\n56:1 K\u00ebshtu thot\u00eb Zoti: \"Respektoni t\u00eb drejt\u00ebn dhe zbatoni drejt\u00ebsin\u00eb, sepse shp\u00ebtimi im \u00ebsht\u00eb duke ardhur dhe drejt\u00ebsia ime do t\u00eb shfaqet.\n56:2 Lum njeriu q\u00eb vepron k\u00ebshtu dhe biri i njeriut q\u00eb i p\u00ebrmbahet k\u00ebsaj, q\u00eb respekton t\u00eb shtun\u00ebn pa e p\u00ebrdhosur dhe q\u00eb e p\u00ebrmban dor\u00ebn e tij nga kryerja e \u00e7far\u00ebdo veprimi t\u00eb keq\".\n56:3 T\u00eb mos thot\u00eb biri i t\u00eb huajit q\u00eb \u00ebsht\u00eb bashkuar me Zotin: \"Zoti me siguri m\u00eb ka p\u00ebrjashtuar nga populli i tij\". Dhe t\u00eb mos thot\u00eb eunuku: \"Ja, un\u00eb jam nj\u00eb dru i that\u00eb\".\n56:4 Sepse k\u00ebshtu thot\u00eb Zoti: \"Eunuk\u00ebt q\u00eb respektojn\u00eb t\u00eb shtunat e mia, q\u00eb zgjedhin at\u00eb q\u00eb m\u00eb p\u00eblqen mua dhe q\u00eb i p\u00ebrmbahen me vendosm\u00ebri bes\u00eblidhjes sime,\n56:5 do t'u jap atyre n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb time dhe brenda mureve t\u00eb mia nj\u00eb vend dhe nj\u00eb em\u00ebr, q\u00eb do t\u00eb vlej\u00eb m\u00eb tep\u00ebr nga ai i bijve dhe i bijave; do t'u jap atyre nj\u00eb em\u00ebr t\u00eb p\u00ebrjetsh\u00ebm q\u00eb nuk do t\u00eb fshihet kurr\u00eb.\n56:6 Bijt\u00eb e t\u00eb huajve q\u00eb jan\u00eb bashkuar me Zotin p\u00ebr t'i sh\u00ebrbyer, p\u00ebr t\u00eb dashur emrin e Zotit dhe p\u00ebr t\u00eb qen\u00eb sh\u00ebrb\u00ebtor\u00eb t\u00eb tij, t\u00ebr\u00eb ata q\u00eb respektojn\u00eb t\u00eb shtun\u00ebn pa e p\u00ebrdhosur dhe q\u00eb i p\u00ebrmbahen me vendosm\u00ebri bes\u00eblidhjes sime,\n56:7 do t'i \u00e7oj n\u00eb malin tim t\u00eb shenjt\u00eb dhe do t'i mbush me g\u00ebzim n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb time t\u00eb lutjes; olokaustet e tyre dhe flijimet e tyre do t\u00eb p\u00eblqehen mbi altarin tim, sepse sht\u00ebpia ime do t\u00eb quhet sht\u00ebpi lutjeje p\u00ebr t\u00eb gjith\u00eb popujt\".\n56:8 Zoti, Zoti, q\u00eb i mbledh t\u00eb shp\u00ebrndarit e Izraelit, thot\u00eb: \"Un\u00eb do t\u00eb mbledh rreth tij edhe t\u00eb tjer\u00eb, p\u00ebrve\u00e7 atyre q\u00eb kam mbledhur\".\n56:9 O ju mbar\u00eb, kafsh\u00eb t\u00eb fushave, ejani p\u00ebr t\u00eb ngr\u00ebn\u00eb; ejani, ju mbar\u00eb kafsh\u00eb t\u00eb pyllit!\n56:10 Rojtar\u00ebt e tyre jan\u00eb t\u00eb verb\u00ebr, jan\u00eb t\u00eb gjith\u00eb t\u00eb paditur, jan\u00eb t\u00eb gjith\u00eb qen memec\u00eb, t\u00eb paaft\u00eb t\u00eb lehin; shohin \u00ebndrra, rrin\u00eb shtrir\u00eb, u p\u00eblqen t\u00eb dremitin.\n56:11 Jan\u00eb qen llup\u00ebs, q\u00eb nuk ngopen kurr\u00eb, jan\u00eb barinj q\u00eb nuk kuptojn\u00eb asgj\u00eb; ndjekin t\u00eb gjith\u00eb rrug\u00ebn e tyre, secili shikon interesin e vet, p\u00ebr llogari t\u00eb vet.\n56:12 \"Ejani\", thon\u00eb, \"do t\u00eb marr ver\u00eb dhe do t\u00eb dehemi me pije deh\u00ebse; nes\u00ebr do t\u00eb jet\u00eb si sot, madje shum\u00eb m\u00eb mir\u00eb.\n57:1 I drejti vdes, por askush nuk kujdeset p\u00ebr t\u00eb; njer\u00ebzit e devotsh\u00ebm \u00e7ohen tutje, dhe askush nuk mendon q\u00eb i drejti \u00ebsht\u00eb \u00e7uar larg p\u00ebrpara s\u00eb keqes.\n57:2 Ai hyn n\u00eb paqe; ata q\u00eb kan\u00eb ecur n\u00eb ndershm\u00ebri pushojn\u00eb n\u00eb shtret\u00ebrit e tyre.\n57:3 Por afrohuni k\u00ebtu, ju bij t\u00eb magjistares, pasardh\u00ebs t\u00eb shkel\u00ebsit t\u00eb kuror\u00ebs dhe t\u00eb prostitutes.\n57:4 Me k\u00eb po talleni? Kund\u00ebr kujt e hapni goj\u00ebn dhe nxirrni jasht\u00eb gjuh\u00ebn? A nuk jeni ju bij t\u00eb rebelimit, pasardh\u00ebs t\u00eb g\u00ebnjeshtr\u00ebs,\n57:5 ju, q\u00eb ndizeni midis lisave posht\u00eb \u00e7do druri t\u00eb blert\u00eb, therni bijt\u00eb n\u00eb luginat, n\u00eb t\u00eb \u00e7arat e shk\u00ebmbinjve?\n57:6 Pjesa jote \u00ebsht\u00eb midis gur\u00ebve t\u00eb l\u00ebmuar t\u00eb p\u00ebrroit; ata, pik\u00ebrisht ata jan\u00eb pjesa jote; mbi ta ke derdhur libacione dhe ke sjell\u00eb blatime ushqimesh. A do t\u00eb mund t\u00eb gjeja p\u00ebrd\u00ebllim n\u00eb k\u00ebto gj\u00ebra?\n57:7 Ti e ke v\u00ebn\u00eb shtratin t\u00ebnd mbi nj\u00eb mal t\u00eb lart\u00eb dhe t\u00eb ngritur, edhe aty ke hipur p\u00ebr t\u00eb ofruar flijime.\n57:8 I ke v\u00ebn\u00eb simbolet e tu idhujtar\u00eb prapa portave dhe pas shtalkave. Larg meje je zbuluar dhe je ngjitur tek ata; ke zgjeruar shtratin t\u00ebnd dhe ke b\u00ebr\u00eb nj\u00eb bes\u00eblidhje me ta, ke p\u00eblqyer shtratin e tyre, duke synuar pushtetin e tyre.\n57:9 Ke shkuar te mbreti me vaj, duke i shumuar parfumet e tua; i d\u00ebrgove larg lajm\u00ebtar\u00ebt e tu dhe u ule deri n\u00eb Sheol.\n57:10 Nga shkaku i udh\u00ebtimeve t\u00eb tua t\u00eb shumta je lodhur, por nuk ke th\u00ebn\u00eb: \"\u00c9sht\u00eb e kot\u00eb\". Ke gjetur akoma fuqi n\u00eb dor\u00ebn t\u00ebnde, prandaj nuk e ndjen veten t\u00eb kapitur.\n57:11 Nga kush ke pasur frik\u00eb, nga kush je trembur p\u00ebr t\u00eb g\u00ebnjyer, p\u00ebr t\u00eb mos m\u00eb kujtuar mua dhe p\u00ebr t\u00eb mos menduar m\u00eb p\u00ebr mua? A nuk kam q\u00ebndruar n\u00eb heshtje p\u00ebr nj\u00eb koh\u00eb t\u00eb gjat\u00eb? Prandaj nuk ke m\u00eb frik\u00eb nga un\u00eb.\n57:12 Un\u00eb do t\u00eb shpall drejt\u00ebsin\u00eb t\u00ebnde dhe veprat e tua, q\u00eb nuk do t\u00eb hyjn\u00eb aspak n\u00eb pun\u00eb.\n57:13 Kur do t\u00eb b\u00ebrtas\u00ebsh, le t\u00eb vij\u00eb t\u00eb t\u00eb shp\u00ebtoj\u00eb turma e idhujve t\u00eb tu. Era do t'i p\u00ebrlaj\u00eb t\u00eb t\u00ebr\u00eb, nj\u00eb frym\u00eb do t'i \u00e7oj\u00eb tutje. Por ai q\u00eb gjen streh\u00eb tek un\u00eb do t\u00eb zot\u00ebroj\u00eb vendin dhe do t\u00eb trash\u00ebgoj\u00eb malin tim t\u00eb shenjt\u00eb.\n57:14 Dhe do t\u00eb thuhet: \"Sheshoni, sheshoni, shtroni rrug\u00ebn, hiqni pengesat nga rruga e popullit tim!\".\n57:15 Sepse k\u00ebshtu thot\u00eb i Larti dhe i Madh\u00ebrishmi q\u00eb banon p\u00ebrjet\u00ebsin\u00eb dhe emri i t\u00eb cilit \u00ebsht\u00eb i \"Shenjti\": \"Un\u00eb banoj n\u00eb vendin e lart\u00eb dhe t\u00eb shenjt\u00eb dhe bashk\u00eb me at\u00eb q\u00eb \u00ebsht\u00eb i penduar dhe i p\u00ebrulur nga fryma, p\u00ebr t\u00eb ngjallur frym\u00ebn e t\u00eb p\u00ebrulurve, p\u00ebr t\u00eb ngjallur frym\u00ebn e t\u00eb penduarve.\n57:16 Sepse un\u00eb nuk dua t\u00eb kund\u00ebrshtoj gjithnj\u00eb dhe as t\u00eb jem i zem\u00ebruar p\u00ebrjet\u00eb, p\u00ebrndryshe para meje do t\u00eb lig\u00ebshtoheshin fryma dhe shpirt\u00ebrat q\u00eb kam b\u00ebr\u00eb.\n57:17 P\u00ebr shkak t\u00eb paudh\u00ebsis\u00eb s\u00eb lakmis\u00eb s\u00eb tij u zem\u00ebrova dhe e godita; u fsheha, u indinjova, por ai u largua duke ndjekur rrug\u00ebn e zemr\u00ebs s\u00eb tij.\n57:18 I pash\u00eb rrug\u00ebt e tij, por un\u00eb do ta sh\u00ebroj, do ta udh\u00ebheq dhe do t'i jap p\u00ebrs\u00ebri ngush\u00ebllimet e mia atij dhe t\u00eb tijve q\u00eb jan\u00eb t\u00eb pik\u00eblluar.\n57:19 Un\u00eb krijoj frytin e buz\u00ebve. Paqe, paqe atij q\u00eb \u00ebsht\u00eb larg dhe atij q\u00eb \u00ebsht\u00eb af\u00ebr\", thot\u00eb Zoti. \"Un\u00eb do ta sh\u00ebroj\".\n57:20 Por t\u00eb pabes\u00ebt jan\u00eb si deti i trazuar, q\u00eb nuk mund t\u00eb qet\u00ebsohet dhe uj\u00ebrat e t\u00eb cilit vjellin lluc\u00eb dhe balt\u00eb.\n57:21 \"Nuk ka paqe p\u00ebr t\u00eb pabes\u00ebt\", thot\u00eb Per\u00ebndia im.\n58:1 \"B\u00ebrtit sa t\u00eb mund\u00ebsh, mos u kurse; ngrije z\u00ebrin t\u00ebnd si nj\u00eb bori dhe shpalli popullit tim shkeljet e tij dhe sht\u00ebpis\u00eb s\u00eb Jakobit m\u00ebkatet e tij.\n58:2 M\u00eb k\u00ebrkojn\u00eb \u00e7do dit\u00eb dhe d\u00ebshirojn\u00eb t\u00eb njohin rrug\u00ebt e mia, si nj\u00eb komb q\u00eb zbaton drejt\u00ebsin\u00eb dhe nuk braktis ligjin e Per\u00ebndis\u00eb t\u00eb tij; m\u00eb k\u00ebrkojn\u00eb gjykime t\u00eb drejta dhe d\u00ebshirojn\u00eb t'i afrohen Per\u00ebndis\u00eb.\n58:3 Ata thon\u00eb: \"Pse kemi agj\u00ebruar, dhe ti nuk e ke par\u00eb? Pse kemi hidh\u00ebruar shpirt\u00ebrat tona dhe ti nuk e ke v\u00ebn\u00eb re?\". Ja, dit\u00ebn e agj\u00ebrimit tuaj ju b\u00ebni at\u00eb q\u00eb ju p\u00eblqen dhe i detyroni pun\u00ebtor\u00ebt tuaj t\u00eb kryejn\u00eb nj\u00eb pun\u00eb t\u00eb r\u00ebnd\u00eb.\n58:4 Ja, ju agj\u00ebroni p\u00ebr grindje dhe mosmarr\u00ebveshje dhe p\u00ebr t\u00eb goditur pabesisht me grusht. Duke agj\u00ebruar ashtu si b\u00ebni sot, nuk b\u00ebni q\u00eb z\u00ebri juaj t\u00eb d\u00ebgjohet lart.\n58:5 A \u00ebsht\u00eb ky agj\u00ebrimi t\u00eb cilin e p\u00eblqej, dita n\u00eb t\u00eb cil\u00ebn njeriu pik\u00ebllon shpirtin e tij? T\u00eb p\u00ebrkul\u00ebsh kok\u00ebn si xunkthi dhe t\u00eb shtrihesh mbi nj\u00eb shtrat prej thesi dhe hiri? A e quan k\u00ebt\u00eb vall\u00eb agj\u00ebrim dhe dit\u00eb q\u00eb i p\u00eblqen Zotit?\n58:6 Agj\u00ebrimi q\u00eb m\u00eb p\u00eblqen a nuk \u00ebsht\u00eb vall\u00eb ky: t\u00eb thyesh zinxhir\u00ebt e lig\u00ebsis\u00eb, t\u00eb zgjidh\u00ebsh verigat e zgjedh\u00ebs, t'i l\u00ebsh t\u00eb lir\u00eb t\u00eb shtypurit, t\u00eb d\u00ebrmosh \u00e7do zgjedh\u00eb?\n58:7 A nuk konsiston vall\u00eb n\u00eb ndarjen e buk\u00ebs sate me at\u00eb q\u00eb ka uri, n\u00eb sjelljen n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb t\u00ebnde t\u00eb t\u00eb varf\u00ebrit pa streh\u00eb, n\u00eb t\u00eb veshurit e atij q\u00eb \u00ebsht\u00eb lakuriq, pa l\u00ebn\u00eb pas dore ata q\u00eb jan\u00eb nga gjaku yt?\n58:8 At\u00ebher\u00eb drita jote do t\u00eb shp\u00ebrthej\u00eb si agimi dhe sh\u00ebrimi yt do t\u00eb mbij\u00eb menj\u00ebher\u00eb, drejt\u00ebsia jote do t\u00eb t\u00eb pararend\u00eb dhe lavdia e Zotit do t\u00eb jet\u00eb praparoja jote.\n58:9 At\u00ebher\u00eb do t\u00eb th\u00ebrras\u00ebsh dhe Zoti do t\u00eb t\u00eb p\u00ebrgjigjet, do t\u00eb b\u00ebrtas\u00ebsh dhe ai do t\u00eb thot\u00eb: \"Ja ku jam!\". N\u00eb rast se ti heq dor\u00eb nga zgjedha, tregimi me gisht dhe t\u00eb folurit mbrapsht,\n58:10 n\u00eb rast se plot\u00ebson nevojat e t\u00eb uriturit dhe ngop shpirtin e pik\u00eblluar, at\u00ebher\u00eb drita jote do t\u00eb lind\u00eb nga terri dhe terri yt do t\u00eb jet\u00eb si mesdita.\n58:11 Zoti do t\u00eb t\u00eb udh\u00ebheq\u00eb vazhdimisht, do t\u00eb ngop\u00eb shpirtin t\u00ebnd n\u00eb vendet e thata dhe do t'u jap\u00eb forc\u00eb kockave t\u00eb tua; ti do t\u00eb jesh si nj\u00eb kopsht i vaditur dhe si nj\u00eb burim uji, uj\u00ebrat e t\u00eb cilit nuk shterojn\u00eb.\n58:12 Njer\u00ebzit e tu do t\u00eb rind\u00ebrtojn\u00eb rr\u00ebnojat e lashta, dhe ti do t\u00eb ngresh p\u00ebrs\u00ebri themelet e shum\u00eb brezave t\u00eb shkuara; k\u00ebshtu do t\u00eb quhesh riparuesi i t\u00eb \u00e7arave, restauruesi i shtigjeve p\u00ebr t\u00eb banuar n\u00eb vend.\n58:13 N\u00eb rast se e p\u00ebrmban k\u00ebmb\u00ebn q\u00eb t\u00eb mos dhunosh t\u00eb shtun\u00ebn, n\u00eb rast se nuk kryen pun\u00ebt e tua gjat\u00eb dit\u00ebs sime t\u00eb shenjt\u00eb, n\u00eb rast se e quan t\u00eb shtun\u00ebn k\u00ebnaq\u00ebsi, dit\u00ebn e shenjt\u00eb t\u00eb Zotit, q\u00eb meriton\n58:14 do t\u00eb gjesh k\u00ebnaq\u00ebsin\u00eb t\u00ebnde tek Zoti, dhe un\u00eb do t\u00eb t\u00eb b\u00ebj\u00eb q\u00eb t\u00eb kal\u00ebrosh mbi lart\u00ebsit\u00eb e tok\u00ebs dhe do t\u00eb t\u00eb jap t\u00eb hash trash\u00ebgimin\u00eb e Jakobit, atit t\u00ebnd, sepse goja e Zotit ka folur\".\n59:1 Ja, dora e Zotit nuk \u00ebsht\u00eb tep\u00ebr e shkurt\u00ebr p\u00ebr t\u00eb shp\u00ebtuar, as veshi i tij nuk \u00ebsht\u00eb tep\u00ebr i r\u00ebnduar p\u00ebr t\u00eb d\u00ebgjuar.\n59:2 Por paudh\u00ebsit\u00eb tuaja kan\u00eb shkaktuar nj\u00eb ndarje midis jush dhe Per\u00ebndis\u00eb tuaj, dhe m\u00ebkatet tuaja kan\u00eb b\u00ebr\u00eb t\u00eb fshihet fytyra e tij prej jush, q\u00eb t\u00eb mos ju d\u00ebgjoj\u00eb m\u00eb.\n59:3 Sepse duart tuaja jan\u00eb ndotur me gjak dhe gisht\u00ebrinjt\u00eb tuaj me paudh\u00ebsi; buz\u00ebt tuaja thon\u00eb g\u00ebnjeshtra, gjuha juaj p\u00ebshp\u00ebrit \u00e7oroditje.\n59:4 Askush nuk \u00e7el padi me drejt\u00ebsi, askush nuk e mbron me t\u00eb v\u00ebrtet\u00ebn; kan\u00eb besim te fjal\u00ebt boshe dhe thon\u00eb g\u00ebnjeshtr\u00ebn, mendojn\u00eb t\u00eb keqen dhe pjellin paudh\u00ebsin\u00eb.\n59:5 B\u00ebjn\u00eb q\u00eb t\u00eb \u00e7elin vez\u00ebt e nep\u00ebrk\u00ebs dhe tjerrin rrjeta merimangash; ai q\u00eb ha nga vez\u00ebt e tyre vdes, dhe nga veza e shtypur del jasht\u00eb nj\u00eb nep\u00ebrk\u00eb.\n59:6 Rrjetat e tyre nuk do t\u00eb b\u00ebhen rroba, as nuk do t\u00eb mbulohen me at\u00eb q\u00eb kan\u00eb b\u00ebr\u00eb. Veprat e tyre jan\u00eb vepra paudh\u00ebsie dhe n\u00eb duart e tyre ka veprime dhune.\n59:7 K\u00ebmb\u00ebt e tyre vrapojn\u00eb drejt s\u00eb keqes dhe shpejtojn\u00eb t\u00eb derdhin gjak t\u00eb pafaj; mendimet e tyre jan\u00eb mendime paudh\u00ebsie; n\u00eb shtigjet e tyre ka pik\u00ebllim dhe shkat\u00ebrrim.\n59:8 Rrug\u00ebn e paqes nuk e njohin dhe nuk ka ndershm\u00ebri n\u00eb rrug\u00ebt e tyre; i b\u00ebjn\u00eb dredharake shtigjet e tyre dhe secili q\u00eb ec\u00ebn n\u00ebp\u00ebr to nuk njeh paqe.\n59:9 Prandaj ndershm\u00ebria \u00ebsht\u00eb larg nesh dhe drejt\u00ebsia nuk arrin deri te ne; prisnim drit\u00ebn, por ja q\u00eb erdhi err\u00ebsira, prisnim shk\u00eblqimin, por ja q\u00eb ecim n\u00eb err\u00ebsir\u00eb.\n59:10 Prekim murin si t\u00eb verb\u00ebrit, ecim verbazi sikur t\u00eb ishim pa sy; pengohemi n\u00eb mesdit\u00eb sikur t\u00eb ishte mug\u00ebtir\u00eb; n\u00eb vende t\u00eb shkretuara jemi si t\u00eb vdekur.\n59:11 Ne t\u00eb gjith\u00eb ul\u00ebrijm\u00eb si arinj dhe vazhdojm\u00eb t\u00eb r\u00ebnkojm\u00eb si p\u00ebllumbesha, presim t\u00eb vij\u00eb ndershm\u00ebria, por ajo nuk vjen; shp\u00ebtimin, por ai \u00ebsht\u00eb larg nesh.\n59:12 Sepse shkeljet tona jan\u00eb shumuar para teje dhe m\u00ebkatet tona d\u00ebshmojn\u00eb kund\u00ebr nesh, sepse shkeljet tona na rrin\u00eb p\u00ebrpara dhe fajet tona i njohim:\n59:13 duke u rebeluar dhe duke mohuar Zotin, duke mos e ndjekur m\u00eb Per\u00ebndin\u00eb ton\u00eb, duke folur p\u00ebr shtypje dhe kryengritje, duke i dh\u00ebn\u00eb dhe duke murmuritur n\u00eb zem\u00ebr fjal\u00eb t\u00eb rreme.\n59:14 Ndershm\u00ebria \u00ebsht\u00eb larguar dhe drejt\u00ebsia ka mbetur larg, sepse e v\u00ebrteta nuk ndodhet m\u00eb n\u00eb shesh dhe paan\u00ebsia nuk mund t\u00eb hyj\u00eb n\u00eb t\u00eb.\n59:15 K\u00ebshtu e v\u00ebrteta \u00ebsht\u00eb zhdukur, dhe ai q\u00eb t\u00ebrhiqet nga e keqja b\u00ebhet nj\u00eb pre e leht\u00eb. Zoti e pa k\u00ebt\u00eb dhe i erdhi keq q\u00eb nuk ka m\u00eb ndershm\u00ebri.\n59:16 Ai e pa q\u00eb nuk kishte m\u00eb asnj\u00eb dhe u habit q\u00eb askush nuk nd\u00ebrhynte; at\u00ebher\u00eb i erdhi n\u00eb ndihm\u00eb krahu i tij dhe drejt\u00ebsia e tij e ka mbajtur,\n59:17 ai u veshi me drejt\u00ebsin\u00eb si me nj\u00eb parzmore dhe vuri mbi kryet e tij p\u00ebrkrenaren e shp\u00ebtimit, veshi rrobat e hakmarrjes dhe u mbulua me xhelozi si me nj\u00eb mantel.\n59:18 Ai do t'i jap\u00eb secilit sipas veprave t\u00eb tij; t\u00ebrbimin kund\u00ebrshtar\u00ebve t\u00eb tij, shpagimin armiqve t\u00eb tij; ishujve do t'u jap\u00eb shp\u00ebrblim t\u00eb plot\u00eb.\n59:19 K\u00ebshtu do t\u00eb ken\u00eb frik\u00eb nga emri i Zotit ata nga per\u00ebndimi prej lavdis\u00eb s\u00eb tij ata nga lindja; kur kund\u00ebrshtari do t\u00eb vij\u00eb si nj\u00eb lum i furish\u00ebm, Fryma e Zotit do t\u00eb lartoj\u00eb kund\u00ebr tij nj\u00eb flamur.\n59:20 \"Nj\u00eb \u00e7lirues do t\u00eb vij\u00eb n\u00eb Sion dhe p\u00ebr ata t\u00eb kthyerit nga rebelimi i tyre te Jakobi\", thot\u00eb Zoti.\n59:21 \"Sa p\u00ebr mua, kjo \u00ebsht\u00eb bes\u00eblidhja ime me ata\", thot\u00eb Zoti: \"Fryma ime \u00ebsht\u00eb mbi ty dhe fjal\u00ebt e mia q\u00eb vura n\u00eb goj\u00ebn t\u00ebnde nuk do t\u00eb largohen kurr\u00eb nga goja jote as nga goja e pasardh\u00ebsve t\u00eb tu, as nga goja e pasardh\u00ebsve t\u00eb pasardh\u00ebsve t\u00eb tu\", thot\u00eb Zoti, \"tani e p\u00ebrgjithmon\u00eb\".\n60:1 \"\u00c7ohu, shk\u00eblqe, sepse drita jote ka ardhur, dhe lavdia e Zotit u ngrit mbi ty.\n60:2 Sepse ja, terri mbulon tok\u00ebn dhe nj\u00eb err\u00ebsir\u00eb e d\u00ebndur mbulon popujt; por mbi ty ngrihet Zoti dhe lavdia e tij duket mbi ty.\n60:3 Kombet do t\u00eb ecin n\u00eb drit\u00ebn t\u00ebnde dhe mbret\u00ebrit n\u00eb shk\u00eblqimin e daljes sate.\n60:4 Ngrej syt\u00eb e tu rreth e qark dhe shiko; mblidhen t\u00eb gjith\u00eb dhe vijn\u00eb te ti; bijt\u00eb e tu do t\u00eb vijn\u00eb nga larg dhe bijat e tua do t'i sjellin n\u00eb krah\u00eb.\n60:5 At\u00ebher\u00eb do t\u00eb shikosh dhe do t\u00eb jesh i k\u00ebnaqur, zemra jote do t\u00eb rrah\u00eb fort dhe do t\u00eb hapet sepse boll\u00ebku i detit do t\u00eb vij\u00eb te ti, pasuria e kombeve do t\u00eb vije tek ti.\n60:6 Nj\u00eb mori devesh do t\u00eb t\u00eb mbuloj\u00eb, dromedar\u00eb t\u00eb Madianit dhe t\u00eb Efahut, ato t\u00eb Shebas do t\u00eb vijn\u00eb t\u00eb gjitha, duke sjell\u00eb ar dhe temjan dhe do t\u00eb shpallin l\u00ebvdimet e Zotit.\n60:7 T\u00eb t\u00ebra kopet\u00eb e Kedarit do t\u00eb mblidhen pran\u00eb teje, desht\u00eb e Nebajothit do t\u00eb jen\u00eb n\u00eb sh\u00ebrbimin t\u00ebnd, do t\u00eb ngjiten mbi altarin tim si nj\u00eb ofert\u00eb e p\u00eblqyer, dhe un\u00eb do ta b\u00ebj t\u00eb lavdish\u00ebm tempullin e lavdis\u00eb sime.\n60:8 Kush jan\u00eb k\u00ebta q\u00eb fluturojn\u00eb si nj\u00eb re dhe si p\u00ebllumba n\u00eb drejtim t\u00eb foleve t\u00eb tyre?\n60:9 Po, ishujt do t\u00eb ken\u00eb shpresa tek un\u00eb, me anijet e Tarshishit n\u00eb radh\u00eb t\u00eb par\u00eb, p\u00ebr t\u00eb sjell\u00eb nga larg bijt\u00eb e tu me argjendin e tyre dhe arin e tyre, p\u00ebr emrin e Zotit, Per\u00ebndis\u00eb t\u00ebnd, dhe t\u00eb Shenjtit\n60:10 Bijt\u00eb e t\u00eb huajit do t\u00eb rind\u00ebrtojn\u00eb muret e tua dhe mbret\u00ebrit e tyre do t\u00eb vihen n\u00eb sh\u00ebrbimin t\u00ebnd, sepse n\u00eb zem\u00ebrimin tim t\u00eb godita, por n\u00eb dashamir\u00ebsin\u00eb time kisha dhembshuri p\u00ebr ty.\n60:11 Portat e tua do t\u00eb jen\u00eb gjithnj\u00eb t\u00eb hapura, nuk do t\u00eb mbyllen as dit\u00ebn as nat\u00ebn, q\u00eb t\u00eb mund t\u00eb futin te ti pasurin\u00eb e kombeve me mbret\u00ebrit e tyre n\u00eb krye.\n60:12 Sepse kombi dhe mbret\u00ebria q\u00eb nuk do t\u00eb t\u00eb sh\u00ebrbejn\u00eb do t\u00eb zhduken, dhe ato kombe do t\u00eb shkat\u00ebrrohen plot\u00ebsisht.\n60:13 Lavdia e Libanit do t\u00eb vij\u00eb te ti, bashk\u00eb me selvin\u00eb, larshin dhe bredhin, p\u00ebr t\u00eb zbukuruar vendin e shenjt\u00ebrores sime, dhe un\u00eb do t\u00eb b\u00ebj t\u00eb lavdish\u00ebm vendin ku shkelin k\u00ebmb\u00ebt e mia.\n60:14 Edhe bijt\u00eb e shtyp\u00ebsve t\u00eb tu do t\u00eb vijn\u00eb duke u p\u00ebrkulur para teje, dhe t\u00eb gjith\u00eb ata q\u00eb t\u00eb kan\u00eb p\u00ebr\u00e7muar do t\u00eb bien p\u00ebrmbys n\u00eb k\u00ebmb\u00ebt e tua dhe do t\u00eb th\u00ebrrasin: \"qyteti i Zotit\", \"Sioni i t\u00eb Shenjtit t\u00eb Izraelit\".\n60:15 N\u00eb vend q\u00eb ty t\u00eb t\u00eb braktisin dhe t\u00eb t\u00eb urrejn\u00eb, aq sa askush nuk kalonte m\u00eb nga ti, un\u00eb do t\u00eb t\u00eb b\u00ebj nj\u00eb shk\u00eblqim t\u00eb p\u00ebrjetsh\u00ebm, g\u00ebzimin e shum\u00eb brezave.\n60:16 Ti do t\u00eb thith\u00ebsh qum\u00ebshtin e kombeve, do t\u00eb thith\u00ebsh gjit\u00eb e mbret\u00ebrve dhe do t\u00eb pranosh q\u00eb un\u00eb, Zoti, jam Shp\u00ebtimtari yt dhe \u00c7liruesi yt, i Fuqishmi i Jakobit.\n60:17 N\u00eb vend t\u00eb bronzit do t\u00eb sjell ar, n\u00eb vend t\u00eb hekurit do t\u00eb sjell argjend, n\u00eb vend t\u00eb drurit bronz, n\u00eb vend t\u00eb gur\u00ebve hekur; do t\u00eb vendos si gjukat\u00ebsin t\u00ebnd paqen dhe si kujdestarin t\u00ebnd drejt\u00ebsin\u00eb.\n60:18 Nuk do t\u00eb d\u00ebgjohet t\u00eb flitet m\u00eb p\u00ebr dhun\u00eb n\u00eb vendin t\u00ebnd, as p\u00ebr shkat\u00ebrrime dhe rr\u00ebnoja brenda kufijve t\u00eb tu; por do t'i quash muret e tua \"Shp\u00ebtim\" dhe portat e tua \"Lavd\u00ebrim\".\n60:19 Dielli nuk do t\u00eb jet\u00eb m\u00eb drita jote gjat\u00eb dit\u00ebs, as h\u00ebna nuk do t\u00eb t\u00eb ndri\u00e7oj\u00eb m\u00eb me vezullimin e saj; por Zoti do t\u00eb jet\u00eb drita jote e p\u00ebrjetshme dhe Per\u00ebndia yt lavdia jote.\n60:20 Dielli yt nuk do t\u00eb per\u00ebndoj\u00eb m\u00eb dhe h\u00ebna jote nuk do t\u00eb t\u00ebrhiqet m\u00eb, sepse Zoti do t\u00eb jet\u00eb drita jote e p\u00ebrjetshme dhe dit\u00ebt e tua t\u00eb zis\u00eb do t\u00eb marrin fund.\n60:21 T\u00ebr\u00eb ata t\u00eb popullit t\u00ebnd do t\u00eb jen\u00eb t\u00eb drejt\u00eb; ata do t\u00eb zot\u00ebrojn\u00eb vendin p\u00ebrjet\u00eb, far\u00ebn q\u00eb un\u00eb mbolla, vepr\u00ebn e duarve t\u00eb mia, p\u00ebr t\u00eb shfaqur lavdin\u00eb time.\n60:22 M\u00eb i vogli do t\u00eb b\u00ebhet nj\u00eb mij\u00ebshe, minimumi nj\u00eb komb i fuqish\u00ebm. Un\u00eb, Zoti, do t'i shpejtoj gj\u00ebrat n\u00eb koh\u00ebn e tyre.\n61:1 Fryma e Zotit, Zoti \u00ebsht\u00eb mbi mua, sepse Zoti m\u00eb ka vajosur p\u00ebr t'u dh\u00ebn\u00eb nj\u00eb lajm t\u00eb mir\u00eb t\u00eb p\u00ebrulurve; m\u00eb ka d\u00ebrguar t\u00eb lidh plag\u00ebn e atyre q\u00eb e kan\u00eb zemr\u00ebn t\u00eb thyer, t\u00eb shpall \u00e7lirimin e atyre\n61:2 t\u00eb shpall vitin e hirit t\u00eb Zotit dhe dit\u00ebn e hakmarrjes t\u00eb Per\u00ebndis\u00eb ton\u00eb, p\u00ebr t\u00eb ngush\u00eblluar t\u00ebr\u00eb ata q\u00eb pik\u00ebllohen,\n61:3 p\u00ebr t'u dh\u00ebn\u00eb g\u00ebzim atyre q\u00eb pik\u00ebllohen n\u00eb Sion, p\u00ebr t'u dh\u00ebn\u00eb atyre nj\u00eb diadem\u00eb n\u00eb vend t\u00eb hirit, vajin e g\u00ebzimit n\u00eb vend t\u00eb zis\u00eb, mantelin e lavd\u00ebrimit n\u00eb vend t\u00eb nj\u00eb fryme t\u00eb lig\u00ebshtuar, me q\u00ebllim q\u00eb t\u00eb quhen lisa t\u00eb drejt\u00ebsis\u00eb mbjellja e Zotit, p\u00ebr t\u00eb paraqitur lavdin\u00eb e tij.\n61:4 Ata do t\u00eb rind\u00ebrtojn\u00eb rr\u00ebnojat e vjetra, do t\u00eb rim\u00ebk\u00ebmbin vendet q\u00eb jan\u00eb shkretuar n\u00eb t\u00eb kaluar\u00ebn, do t\u00eb restaurojn\u00eb qytetet e shkretuara dhe t\u00eb shkat\u00ebrruara prej shum\u00eb brezash.\n61:5 T\u00eb huajt\u00eb do t\u00eb vijn\u00eb t\u00eb kullosin kopet\u00eb tuaja, bijt\u00eb e t\u00eb huajit do t\u00eb jen\u00eb bujq tuaj dhe vreshtar\u00eb tuaj.\n61:6 Por ju do t\u00eb quheni \"prift\u00ebrinj t\u00eb Zotit\" dhe do t\u00eb quheni \"ministra t\u00eb Per\u00ebndis\u00eb ton\u00eb\". Ju do t\u00eb g\u00ebzoni pasurit\u00eb e kombeve, dhe lavdia e tyre do t\u00eb kaloj\u00eb te ju.\n61:7 N\u00eb vend t\u00eb turpit tuaj do t\u00eb keni nj\u00eb nderim t\u00eb dyfisht\u00eb; n\u00eb vend t\u00eb hutimit do t\u00eb ngaz\u00ebllojn\u00eb n\u00eb trash\u00ebgimin\u00eb e tyre. Prandaj n\u00eb vendin e tyre do t\u00eb zot\u00ebrojn\u00eb dyfishin dhe do t\u00eb ken\u00eb nj\u00eb ngaz\u00ebllim t\u00eb p\u00ebrjetsh\u00ebm.\n61:8 Sepse un\u00eb, Zoti, e dua drejt\u00ebsin\u00eb, urrej vjedhjenn\u00eb olokaust: un\u00eb do t'u jap atyre me besnikm\u00ebri shp\u00ebrblimin dhe do t\u00eb b\u00ebj me ta nj\u00eb bes\u00eblidhje t\u00eb p\u00ebrjetshme.\n61:9 Pasardh\u00ebsit e tyre do t\u00eb jen\u00eb t\u00eb njohur nd\u00ebr kombet dhe brezi i tyre nd\u00ebr popuj; t\u00ebr\u00eb ata q\u00eb do t'i shohin do t'i njohin, sepse ata jan\u00eb nj\u00eb fis i bekuar nga Zoti.\n61:10 Un\u00eb do t\u00eb g\u00ebzohem shum\u00eb tek Zoti, shpirti im do t\u00eb kremtoj\u00eb Per\u00ebndin\u00eb tim, sepse m\u00eb ka veshur me rrobat e shp\u00ebtimit, m\u00eb ka mbuluar me mantelin e drejt\u00ebsis\u00eb, ashtu si nj\u00eb dh\u00ebnd\u00ebr q\u00eb v\u00eb nj\u00eb diadem\u00eb, si nj\u00eb nuse q\u00eb zbukurohet me xhevahiret e saj.\n61:11 Prandaj, ashtu si toka b\u00ebn q\u00eb t\u00eb rritet bim\u00ebsia e saj dhe kopshti b\u00ebn q\u00eb t\u00eb mbij\u00eb at\u00eb q\u00eb \u00ebsht\u00eb mbjell\u00eb, po k\u00ebshtu Zoti, Zoti, do t\u00eb b\u00ebj\u00eb q\u00eb t\u00eb mbij\u00eb drejt\u00ebsia dhe l\u00ebvdimi p\u00ebrpara t\u00ebr\u00eb kombeve.\n62:1 P\u00ebr hir t\u00eb Sionit un\u00eb nuk do t\u00eb hesht dhe p\u00ebr hir t\u00eb Jeruzalemit nuk do t\u00eb gjej prehje deri sa drejt\u00ebsia e saj t\u00eb mos dal\u00eb si agimi dhe shp\u00ebtimi i saj si nj\u00eb pishtar flak\u00ebrues.\n62:2 At\u00ebher\u00eb kombet do t\u00eb shohin drejt\u00ebsin\u00eb t\u00ebnde dhe t\u00ebr\u00eb mbret\u00ebrit lavdin\u00eb t\u00ebnde; do t\u00eb thirresh me nj\u00eb em\u00ebr t\u00eb ri, q\u00eb do ta tregoj\u00eb goja e Zotit.\n62:3 Do t\u00eb jesh nj\u00eb kuror\u00eb e shk\u00eblqyer n\u00eb dor\u00ebn e Zotit, nj\u00eb diadem\u00eb mbret\u00ebrore n\u00eb dor\u00eb t\u00eb Per\u00ebndis\u00eb t\u00ebnd.\n62:4 Nuk do t\u00eb quhesh m\u00eb \"E braktisur\", as toka jote nuk do t\u00eb quhet m\u00eb \"E shkret\u00eb\", por do t\u00eb t\u00eb quajn\u00eb \"K\u00ebnaq\u00ebsia ime \u00ebsht\u00eb tek ajo\" dhe toka jote \"E Martuar\", sepse Zoti gjen k\u00ebnaq\u00ebsi te ti, dhe toka jote do t\u00eb ket\u00eb nj\u00eb dh\u00ebnd\u00ebr.\n62:5 Prandaj, ashtu si nj\u00eb i ri martohet me nj\u00eb t\u00eb virgj\u00ebr, bijt\u00eb e tu do t\u00eb martohen me ty; dhe ashtu si i martuari g\u00ebzohet me nusen, k\u00ebshtu Per\u00ebndia do t\u00eb g\u00ebzohet p\u00ebr ty.\n62:6 Mbi muret e tua, o Jeruzalem, kam v\u00ebn\u00eb roje q\u00eb nuk do t\u00eb heshtin kurr\u00eb, as dit\u00ebn as nat\u00ebn. Ju q\u00eb i kujtoni Zotit premtimet e tij, mos rrini n\u00eb heshtje,\n62:7 dhe mos e lini t\u00eb pushoj\u00eb, deri sa ta ket\u00eb rivendosur Jeruzalemin dhe ta b\u00ebj\u00eb at\u00eb l\u00ebvdimin e t\u00eb gjith\u00eb tok\u00ebs.\n62:8 Zoti \u00ebsht\u00eb betuar p\u00ebr krahun e tij t\u00eb djatht\u00eb dhe p\u00ebr krahun e tij t\u00eb fuqish\u00ebm: \"Nuk do t'u jap m\u00eb grurin t\u00ebnd si ushqim armiqve t\u00eb tu dhe bijt\u00eb e t\u00eb huajit nuk do t\u00eb pin\u00eb m\u00eb mushtin t\u00ebnd p\u00ebr t\u00eb cilin je munduar.\n62:9 Por ata q\u00eb do ta ken\u00eb mbledhur grurin do t\u00eb han\u00eb dhe do t\u00eb l\u00ebvdojn\u00eb Zotin, dhe ata q\u00eb do t\u00eb ken\u00eb vjelur, do t\u00eb pin\u00eb mushtin n\u00eb oborret e shenjt\u00ebrores sime\".\n62:10 Kaloni, kaloni n\u00ebp\u00ebr porta! P\u00ebrgatitni rrug\u00ebn p\u00ebr popullin! Shtroni, shtroni udh\u00ebn, hiqni gur\u00ebt, ngrini nj\u00eb flamur para popujve!\n62:11 Ja, Zoti shpalli deri n\u00eb skajin e tok\u00ebs: \"I thoni bij\u00ebs s\u00eb Sionit: Ja, shp\u00ebtimi yt po vjen; ja, ka me vete shp\u00ebrblimin e saj dhe shp\u00ebrblimi i saj e pararend.\n62:12 Do t'i quajn\u00eb \"Populli i shenjt\u00eb\", \"T\u00eb \u00e7liruarit e Zotit\", dhe ti do t\u00eb quhesh \"E k\u00ebrkuara\", \"Qyteti i pabraktisur\"\".\n63:1 Kush \u00ebsht\u00eb ai q\u00eb vjen nga Edomi, nga Botsrahu, me rrobat e ngjyrosura me boj\u00eb t\u00eb kuqe flak\u00eb? Ky, i veshur shk\u00eblqyesh\u00ebm, q\u00eb ec\u00ebn n\u00eb madh\u00ebshtin\u00eb e forc\u00ebs s\u00eb tij? \"Jam un\u00eb q\u00eb flas me drejt\u00ebsi dhe jam i fuqish\u00ebm p\u00ebr t\u00eb shp\u00ebtuar\".\n63:2 Pse veshja jote \u00ebsht\u00eb e kuqe dhe rrobat e tua si ata q\u00eb shtrydhin rrushin n\u00eb gavi\u00e7?\n63:3 \"Gavi\u00e7in e shtypa vet\u00ebm dhe asnj\u00eb nga popujt nuk ishte me mua. I shtypa n\u00eb zem\u00ebrimin tim dhe i shkela n\u00eb t\u00ebrbimin tim. Gjaku i tyre sp\u00ebrkati rrobat e mia dhe njollosa t\u00ebr\u00eb veshjet e mia.\n63:4 Sepse dita e hakmarrjes ishte n\u00eb zemr\u00ebn time dhe viti i \u00e7lirimit tim ka ardhur.\n63:5 Shikova, por nuk kishte asnjeri q\u00eb t\u00eb m\u00eb ndihmonte; shtanga q\u00eb askush nuk po m\u00eb ndihmonte. At\u00ebher\u00eb vet\u00eb krahu im m\u00eb ka shp\u00ebtuar dhe t\u00ebrbimi im m\u00eb ka ndihmuar.\n63:6 I shkela me k\u00ebmb\u00eb popujt n\u00eb zem\u00ebrimin tim, i deha n\u00eb t\u00ebrbimin tim dhe b\u00ebra q\u00eb t\u00eb derdhet gjaku i tyre mbi tok\u00eb\".\n63:7 Un\u00eb do t\u00eb kujtoj mir\u00ebsit\u00eb e Zotit, lavdimet e Zotit p\u00ebr gjith\u00e7ka q\u00eb na ka dh\u00ebn\u00eb si dhe mir\u00ebsin\u00eb e madhe q\u00eb i ka siguruar sht\u00ebpis\u00eb s\u00eb Izraelit sipas dhembshurive t\u00eb tij dhe sipas dashamir\u00ebsis\u00eb s\u00eb tij t\u00eb madhe.\n63:8 Ai n\u00eb fakt kishte th\u00ebn\u00eb: \"Ata me t\u00eb v\u00ebrtet\u00eb jan\u00eb populli im, bij q\u00eb nuk do t\u00eb veprojn\u00eb n\u00eb m\u00ebnyr\u00eb t\u00eb rreme\". K\u00ebshtu ai u b\u00eb Shp\u00ebtimtari i tyre.\n63:9 N\u00eb \u00e7do hidh\u00ebrim t\u00eb tyre ai u hidh\u00ebrua, dhe Engj\u00eblli i pranis\u00eb s\u00eb tij i shp\u00ebtoi; me dashurin\u00eb dhe dhembshurin\u00eb e tij i \u00e7liroi, i lartoi dhe u solli t\u00ebr\u00eb dit\u00ebt e s\u00eb kaluar\u00ebs.\n63:10 Por ata u rebeluan dhe e trishtuan Frym\u00ebn e tij t\u00eb shenjt\u00eb; prandaj ai u b\u00eb armiku i tyre dhe luftoi kund\u00ebr tyre.\n63:11 At\u00ebher\u00eb populli i tij kujtoi dit\u00ebt e lashta t\u00eb Moisiut. Ku \u00ebsht\u00eb ai q\u00eb i nxori nga deti me bariun e kopes\u00eb s\u00eb tij? Ku \u00ebsht\u00eb ai q\u00eb vinte n\u00eb mes tyre Frym\u00ebn e tij t\u00eb shenjt\u00eb,\n63:12 q\u00eb i drejtonte n\u00ebp\u00ebrmjet t\u00eb djatht\u00ebs s\u00eb Moisiut me krahun e tij t\u00eb lavdish\u00ebm, q\u00eb i ndau uj\u00ebrat para tyre p\u00ebr t\u00eb b\u00ebr\u00eb nj\u00eb em\u00ebr t\u00eb p\u00ebrjetsh\u00ebm,\n63:13 q\u00eb i \u00e7oi n\u00ebp\u00ebr humnera, si nj\u00eb kal\u00eb n\u00eb shkret\u00ebtir\u00eb, q\u00eb t\u00eb mos pengoheshin?\n63:14 Ashtu si zbret bag\u00ebtia n\u00eb lugin\u00eb, Fryma e Zotit i b\u00ebri t\u00eb pushojn\u00eb. K\u00ebshtu ti e udh\u00ebhoqe popullin t\u00ebnd p\u00ebr t\u00eb b\u00ebr\u00eb nj\u00eb em\u00ebr t\u00eb lavdish\u00ebm.\n63:15 Shiko nga qielli dhe shiko nga banesa jote e shenjt\u00eb dhe e lavdishme. Ku \u00ebsht\u00eb zelli yt dhe fuqia jote? Drith\u00ebrima e t\u00eb p\u00ebrbrend\u00ebshmeve t\u00eb tua dhe dhembshurit\u00eb e tua t\u00eb thella ndaj meje mos vall\u00eb jan\u00eb shtypur?\n63:16 Sepse ti je ati yn\u00eb, megjith\u00ebse Abrahami nuk na njihte dhe Izraeli nuk e di se ekzistojm\u00eb. Ti, o Zot, je ati yn\u00eb, \u00c7liruesi yn\u00eb, emri yt vazhdon ngaher\u00eb.\n63:17 O Zot, pse na b\u00ebn q\u00eb t\u00eb endemi larg rrug\u00ebve t\u00eb tua dhe pse fort\u00ebson zemr\u00ebn ton\u00eb q\u00eb t\u00eb mos ket\u00eb frik\u00eb nga ti? P\u00ebr hir t\u00eb sh\u00ebrb\u00ebtor\u00ebve t\u00eb tu, kthehu n\u00eb fiset e trash\u00ebgimis\u00eb sate.\n63:18 Brenda nj\u00eb kohe t\u00eb shkurt\u00ebr populli yt i shenjt\u00eb ka sht\u00ebn\u00eb n\u00eb dor\u00eb vendin; armiqt\u00eb tan\u00eb kan\u00eb shkelur shenjt\u00ebroren t\u00ebnde.\n63:19 Ne u b\u00ebm\u00eb si ata mbi t\u00eb cil\u00ebt nuk ke qeverisur kurr\u00eb, mbi t\u00eb cil\u00ebt emri yt nuk ishte thirrur kurr\u00eb.\n64:1 Oh, sikur t'i shqyeje qiejt\u00eb dhe t\u00eb zbrisje! Para teje do t\u00eb tundeshin malet.\n64:2 Ashtu si zjarri djeg deg\u00ebt e thata, ashtu si zjarri e b\u00ebn ujin t\u00eb valoj\u00eb, zbrit p\u00ebr t'ua b\u00ebr\u00eb t\u00eb njohur emrin t\u00ebnd kund\u00ebrshtar\u00ebve t\u00eb tu dhe t'i b\u00ebsh kombet t\u00eb dridhen para teje.\n64:3 Kur b\u00ebre gj\u00ebra t\u00eb tmerrshme q\u00eb nuk i prisnim, ti zbrite dhe malet u tund\u00ebn n\u00eb pranin\u00eb t\u00ebnde.\n64:4 Nga koh\u00ebt e lashta askush nuk kishte d\u00ebgjuar kurr\u00eb, asnj\u00eb vesh nuk kishte d\u00ebgjuar dhe asnj\u00eb sy nuk kishte par\u00eb ndonj\u00eb Per\u00ebndi tjet\u00ebr ve\u00e7 teje, q\u00eb vepron p\u00ebr at\u00eb q\u00eb ka shpres\u00eb tek ai.\n64:5 Ti i del para atij q\u00eb k\u00ebnaqet n\u00eb zbatimin e drejt\u00ebsis\u00eb dhe kujtohet p\u00ebr ty n\u00eb rrug\u00ebt e tua. Ja, ti je zem\u00ebruar sepse ne kemi m\u00ebkatuar; n\u00eb k\u00ebt\u00eb kemi vazhduar gjat\u00eb dhe kemi nevoj\u00eb t\u00eb shp\u00ebtohemi.\n64:6 Jemi t\u00eb gjith\u00eb si nj\u00eb gj\u00eb e papast\u00ebr, dhe t\u00eb gjitha veprat tona t\u00eb drejt\u00ebsis\u00eb jan\u00eb si nj\u00eb rrobe e ndotur; po fishkemi t\u00eb gjith\u00eb si nj\u00eb gjethe dhe paudh\u00ebsit\u00eb tona na \u00e7ojn\u00eb larg si era.\n64:7 Nuk ka m\u00eb njeri q\u00eb t\u00eb th\u00ebrras\u00eb emrin t\u00ebnd, q\u00eb l\u00ebviz p\u00ebr t'u kapur pas teje, sepse ti na e ke fshehur fytyr\u00ebn t\u00ebnde dhe na l\u00eb t\u00eb tretemi n\u00eb pushtetin e paudh\u00ebsive tona.\n64:8 Megjithat\u00eb, o Zot, ti je ati yn\u00eb; ne jemi argjila dhe ti je ai q\u00eb na formon; ne t\u00eb gjith\u00eb jemi vepra e duarve t\u00eb tua.\n64:9 Mos u zem\u00ebro tep\u00ebr, o Zot, dhe mos e kujto paudh\u00ebsin\u00eb p\u00ebrjet\u00eb. Ja, shiko, t\u00eb lutemi; ne t\u00eb gjith\u00eb jemi populli yt.\n64:10 Qytetet e tua t\u00eb shenjta jan\u00eb b\u00ebr\u00eb nj\u00eb shkret\u00ebtir\u00eb. Sioni \u00ebsht\u00eb b\u00ebr\u00eb nj\u00eb shkret\u00ebtir\u00eb, Jeruzalemi nj\u00eb shkretim.\n64:11 I shenjti dhe i madherishmi tempulli yn\u00eb, ku et\u00ebrit tan\u00eb t\u00eb kremtuan, \u00ebsht\u00eb b\u00ebr\u00eb pre e zjarrit dhe t\u00eb gjitha gj\u00ebrat tona m\u00eb t\u00eb dashura jan\u00eb shkat\u00ebrruar.\n64:12 Para k\u00ebtyre gj\u00ebrave do ta p\u00ebrmbash veten akoma, o Zot, do t\u00eb hesht\u00ebsh dhe do t\u00eb na pik\u00ebllosh akoma shum\u00eb?\n65:1 M\u00eb kan\u00eb k\u00ebrkuar ata q\u00eb nuk pyesnin p\u00ebr mua, m\u00eb gjet\u00ebn ata q\u00eb nuk m\u00eb k\u00ebrkonin. Dhe thash\u00eb: \"Ja ku jam, ja ku jam\" nj\u00eb kombi q\u00eb nuk th\u00ebrriste emrin tim.\n65:2 I shtriva t\u00ebr\u00eb dit\u00ebn duart e mia n\u00eb drejtim t\u00eb nj\u00eb populli rebel, q\u00eb ec\u00ebn n\u00ebp\u00ebr nj\u00eb rrug\u00eb jo t\u00eb mir\u00eb, duke ndjekur mendimet e tij;\n65:3 nj\u00eb popull q\u00eb vazhdimisht provokon zem\u00ebrimin tim me pafytyr\u00ebsi, q\u00eb ofron flijime n\u00eb kopshte dhe djeg temjan mbi altar\u00eb prej tullash,\n65:4 q\u00eb rri midis varreve dhe kalon net\u00ebt n\u00eb vende sekrete, q\u00eb ha mish derri dhe ka n\u00eb en\u00ebt e tij supa gj\u00ebrash t\u00eb neveritshme,\n65:5 q\u00eb thot\u00eb: \"Rri p\u00ebr llogari t\u00ebnde, mos u afro, sepse jam m\u00eb i shenjt\u00eb se ti\". K\u00ebto gj\u00ebra jan\u00eb p\u00ebr mua nj\u00eb tym n\u00eb hund\u00eb, nj\u00eb zjarr q\u00eb digjet t\u00ebr\u00eb dit\u00ebn.\n65:6 \"Ja, e t\u00ebr\u00eb kjo \u00ebsht\u00eb shkruar para meje; un\u00eb nuk do t\u00eb hesht, por do t\u00eb shpaguaj, po, do t\u00eb shpaguaj n\u00eb gji t\u00eb tyre\n65:7 paudh\u00ebsit\u00eb tuaja dhe paudh\u00ebsit\u00eb e et\u00ebrve tuaj t\u00eb gjitha s\u00eb bashku\", thot\u00eb Zoti. \"Ata kan\u00eb djegur temjan mbi male dhe m\u00eb kan\u00eb fyer mbi kodra; prandaj shp\u00ebrblimin e sjelljes s\u00eb tyre t\u00eb kaluar do ta llogaris n\u00eb gji t\u00eb tyre\".\n65:8 K\u00ebshtu thot\u00eb Zoti: \"Ashtu si thuhet kur gjendet l\u00ebng n\u00eb vil\u00ebn e rrushit: \"Mos e prishni, sepse n\u00eb t\u00eb ka nj\u00eb bekim\", k\u00ebshtu do t\u00eb b\u00ebj un\u00eb p\u00ebr hir t\u00eb sh\u00ebrb\u00ebtor\u00ebve t\u00eb mi dhe nuk do t\u00eb shkat\u00ebrroj \u00e7do gj\u00eb.\n65:9 Un\u00eb do t\u00eb nxjerr nga Jakobi pasardh\u00ebs dhe nga Juda nj\u00eb trash\u00ebgimtar t\u00eb maleve t\u00eb mia; t\u00eb zgjedhurit e mi do t\u00eb zot\u00ebrojn\u00eb vendin dhe sh\u00ebrb\u00ebtor\u00ebt e mi do t\u00eb banojn\u00eb aty.\n65:10 Sharoni do t\u00eb b\u00ebhet nj\u00eb vath\u00eb kopesh dhe lugina e Akorit nj\u00eb vend p\u00ebr \u00e7lodhjen e bag\u00ebtis\u00eb s\u00eb trash\u00eb, p\u00ebr popullin tim q\u00eb do t\u00eb m\u00eb k\u00ebrkoj\u00eb.\n65:11 Por ju q\u00eb braktisni Zotin, q\u00eb harroni malin tim t\u00eb shenjt\u00eb, q\u00eb p\u00ebrgatitni nj\u00eb sof\u00ebr p\u00ebr Gadin dhe mbushni kup\u00ebn e ver\u00ebs s\u00eb droguar p\u00ebr Menin,\n65:12 ju caktoj shpat\u00ebs; do t\u00eb rr\u00ebzoheni t\u00eb gjith\u00eb nga masakra, sepse kur ju thirra nuk dhat\u00eb p\u00ebrgjigje, kur ju fola nuk d\u00ebgjuat, por keni b\u00ebr\u00eb at\u00eb q\u00eb \u00ebsht\u00eb e keqe n\u00eb syt\u00eb e mi dhe keni zgjedhur at\u00eb q\u00eb nuk m\u00eb p\u00eblqen\".\n65:13 Prandaj k\u00ebshtu thot\u00eb Zoti, Zoti: \"Ja, sh\u00ebrb\u00ebtor\u00ebt e mi do t\u00eb han\u00eb, por ju do t\u00eb keni uri; ja, sh\u00ebrb\u00ebtor\u00ebt e mi do t\u00eb pin\u00eb, por ju do t\u00eb keni etje; ja, sh\u00ebrb\u00ebtor\u00ebt e mi do t\u00eb g\u00ebzohen, por ju do t\u00eb jeni t\u00eb shushatur;\n65:14 ja, sh\u00ebrb\u00ebtor\u00ebt e mi do t\u00eb k\u00ebndojn\u00eb p\u00ebr g\u00ebzimin e zemr\u00ebs s\u00eb tyre, por ju do t\u00eb b\u00ebrtisni p\u00ebr ankthin e zemr\u00ebs dhe do t\u00eb ul\u00ebrini p\u00ebr vuajtjen e frym\u00ebs.\n65:15 Ju do ta lini emrin tuaj si mallkim t\u00eb zgjedhurve t\u00eb mi. Zoti, Zoti, do t\u00eb b\u00ebj\u00eb q\u00eb ti t\u00eb vdes\u00ebsh, por do t'u jap\u00eb sh\u00ebrb\u00ebtor\u00ebve t\u00eb tij nj\u00eb em\u00ebr tjet\u00ebr.\n65:16 K\u00ebshtu q\u00eb ai q\u00eb do t\u00eb k\u00ebrkoj\u00eb p\u00ebr vete nj\u00eb bekim n\u00eb vend, do ta b\u00ebj\u00eb p\u00ebr Per\u00ebndin\u00eb e s\u00eb v\u00ebrtet\u00ebs, dhe ai q\u00eb do t\u00eb betohet n\u00eb vend do t\u00eb betohet p\u00ebr Per\u00ebndin\u00eb e s\u00eb v\u00ebrtet\u00ebs, sepse fatkeq\u00ebsit\u00eb e kaluara do t\u00eb harrohen dhe do t'u fshihen syve t\u00eb mi\".\n65:17 \"Sepse ja, un\u00eb krijoj qiej t\u00eb rinj dhe nj\u00eb tok\u00eb t\u00eb re, dhe gj\u00ebrat e m\u00ebparshme nuk do t\u00eb kujtohen m\u00eb dhe nuk do t\u00eb vijn\u00eb m\u00eb n\u00eb m\u00ebndje.\n65:18 Por ju g\u00ebzohuni dhe ngaz\u00ebllohuni p\u00ebrjet\u00eb p\u00ebr at\u00eb q\u00eb krijoj; sepse, ja, un\u00eb krijoj Jeruzalemin p\u00ebr k\u00ebnaq\u00ebsin\u00eb dhe popullin e tij p\u00ebr g\u00ebzimin.\n65:19 Do t\u00eb k\u00ebnaqem me Jeruzalemin dhe do t\u00eb g\u00ebzohem me popullin tim; n\u00eb t\u00eb nuk do t\u00eb d\u00ebgjohet m\u00eb asnj\u00eb z\u00eb vaji ose z\u00eb klithme.\n65:20 Nuk do t\u00eb ket\u00eb m\u00eb n\u00eb t\u00eb asnj\u00eb f\u00ebmij\u00eb q\u00eb t\u00eb jetoj\u00eb vet\u00ebm pak dit\u00eb, as plak q\u00eb nuk plot\u00ebson dit\u00ebt e tij; sepse i riu do t\u00eb vdes\u00eb nj\u00ebqind vje\u00e7 dhe m\u00ebkatari q\u00eb nuk arrin t\u00eb nj\u00ebqind vjet\u00ebt, do t\u00eb quhet i mallkuar.\n65:21 Do t\u00eb nd\u00ebrtojn\u00eb sht\u00ebpi dhe do t\u00eb banojn\u00eb n\u00eb to, do t\u00eb mbjellin vreshta dhe do t\u00eb han\u00eb frytin.\n65:22 Nuk do t\u00eb nd\u00ebrtojn\u00eb m\u00eb q\u00eb t\u00eb banoj\u00eb nj\u00eb tjet\u00ebr, nuk do t\u00eb mbjellin m\u00eb q\u00eb t\u00eb haj\u00eb nj\u00eb tjet\u00ebr; sepse dit\u00ebt e popullit tim do t\u00eb jen\u00eb si dit\u00ebt e drur\u00ebve; dhe t\u00eb zgjedhurit e mi do t\u00eb g\u00ebzojn\u00eb p\u00ebr nj\u00eb koh\u00eb t\u00eb gjat\u00eb vepr\u00ebn e duarve t\u00eb tyre.\n65:23 Nuk do t\u00eb lodhen m\u00eb kot dhe nuk do t\u00eb lindin f\u00ebmij\u00eb p\u00ebr t\u00eb p\u00ebrballuar nj\u00eb shkat\u00ebrrim t\u00eb papritur, sepse do t\u00eb jen\u00eb pasardh\u00ebsit e t\u00eb bekuarve t\u00eb Zotit dhe trash\u00ebgimar\u00ebt e tyre bashk\u00eb me ata.\n65:24 Dhe do t\u00eb ndodh\u00eb q\u00eb, para se t\u00eb m\u00eb k\u00ebrkojn\u00eb, un\u00eb do t\u00eb p\u00ebrgjigjem; do t\u00eb jen\u00eb akoma duke folur, dhe un\u00eb do t'ua plot\u00ebsoj.\n65:25 Ujku dhe qengji do t\u00eb kullosin bashk\u00eb, luani do t\u00eb haj\u00eb kasht\u00ebn porsi kau dhe gjarp\u00ebri do t\u00eb ushqehet me pluhur. Nuk do t\u00eb b\u00ebjn\u00eb m\u00eb asnj\u00eb d\u00ebm apo shkat\u00ebrrim mbi t\u00ebr\u00eb malin tim t\u00eb shenjt\u00eb\", thot\u00eb Zoti.\n66:1 K\u00ebshtu thot\u00eb Zoti: \"Qielli \u00ebsht\u00eb froni im dhe toka \u00ebsht\u00eb mb\u00ebshtet\u00ebsja e k\u00ebmb\u00ebve t\u00eb mia. Ku \u00ebsht\u00eb, pra, sht\u00ebpia q\u00eb mund t\u00eb m\u00eb nd\u00ebrtoni dhe ku \u00ebsht\u00eb vendi i \u00e7lodhjes sime?\n66:2 T\u00ebr\u00eb k\u00ebto gj\u00ebra i ka b\u00ebr\u00eb dora ime dhe t\u00eb gjitha kan\u00eb ardhur n\u00eb ekzistenc\u00eb, thot\u00eb Zoti. Mbi k\u00eb, pra, do t\u00eb kthej shikimin tim? Mbi at\u00eb q\u00eb \u00ebsht\u00eb i p\u00ebrulur, ka frym\u00eb t\u00eb penduar dhe dridhet nga fjala ime.\n66:3 Kush flijon nj\u00eb ka \u00ebsht\u00eb si t\u00eb vriste nj\u00eb njeri, kush flijon nj\u00eb qengj \u00ebsht\u00eb si t'i thyente qaf\u00ebn nj\u00eb qeni, kush paraqet nj\u00eb blatim ushqimor \u00ebsht\u00eb si t\u00eb ofronte gjak derri, kush djeg temjan \u00ebsht\u00eb si t\u00eb bekonte nj\u00eb idhull. Ashtu si k\u00ebta kan\u00eb zgjedhur rrug\u00ebt e tyre dhe shpirti i tyre k\u00ebnaqet n\u00eb veprimet e tyre t\u00eb neveritshme,\n66:4 k\u00ebshtu edhe un\u00eb do t\u00eb zgjedh fatkeq\u00ebsin\u00eb e tyre dhe do t\u00eb b\u00ebj q\u00eb t\u00eb bjer\u00eb mbi ta ajo t\u00eb cil\u00ebn ata druajn\u00eb; sepse, kur thirra, askush nuk u p\u00ebrgjigj, kur fola, ata nuk m\u00eb d\u00ebgjuan; p\u00ebrkundrazi b\u00ebn\u00eb at\u00eb q\u00eb \u00ebsht\u00eb e keqe n\u00eb syt\u00eb e mi dhe parap\u00eblqyen at\u00eb q\u00eb nuk m\u00eb p\u00eblqen mua.\n66:5 D\u00ebgjoni fjal\u00ebn e Zotit, ju q\u00eb dridheni nga fjala e tij. V\u00ebllez\u00ebrit tuaj, q\u00eb ju urrejn\u00eb dhe ju d\u00ebbojn\u00eb p\u00ebr shkak t\u00eb emrit tim, kan\u00eb th\u00ebn\u00eb: \"Le t\u00eb tregoj\u00eb Zoti lavdin\u00eb e tij me q\u00ebllim q\u00eb ne t\u00eb mund\n66:6 Nj\u00eb z\u00eb, nj\u00eb zhurm\u00eb del nga qyteti, nj\u00eb z\u00eb vjen nga tempulli; \u00ebsht\u00eb z\u00ebri i Zotit q\u00eb u jep hakun armiqve t\u00eb tij.\n66:7 Para se t\u00eb provoj\u00eb dhembjet e pjelljes, ajo ka pjell\u00eb; para se t'i vinin dhembjet, ajo lindi nj\u00eb mashkull.\n66:8 Kush vall\u00eb ka d\u00ebgjuar nj\u00eb gj\u00eb t\u00eb till\u00eb, kush vall\u00eb ka par\u00eb gj\u00ebra si k\u00ebto? A lind vall\u00eb nj\u00eb vend brenda nj\u00eb dite t\u00eb vetme apo nj\u00eb komb vjen vall\u00eb n\u00eb drit\u00eb brenda nj\u00eb \u00e7asti? Por Sioni, me t\u00eb ndjer\u00eb dhembjet, lindi f\u00ebmij\u00ebt e saj.\n66:9 \"Do t\u00eb \u00e7oj vall\u00eb n\u00eb \u00e7astin e lindjes pa e b\u00ebr\u00eb t\u00eb pjell\u00eb?\", thot\u00eb Zoti. \"Un\u00eb q\u00eb b\u00ebj t\u00eb lindin a do ta mbyllja vall\u00eb barkun e n\u00ebn\u00ebs?\", thot\u00eb Per\u00ebndia yt.\n66:10 G\u00ebzohuni me Jeruzalemin dhe ngaz\u00eblloni me t\u00eb, ju t\u00eb gjith\u00eb q\u00eb e doni. G\u00ebzohuni me t\u00eb madhe me t\u00eb, ju t\u00eb gjith\u00eb q\u00eb mbani zi p\u00ebr t\u00eb,\n66:11 me q\u00ebllim q\u00eb t\u00eb pini qum\u00ebsht dhe t\u00eb ngopeni n\u00eb gjirin e p\u00ebrd\u00ebllimeve t\u00eb tij, me q\u00ebllim q\u00eb t\u00eb pini me boll\u00ebk dhe t\u00eb k\u00ebnaqeni me mbushullimin e lavdis\u00eb s\u00eb tij.\n66:12 Sepse k\u00ebshtu thot\u00eb Zoti: \"Ja, un\u00eb do t\u00eb b\u00ebj q\u00eb paqja t'i arrij\u00eb si nj\u00eb lum\u00eb dhe pasuria e kombeve si nj\u00eb p\u00ebrrua q\u00eb v\u00ebrshon, dhe ju do t\u00eb pini qum\u00ebsht, do t'ju mbajn\u00eb n\u00eb ij\u00ebt e tij dhe do t'ju p\u00ebrk\u00ebdhelin mbi gjunj\u00ebt e tij.\n66:13 Ashtu si nj\u00eb n\u00ebn\u00eb e g\u00ebzon f\u00ebmij\u00ebn e saj, k\u00ebshtu un\u00eb do t'ju g\u00ebzoj dhe do t\u00eb ngush\u00eblloheni n\u00eb Jeruzalem.\n66:14 Ju do ta shihni k\u00ebt\u00eb, dhe zemra juaj do t\u00eb g\u00ebzohet, kockat tuaja do t\u00eb marrin p\u00ebrs\u00ebri fuqi si bari i njom\u00eb. Dora e Zotit do t'u b\u00ebhet e njohur sh\u00ebrb\u00ebtor\u00ebve t\u00eb tij dhe do t\u00eb zem\u00ebrohet me t\u00eb madhe kund\u00ebr armiqve t\u00eb tij.\n66:15 Sepse ja, Zoti do t\u00eb vij\u00eb me zjarrin dhe qerret e tij do t\u00eb jen\u00eb si nj\u00eb uragan p\u00ebr t\u00eb hedhur zem\u00ebrimin e tij me t\u00ebrbim dhe k\u00ebrc\u00ebnimin e tij me flak\u00eb zjarri.\n66:16 Sepse Zoti do t\u00eb ushtroj\u00eb drejt\u00ebsin\u00eb me zjarrin dhe shpat\u00ebn e tij kund\u00ebr \u00e7do mishi; dhe t\u00eb vrar\u00ebt nga Zoti do t\u00eb jen\u00eb t\u00eb shumt\u00eb.\n66:17 \"Ata q\u00eb shenjt\u00ebrohen dhe pastrohen p\u00ebr t\u00eb vajtur n\u00eb kopshtet, prapa nj\u00eb idhulli q\u00eb gjendet n\u00eb mes, ata q\u00eb han\u00eb mish derri, gj\u00ebra t\u00eb neveritshme dhe minj, do t\u00eb konsumohen t\u00eb gjith\u00eb\", thot\u00eb Zoti.\n66:18 Un\u00eb i njoh veprat e tyre dhe mendimet e tyre; \u00ebsht\u00eb duke ardhur koha n\u00eb t\u00eb cil\u00ebn do t\u00eb mbledh t\u00ebr\u00eb kombet dhe t\u00ebr\u00eb gjuh\u00ebt; ato do t\u00eb vijn\u00eb dhe do t\u00eb shikojn\u00eb lavdin\u00eb time.\n66:19 Un\u00eb do t\u00eb v\u00eb n\u00eb nj\u00eb shenj\u00eb n\u00eb mes tyre dhe do t\u00eb d\u00ebrgoj disa nga ata q\u00eb mbijetuan prej tyre te kombet; n\u00eb Tarshish, n\u00eb Pul dhe n\u00eb Lud q\u00eb p\u00ebrdorin harkun, n\u00eb Tubal dhe n\u00eb Javan, n\u00eb ishujt e larg\u00ebt q\u00eb nuk kan\u00eb d\u00ebgjuar fam\u00ebn time dhe nuk kan\u00eb par\u00eb lavdin\u00eb time; k\u00ebta do t\u00eb shpallin lavdin\u00eb time nd\u00ebr kombet,\n66:20 dhe do t'i kthejn\u00eb t\u00ebr\u00eb v\u00ebllez\u00ebrit tuaj nga t\u00eb gjitha kombet si nj\u00eb ofert\u00eb Zotit, mbi kuaj, mbi qerre, mbi bartina, mbi mushk\u00eb dhe mbi dromidar\u00eb te mali im i shenjt\u00eb i Jeruzalemit\", thot\u00eb Zoti, \"ashtu si bijt\u00eb e Izraelit \u00e7ojn\u00eb nj\u00eb ofert\u00eb n\u00eb nj\u00eb en\u00eb t\u00eb past\u00ebr n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb e Zotit.\n66:21 Do t\u00eb marr\u00eb gjithashtu disa prej tyre si prift\u00ebrinj dhe si Levit\u00eb\", tha Zoti.\n66:22 \"Sepse ashtu si qiejt\u00eb e rinj dhe toka e re q\u00eb un\u00eb do t\u00eb b\u00ebj do t\u00eb jen\u00eb t\u00eb q\u00ebndruesh\u00ebm para meje\", thot\u00eb Zoti, \"k\u00ebshtu do t\u00eb jen\u00eb pasardh\u00ebsit tuaj dhe emri juaj.\n66:23 Dhe do t\u00eb ndodh\u00eb q\u00eb nga nj\u00eb h\u00ebn\u00eb e re n\u00eb tjetr\u00ebn dhe nga nj\u00eb e shtun\u00eb n\u00eb tjetr\u00ebn \u00e7do mish do t\u00eb vij\u00eb t\u00eb bjer\u00eb n\u00eb gjun\u00eb para meje, thot\u00eb Zoti.\n66:24 \"Kur ata do t\u00eb dalin, do t\u00eb shikojn\u00eb kufomat e njer\u00ebzve q\u00eb rebeluan kund\u00ebr meje; sepse krimbi i tyre nuk do t\u00eb vdes\u00eb dhe zjarri i tyre nuk do t\u00eb shuhet, dhe do t\u00eb neveriten nga \u00e7do mish\".","title":"Albanian Bible: Isaiah","type":"page"}
