{"collection":"Bible & Christianity","html_url":"https://unchartedknowledge.5gfusion.net/browse/bib/wb/alb/jer.htm","path":"bib/wb/alb/jer.htm","source_url":"https://sacred-texts.com/bib/wb/alb/jer.htm","text":"1:1 Fjal\u00ebt e Jeremias, birit t\u00eb Hilkiahut, nj\u00eb nga prift\u00ebrinjt\u00eb q\u00eb ishin n\u00eb Anathoth, n\u00eb vendin e Beniaminit.\n1:2 Fjala e Zotit iu drejtua n\u00eb koh\u00ebn e Josias, birit t\u00eb Amonit, mbret i Jud\u00ebs, n\u00eb vitin e tremb\u00ebdhjet\u00eb t\u00eb mbet\u00ebrimit t\u00eb tij;\n1:3 iu drejtua gjithashtu n\u00eb koh\u00ebn e Jehojakimit, birit t\u00eb Josias, mbret i Jud\u00ebs, deri n\u00eb fund t\u00eb vitit t\u00eb nj\u00ebmb\u00ebdhjet\u00eb t\u00eb Sedekias, birit t\u00eb Josias, mbret i Jud\u00ebs, dometh\u00ebn\u00eb deri n\u00eb rob\u00ebrimin e Jeruzalemit, q\u00eb ndodhi n\u00eb muajin e pest\u00eb.\n1:4 Fjala e Zotit m'u drejtua, duke m\u00eb th\u00ebn\u00eb:\n1:5 \"Para se un\u00eb t\u00eb t\u00eb formoja n\u00eb barkun e n\u00ebn\u00ebs sate, t\u00eb kam njohur; para se ti t\u00eb dilje nga barku i saj, t\u00eb kam shenjt\u00ebruar dhe t\u00eb kam caktuar profet t\u00eb kombeve\".\n1:6 Un\u00eb u p\u00ebrgjigja: \"Mjerisht, o Zot, Zot, un\u00eb nuk di t\u00eb flas, sepse jam nj\u00eb djalosh\"\".\n1:7 Por Zoti m\u00eb tha: \"Mos thuaj: \"Jam nj\u00eb djalosh\", sepse ti do t\u00eb shkosh te t\u00eb gjith\u00eb ata te t\u00eb cil\u00ebt do t\u00eb t\u00eb d\u00ebrgoj un\u00eb dhe do t'u thuash t\u00ebr\u00eb ato q\u00eb do t\u00eb urdh\u00ebroj.\n1:8 Mos ki frik\u00eb para tyre, sepse un\u00eb jam me ty p\u00ebr t\u00eb t\u00eb \u00e7liruar, thot\u00eb Zoti\".\n1:9 Pastaj Zoti shtriu dor\u00ebn e tij dhe preku goj\u00ebn time; mandej Zoti m\u00eb tha: \"Ja, un\u00eb i vura fjal\u00ebt e mia n\u00eb goj\u00ebn t\u00ebnde.\n1:10 Ja, sot un\u00eb t\u00eb caktoj mbi kombet dhe mbi mbret\u00ebrit\u00eb p\u00ebr t\u00eb \u00e7rr\u00ebnjosur dhe p\u00ebr t\u00eb rr\u00ebnuar, p\u00ebr t\u00eb shembur dhe p\u00ebr t\u00eb shkat\u00ebrruar, p\u00ebr t\u00eb nd\u00ebrtuar dhe p\u00ebr t\u00eb mbjell\u00eb\".\n1:11 Pastaj fjala e Zotit m'u drejtua mua, duke th\u00ebn\u00eb: \"Jeremia, \u00e7far\u00eb shikon?\". Un\u00eb u p\u00ebrgjigja: \"Shikoj nj\u00eb deg\u00eb bajameje\".\n1:12 Zoti m\u00eb tha: \"Ke par\u00eb mir\u00eb, sepse un\u00eb vigj\u00ebloj mbi fjal\u00ebn time q\u00eb t\u00eb ket\u00eb efekt\".\n1:13 Fjala e Zotit m'u drejtua p\u00ebr her\u00eb t\u00eb dyt\u00eb, duke th\u00ebn\u00eb: \"\u00c7far\u00eb shikon?\". Un\u00eb u p\u00ebrgjigja: \"Shikoj nj\u00eb vorb\u00eb q\u00eb zien dhe q\u00eb e ka gryk\u00ebn t\u00eb kthyer n\u00eb drejtim t\u00eb kund\u00ebrt me veriun\".\n1:14 Zoti m\u00eb tha: \"Nga veriu fatkeq\u00ebsia do t\u00eb bjer\u00eb mbi gjith\u00eb banor\u00ebt e vendit.\n1:15 Sepse, ja, un\u00eb po b\u00ebhem gati t\u00eb th\u00ebras t\u00ebr\u00eb popujt e mbret\u00ebrive t\u00eb veriut, thot\u00eb Zoti. Ata do t\u00eb vijn\u00eb dhe do t\u00eb vendosin secili fronin e tij n\u00eb hyrje t\u00eb portave t\u00eb Jeruzalemit, kund\u00ebr t\u00ebr\u00eb mureve t\u00eb tij, rreth e qark, dhe kund\u00ebr t\u00ebr\u00eb qyteteve t\u00eb Jud\u00ebs.\n1:16 At\u00ebher\u00eb do t\u00eb shpall mendimet e mia kund\u00ebr tyre, p\u00ebr shkak t\u00eb gjith\u00eb lig\u00ebsis\u00eb s\u00eb tyre, sepse m\u00eb kan\u00eb braktisur dhe u kan\u00eb djegur temjan per\u00ebndive t\u00eb tjera dhe kan\u00eb r\u00ebn\u00eb p\u00ebrmbys p\u00ebrpara vepr\u00ebs s\u00eb duarve t\u00eb tyre.\n1:17 Prandaj ngjeshi ij\u00ebt e tua, \u00e7ohu dhe thuaju atyre t\u00ebr\u00eb ato q\u00eb do t\u00eb t\u00eb urdh\u00ebroj. Mos u tmerro para tyre, p\u00ebrndryshe do t\u00eb t\u00eb b\u00ebj q\u00eb t\u00eb tmerrohesh para tyre.\n1:18 Ja, sot po t\u00eb b\u00ebj nj\u00eb qytet t\u00eb fortifikuar, nj\u00eb shtyll\u00eb t\u00eb hekurt dhe nj\u00eb mur bronzi kund\u00ebr gjith\u00eb vendit, kund\u00ebr princave t\u00eb tij dhe prift\u00ebrinjve t\u00eb tij dhe kund\u00ebr popullit t\u00eb vendit.\n1:19 Ata do t\u00eb luftojn\u00eb kund\u00ebr teje por nuk do t\u00eb t\u00eb mundin sepse un\u00eb jam me ty p\u00ebr t\u00eb t\u00eb \u00e7liruar, thot\u00eb Zoti\".\n2:1 Fjala e Zotit m'u drejtua akoma p\u00ebr t\u00eb th\u00ebn\u00eb:\n2:2 \"Shko dhe b\u00ebrtit n\u00eb vesh\u00ebt e Jeruzalemit, duke th\u00ebn\u00eb: K\u00ebshtu thot\u00eb Zoti: Un\u00eb t\u00eb kujtoj ty, kujdesin e dhembshur t\u00eb rinis\u00eb sate, dashurin\u00eb n\u00eb koh\u00ebn e fejes\u00ebs sate, kur m\u00eb ndiqje n\u00eb shkret\u00ebtir\u00eb n\u00eb nj\u00eb tok\u00eb t\u00eb pa mbjell\u00eb.\n2:3 Izraeli i ishte shenjt\u00ebruar Zotit, prodhimet e para t\u00eb korrjes s\u00eb tij; t\u00ebr\u00eb ata q\u00eb i hanin b\u00ebheshin fajtor\u00eb dhe fatkeq\u00ebsia binte mbi ta\", thot\u00eb Zoti.\n2:4 D\u00ebgjoni fjal\u00ebn e Zotit, o sht\u00ebpi e Jakobit, dhe ju t\u00eb gjitha familjet e sht\u00ebpis\u00eb s\u00eb Izraelit.\n2:5 K\u00ebshtu thot\u00eb Zoti: \"\u00c7far\u00eb kan\u00eb gjetur t\u00eb padrejt\u00eb tek un\u00eb et\u00ebrit tuaj p\u00ebr t'u larguar nga un\u00eb, p\u00ebr t\u00eb shkuar pas kot\u00ebsis\u00eb dhe p\u00ebr t'u b\u00ebr\u00eb ata vet\u00eb kot\u00ebsi?\n2:6 As nuk kan\u00eb th\u00ebn\u00eb: \"Ku \u00ebsht\u00eb Zoti q\u00eb na nxori nga vendi i Egjiptit, q\u00eb na udh\u00ebhoqi n\u00ebp\u00ebr shkret\u00ebtir\u00eb, n\u00ebp\u00ebr nj\u00eb vend t\u00eb that\u00eb dhe me gremina, n\u00eb nj\u00eb vend t\u00eb zhuritur dhe me hije t\u00eb vdekjes, n\u00ebp\u00ebr nj\u00eb vend ku asnjeri nuk kishte kaluar dhe ku asnjeri nuk kishte banuar?\".\n2:7 Un\u00eb ju kam \u00e7uar n\u00eb nj\u00eb vend pjellor q\u00eb t\u00eb hanit frytet e tij dhe t\u00eb mirat e tij; por kur keni hyr\u00eb keni ndotur vendin tim dhe e keni b\u00ebr\u00eb trash\u00ebgimin\u00eb time nj\u00eb gj\u00eb t\u00eb neveritshme.\n2:8 Prift\u00ebrinjt\u00eb nuk kan\u00eb th\u00ebn\u00eb: \"Ku \u00ebsht\u00eb Zoti?\", ata q\u00eb meren me ligjin nuk m\u00eb njoh\u00ebn, barinjt\u00eb ngrit\u00ebn krye kund\u00ebr meje, profet\u00ebt profetizuan p\u00ebr Baalin dhe shkuan pas gj\u00ebrave q\u00eb nuk vlejn\u00eb asgj\u00eb.\n2:9 Prandaj do t'ju padis akoma n\u00eb gjyq\", thot\u00eb Zoti, \"dhe do t'u b\u00ebj gjyq bijve t\u00eb bijve tuaj.\n2:10 Shkoni n\u00eb ishujt e Kitimit dhe shikoni, d\u00ebrgoni njer\u00ebz n\u00eb Kedar dhe kqyrni mir\u00eb n\u00ebse ka ndodhur nj\u00eb gj\u00eb e till\u00eb.\n2:11 A ka ndryshuar ndonj\u00eb komb per\u00ebndit\u00eb e tij, edhe pse ato nuk jan\u00eb per\u00ebndi? Por populli im e ka nd\u00ebrruar lavdin\u00eb e tij p\u00ebr di\u00e7ka q\u00eb nuk vlen asgj\u00eb.\n2:12 Habituni, o qiej, me k\u00ebt\u00eb; lebetituni dhe d\u00ebshp\u00ebrohuni shum\u00eb\", thot\u00eb Zoti.\n2:13 \"Sepse populli im ka kryer dy t\u00eb k\u00ebqija: m\u00eb ka braktisur mua, burimin e ujit q\u00eb rrjedh, p\u00ebr t\u00eb hapur sterna, sterna t\u00eb prishura, q\u00eb nuk e mbajn\u00eb ujin.\n2:14 Izraeli a \u00ebsht\u00eb vall\u00eb nj\u00eb skllav, o nj\u00eb skllav i lindur n\u00eb sht\u00ebpi? Pse pra, u b\u00eb nj\u00eb pre?\n2:15 Luan\u00ebt e vegj\u00ebl vrumbullojn\u00eb kund\u00ebr tij, b\u00ebjn\u00eb q\u00eb t\u00eb d\u00ebgjohet z\u00ebri i tyre dhe e katandisin vendin e tij n\u00eb nj\u00eb shkat\u00ebrrim t\u00eb plot\u00eb; qytetet e tij jan\u00eb djegur dhe askush nuk banon m\u00eb n\u00eb to.\n2:16 Madje dhe banor\u00ebt e Nofit dhe t\u00eb Tahpanhesit t\u00eb han\u00eb kuror\u00ebn q\u00eb ke mbi kok\u00eb.\n2:17 Mos vall\u00eb ti u b\u00ebre shkak q\u00eb t\u00eb t\u00eb bjer\u00eb kjo mbi krye, sepse ke braktisur Zotin, Per\u00ebndin\u00eb t\u00ebnd, nd\u00ebrsa t\u00eb udh\u00ebhiqte n\u00ebp\u00ebr rrug\u00eb?\n2:18 Dhe tani pse ke marr\u00eb rrug\u00ebn q\u00eb t\u00eb \u00e7on p\u00ebr n\u00eb Egjipt, p\u00ebr t\u00eb shkuar t\u00eb pish uj\u00ebrat e Shihorit? Ose pse ke marr\u00eb rrug\u00ebn q\u00eb t\u00eb \u00e7on n\u00eb Asiri, p\u00ebr t\u00eb shkuar t\u00eb pish uj\u00ebrat e Lumit?\n2:19 Vet\u00eb sjellja jote e keqe dhe shmangiet e tua do t\u00eb t\u00eb d\u00ebnojn\u00eb. Prano, pra, dhe shiko sa e keqe dhe e hidhur p\u00ebr ty \u00ebsht\u00eb t\u00eb braktis\u00ebsh Zotin, Per\u00ebndin\u00eb t\u00ebnd, dhe t\u00eb mos kesh fare frik\u00eb nga un\u00eb\", thot\u00eb Zoti, Zoti i ushtrive.\n2:20 \"Sepse prej shum\u00eb kohe ke thyer zgjedh\u00ebn t\u00ebnde, ke prer\u00eb lidhjet e tua dhe ke th\u00ebn\u00eb: \"Nuk dua t\u00eb sh\u00ebrbej m\u00eb!\". Por mbi \u00e7do kod\u00ebr t\u00eb lart\u00eb dhe n\u00ebn \u00e7do pem\u00eb t\u00eb gjelb\u00ebr ti je shtrir\u00eb si nj\u00eb prostitut\u00eb.\n2:21 Megjithat\u00eb t\u00eb kisha mbjell\u00eb si nj\u00eb vresht fisnik i t\u00ebr\u00eb i cil\u00ebsis\u00eb m\u00eb t\u00eb lart\u00eb; si ke ndryshuar, pra, ndaj meje n\u00eb deg\u00eb t\u00eb degjeneruara vreshti t\u00eb huaj?\n2:22 Edhe sikur t\u00eb laheshe me sod\u00eb dhe t\u00eb p\u00ebrdorje shum\u00eb sapun, paudh\u00ebsia jote do t\u00eb linte nj\u00eb njoll\u00eb t\u00eb pashlyeshme para meje\", thot\u00eb Per\u00ebndia, Zoti.\n2:23 \"Si mund t\u00eb thuash: \"Nuk jam e ndotur, nuk u kam vajtur pas Baal\u00ebve\"? Shiko rrug\u00ebn q\u00eb ke p\u00ebrshkuar n\u00eb lugin\u00eb, prano at\u00eb q\u00eb ke b\u00ebr\u00eb, deve e shpejt\u00eb, q\u00eb vrapon pa fre n\u00eb rrug\u00ebt e saj.\n2:24 Gomaric\u00ebn e eg\u00ebr, q\u00eb \u00ebsht\u00eb m\u00ebsuar n\u00eb shkret\u00ebtir\u00eb, q\u00eb merr frym\u00eb n\u00eb afshin e d\u00ebshir\u00ebs s\u00eb saj; kush mund ta p\u00ebrmbaj\u00eb n\u00eb stin\u00ebn e dashuris\u00eb? T\u00eb gjith\u00eb ata q\u00eb e k\u00ebrkojn\u00eb nuk duhet t\u00eb lodhen: do ta gjejn\u00eb n\u00eb muajin e vet.\n2:25 Pengo q\u00eb k\u00ebmba jote t\u00eb mbetet zbathur dhe q\u00eb t\u00eb t\u00eb thahet gryka. Por ti ke th\u00ebn\u00eb: \"Esht\u00eb e kot\u00eb. Jo! Un\u00eb i dua t\u00eb huajt dhe d\u00ebshiroj t\u00eb shkoj pas tyre\".\n2:26 Ashtu si mbetet i hutuar vjedh\u00ebsi kur kapet n\u00eb flagranc\u00eb, k\u00ebshtu jan\u00eb t\u00eb hutuar ata t\u00eb sht\u00ebpis\u00eb s\u00eb Izraelit, ata vet\u00eb, mbreti i tyre, princat e tyre, prift\u00ebrinjt\u00eb e tyre dhe profet\u00ebt e tyre,\n2:27 t\u00eb cil\u00ebt i thon\u00eb drurit: \"Ti je ati im\" dhe gurit: \"Ti na ke dh\u00ebn\u00eb jet\u00ebn\". Po, ata m\u00eb kan\u00eb kthyer kurrizin dhe jo fytyr\u00ebn. Por n\u00eb koh\u00ebn e fatkeq\u00ebsis\u00eb s\u00eb tyre thon\u00eb: \"\u00c7ohu dhe na shp\u00ebto!\".\n2:28 Po ku jan\u00eb per\u00ebndit\u00eb e tua q\u00eb ti ke sajuar? Le t\u00eb ngrihen po qe se mund t\u00eb t\u00eb shp\u00ebtojn\u00eb n\u00eb koh\u00ebn e fatkeq\u00ebsis\u00eb sate. Sepse t\u00eb shumt\u00eb si qytetet e tua jan\u00eb per\u00ebndit\u00eb e tua, o Jud\u00eb.\n2:29 Pse grindeni me mua? Ju t\u00eb gjith\u00eb keni ngritur krye kund\u00ebr meje\", thot\u00eb Zoti.\n2:30 \"M\u00eb kot i kam goditur bijt\u00eb tuaj; nuk e pranuan korrigjimin. Shpata juaj i ka p\u00ebrpir\u00eb profet\u00ebt tuaj si nj\u00eb luan shkat\u00ebrrimtar.\n2:31 O brezni, ki parasysh fjal\u00ebn e Zotit! A kam qen\u00eb vall\u00eb nj\u00eb shkret\u00ebtir\u00eb p\u00ebr Izraelin ose nj\u00eb vend me err\u00ebsir\u00eb t\u00eb dendur? Sepse populli im thot\u00eb: \"Ne endemi lirisht, nuk do t\u00eb kthehemi m\u00eb te ti\"?\n2:32 A mund t'i harroj\u00eb nj\u00eb vajz\u00eb stolit\u00eb e saj ose nj\u00eb nuse brezin e saj? Megjithat\u00eb populli im m\u00eb ka harruar nga nj\u00eb num\u00ebr shum\u00eb i madh dit\u00ebsh.\n2:33 Sa bukur di t'i p\u00ebrdor\u00ebsh m\u00ebnyrat e tua p\u00ebr t\u00eb siguruar dashurin\u00eb! K\u00ebshtu ua ke m\u00ebsuar m\u00ebnyrat e tua madje edhe grave t\u00eb k\u00ebqija.\n2:34 Bile edhe n\u00eb cepat e rrob\u00ebs sate gjendet gjaku i t\u00eb pafajm\u00ebve t\u00eb mjer\u00eb, q\u00eb nuk u kap\u00ebn duke b\u00ebr\u00eb vjedhje me thyerje. Por me gjith\u00eb k\u00ebto gj\u00ebra,\n2:35 ti thua: \"Jam e pafaj; me siguri zem\u00ebrimi i tij \u00ebsht\u00eb t\u00ebrhequr nga un\u00eb\". Ja, un\u00eb do t\u00eb hyj n\u00eb gjyq me ty sepse ke th\u00ebn\u00eb: \"Nuk kam m\u00ebkatuar\".\n2:36 Pse endesh posht\u00eb e p\u00ebrpjet\u00eb, duke ndryshuar rrug\u00ebn t\u00ebnde? Do t\u00eb mbetesh e zhg\u00ebnjyer edhe nga Egjipti, ashtu si\u00e7 u zhg\u00ebnjeve nga Asiria.\n2:37 Edhe prej k\u00ebtij do t\u00eb dal\u00ebsh me duart mbi kok\u00eb, sepse Zoti ka hedhur posht\u00eb ata te t\u00eb cil\u00ebt ti ke besim, dhe ti nuk do t\u00eb realizosh me an\u00eb t\u00eb tyre q\u00ebllimet e tua.\n3:1 N\u00eb rast se nj\u00eb burr\u00eb e ndan gruan e tij dhe kjo ik\u00ebn prej tij dhe b\u00ebhet gruaja e nj\u00eb burri tjet\u00ebr, a do t\u00eb kthehet vall\u00eb ai tek ajo? A nuk do t\u00eb ishte ai vend shum\u00eb i p\u00ebrdhosur? Ti je kurv\u00ebruar me\n3:2 \"\u00c7o syt\u00eb n\u00eb drejtim t\u00eb lart\u00ebsive dhe shiko: ku nuk ke r\u00ebn\u00eb n\u00eb shtrat me ta? Ti je ulur pran\u00eb rrug\u00ebve p\u00ebr t'i pritur si nj\u00eb Arab n\u00eb shkret\u00ebtir\u00eb, dhe ke ndotur vendin me kurv\u00ebrimet e tua dhe me lig\u00ebsit\u00eb e tua.\n3:3 Prandaj shirat u p\u00ebrmbajt\u00ebn dhe shiu i fundit nuk ra. Por ti ke patur nj\u00eb ball\u00eb prostitute dhe nuk ke pranuar t\u00eb kesh turp.\n3:4 A nuk m\u00eb ke thirrur bash tani: \"Ati im, ti je miku i rinis\u00eb sime!\n3:5 A do t\u00eb mbetet i zem\u00ebruar p\u00ebr gjithnj\u00eb? A do ta ruaj\u00eb zem\u00ebrimin deri n\u00eb fund?\". Ja, ti flet k\u00ebshtu, por nd\u00ebrkoh\u00eb ti po kryen t\u00eb gjitha lig\u00ebsit\u00eb q\u00eb mundesh\".\n3:6 Zoti m\u00eb tha n\u00eb koh\u00ebn e mbretit Josia: \"E pe at\u00eb q\u00eb Izraeli rebel ka b\u00ebr\u00eb? Ka shkuar mbi \u00e7do mal t\u00eb lart\u00eb dhe n\u00ebn \u00e7do dru t\u00eb gjelb\u00ebr dhe aty \u00ebsht\u00eb kurv\u00ebruar.\n3:7 Un\u00eb thoja: \"Mbasi t'i ket\u00eb b\u00ebr\u00eb t\u00ebr\u00eb k\u00ebto gj\u00ebra do t\u00eb kthehet tek un\u00eb\". Por nuk u kthye; dhe motra e vet e pabes\u00eb Juda e pa.\n3:8 Dhe megjith\u00ebse un\u00eb kisha ndar\u00eb Izraelin rebel p\u00ebr shkak t\u00eb t\u00eb gjitha shkeljeve t\u00eb tij dhe i kisha dh\u00ebn\u00eb letr\u00ebn e ndarjes, pash\u00eb q\u00eb motra e vet e pabes\u00eb Juda nuk pati fare frik\u00eb, por shkoi edhe ajo t\u00eb kurv\u00ebrohet.\n3:9 K\u00ebshtu me zhurm\u00ebn e kurv\u00ebrimeve t\u00eb veta e ndoti vendin dhe shkeli kuror\u00ebn me gurin dhe me drurin.\n3:10 Ndon\u00ebse ndodh\u00ebn t\u00ebr\u00eb k\u00ebto, motra e vet e pabes\u00eb Juda nuk u kthye tek un\u00eb me gjith\u00eb zemr\u00ebn e saj, por me simulime\", thot\u00eb Zoti.\n3:11 Pastaj Zoti m\u00eb tha: \"Izraeli rebel u tregua m\u00eb i drejt\u00eb se e pabesa Jud\u00eb.\n3:12 Shko dhe shpalli k\u00ebto fjal\u00eb n\u00eb drejtim t\u00eb veriut, duke th\u00ebn\u00eb: \"Kthehu, o Izrael rebel\"\", thot\u00eb Zoti, \"nuk do ta hedh zem\u00ebrimin tim mbi ju, sepse jam i m\u00ebshirsh\u00ebm\", thot\u00eb Zoti, \"dhe nuk mbetem i zem\u00ebruar p\u00ebr gjithnj\u00eb.\n3:13 Vet\u00ebm prano paudh\u00ebsin\u00eb t\u00ebnde, sepse je rebeluar kund\u00ebr Zotit, Per\u00ebndis\u00eb t\u00ebnd; ua ke shkap\u00ebrderdhur favoret e tua t\u00eb huajve posht\u00eb \u00e7do druri t\u00eb gjelb\u00ebruar dhe nuk ke d\u00ebgjuar z\u00ebrin tim\", thot\u00eb Zoti.\n3:14 \"Kthehuni, o bij t\u00eb p\u00ebrdal\u00eb\", thot\u00eb Zoti, \"sepse un\u00eb kam pushtet mbi ju. Do t'ju marr nj\u00eb n\u00eb \u00e7do qytet dhe dy nga \u00e7do familje dhe do t'ju \u00e7oj p\u00ebrs\u00ebri n\u00eb Sion.\n3:15 Do t'ju jap pastaj barinj sipas zemr\u00ebs sime, q\u00eb do t'ju kullosin me dije dhe dituri.\n3:16 Dhe ka p\u00ebr t\u00eb ndodhur q\u00eb kur t\u00eb shumoheni dhe do t\u00eb jeni pjellor\u00eb n\u00eb vend, n\u00eb ato dit\u00eb\", thot\u00eb Zoti, \"nuk do t\u00eb thuhet m\u00eb: \"Arka e bes\u00eblidhjes t\u00eb Zotit\". Nuk do t'ju shkoj\u00eb m\u00eb nd\u00ebr mend, nuk do ta kujtojn\u00eb m\u00eb, nuk do t\u00eb shkojn\u00eb ta shikojn\u00eb m\u00eb, nuk do t\u00eb b\u00ebhet nj\u00eb tjet\u00ebr.\n3:17 At\u00ebher\u00eb Jeruzalemi do t\u00eb quhet \"Froni i Zotit\"; t\u00ebr\u00eb kombet do t\u00eb mblidhen pran\u00eb tij n\u00eb em\u00ebr t\u00eb Zotit, n\u00eb Jeruzalem, dhe nuk do t\u00eb ecin m\u00eb sipas kryene\u00e7\u00ebsis\u00eb s\u00eb zemr\u00ebs s\u00eb tyre t\u00eb keqe.\n3:18 N\u00eb ato dit\u00eb sht\u00ebpia e Jud\u00ebs do t\u00eb ec\u00eb me sht\u00ebpin\u00eb e Izraelit dhe s\u00eb bashku do t\u00eb vijn\u00eb nga vendi i veriut n\u00eb vendin q\u00eb u dhash\u00eb si trash\u00ebgimi et\u00ebrve tuaj.\n3:19 Un\u00eb thoja: \"Me \u00e7far\u00eb d\u00ebshire do t\u00eb t\u00eb vendosja midis bijve t\u00eb mi dhe do t\u00eb t\u00eb jepja nj\u00eb vend t\u00eb mrekulluesh\u00ebm, nj\u00eb trash\u00ebgimi t\u00eb shk\u00eblqyer midis gjith\u00eb kombeve!\". Thoja: \"Ti do t\u00eb m\u00eb quash: Ati im!, dhe nuk do t\u00eb largohesh m\u00eb nga un\u00eb\".\n3:20 Por ashtu si nj\u00eb grua nuk \u00ebsht\u00eb besnike ndaj burrit t\u00eb saj, k\u00ebshtu ju keni qen\u00eb jobesnik\u00eb ndaj meje, o sht\u00ebpia e Izraelit\", thot\u00eb Zoti.\n3:21 Nj\u00eb z\u00eb d\u00ebgjohet n\u00eb lart\u00ebsit\u00eb; t\u00eb qarat dhe lutjet e bijve t\u00eb Izraelit, sepse kan\u00eb prishur rrug\u00ebn e tyre dhe kan\u00eb harruar Zotin, Per\u00ebndin\u00eb e tyre.\n3:22 \"Kthehuni, o bij t\u00eb p\u00ebrdal\u00eb, un\u00eb do t\u00eb sh\u00ebroj rebelimet tuaja\". \"Ja, ne po vijm\u00eb te ti, sepse ti je Zoti, Per\u00ebndia yn\u00eb.\n3:23 Me siguri ndihma q\u00eb pritet nga kodrat e nga numri i madh i maleve \u00ebsht\u00eb e kot\u00eb; me siguri shp\u00ebtimi i Izraelit q\u00ebndron te Zoti, Per\u00ebndia yn\u00eb.\n3:24 Ajo gj\u00eb e neveritshme ka p\u00ebrpir\u00eb frytin e mundit t\u00eb et\u00ebrve tan\u00eb qysh prej rinis\u00eb son\u00eb, delet dhe qet\u00eb e tyre, bijt\u00eb e tyre dhe bijat e tyre.\n3:25 Le t\u00eb biem n\u00eb shtrat me turpin ton\u00eb dhe le t\u00eb na mbuloj\u00eb posht\u00ebrsia jon\u00eb, sepse kemi m\u00ebkatuar kund\u00ebr Zotit, Per\u00ebndis\u00eb ton\u00eb, ne dhe et\u00ebrit tan\u00eb qysh prej rinis\u00eb son\u00eb e deri n\u00eb k\u00ebt\u00eb dit\u00eb, dhe nuk kemi d\u00ebgjuar z\u00ebrin e Zotit, Per\u00ebndis\u00eb ton\u00eb\".\n4:1 \"O Izrael, n\u00eb rast se kthehesh\", thot\u00eb Zoti, \"duhet t\u00eb kthehesh tek un\u00eb\". N\u00eb rast se ti heq nga prania ime gj\u00ebrat e tua t\u00eb neveritshme dhe nuk sillesh m\u00eb duke u endur\n4:2 dhe betohesh: \"Zoti rron\", me v\u00ebrtet\u00ebsi, me ndershm\u00ebri dhe me drejt\u00ebsi, at\u00ebher\u00eb kombet do t\u00eb jen\u00eb t\u00eb bekuara.\n4:3 Sepse k\u00ebshtu u thot\u00eb Zoti atyre t\u00eb Jud\u00ebs dhe t\u00eb Jeruzalemit: \"L\u00ebroni ar\u00ebn tuaj t\u00eb djerr\u00eb dhe mos mbillni midis ferrave.\n4:4 Rrethprituni p\u00ebr Zotin dhe hiqni lafsh\u00ebn e zemrave tuaja, o njer\u00ebz t\u00eb Jud\u00ebs dhe banor\u00eb t\u00eb Jeruzalemit, me q\u00ebllim q\u00eb zem\u00ebrimi im t\u00eb mos shp\u00ebrthej\u00eb si zjarr dhe t\u00eb mos djeg\u00eb n\u00eb m\u00ebnyr\u00eb q\u00eb askush t\u00eb mos mund ta shuaj\u00eb p\u00ebr shkak t\u00eb lig\u00ebsis\u00eb s\u00eb veprimeve tuaja!\".\n4:5 \"Lajm\u00ebrojeni n\u00eb Jud\u00eb, shpalleni n\u00eb Jeruzalem dhe thoni: \"I bini boris\u00eb n\u00eb vend\", b\u00ebrtisni fort dhe thoni: \"Mblidhuni dhe le t\u00eb hyjm\u00eb n\u00eb qytetet e fortifikuara\".\n4:6 Ngrini flamurin n\u00eb drejtim t\u00eb Sionit, mbathjani me vrap n\u00eb k\u00ebrkim t\u00eb nj\u00eb strehe, mos u ndalni, sepse do t\u00eb d\u00ebrgoj nga veriu nj\u00eb mjerim dhe nj\u00eb shkat\u00ebrrim t\u00eb madh.\n4:7 Luani brofi duke dal\u00eb nga pjesa e dendur e pyllit t\u00eb tij dhe nj\u00eb shkat\u00ebrrues kombesh \u00ebsht\u00eb nisur, ka l\u00ebn\u00eb banes\u00ebn e tij p\u00ebr ta katandisur si mos m\u00eb keq vendin t\u00ebnd; qytetet e tua do t\u00eb shkretohen dhe do t\u00eb mbeten pa banor\u00eb.\n4:8 Prandaj vishuni me thas\u00eb, mbani zi, vajtoni, sepse zem\u00ebrimi i zjarrt\u00eb i Zotit nuk \u00ebsht\u00eb larguar prej nesh.\n4:9 At\u00eb dit\u00eb ka p\u00ebr t\u00eb ndodhur\", thot\u00eb Zoti, \"q\u00eb zemra e mbretit dhe zemra e princave do t\u00eb lig\u00ebshtohen, prift\u00ebrinjt\u00eb do t\u00eb mbeten t\u00eb shushatur dhe profet\u00ebt t\u00eb shtangur\".\n4:10 At\u00ebher\u00eb un\u00eb thash\u00eb: \"O Zot, Zot, ti ke mashtruar plot\u00ebsisht k\u00ebt\u00eb popull dhe Jeruzalemin, duke th\u00ebn\u00eb: \"Ju do t\u00eb keni paqe\", nd\u00ebrsa shpata po futet deri n\u00eb zem\u00ebr\".\n4:11 N\u00eb at\u00eb koh\u00eb do t'i thuhet k\u00ebtij populli dhe Jeruzalemit: \"Nj\u00eb er\u00eb zhurit\u00ebse q\u00eb vjen nga lart\u00ebsit\u00eb e zhveshura n\u00eb shkret\u00ebtir\u00eb dhe fryn n\u00eb drejtim t\u00eb bij\u00ebs s\u00eb popullit tim, jo p\u00ebr t\u00eb shoshitur as p\u00ebr t\u00eb pastruar;\n4:12 nj\u00eb er\u00eb edhe m\u00eb e fort\u00eb nga k\u00ebto do t\u00eb vij\u00eb nga ana ime; tani q\u00eb un\u00eb do t\u00eb shqiptoj gjykimin tim kundrejt tyre.\n4:13 Ja, si ngjitet si ret\u00eb dhe qerret e tij si nj\u00eb shakullin\u00eb; kuajt e tij jan\u00eb m\u00eb t\u00eb shpejt\u00eb se shqiponjat. Mjer\u00eb ne, sepse po shkretohemi!\".\n4:14 O Jeruzalem, pastro zemr\u00ebn t\u00ebnde nga lig\u00ebsia, me q\u00ebllim q\u00eb t\u00eb shp\u00ebtosh. Deri kur do t\u00eb mbeten te ty mendimet e mbrapshta?\n4:15 Sepse nj\u00eb z\u00eb njofton nga Dani dhe shpall fatkeq\u00ebsin\u00eb nga mali i Efraimit.\n4:16 \"Lajm\u00ebroni kombet; po, b\u00ebjani t\u00eb njohur Jeruzalemit: rrethuesit vijn\u00eb nga nj\u00eb komb i larg\u00ebt dhe ngren\u00eb z\u00ebrin e tyre kund\u00ebr qyteteve t\u00eb Jud\u00ebs.\n4:17 Si rojtar\u00eb t\u00eb nj\u00eb are jan\u00eb vendosur rreth e qark tij, sepse ka ngritur krye kund\u00ebr meje\", thot\u00eb Zoti.\n4:18 \"Sjellja jote dhe veprimet e tua t\u00eb kan\u00eb shkaktuar k\u00ebto gj\u00ebra; kjo do t\u00eb jet\u00eb fatkeq\u00ebsia jote, dhe do t\u00eb jet\u00eb e hidhur, sepse do t\u00eb arrij\u00eb zemr\u00ebn t\u00ebnde\".\n4:19 Zorr\u00ebt e mia, zorr\u00ebt e mia! Po shtremb\u00ebrohem nga dhimbja. Oh, faqet e zemr\u00ebs sime! Zemra m\u00eb rreh fort p\u00ebrbrenda. Un\u00eb nuk mund t\u00eb hesht, sepse, o shpirti im, kam d\u00ebgjuar z\u00ebrin e boris\u00eb, britm\u00ebn e luft\u00ebs.\n4:20 Po shpallet rr\u00ebnim mbi rr\u00ebnim, sepse t\u00ebr\u00eb vendi \u00ebsht\u00eb shkretuar. Papritmas \u00e7adrat e mia jan\u00eb shkat\u00ebrruar, shatorret e mia brenda nj\u00eb \u00e7asti.\n4:21 Deri kur do t\u00eb shoh flamurin dhe do t\u00eb d\u00ebgjoj z\u00ebrin e boris\u00eb?\n4:22 \"Po, populli im \u00ebsht\u00eb budalla, nuk m\u00eb njeh; jan\u00eb bij pa mend dhe nuk kan\u00eb arsye; jan\u00eb t\u00eb zot\u00eb t\u00eb b\u00ebjn\u00eb t\u00eb keqen, por nuk din\u00eb t\u00eb b\u00ebjn\u00eb t\u00eb mir\u00ebn\".\n4:23 Shikova tok\u00ebn, dhe ja, ajo ishte pa form\u00eb dhe boshe; qiejt ishin pa drit\u00eb.\n4:24 Shikova malet, dhe ja, dridheshin, dhe t\u00ebr\u00eb kodrat l\u00ebkundeshin.\n4:25 Shikova, dhe ja, nuk kishte asnj\u00eb njeri dhe t\u00ebr\u00eb zogjt\u00eb e qiellit kishin ikur.\n4:26 Shikova, dhe ja, toka pjellore ishte nj\u00eb shkret\u00ebtir\u00eb, dhe t\u00eb gjitha qytetet e saj ishin shembur p\u00ebrpara Zotit p\u00ebr shkak t\u00eb zem\u00ebrimit t\u00eb tij t\u00eb fort\u00eb.\n4:27 Sepse k\u00ebshtu thot\u00eb Zoti: \"T\u00ebr\u00eb vendi do t\u00eb shkretohet, por nuk do ta shkat\u00ebrroj plot\u00ebsisht\".\n4:28 P\u00ebr k\u00ebt\u00eb arsye toka do t\u00eb mbaj\u00eb zi dhe lart qiejt do t\u00eb err\u00ebsohen, sepse un\u00eb kam folur, kam vendosur dhe nuk pendohem dhe as do t\u00eb kthehem prapa.\n4:29 N\u00eb zhurm\u00ebn e kalor\u00ebsve dhe t\u00eb hark\u00ebtar\u00ebve t\u00ebr\u00eb qytetet jan\u00eb duke ikur me vrap; hyjn\u00eb n\u00eb pjes\u00ebn e dendur t\u00eb pyjeve, ngjiten mbi shk\u00ebmbinjt\u00eb; t\u00ebr\u00eb qytetet jan\u00eb braktisur dhe nuk ka mbetur n\u00eb to asnj\u00eb njeri.\n4:30 Dhe ti, e shkat\u00ebrruar, \u00e7far\u00eb do t\u00eb b\u00ebsh? Edhe sikur t\u00eb visheshe me rroba ngjyr\u00eb flak\u00eb t\u00eb kuqe, edhe sikur t\u00eb vije zbukurime prej ari, edhe sikur t'i zmadhoje syt\u00eb me bist\u00ebr, m\u00eb kot do t\u00eb zbukuroheshe. Dashnor\u00ebt e tu t\u00eb p\u00ebr\u00e7mojn\u00eb, duan jet\u00ebn t\u00ebnde.\n4:31 Sepse po d\u00ebgjoj nj\u00eb britm\u00eb si t\u00eb nj\u00eb gruaje kur lind, nj\u00eb ankth si t\u00eb nj\u00eb gruaje n\u00eb lindjen e saj t\u00eb par\u00eb: \u00ebsht\u00eb britma e bij\u00ebs s\u00eb Sionit, q\u00eb mezi merr frym\u00eb dhe shtrin duart e veta, duke th\u00ebn\u00eb: \"Mjer\u00eb un\u00eb! Shpirti im po lig\u00ebshtohet p\u00ebr shkak t\u00eb vras\u00ebsve\"\".\n5:1 Shkoni rreth e rrotull n\u00ebp\u00ebr rrug\u00ebt e Jeruzalemit; shikoni dhe binduni, dhe k\u00ebrkoni n\u00eb sheshet e tij n\u00eb rast se gjeni nj\u00eb njeri, nj\u00eb njeri t\u00eb vet\u00ebm q\u00eb zbaton drejt\u00ebsin\u00eb, q\u00eb k\u00ebrkon t\u00eb v\u00ebrtet\u00ebn, dhe un\u00eb do ta fal.\n5:2 Edhe kur thon\u00eb: \"Zoti rron\", me siguri betohen p\u00ebr at\u00eb q\u00eb \u00ebsht\u00eb e g\u00ebnjesht\u00ebrt.\n5:3 O Zot, nuk jan\u00eb syt\u00eb e tu p\u00ebr t\u00eb v\u00ebrtet\u00ebn? Ti i godite, por ata nuk ndjen\u00eb asnj\u00eb dhembje; i ke konsumuar, por kan\u00eb refuzuar t\u00eb pranojn\u00eb korrigjimin. Ata e ngurt\u00ebsuan fytyr\u00ebn e tyre m\u00eb tep\u00ebr se shk\u00ebmbi dhe nuk pranuan t\u00eb kthehen.\n5:4 Prandaj thash\u00eb: \"Ata jan\u00eb me siguri t\u00eb varf\u00ebr, jan\u00eb pa mend sepse nuk njohin rrug\u00ebn e Zotit, ligjin e Per\u00ebndis\u00eb s\u00eb tyre.\n5:5 Do t\u00eb shkoj, pra, te t\u00eb m\u00ebdhenjt\u00eb dhe do t'u flas atyre, sepse ata e njohin rrug\u00ebn e Zotit, ligjin e Per\u00ebndis\u00eb s\u00eb tyre\". Por edhe ata bashk\u00eb kan\u00eb shkallmuar zgjedh\u00ebn dhe i kan\u00eb k\u00ebputur verigat.\n5:6 Prandaj luani i pyllit i vret, ujku i shkret\u00ebtir\u00ebs i shkat\u00ebrron, leopardi rri n\u00eb prit\u00eb af\u00ebr qyteteve t\u00eb tyre; kushdo q\u00eb del prej tyre cop\u00ebtohet, sepse shkeljet e tyre jan\u00eb t\u00eb shumta, rebelimet e tyre jan\u00eb shtuar.\n5:7 \"Si do t\u00eb mund t\u00eb t\u00eb falja p\u00ebr k\u00ebt\u00eb? Bijt\u00eb e tu m\u00eb kan\u00eb braktisur dhe betohen p\u00ebr ata q\u00eb nuk jan\u00eb per\u00ebndi. Un\u00eb i kam ngopur, por ata kan\u00eb shkelur kuror\u00ebn dhe mbushin sht\u00ebpit\u00eb e kurv\u00ebrimit.\n5:8 Jan\u00eb si hamshor\u00eb t\u00eb ushqyer mir\u00eb dhe t\u00ebr\u00eb afsh n\u00eb m\u00ebngjes; secili hing\u00ebllin prapa gruas s\u00eb fqinjit t\u00eb tij.\n5:9 A nuk do t'i d\u00ebnoj un\u00eb p\u00ebr k\u00ebto gj\u00ebra?\", thot\u00eb Zoti, \"dhe nuk do t\u00eb hakmerrem un\u00eb me nj\u00eb komb t\u00eb till\u00eb?\n5:10 Ngjituni mbi muret dhe shkat\u00ebrroni, por mos kryeni nj\u00eb shkat\u00ebrrim t\u00eb plot\u00eb; krasitni deg\u00ebt e tyre, sepse nuk jan\u00eb t\u00eb Zotit.\n5:11 Sepse sht\u00ebpia e Izraelit dhe sht\u00ebpia e Jud\u00ebs kan\u00eb vepruar n\u00eb m\u00ebnyr\u00eb t\u00eb pabes\u00eb me mua\", thot\u00eb Zoti.\n5:12 Kan\u00eb mohuar Zotin dhe kan\u00eb th\u00ebn\u00eb: \"Nuk \u00ebsht\u00eb ai. Asnj\u00eb e keqe nuk do t\u00eb bjer\u00eb mbi ne; nuk do t\u00eb shohim as shpat\u00ebn as urin\u00eb.\n5:13 Profet\u00ebt nuk jan\u00eb ve\u00e7se aj\u00ebr dhe tek ata nuk \u00ebsht\u00eb fjala e Zotit. T'u b\u00ebhet atyre ajo q\u00eb ata thon\u00eb p\u00ebr ne!\".\n5:14 Prandaj k\u00ebshtu thot\u00eb Zoti, Per\u00ebndia i ushtrive: \"Duke qen\u00eb se keni folur n\u00eb k\u00ebt\u00eb m\u00ebnyr\u00eb, un\u00eb do t'i b\u00ebj fjal\u00ebt e mia si zjarr n\u00eb goj\u00ebn t\u00ebnde, dhe k\u00ebt\u00eb popull si dru, q\u00eb ai do t\u00eb p\u00ebrpij\u00eb.\n5:15 Ja, un\u00eb do t\u00eb sjell kund\u00ebr jush nj\u00eb komb nga larg, o sht\u00ebpi e Izraelit\", thot\u00eb Zoti. \"\u00c9sht\u00eb nj\u00eb komb trim, nj\u00eb komb i vjet\u00ebr, nj\u00eb komb t\u00eb cilit nuk i njeh gjuh\u00ebn dhe nuk i kupton fjal\u00ebt.\n5:16 Kukurja e tij \u00ebsht\u00eb si nj\u00eb varr i hapur; jan\u00eb t\u00eb gjith\u00eb njer\u00ebz trima.\n5:17 Ai do t\u00eb gllab\u00ebroj\u00eb t\u00eb korrat e tua dhe buk\u00ebn t\u00ebnde, do t\u00eb g\u00eblltis\u00eb bijt\u00eb e tu dhe bijat e tua, do t\u00eb g\u00eblltis\u00eb kopet\u00eb e tua dhe bag\u00ebtin\u00eb t\u00ebnde t\u00eb trash\u00eb, do t\u00eb g\u00eblltis\u00eb vreshtat e tua dhe fiqt\u00eb e tu; do t\u00eb shkat\u00ebrroj\u00eb me shpat\u00eb qytetet e tua t\u00eb fortifikuara te t\u00eb cil\u00ebt ke besim.\n5:18 Por edhe n\u00eb ato dit\u00eb\", thot\u00eb Zoti, \"nuk do t\u00eb t\u00eb shkat\u00ebrroj plot\u00ebsisht.\n5:19 Dhe do t\u00eb ndodh\u00eb q\u00eb kur t\u00eb thoni: \"Pse Zoti, Per\u00ebndia yn\u00eb, na ka b\u00ebr\u00eb t\u00eb gjitha k\u00ebto gj\u00ebra?\", ti do t'u p\u00ebrgjigjesh atyre: \"Ashtu si ju m\u00eb keni braktisur mua dhe u keni sh\u00ebrbyer per\u00ebndive t\u00eb huaja n\u00eb vendin tuaj, k\u00ebshtu do t'u sh\u00ebrbeni t\u00eb huajve n\u00eb nj\u00eb vend q\u00eb nuk \u00ebsht\u00eb juaji\".\n5:20 Lajm\u00ebroni p\u00ebr k\u00ebt\u00eb sht\u00ebpin\u00eb e Jakobit dhe shpalleni n\u00eb Jud\u00eb, duke th\u00ebn\u00eb:\n5:21 D\u00ebgjoni tani k\u00ebt\u00eb, o popull pa mend dhe pa zem\u00ebr, q\u00eb ka sy, por nuk shikon, q\u00eb ka vesh\u00eb, por nuk d\u00ebgjon.\n5:22 Nuk do t\u00eb keni frik\u00eb prej meje?\", thot\u00eb Zoti, \"nuk do t\u00eb dridheni para meje q\u00eb kam v\u00ebn\u00eb r\u00ebr\u00ebn si kufi t\u00eb detit, si nj\u00eb statut t\u00eb p\u00ebrjetsh\u00ebm q\u00eb nuk do t\u00eb kap\u00ebrcej\u00eb kurr\u00eb? Val\u00ebt e tij ngrihen por nuk fitojn\u00eb, b\u00ebjn\u00eb zhurm\u00eb, por nuk e kap\u00ebrcejn\u00eb.\n5:23 Por ky popull ka nj\u00eb zem\u00ebr kryene\u00e7e dhe rebele; kthehen prapa dhe ikin.\n5:24 Nuk thon\u00eb n\u00eb zem\u00ebr t\u00eb tyre: \"Kemi frik\u00eb nga Zoti, Per\u00ebndia yn\u00eb, q\u00eb na jep shiun n\u00eb koh\u00ebn e duhur, i pari dhe i fundit shi, q\u00eb mban p\u00ebr ne jav\u00ebt e caktuara p\u00ebr korrje\".\n5:25 Paudh\u00ebsit\u00eb tuaja i kan\u00eb p\u00ebrmbysur k\u00ebto gj\u00ebra dhe m\u00ebkatet tuaja mbajn\u00eb larg jush begatin\u00eb.\n5:26 Sepse midis popullit tim ka njer\u00ebz t\u00eb k\u00ebqij q\u00eb p\u00ebrgjojn\u00eb si gjuetar\u00ebt e zogjve n\u00eb prit\u00eb; ata v\u00ebn\u00eb leqe dhe kapin njer\u00ebz.\n5:27 Ashtu si nj\u00eb kafaz \u00ebsht\u00eb plot me zogj, k\u00ebshtu sht\u00ebpit\u00eb e tyre jan\u00eb plot mashtrim; prandaj b\u00ebhen t\u00eb m\u00ebdhenj dhe pasurohen.\n5:28 Majmen dhe begatohen; po, kalojn\u00eb madje kufijt\u00eb e s\u00eb keqes. Nuk mbrojn\u00eb \u00e7\u00ebshtjen, \u00e7\u00ebshtjen e jetimit, dhe megjithat\u00eb; nuk mbrojn\u00eb t\u00eb drejt\u00ebn e t\u00eb varf\u00ebrve.\n5:29 A duhet t'i d\u00ebnoj p\u00ebr k\u00ebto gj\u00ebra?\", thot\u00eb Zoti. \"Dhe a nuk do t\u00eb hakmerrem me nj\u00eb komb t\u00eb till\u00eb?\n5:30 N\u00eb vend \u00ebsht\u00eb kryer nj\u00eb gj\u00eb e tmerrshme dhe shum\u00eb e sh\u00ebmtuar:\n5:31 profet\u00ebt profetizojn\u00eb n\u00eb m\u00ebnyr\u00eb t\u00eb rreme, prift\u00ebrinjt\u00eb qeverisin duke u mb\u00ebshtetur n\u00eb forc\u00ebn e autoritetit t\u00eb vet dhe popullit tim i p\u00eblqen q\u00eb gjendja \u00ebsht\u00eb e till\u00eb. Por \u00e7far\u00eb do t\u00eb b\u00ebni kur t\u00eb vij\u00eb fundi?\".\n6:1 \"O bij t\u00eb Beniaminit, k\u00ebrkoni nj\u00eb streh\u00eb jasht\u00eb Jeruzalemit. I bini boris\u00eb n\u00eb Tekoa dhe ngrini nj\u00eb sinjal zjarri n\u00eb Beth-kerem, sepse nga veriu po vjen nj\u00eb gj\u00ebm\u00eb, nj\u00eb shkat\u00ebrrim i madh.\n6:2 Un\u00eb do ta shkat\u00ebrroj bij\u00ebn e bukur dhe delikate t\u00eb Sionit.\n6:3 N\u00eb drejtim t\u00eb saj vijn\u00eb barinj me kopet\u00eb e tyre; ngren\u00eb \u00e7adrat e tyre rreth e qark kund\u00ebr saj; secili kullot p\u00ebr veten e tij.\n6:4 P\u00ebrgatitni luft\u00ebn kund\u00ebr saj; \u00e7ohuni dhe le t\u00eb dalim n\u00eb mes t\u00eb dit\u00ebs! Mjer\u00eb ne, sepse dita po kalon dhe hijet e mbr\u00ebmjes po zgjaten!\n6:5 \u00c7ohuni dhe t\u00eb dalim nat\u00ebn, t\u00eb shkat\u00ebrrojm\u00eb pallatet e tij!\".\n6:6 Sepse k\u00ebshtu thot\u00eb Zoti i ushtrive: \"Prisni drur\u00ebt e tij dhe nd\u00ebrtoni nj\u00eb ledh kund\u00ebr Jeruzalemit; ky \u00ebsht\u00eb qyteti q\u00eb duhet nd\u00ebshkuar; n\u00eb mes t\u00eb tij nuk ka ve\u00e7se shtypje.\n6:7 Ashtu si nj\u00eb pus nxjerr uj\u00ebrat e tij, k\u00ebshtu ai nxjerr lig\u00ebsin\u00eb e vet; n\u00eb t\u00eb flitet vet\u00ebm p\u00ebr dhun\u00eb dhe p\u00ebr shkat\u00ebrrim; para meje q\u00ebndrojn\u00eb vazhdimisht dhembje dhe plag\u00eb.\n6:8 Lejo t\u00eb t\u00eb korrigjojn\u00eb, o Jeruzalem, p\u00ebrndryshe shpirti im do t\u00eb largohet nga ti, p\u00ebrndryshe do t\u00eb t\u00eb katandis n\u00eb nj\u00eb shkretim, n\u00eb nj\u00eb tok\u00eb t\u00eb pabanuar\".\n6:9 K\u00ebshtu thot\u00eb Zoti i ushtrive: \"Ata q\u00eb kan\u00eb mbetur nga Izraeli do t\u00eb mblidhen si vilet e pavjela t\u00eb nj\u00eb vreshti; kaloje p\u00ebrs\u00ebri dor\u00ebn t\u00ebnde si vjel\u00ebsi mbi deg\u00ebzat e hardhis\u00eb.\n6:10 Kujt do t'i flas dhe cilin do t\u00eb qortoj q\u00eb t\u00eb m\u00eb d\u00ebgjoj\u00eb? Ja, veshi i tyre \u00ebsht\u00eb i parrethprer\u00eb dhe ata nuk jan\u00eb t\u00eb zot\u00eb t\u00eb tregojn\u00eb kujdes; ja, fjala e Zotit \u00ebsht\u00eb b\u00ebr\u00eb p\u00ebr ta objekt p\u00ebr\u00e7mimi dhe ata nuk gjejn\u00eb tek ajo asnj\u00eb k\u00ebnaq\u00ebsi.\n6:11 Prandaj jam mbushur me zem\u00ebrimin e madh t\u00eb Zotit; jam lodhur duke e p\u00ebrmbajtur. Do ta hedh mbi f\u00ebmij\u00ebt n\u00eb rrug\u00eb dhe mbi t\u00eb rinjt\u00eb e mbledhur bashk\u00eb, sepse do t\u00eb kapen si burri ashtu dhe gruaja, si plaku ashtu dhe burri i ngarkuar me vite.\n6:12 Sht\u00ebpit\u00eb e tyre do t'u kalojn\u00eb t\u00eb tjer\u00ebve, s\u00eb bashku me arat e tyre dhe bashk\u00ebshortet e tyre, sepse un\u00eb do t\u00eb shtrij dor\u00ebn time mbi banor\u00ebt e vendit\", thot\u00eb Zoti.\n6:13 \"Sepse nga m\u00eb i vogli deri tek m\u00eb i madhi t\u00eb gjith\u00eb lakmojn\u00eb fitime; nga profeti deri te prifti jan\u00eb t\u00eb gjith\u00eb g\u00ebnjeshtar\u00eb.\n6:14 Ata e mjekojn\u00eb shkel e shko plag\u00ebn e popullit tim, duke th\u00ebn\u00eb: \"Paqe, paqe\", kur nuk ka paqe.\n6:15 A ju vinte turp kur kryenin gj\u00ebra t\u00eb neveritshme? Jo! Nuk kishin turp fare dhe as nuk dinin se \u00e7'ishte t\u00eb skuqeshe. Prandaj do t\u00eb rr\u00ebzohen midis atyre q\u00eb rr\u00ebzohen; kur do t'i vizitoj, do t\u00eb rr\u00ebzohen\", thot\u00eb Zoti.\n6:16 K\u00ebshtu thot\u00eb Zoti: \"Ndaluni n\u00ebp\u00ebr rrug\u00eb dhe shikoni, pyesni p\u00ebr shtigjet e vjetra, ku \u00ebsht\u00eb rruga e mir\u00eb, dhe ecni n\u00ebp\u00ebr t\u00eb; k\u00ebshtu do t\u00eb gjeni prehje p\u00ebr shpirtrat tuaj\". Por ata p\u00ebrgjigjen: \"Nuk do t\u00eb ecim n\u00ebp\u00ebr t\u00eb\".\n6:17 \"Kam v\u00ebn\u00eb roje mbi ju: Kushtojini kujdes z\u00ebrit t\u00eb boris\u00eb!\". Por ata p\u00ebrgjigjen: \"Nuk do t'i kushtojm\u00eb kujdes\".\n6:18 \"Prandaj, d\u00ebgjoni, o kombe, dhe dije, o kuvend, \u00e7far\u00eb do t'u ndodh\u00eb atyre.\n6:19 D\u00ebgjo, o tok\u00eb! Ja, un\u00eb do t\u00eb sjell mbi k\u00ebt\u00eb popull nj\u00eb gj\u00ebm\u00eb, vet\u00eb frytin e mendimeve t\u00eb tij, sepse nuk u kan\u00eb kushtuar kujdes fjal\u00ebve t\u00eb mia dhe as ligjit tim, por e kan\u00eb hedhur posht\u00eb.\n6:20 \u00c7'm\u00eb hyn n\u00eb pun\u00eb temjani q\u00eb vjen nga Sheba, kanella er\u00eb mir\u00eb q\u00eb vjen nga nj\u00eb vend i larg\u00ebt? Olokaustet tuaja nuk m\u00eb p\u00eblqejn\u00eb dhe sakrificat tuaja nuk m\u00eb p\u00eblqejn\u00eb\".\n6:21 Prandaj k\u00ebshtu thot\u00eb Zoti: \"Ja, un\u00eb do t\u00eb vendos para k\u00ebtij populli disa gur\u00eb pengese n\u00eb t\u00eb cil\u00ebt do t\u00eb pengohen bashk\u00eb et\u00ebr dhe bij; fqinji dhe miku do t\u00eb vdesin\".\n6:22 K\u00ebshtu thot\u00eb Zoti: \"Ja, nj\u00eb popull vjen nga nj\u00eb vend i veriut dhe nj\u00eb komb i madh do t\u00eb dal\u00eb nga skajet e tok\u00ebs.\n6:23 Ata rrokin harkun dhe usht\u00ebn; jan\u00eb t\u00eb eg\u00ebr dhe nuk kan\u00eb m\u00ebshir\u00eb; z\u00ebri i tyre i ngjet zhurm\u00ebs s\u00eb detit; ata kan\u00eb hipur mbi kuaj dhe jan\u00eb gati t\u00eb luftojn\u00eb si nj\u00eb njeri i vet\u00ebm kund\u00ebr teje, o bij\u00eb e Sionit\".\n6:24 \"Kemi d\u00ebgjuar fam\u00ebn e tyre dhe na ran\u00eb duart; ankthi na ka mb\u00ebrthyer, ashtu si dhembjet q\u00eb z\u00ebn\u00eb nj\u00eb grua q\u00eb po lind\".\n6:25 Mos dilni n\u00ebp\u00ebr ara, mos ecni n\u00ebp\u00ebr rrug\u00eb, sepse shpata e armikut dhe tmerri jan\u00eb kudo.\n6:26 O bij\u00eb e popullit tim, vishu me thes dhe rrotullohu n\u00eb hi; mbaj zi si p\u00ebr nj\u00eb bir t\u00eb vet\u00ebm, me nj\u00eb vajtim shum\u00eb t\u00eb hidhur, sepse shkat\u00ebrruesi do t\u00eb sulet mbi ne papritmas.\n6:27 Un\u00eb t\u00eb kisha v\u00ebn\u00eb midis popullit tim si nj\u00eb provues dhe nj\u00eb fortes\u00eb, me q\u00ebllim q\u00eb ti t\u00eb njihje rrug\u00ebn e tyre dhe ta provoje at\u00eb.\n6:28 Ata jan\u00eb t\u00eb gjith\u00eb rebel\u00eb midis rebel\u00ebve, shkojn\u00eb rreth e qark duke p\u00ebrhapur shpifje; jan\u00eb bronz dhe hekur, jan\u00eb t\u00eb t\u00ebr\u00eb korruptues.\n6:29 Gjyryku fryn me forc\u00eb, plumbi konsumohet nga zjarri; m\u00eb kot e rafinon rafinuesi, sepse skorjet nuk shk\u00ebputen.\n6:30 Do t\u00eb quhen \"argjend i refuzimit\", sepse Zoti i ka hedhur posht\u00eb.\n7:1 Kjo \u00ebsht\u00eb fjala q\u00eb iu drejtua Jeremias nga ana e Zotit, duke th\u00ebn\u00eb:\n7:2 \"Ndalu te porta e sht\u00ebpis\u00eb s\u00eb Zotit dhe aty shpall k\u00ebt\u00eb fjal\u00eb duke th\u00ebn\u00eb: D\u00ebgjoni fjal\u00ebn e Zotit, o ju t\u00eb gjith\u00eb t\u00eb Jud\u00ebs q\u00eb hyni n\u00ebp\u00ebr k\u00ebto porta p\u00ebr t\u00eb r\u00ebn\u00eb p\u00ebrmbys p\u00ebrpara Zotit!\".\n7:3 K\u00ebshtu thot\u00eb Zoti i ushtrive, Per\u00ebndia i Izraelit: \"Ndreqni rrug\u00ebt dhe veprimet tuaja, dhe un\u00eb do t\u00eb b\u00ebj q\u00eb t\u00eb banoni n\u00eb k\u00ebt\u00eb vend.\n7:4 Mos u besoni fjal\u00ebve mashtruese duke th\u00ebn\u00eb: \"Ky \u00ebsht\u00eb tempulli i Zotit, tempulli i Zotit, tempulli i Zotit!\".\n7:5 N\u00eb rast se ndreqni plot\u00ebsisht rrug\u00ebt dhe veprimet tuaja, n\u00eb rast se e zbatoni me t\u00eb v\u00ebrtet\u00eb drejt\u00ebsin\u00eb nj\u00ebri ndaj tjetrit,\n7:6 n\u00eb rast se nuk shtypni t\u00eb huajin, jetimin dhe gruan e ve, nuk derdhni gjak t\u00eb pafajsh\u00ebm n\u00eb k\u00ebt\u00eb vend dhe nuk adhuroni per\u00ebndi t\u00eb tjera n\u00eb d\u00ebmin tuaj,\n7:7 at\u00ebher\u00eb do t\u00eb b\u00ebj q\u00eb t\u00eb banoni n\u00eb k\u00ebt\u00eb vend, n\u00eb vendin q\u00eb u dhash\u00eb et\u00ebrve tuaj prej shum\u00eb kohe dhe p\u00ebr gjithnj\u00eb.\n7:8 Ja, ju u besoni fjal\u00ebve mashtruese, nga t\u00eb cilat s'keni fare dobi.\n7:9 K\u00ebshtu ju vidhni, vrisni, shkelni kuror\u00ebn, betoheni p\u00ebr t\u00eb rremen, i digjni temjan Baalit dhe u shkoni pas per\u00ebndive t\u00eb tjer\u00eb q\u00eb m\u00eb par\u00eb nuk i njihnit,\n7:10 dhe pastaj vini t\u00eb paraqiteni para meje n\u00eb k\u00ebt\u00eb tempull q\u00eb mban emrin tim dhe thoni: \"Kemi shp\u00ebtuar!\", pastaj kryeni t\u00ebr\u00eb k\u00ebto veprime t\u00eb neveritshme.\n7:11 Ky tempull, i cili mban emrin tim, mos \u00ebsht\u00eb b\u00ebr\u00eb vall\u00eb n\u00eb syt\u00eb e tuaj nj\u00eb \u00e7erdhe hajdut\u00ebsh? Ja, un\u00eb e pash\u00eb k\u00ebt\u00eb\", thot\u00eb Zoti.\n7:12 \"Por shkoni tani n\u00eb vendin tim q\u00eb ishte n\u00eb Shiloh, t\u00eb cilit n\u00eb fillim i kisha v\u00ebn\u00eb emrin tim dhe shikoni \u00e7far\u00eb kam b\u00ebr\u00eb aty p\u00ebr shkak t\u00eb lig\u00ebsis\u00eb s\u00eb popullit tim Izrael.\n7:13 Dhe tani meqen\u00ebse keni kryer t\u00ebr\u00eb k\u00ebto gj\u00ebra\", thot\u00eb Zoti, \"meqen\u00ebse kur ju kam folur me urgjenc\u00eb dhe insistim nuk m\u00eb keni d\u00ebgjuar, dhe kur ju kam thirrur nuk m\u00eb jeni p\u00ebrgjigjur,\n7:14 un\u00eb do t\u00eb veproj me k\u00ebt\u00eb tempull, n\u00eb t\u00eb cilin p\u00ebrmendet emri im dhe n\u00eb t\u00eb cilin keni besim, me k\u00ebt\u00eb vend q\u00eb ua dhash\u00eb juve dhe et\u00ebrve tuaj, ashtu si b\u00ebra n\u00eb Shiloh;\n7:15 dhe do t'ju d\u00ebboj nga prania ime, ashtu si d\u00ebbova t\u00ebr\u00eb v\u00ebllez\u00ebrit tuaj, t\u00ebr\u00eb pasardh\u00ebsit e Efraimit.\n7:16 Prandaj mos nd\u00ebrhy p\u00ebr k\u00ebt\u00eb popull, mos l\u00ebsho p\u00ebr ata asnj\u00eb britm\u00eb ose lutje dhe mos ngul k\u00ebmb\u00eb pran\u00eb meje se nuk do t\u00eb k\u00ebnaq.\n7:17 A nuk shikon \u00e7far\u00eb po b\u00ebjn\u00eb n\u00eb qytetet e Jud\u00ebs dhe n\u00ebp\u00ebr rrug\u00ebt e Jeruzalemit?\n7:18 Bijt\u00eb mbledhin drut\u00eb, et\u00ebrit ndezin zjarrin dhe grat\u00eb mbrujn\u00eb mjellin p\u00ebr t\u00eb p\u00ebrgatitur kula\u00e7 p\u00ebr mbret\u00ebresh\u00ebn e qiellit, dhe pastaj u b\u00ebjn\u00eb libacione per\u00ebndive t\u00eb tjera p\u00ebr t\u00eb m\u00eb zem\u00ebruar mua.\n7:19 Por a m\u00eb ngacmojn\u00eb me t\u00eb v\u00ebrtet\u00eb\", thot\u00eb Zoti \"ose m\u00eb mir\u00eb veten e tyre dhe mbulohen me turp?\".\n7:20 Prandaj k\u00ebshtu thot\u00eb Zoti, Zoti: \"Ja, zem\u00ebrimi im, t\u00ebrbimi im do t\u00eb bjer\u00eb mbi k\u00ebt\u00eb vend, mbi njer\u00ebzit dhe kafsh\u00ebt, mbi drur\u00ebt e fush\u00ebs dhe mbi frytet e tok\u00ebs dhe do t\u00eb djeg\u00eb pa u shuar\".\n7:21 K\u00ebshtu thot\u00eb Zoti i ushtrive, Per\u00ebndia i Izraelit: \"Shtojini olokaustet tuaja sakrificave tuaja dhe hani mishin e tyre!\n7:22 Sepse un\u00eb nuk u fola et\u00ebrve tuaj dhe nuk u dhash\u00eb atyre asnj\u00eb urdh\u00ebr, kur b\u00ebra q\u00eb t\u00eb dalin nga vendi i Egjiptit, p\u00ebrsa u p\u00ebrket olokausteve dhe flijimeve;\n7:23 por k\u00ebt\u00eb urdh\u00ebr u dhash\u00eb: \"D\u00ebgjoni z\u00ebrin tim, dhe un\u00eb do t\u00eb jem Per\u00ebndia juaj, dhe ju do t\u00eb jeni populli im; ecni n\u00eb t\u00eb gjitha rrug\u00ebt q\u00eb ju kam urdh\u00ebruar, q\u00eb t\u00eb jeni t\u00eb lumtur\".\n7:24 Por ata nuk d\u00ebgjuan as ma vun\u00eb veshin, por ec\u00ebn sipas k\u00ebshillave dhe kryene\u00e7\u00ebsis\u00eb s\u00eb zemr\u00ebs s\u00eb tyre t\u00eb keqe, dhe shkuan prapa dhe jo p\u00ebrpara.\n7:25 Nga dita n\u00eb t\u00eb cil\u00ebn et\u00ebrit tuaj dol\u00ebn nga vendi i Egjiptit e deri m\u00eb sot, ju kam d\u00ebrguar t\u00ebr\u00eb sh\u00ebrb\u00ebtor\u00ebt e mi, profet\u00ebt \u00e7do dit\u00eb me urgjenc\u00eb dhe insistim.\n7:26 Por ata nuk m\u00eb kan\u00eb d\u00ebgjuar as ma vun\u00eb veshin, por e fort\u00ebsuan zverkun e tyre dhe u soll\u00ebn m\u00eb keq se et\u00ebrit e tyre.\n7:27 Prandaj ti do t'u thuash atyre t\u00ebr\u00eb k\u00ebto gj\u00ebra, por ata nuk do t\u00eb d\u00ebgjojn\u00eb; do t'i th\u00ebrras\u00ebsh, por nuk do t\u00eb p\u00ebrgjigjen.\n7:28 K\u00ebshtu do t'u thuash atyre: \"Ky \u00ebsht\u00eb kombi q\u00eb nuk d\u00ebgjon z\u00ebrin e Zotit, Per\u00ebndis\u00eb s\u00eb tij, dhe as pranon korrigjim; e v\u00ebrteta \u00ebsht\u00eb zhdukur dhe \u00ebsht\u00eb eliminuar nga goja e tyre\".\n7:29 Pri flok\u00ebt dhe hidhi tutje, nise vajtimin mbi lart\u00ebsit\u00eb, sepse Zoti ka hedhur posht\u00eb dhe e ka braktisur brezin e zem\u00ebrimit t\u00eb tij.\n7:30 Bijt\u00eb e Jud\u00ebs kan\u00eb b\u00ebr\u00eb at\u00eb q\u00eb \u00ebsht\u00eb e keqe p\u00ebr syt\u00eb e mi\", thot\u00eb Zoti. \"Kan\u00eb vendosur veprimet e tyre t\u00eb neveritshme n\u00eb tempullin ku permendet emri im, p\u00ebr ta ndotur.\n7:31 Kan\u00eb nd\u00ebrtuar vende t\u00eb larta t\u00eb Tofetit, q\u00eb \u00ebsht\u00eb n\u00eb lugin\u00ebn e birit t\u00eb Hinomit, p\u00ebr t\u00eb djegur n\u00eb zjarr bijt\u00eb e tyre dhe bijat e tyre, gj\u00eb q\u00eb nuk e kisha urdh\u00ebruar dhe q\u00eb nuk m\u00eb kishte shkuar kurr\u00eb n\u00eb mendje.\n7:32 Prandaj ja, vijn\u00eb dit\u00ebt\", thot\u00eb Zoti, \"n\u00eb t\u00eb cilat nuk do t\u00eb quhet m\u00eb \"Tofet\" as \"Lugina e birit t\u00eb Hinomit\", por \"Lugina e masakr\u00ebs\", dhe do t\u00eb varrosen t\u00eb vdekurit n\u00eb Tofet, sepse nuk do t\u00eb ket\u00eb vend gjetiu.\n7:33 Kufomat e k\u00ebtij populli do t\u00eb b\u00ebhen k\u00ebshtu ushqim p\u00ebr shpend\u00ebt e qiellit dhe p\u00ebr kafsh\u00ebt e tok\u00ebs, dhe askush nuk do t'i tremb\u00eb.\n7:34 Do t\u00eb b\u00ebj q\u00eb t\u00eb pushojn\u00eb n\u00eb qytetet e Jud\u00ebs dhe n\u00eb rrug\u00ebt e Jeruzalemit britmat e ngaz\u00ebllimit dhe britmat e g\u00ebzimit, z\u00ebri i dh\u00ebndrit dhe z\u00ebri i nuses, sepse vendi do t\u00eb b\u00ebhet shkretim\".\n8:1 \"N\u00eb at\u00eb koh\u00eb\", thot\u00eb Zoti, \"do t\u00eb nxirren nga varret eshtrat e mbret\u00ebrve t\u00eb Jud\u00ebs, eshtrat e princ\u00ebrve, eshtrat e profet\u00ebve dhe eshtrat e banor\u00ebve t\u00eb Jeruzalemit,\n8:2 dhe do t\u00eb ekspozohen para diellit, para h\u00ebn\u00ebs dhe para t\u00ebr\u00eb ushtris\u00eb s\u00eb qiellit, q\u00eb ata kan\u00eb dashur, kan\u00eb sh\u00ebrbyer, kan\u00eb ndjekur, kan\u00eb konsultuar dhe para t\u00eb cil\u00ebve kan\u00eb r\u00ebn\u00eb p\u00ebrmbys; nuk do t\u00eb mblidhen as do t\u00eb groposen, por do t\u00eb jen\u00eb si pleh mbi faqen e dheut.\n8:3 At\u00ebher\u00eb vdekja do t\u00eb jet\u00eb m\u00eb e mir\u00eb se jeta p\u00ebr t\u00eb gjitha mbeturinat e k\u00ebsaj race t\u00eb keqe n\u00eb t\u00ebr\u00eb vendet ku do t'i kem shp\u00ebrndar\u00eb\", thot\u00eb Zoti i ushtrive.\n8:4 Ti do t'u thuash atyre: \"K\u00ebshtu thot\u00eb Zoti: N\u00eb rast se dikush rr\u00ebzohet, a nuk ngrihet vall\u00eb? N\u00eb rast se dikush nd\u00ebrron drejtimin, a nuk kthehet vall\u00eb?\n8:5 Pse, pra, ky popull, o Jeruzalem, \u00ebsht\u00eb shmangur me nj\u00eb rebelim t\u00eb p\u00ebrjetsh\u00ebm? Ngulin k\u00ebmb\u00eb n\u00eb mashtrim dhe nuk pranojn\u00eb t\u00eb kthehen.\n8:6 U kam kushtuar kujdes dhe i kam d\u00ebgjuar, por ata nuk flasin drejt; asnjeri nuk pendohet p\u00ebr lig\u00ebsin\u00eb e tij dhe nuk thot\u00eb: \"\u00c7far\u00eb b\u00ebra un\u00eb?\". Secili merr p\u00ebrs\u00ebri vrapimin e tij, si nj\u00eb kal\u00eb q\u00eb hidhet n\u00eb betej\u00eb.\n8:7 Madje edhe lejleku i qiellit i njeh stin\u00ebt e tij, turtulli, dall\u00ebndyshja dhe krilat shikojn\u00eb me kujdes koh\u00ebn e kthimit t\u00eb tyre, por populli im nuk e njeh ligjin e Zotit.\n8:8 Si mund t\u00eb thoni: \"Ne jemi t\u00eb urt\u00eb dhe ligji i Zotit \u00ebsht\u00eb me ne\"? Por ja, pena e rreme e shkruesve e ka b\u00ebr\u00eb nj\u00eb falsitet.\n8:9 Njer\u00ebzit e ditur do t\u00eb turp\u00ebrohen, do t\u00eb tremben dhe do t\u00eb kapen. Ja, kan\u00eb hedhur posht\u00eb fjal\u00ebn e Zotit; \u00e7far\u00eb diturie mund t\u00eb ken\u00eb?\n8:10 Prandaj bashk\u00ebshortet e tyre do t'ua jap t\u00eb tjer\u00ebve dhe arat e tyre pronar\u00ebve t\u00eb rinj, sepse nga m\u00eb i vogli deri te m\u00eb i madhi lakmojn\u00eb fitime; nga profeti deri te prifti t\u00eb gjith\u00eb p\u00ebrdorin g\u00ebnjeshtr\u00ebn.\n8:11 Ata mjekojn\u00eb shkel e shko plag\u00ebn e bij\u00ebs s\u00eb popullit tim, duke th\u00ebn\u00eb: \"Paqe, paqe\", kur nuk ekziston paqja.\n8:12 A u vinte turp vall\u00eb kur kryenin veprime t\u00eb neveritshme? Jo! nuk kishin turp aspak dhe nuk dinin \u00e7'\u00ebsht\u00eb t\u00eb skuqesh. Prandaj do t\u00eb rr\u00ebzohen midis atyre q\u00eb rr\u00ebzohen; kur do t'i vizitoj do t\u00eb p\u00ebrmbysen\", thot\u00eb Zoti.\n8:13 Do t'i shfaros me siguri\", thot\u00eb Zoti. \"Nuk do t\u00eb ket\u00eb m\u00eb rrush te hardhia as fiq te fiku dhe gjethet do t\u00eb fishken. Edhe gj\u00ebrat q\u00eb u kam dh\u00ebn\u00eb do t'u hiqen\".\n8:14 \"Pse rrim\u00eb ulur? Mblidhuni dhe t\u00eb hyjm\u00eb n\u00eb qytetet e fortifikuara, dhe n\u00eb to t\u00eb vdesim. Sepse Zoti, Per\u00ebndia yn\u00eb, na b\u00ebn t\u00eb vdesim dhe na b\u00ebn t\u00eb pim\u00eb uj\u00eb t\u00eb helmuar, sepse kemi m\u00ebkatuar kund\u00ebr Zotit.\n8:15 Prisnim paqen, por nuk erdhi asnj\u00eb e mir\u00eb, nj\u00eb koh\u00eb sh\u00ebrimi, por ja, terrori\".\n8:16 Nga Dani d\u00ebgjohet turfullima e kuajve t\u00eb tij; n\u00eb zhurm\u00ebn e hing\u00ebllimave t\u00eb kuajve t\u00eb tij t\u00eb luft\u00ebs dridhet gjith\u00eb vendi, sepse vijn\u00eb dhe gllab\u00ebrojn\u00eb vendin dhe t\u00ebr\u00eb ato q\u00eb ai ka, qytetin dhe banor\u00ebt e tij.\n8:17 \"Sepse ja, un\u00eb do t\u00eb d\u00ebrgoj kund\u00ebr jush gjarp\u00ebrinj dhe nep\u00ebrka, kund\u00ebr t\u00eb cil\u00ebve nuk vlen asnj\u00eb yshtje dhe ata do t'ju kafshojn\u00eb\", thot\u00eb Zoti.\n8:18 Sikur t\u00eb gjeja ngush\u00ebllim p\u00ebr dhembjen time. Zemra po m\u00eb lig\u00ebshtohet p\u00ebrbrenda.\n8:19 Ja nj\u00eb z\u00eb: \u00ebsht\u00eb britma e bij\u00ebs s\u00eb popullit tim nga nj\u00eb tok\u00eb e larg\u00ebt: \"Mos vall\u00eb Zoti \u00ebsht\u00eb n\u00eb Sion? A nuk \u00ebsht\u00eb mbreti i tij n\u00eb mes t\u00eb tij?\". \"Pse kan\u00eb ngacmuar zem\u00ebrimin tim me sh\u00ebmb\u00eblltyrat e tyre t\u00eb gdhendura dhe me idhuj t\u00eb huaj?\".\n8:20 Korrja ka mbaruar, vera ka marr\u00eb fund dhe ne nuk kemi shp\u00ebtuar.\n8:21 P\u00ebr plag\u00ebn e bij\u00ebs s\u00eb popullit tim jam i d\u00ebshp\u00ebruar, po mbaj zi, jam i tmerruar.\n8:22 A nuk ka vall\u00eb ndonj\u00eb balsam n\u00eb Galaad, a nuk ka atje ndonj\u00eb mjek? Pse, pra, nuk po i vjen sh\u00ebrimi bij\u00ebs s\u00eb popullit tim?\n9:1 Oh, sikur koka ime t\u00eb ishte nj\u00eb burim uji dhe syt\u00eb e mi nj\u00eb burim lot\u00ebsh, n\u00eb m\u00ebnyr\u00eb q\u00eb t\u00eb mund t\u00eb qaja dit\u00eb e nat\u00eb t\u00eb vrar\u00ebt e bij\u00ebs s\u00eb popullit tim!\n9:2 Ah, sikur t\u00eb kisha n\u00eb shkret\u00ebtir\u00eb nj\u00eb streh\u00eb p\u00ebr udh\u00ebtar\u00ebt! Do ta braktisja popullin tim dhe do t\u00eb shkoja larg tij, sepse jan\u00eb t\u00eb gjith\u00eb shkel\u00ebs t\u00eb kuror\u00ebs, nj\u00eb turm\u00eb tradhtar\u00ebsh.\n9:3 \"Zgjasin gjuh\u00ebn e tyre sikur t\u00eb ishte harku i tyre p\u00ebr t\u00eb l\u00ebshuar g\u00ebnjeshtra; n\u00eb vend jan\u00eb t\u00eb fort\u00eb, por jo p\u00ebr shkak t\u00eb s\u00eb v\u00ebrtet\u00ebs, sepse shkojn\u00eb nga nj\u00eb e keqe n\u00eb tjetr\u00ebn dhe nuk m\u00eb njohin mua\", thot\u00eb Zoti.\n9:4 \"T\u00eb ruhet secili nga fqinji i tij dhe mos i keni besim \u00e7do v\u00ebllai, sepse \u00e7do v\u00eblla nuk b\u00ebn gj\u00eb tjet\u00ebr ve\u00e7se mashtron dhe \u00e7do fqinj p\u00ebrhap shpifje.\n9:5 Secili mashtron fqinjin e tij dhe nuk thot\u00eb t\u00eb v\u00ebrtet\u00ebn; e ushtron gjuh\u00ebn e tij p\u00ebr t\u00eb th\u00ebn\u00eb g\u00ebnjeshtra dhe mundohet p\u00ebr t\u00eb b\u00ebr\u00eb t\u00eb keqen.\n9:6 Banesa jote \u00ebsht\u00eb n\u00eb mes t\u00eb mashtrimit dhe p\u00ebr shkak t\u00eb mashtrimit nuk duan t\u00eb m\u00eb njohin\", thot\u00eb Zoti.\n9:7 Prandaj k\u00ebshtu thot\u00eb Zoti i ushtrive: \"Ja, un\u00eb do t'i rafinoj dhe do t'i v\u00eb n\u00eb prov\u00eb. \u00c7far\u00eb tjet\u00ebr, pra, mund t\u00eb b\u00ebj p\u00ebr bij\u00ebn e popullit tim?\n9:8 Gjuha e tyre \u00ebsht\u00eb nj\u00eb shigjet\u00eb vras\u00ebse; ajo nuk thot\u00eb ve\u00e7se g\u00ebnjeshtra. Me goj\u00ebn e vet secili i flet p\u00ebr paqe fqinjit t\u00eb tij, por n\u00eb zem\u00ebr t\u00eb vet, ai rri n\u00eb prit\u00eb.\n9:9 A nuk duhet vall\u00eb t'i d\u00ebnoj p\u00ebr k\u00ebto gj\u00ebra?\", thot\u00eb Zoti. \"A nuk duhet t\u00eb hakmerrem me nj\u00eb komb t\u00eb till\u00eb?\".\n9:10 N\u00ebp\u00ebr malet do t\u00eb ngre vaje dhe r\u00ebnkime dhe n\u00ebp\u00ebr kullotat e shkret\u00ebtir\u00ebs nj\u00eb vajtim, sepse jan\u00eb djegur dhe nuk kalon asnjeri n\u00ebp\u00ebr to, nuk d\u00ebgjohet m\u00eb bleg\u00ebrima e kopeve. Zogjt\u00eb e qiellit dhe kafsh\u00ebt kan\u00eb ikur, jan\u00eb zhdukur.\n9:11 \"Un\u00eb do t'a katandis Jeruzalemin n\u00eb nj\u00eb tog g\u00ebrmadhash dhe n\u00eb nj\u00eb streh\u00eb \u00e7akejsh; do t'i b\u00ebj t\u00eb shkreta, pa banor\u00eb, qytetet e Jud\u00ebs\".\n9:12 Cili \u00ebsht\u00eb njeriu i urt\u00eb q\u00eb mund t'i kuptoj\u00eb k\u00ebto gj\u00ebra dhe ai t\u00eb cilit goja e Zotit i ka folur q\u00eb ta shpall\u00eb? Pse vall\u00eb vendi \u00ebsht\u00eb shkat\u00ebrruar dhe shkretuar si nj\u00eb shkret\u00ebtir\u00eb dhe nuk po kalon m\u00eb askush n\u00ebp\u00ebr t\u00eb?\n9:13 Zoti thot\u00eb: \"Sepse k\u00ebta kan\u00eb braktisur ligjin tim q\u00eb kisha v\u00ebn\u00eb p\u00ebrpara, nuk d\u00ebgjuan z\u00ebrin tim dhe nuk kan\u00eb ecur n\u00eb p\u00ebrshtatje me t\u00eb,\n9:14 por kan\u00eb ndjekur kryene\u00e7\u00ebsin\u00eb e zemrave t\u00eb tyre dhe Baal\u00ebt, q\u00eb et\u00ebrit e tyre u kishin b\u00ebr\u00eb t\u00eb njohur\".\n9:15 Prandaj k\u00ebshtu thot\u00eb Zoti i ushtrive, Per\u00ebndia i Izraelit: \"Ja, un\u00eb do ta ushqej k\u00ebt\u00eb popull me pelin dhe do ta b\u00ebj t\u00eb pij\u00eb uj\u00eb t\u00eb helmuar.\n9:16 Do t'i shp\u00ebrndaj n\u00ebp\u00ebr kombet, q\u00eb as ata as et\u00ebrit e tyre nuk i kan\u00eb njohur, dhe do t\u00eb d\u00ebrgoj pas tyre shpat\u00ebn, deri sa t'i kem shkat\u00ebrruar plot\u00ebsisht\".\n9:17 K\u00ebshtu thot\u00eb Zoti i ushtrive: \"Mendoni t\u00eb th\u00ebrrisni vajtor\u00ebt: le t\u00eb vijn\u00eb! Shkoni e th\u00ebrrisni m\u00eb t\u00eb zonjat: le t\u00eb vijn\u00eb!\n9:18 Le t\u00eb nxitojn\u00eb dhe ta nisin vajin mbi ne me q\u00ebllim q\u00eb syt\u00eb ton\u00eb t\u00eb derdhin lot dhe qepallat tona t\u00eb l\u00ebshojn\u00eb uj\u00eb\".\n9:19 Sepse nj\u00eb z\u00eb vaji d\u00ebgjohet nga Sioni: \"Sa jemi shkat\u00ebrruar! Jemi shum\u00eb t\u00eb shushatur, sepse duhet t\u00eb braktisim vendin, sepse kan\u00eb shembur banesat tona\".\n9:20 Prandaj d\u00ebgjoni fjal\u00ebn e Zotit, o gra, dhe veshi juaj ta z\u00ebr\u00eb fjal\u00ebn e goj\u00ebs s\u00eb tij. U m\u00ebsoni bijave tuaja nj\u00eb vajtim dhe secila t'i m\u00ebsoj\u00eb fqinj\u00ebs s\u00eb saj nj\u00eb k\u00ebng\u00eb mortore.\n9:21 Sepse vdekja \u00ebsht\u00eb ngjitur n\u00ebp\u00ebr dritaret tona, ka hyr\u00eb n\u00eb pallatet tona p\u00ebr t'i zhdukur f\u00ebmij\u00ebt nga rruga dhe t\u00eb rinjt\u00eb nga sheshet.\n9:22 \"Fol: K\u00ebshtu thot\u00eb Zoti: \"Kufomat e njer\u00ebzve do t\u00eb rrin\u00eb si pleh n\u00eb fush\u00ebn e hap\u00ebt, si nj\u00eb demet i l\u00ebn\u00eb pas nga korr\u00ebsi dhe q\u00ebaskush nuk e mbledh\"\".\n9:23 K\u00ebshtu thot\u00eb Zoti: \"I dituri t\u00eb mos lavd\u00ebrohet me diturin\u00eb e tij, njeriu i fort\u00eb t\u00eb mos lavd\u00ebrohet me forc\u00ebn e tij, i pasuri t\u00eb mos lavd\u00ebrohet me pasurin\u00eb e tij.\n9:24 Por kush lavd\u00ebrohet t\u00eb lavd\u00ebrohet me k\u00ebt\u00eb: t\u00eb ket\u00eb gjykim dhe t\u00eb m\u00eb njoh\u00eb mua, q\u00eb jam Zoti, q\u00eb b\u00ebj mir\u00ebsin\u00eb, ushtroj t\u00eb drejt\u00ebn dhe drejt\u00ebsin\u00eb mbi tok\u00eb; sepse k\u00ebnaqem me k\u00ebto gj\u00ebra\", thot\u00eb Zoti.\n9:25 \"Ja, po vijn\u00eb dit\u00ebt\", thot\u00eb Zoti, \"n\u00eb t\u00eb cilat do t\u00eb nd\u00ebshkoj t\u00eb gjith\u00eb t\u00eb rrethprer\u00ebt q\u00eb jan\u00eb t\u00eb parrethprer\u00eb:\n9:26 Egjiptin, Jud\u00ebn, Edomin, bijt\u00eb e Amonit, Moabin dhe t\u00ebr\u00eb ata q\u00eb presin cepat e mjekr\u00ebs dhe banojn\u00eb n\u00eb shkret\u00ebtir\u00eb; sepse t\u00ebr\u00eb kombet jan\u00eb t\u00eb parrethprer\u00eb dhe t\u00ebr\u00eb sht\u00ebpia e Izraelit \u00ebsht\u00eb me zem\u00ebr t\u00eb parrethprer\u00eb\".\n10:1 D\u00ebgjoni fjal\u00ebn q\u00eb Zoti po ju drejton, o sht\u00ebpia e Izraelit.\n10:2 K\u00ebshtu thot\u00eb Zoti: \"Mos m\u00ebsoni t\u00eb ndiqni rrug\u00ebn e kombeve dhe mos kini frik\u00eb nga shenjat e qiellit, sepse jan\u00eb kombet q\u00eb kan\u00eb frik\u00eb prej tyre.\n10:3 Sepse zakonet e popujve jan\u00eb kot\u00ebsi: sepse \u00ebsht\u00eb si dikush q\u00eb pret nj\u00eb dru n\u00eb pyll, puna e duarve t\u00eb nj\u00eb pun\u00ebtori me s\u00ebpat\u00eb.\n10:4 E zbukurojn\u00eb me argjend dhe me ar, e fiksojn\u00eb me gozhda dhe \u00e7eki\u00e7\u00eb q\u00eb t\u00eb mos l\u00ebviz\u00eb nga vendi.\n10:5 Idhujt q\u00ebndrojn\u00eb drejt si nj\u00eb palm\u00eb dhe nuk mund t\u00eb flasin; duhet t'i mbart\u00ebsh, sepse nuk mund t\u00eb ecin. Mos kini frik\u00eb prej tyre, sepse nuk mund t\u00eb b\u00ebjn\u00eb asnj\u00eb t\u00eb keqe dhe as q\u00eb kan\u00eb mund\u00ebsin\u00eb t\u00eb b\u00ebjn\u00eb t\u00eb mir\u00eb\".\n10:6 Askush nuk \u00ebsht\u00eb i ngjash\u00ebm me ty, o Zot; ti je i madh dhe emri i yt \u00ebsht\u00eb i madh n\u00eb fuqi.\n10:7 Kush nuk do t\u00eb kishte frik\u00eb prej teje, o mbret i kombeve? Po, kjo t\u00eb detyrohet, sepse midis gjith\u00eb njer\u00ebzve t\u00eb ditur t\u00eb kombeve, n\u00eb t\u00eb gjitha mbret\u00ebrit\u00eb e tyre nuk ka njeri t\u00eb ngjash\u00ebm me ty.\n10:8 Jan\u00eb t\u00eb gjith\u00eb budallenj dhe pa arsye; idhulli i tyre prej druri \u00ebsht\u00eb nj\u00eb doktrin\u00eb pa asnj\u00eb vler\u00eb.\n10:9 Argjend i pet\u00ebzuar i sjell\u00eb nga Tarshishi dhe ar nga Ufazi, pun\u00eb zejtari dhe dor\u00eb argjendari; rrobja e tyre \u00ebsht\u00eb e purpurt dhe e kuqe flak\u00eb, punime t\u00eb dala nga duart e njer\u00ebzve ekspert\u00eb.\n10:10 Por Zoti \u00ebsht\u00eb Per\u00ebndia i v\u00ebrtet\u00eb, ai \u00ebsht\u00eb Per\u00ebndia i gjall\u00eb dhe mbreti i p\u00ebrjetsh\u00ebm. Para zem\u00ebrimit t\u00eb tij toka dridhet dhe kombet nuk mund t\u00eb q\u00ebndrojn\u00eb p\u00ebrpara indinjat\u00ebs s\u00eb tij.\n10:11 K\u00ebshtu do t'u thoni atyre: \"Per\u00ebndit\u00eb q\u00eb nuk kan\u00eb b\u00ebr\u00eb qiejt dhe tok\u00ebn do t\u00eb zhduken nga toka dhe n\u00ebn qiellin\".\n10:12 Ai b\u00ebri tok\u00ebn me fuqin\u00eb e tij, ka vendosur bot\u00ebn me diturin\u00eb e tij dhe ka shpalosur qiejt me zgjuarsin\u00eb e tij.\n10:13 Kur nxjerr z\u00ebrin e tij ka nj\u00eb zhurm\u00eb uj\u00ebrash n\u00eb qiell; ai i b\u00ebn avujt t\u00eb ngjiten nga skajet e tok\u00ebs, prodhon vet\u00ebtimat p\u00ebr shiun dhe nxjerr er\u00ebn nga rezervuaret e tij.\n10:14 At\u00ebher\u00eb \u00e7do njeri b\u00ebhet pa mend, pa dituri; \u00e7do argjendari i vjen turp p\u00ebr sh\u00ebmb\u00eblltyr\u00ebn e gdhendur t\u00eb tij sepse sh\u00ebmb\u00eblltyra e tij e derdhur \u00ebsht\u00eb e rreme dhe n\u00eb t\u00eb nuk ka frym\u00eb.\n10:15 Jan\u00eb kot\u00ebsi, pun\u00eb mashtrimi; n\u00eb koh\u00ebn e nd\u00ebshkimit t\u00eb tyre kan\u00eb p\u00ebr t\u00eb vdekur.\n10:16 Pjesa e Jakobit nuk \u00ebsht\u00eb si ata, sepse Ai ka formuar t\u00ebr\u00eb gj\u00ebrat, dhe Izraeli \u00ebsht\u00eb fisi i trash\u00ebgimis\u00eb s\u00eb tij. Emri i tij \u00ebsht\u00eb Zot i ushtrive.\"\n10:17 \"Mblidh sendet e tua nga vendi, ti q\u00eb je i rrethuar\".\n10:18 Sepse k\u00ebshtu thot\u00eb Zoti: \"Ja, k\u00ebt\u00eb her\u00eb do t'i hedh larg banor\u00ebt e vendit dhe do t'u sjell nj\u00eb fatkeq\u00ebsi t\u00eb madhe, me q\u00ebllim q\u00eb t\u00eb m\u00eb gjejn\u00eb p\u00ebrs\u00ebri\".\n10:19 Mjer\u00eb un\u00eb p\u00ebr plag\u00ebn time, plaga ime \u00ebsht\u00eb e dhembshme. Por un\u00eb kam th\u00ebn\u00eb: \"Kjo \u00ebsht\u00eb nj\u00eb s\u00ebmundje q\u00eb un\u00eb duhet ta duroj\".\n10:20 \u00c7adra ime \u00ebsht\u00eb shkat\u00ebrruar dhe t\u00eb gjith\u00eb litar\u00ebt e mi jan\u00eb k\u00ebputur; bijt\u00eb e mi kan\u00eb shkuar larg meje dhe nuk jan\u00eb m\u00eb; nuk ka m\u00eb asnj\u00eb q\u00eb t\u00eb vendos\u00eb \u00e7adr\u00ebn time apo t\u00eb ngrer\u00eb shatorret e mia.\n10:21 Sepse barinjt\u00eb kan\u00eb qen\u00eb pa mend dhe nuk kan\u00eb k\u00ebrkuar Zotin; prandaj nuk kan\u00eb pasur mbar\u00ebsi dhe t\u00ebr\u00eb kopeja e tyre \u00ebsht\u00eb shp\u00ebrndar\u00eb.\n10:22 Ja, po vjen nj\u00eb zhurm\u00eb lajmesh dhe nj\u00eb rr\u00ebmuj\u00eb e madhe nga vendi i veriut, p\u00ebr t'i katandisur qytetet e Jud\u00ebs si shkret\u00ebtira, si strehim p\u00ebr \u00e7akejt\u00eb.\n10:23 O Zot, un\u00eb e di q\u00eb rruga e njeriut nuk varet nga fuqia e tij dhe njeriu q\u00eb ec\u00ebn nuk ka fuqi t\u00eb drejtoj\u00eb hapat e tij.\n10:24 M\u00eb korrigjo, o Zot, por me drejt\u00ebsi, jo n\u00eb zem\u00ebrimin t\u00ebnd p\u00ebr t\u00eb mos m\u00eb reduktuar n\u00eb asgj\u00eb.\n10:25 L\u00ebshoje zem\u00ebrimin t\u00ebnd mbi kombet q\u00eb nuk t\u00eb njohin dhe mbi popujt q\u00eb nuk p\u00ebrmendin emrin t\u00ebnd, sepse kan\u00eb gllab\u00ebruar Jakobin; po, e kan\u00eb gllab\u00ebruar dhe konsumuar dhe kan\u00eb shkat\u00ebrruar banes\u00ebn e tij.\n11:1 Kjo \u00ebsht\u00eb fjala q\u00eb iu drejtua Jeremias nga ana e Zotit, duke th\u00ebn\u00eb:\n11:2 \"D\u00ebgjoni fjal\u00ebt e k\u00ebsaj bes\u00eblidhje dhe foluni njer\u00ebzve t\u00eb Jud\u00ebs dhe banor\u00ebve t\u00eb Jeruzalemit.\n11:3 U thuaj atyre: K\u00ebshtu thot\u00eb Zoti, Per\u00ebndia i Izraelit: I mallkuar qoft\u00eb ai njeri q\u00eb nuk d\u00ebgjon fjal\u00ebt e k\u00ebsaj bes\u00eblidhjeje,\n11:4 q\u00eb un\u00eb u urdh\u00ebrova et\u00ebrve tuaj dit\u00ebn q\u00eb i nxora nga Egjipti, nga furra prej hekuri, duke th\u00ebn\u00eb: \"D\u00ebgjoni z\u00ebrin tim dhe i b\u00ebni k\u00ebto gj\u00ebra n\u00eb baz\u00eb t\u00eb atyre q\u00eb ju komandoj; at\u00ebher\u00eb ju do t\u00eb jeni populli im dhe un\u00eb do t\u00eb jem Per\u00ebndia juaj\",\n11:5 me q\u00ebllim q\u00eb un\u00eb t\u00eb mund t\u00eb plot\u00ebsoj betimin q\u00eb u kam b\u00ebr\u00eb et\u00ebrve tuaj, t'u jap atyre nj\u00eb vend ku t\u00eb rrjedh\u00eb qum\u00ebsht dhe mjalt\u00eb, ashtu si po ndodh sot\". Un\u00eb u p\u00ebrgjigja dhe thash\u00eb: \"K\u00ebshtu qoft\u00eb, o Zot!\".\n11:6 At\u00ebher\u00eb Zoti m\u00eb tha: \"Shpalli t\u00ebr\u00eb k\u00ebto fjal\u00eb n\u00eb qytetet e Jud\u00ebs dhe n\u00ebp\u00ebr rrug\u00ebt e Jeruzalemit, duke th\u00ebn\u00eb: D\u00ebgjoni fjal\u00ebt e k\u00ebsaj bes\u00eblidhjeje dhe zbatojini n\u00eb praktik\u00eb.\n11:7 Sepse i kam nxitur me insistim et\u00ebrit tuaj q\u00eb nga dita q\u00eb i nxora nga vendi i Egjiptit e deri m\u00eb sot, i kam nxitur me urgjenc\u00eb duke th\u00ebn\u00eb: \"D\u00ebgjoni z\u00ebrin tim!\".\n11:8 Por ata nuk e d\u00ebgjuan as ia vun\u00eb veshin, por secili eci sipas kryene\u00e7\u00ebsis\u00eb s\u00eb zemr\u00ebs s\u00eb keqe t\u00eb tij; prandaj un\u00eb do t\u00eb b\u00ebj q\u00eb t\u00eb goditen nga t\u00eb gjitha gj\u00ebrat e p\u00ebrmendura n\u00eb k\u00ebt\u00eb bes\u00eblidhje, p\u00ebr t\u00eb cilat kisha urdh\u00ebruar t'i respektonin, por q\u00eb ata nuk i respektuan\".\n11:9 Pastaj Zoti m\u00eb tha: \"U zbulua nj\u00eb komplot midis njer\u00ebzve t\u00eb Jud\u00ebs dhe midis banor\u00ebve t\u00eb Jeruzalemit.\n11:10 Jan\u00eb kthyer n\u00eb paudh\u00ebsit\u00eb e et\u00ebrve t\u00eb tyre t\u00eb lasht\u00eb, t\u00eb cil\u00ebt nuk pranuan t\u00eb d\u00ebgjojn\u00eb fjal\u00ebt e mia, dhe u shkuan pas per\u00ebndive t\u00eb tjera, p\u00ebr t'u sh\u00ebrbyer; sht\u00ebpia e Izraelit dhe sht\u00ebpia e Jud\u00ebs kan\u00eb shkelur bes\u00eblidhjen q\u00eb un\u00eb kisha lidhur me et\u00ebrit e tyre\".\n11:11 Prandaj k\u00ebshtu thot\u00eb Zoti: \"Ja, un\u00eb do t\u00eb sjell mbi ta nj\u00eb gj\u00ebm\u00eb, nga e cila nuk do t\u00eb mund t\u00eb shp\u00ebtojn\u00eb. Ata do t\u00eb m\u00eb klithin, por un\u00eb nuk do t'i d\u00ebgjoj.\n11:12 At\u00ebher\u00eb qytetet e Jud\u00ebs dhe banor\u00ebt e Jeruzalemit do t\u00eb shkojn\u00eb t'u klithin per\u00ebndive t\u00eb cilave u kan\u00eb djegur temjan, por k\u00ebta nuk do t'i shp\u00ebtojn\u00eb n\u00eb koh\u00ebn e gj\u00ebm\u00ebs s\u00eb tyre.\n11:13 Sepse o Jud\u00eb per\u00ebndit\u00eb e tua jan\u00eb t\u00eb shumta si qytetet e tua, dhe altar\u00ebt q\u00eb keni ngritur p\u00ebr at\u00eb gj\u00eb t\u00eb turpshme, altar\u00ebt p\u00ebr t'i djegur temjan Baalit, jan\u00eb t\u00eb shumt\u00eb si rrug\u00ebt e Jeruzalemit.\n11:14 Prandaj mos u lut p\u00ebr k\u00ebt\u00eb popull dhe mos ngri p\u00ebr t\u00eb asnj\u00eb britm\u00eb a lutje, sepse un\u00eb nuk do t'i k\u00ebnaq kur do t\u00eb m\u00eb klithin mua p\u00ebr fatkeq\u00ebsin\u00eb e tyre\".\n11:15 \u00c7far\u00eb b\u00ebn i preferuari im n\u00eb tempullin tim, kur ka kryer shum\u00eb veprime t\u00eb kobshme? A do t\u00eb mundin mishrat e shenjt\u00ebruara t\u00eb largojn\u00eb prej teje lig\u00ebsin\u00eb t\u00ebnde, me q\u00ebllim q\u00eb ti t\u00eb mund t\u00eb g\u00ebzohesh?\n11:16 Zoti t\u00eb kishte thirrur me emrin Ulli i gjelb\u00ebruar i bukur, me fryte t\u00eb shijshme. N\u00eb zhurm\u00ebn e nj\u00eb rr\u00ebmuje t\u00eb madhe, ai do t'i v\u00ebr\u00eb zjarr dhe deg\u00ebt e tij do t\u00eb shkat\u00ebrrohen.\n11:17 Zoti i ushtrive q\u00eb t\u00eb kishte mbjell\u00eb ka dekretuar fatkeq\u00ebsin\u00eb kund\u00ebr teje, p\u00ebr shkak t\u00eb lig\u00ebsis\u00eb sate n\u00eb d\u00ebm t\u00eb vet\u00eb sht\u00ebpis\u00eb s\u00eb Izraelit dhe t\u00eb sht\u00ebpis\u00eb s\u00eb Jud\u00ebs, duke provokuar zem\u00ebrimin tim dhe duke i djegur temjan Baalit\".\n11:18 Zoti ma b\u00ebri t\u00eb ditur dhe un\u00eb e m\u00ebsova; at\u00ebher\u00eb ti m\u00eb tregove veprimet e tyre.\n11:19 Un\u00eb isha si nj\u00eb qengj i but\u00eb q\u00eb e \u00e7ojn\u00eb n\u00eb thertore dhe nuk dija q\u00eb kurdisnin intriga kund\u00ebr meje, duke th\u00ebn\u00eb: \"T\u00eb shkat\u00ebrrojm\u00eb drurin bashk\u00eb me frytin e tij dhe ta zhdukim nga toka e t\u00eb gjall\u00ebve, me q\u00ebllim q\u00eb emri i tij t\u00eb mos kujtohet m\u00eb\".\n11:20 Por, o Zot i ushtrive, gjykat\u00ebs i drejt\u00eb, q\u00eb shqyrton mendjen dhe zemr\u00ebn, tregom\u00eb hakmarrjen t\u00ebnde mbi ta, sepse un\u00eb t\u00eb b\u00ebra t\u00eb njohur \u00e7\u00ebshtjen time.\n11:21 Prandaj k\u00ebshtu thot\u00eb Zoti p\u00ebrsa i p\u00ebrket njer\u00ebzve t\u00eb Anathothit q\u00eb k\u00ebrkojn\u00eb jet\u00ebn t\u00ebnde, duke th\u00ebn\u00eb: \"Mos b\u00ebj profecira n\u00eb em\u00ebr t\u00eb Zotit, q\u00eb t\u00eb mos vdes\u00ebsh nga dora jon\u00eb\".\n11:22 K\u00ebshtu, pra, thot\u00eb Zoti i ushtrive: \"Ja, un\u00eb do t'i d\u00ebnoj; t\u00eb rinjt\u00eb do t\u00eb vdesin nga shpata, bijt\u00eb e tyre dhe bijat e tyre do t\u00eb vdesin nga uria.\n11:23 Nuk ka p\u00ebr t\u00eb mbetur asnj\u00eb prej tyre, sepse un\u00eb do t\u00eb sjell nj\u00eb gj\u00ebm\u00eb mbi njer\u00ebzit e Anathothit, n\u00eb vitin e nd\u00ebshkimit t\u00eb tyre\".\n12:1 Ti je i drejt\u00eb, o Zot, si mund t\u00eb diskutoj me ty? Megjithat\u00eb do t\u00eb flas me ty lidhur me gjykimet e tua. Pse udha e t\u00eb pabes\u00ebve shkon mbar\u00eb? Pse jetojn\u00eb t\u00eb qet\u00eb ata q\u00eb veprojn\u00eb me pabesi?\n12:2 I ke mbjell\u00eb dhe kan\u00eb l\u00ebshuar madje rr\u00ebnj\u00eb; rriten dhe mbajn\u00eb madje fryte. Ti je af\u00ebr goj\u00ebs s\u00eb tyre, por larg zemr\u00ebs s\u00eb tyre.\n12:3 Por ti, o Zot m\u00eb njeh, m\u00eb shikon dhe shqyrton zmr\u00ebn time n\u00eb p\u00ebrqasje me ty. T\u00ebrhiqi n\u00eb thertore si dele dhe ve\u00e7oji p\u00ebr dit\u00ebn e k\u00ebrdis\u00eb!\n12:4 Deri kur do t\u00eb mbaj\u00eb zi vendi dhe do t\u00eb thahet bari i \u00e7do fushe? Nga shkaku i lig\u00ebsis\u00eb s\u00eb banor\u00ebve t\u00eb tij, kafsh\u00ebt dhe zogjt\u00eb shfarosen, sepse ata thon\u00eb: \"Ai nuk do ta shikoj\u00eb fundin ton\u00eb\".\n12:5 N\u00eb rast se ti fugon me k\u00ebmb\u00ebsor\u00ebt dhe ata t\u00eb lodhin, si mund t\u00eb hysh n\u00eb gar\u00eb me kuajt? N\u00eb rast se e ndjen veten t\u00eb sigurt vet\u00ebm n\u00eb nj\u00eb vend paq\u00ebsor, \u00e7far\u00eb do t\u00eb b\u00ebsh kur Jordani do t\u00eb fryhet?\n12:6 Sepse edhe v\u00ebllez\u00ebrit e tu dhe sht\u00ebpia e atit t\u00ebnd kan\u00eb vepruar n\u00eb m\u00ebnyr\u00eb t\u00eb pabes\u00eb ndaj teje; edhe ata t\u00eb b\u00ebrtasin nga pas me z\u00eb t\u00eb lart\u00eb. Mos ki besim tek ata kur do t\u00eb thon\u00eb fjal\u00eb t\u00eb mira.\n12:7 Braktisa sht\u00ebpin\u00eb time, hodha posht\u00eb trash\u00ebgimin\u00eb time; dhash\u00eb at\u00eb q\u00eb kam m\u00eb t\u00eb shtrenjt\u00eb n\u00eb duart e armiqve t\u00eb tij.\n12:8 Trash\u00ebgimia ime \u00ebsht\u00eb b\u00ebr\u00eb p\u00ebr mua si nj\u00eb luan n\u00eb pyll; l\u00ebshoi ul\u00ebrim\u00ebn e tij kund\u00ebr meje; p\u00ebr k\u00ebt\u00eb e urreva.\n12:9 Trash\u00ebgimia ime ka qen\u00eb p\u00ebr mua si nj\u00eb shpend grabitqar lara-lara; shpend\u00ebt grabitqar\u00eb hidhen kund\u00ebr saj nga \u00e7do an\u00eb. Shkoni, mblidhini t\u00ebr\u00eb kafsh\u00ebt e fush\u00ebs, sillini k\u00ebtu q\u00eb t'i g\u00eblltisin!\n12:10 Shum\u00eb barinj kan\u00eb shkretuar vreshtin tim, kan\u00eb shkelur pjes\u00ebn time, e kan\u00eb katandisur pjes\u00ebn time t\u00eb k\u00ebndshme n\u00eb nj\u00eb shkret\u00ebtir\u00eb t\u00eb mjeruar.\n12:11 E kan\u00eb katandisur n\u00eb nj\u00eb shkretim; e shkretuar, t\u00eb pik\u00ebllon para meje; t\u00ebr\u00eb vendi \u00ebsht\u00eb i shkretuar, por asnjeri nuk mendon p\u00ebr t\u00eb.\n12:12 Mbi t\u00eb gjitha lart\u00ebsit\u00eb e shkret\u00ebtir\u00ebs kan\u00eb arritur shkat\u00ebrruesit dhe shpata e Zotit e p\u00ebrpin vendin nga nj\u00eb skaj n\u00eb skajin tjet\u00ebr t\u00eb tij; asnj\u00eb mish nuk ka paqe.\n12:13 Kan\u00eb mbjell\u00eb grur\u00eb, por korrin gjemba; jan\u00eb lodhur, por pa asnj\u00eb p\u00ebrfitim. Do t'u vij\u00eb turp nga korrja juaj, p\u00ebr shkak t\u00eb zem\u00ebrimit t\u00eb fort\u00eb t\u00eb Zotit!\n12:14 K\u00ebshtu thot\u00eb Zoti p\u00ebr t\u00eb gjith\u00eb fqinj\u00ebt e mi t\u00eb k\u00ebqij, q\u00eb prekin trash\u00ebgimin\u00eb q\u00eb i dhash\u00eb n\u00eb zot\u00ebrim popullit tim Izrael: \"Ja, do t'i \u00e7rr\u00ebnjos nga vendi i tyre dhe do t\u00eb \u00e7rr\u00ebnjos sht\u00ebpin\u00eb e Jud\u00ebs n\u00eb mes t\u00eb tyre.\n12:15 Por ka p\u00ebr t\u00eb ndodhur q\u00eb, pasi t'i kem \u00e7rr\u00ebnjosur, do t\u00eb m\u00eb vij\u00eb keq p\u00ebrs\u00ebri p\u00ebr ta dhe do ta \u00e7oj p\u00ebrs\u00ebri secilin n\u00eb trash\u00ebgimin\u00eb e tij, secilin n\u00eb vendin e tij.\n12:16 Dhe ka p\u00ebr t\u00eb ndodhur q\u00eb, n\u00eb rast se m\u00ebsojn\u00eb me kujdes rrug\u00ebt e popullit tim dhe n\u00eb se betohen me emrin tim, duke th\u00ebn\u00eb: \"Zoti rron\", ashtu si\u00e7 e kan\u00eb m\u00ebsuar popullin tim t\u00eb betohet p\u00ebr Baalin, do t\u00eb vendosen mir\u00eb e bukur n\u00eb mes t\u00eb popullit tim.\n12:17 Por n\u00eb rast se nuk do t\u00eb d\u00ebgjojn\u00eb, un\u00eb do ta \u00e7rr\u00ebnjos plot\u00ebsisht at\u00eb komb dhe do ta shkat\u00ebrroj\", thot\u00eb Zoti.\n13:1 K\u00ebshtu m\u00eb ka th\u00ebn\u00eb Zoti: \"Shko t\u00eb m\u00eb blesh nj\u00eb brez prej liri dhe v\u00ebre mbi ij\u00ebt e tua, por mos e zhyt n\u00eb uj\u00eb\".\n13:2 K\u00ebshtu un\u00eb bleva brezin, sipas fjal\u00ebve t\u00eb Zotit dhe e vura mbi ij\u00ebt e mia.\n13:3 Pastaj fjala e Zotit m'u drejtua p\u00ebr her\u00eb t\u00eb dyt\u00eb, duke th\u00ebn\u00eb:\n13:4 \"Merr brezin q\u00eb ke bler\u00eb dhe q\u00eb e ke mbi ij\u00ebt e tua, \u00e7ohu, shko n\u00eb drejtim t\u00eb Eufratit dhe aty fshihe n\u00eb t\u00eb \u00e7ar\u00ebn e nj\u00eb shk\u00ebmbi\".\n13:5 Un\u00eb shkova dhe e fsheha pran\u00eb Eufratit, ashtu si m\u00eb kishte porositur Zoti.\n13:6 Mbas shum\u00eb dit\u00ebsh ndodhi q\u00eb Zoti m\u00eb tha: \"\u00c7ohu, shko n\u00eb drejtim t\u00eb Eufratit dhe merr aty brezin q\u00eb t\u00eb kisha urdh\u00ebruar t\u00eb fshihje\".\n13:7 Un\u00eb shkova n\u00eb drejtim t\u00eb Eufratit, g\u00ebrmova dhe mora brezin nga vendi ku e kisha fshehur. Por brezi ishte kalbur dhe nuk vlente m\u00eb p\u00ebr asgj\u00eb.\n13:8 At\u00ebher\u00eb Zoti m\u00eb drejtoi fjal\u00ebn, duke th\u00ebn\u00eb:\n13:9 \"K\u00ebshtu thot\u00eb Zoti: \"N\u00eb k\u00ebt\u00eb m\u00ebnyr\u00eb un\u00eb do t\u00eb shkat\u00ebrroj kryelart\u00ebsin\u00eb e Jud\u00ebs dhe kryelart\u00ebsin\u00eb e madhe t\u00eb Jeruzalemit.\n13:10 Ky popull i keq, q\u00eb nuk pranon t\u00eb d\u00ebgjoj\u00eb fjal\u00ebt e mia, q\u00eb ec\u00ebn kryelart\u00eb sipas zemr\u00ebs s\u00eb tij dhe u shkon pas per\u00ebndive t\u00eb tjera p\u00ebr tu sh\u00ebrbyer dhe p\u00ebr t\u00eb r\u00ebn\u00eb p\u00ebrmbys para tyre, do t\u00eb b\u00ebhet si ky brez q\u00eb nuk vlen m\u00eb p\u00ebr asgj\u00eb.\n13:11 sepse ashtu si brezi p\u00ebrputhet me ij\u00ebt e njeriut, k\u00ebshtu un\u00eb kisha b\u00ebr\u00eb q\u00eb t\u00eb p\u00ebrputhej me mua t\u00ebr\u00eb sht\u00ebpia e Izraelit dhe t\u00ebr\u00eb sht\u00ebpia e Jud\u00ebs\", thot\u00eb Zoti, me q\u00ebllim q\u00eb t\u00eb ishin populli im p\u00ebr fam\u00ebn, lavdin\u00eb dhe zulmin tim, por nuk desh\u00ebn t\u00eb m\u00eb d\u00ebgjojn\u00eb\"\".\n13:12 \"Prandaj ti do t'u thuash atyre k\u00ebt\u00eb fjal\u00eb: \"K\u00ebshtu thot\u00eb Zoti, Per\u00ebndia i Izraelit: \u00c7do po\u00e7 do t\u00eb mbushet me ver\u00eb\". N\u00eb rast se m\u00eb von\u00eb do t\u00eb t\u00eb thon\u00eb: \"A nuk e dim\u00eb vall\u00eb q\u00eb \u00e7do po\u00e7 mbushet me ver\u00eb?\",\n13:13 ti do t'u p\u00ebrgjigjesh atyre: \"K\u00ebshtu thot\u00eb Zoti: Ja, un\u00eb do t'i deh t\u00ebr\u00eb banor\u00ebt e k\u00ebtij vendi: mbret\u00ebrit q\u00eb ulen n\u00eb fronin e Davidit, prift\u00ebrinjt\u00eb, profet\u00ebt dhe t\u00ebr\u00eb banor\u00ebt e Jeruzalemit.\n13:14 Do t'i cop\u00ebtoj nj\u00ebrin kund\u00ebr tjetrit, et\u00ebrit dhe bijt\u00eb s\u00eb bashku\"\", thot\u00eb Zoti. \"Nuk do t\u00eb kem m\u00ebshir\u00eb, nuk do t'i fal, nuk do t\u00eb kem asnj\u00eb dhembshuri q\u00eb t\u00eb m\u00eb pengoj\u00eb t'i shkat\u00ebrroj\".\n13:15 D\u00ebgjoni dhe vini veshin: Mos t'ju rritet mendja, sepse Zoti foli.\n13:16 I jepni lavdi Zotit, Per\u00ebndis\u00eb tuaj, para se t\u00eb sjell\u00eb terrin dhe para se k\u00ebmb\u00ebt tuaja t\u00eb pengohen n\u00eb malet e mb\u00ebshtjella n\u00eb muzg, sepse nd\u00ebrsa ju prisni drit\u00ebn, ai e nd\u00ebrron n\u00eb hije t\u00eb vdekjes dhe e ndryshon n\u00eb err\u00ebsir\u00eb t\u00eb thell\u00eb.\n13:17 Por n\u00eb rast se nuk e d\u00ebgjoni k\u00ebt\u00eb, shpirti im do t\u00eb qaj\u00eb n\u00eb fsheht\u00ebsi p\u00ebr shkak t\u00eb kryelart\u00ebsis\u00eb suaj, syt\u00eb e mi do t\u00eb qajn\u00eb parreshtur dhe do t\u00eb derdhin lot, sepse kopeja e Zotit do t\u00eb \u00e7ohet n\u00eb rob\u00ebri.\n13:18 Thuaji mbretit dhe mbret\u00ebresh\u00ebs n\u00ebn\u00eb: \"Uluni m\u00eb posht\u00eb, sepse sundimi juaj, kurora e lavdis\u00eb suaj, do t\u00eb bjer\u00eb posht\u00eb\".\n13:19 Qytetet e jugut jan\u00eb t\u00eb mbyllura dhe askush nuk do t'i hap\u00eb; t\u00ebr\u00eb Juda \u00ebsht\u00eb \u00e7uar n\u00eb rob\u00ebri, \u00ebsht\u00eb \u00e7uar e t\u00ebra n\u00eb rob\u00ebri.\n13:20 Ngrini syt\u00eb tuaj dhe shikoni ata q\u00eb vijn\u00eb nga veriu; ku \u00ebsht\u00eb kopeja q\u00eb t\u00eb ishte besuar, delet e tua t\u00eb bukura?\n13:21 \u00c7far\u00eb do t\u00eb thuash kur t\u00eb t\u00eb nd\u00ebshkoj\u00eb? Por ti vet\u00eb u ke m\u00ebsuar atyre t\u00eb jen\u00eb t\u00eb par\u00ebt dhe sunduesit e tu. A nuk do t\u00eb t\u00eb z\u00ebn\u00eb dhembjet si nj\u00eb grua q\u00eb \u00ebsht\u00eb duke lindur?\n13:22 Dhe n\u00eb rast se do t\u00eb thuash n\u00eb zemr\u00ebn t\u00ebnde: \"P\u00ebrse m\u00eb ndodhin k\u00ebto gj\u00ebra?\". P\u00ebr shkak t\u00eb p\u00ebrmas\u00ebs s\u00eb paudh\u00ebsis\u00eb sate cepat e rrob\u00ebs sate do t\u00eb zbulohen dhe thembrat e tua do t\u00eb duken lakuriq.\n13:23 A mundet nj\u00eb Etiopias t\u00eb ndryshoj\u00eb l\u00ebkur\u00ebn e tij o nj\u00eb tig\u00ebr t\u00eb k\u00ebmbej\u00eb l\u00ebkur\u00ebn me vij\u00ebza? N\u00eb t\u00eb nj\u00ebjt\u00ebn m\u00ebnyr\u00eb ju, q\u00eb jeni m\u00ebsuar t\u00eb b\u00ebni t\u00eb keqen, a do t\u00eb mund t\u00eb b\u00ebnit t\u00eb mir\u00ebn?\n13:24 \"Prandaj do t'i shp\u00ebrndaj si byku q\u00eb e merr era e shkret\u00ebtir\u00ebs.\n13:25 Ky \u00ebsht\u00eb fati yt, pjesa q\u00eb mata p\u00ebr ty\", thot\u00eb Zoti, \"sepse m\u00eb ke harruar dhe i ke besuar g\u00ebnjeshtr\u00ebs.\n13:26 Prandaj do t\u00eb ngre edhe un\u00eb cepat e rrob\u00ebs sime mbi fytyr\u00eb, n\u00eb m\u00ebnyr\u00eb q\u00eb t\u00eb duket turpi yt.\n13:27 Kam par\u00eb shkeljet e tua t\u00eb kuror\u00ebs, hing\u00ebllimat e tua, shthurjen e kurv\u00ebris\u00eb sate, gj\u00ebrat e neveritshme t\u00eb kryera n\u00eb kodra dhe n\u00eb fusha. Mjer\u00eb ti, o Jeruzalem! P\u00ebr sa koh\u00eb akoma do t\u00eb mbetesh i p\u00ebg\u00ebr\u00eb?\".\n14:1 Fjala e Zotit q\u00eb iu drejtua Jeremias me rastin e that\u00ebsir\u00ebs:\n14:2 \"Juda \u00ebsht\u00eb n\u00eb zi dhe portat e qyteteve t\u00eb saj l\u00ebngojn\u00eb; mbajn\u00eb zi p\u00ebr vendin dhe britma e Jeruzalemit ngjitet deri n\u00eb qiell.\n14:3 Fisnik\u00ebt d\u00ebrgojn\u00eb nd\u00ebr ta t\u00eb rinjt\u00eb e tyre p\u00ebr t\u00eb k\u00ebrkuar uj\u00eb; k\u00ebta shkojn\u00eb n\u00eb sternat, por nuk gjejn\u00eb uj\u00eb dhe kthehen me en\u00ebt e tyre bosh; jan\u00eb plot me turp dhe t\u00eb hutuar, dhe mbulojn\u00eb kok\u00ebn e tyre.\n14:4 Toka \u00ebsht\u00eb plot me t\u00eb \u00e7ara, sepse nuk ka pasur shi n\u00eb vend; bujqit jan\u00eb plot me turp dhe mbulojn\u00eb kok\u00ebn e tyre.\n14:5 Edhe suta pjell n\u00ebp\u00ebr fusha, por i braktis t\u00eb vegjlit e saj, sepse nuk ka bar.\n14:6 Gomer\u00ebt e egj\u00ebr ndalen n\u00eb lart\u00ebsit\u00eb dhe e nuhasin ajrin si \u00e7akejt\u00eb; syt\u00eb e tyre jan\u00eb t\u00eb shuar, sepse nuk ka bar\".\n14:7 Edhe n\u00eb se paudh\u00ebsit\u00eb tona d\u00ebshmojn\u00eb kund\u00ebr nesh, o Zot, vepro p\u00ebr hir t\u00eb emrit t\u00ebnd, sepse rebelimet tona jan\u00eb t\u00eb shumta; kemi m\u00ebkatuar kund\u00ebr teje.\n14:8 O shpres\u00eb e Izraelit, shp\u00ebtimtari i tij n\u00eb koh\u00eb fatkeq\u00ebsie, pse t\u00eb jesh n\u00eb vend si nj\u00eb i huaj, si nj\u00eb udh\u00ebtar q\u00eb ndalet vet\u00ebm p\u00ebr t\u00eb kaluar nat\u00ebn?\n14:9 Pse t\u00eb jesh si nj\u00eb njeri i tronditur, si nj\u00eb njeri i fort\u00eb q\u00eb nuk mund t\u00eb shp\u00ebtoj\u00eb? Megjithat\u00eb ti je n\u00eb mes nesh, o Zot, emri yt p\u00ebrmendet mbi ne. Mos na braktis!\n14:10 K\u00ebshtu i thot\u00eb Zoti k\u00ebtij populli: \"Atyre u p\u00eblqen me t\u00eb v\u00ebrtet\u00eb t\u00eb enden, nuk p\u00ebrmbajn\u00eb hapat e tyre. Prandaj nuk i p\u00eblqejn\u00eb Zotit, tani kujton paudh\u00ebsin\u00eb e tyre dhe d\u00ebnon m\u00ebkatet e tyre\".\n14:11 Pastaj Zoti m\u00eb tha: \"Mos u lut p\u00ebr k\u00ebt\u00eb popull, p\u00ebr mir\u00ebq\u00ebnien e tij.\n14:12 Edhe sikur t\u00eb agj\u00ebrojn\u00eb, nuk kam p\u00ebr ta d\u00ebgjuar thirrjen e tyre; n\u00eb rast se b\u00ebjn\u00eb olokauste dhe oferta ushqimesh nuk kam p\u00ebr t'i p\u00eblqyer, por do t'i zhduk me shpat\u00ebn, me urin\u00eb dhe murtaj\u00ebn\".\n14:13 At\u00ebher\u00eb thash\u00eb: \"Ah, Zot, Zot! Ja, profet\u00ebt u thon\u00eb atyre: \"Ju nuk do t\u00eb shikoni shpat\u00ebn dhe nuk do t\u00eb vuani nga uria, por do t'ju jap nj\u00eb paqe t\u00eb sigurt n\u00eb k\u00ebt\u00eb vend\"\".\n14:14 Zoti m\u00eb tha: \"Profet\u00ebt profetizojn\u00eb g\u00ebnjeshtra n\u00eb emrin tim; un\u00eb nuk i kam d\u00ebrguar, nuk u kam dh\u00ebn\u00eb asnj\u00eb urdh\u00ebr dhe nuk kam folur me ta. Ata ju profetizojn\u00eb nj\u00eb pamje t\u00eb rreme, nj\u00eb parashikim t\u00eb kot\u00eb dhe mashtrimin e zemr\u00ebs s\u00eb tyre.\n14:15 Prandaj k\u00ebshtu thot\u00eb Zoti p\u00ebr profet\u00ebt q\u00eb profetizojn\u00eb n\u00eb emrin tim pa qen\u00eb t\u00eb d\u00ebrguar nga un\u00eb, dhe shpallin: \"Nuk do t\u00eb ket\u00eb as shpat\u00eb, as uri n\u00eb k\u00ebt\u00eb vend\", k\u00ebta profet\u00eb do t\u00eb zhduken nga shpata dhe nga uria.\n14:16 Sa p\u00ebr popullin t\u00eb cilit i kan\u00eb profetizuar, do t\u00eb hidhet n\u00eb rrug\u00ebt e Jeruzalemit p\u00ebr shkak t\u00eb uris\u00eb dhe t\u00eb shpat\u00ebs, dhe nuk do t\u00eb ket\u00eb asnjeri q\u00eb t'i varros\u00eb ata, grat\u00eb e tyre, bijt\u00eb dhe bijat e tyre. K\u00ebshtu do t\u00eb hedh mbi ta lig\u00ebsin\u00eb e tyre\".\n14:17 U thuaj atyre pra, k\u00ebt\u00eb fjal\u00eb: \"T\u00eb derdhin lot dit\u00eb e nat\u00eb syt\u00eb e mi pa pushim, sepse bija e virgj\u00ebr e popullit tim u godit nga nj\u00eb fatkeq\u00ebsi e madhe, nga nj\u00eb plag\u00eb e thell\u00eb.\n14:18 N\u00eb rast se dal n\u00ebp\u00ebr fusha, ja t\u00eb vdekurit nga shpata; n\u00eb rast se hyj n\u00eb qytet, ja ata q\u00eb vuajn\u00eb nga uria. Madje edhe profeti dhe prifti i vijn\u00eb rrotull nj\u00eb vendi q\u00eb nuk njohin\".\n14:19 Vall\u00eb a e ke hedhur posht\u00eb plot\u00ebsisht Jud\u00ebn, ose je neveritur nga Sioni? Ke goditur dhe nuk ka sh\u00ebrim p\u00ebr ne? Ne prisnim paqen, por nuk ka asnj\u00eb t\u00eb mir\u00eb, nj\u00eb koh\u00eb sh\u00ebrimi, por ja tmerri.\n14:20 O Zot, ne e pranojm\u00eb lig\u00ebsin\u00eb ton\u00eb dhe paudh\u00ebsin\u00eb e et\u00ebrve tan\u00eb; po, kemi m\u00ebkatuar kund\u00ebr teje.\n14:21 Mos na hidh posht\u00eb p\u00ebr hir t\u00eb emrit t\u00ebnd, mos turp\u00ebro fronin e lavdis\u00eb sate. Mbaje mend: mos e prish bes\u00eblidhjen me ne.\n14:22 Midis idhujve t\u00eb kot\u00eb t\u00eb njer\u00ebzve a ka vall\u00eb ndonj\u00eb q\u00eb mund t\u00eb sjell\u00eb shiun? Ose t\u00eb jap\u00eb qielli shira t\u00eb bollshme? A nuk je ti pra, o Zot, Per\u00ebndia yn\u00eb? Prandaj ne shpresojm\u00eb te ti, sepse ke b\u00ebr\u00eb t\u00ebr\u00eb k\u00ebto gj\u00ebra.\n15:1 Por Zoti m\u00eb tha: \"Edhe sikur Moisiu dhe Samueli t\u00eb paraqiteshin para meje, zemra ime nuk do t\u00eb anonte p\u00ebr k\u00ebt\u00eb popull; d\u00ebboje nga prania ime; le t\u00eb ik\u00eb!\n15:2 N\u00eb rast se t\u00eb thon\u00eb: \"Ku do t\u00eb shkojm\u00eb?\", do t'u thuash atyre: K\u00ebshtu thot\u00eb Zoti: Drejt vdekjes t\u00eb caktuarit p\u00ebr vdekje, drejt shpat\u00ebs t\u00eb caktuarit p\u00ebr shpat\u00eb, drejt uris\u00eb t\u00eb caktuarit p\u00ebr t\u00eb qen\u00eb t\u00eb uritur, drejt rob\u00ebris\u00eb t\u00eb caktuarit p\u00ebr rob\u00ebri.\n15:3 Un\u00eb do t\u00eb vendos mbi ta kat\u00ebr lloje d\u00ebnimesh\", thot\u00eb Zoti: \"shpat\u00ebn p\u00ebr t\u00eb vrar\u00eb, qent\u00eb p\u00ebr t\u00eb cop\u00ebtuar, shpend\u00ebt e qiellit dhe kafsh\u00ebt e tok\u00ebs p\u00ebr t\u00eb gllab\u00ebruar dhe shkat\u00ebrruar.\n15:4 Do t\u00eb b\u00ebj q\u00eb t\u00eb keqtrajtohen n\u00eb t\u00eb gjitha mbret\u00ebrit\u00eb e tok\u00ebs p\u00ebr shkak t\u00eb Manasit, birit t\u00eb Ezekias, mbret i Jud\u00ebs, p\u00ebr at\u00eb q\u00eb ka b\u00ebr\u00eb n\u00eb Jeruzalem.\n15:5 Kujt n\u00eb fakt do t'i vinte keq p\u00ebr ty, o Jeruzalem, kush do t\u00eb mbante zi p\u00ebr ty? Kush do t\u00eb shqet\u00ebsohej p\u00ebr t\u00eb pyetur si je?\n15:6 Ti m\u00eb ke p\u00ebrz\u00ebn\u00eb\", thot\u00eb Zoti, \"m\u00eb ke kthyer krah\u00ebt. Prandaj un\u00eb do t\u00eb shtrij dor\u00ebn kund\u00ebr teje dhe do t\u00eb t\u00eb shkat\u00ebrroj; jam lodhur nga pendimet.\n15:7 Do t'i shp\u00ebrndaj me forc\u00eb portat e qytetit, do t'u heq f\u00ebmij\u00ebt dhe do t\u00eb b\u00ebj q\u00eb t\u00eb zhduket populli im, sepse ata nuk largohen nga udh\u00ebt e tyre.\n15:8 Do t'i b\u00ebj\u00eb grat\u00eb e veja t\u00eb tij m\u00eb t\u00eb shumta se r\u00ebra e detit. Do t\u00eb sjell kund\u00ebr tyre, kund\u00ebr n\u00ebn\u00ebs s\u00eb t\u00eb rinjve, nj\u00eb shkat\u00ebrrues n\u00eb mes t\u00eb dit\u00ebs; do t\u00eb b\u00ebj q\u00eb t\u00eb bjer\u00eb mbi t\u00eb papritmas ankthi dhe tmerri.\n15:9 Ajo q\u00eb ka pjell\u00eb shtat\u00eb bij\u00eb l\u00ebngon dhe heq frym\u00ebn; dielli i saj po per\u00ebndon nd\u00ebrsa \u00ebsht\u00eb dit\u00eb akoma; \u00ebsht\u00eb mbuluar nga turpi dhe e hutuar. Do t'i dor\u00ebzoj ata q\u00eb do t\u00eb shp\u00ebtojn\u00eb prej shpat\u00ebs n\u00eb m\u00ebshir\u00eb t\u00eb armiqve t\u00eb tyre\", thot\u00eb Zoti.\n15:10 Mjer\u00eb un\u00eb, o n\u00ebna ime sepse m\u00eb ke lindur si nj\u00eb njeri grindjesh dhe sherri n\u00eb t\u00eb gjith\u00eb vendin. Nuk i kam dh\u00ebn\u00eb hua asgj\u00eb askujt, as t\u00eb tjer\u00ebt m\u00eb kan\u00eb dh\u00ebn\u00eb hua; megjithat\u00eb t\u00eb gjith\u00eb m\u00eb mallkojn\u00eb.\n15:11 Zoti thot\u00eb: \"Me siguri do t\u00eb t\u00eb \u00e7liroj p\u00ebr gjithnj\u00eb, me siguri do t\u00eb b\u00ebj q\u00eb armiku t\u00eb t\u00eb lutet n\u00eb koh\u00ebn e fatkeq\u00ebsis\u00eb dhe n\u00eb koh\u00ebn e ankthit.\n15:12 A mundet nj\u00eb njeri t\u00eb thyej\u00eb hekurin, hekurin e veriut dhe bronzin?\n15:13 Pasurin\u00eb t\u00ebnde dhe thesaret e tua do t'i braktis q\u00eb t'i pla\u00e7kitin pa asnj\u00eb \u00e7mim p\u00ebr t\u00eb gjitha m\u00ebkatet e tua dhe n\u00eb t\u00eb gjith\u00eb kufijt\u00eb e tu.\n15:14 Dhe do t\u00eb b\u00ebj t\u00eb kalosh bashk\u00eb me armiqt\u00eb e tu n\u00eb nj\u00eb vend q\u00eb ti nuk e njeh, sepse nj\u00eb zjarr \u00ebsht\u00eb ndezur n\u00eb zem\u00ebrimin tim, q\u00eb do t\u00eb flak\u00ebroj\u00eb kund\u00ebr jush\".\n15:15 Ti e di, o Zot; m\u00eb mbaj mend mua dhe m\u00eb vizito, dhe merrm\u00eb hak mbi p\u00ebrndjek\u00ebsit e mi; n\u00eb ngadal\u00ebsin\u00eb e zem\u00ebrimit t\u00ebnd mos m\u00eb merr me vete; dije q\u00eb p\u00ebr hirin t\u00ebnd e mbajta turpin.\n15:16 Me t\u00eb gjetur fjal\u00ebt e tua, i p\u00ebrpiva; fjala jote ka qen\u00eb p\u00ebr mua g\u00ebzimi dhe gazi i zemr\u00ebs sime, sepse emri yt k\u00ebrkohet nga un\u00eb o Zot, Per\u00ebndi i ushtrive.\n15:17 Un\u00eb nuk u ula n\u00eb kuvendin e tall\u00ebsve, as nuk u g\u00ebzova; por p\u00ebr shkak t\u00eb dor\u00ebs sate un\u00eb u ula ve\u00e7mas, sepse ti m\u00eb kishe mbushur me indinjat\u00eb.\n15:18 Pse dhembja ime \u00ebsht\u00eb pa fund dhe plaga ime e pash\u00ebrueshme nuk pranon t\u00eb sh\u00ebrohet? A do t\u00eb jesh p\u00ebr mua si nj\u00eb rr\u00ebke q\u00eb shteron, si uj\u00eb q\u00eb nuk t\u00eb jep siguri?\n15:19 Prandaj k\u00ebshtu thot\u00eb Zoti: \"N\u00eb rast se ti rikthehesh tek un\u00eb, un\u00eb do t\u00eb rivendos dhe ti do t\u00eb jesh para meje. N\u00eb rast se ti ndan t\u00eb \u00e7muar\u00ebn nga ajo q\u00eb s'ka vler\u00eb, ti do t\u00eb jesh si goja ime; ata do t\u00eb kthehen te ti, por ti nuk duhet t\u00eb kthehesh tek ata.\n15:20 Un\u00eb do t\u00eb t\u00eb jap p\u00ebr k\u00ebt\u00eb popull nj\u00eb mur t\u00eb fort\u00eb prej bronzi; do t\u00eb luftojn\u00eb kund\u00ebr teje, por nuk do mund t\u00eb fitojn\u00eb kund\u00ebr teje, sepse un\u00eb do t\u00eb jem me ty p\u00ebr t\u00eb t\u00eb shp\u00ebtuar dhe p\u00ebr t\u00eb t\u00eb \u00e7liruar\", thot\u00eb Zoti.\n15:21 \"Do t\u00eb t\u00eb \u00e7liroj nga duart e njer\u00ebzve t\u00eb k\u00ebqij dhe do t\u00eb t\u00eb shpengoj nga duart e njer\u00ebzve t\u00eb dhunsh\u00ebm\".\n16:1 Fjala e Zotit m'u drejtua, duke th\u00ebn\u00eb:\n16:2 \"Mos merr grua dhe mos ki bij e bija n\u00eb k\u00ebt\u00eb vend\".\n16:3 Sepse k\u00ebshtu thot\u00eb Zoti p\u00ebr bijt\u00eb dhe bijat q\u00eb kan\u00eb lindur n\u00eb k\u00ebt\u00eb vend dhe p\u00ebr n\u00ebnat q\u00eb i kan\u00eb pjell\u00eb dhe p\u00ebr et\u00ebrit q\u00eb i kan\u00eb z\u00ebn\u00eb n\u00eb k\u00ebt\u00eb vend:\n16:4 \"Ata do t\u00eb vdesin nga nj\u00eb vdekje rr\u00ebqeth\u00ebse; nuk do t\u00eb qahen dhe nuk do t\u00eb varrosen, por do t'i l\u00ebn\u00eb si pleh mbi faqen e dheut; do t\u00eb shfarosen nga shpata dhe nga uria, dhe kufomat e tyre do t\u00eb sh\u00ebrbejn\u00eb si ushqim p\u00ebr shpend\u00ebt e qiellit dhe p\u00ebr kafsh\u00ebt e tok\u00ebs\".\n16:5 Sepse k\u00ebshtu thot\u00eb Zoti: \"Mos hyni n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb e zis\u00eb dhe mos shkoni p\u00ebr ngush\u00ebllime dhe p\u00ebr t'i vajtuar, sepse un\u00eb kam hequr nga ky popull paqen time, mir\u00ebsin\u00eb time dhe m\u00ebshir\u00ebn time\", thot\u00eb Zoti.\n16:6 \"T\u00eb m\u00ebdhenj dhe t\u00eb vegj\u00ebl do t\u00eb vdesin n\u00eb k\u00ebt\u00eb vend; nuk do t\u00eb varrosen as do t\u00eb mbahet zia p\u00ebr ata, nuk do t\u00eb b\u00ebhen prerje as qethje flok\u00ebsh p\u00ebr ta.\n16:7 Nuk do t\u00eb thyhet buka p\u00ebr ata q\u00eb mbajn\u00eb zi p\u00ebr t'i ngush\u00eblluar p\u00ebr nj\u00eb t\u00eb vdekur dhe nuk do t'u jepet p\u00ebr t\u00eb pir\u00eb gota e ngush\u00ebllimit p\u00ebr atin e tyre dhe n\u00ebn\u00ebn e tyre.\n16:8 Mos hyni as n\u00eb nj\u00eb sht\u00ebpi banketi p\u00ebr t'u ulur bashk\u00eb me ta p\u00ebr t\u00eb ngr\u00ebn\u00eb dhe p\u00ebr t\u00eb pir\u00eb\".\n16:9 Sepse k\u00ebshtu thot\u00eb Zoti i ushtrive, Per\u00ebndia i Izraelit: \"Ja, un\u00eb do t\u00eb b\u00ebj q\u00eb t\u00eb pushoj\u00eb n\u00eb k\u00ebt\u00eb vend, para syve tuaj dhe n\u00eb dit\u00ebt tuaja, britma e g\u00ebzimit dhe britma e ngaz\u00ebllimit, z\u00ebri i dh\u00ebndrit dhe z\u00ebri i nuses.\n16:10 Dhe ka p\u00ebr t\u00eb ndodhur q\u00eb kur t'i shpall\u00ebsh k\u00ebtij populli t\u00ebr\u00eb k\u00ebto gj\u00ebra, do t\u00eb t\u00eb thon\u00eb: \"Pse Zoti ka shqiptuar kund\u00ebr nesh t\u00ebr\u00eb k\u00ebt\u00eb mjerim t\u00eb madh? Cila \u00ebsht\u00eb paudh\u00ebsia jon\u00eb? Cili \u00ebsht\u00eb m\u00ebkati q\u00eb kemi kryer kund\u00ebr Zotit, Per\u00ebndis\u00eb ton\u00eb?\".\n16:11 At\u00ebher\u00eb ti do t'u p\u00ebrgjigjesh atyre: Sepse et\u00ebrit tuaj m\u00eb kan\u00eb braktisur\", thot\u00eb Zoti, \"kan\u00eb shkuar pas per\u00ebndive t\u00eb tjera, u kan\u00eb sh\u00ebrbyer dhe kan\u00eb r\u00ebn\u00eb p\u00ebrmbys para tyre, m\u00eb kan\u00eb braktisur mua dhe nuk kan\u00eb respektuar ligjin tim.\n16:12 Dhe ju keni vepruar m\u00eb keq se et\u00ebrit tuaj, sepse ja, secili vepron sipas kryene\u00e7\u00ebsis\u00eb s\u00eb zemr\u00ebs s\u00eb tij t\u00eb keqe dhe nuk pranon t\u00eb m\u00eb d\u00ebgjoj\u00eb.\n16:13 Prandaj un\u00eb do t'ju d\u00ebboj nga ky vend n\u00eb nj\u00eb vend q\u00eb as ju, as et\u00ebrit tuaj nuk keni njohur dhe atje do t'u sh\u00ebrbeni per\u00ebndive t\u00eb tjera dit\u00ebn e nat\u00ebn, sepse un\u00eb nuk do t'ju fal\".\n16:14 \"Prandaj ja, po vijn\u00eb dit\u00ebt\", thot\u00eb Zoti, \"n\u00eb t\u00eb cilat nuk do t\u00eb thuhet m\u00eb: \"P\u00ebr Zotin e gjall\u00eb q\u00eb nxori bijt\u00eb e Izraelit nga vendi i Egjiptit\",\n16:15 por: \"P\u00ebr Zotin e gjall\u00eb q\u00eb nxori bijt\u00eb e Izraelit nga vendi i veriut dhe nga t\u00ebr\u00eb vendet ku i kishte shp\u00ebrndar\u00eb\". Dhe un\u00eb do t'i \u00e7oj p\u00ebrs\u00ebri n\u00eb vendin q\u00eb u kisha dh\u00ebn\u00eb et\u00ebrve t\u00eb tyre.\n16:16 Ja, un\u00eb do t\u00eb d\u00ebrgoj nj\u00eb num\u00ebr t\u00eb madh peshkatar\u00ebsh p\u00ebr t'i peshkuar\", thot\u00eb Zoti, \"dhe pastaj do t\u00eb d\u00ebrgoj nj\u00eb num\u00ebr t\u00eb madh gjahtar\u00ebsh p\u00ebr t'i gjuajtur n\u00eb \u00e7do mal, n\u00eb \u00e7do kod\u00ebr dhe n\u00eb t\u00eb \u00e7arat e shk\u00ebmbinjve.\n16:17 Sepse syt\u00eb e mi jan\u00eb mbi t\u00eb gjitha rrug\u00ebt e tyre, q\u00eb nuk jan\u00eb t\u00eb fshehura nga fytyra ime, dhe paudh\u00ebsit\u00eb e tyre nuk mbeten t\u00eb fshehura para syve t\u00eb mi.\n16:18 Para s\u00eb gjithash do t'i shpaguaj dyfish p\u00ebr paudh\u00ebsin\u00eb dhe m\u00ebkatin e tyre, sepse kan\u00eb p\u00ebrdhosur vendin tim me kufomat e idhujve t\u00eb tyre t\u00eb neveritsh\u00ebm dhe e kan\u00eb mbushur trash\u00ebgimin\u00eb time me gj\u00ebrat e tyre t\u00eb neveritshme\".\n16:19 O Zot, forca ime, kalaja ime dhe streha ime dit\u00ebn e fatkeq\u00ebsis\u00eb, te ti do t\u00eb vijn\u00eb kombet nga skajet e tok\u00ebs dhe do t\u00eb thon\u00eb: \"Et\u00ebrit tan\u00eb kan\u00eb trash\u00ebguar vet\u00ebm g\u00ebnjeshtra, kot\u00ebsi dhe gj\u00ebra q\u00eb nuk vlejn\u00eb asgj\u00eb\".\n16:20 \"A mundet t\u00eb shpik\u00eb njeriu per\u00ebndi, q\u00eb n\u00eb t\u00eb v\u00ebrtet\u00eb nuk jan\u00eb per\u00ebndi?\n16:21 Prandaj ja, k\u00ebt\u00eb radh\u00eb do t'u b\u00ebj t\u00eb njohur atyre, do t'u tregoj dor\u00ebn time dhe fuqin\u00eb time; dhe ata do t\u00eb m\u00ebsojn\u00eb q\u00eb emri im \u00ebsht\u00eb Zoti\".\n17:1 \"M\u00ebkati i Jud\u00ebs \u00ebsht\u00eb shkruar me nj\u00eb stilo hekuri, \u00ebsht\u00eb g\u00ebrvishur me nj\u00eb maj\u00eb diamanti mbi rras\u00ebn e zemr\u00ebs s\u00eb tyre dhe mbi brir\u00ebt e altar\u00ebve tuaj.\n17:2 Edhe djemt\u00eb e tyre mbajn\u00eb mend altar\u00ebt dhe Asherim\u00ebt e tyre pran\u00eb drur\u00ebve t\u00eb gjelb\u00ebr mbi kodrat e larta.\n17:3 O mali im n\u00eb ara, un\u00eb do t'ia braktis pla\u00e7kitjes pasurit\u00eb e tua, t\u00ebr\u00eb thesaret e tu dhe vendet e tua t\u00eb larta, p\u00ebr shkak t\u00eb m\u00ebkatit q\u00eb \u00ebsht\u00eb i pranish\u00ebm n\u00eb t\u00ebr\u00eb territorin t\u00ebnd.\n17:4 K\u00ebshtu p\u00ebr fajin t\u00ebnd do t\u00eb humbas\u00ebsh trash\u00ebgimin\u00eb q\u00eb t\u00eb kisha dh\u00ebn\u00eb dhe do t\u00eb b\u00ebj q\u00eb t'u sh\u00ebrbesh armiqve t\u00eb tu n\u00eb nj\u00eb vend q\u00eb ti nuk e njeh, sepse keni ndezur nj\u00eb zjarr n\u00eb zem\u00ebrimin tim, q\u00eb do t\u00eb flak\u00ebroj\u00eb gjithnj\u00eb\".\n17:5 K\u00ebshtu thot\u00eb Zoti: \"Mallkuar qoft\u00eb njeriu q\u00eb ka besim te njeriu dhe e b\u00ebn nga mishi krahun e tij, dhe zemra e t\u00eb cilit largohet nga Zoti!\n17:6 Ai do t\u00eb jet\u00eb si nj\u00eb bruk\u00eb n\u00eb shkret\u00ebtir\u00eb; kur vjen e mira, nuk ka p\u00ebr ta par\u00eb. Do t\u00eb banoj\u00eb n\u00eb vende t\u00eb thata n\u00eb shkret\u00ebtir\u00eb, n\u00eb nj\u00eb tok\u00eb t\u00eb kripur pa banor\u00eb.\n17:7 Lum ai njeri q\u00eb beson te Zoti dhe besimi i t\u00eb cilit \u00ebsht\u00eb Zoti!\n17:8 Ai do t\u00eb jet\u00eb si nj\u00eb pem\u00eb i mbjell\u00eb pran\u00eb ujit, q\u00eb i shtrin rr\u00ebnj\u00ebt e tij gjat\u00eb lumit. Nuk do ta ndjej\u00eb kur vjen vapa dhe gjethet e tij do t\u00eb mbeten t\u00eb gjelbra; n\u00eb vitin e that\u00ebsir\u00ebs nuk do t\u00eb ket\u00eb asnj\u00eb shqet\u00ebsim dhe do t\u00eb vazhdoj\u00eb t\u00eb mbaj\u00eb fryte.\n17:9 Zemra g\u00ebnjehet m\u00eb tep\u00ebr se \u00e7do gj\u00eb tjet\u00ebr dhe s\u00ebmuret n\u00eb m\u00ebnyr\u00eb t\u00eb pash\u00ebrueshme; kush mund ta njoh\u00eb at\u00eb?\n17:10 Un\u00eb, Zoti, hetoj zemr\u00ebn, v\u00eb n\u00eb prov\u00eb mendjen p\u00ebr t'i dh\u00ebn\u00eb secilit sipas rrug\u00ebve t\u00eb tij, sipas frytit t\u00eb veprimeve t\u00eb tij.\n17:11 Kush fiton pasuri n\u00eb m\u00ebnyr\u00eb t\u00eb padrejt\u00eb \u00ebsht\u00eb si th\u00ebll\u00ebza q\u00eb ngroh vez\u00eb q\u00eb nuk i ka b\u00ebr\u00eb vet\u00eb; n\u00eb mes t\u00eb dit\u00ebve t\u00eb tij ka p\u00ebr t'i l\u00ebn\u00eb dhe n\u00eb fund do t\u00eb gjendet i shushatur\".\n17:12 Froni i lavdis\u00eb s\u00eb shk\u00eblqyer q\u00eb n\u00eb fillim \u00ebsht\u00eb vendi i shenjt\u00ebrores son\u00eb.\n17:13 O Zot, shpresa e Izraelit, t\u00ebr\u00eb ata q\u00eb t\u00eb braktisin do t\u00eb turp\u00ebrohen. \"Ata q\u00eb largohen nga un\u00eb do t\u00eb jen\u00eb t\u00eb shkruar n\u00eb tok\u00eb, sepse e kan\u00eb braktisur Zotin, burimin e ujit t\u00eb gjall\u00eb\".\n17:14 Sh\u00ebrom\u00eb, o Zot, dhe do t\u00eb sh\u00ebrohem, shp\u00ebtom\u00eb dhe do t\u00eb shp\u00ebtoj, sepse ti je lavdia ime.\n17:15 Ja, ata m\u00eb thon\u00eb: \"Ku \u00ebsht\u00eb fjala e Zotit? Le t\u00eb realizohet tani!\"\n17:16 Megjithat\u00eb un\u00eb nuk refuzova t\u00eb jem bariu i tyre duke t\u00eb ndjekur ty, as d\u00ebshirova dit\u00ebn e kobshme. Ti e di at\u00eb q\u00eb doli nga goja ime, sepse b\u00ebhej n\u00eb pranin\u00eb t\u00ebnde.\n17:17 Mos u b\u00ebj p\u00ebr mua nj\u00eb frik\u00eb; ti je streha ime dit\u00ebn e fatkeq\u00ebsis\u00eb.\n17:18 Qofshin t\u00eb turp\u00ebruar p\u00ebrndjek\u00ebsit e mi, por mos qofsha un\u00eb i turp\u00ebruar; qofshin t\u00eb turp\u00ebruar ata, por mos qofsha i turp\u00ebruar un\u00eb; sill mbi ta dit\u00ebn e fatkeq\u00ebsis\u00eb dhe shkat\u00ebrroji me nj\u00eb shkat\u00ebrrim t\u00eb dyfisht\u00eb!\n17:19 K\u00ebshtu m\u00eb ka th\u00ebn\u00eb Zoti: \"Shko dhe ndalu te porta e bijve t\u00eb popullit, n\u00ebp\u00ebr t\u00eb cil\u00ebn hyjn\u00eb dhe dalin mbret\u00ebrit e Jud\u00ebs dhe pran\u00eb t\u00eb gjitha portave t\u00eb Jeruzalemit,\n17:20 dhe u thuaj atyre: D\u00ebgjoni fjal\u00ebn e Zotit, o mbret\u00ebr t\u00eb Jud\u00ebs, dhe t\u00ebr\u00eb Juda dhe ju t\u00eb gjith\u00eb banor\u00eb t\u00eb Jeruzalemit, q\u00eb hyni n\u00ebp\u00ebr k\u00ebto porta\".\n17:21 K\u00ebshtu thot\u00eb Zoti: \"Kujdesuni p\u00ebr veten tuaj dhe mos mbartni asnj\u00eb pesh\u00eb dhe mos e futni n\u00ebp\u00ebr portat e Jeruzalemit dit\u00ebn e shtun\u00eb.\n17:22 Mos mbartni asnj\u00eb pesh\u00eb jasht\u00eb sht\u00ebpive tuaja dhe mos kryeni asnj\u00eb pun\u00eb dit\u00ebn e shtun\u00eb, por shenjt\u00ebroni dit\u00ebn e shtun\u00eb, ashtu si\u00e7 i kam urdh\u00ebruar et\u00ebrit tuaj.\n17:23 Por ata nuk d\u00ebgjuan as i vun\u00eb veshin, por ngurt\u00ebsuan zverkun e tyre p\u00ebr t\u00eb mos d\u00ebgjuar dhe p\u00ebr t\u00eb mos pranuar m\u00ebsime.\n17:24 K\u00ebshtu do t\u00eb ndodh\u00eb q\u00eb, n\u00eb qoft\u00eb se do t\u00eb d\u00ebgjoni me kujdes\", thot\u00eb Zoti, \"n\u00eb rast se b\u00ebni q\u00eb t\u00eb mos hyj\u00eb asnj\u00eb pesh\u00eb n\u00ebp\u00ebr portat e k\u00ebtij qyteti dit\u00ebn e shtun\u00eb, por do ta shenjt\u00ebroni dit\u00ebn e shtun\u00eb dhe nuk do t\u00eb b\u00ebni asnj\u00eb pun\u00eb gjat\u00eb asaj dite,\n17:25 at\u00ebher\u00eb mbret\u00ebrit dhe princat q\u00eb rrin\u00eb ulur mbi fronin e Davidit do t\u00eb hyjn\u00eb nga portat e k\u00ebtij qyteti t\u00eb hipur mbi qerre dhe mbi kuaj, ata, princat e tyre, njer\u00ebzit e Jud\u00ebs dhe banor\u00ebt e Jeruzalemit; dhe ky qytet do t\u00eb banohet p\u00ebrjet\u00eb.\n17:26 Do t\u00eb vijn\u00eb pastaj nga qytetet e Jud\u00ebs, nga rrethinat e Jeruzalemit, nga vendi i Beniaminit, nga ult\u00ebsira, nga malet dhe nga Negevi, duke sjell\u00eb olokauste, flijime, blatime ushqimore dhe temjan dhe duke ofruar flijime fal\u00ebnderimi n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb e Zotit.\n17:27 Por n\u00eb rast se nuk do t\u00eb m\u00eb d\u00ebgjoni, duke shenjt\u00ebruar dit\u00ebn e shtun\u00eb: duke mos mbartur pesha dhe duke mos i futur n\u00ebp\u00ebr portat e Jeruzalemit dit\u00ebn e shtun\u00eb, un\u00eb do t\u00eb ndez nj\u00eb zjarr n\u00eb portat e tij; ai do t\u00eb p\u00ebrpij\u00eb pallatet e Jeruzalemit dhe nuk do t\u00eb shuhet\".\n18:1 Fjala iu drejtua Jeremias nga Zoti, duke i th\u00ebn\u00eb:\n18:2 \"\u00c7ohu dhe zbrit n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb e po\u00e7arit, dhe atje do t\u00eb d\u00ebgjosh fjal\u00ebt e mia\".\n18:3 At\u00ebher\u00eb un\u00eb zbrita n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb e po\u00e7arit, dhe ja ai po b\u00ebnte nj\u00eb pun\u00eb te rrota.\n18:4 Por po\u00e7i q\u00eb po b\u00ebnte me argjil\u00ebn u prish n\u00eb duart e po\u00e7arit. K\u00ebshtu duke e filluar p\u00ebrs\u00ebri pun\u00ebn, ai b\u00ebri me t\u00eb nj\u00eb po\u00e7 tjet\u00ebr, q\u00eb iu duk i mir\u00eb atij.\n18:5 At\u00ebher\u00eb fjala e Zotit m'u drejtua duke th\u00ebn\u00eb:\n18:6 \"O sht\u00ebpi e Izraelit, a nuk mund t\u00eb b\u00ebj un\u00eb me ju, ashtu si\u00e7 b\u00ebri ky po\u00e7ar?\", thot\u00eb Zoti. \"Ja, ashtu si \u00ebsht\u00eb argjila n\u00eb duart e po\u00e7arit, k\u00ebshtu jeni ju n\u00eb duart e mia, o sht\u00ebpi e Izraelit!\n18:7 Nga nj\u00eb her\u00eb p\u00ebr nj\u00eb komb dhe p\u00ebr nj\u00eb mbret\u00ebri, un\u00eb flas dhe them se duhet \u00e7rr\u00ebnjosur, rr\u00ebzuar dhe shkat\u00ebrruar;\n18:8 por n\u00eb rast se ai komb kund\u00ebr t\u00eb cilit kam folur heq dor\u00eb nga lig\u00ebsia e tij, un\u00eb pendohem p\u00ebr t\u00eb keqen q\u00eb kisha menduar t'i b\u00ebja.\n18:9 Her\u00eb tjet\u00ebr p\u00ebr nj\u00eb komb dhe p\u00ebr nj\u00eb mbret\u00ebri, un\u00eb flas p\u00ebr nd\u00ebrtim dhe p\u00ebr t\u00eb mbjella;\n18:10 por n\u00eb rast se ai komb ose ajo mbret\u00ebri b\u00ebn at\u00eb q\u00eb \u00ebsht\u00eb e keqe n\u00eb syt\u00eb e mi, duke mos e d\u00ebgjuar z\u00ebrin tim, un\u00eb pendohem p\u00ebr t\u00eb mir\u00ebn q\u00eb i kisha premtuar t'i b\u00ebja.\n18:11 Prandaj tani folu njer\u00ebzve t\u00eb Jud\u00ebs dhe banor\u00ebve t\u00eb Jeruzalemit, dhe u thuaj: K\u00ebshtu thot\u00eb Zoti: Ja, un\u00eb kam p\u00ebrgatitur kund\u00ebr jush t\u00eb keqen dhe nj\u00eb plan kund\u00ebr jush. Tani le t\u00eb heq\u00eb dor\u00eb secili\n18:12 Por ata thon\u00eb: \"\u00c9sht\u00eb e kot\u00eb; ne duam t\u00eb ecim duke ndjekur mendimet tona dhe d\u00ebshirojm\u00eb t\u00eb veprojm\u00eb sipas kryene\u00e7\u00ebsis\u00eb s\u00eb zemr\u00ebs son\u00eb t\u00eb keqe.\n18:13 Prandaj k\u00ebshtu thot\u00eb Zoti: \"Pyesni, pra, midis kombeve kush ka d\u00ebgjuar gj\u00ebra t\u00eb tilla. Virgj\u00ebresha e Izraelit ka b\u00ebr\u00eb nj\u00eb gj\u00eb t\u00eb llahtarshme.\n18:14 A do t\u00eb zhduket vall\u00eb bora e Libanit nga shk\u00ebmbinjt\u00eb q\u00eb lartohen p\u00ebrmbi vendin?, ose a do t\u00eb thahen vall\u00eb ujrat e rrjedhsh\u00ebm t\u00eb ftohta t\u00eb nj\u00eb toke t\u00eb huaj?\n18:15 Megjithat\u00eb populli im m\u00eb ka harruar; u djegin temjan idhujve t\u00eb kot\u00eb, q\u00eb i kan\u00eb b\u00ebr\u00eb t\u00eb pengohen n\u00eb rrug\u00ebt e tyre, n\u00eb shtigjet e lashta, p\u00ebr t\u00eb ecur n\u00eb rrug\u00ebt dyt\u00ebsore dhe jo n\u00eb rrug\u00ebn kryesore,\n18:16 duke e b\u00ebr\u00eb vendin e tyre nj\u00eb shkat\u00ebrrim, nj\u00eb objekt talljeje t\u00eb vashdueshme; k\u00ebshtu q\u00eb t\u00ebr\u00eb ata q\u00eb do t\u00eb kalojn\u00eb andej do t\u00eb mbeten t\u00eb habitur dhe do t\u00eb tundin kok\u00ebn.\n18:17 Un\u00eb do t'i shp\u00ebrndaj p\u00ebrpara armikut ashtu si vepron era e lindjes. Dit\u00ebn e mjerimit t\u00eb tyre do t'u tregoj kurrizin dhe jo fytyr\u00ebn\".\n18:18 Pastaj ata than\u00eb: \"Ejani dhe t\u00eb kurdisim komplote kund\u00ebr Jeremias, sepse ligji nuk do t'i mungoj\u00eb priftit as k\u00ebshilla t\u00eb urtit dhe as fjala profetit. Ejani, ta godasim me gjuh\u00ebn dhe t\u00eb mos i kushtojm\u00eb kujdes asnj\u00ebr\u00ebs prej fjal\u00ebve t\u00eb tij\".\n18:19 Kushtom\u00eb kujdes, o Zot, dhe d\u00ebgjo z\u00ebrin e atyre q\u00eb grinden me mua.\n18:20 A shp\u00ebrblehet vall\u00eb e mira me t\u00eb keqen? Sepse ata i kan\u00eb hapur nj\u00eb grop\u00eb jet\u00ebs sime. Kujto se jam paraqitur para teje p\u00ebr t\u00eb folur n\u00eb favor t\u00eb tyre dhe p\u00ebr t\u00eb larguar prej tyre zem\u00ebrimin t\u00ebnd.\n18:21 Prandaj braktisi uris\u00eb bijt\u00eb e tyre dhe jepi n\u00eb pushtetin e shpat\u00ebs; grat\u00eb e tyre mbetshin pa f\u00ebmij\u00eb dhe t\u00eb veja, burrat e tyre u plagosshin p\u00ebr vdekje; t\u00eb rinjt\u00eb e tyre u vrafshin nga shpata n\u00eb betej\u00eb.\n18:22 U d\u00ebgjoft\u00eb nj\u00eb britm\u00eb nga sht\u00ebpit\u00eb e tyre, kur do t\u00eb l\u00ebshosh papritmas mbi ta nj\u00eb aradhe ushtar\u00ebsh, sepse kan\u00eb hapur nj\u00eb grop\u00eb p\u00ebr t\u00eb m\u00eb kapur dhe kan\u00eb ngritur leqe te k\u00ebmb\u00ebt e mia.\n18:23 Por ti o Zot, i njeh t\u00ebr\u00eb q\u00ebllimet e tyre kund\u00ebr meje p\u00ebr t\u00eb shkaktuar vdekjen time; mos ua fal paudh\u00ebsin\u00eb e tyre, mos fshij m\u00ebkatin e tyre nga prania jote. U rr\u00ebzofshin para teje. Trajtoji ashp\u00ebr dit\u00ebn e zem\u00ebrimit t\u00ebnd.\n19:1 K\u00ebshtu ka th\u00ebn\u00eb Zoti: \"Shko e bli nj\u00eb po\u00e7 balte p\u00ebr uj\u00eb; pastaj merr disa pleq nga populli dhe disa pleq nga prift\u00ebrinjt\u00eb\n19:2 dhe dil n\u00eb drejtim t\u00eb lugin\u00ebs s\u00eb birit t\u00eb Hinomit q\u00eb ndodhet n\u00eb hyrje t\u00eb Port\u00ebs s\u00eb po\u00e7eris\u00eb dhe aty shpall fjal\u00ebt q\u00eb do t\u00eb t\u00eb them.\n19:3 Do t\u00eb thuash k\u00ebshtu: D\u00ebgjoni fjal\u00ebn e Zotit, o mbret i Jud\u00ebs dhe banor\u00eb t\u00eb Jeruzalemit. K\u00ebshtu thot\u00eb Zoti i ushtrive, Per\u00ebndia i Izraelit: Ja, un\u00eb do t\u00eb sjell mbi k\u00ebt\u00eb vend nj\u00eb fatkeq\u00ebsi t\u00eb till\u00eb q\u00eb do t\u00eb b\u00ebj\u00eb t\u00eb shungullojn\u00eb vesh\u00ebt e cilitdo q\u00eb do ta d\u00ebgjoj\u00eb,\n19:4 sepse m\u00eb kan\u00eb braktisur, kan\u00eb p\u00ebrdhosur k\u00ebt\u00eb vend dhe u kan\u00eb djegur temjan per\u00ebndive t\u00eb tjera, q\u00eb nuk i njihnin as ata vet\u00eb, as et\u00ebrit e tyre, as mbret\u00ebrit e Jud\u00ebs, dhe e kan\u00eb mbushur k\u00ebt\u00eb vend me gjakun e t\u00eb pafajm\u00ebve;\n19:5 i kan\u00eb nd\u00ebrtuar vendet e larta Baalit p\u00ebr t\u00eb djegur bijt\u00eb e tyre n\u00eb zjarr si olokaust Baalit, gj\u00eb q\u00eb nuk kisha urdh\u00ebruar dhe p\u00ebr t\u00eb cil\u00ebn nuk kisha folur kurr\u00eb dhe nuk m\u00eb kishte shkuar nd\u00ebr mend.\n19:6 Prandaj ja, dit\u00ebt po vijn\u00eb\", thot\u00eb Zoti, \"kur ky vend nuk do t\u00eb quhet m\u00eb \"Tofet\", as \"Lugina e birit t\u00eb Hinomit\", por \"Lugina e masakr\u00ebs\".\n19:7 Un\u00eb do t'i b\u00ebj t\u00eb kota q\u00ebllimet e Jud\u00ebs dhe t\u00eb Jeruzalemit n\u00eb k\u00ebt\u00eb vend dhe do t\u00eb b\u00ebj q\u00eb t\u00eb rr\u00ebzohen nga shpata p\u00ebrpara armiqve t\u00eb tyre, dhe nga dora e atyre q\u00eb k\u00ebrkojn\u00eb jet\u00ebn e tyre, dhe do t'ua jap kufomat e tyre si ushqim shpend\u00ebve t\u00eb qiellit dhe kafsh\u00ebve t\u00eb tok\u00ebs.\n19:8 Do ta katandis k\u00ebt\u00eb qytet n\u00eb nj\u00eb shkat\u00ebrrim dhe n\u00eb nj\u00eb objekt talljeje; kushdo q\u00eb do t'i kaloj\u00eb pran\u00eb do t\u00eb mbetet i habitur dhe do t\u00eb filloj\u00eb t\u00eb fishk\u00eblloj\u00eb p\u00ebr t\u00ebr\u00eb plag\u00ebt e tij.\n19:9 Do t\u00eb b\u00ebj t\u00eb han\u00eb mishin e bijve t\u00eb tyre dhe mishin e bijave t\u00eb tyre dhe do t\u00eb han\u00eb mishin e nj\u00ebri tjetrit gjat\u00eb rrethimit dhe shtr\u00ebnges\u00ebs n\u00eb t\u00eb cilat do t'i ngushtojn\u00eb armiqt\u00eb e tyre dhe ata q\u00eb k\u00ebrkojn\u00eb jet\u00ebn e tyre.\n19:10 Pastaj do t\u00eb thyesh po\u00e7in n\u00eb prani t\u00eb atyre njer\u00ebzve q\u00eb do t\u00eb ken\u00eb ardhur me ty\n19:11 dhe do t'u thuash atyre: K\u00ebshtu thot\u00eb Zoti i ushtrive: K\u00ebshtu do t\u00eb cop\u00ebtoj k\u00ebt\u00eb popull dhe k\u00ebt\u00eb qytet, ashtu si cop\u00ebtohet nj\u00eb po\u00e7 balte, q\u00eb nuk mund t\u00eb ndreqet m\u00eb; at\u00ebher\u00eb do t'i varrosin t\u00eb vdekurit n\u00eb Tofet, sepse nuk do t\u00eb ket\u00eb m\u00eb vend p\u00ebr t'i varrosur.\n19:12 K\u00ebshtu do t\u00eb veproj n\u00eb k\u00ebt\u00eb vend, thot\u00eb Zoti, dhe me banor\u00ebt e tij, duke e b\u00ebr\u00eb k\u00ebt\u00eb qytet si Tofeti.\n19:13 Sht\u00ebpit\u00eb e Jeruzalemit dhe sht\u00ebpit\u00eb e mbret\u00ebrve t\u00eb Jud\u00ebs do t\u00eb jen\u00eb t\u00eb papastra ashtu si vendi i Tofetit q\u00eb jan\u00eb t\u00eb gjitha sht\u00ebpit\u00eb mbi \u00e7atit\u00eb e t\u00eb cilave i kan\u00eb djegur temjan t\u00ebr\u00eb ushtris\u00eb s\u00eb qiellit dhe u kan\u00eb b\u00ebr\u00eb libacione per\u00ebndive t\u00eb tjera\".\n19:14 Pastaj Jeremia u kthye nga Tofeti, ku Zoti e kishte d\u00ebrguar t\u00eb profetizonte, u ndal tek oborri i sht\u00ebpis\u00eb t\u00eb Zotit dhe i tha t\u00ebr\u00eb popullit:\n19:15 \"K\u00ebshtu thot\u00eb Zoti i ushtrive, Per\u00ebndia i Izraelit: Ja, un\u00eb po sjell mbi k\u00ebt\u00eb qytet dhe mbi t\u00eb gjitha lagjet e tij t\u00eb jashtme t\u00ebr\u00eb t\u00eb keqen q\u00eb shqiptova kund\u00ebr tij, sepse kan\u00eb fort\u00ebsuar qaf\u00ebn e tyre p\u00ebr t\u00eb mos d\u00ebgjuar fjal\u00ebt e mia\".\n20:1 Pashhuri, bir i Imerit, prift dhe shef i kryeintendent\u00ebve n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb e Zotit, d\u00ebgjoi Jeremian q\u00eb profetizonte k\u00ebto gj\u00ebra.\n20:2 At\u00ebher\u00eb Pashhuri rrahu profetin Jeremia dhe e futi n\u00eb burgun q\u00eb ndodhej n\u00eb port\u00ebn e sip\u00ebrme t\u00eb Beniaminit pran\u00eb sht\u00ebpis\u00eb t\u00eb Zotit.\n20:3 T\u00eb nes\u00ebrmen Pashhuri e nxori nga burgu Jeremian. Jeremia i tha: \"Zoti nuk t\u00eb quan m\u00eb Pashhur, por Magor-Misabib.\n20:4 Sepse k\u00ebshtu thot\u00eb Zoti: Ja, un\u00eb do t\u00eb t\u00eb braktis ty dhe t\u00ebr\u00eb shok\u00ebt e tu n\u00eb dor\u00eb t\u00eb tmerrit; ata do t\u00eb bien nga shpata e armiqve t\u00eb tyre dhe syt\u00eb e tu kan\u00eb p\u00ebr ta par\u00eb. Do ta jap t\u00ebr\u00eb Jud\u00ebn n\u00eb duart e mbretit t\u00eb Babilonis\u00eb, q\u00eb do t'i \u00e7oj\u00eb n\u00eb rob\u00ebri n\u00eb Babiloni dhe do t'i godas\u00eb me shpat\u00eb.\n20:5 P\u00ebrve\u00e7 k\u00ebsaj t\u00ebr\u00eb pasurit\u00eb e k\u00ebtij qyteti, t\u00ebr\u00eb prodhimin e mundit t\u00eb tij dhe t\u00eb gjitha sendet e tij t\u00eb \u00e7muara, po, do t'i jap t\u00ebr\u00eb thesaret e mbret\u00ebrve t\u00eb Jud\u00ebs n\u00eb dor\u00eb t\u00eb armiqve t\u00eb tyre q\u00eb do t'i pla\u00e7kisin, do t'i marrin dhe do t'i \u00e7ojn\u00eb n\u00eb Babiloni.\n20:6 Dhe ti, Pashhur, dhe t\u00ebr\u00eb ata q\u00eb banojn\u00eb n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb t\u00ebnde, do t\u00eb shkoni n\u00eb rob\u00ebri; do t\u00eb shkosh n\u00eb Babiloni, aty ke p\u00ebr t\u00eb vdekur dhe aty ke p\u00ebr t'u varrosur, ti dhe t\u00ebr\u00eb miqt\u00eb e tu t\u00eb cil\u00ebve u ke profetizuar g\u00ebnjeshtra\".\n20:7 Ti m\u00eb ke bindur, o Zot, dhe un\u00eb e lash\u00eb veten t\u00eb bindem; ti je m\u00eb i fort\u00eb se un\u00eb dhe fitove. Jam b\u00ebr\u00eb objekt talljesh \u00e7do dit\u00eb; kushdo tallet me mua.\n20:8 Sepse sa her\u00eb q\u00eb flas, un\u00eb b\u00ebrtas dhe shpall: \"Dhun\u00eb dhe pla\u00e7kitje!\". Po, fjala e Zotit \u00ebsht\u00eb p\u00ebr mua nj\u00eb shkak turpi dhe talljeje \u00e7do dit\u00eb.\n20:9 At\u00ebher\u00eb un\u00eb thash\u00eb: \"Nuk do ta p\u00ebrmend m\u00eb dhe nuk do t\u00eb flas m\u00eb n\u00eb em\u00ebr t\u00eb tij\". Por fjala e tij ishte n\u00eb zemr\u00ebn time si nj\u00eb zjarr flak\u00ebrues, i mbyllur n\u00eb kockat e mia; p\u00ebrpiqesha ta p\u00ebrmbaja, por nuk mundesha.\n20:10 D\u00ebgjoja shpifjet e shum\u00eb vetave: \"Tmerr rreth e qark! Paditeni dhe do ta padisim!\". T\u00ebr\u00eb ata me t\u00eb cil\u00ebt jetoja n\u00eb paqe prisnin q\u00eb un\u00eb t\u00eb pengohesha dhe thonin: \"Ndofta do t\u00eb bindet, k\u00ebshtu ne do t\u00eb kemi ep\u00ebrsi mbi t\u00eb dhe do t\u00eb hakmerremi kund\u00ebr tij\".\n20:11 Por Zoti \u00ebsht\u00eb me mua si nj\u00eb hero i fuqish\u00ebm; prandaj ndjek\u00ebsit e mi do t\u00eb pengohen dhe nuk do t\u00eb ken\u00eb ep\u00ebrsi; do t\u00eb turp\u00ebrohen me t\u00eb madhe, sepse nuk do t'ia dalin mban\u00eb; turpi i tyre do t\u00eb jet\u00eb i p\u00ebrjetsh\u00ebm dhe nuk do t\u00eb harrohet.\n20:12 Por ti, o Zot i ushtrive, q\u00eb provon t\u00eb drejtin dhe heton mendjen dhe zemr\u00ebn, tregom\u00eb hakmarrjen t\u00ebnde mbi ta, sepse ty t\u00eb kam besuar \u00e7\u00ebshtjen time.\n20:13 K\u00ebndojini Zotit, l\u00ebvdoni Zotin, sepse ka \u00e7liruar jet\u00ebn e nevojtarit nga dora e keqb\u00ebr\u00ebsve.\n20:14 Mallkuar qoft\u00eb dita n\u00eb t\u00eb cil\u00ebn linda! Mos qoft\u00eb e bekuar dita n\u00eb t\u00eb cil\u00ebn n\u00ebna ime m\u00eb lindi!\n20:15 Mallkuar qoft\u00eb njeriu q\u00eb i shpuri lajmin atit tim, duke th\u00ebn\u00eb: \"T\u00eb ka lindur nj\u00eb bir mashkull\", gj\u00eb q\u00eb e mbushi me g\u00ebzim.\n20:16 Qoft\u00eb ai njeri si qytetet q\u00eb Zoti ka shkat\u00ebrruar pa kurrfar\u00eb keqardhje. D\u00ebgjoft\u00eb klithm\u00ebn n\u00eb m\u00ebngjes dhe zhurmat e luft\u00ebs n\u00eb mesdit\u00eb,\n20:17 sepse nuk m\u00eb kan\u00eb b\u00ebr\u00eb t\u00eb vdes n\u00eb bark t\u00eb n\u00ebn\u00ebs; k\u00ebshtu n\u00ebna ime do t\u00eb ishte varri im dhe barku i saj i ngarkuar p\u00ebr gjithnj\u00eb.\n20:18 Pse kam dal\u00eb nga barku i n\u00ebn\u00ebs, p\u00ebr t\u00eb par\u00eb vuajtje, dhembje dhe p\u00ebr t'i mbaruar dit\u00ebt e mia me turp?\n21:1 Fjala q\u00eb iu drejtua Jeremias nga Zoti, kur mbreti Sedekia i d\u00ebrgoi Pashhurin, birin e Malkiahut dhe Sofonien, birin e Malklahut, priftit, p\u00ebr t'i th\u00ebn\u00eb:\n21:2 \"Konsulto, pra, p\u00ebr ne Zotin, sepse Nebukadnetsari, mbreti i Babilonis\u00eb, b\u00ebn luft\u00eb kund\u00ebr nesh. Ndofta Zoti do t\u00eb veproj\u00eb me ne sipas t\u00eb gjitha mrekullive t\u00eb tij, dhe ai do t\u00eb t\u00ebrhiqet nga ne\".\n21:3 At\u00ebher\u00eb Jeremia u tha atyre: \"Do t'i thoni k\u00ebshtu Sekedias:\n21:4 K\u00ebshtu thot\u00eb Zoti, Per\u00ebndia i Izraelit: Ja, un\u00eb do t\u00eb b\u00ebj q\u00eb t\u00eb t\u00ebrhiqen arm\u00ebt e luft\u00ebs q\u00eb jan\u00eb n\u00eb duart tuaja, me t\u00eb cilat po luftoni kund\u00ebr mbretit t\u00eb Babilonis\u00eb, kund\u00ebr Kaldeasve q\u00eb ju rrethojn\u00eb jasht\u00eb mureve, dhe do t'i grumbulloj n\u00eb mes t\u00eb k\u00ebtij qyteti.\n21:5 Un\u00eb vet\u00eb do t\u00eb luftoj kund\u00ebr jush me dor\u00ebn e shtrir\u00eb dhe me krah\u00eb t\u00eb fuqish\u00ebm, me zem\u00ebrim, me t\u00ebrbim dhe me indinjat\u00eb t\u00eb madhe.\n21:6 Do t'i q\u00eblloj banor\u00ebt e k\u00ebtij qyteti, si njer\u00ebzit ashtu edhe kafsh\u00ebt; ata do t\u00eb vdesin nga nj\u00eb murtaj\u00eb e madhe.\n21:7 Mbas k\u00ebsaj\", thot\u00eb Zoti, \"do t\u00eb jap Sedekian, mbretin e Jud\u00ebs, dhe sh\u00ebrb\u00ebtor\u00ebt e tij, popullin dhe ata q\u00eb n\u00eb k\u00ebt\u00eb qytet do t\u00eb ken\u00eb shp\u00ebtuar nga murtaja, nga shpata nga uria, n\u00eb dor\u00eb t\u00eb Nebukadnetsarit, mbretit t\u00eb Babilonis\u00eb, n\u00eb dor\u00eb t\u00eb armiqve t\u00eb tyre dhe n\u00eb dor\u00eb t\u00eb atyre q\u00eb k\u00ebrkojn\u00eb jet\u00ebn e tyre. Ai do t'i vras\u00eb me shpat\u00eb: nuk ka p\u00ebr t'i falur, as nuk do t'i vij\u00eb keq dhe as nuk do t\u00eb ket\u00eb m\u00ebshir\u00eb p\u00ebr ta.\n21:8 Dhe k\u00ebtij populli do t'i thuash: K\u00ebshtu thot\u00eb Zoti: Ja, un\u00eb v\u00eb para jush rrug\u00ebn e jet\u00ebs dhe rrug\u00ebn e vdekjes.\n21:9 Ai q\u00eb mbetet n\u00eb k\u00ebt\u00eb qytet ka p\u00ebr t\u00eb vdekur nga shpata, nga uria dhe nga murtaja; por ai q\u00eb ka p\u00ebr t\u00eb dal\u00eb dhe do t'u dor\u00ebzohet Kaldeasve q\u00eb ju rrethojn\u00eb ka p\u00ebr t\u00eb jetuar dhe do t\u00eb ket\u00eb si pre jet\u00ebn e tij.\n21:10 Sepse un\u00eb e kam kthyer fytyr\u00ebn time kund\u00ebr k\u00ebtij qyteti p\u00ebr fat t\u00eb keq dhe jo p\u00ebr t\u00eb mir\u00eb\", thot\u00eb Zoti. \"Ai do t'i jepet n\u00eb dor\u00eb mbretit t\u00eb Babilonis\u00eb dhe ai do ta djeg\u00eb me zjarr\".\n21:11 N\u00eb sht\u00ebpin\u00eb e mbret\u00ebrve t\u00eb Jud\u00ebs do t\u00eb thuash: \"D\u00ebgjoni fjal\u00ebn e Zotit:\n21:12 O sht\u00ebpia e Davidit\", k\u00ebshtu thot\u00eb Zoti: \"Ushtroni drejt\u00ebsin\u00eb q\u00eb n\u00eb m\u00ebngjes dhe \u00e7liroheni at\u00eb q\u00eb e kan\u00eb vjedhur nga dora e shtyp\u00ebsit, me q\u00ebllim q\u00eb zem\u00ebrimi im t\u00eb mos shp\u00ebrthej\u00eb si zjarr dhe t\u00eb djeg\u00eb pa qen\u00eb njeri n\u00eb gjendje ta shuaj\u00eb, p\u00ebr t\u00eb shkak t\u00eb lig\u00ebsis\u00eb s\u00eb veprimeve tuaja.\n21:13 Ja ku jam kund\u00ebr teje, o banuese e lugin\u00ebs, shk\u00ebmb i fush\u00ebs\", thot\u00eb Zoti. \"Ju q\u00eb thoni: \"Kush do t\u00eb zbres\u00eb kund\u00ebr nesh? Kush ka p\u00ebr t\u00eb hyr\u00eb n\u00eb banesat tona?\",\n21:14 un\u00eb do t'ju d\u00ebnoj sipas frytit t\u00eb veprimeve tuaja\", thot\u00eb Zoti, \"dhe do t'i v\u00eb zjarr pyllit t\u00eb tij, q\u00eb do t\u00eb gllab\u00ebroj\u00eb t\u00eb gjitha gj\u00ebrat q\u00eb ka p\u00ebrreth\".\n22:1 K\u00ebshtu thot\u00eb Zoti: \"Zbrit n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb e mbretit t\u00eb Jud\u00ebs dhe aty shqipto k\u00ebto fjal\u00eb,\n22:2 duke th\u00ebn\u00eb: D\u00ebgjo fjal\u00ebn e Zotit, o mbret i Jud\u00ebs, q\u00eb rri ulur mbi fronin e Davidit, ti, sh\u00ebrb\u00ebtor\u00ebt e tu dhe populli yt, q\u00eb hyni n\u00ebp\u00ebr k\u00ebto porta.\n22:3 K\u00ebshtu thot\u00eb Zoti: Veproni me ndershm\u00ebri dhe drejt\u00ebsi, \u00e7lirojeni at\u00eb q\u00eb e kan\u00eb vjedhur nga dora e shtyp\u00ebsit, mos i bini m\u00eb qaf\u00eb dhe mos ushtroni dhun\u00eb kund\u00ebr t\u00eb huajit, jetimit dhe gruas s\u00eb ve dhe mos derdhni gjak t\u00eb pafajm\u00eb n\u00eb k\u00ebt\u00eb vend.\n22:4 Sepse, po t'u p\u00ebrmbahemi t\u00ebr\u00ebsisht k\u00ebtyre fjal\u00ebve, at\u00ebher\u00eb mbret\u00ebrit e ulur mbi fronin e Davidit do t\u00eb hyjn\u00eb n\u00ebp\u00ebr portat e k\u00ebsaj sht\u00ebpie, t\u00eb hipur mbi qerre dhe mbi kuaj, ata vet\u00eb, sh\u00ebrb\u00ebtor\u00ebt e tyre dhe populli i tyre.\n22:5 Por n\u00eb rast se nuk do t\u00eb d\u00ebgjoni k\u00ebto fjal\u00eb, un\u00eb betohem p\u00ebr veten time\", thot\u00eb Zoti, \"q\u00eb kjo sht\u00ebpi do t\u00eb shkretohet\".\n22:6 Sepse k\u00ebshtu thot\u00eb Zoti p\u00ebr sht\u00ebpin\u00eb e mbretit t\u00eb Jud\u00ebs: \"Ti ishe p\u00ebr mua si Galaadi, si maja e Libanit. Por un\u00eb do t\u00eb t\u00eb katandis me siguri n\u00eb nj\u00eb vend t\u00eb shkret\u00eb, n\u00eb nj\u00eb qytet pa banor\u00eb.\n22:7 Po p\u00ebrgatis kund\u00ebr teje shkat\u00ebrrues, secili me arm\u00ebt e tij; ata do t\u00eb rr\u00ebzojn\u00eb kedrat e tu m\u00eb t\u00eb mir\u00eb dhe do t'i hedhin n\u00eb zjarr.\n22:8 Shum\u00eb kombe do t\u00eb kalojn\u00eb pran\u00eb k\u00ebtij qyteti dhe do t'i thon\u00eb nj\u00ebri tjetrit: \"Pse Zoti e ka trajtuar k\u00ebshtu k\u00ebt\u00eb qytet t\u00eb madh?\".\n22:9 Dhe do t\u00eb p\u00ebrgjigjen: \"Sepse e kan\u00eb braktisur bes\u00eblidhjen me Zotin, Per\u00ebndin\u00eb e tyre, dhe kan\u00eb r\u00ebn\u00eb p\u00ebrmbys para per\u00ebndive t\u00eb tjera dhe u kan\u00eb sh\u00ebrbyer\".\n22:10 Mos qani p\u00ebr t\u00eb vdekurin, mos mbani zi p\u00ebr t\u00eb, por qani me hidh\u00ebrim t\u00eb madh p\u00ebr at\u00eb q\u00eb niset, sepse nuk do t\u00eb kthehet m\u00eb dhe nuk e ka p\u00ebr t\u00eb par\u00eb m\u00eb vendin ku ka lindur.\n22:11 Sepse k\u00ebshtu thot\u00eb Zoti p\u00ebr Shalumin, birin e Josias, mbret i Jud\u00ebs, q\u00eb mbret\u00ebron n\u00eb vend t\u00eb Josias atit t\u00eb tij dhe q\u00eb ka dal\u00eb nga ky vend: \"Ai nuk do t\u00eb kthehet m\u00eb,\n22:12 por do t\u00eb vdes\u00eb n\u00eb vendin ku e kan\u00eb \u00e7uar n\u00eb rob\u00ebri dhe nuk ka p\u00ebr ta par\u00eb m\u00eb k\u00ebt\u00eb vend\".\n22:13 Mjer\u00eb ai q\u00eb e nd\u00ebrton sht\u00ebpin\u00eb e tij pa drejt\u00ebsi dhe dhomat e saj t\u00eb sip\u00ebrme me paan\u00ebsi, q\u00eb e v\u00eb tjetrin t\u00eb punoj\u00eb p\u00ebr asgj\u00eb dhe nuk ia shp\u00ebrblen pun\u00ebn e tij,\n22:14 dhe thot\u00eb: \"Do t\u00eb nd\u00ebrtoj nj\u00eb sht\u00ebpi t\u00eb madhe me dhoma t\u00eb sip\u00ebrme t\u00eb gj\u00ebra\", dhe hap n\u00eb t\u00eb dritare, e vesh me dru kedri dhe e lyen me t\u00eb kuq.\n22:15 \"Mendon vall\u00eb se je mbret, sepse je i rrethuar nga kedra? Ati yt nuk hante dhe pinte? Por vepronte me ndershm\u00ebri e drejt\u00ebsi dhe gjithshka i shkonte mbar\u00eb.\n22:16 Ai mbronte \u00e7\u00ebshtjen e t\u00eb varfrit dhe t\u00eb nevojtarit dhe gjithshka i shkonte mbar\u00eb. A nuk do t\u00eb thot\u00eb kjo t\u00eb m\u00eb njoh\u00ebsh mua?\", thot\u00eb Zoti.\n22:17 \"Por syt\u00eb e tu dhe zemra jote nuk shikojn\u00eb ve\u00e7se fitimin t\u00ebnd t\u00eb padrejt\u00eb, t\u00eb derdhin gjak t\u00eb pafajm\u00eb dhe t\u00eb kryejn\u00eb shtypje dhe dhun\u00eb\".\n22:18 Prandaj k\u00ebshtu thot\u00eb Zoti p\u00ebr Jehojakimin, birin e Josias, mbreti i Jud\u00ebs: \"Nuk do t\u00eb mbajn\u00eb zi p\u00ebr t\u00eb, duke th\u00ebn\u00eb: \"Vaj medet, v\u00ebllai im! Vaj medet, mot\u00ebr!\". Nuk do t\u00eb mbajn\u00eb zi p\u00ebr t\u00eb duke th\u00ebn\u00eb: \"Vaj medet, zot! Vaj medet, madh\u00ebri e tij!\".\n22:19 Do t\u00eb varroset ashtu si varroset nj\u00eb gomar, q\u00eb e heqin dhe e hedhin larg portave t\u00eb Jeruzalemit.\n22:20 Ngjitu n\u00eb Liban dhe b\u00ebrtit, ngrije z\u00ebrin n\u00eb Bashan dhe b\u00ebrtit nga Abarimi, sepse t\u00eb gjith\u00eb dashnor\u00ebt e tu jan\u00eb shkat\u00ebrruar.\n22:21 T\u00eb fola n\u00eb koh\u00ebn e begatis\u00eb sate, por ti m\u00eb the: \"Nuk do t\u00eb d\u00ebgjoj\". Kjo ka qen\u00eb sjellja jote qysh n\u00eb rinin\u00eb t\u00ebnde: nuk e d\u00ebgjove kurr\u00eb z\u00ebrin tim.\n22:22 T\u00ebr\u00eb barinjt\u00eb e tu do t\u00eb gllab\u00ebrohen nga era dhe dashnor\u00ebt e tu do t\u00eb shkojn\u00eb n\u00eb rob\u00ebri; at\u00ebher\u00eb do t\u00eb jesh e turp\u00ebruar dhe e shushatur p\u00ebr gjith\u00eb lig\u00ebsin\u00eb t\u00ebnde.\n22:23 Ti q\u00eb banon n\u00eb Liban, q\u00eb ke ngritur folen\u00eb n\u00eb mes kedrave, sa do t\u00eb r\u00ebnkosh kur do t\u00eb t\u00eb z\u00ebn\u00eb dhembjet, dhembjet si ato t\u00eb gruas q\u00eb \u00ebsht\u00eb gati t\u00eb pjell\u00eb!\n22:24 Ashtu si\u00e7 \u00ebsht\u00eb e v\u00ebrtet\u00eb q\u00eb un\u00eb rroj\", thot\u00eb Zoti, \"edhe sikur Konjahu, biri i Jehojakimit, mbret i Jud\u00ebs, t\u00eb ishte nj\u00eb unaz\u00eb vulosjeje n\u00eb dor\u00ebn time t\u00eb djatht\u00eb, un\u00eb do t\u00eb t\u00eb shkulja q\u00eb andej.\n22:25 Un\u00eb do t\u00eb t\u00eb jap n\u00eb dor\u00eb t\u00eb atyre q\u00eb k\u00ebrkojn\u00eb jet\u00ebn t\u00ebnde, n\u00eb dor\u00eb t\u00eb atyre prej t\u00eb cil\u00ebve ke frik\u00eb, n\u00eb dor\u00eb t\u00eb Nebukadnetsarit, mbretit t\u00eb Babilonis\u00eb, dhe n\u00eb dor\u00eb t\u00eb Kaldeasve.\n22:26 Do t\u00eb t\u00eb hedh ty dhe n\u00ebn\u00ebn t\u00ebnde q\u00eb t\u00eb ka lindur n\u00eb nj\u00eb vend t\u00eb huaj, ku nuk keni lindur dhe aty do t\u00eb vdisni.\n22:27 Por n\u00eb vendin ku d\u00ebshirojn\u00eb fort t\u00eb kthehen, nuk do t\u00eb kthehen.\n22:28 A \u00ebsht\u00eb vall\u00eb ky njeri, Konjahu, nj\u00eb po\u00e7 pa vler\u00eb, i thyer, ose nj\u00eb send q\u00eb nuk prodhon asnj\u00eb k\u00ebnaq\u00ebsi? Pse, pra, jan\u00eb p\u00ebrz\u00ebn\u00eb ai dhe pasardh\u00ebsit e tij dhe jan\u00eb hedhur n\u00eb nj\u00eb vend q\u00eb ata nuk e njohin?\n22:29 O vend, o vend, o vend, d\u00ebgjo fjal\u00ebn e Zotit!\n22:30 K\u00ebshtu thot\u00eb Zoti: \"Regjistrojeni k\u00ebt\u00eb njeri si pa f\u00ebmij\u00eb, nj\u00eb njeri q\u00eb nuk do t\u00eb begatohet n\u00eb dit\u00ebt e tij, sepse asnj\u00eb nga pasardh\u00ebsit e tij nuk do t\u00eb ket\u00eb mbar\u00ebsi, duke arritur t\u00eb ulet mbi fronin e Davidit dhe t\u00eb mbret\u00ebroj\u00eb akoma n\u00eb Jud\u00eb\"\".\n23:1 \"Mjer\u00eb barinjt\u00eb q\u00eb prishin dhe shp\u00ebrndajn\u00eb kopen\u00eb e kullot\u00ebs sime\", thot\u00eb Zoti.\n23:2 Prandaj k\u00ebshtu thot\u00eb Zoti, Per\u00ebndia i Izraelit, kund\u00ebr barinjve q\u00eb kullosin popullin tim: \"Ju keni shp\u00ebrndar\u00eb delet e mia, i keni p\u00ebrz\u00ebn\u00eb dhe nuk keni pasur kujdes p\u00ebr to; ja, un\u00eb do t'ju d\u00ebnoj p\u00ebr lig\u00ebsin\u00eb e veprimeve tuaja\", thot\u00eb Zoti.\n23:3 \"Por do t\u00eb mbledh kusurin e deleve t\u00eb mia nga t\u00eb gjitha vendet ku i kam shp\u00ebrndar\u00eb dhe do t'i \u00e7oj p\u00ebrs\u00ebri n\u00eb kullotat e tyre, ku do t\u00eb jen\u00eb pjellore dhe do t\u00eb shumohen.\n23:4 Do t\u00eb caktoj mbi to barinj q\u00eb do t'i kullosin dhe nuk do t\u00eb ken\u00eb m\u00eb ndrojtje as frik\u00eb; nuk do t\u00eb mungoj\u00eb asnj\u00eb prej tyre\", thot\u00eb Zoti.\n23:5 \"Ja, dit\u00ebt po vijn\u00eb\", thot\u00eb Zoti, \"n\u00eb t\u00eb cilat do t\u00eb shkaktoj q\u00eb t\u00eb dal\u00eb nga Davidi nj\u00eb filiz i drejt\u00eb, q\u00eb do t\u00eb mbret\u00ebroj\u00eb si mbret, do t\u00eb ket\u00eb mbar\u00ebsi dhe do t\u00eb ushtroj\u00eb gjykimin dhe drejt\u00ebsin\u00eb n\u00eb vend.\n23:6 N\u00eb dit\u00ebt e tij Juda do t\u00eb shp\u00ebtohet dhe Izraeli do t\u00eb q\u00ebndroj\u00eb n\u00eb siguri. Ky do t\u00eb jet\u00eb emri me t\u00eb cilin do t\u00eb thirret: \"Zoti drejt\u00ebsia jon\u00eb\".\n23:7 Pra, dit\u00ebt po vijn\u00eb\", thot\u00eb Zoti, \"gjat\u00eb t\u00eb cilave nuk do t\u00eb thuhet m\u00eb: \"P\u00ebr Zotin e gjall\u00eb q\u00eb i nxori bijt\u00eb e Izraelit nga vendi i Egjiptit\",\n23:8 por: \"P\u00ebr Zotin e gjall\u00eb q\u00eb nxori dhe \u00e7oi p\u00ebrs\u00ebri pasardh\u00ebsit e sht\u00ebpis\u00eb s\u00eb Izraelit nga vendi i veriut dhe nga t\u00eb t\u00ebra vendet ku i kisha shp\u00ebrndar\u00eb\"; dhe ata do t\u00eb q\u00ebndrojn\u00eb n\u00eb vendin e tyre\".\n23:9 Zemra ime \u00ebsht\u00eb thyer brenda meje p\u00ebr shkak t\u00eb profet\u00ebve, t\u00ebr\u00eb kockat e mia dridhen. Jam si nj\u00eb i dehur, si nj\u00eb njeri i mposhtur nga vera, p\u00ebr shkak t\u00eb Zotit dhe fjal\u00ebve t\u00eb tij t\u00eb shenjta.\n23:10 Sepse vendi \u00ebsht\u00eb plot me shkel\u00ebs t\u00eb kuror\u00ebs, p\u00ebr shkak t\u00eb mallkimit vendi \u00ebsht\u00eb n\u00eb zi, kullotat e shkret\u00ebtir\u00ebs jan\u00eb thar\u00eb. Vrapi i tyre \u00ebsht\u00eb i mbrapsht\u00eb dhe forca e tyre nuk \u00ebsht\u00eb e drejt\u00eb.\n23:11 \"Si prifti ashtu edhe profeti jan\u00eb prishur; po, e kam gjetur lig\u00ebsin\u00eb e tyre edhe n\u00eb vet\u00eb sht\u00ebpin\u00eb time\", thot\u00eb Zoti.\n23:12 \"Prandaj rruga e tyre do t\u00eb jet\u00eb p\u00ebr ta si shtigje ku njeriu shket; do t\u00eb shtyhen n\u00eb err\u00ebsir\u00eb dhe do t\u00eb rr\u00ebzohen n\u00ebp\u00ebr to, sepse do t\u00eb b\u00ebj q\u00eb t\u00eb bjer\u00eb mbi ta nj\u00eb gj\u00ebm\u00eb, n\u00eb vitin e d\u00ebnimit t\u00eb tyre\", thot\u00eb Zoti.\n23:13 \"Kam v\u00ebrejtur budallall\u00ebqe midis profet\u00ebve t\u00eb Samarias: profetizonin n\u00eb em\u00ebr t\u00eb Baalit dhe e \u00e7onin n\u00eb rrug\u00eb t\u00eb keqe popullin tim t\u00eb Izraelit.\n23:14 Edhe nd\u00ebrmjet profet\u00ebve t\u00eb Jeruzalemit kam par\u00eb gj\u00ebra t\u00eb ndyra: kryejn\u00eb shkelje t\u00eb kuror\u00ebs, ecin n\u00eb m\u00ebnyr\u00eb t\u00eb rreme, p\u00ebrforcojn\u00eb duart e keqb\u00ebr\u00ebsve, dhe k\u00ebshtu asnjeri nuk largohet nga rruga e keqe q\u00eb ka marr\u00eb. P\u00ebr mua jan\u00eb q\u00eb t\u00eb gjith\u00eb si Sodoma, dhe banor\u00ebt e tij si Gomora\".\n23:15 Prandaj k\u00ebshtu thot\u00eb Zoti i ushtrive p\u00ebr profet\u00ebt: \"Ja, un\u00eb do t'i ushqej me pelin dhe do t'i b\u00ebj t\u00eb pin\u00eb uj\u00eb t\u00eb helmuar, sepse nga profet\u00ebt e Jeruzalemit pabesia \u00ebsht\u00eb p\u00ebrhapur n\u00eb t\u00ebr\u00eb vendin\".\n23:16 K\u00ebshtu thot\u00eb Zoti i ushtrive: \"Mos d\u00ebgjoni fjal\u00ebt e profet\u00ebve q\u00eb ju b\u00ebjn\u00eb profeci. Ata ju b\u00ebjn\u00eb t\u00eb k\u00ebqinj; ju parashtrojn\u00eb vegimet e zemrave t\u00eb tyre dhe jo at\u00eb q\u00eb del nga goja e Zotit.\n23:17 U flasin vazhdimisht atyre q\u00eb m\u00eb p\u00ebrbuzin: \"Zoti ka th\u00ebn\u00eb: Do t\u00eb keni paqe\"; dhe gjith\u00eb atyre q\u00eb ecin n\u00eb kryene\u00e7\u00ebsin\u00eb e zemr\u00ebs s\u00eb tyre: \"Asnj\u00eb e keqe nuk do t'ju vij\u00eb\".\n23:18 Por kush ka marr\u00eb pjes\u00eb n\u00eb k\u00ebshill\u00ebn e Zotit? Kush ka par\u00eb, kush ka d\u00ebgjuar fjal\u00ebn e tij? Kush i ka kushtuar kujdes fjal\u00ebs s\u00eb tij dhe e ka d\u00ebgjuar?\n23:19 Ja furtuna e Zotit po shp\u00ebrthen me t\u00ebrbim, nj\u00eb furtun\u00eb e tmerrshme do t\u00eb shp\u00ebrthej\u00eb mbi kryet e t\u00eb pabes\u00ebve.\n23:20 Zem\u00ebrimi i Zotit nuk do t\u00eb qet\u00ebsohet deri sa t\u00eb ket\u00eb kryer dhe plot\u00ebsuar synimet e zemr\u00ebs s\u00eb tij; dit\u00ebt e fundit do t\u00eb kuptoni fare mir\u00eb.\n23:21 Un\u00eb nuk i kam d\u00ebrguar ata profet\u00eb; por ata kan\u00eb vrapuar; nuk u kam folur atyre, por ata kan\u00eb profetizuar.\n23:22 Por, sikur t\u00eb kishin marr\u00eb pjes\u00eb n\u00eb k\u00ebshill\u00ebn time, at\u00ebher\u00eb do t\u00eb b\u00ebnin q\u00eb populli im t\u00eb d\u00ebgjonte fjal\u00ebt e mia, dhe k\u00ebshtu do ta largonin nga rruga e tyre e keqe dhe nga lig\u00ebsia e veprimeve t\u00eb tyre.\n23:23 A jam un\u00eb vet\u00ebm nj\u00eb Per\u00ebndi nga af\u00ebr\", thot\u00eb Zoti, \"apo dhe nj\u00eb Per\u00ebndi nga larg?\n23:24 A mundet dikush t\u00eb fshihet n\u00eb vende t\u00eb fshehta n\u00eb m\u00ebnyr\u00eb q\u00eb un\u00eb t\u00eb mos e shoh?\", thot\u00eb Zoti. \"A nuk e mbush un\u00eb qiellin dhe tok\u00ebn?\", thot\u00eb Zoti.\n23:25 \"Kam d\u00ebgjuar at\u00eb q\u00eb thon\u00eb profet\u00ebt q\u00eb profetizojn\u00eb g\u00ebnjeshtra n\u00eb emrin tim, duke th\u00ebn\u00eb: \"Pash\u00eb nj\u00eb \u00ebnd\u00ebrr, pash\u00eb nj\u00eb \u00ebnd\u00ebrr!\".\n23:26 Deri kur do t\u00eb vazhdoj\u00eb kjo n\u00eb zemr\u00ebn e k\u00ebtyre profet\u00ebve q\u00eb profetizojn\u00eb g\u00ebnjeshtra dhe profetizojn\u00eb mashtrimin e zemr\u00ebs s\u00eb tyre?\n23:27 Ata mendojn\u00eb q\u00eb populli im do t\u00eb harroj\u00eb emrin tim me \u00ebndrrat e tyre q\u00eb i tregojn\u00eb nj\u00ebri-tjetrit, ashtu si et\u00ebrit e tyre harruan emrin tim p\u00ebr Baalin.\n23:28 Profeti q\u00eb pa nj\u00eb \u00ebnd\u00ebrr le ta tregoj\u00eb \u00ebndrr\u00ebn, por ai q\u00eb ka fjal\u00ebn time le ta kall\u00ebzoj\u00eb at\u00eb me besnik\u00ebri. \u00c7'pun\u00eb ka kashta me grurin?\", thot\u00eb Zoti.\n23:29 \"A nuk \u00ebsht\u00eb fjala ime si zjarri?\", thot\u00eb Zoti, \"dhe si nj\u00eb \u00e7eki\u00e7 q\u00eb thyen gurin?\n23:30 Prandaj ja\", thot\u00eb Zoti, \"un\u00eb jam kund\u00ebr profet\u00ebve q\u00eb i vjedhin nj\u00ebri-tjetrit fjal\u00ebt e mia.\n23:31 Ja\", thot\u00eb Zoti, \"un\u00eb jam kund\u00ebr profet\u00ebve q\u00eb p\u00ebrdorin gjuh\u00ebn e tyre dhe thon\u00eb: \"Ai thot\u00eb\".\n23:32 Ja, un\u00eb jam kund\u00ebr atyre q\u00eb profetizojn\u00eb \u00ebndrra t\u00eb rreme\", thot\u00eb Zoti, \"dhe ia tregojn\u00eb popullit tim dhe e prishin at\u00eb me g\u00ebnjeshtrat dhe me mburr\u00ebsit\u00eb e tyre, megjith\u00ebse un\u00eb nuk i kam d\u00ebrguar dhe as nuk u kam dh\u00ebn\u00eb ndonj\u00eb urdh\u00ebr; prandaj nuk do t\u00eb jen\u00eb aspak t\u00eb vlefsh\u00ebm p\u00ebr k\u00ebt\u00eb popull\", thot\u00eb Zoti.\n23:33 N\u00eb qoft\u00eb se nd\u00ebrkaq ky popull ose nj\u00eb profet a nj\u00eb prift do t\u00eb t\u00eb pyes\u00eb, duke th\u00ebn\u00eb: \"Cili \u00ebsht\u00eb orakulli i Zotit?\", ti do t'u p\u00ebrgjigjesh atyre: Cilin orakull? Un\u00eb do t'ju hedh posht\u00eb\", thot\u00eb Zoti.\n23:34 \"Sa p\u00ebr profetin, priftin o popullin q\u00eb do t\u00eb thot\u00eb: \"Orakulli i Zotit\", un\u00eb do ta d\u00ebnoj at\u00eb person dhe sht\u00ebpin\u00eb e tij.\n23:35 K\u00ebshtu do t'i thoni secili fqinjit t\u00eb vet secili v\u00ebllait t\u00eb vet: \"\u00c7far\u00eb p\u00ebrgjigje ka dh\u00ebn\u00eb Zoti?\" dhe \"\u00c7far\u00eb ka th\u00ebn\u00eb Zoti?\".\n23:36 Por orakullin e Zotit nuk do ta p\u00ebrmendni m\u00eb, sepse fjala e secilit do t\u00eb jet\u00eb orakulli i tij, sepse keni shtremb\u00ebruar fjal\u00ebt e Per\u00ebndis\u00eb t\u00eb gjall\u00eb, Zoti i ushtrive, Per\u00ebndia yn\u00eb.\n23:37 K\u00ebshtu do t'i thuash profetit: \"\u00c7far\u00eb p\u00ebrgjigje t\u00eb dha Zoti?\" dhe \"\u00c7far\u00eb ka th\u00ebn\u00eb Zoti?\".\n23:38 Por n\u00eb rast se thoni akoma: \"Orakulli i Zotit\", at\u00ebher\u00eb k\u00ebshtu thot\u00eb Zoti: Me qen\u00eb se thoni k\u00ebt\u00eb fjal\u00eb: \"Orakulli i Zotit\", megjith\u00ebse un\u00eb ju kisha d\u00ebrguar fjal\u00eb: Mos thoni m\u00eb \"Orakulli i Zotit\",\n23:39 ja, un\u00eb do t'ju harroj plot\u00ebsisht dhe do t'ju hedh larg fytyr\u00ebs sime, ju dhe qytetin q\u00eb ju kisha dh\u00ebn\u00eb juve dhe et\u00ebrve tuaj,\n23:40 dhe do t'ju mbuloj me nj\u00eb turp t\u00eb p\u00ebrjetsh\u00ebm, q\u00eb nuk do t\u00eb harrohet kurr\u00eb\".\n24:1 Zoti m\u00eb tregoi dy kosha me fiq t\u00eb vendosur p\u00ebrpara tempullit t\u00eb Zotit, mbas \u00e7uarjes n\u00eb rob\u00ebri prej Jeruzalemit nga Nebukadnetsari, mbreti i Babilonis\u00eb, t\u00eb Jekoniahut, birit t\u00eb Jehojakimit, mbret i\n24:2 Nj\u00eb nga koshat p\u00ebrmbante fiq shum\u00eb t\u00eb mir\u00eb, fiq t\u00eb dor\u00ebs s\u00eb par\u00eb, nd\u00ebrsa koshi tjet\u00ebr p\u00ebrmbante fiq shum\u00eb t\u00eb k\u00ebqij, aq t\u00eb k\u00ebqij sa nuk mund t\u00eb haheshin.\n24:3 At\u00ebher\u00eb Zoti m\u00eb tha: \"\u00c7far\u00eb po shikon, Jeremia?\". Un\u00eb u p\u00ebrgjigja: \"Fiqt\u00eb; fiqt\u00eb e mir\u00eb jan\u00eb shum\u00eb m\u00eb t\u00eb mir\u00eb, nd\u00ebrsa ata t\u00eb k\u00ebqij jan\u00eb shum\u00eb t\u00eb k\u00ebqij, aq t\u00eb k\u00ebqij sa nuk mund t\u00eb hahen.\n24:4 Fjala e Zotit m'u drejtua p\u00ebrs\u00ebri, duke th\u00ebn\u00eb:\n24:5 \"K\u00ebshtu thot\u00eb Zoti, Per\u00ebndia i Izraelit. Ashtu si k\u00ebta fiq jan\u00eb t\u00eb mir\u00eb, k\u00ebshtu do t\u00eb kujdesem p\u00ebr ata t\u00eb Jud\u00ebs q\u00eb u \u00e7uan n\u00eb rob\u00ebri, q\u00eb un\u00eb i p\u00ebrzura nga ky vend n\u00eb vendin e Kaldeasve p\u00ebr t\u00eb mir\u00ebn e tyre.\n24:6 Un\u00eb do t'i hedh me dashamir\u00ebsi syt\u00eb e mi mbi ta dhe do t'i sjell p\u00ebrs\u00ebri n\u00eb k\u00ebt\u00eb vend, do t\u00eb b\u00ebj t\u00eb begatohen dhe nuk do t'i shkat\u00ebrroj m\u00eb, do t'i mbjell dhe nuk do t'i \u00e7rr\u00ebnjos m\u00eb.\n24:7 Do t'u jap nj\u00eb zem\u00ebr p\u00ebr t\u00eb m\u00eb njohur mua q\u00eb jam Zoti; ata do t\u00eb jen\u00eb populli im dhe un\u00eb Per\u00ebndia i tyre, sepse do t\u00eb kthehen tek un\u00eb me gjith\u00eb zem\u00ebr.\n24:8 Ashtu si k\u00ebta fiq t\u00eb k\u00ebqij, madje aq t\u00eb k\u00ebqij sa nuk mund t\u00eb hahen\", k\u00ebshtu thot\u00eb Zoti, \"n\u00eb t\u00eb nj\u00ebjt\u00ebn m\u00ebnyr\u00eb do t\u00eb braktis Sedekian, mbretin e Jud\u00ebs, princat e tij dhe kusurin e Jeruzalemit q\u00eb do t\u00eb mbetet n\u00eb k\u00ebt\u00eb vend dhe ata q\u00eb banojn\u00eb n\u00eb vendin e Egjiptit.\n24:9 Do t'i braktis me q\u00ebllim q\u00eb t'i trajtojn\u00eb keq dhe t'i mundojn\u00eb n\u00eb t\u00eb gjitha mbret\u00ebrit\u00eb e tok\u00ebs, dhe do t\u00eb b\u00ebhen turpi, gazi, sarkazmi dhe mallkim n\u00eb t\u00eb gjitha vendet ku do t'i shp\u00ebrndaj.\n24:10 Do t\u00eb d\u00ebrgoj kund\u00ebr tyre shpat\u00ebn, urin\u00eb dhe murtaj\u00ebn, deri sa t\u00eb shkat\u00ebrrohen plot\u00ebsisht n\u00eb tok\u00ebn q\u00eb u kisha dh\u00ebn\u00eb atyre dhe et\u00ebrve t\u00eb tyre\".\n25:1 Fjala q\u00eb iu drejtua Jeremias p\u00ebr t\u00ebr\u00eb popullin e Jud\u00ebs, n\u00eb vitin e kat\u00ebrt t\u00eb Jehojakimit, birit t\u00eb Josias, mbret i Jud\u00ebs (q\u00eb ishte viti i par\u00eb i Nebukadnetsarit, mbret i Babilonis\u00eb),\n25:2 dhe q\u00eb Jeremia shqiptoi p\u00ebrpara t\u00ebr\u00eb popullit t\u00eb Jud\u00ebs dhe t\u00ebr\u00eb banor\u00ebve t\u00eb Jeruzalemit, duke th\u00ebn\u00eb:\n25:3 \"Nga viti i tremb\u00ebdhjet\u00eb i Josias, birit t\u00eb Amonit, mbret i Jud\u00ebs, deri n\u00eb k\u00ebt\u00eb dit\u00eb jan\u00eb nj\u00ebzet e tre vjet q\u00eb fjala e Zotit m\u00eb \u00ebsht\u00eb drejtuar, dhe un\u00eb ju kam folur me urgjenc\u00eb dhe k\u00ebmb\u00ebngulje, por ju nuk m\u00eb keni d\u00ebgjuar.\n25:4 Zoti ju ka d\u00ebrguar gjithashtu t\u00ebr\u00eb sh\u00ebrb\u00ebtor\u00ebt e tij, profet\u00ebt me urgjenc\u00eb dhe k\u00ebmb\u00ebngulje, por ju nuk e keni d\u00ebgjuar as keni v\u00ebn\u00eb veshin p\u00ebr t\u00eb d\u00ebgjuar.\n25:5 Ata thonin: \"T\u00eb kthehet secili nga rruga e tij e keqe dhe nga veprimet e liga, dhe do t\u00eb banoni n\u00eb vendin q\u00eb Zoti ju ka dh\u00ebn\u00eb juve dhe et\u00ebrve tuaj ngaher\u00eb dhe p\u00ebrgjithnj\u00eb.\n25:6 Mos shkoni mbas per\u00ebndive t\u00eb tjera p\u00ebr t'u sh\u00ebrbyer dhe p\u00ebr t\u00eb r\u00ebn\u00eb p\u00ebrmbys para tyre, mos provokoni zem\u00ebrimin tim me vepr\u00ebn e duarve tuaja, dhe un\u00eb nuk do t'ju b\u00ebj asnj\u00eb t\u00eb keqe\".\n25:7 Por ju nuk m\u00eb keni d\u00ebgjuar\", thot\u00eb Zoti, \"dhe keni provokuar zem\u00ebrimin tim me vepr\u00ebn e duarve tuaja n\u00eb d\u00ebmin tuaj.\n25:8 Prandaj k\u00ebshtu thot\u00eb Zoti i ushtrive: Duke qen\u00eb se nuk keni d\u00ebgjuar fjal\u00ebt e mia;\n25:9 ja, un\u00eb do t\u00eb d\u00ebrgoj t\u00eb marr t\u00ebr\u00eb kombet e veriut\", thot\u00eb Zoti, \"dhe Nebukadnetsarin, mbretin e Babilonis\u00eb, sh\u00ebrbyesin tim, dhe do t'i sjell kund\u00ebr k\u00ebtij vendi dhe kund\u00ebr banor\u00ebve t\u00eb tij, kund\u00ebr t\u00ebr\u00eb kombeve rreth e qark dhe do t\u00eb caktoj shfarosjen e tyre dhe do t'i b\u00ebj objekt habie, talljeje dhe pik\u00ebllimi t\u00eb p\u00ebrhersh\u00ebm.\n25:10 Do t\u00eb b\u00ebj t\u00eb heshtin n\u00eb mes tyre britmat e g\u00ebzimit dhe t\u00eb k\u00ebnaq\u00ebsis\u00eb, z\u00ebri i dh\u00ebndrit dhe ai i nuses, zhurma e mokr\u00ebs dhe drita e llamb\u00ebs.\n25:11 T\u00ebr\u00eb ky vend do t\u00eb b\u00ebhet nj\u00eb shkreti dhe nj\u00eb objekt habie dhe k\u00ebta kombe do t'i sh\u00ebrbejn\u00eb mbretit t\u00eb Babilonis\u00eb shtat\u00ebdhjet\u00eb vjet me radh\u00eb\".\n25:12 \"Po kur t\u00eb mbushen shtat\u00ebdhjet\u00eb vjet, un\u00eb do ta d\u00ebnoj mbretin e Babilonis\u00eb dhe at\u00eb komb, vendin e Kaldeasve\", thot\u00eb Zoti, \"p\u00ebr shkak t\u00eb paudh\u00ebsis\u00eb s\u00eb tyre, dhe do ta katandis n\u00eb nj\u00eb shkretim t\u00eb p\u00ebrjetsh\u00ebm.\n25:13 K\u00ebshtu do t\u00eb sjell n\u00eb k\u00ebt\u00eb vend t\u00ebr\u00eb gj\u00ebrat q\u00eb kam shpallur kund\u00ebr tij, t\u00ebr\u00eb gj\u00ebrat q\u00eb jan\u00eb shkruar n\u00eb k\u00ebt\u00eb lib\u00ebr dhe q\u00eb Jeremia ka profetizuar kund\u00ebr t\u00eb gjitha kombeve.\n25:14 N\u00eb fakt shum\u00eb kombe dhe mbret\u00ebr t\u00eb fuqish\u00ebm do t'i kthejn\u00eb n\u00eb rob\u00ebri vet\u00eb Kaldeasit dhe un\u00eb do t'i shp\u00ebrblej sipas veprimeve t\u00eb tyre dhe sipas vepr\u00ebs s\u00eb duarve t\u00eb tyre\".\n25:15 Sepse k\u00ebshtu m\u00eb ka th\u00ebn\u00eb Zoti, Per\u00ebndia i Izraelit: \"Merr nga dora ime k\u00ebt\u00eb kup\u00eb vere t\u00eb zem\u00ebrimit tim dhe b\u00ebj q\u00eb t\u00eb pin\u00eb t\u00ebr\u00eb kombet te t\u00eb cil\u00ebt do t\u00eb t\u00eb d\u00ebrgoj.\n25:16 Ata do t\u00eb pin\u00eb, do t'u merren k\u00ebmb\u00ebt dhe do t\u00eb \u00e7menden p\u00ebr shkak t\u00eb shpat\u00ebs q\u00eb do t\u00eb d\u00ebrgoj n\u00eb mes t\u00eb tyre.\n25:17 At\u00ebher\u00eb mora kup\u00ebn nga dora e Zotit dhe b\u00ebra q\u00eb ta pin\u00eb t\u00ebr\u00eb kombet pran\u00eb t\u00eb cil\u00ebve m\u00eb kishte d\u00ebrguar Zoti:\n25:18 Jeruzalemi dhe qytetet e Jud\u00ebs, mbret\u00ebrit dhe princat e tij, p\u00ebr t'i katandisur n\u00eb nj\u00eb shkat\u00ebrrim, n\u00eb nj\u00eb objekt habie, talljeje dhe mallkimi, si\u00e7 po ndodh sot;\n25:19 Faraoni, mbreti i Egjiptit, sh\u00ebrb\u00ebtor\u00ebt e tij, princat dhe t\u00ebr\u00eb populli i tij;\n25:20 t\u00ebr\u00eb popullata e p\u00ebrzier, t\u00ebr\u00eb mbret\u00ebrit e vendit t\u00eb Uzit, t\u00ebr\u00eb mbret\u00ebrit e filistejve (dometh\u00ebn\u00eb Ashkeloni, Gaza, Ekroni dhe ata q\u00eb mbet\u00ebn nga Ashdodi);\n25:21 Edomi, Moabi dhe bijt\u00eb e Amonit;\n25:22 t\u00ebr\u00eb mbret\u00ebrit e Tiros, t\u00ebr\u00eb mbret\u00ebrit e Sidonit dhe mbret\u00ebrit e ishujve q\u00eb ndodhen matan\u00eb detit;\n25:23 Dedani, Tema, Buzi dhe t\u00ebr\u00eb ata q\u00eb presin cepat e mjekr\u00ebs;\n25:24 t\u00ebr\u00eb mbret\u00ebrit e Arabis\u00eb, t\u00ebr\u00eb mbret\u00ebrit e popullat\u00ebs s\u00eb p\u00ebrzier q\u00eb banon n\u00eb shkret\u00ebtir\u00eb;\n25:25 t\u00ebr\u00eb mbret\u00ebrit e Zimrit, t\u00ebr\u00eb mbret\u00ebrit e Elamit,\n25:26 t\u00ebr\u00eb mbret\u00ebrit e Medias dhe t\u00ebr\u00eb mbret\u00ebrit e veriut, q\u00eb jan\u00eb af\u00ebr ose larg, si nj\u00ebri ashtu edhe tjetri, dhe t\u00ebr\u00eb mbret\u00ebrit\u00eb e bot\u00ebs q\u00eb jan\u00eb mbi faqen e dheut. Dhe mbreti i Sheshakut do t\u00eb pij\u00eb mbas tyre.\n25:27 \"Ti, pra, do t'u thuash atyre: K\u00ebshtu thot\u00eb Zoti i ushtrive, Per\u00ebndia i Izraelit: Pini, dehuni dhe villni; rr\u00ebzohuni pa u ngritur m\u00eb nga shpata q\u00eb do t\u00eb d\u00ebrgoj n\u00eb mes jush.\n25:28 Dhe n\u00eb qoft\u00eb se nuk pranojn\u00eb nga dora jote kup\u00ebn e pirjes, u thuaj atyre: K\u00ebshtu thot\u00eb Zoti i ushtrive: Ju pa tjet\u00ebr do t\u00eb pini.\n25:29 Sepse ja, un\u00eb po filloj t\u00eb d\u00ebnoj qytetin n\u00eb t\u00eb cilin p\u00ebrmendet emri im, dhe ju do t\u00eb mbeteni plot\u00ebsisht pa u nd\u00ebshkuar? Jo, nuk do t\u00eb mbeteni t\u00eb pand\u00ebshkuar, sepse un\u00eb do t\u00eb th\u00ebrres shpat\u00ebn mbi t\u00eb gjith\u00eb banor\u00ebt e tok\u00ebs\", thot\u00eb Zoti i ushtrive.\n25:30 \"Prandaj profetizo kund\u00ebr tyre t\u00ebr\u00eb k\u00ebto gj\u00ebra dhe u thuaj atyre: Zoti vrumbullon q\u00eb lart dhe b\u00ebn q\u00eb t\u00eb d\u00ebgjohet z\u00ebri i tij nga banesa e tij e shenjt\u00eb; ai do t\u00eb vrumbulloj\u00eb me forc\u00eb kund\u00ebr vath\u00ebs\n25:31 Zhurma do t\u00eb arrij\u00eb deri n\u00eb skajet e tok\u00ebs, sepse Zoti ka nj\u00eb mosmarr\u00ebveshje me kombet, do t\u00eb hyj\u00eb n\u00eb gjyq me \u00e7do mish t\u00eb gjall\u00eb dhe do t'i l\u00ebr\u00eb t\u00eb pabes\u00ebt n\u00eb m\u00ebshir\u00eb t\u00eb shpat\u00ebs, thot\u00eb Zoti\".\n25:32 K\u00ebshtu thot\u00eb Zoti i ushtrive: \"Ja, nj\u00eb mjerim do t\u00eb kaloj\u00eb nga nj\u00eb komb te tjetri dhe nj\u00eb shakullin\u00eb e madhe do t\u00eb ngrihet nga skajet e tok\u00ebs.\n25:33 At\u00eb dit\u00eb ata q\u00eb jan\u00eb vrar\u00eb nga Zoti do t\u00eb jen\u00eb kudo, nga nj\u00ebri skaj i tok\u00ebs te tjetri; nuk do t\u00eb qahen dhe as do t\u00eb mblidhen dhe do t\u00eb varrosen, por do t\u00eb b\u00ebhen pleh mbi faqen e dheut.\n25:34 B\u00ebrtisni, o barinj, klithni: rrotullohuni n\u00eb pluhur, o drejtues t\u00eb kopes\u00eb, sepse dit\u00ebt e therjes suaj jan\u00eb plot\u00ebsuar, dhe do t\u00eb rr\u00ebzoheni si nj\u00eb en\u00eb e \u00e7muar.\n25:35 Barinjt\u00eb nuk do t\u00eb ken\u00eb asnj\u00eb mund\u00ebsi t\u00eb ikin, dhe rojet e kopes\u00eb asnj\u00eb rrug\u00eb shp\u00ebtimi.\n25:36 Do t\u00eb d\u00ebgjohet britma e barinjve dhe r\u00ebnkimi i drejtuesve t\u00eb kopes\u00eb, sepse Zoti \u00ebsht\u00eb duke shkat\u00ebrruar kullot\u00ebn e tyre,\n25:37 dhe vath\u00ebt e qeta jan\u00eb shkat\u00ebrruar p\u00ebr shkak t\u00eb zem\u00ebrimit t\u00eb madh t\u00eb Zotit.\n25:38 Ai e ka l\u00ebn\u00eb si nj\u00eb luan i vog\u00ebl streh\u00ebn e tij, sepse vendi i tyre \u00ebsht\u00eb b\u00ebr\u00eb nj\u00eb shkret\u00ebtir\u00eb p\u00ebr shkak t\u00eb t\u00ebrbimit t\u00eb shtyp\u00ebsit, p\u00ebr shkak t\u00eb zem\u00ebrimit t\u00eb zjarrt\u00eb t\u00eb Zotit\".\n26:1 N\u00eb fillim t\u00eb mbret\u00ebrimit t\u00eb Jehojakimit, birit t\u00eb Josias, mbret i Jud\u00ebs, nga Zoti iu drejtua kjo fjal\u00eb duke th\u00ebn\u00eb:\n26:2 \"K\u00ebshtu thot\u00eb Zoti: Paraqitu n\u00eb oborrin e sht\u00ebpis\u00eb t\u00eb Zotit dhe u thuaj t\u00ebr\u00eb qyteteve t\u00eb Jud\u00ebs q\u00eb vijn\u00eb p\u00ebr t\u00eb adhuruar n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb e Zotit, t\u00eb gjitha fjal\u00ebt q\u00eb t\u00eb kam porositur t'u thuash atyre; mos l\u00ebr as edhe nj\u00eb fjal\u00eb.\n26:3 Ndofta do t\u00eb d\u00ebgjojn\u00eb dhe secili do t\u00eb largohet nga rruga e tij e keqe, dhe un\u00eb do t\u00eb pendohem p\u00ebr t\u00eb keqen q\u00eb mendoj t'u shkaktoj atyre p\u00ebr lig\u00ebsin\u00eb e veprimeve t\u00eb tyre.\n26:4 Ti do t'u thuash atyre: K\u00ebshtu thot\u00eb Zoti: N\u00eb rast se nuk d\u00ebgjoni duke ecur sipas ligjit tim q\u00eb kam v\u00ebn\u00eb para jush\n26:5 dhe duke u kushtuar kujdes fjal\u00ebve t\u00eb sh\u00ebrb\u00ebtor\u00ebve t\u00eb mi, t\u00eb profet\u00ebve, q\u00eb ju kam d\u00ebrguar me urgjenc\u00eb dhe k\u00ebmb\u00ebngulje (por q\u00eb ju nuk i keni d\u00ebgjuar),\n26:6 un\u00eb do ta b\u00ebj k\u00ebt\u00eb tempull si Shilohun dhe do ta kthej k\u00ebt\u00eb qytet n\u00eb nj\u00eb mallkim p\u00ebr t\u00eb gjitha kombet e tok\u00ebs\".\n26:7 K\u00ebshtu prift\u00ebrinjt\u00eb, profet\u00ebt dhe t\u00ebr\u00eb populli d\u00ebgjuan Jeremian q\u00eb shqiptonte k\u00ebto fjal\u00eb n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb e Zotit.\n26:8 Dhe ndodhi q\u00eb, sapo Jeremia mbaroi s\u00eb shqiptuari t\u00ebr\u00eb ato q\u00eb Zoti i kishte urdh\u00ebruar t'i thoshte gjith\u00eb popullit, prift\u00ebrinjt\u00eb, profet\u00ebt dhe t\u00ebr\u00eb populli e kap\u00ebn dhe i than\u00eb: \"Ti duhet t\u00eb vdes\u00ebsh!\n26:9 Pse ke profetizuar n\u00eb em\u00ebr t\u00eb Zotit, duke th\u00ebn\u00eb: \"Ky tempull do t\u00eb jet\u00eb si Shilohu dhe ky qytet do t\u00eb shkat\u00ebrrohet dhe do t\u00eb jet\u00eb pa banor\u00eb\"?\". T\u00ebr\u00eb populli u mblodh kund\u00ebr Jeremias n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb e Zotit.\n26:10 Kur princat e Jud\u00ebs d\u00ebgjuan k\u00ebto gj\u00ebra, u ngjit\u00ebn nga sht\u00ebpia e mbretit n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb e Zotit dhe u ul\u00ebn n\u00eb hyrje t\u00eb port\u00ebs s\u00eb re t\u00eb sht\u00ebpis\u00eb t\u00eb Zotit.\n26:11 Pastaj prift\u00ebrinjt\u00eb dhe profet\u00ebt u fol\u00ebn princave dhe t\u00ebr\u00eb popullit, duke th\u00ebn\u00eb: \"Ky njeri meriton vdekjen, sepse ka profetizuar kund\u00ebr k\u00ebtij qyteti, si\u00e7 e keni d\u00ebgjuar me vesh\u00ebt tuaj\".\n26:12 At\u00ebher\u00eb Jeremia u foli t\u00ebr\u00eb princave dhe t\u00eb gjith\u00eb popullit, duke th\u00ebn\u00eb: \"Zoti m\u00eb ka d\u00ebrguar t\u00eb profetizoj kund\u00ebr k\u00ebsaj sht\u00ebpie dhe kund\u00ebr k\u00ebtij qyteti t\u00ebr\u00eb gj\u00ebrat q\u00eb keni d\u00ebgjuar.\n26:13 Prandaj korrigjoni tani rrug\u00ebt dhe veprimet tuaja dhe d\u00ebgjoni z\u00ebrin e Zotit, Per\u00ebndis\u00eb tuaj, dhe Zoti do t\u00eb pendohet p\u00ebr t\u00eb keqen q\u00eb ka shqiptuar kund\u00ebr jush.\n26:14 Sa p\u00ebr mua, un\u00eb jam n\u00eb duart tuaja; veproni me mua ashtu si\u00e7 ju duket e mir\u00eb dhe e drejt\u00eb.\n26:15 Por dijeni me siguri q\u00eb, n\u00eb qoft\u00eb se m\u00eb b\u00ebni t\u00eb vdes, do t\u00eb t\u00ebrhiqni gjak t\u00eb pafajm\u00eb mbi vete, mbi k\u00ebt\u00eb qytet dhe mbi banor\u00ebt e tij, sepse Zoti m\u00eb ka d\u00ebrguar me t\u00eb v\u00ebrtet\u00eb pran\u00eb jush, q\u00eb t'u deklaroj vesh\u00ebve tuaj t\u00ebr\u00eb k\u00ebto fjal\u00eb\".\n26:16 At\u00ebher\u00eb princat dhe t\u00ebr\u00eb populli u than\u00eb prift\u00ebrinjve dhe profet\u00ebve: \"Ky njeri nuk meriton vdekjen, sepse na ka folur n\u00eb em\u00ebr t\u00eb Zotit, Per\u00ebndis\u00eb ton\u00eb\".\n26:17 Pastaj u ngrit\u00ebn disa nga pleqt\u00eb e vendit dhe i fol\u00ebn t\u00ebr\u00eb kuvendit t\u00eb popullit, duke th\u00ebn\u00eb:\n26:18 \"Mikea, Morashtiti, profetizoi n\u00eb dit\u00ebt e Ezekias, mbretit t\u00eb Jud\u00ebs, dhe i foli t\u00ebr\u00eb popullit t\u00eb Jud\u00ebs, duke th\u00ebn\u00eb: \"K\u00ebshtu thot\u00eb Zoti i ushtrive: Sioni do t\u00eb l\u00ebrohet si nj\u00eb fush\u00eb, Jeruzalemi do t\u00eb b\u00ebhet nj\u00eb grumbull g\u00ebrmadhash dhe mali i tempullit nj\u00eb lart\u00ebsi e pyll\u00ebzuar\".\n26:19 A e d\u00ebnuan vall\u00eb me vdekje Ezekian, mbretin e Jud\u00ebs, dhe t\u00ebr\u00eb Jud\u00ebn? A nuk pati frik\u00eb nga Zoti dhe a nuk iu lut vall\u00eb fytyr\u00ebs s\u00eb Zotit, dhe k\u00ebshtu Zoti u pendua p\u00ebr t\u00eb keqen q\u00eb kishte shqiptuar kund\u00ebr tyre? Ne jemi duke b\u00ebr\u00eb p\u00ebrkundrazi nj\u00eb t\u00eb keqe t\u00eb madhe kund\u00ebr vetes son\u00eb\".\n26:20 Pati edhe nj\u00eb njeri tjet\u00ebr q\u00eb profetizoi n\u00eb em\u00ebr t\u00eb Zotit. Uria, biri i Shemajahut, nga Kiriath-Jearimi; ai profetizoi kund\u00ebr k\u00ebtij qyteti dhe kund\u00ebr k\u00ebtij vendi me fjal\u00eb krejt t\u00eb ngjashme me ato t\u00eb Jeremias.\n26:21 Kur mbreti Jehojakim, t\u00ebr\u00eb njer\u00ebzit e tij trima dhe t\u00ebr\u00eb princat e tij d\u00ebgjuan fjal\u00ebt e tij, mbreti k\u00ebrkoi ta d\u00ebnoj\u00eb me vdekje, por Uria e mori vesh dhe u frik\u00ebsua; prandaj ua mbathi k\u00ebmb\u00ebve dhe shkoi n\u00eb Egjipt.\n26:22 At\u00ebher\u00eb mbreti Jehojakim d\u00ebrgoi njer\u00ebz n\u00eb Egjipt, Elnathanin, biri i Akborit, dhe njer\u00ebz t\u00eb tjer\u00eb me t\u00eb n\u00eb Egjipt.\n26:23 K\u00ebta e nxor\u00ebn Urian nga Egjipti dhe e \u00e7uan te mbreti Jehojakim, q\u00eb e goditi me shpat\u00eb dhe e hodhi kufom\u00ebn e tij midis varreve t\u00eb bijve t\u00eb popullit.\n26:24 Por dora e Ahikamit, birit t\u00eb Shafanit, ishte me Jeremian, me q\u00ebllim q\u00eb t\u00eb mos e dor\u00ebzonin n\u00eb duart e popullit dhe t\u00eb mos d\u00ebnohej me vdekje.\n27:1 N\u00eb fillim t\u00eb mbret\u00ebrimit t\u00eb Jehojakimit, birit t\u00eb Josias, mbret i Jud\u00ebs, kjo fjal\u00eb iu drejtua Jeremias nga Zoti:\n27:2 \"K\u00ebshtu m\u00eb ka th\u00ebn\u00eb Zoti: B\u00ebj lidhje dhe krijo zgjedh\u00eb dhe vari mbi qaf\u00ebn t\u00ebnde;\n27:3 pastaj ia d\u00ebrgo mbretit Edom, mbretit t\u00eb Moabit, mbretit t\u00eb bijve t\u00eb Amonit, mbretit t\u00eb Tiros dhe mbretit t\u00eb Sidonit, me an\u00eb t\u00eb ambasador\u00ebve t\u00eb Sedekias, mbretit t\u00eb Jud\u00ebs, t\u00eb ardhur n\u00eb Jeruzalem;\n27:4 dhe jepu urdh\u00ebr q\u00eb t'u thon\u00eb k\u00ebshtu zot\u00ebrive t\u00eb tyre: \"K\u00ebshtu thot\u00eb Zoti i ushtrive, Per\u00ebndia i Izraelit: K\u00ebshtu do t'u thoni zot\u00ebrive tuaj:\n27:5 Un\u00eb kam b\u00ebr\u00eb tok\u00ebn, njer\u00ebzit dhe kafsh\u00ebt q\u00eb jan\u00eb mbi faqen e dheut, me fuqin\u00eb time t\u00eb madhe dhe me krahun tim t\u00eb shtrir\u00eb, dhe ia jap atij q\u00eb m\u00eb duket i mir\u00eb n\u00eb syt\u00eb e mi.\n27:6 Dhe tani t\u00ebr\u00eb k\u00ebto vende ia kam dh\u00ebn\u00eb n\u00eb dor\u00eb Nebukadnetsarit, mbretit t\u00eb Babilonis\u00eb, sh\u00ebrb\u00ebtorit tim; atij i kam dh\u00ebn\u00eb gjithashtu kafsh\u00ebt e fshatrave q\u00eb t'i sh\u00ebrbejn\u00eb.\n27:7 K\u00ebshtu t\u00ebr\u00eb kombet do t'i sh\u00ebrbejn\u00eb atij, birit t\u00eb tij dhe birit t\u00eb birit t\u00eb tij, deri sa t\u00eb vij\u00eb koha edhe p\u00ebr vendin e tij; at\u00ebher\u00eb shum\u00eb kombe me mbret\u00ebr t\u00eb fuqish\u00ebm do ta katandisin n\u00eb rob\u00ebri.\n27:8 Dhe do t\u00eb ndodh\u00eb q\u00eb kombi ose mbret\u00ebria q\u00eb nuk do t\u00eb d\u00ebshiroj\u00eb t'i sh\u00ebrbej\u00eb atij, Nebukadnetsarit, mbretit t\u00eb Babilonis\u00eb, dhe ta v\u00ebr\u00eb qaf\u00ebn e tij n\u00ebn zgjedh\u00ebn e mbretit t\u00eb Babilonis\u00eb, at\u00eb komb un\u00eb do ta d\u00ebnoj\"\", thot\u00eb Zoti, \"me shpat\u00ebn, me urin\u00eb dhe me murtaj\u00ebn, deri sa t'i kem shfarosur me dor\u00eb t\u00eb tij.\n27:9 Prandaj mos d\u00ebgjoni profet\u00ebt tuaj, as shortar\u00ebt tuaj, as ata q\u00eb shikojn\u00eb \u00ebndrra, as magjistar\u00ebt tuaj q\u00eb ju thon\u00eb: \"Nuk do t\u00eb rob\u00ebroheni nga mbreti i Babilonis\u00eb!\".\n27:10 Po, ata ju profetizojn\u00eb g\u00ebnjeshtra q\u00eb t'ju largojn\u00eb nga vendi juaj, q\u00eb un\u00eb t'ju shp\u00ebrndaj dhe ju t\u00eb vdisni.\n27:11 Por kombin q\u00eb do ta v\u00ebr\u00eb qaf\u00ebn e tij n\u00ebn zgjedh\u00ebn e mbretit t\u00eb Babilonis\u00eb dhe do t'i sh\u00ebrbej\u00eb atij, un\u00eb do ta l\u00eb n\u00eb vendin e tij\", thot\u00eb Zoti, \"dhe ai do ta punoj\u00eb dhe do t\u00eb q\u00ebndroj\u00eb aty\".\n27:12 Un\u00eb i fola, pra, Sedekias, mbretit t\u00eb Jud\u00ebs, n\u00eb p\u00ebrputhje me t\u00ebr\u00eb k\u00ebto fjal\u00eb dhe i thash\u00eb: \"P\u00ebrkulni qaf\u00ebn tuaj n\u00ebn zgjedh\u00ebn e mbretit t\u00eb Babilonis\u00eb, i sh\u00ebrbeni atij dhe popullit t\u00eb tij dhe do t\u00eb jetoni.\n27:13 Pse ti dhe populli yt d\u00ebshironi t\u00eb vdisni nga shpata, nga uria dhe nga murtaja, ashtu si ka folur Zoti kund\u00ebr kombit q\u00eb nuk d\u00ebshiron t'i sh\u00ebrbej\u00eb mbretit t\u00eb Babilonis\u00eb?\n27:14 Prandaj mos d\u00ebgjoni fjal\u00ebt e profet\u00ebve q\u00eb ju thon\u00eb: \"Nuk do t'i sh\u00ebrbeni mbretit t\u00eb Babilonis\u00eb\", sepse ju profetizojn\u00eb g\u00ebnjeshtr\u00ebn\".\n27:15 \"Sepse un\u00eb nuk i kam d\u00ebrguar\", thot\u00eb Zoti, \"por ata profetizojn\u00eb g\u00ebnjeshtr\u00ebn n\u00eb emrin tim, me q\u00ebllim q\u00eb un\u00eb t'ju shp\u00ebrndaj dhe ju t\u00eb vdisni, ju dhe profet\u00ebt q\u00eb ju profetizojn\u00eb\".\n27:16 U fola gjithashtu prift\u00ebrinjve dhe t\u00ebr\u00eb k\u00ebtij populli, duke th\u00ebn\u00eb: \"K\u00ebshtu thot\u00eb Zoti: Mos d\u00ebgjoni fjal\u00ebt e profet\u00ebve tuaj q\u00eb ju profetizojn\u00eb duke th\u00ebn\u00eb: \"Ja, tani orendit\u00eb e sht\u00ebpis\u00eb t\u00eb Zotit do t\u00eb kthehen shpejt nga Babilonia\", sepse ju profetizojn\u00eb g\u00ebnjeshtr\u00ebn.\n27:17 Mos i d\u00ebgjoni ata! I sh\u00ebrbeni mbretit t\u00eb Babilonis\u00eb dhe keni p\u00ebr t\u00eb jetuar. Pse ky qytet duhet t\u00eb katandiset n\u00eb nj\u00eb shkretin\u00eb?\n27:18 N\u00eb rast se jan\u00eb profet\u00eb dhe fjala e Zotit \u00ebsht\u00eb me ta, le t\u00eb nd\u00ebrhyjn\u00eb tani pran\u00eb Zotit t\u00eb ushtrive n\u00eb m\u00ebnyr\u00eb q\u00eb orendit\u00eb q\u00eb kan\u00eb mbetur n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb e Zotit, n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb e mbretit t\u00eb Jud\u00ebs dhe n\u00eb Jeruzalem, t\u00eb mos shkojn\u00eb n\u00eb Babiloni\".\n27:19 K\u00ebshtu thot\u00eb Zoti i ushtrive p\u00ebr shtyllat, detin, qerret dhe pjes\u00ebn tjet\u00ebr t\u00eb orendive q\u00eb kan\u00eb mbetur n\u00eb k\u00ebt\u00eb qytet,\n27:20 t\u00eb cilat Nebukadnetsari, mbreti i Babilonis\u00eb, nuk i mori, kur internoi Jekoniahun, birin e Jehojakimit, mbretit t\u00eb Jud\u00ebs, nga Jeruzalemi n\u00eb Babiloni s\u00eb bashku me t\u00ebr\u00eb fisnik\u00ebt e Jud\u00ebs dhe t\u00eb Jeruzalemit;\n27:21 po, k\u00ebshtu thot\u00eb Zoti i ushtrive, Per\u00ebndia i Izraelit, p\u00ebr orendit\u00eb q\u00eb kan\u00eb mbetur n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb e Zotit, n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb e mbretit t\u00eb Jud\u00ebs dhe n\u00eb Jeruzalem:\n27:22 \"Do t\u00eb \u00e7ohen n\u00eb Babiloni dhe aty do t\u00eb mbeten, deri sa t'i k\u00ebrkoj un\u00eb\", thot\u00eb Zoti, \"dhe do t\u00eb b\u00ebj t\u00eb dalin p\u00ebrs\u00ebri dhe t\u00eb kthehen n\u00eb k\u00ebt\u00eb vend\".\n28:1 Po at\u00eb vit, n\u00eb fillim t\u00eb mbret\u00ebrimit t\u00eb Sedekias, mbret i Jud\u00ebs, n\u00eb vitin e kat\u00ebrt, n\u00eb muajin e pest\u00eb, ndodhi q\u00eb Hananiahu, bir i Azurit, profetit, q\u00eb ishte nga Gabaoni, m\u00eb foli n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb e Zotit,\n28:2 \"K\u00ebshtu thot\u00eb Zoti i ushtrive, Per\u00ebndia i Izraelit: Un\u00eb thyej zgjedh\u00ebn e mbretit t\u00eb Babilonis\u00eb.\n28:3 Brenda dy vjet\u00ebve un\u00eb do t\u00eb b\u00ebj q\u00eb t\u00eb kthehen n\u00eb k\u00ebt\u00eb vend t\u00eb gjitha orendit\u00eb e sht\u00ebpis\u00eb s\u00eb Zotit, q\u00eb Nebukadnetsari, mbreti i Babilonis\u00eb, mori nga ky vend dhe i \u00e7oi n\u00eb Babiloni.\n28:4 Do t\u00eb kthej gjithashtu n\u00eb k\u00ebt\u00eb vend\", thot\u00eb Zoti, \"Jekoniahun, birin e Jehojakimit, mbret i Jud\u00ebs, me gjith\u00eb t\u00eb internuarit e Jud\u00ebs q\u00eb kan\u00eb shkuar n\u00eb rob\u00ebri n\u00eb Babiloni, sepse do t\u00eb thyej zgjedh\u00ebn e mbretit t\u00eb Babilonis\u00eb\".\n28:5 At\u00ebher\u00eb profeti Jeremia iu p\u00ebrgjigj profetit Hananiah n\u00eb prani t\u00eb prift\u00ebrinjve dhe n\u00eb prani t\u00eb t\u00eb gjith\u00eb popullit q\u00eb gjendej n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb e Zotit.\n28:6 Profeti Jeremia tha: \"Amen! K\u00ebshtu le t\u00eb b\u00ebj\u00eb Zoti! Zoti realizoft\u00eb at\u00eb q\u00eb ke profetizuar, duke b\u00ebr\u00eb q\u00eb t\u00eb kthehen nga Babilonia n\u00eb k\u00ebt\u00eb vend orendit\u00eb e sht\u00ebpis\u00eb s\u00eb Zotit dhe t\u00eb gjith\u00eb ata q\u00eb jan\u00eb \u00e7uar n\u00eb rob\u00ebri!\n28:7 Megjithat\u00eb d\u00ebgjo tani k\u00ebt\u00eb fjal\u00eb q\u00eb do t\u00eb t\u00eb them para vesh\u00ebve t\u00eb tu dhe para vesh\u00ebve t\u00eb gjith\u00eb popullit.\n28:8 Profet\u00ebt q\u00eb kan\u00eb ardhur para meje dhe para teje, q\u00eb nga koh\u00ebt e lashta kan\u00eb profetizuar kund\u00ebr shum\u00eb vendeve dhe kund\u00ebr mbret\u00ebrive t\u00eb m\u00ebdha, luft\u00ebn, urin\u00eb dhe murtaj\u00ebn.\n28:9 Profeti q\u00eb profetizon paqen, kur fjala e tij do t\u00eb realizohet, do t\u00eb njihet si nj\u00eb profet i v\u00ebrtet\u00eb i d\u00ebrguar nga Zoti\".\n28:10 At\u00ebher\u00eb profeti Hananiah mori zgjedh\u00ebn nga qafa e profetit Jeremia dhe e cop\u00ebtoi.\n28:11 Pastaj Hananiahu foli n\u00eb prani t\u00eb t\u00eb gjith\u00eb popullit, duke th\u00ebn\u00eb: \"K\u00ebshtu thot\u00eb Zoti: N\u00eb k\u00ebt\u00eb m\u00ebnyr\u00eb un\u00eb do t\u00eb thyej zgjedh\u00ebn e Nebukadnetsarit, mbretit t\u00eb Babilonis\u00eb, brenda dy vjet\u00ebve, nga qafa e t\u00eb gjitha kombeve. Profeti Jeremia iku n\u00ebp\u00ebr rrug\u00ebn e tij.\n28:12 Mbasi profeti Hananiah theu zgjedh\u00ebn nga qafa e profetit Jeremia, fjala e Zotit iu drejtua Jeremias, duke th\u00ebn\u00eb:\n28:13 \"Shko dhe i thuaj Hananiahut: K\u00ebshtu thot\u00eb Zoti: Ti ke thyer disa zgjedha prej druri, por n\u00eb vendin e tyre ke krijuar zgjedha prej hekuri.\n28:14 K\u00ebshtu n\u00eb fakt thot\u00eb Zoti i ushtrive, Per\u00ebndia i Izraelit: Un\u00eb v\u00eb nj\u00eb zgjedh\u00eb prej hekuri mbi qaf\u00ebn e t\u00ebr\u00eb k\u00ebtyre kombeve q\u00eb t'i sh\u00ebrbejn\u00eb Nebukadnetsarit, mbretit t\u00eb Babilonis\u00eb, dhe ata do t'i sh\u00ebrbejn\u00eb. Atij i kam dh\u00ebn\u00eb gjithashtu kafsh\u00ebt e fush\u00ebs\".\n28:15 Pastaj profeti Jeremia i tha profetit Hananiah: \"D\u00ebgjo, Hananiah, Zoti nuk t\u00eb ka d\u00ebrguar, dhe ti e ke shtyr\u00eb k\u00ebt\u00eb popull t'i besoj\u00eb g\u00ebnjeshtr\u00ebs.\n28:16 Prandaj k\u00ebshtu thot\u00eb Zoti: \"Ja, un\u00eb do t\u00eb t\u00eb p\u00ebrz\u00eb nga faqja e dheut. Sivjet ke p\u00ebr t\u00eb vdekur, sepse ke folur p\u00ebr rebelim kund\u00ebr Zotit\"\".\n28:17 Profeti Hananiah vdiq po at\u00eb vit, n\u00eb muajin e shtat\u00eb.\n29:1 K\u00ebto jan\u00eb fjal\u00ebt e letr\u00ebs q\u00eb profeti Jeremia i d\u00ebrgoi nga Jeruzalemi pleqve q\u00eb kishin mbetur n\u00eb rob\u00ebri, prift\u00ebrinjve, profet\u00ebve dhe t\u00ebr\u00eb popullit q\u00eb Nebukadnetsari kishte \u00e7uar n\u00eb rob\u00ebri nga Jeruzalemi n\u00eb Babiloni.\n29:2 (Kjo ndodhi mbasi dol\u00ebn nga Jeruzalemi mbreti Jekoniah, mbret\u00ebresha, eunuk\u00ebt, princat e Jud\u00ebs dhe t\u00eb Jeruzalemit, zejtar\u00ebt dhe kova\u00e7\u00ebt).\n29:3 Letra u d\u00ebrgua me an\u00eb t\u00eb Elasahut, birit t\u00eb Shafanit, dhe me an\u00eb t\u00eb Gemariahut, birit t\u00eb Hilkiahut, q\u00eb Sedekia, mbret i Jud\u00ebs, kishte d\u00ebrguar n\u00eb Babiloni te Nebukadnetsari, mbret i Babilonis\u00eb. Ajo thoshte:\n29:4 \"K\u00ebshtu thot\u00eb Zoti i ushtrive, Per\u00ebndia i Izraelit, t\u00ebr\u00eb t\u00eb internuarve q\u00eb un\u00eb kam \u00e7uar n\u00eb rob\u00ebri nga Jeruzalemi n\u00eb Babiloni:\n29:5 Nd\u00ebrtoni sht\u00ebpi dhe banoni n\u00eb to, mbillni kopshte dhe hani frytet e tyre.\n29:6 Merrni gra dhe b\u00ebni bij dhe bija, merrni gra p\u00ebr bijt\u00eb tuaj dhe martojini vajzat tuaja q\u00eb t\u00eb lindin bij dhe bija, me q\u00ebllim q\u00eb atje t\u00eb shumoheni dhe t\u00eb mos pak\u00ebsoheni.\n29:7 K\u00ebrkoni t\u00eb mir\u00ebn e qytetit ku ju kam \u00e7uar n\u00eb rob\u00ebri dhe lutjuni Zotit p\u00ebr t\u00eb, sepse mir\u00ebqenia juaj varet nga mir\u00ebqenia e tij.\n29:8 K\u00ebshtu thot\u00eb n\u00eb t\u00eb v\u00ebrtet\u00eb Zoti i ushtrive, Per\u00ebndia i Izraelit: T\u00eb mos ju mashtrojn\u00eb profet\u00ebt dhe shortar\u00ebt tuaj q\u00eb jan\u00eb midis jush, mos merrni parasysh \u00ebndrrat q\u00eb shikoni.\n29:9 Sepse ju profetizojn\u00eb n\u00eb m\u00ebnyr\u00eb t\u00eb rreme n\u00eb emrin tim; un\u00eb nuk i kam d\u00ebrguar\", thot\u00eb Zoti.\n29:10 \"K\u00ebshtu thot\u00eb Zoti: Kur t\u00eb mbushen shtat\u00ebdhjet\u00eb vjet p\u00ebr Babilonin\u00eb, un\u00eb do t'ju vizitoj dhe do ta realizoj fjal\u00ebn time t\u00eb mir\u00eb, duke b\u00ebr\u00eb t\u00eb riktheheni n\u00eb k\u00ebt\u00eb vend.\n29:11 Sepse un\u00eb i njoh mendimet q\u00eb kam p\u00ebr ju\", thot\u00eb Zoti, \"mendime paqeje dhe jo t\u00eb s\u00eb keqes, p\u00ebr t'ju dh\u00ebn\u00eb nj\u00eb t\u00eb ardhme dhe nj\u00eb shpres\u00eb.\n29:12 Do t\u00eb m\u00eb k\u00ebrkoni dhe do t\u00eb vini t\u00eb m\u00eb luteni, dhe un\u00eb do t'ju k\u00ebnaq.\n29:13 Do t\u00eb m\u00eb k\u00ebrkoni dhe do t\u00eb m\u00eb gjeni, sepse do t\u00eb m\u00eb k\u00ebrkoni me gjith\u00eb zemr\u00ebn tuaj.\n29:14 Un\u00eb do t\u00eb b\u00ebj q\u00eb ju t\u00eb m\u00eb gjeni\", thot\u00eb Zoti, \"dhe do t'ju kthej nga rob\u00ebria juaj; do t'ju mbledh nga t\u00eb gjitha kombet dhe nga t\u00eb gjitha vendet ku ju kam shp\u00ebrndar\u00eb\", thot\u00eb Zoti; \"dhe do t'ju \u00e7oj p\u00ebrs\u00ebri n\u00eb vendin prej t\u00eb cilit ju \u00e7ova n\u00eb rob\u00ebri.\n29:15 Sepse thoni: \"Zoti na ka ngjallur profet\u00eb n\u00eb Babiloni\",\n29:16 k\u00ebshtu thot\u00eb Zoti p\u00ebr mbretin q\u00eb rri mbi fronin e Davidit, p\u00ebr k\u00ebt\u00eb popullin q\u00eb banon n\u00eb k\u00ebt\u00eb qytet, p\u00ebr v\u00ebllez\u00ebrit tuaj q\u00eb nuk kan\u00eb shkuar bashk\u00eb me ju n\u00eb rob\u00ebri\";\n29:17 po, k\u00ebshtu thot\u00eb Zoti i ushtrive: \"Ja, un\u00eb do t\u00eb d\u00ebrgoj kund\u00ebr tyre shpat\u00ebn, urin\u00eb dhe murtaj\u00ebn, dhe do t'i b\u00ebj si fiq t\u00eb neveritsh\u00ebm q\u00eb nuk mund t\u00eb hahen sepse jan\u00eb shum\u00eb t\u00eb k\u00ebqij.\n29:18 Do t'i ndjek me shpat\u00ebn, me urin\u00eb dhe me murtaj\u00ebn; do t\u00eb b\u00ebj q\u00eb t\u00eb trajtohen keq n\u00eb t\u00eb gjitha mbret\u00ebrit\u00eb e tok\u00ebs dhe t\u00eb jen\u00eb nj\u00eb mallkim, nj\u00eb objekt habie, nj\u00eb tallje dhe nj\u00eb turp midis kombeve ku i kam shp\u00ebrndar\u00eb,\n29:19 sepse nuk i kan\u00eb d\u00ebgjuar fjal\u00ebt e mia\", thot\u00eb Zoti, \"q\u00eb un\u00eb u d\u00ebrgova atyre me an\u00eb t\u00eb sh\u00ebrb\u00ebtor\u00ebve t\u00eb mi, profet\u00ebve, me urgjenc\u00eb dhe k\u00ebmb\u00ebngulje; por ju nuk m\u00eb keni d\u00ebgjuar\", thot\u00eb Zoti.\n29:20 D\u00ebgjoni, pra, fjal\u00ebn e Zotit, o ju t\u00eb gjith\u00eb, q\u00eb un\u00eb d\u00ebrgova n\u00eb rob\u00ebri nga Jeruzalemi n\u00eb Babiloni!\n29:21 K\u00ebshtu thot\u00eb Zoti i ushtrive, Per\u00ebndia i Izraelit, p\u00ebr Ashabin, birin e Kolajahut, dhe p\u00ebr Sedekian, birin e Maasejahut, q\u00eb ju profetizojn\u00eb g\u00ebnjeshtra n\u00eb emrin tim: Ja, un\u00eb do t'i l\u00eb n\u00eb dor\u00eb t\u00eb Nebukadnetsarit, mbretit t\u00eb Babilonis\u00eb, dhe ai do t'i vras\u00eb para syve tuaj.\n29:22 Prej tyre do t\u00eb nxirret nj\u00eb formul\u00eb mallkimi q\u00eb do t\u00eb p\u00ebrdoret nga t\u00eb gjith\u00eb ata q\u00eb jan\u00eb n\u00eb rob\u00ebri n\u00eb Babiloni, dhe do t\u00eb thuhet: \"Zoti t\u00eb trajtoft\u00eb si Sedekian dhe Ashabin, q\u00eb mbreti i Babilonis\u00eb ka pjekur n\u00eb zjarr!\"\n29:23 Sepse ata kan\u00eb kryer gj\u00ebra t\u00eb turpshme n\u00eb Izrael, kan\u00eb shkelur kuror\u00ebn me grat\u00eb e t\u00eb af\u00ebrmve t\u00eb tyre, kan\u00eb shqiptuar n\u00eb emrin tim fjal\u00eb t\u00eb rreme, q\u00eb nuk u kisha urdh\u00ebruar atyre. Un\u00eb vet\u00eb e di dhe jam d\u00ebshmitar i tyre, thot\u00eb Zoti.\n29:24 Do t\u00eb flas\u00ebsh gjithashtu me Shemajahun, Nehelamitin, duke th\u00ebn\u00eb:\n29:25 K\u00ebshtu thot\u00eb Zoti i ushtrive, Per\u00ebndia i Izraelit: Ti ke d\u00ebrguar n\u00eb emrin t\u00ebnd letra t\u00ebr\u00eb popullit q\u00eb \u00ebsht\u00eb n\u00eb Jeruzalem, priftit Sofonia, birit t\u00eb Maasejahut, dhe t\u00eb gjith\u00eb prift\u00ebrinjve, duke th\u00ebn\u00eb:\n29:26 \"Zoti t\u00eb ka caktuar prift n\u00eb vend t\u00eb priftit Jehojada, me q\u00ebllim q\u00eb t\u00eb ket\u00eb kryeintendent\u00eb n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb e Zotit p\u00ebr t\u00eb mbikqyrur \u00e7do njeri t\u00eb marr\u00eb q\u00eb b\u00ebn profetin, me q\u00ebllim q\u00eb ti ta fut\u00ebsh n\u00eb burg dhe ta mbash n\u00eb pranga\".\n29:27 Dhe tani pse nuk e ke qortuar Jeremian nga Anathothi q\u00eb b\u00ebn profetin midis jush?\n29:28 N\u00eb fakt ai na ka d\u00ebrguar fjal\u00eb n\u00eb Babiloni: \"Rob\u00ebria do t\u00eb jet\u00eb e gjat\u00eb, nd\u00ebrtoni sht\u00ebpi dhe banoni n\u00eb to, mbillni kopshte dhe hani frytet e tyre\"\".\n29:29 Prifti Sofonia e lexoi k\u00ebt\u00eb let\u00ebr n\u00eb prani t\u00eb profetit Jeremia.\n29:30 At\u00ebher\u00eb fjala e Zotit iu drejtua Jeremias, duke th\u00ebn\u00eb:\n29:31 \"D\u00ebrgo t'u thuash t\u00ebr\u00eb atyre q\u00eb jan\u00eb n\u00eb rob\u00ebri: K\u00ebshtu flet Zoti p\u00ebr Shemajahun, Nehelamitin: Duke qen\u00eb se Shemajahu ju ka profetizuar, megjith\u00ebse un\u00eb nuk e kam d\u00ebrguar, dhe ka b\u00ebr\u00eb t\u00eb keni besim te g\u00ebnjeshtra,\n29:32 k\u00ebshtu thot\u00eb Zoti: Ja, un\u00eb do t\u00eb d\u00ebnoj Shemajahun, Nehelamitin, dhe pasardh\u00ebsit e tij; nuk do t\u00eb ket\u00eb asnj\u00ebrin prej pasardh\u00ebsve t\u00eb tij q\u00eb t\u00eb banoj\u00eb n\u00eb mes t\u00eb k\u00ebtij populli, dhe nuk ka p\u00ebr t\u00eb par\u00eb t\u00eb mir\u00ebn q\u00eb un\u00eb do t'i b\u00ebj popullit tim, thot\u00eb Zoti, sepse ka folur p\u00ebr rebelim kund\u00ebr Zotit\".\n30:1 Fjala q\u00eb iu drejtua Jeremias nga ana e Zotit, duke th\u00ebn\u00eb:\n30:2 \"K\u00ebshtu thot\u00eb Zoti, Per\u00ebndia i Izraelit: Shkruaj n\u00eb nj\u00eb lib\u00ebr t\u00ebr\u00eb fjal\u00ebt q\u00eb t\u00eb kam th\u00ebn\u00eb.\n30:3 Sepse ja, dit\u00ebt po vijn\u00eb, thot\u00eb Zoti, gjat\u00eb t\u00eb cilave do t\u00eb kthej nga rob\u00ebria popullin tim t\u00eb Izraelit dhe t\u00eb Jud\u00ebs, dhe do t'i kthej n\u00eb vendin q\u00eb u dhash\u00eb et\u00ebrve t\u00eb tyre, dhe ata do ta zot\u00ebrojn\u00eb\".\n30:4 K\u00ebto jan\u00eb fjal\u00ebt q\u00eb Zoti shqiptoi p\u00ebr Izraelin dhe Jud\u00ebn:\n30:5 \"K\u00ebshtu thot\u00eb Zoti: Ne kemi d\u00ebgjuar nj\u00eb britm\u00eb tmerri, frike dhe jo paqeje.\n30:6 Informohuni dhe shikoni n\u00eb se nj\u00eb mashkull mund t\u00eb lind\u00eb. Pse, pra, i shoh t\u00eb gjith\u00eb meshkujt me duart mbi ijet e tyre ashtu si nj\u00eb grua q\u00eb \u00ebsht\u00eb duke lindur? Pse t\u00ebr\u00eb fytyrat jan\u00eb b\u00ebr\u00eb t\u00eb zbehta?\n30:7 Medet, sepse ajo dit\u00eb \u00ebsht\u00eb e madhe; nuk pati kurr\u00eb ndonj\u00eb t\u00eb ngjashme me t\u00eb; do t\u00eb jet\u00eb nj\u00eb koh\u00eb ankthi p\u00ebr Jakobin, por ai do t\u00eb shp\u00ebtoj\u00eb prej tij.\n30:8 At\u00eb dit\u00eb do t\u00eb ndodh\u00eb\", thot\u00eb Zoti i ushtrive, \"q\u00eb un\u00eb do t\u00eb thyej zgjedh\u00ebn e tij nga qafa jote dhe do t'i k\u00ebpus verigat e tua; t\u00eb huajt nuk do t\u00eb t\u00eb b\u00ebjn\u00eb m\u00eb skllav t\u00eb tyre.\n30:9 Por ata t\u00eb Izraelit do t'i sh\u00ebrbejn\u00eb Zotit, Per\u00ebndis\u00eb s\u00eb tyre, dhe Davidit, mbretit t\u00eb tyre, q\u00eb un\u00eb do t\u00eb ngjall p\u00ebr ta.\n30:10 Ti, pra, o sh\u00ebrb\u00ebtori im Jakob, mos ki frik\u00eb\", thot\u00eb Zoti; \"mos u tremb, o Izrael, sepse, ja, un\u00eb do t\u00eb t\u00eb shp\u00ebtoj nga vendi i larg\u00ebt dhe pasardh\u00ebsit e tu nga vendi i rob\u00ebris\u00eb s\u00eb tyre. Jakobi do\n30:11 Sepse un\u00eb jam me ty\", thot\u00eb Zoti, \"q\u00eb t\u00eb t\u00eb shp\u00ebtoj. Un\u00eb do t\u00eb shfaros t\u00ebr\u00eb kombet n\u00eb mes t\u00eb t\u00eb cil\u00ebve t\u00eb kam shp\u00ebrndar\u00eb, por megjithat\u00eb nuk do t\u00eb t\u00eb shfaros ty, por do t\u00eb t\u00eb nd\u00ebshkoj me drejt\u00ebsi dhe nuk do t\u00eb t\u00eb l\u00eb krejt t\u00eb pand\u00ebshkuar\".\n30:12 K\u00ebshtu thot\u00eb Zoti: \"E keqja jote \u00ebsht\u00eb e pash\u00ebrueshme, plaga jote \u00ebsht\u00eb e r\u00ebnd\u00eb.\n30:13 Askush nuk e mbron \u00e7\u00ebshtjen t\u00ebnde; k\u00ebshtu nuk ka asnj\u00eb mjekim p\u00ebr plag\u00ebn t\u00ebnde dhe asnj\u00eb sh\u00ebrim p\u00ebr ty.\n30:14 T\u00ebr\u00eb dashnor\u00ebt e tu t\u00eb kan\u00eb harruar dhe nuk kujdesen m\u00eb p\u00ebr ty, sepse t\u00eb kam q\u00eblluar me nj\u00eb goditje prej armiku, me nj\u00eb nd\u00ebshkim t\u00eb nj\u00eb njeriu mizor, p\u00ebr madh\u00ebsin\u00eb e paudh\u00ebsis\u00eb sate, p\u00ebr morin\u00eb e m\u00ebkateve t\u00eb tua.\n30:15 Pse b\u00ebrtet p\u00ebr shkak t\u00eb s\u00eb keqes sate? Dhembja jote \u00ebsht\u00eb e pash\u00ebrueshme. Un\u00eb t\u00eb b\u00ebra k\u00ebto gj\u00ebra p\u00ebr madh\u00ebsin\u00eb e paudh\u00ebsis\u00eb sate, p\u00ebr morin\u00eb e m\u00ebkateve t\u00eb tua.\n30:16 Por t\u00ebr\u00eb ata q\u00eb t\u00eb gllab\u00ebrojn\u00eb do t'i gllab\u00ebrojn\u00eb, t\u00ebr\u00eb armiqt\u00eb e tu, t\u00eb gjith\u00eb, do t\u00eb shkojn\u00eb n\u00eb rob\u00ebri; ata q\u00eb t\u00eb pla\u00e7kitin do t\u00eb pla\u00e7kiten dhe grabit\u00ebsit e tu do t'i l\u00eb t\u00eb grabiten nga t\u00eb tjer\u00eb.\n30:17 Po, un\u00eb do t\u00eb t\u00eb jap p\u00ebrs\u00ebri sh\u00ebndet dhe do t\u00eb t\u00eb sh\u00ebroj plag\u00ebt e tua\", thot\u00eb Zoti, \"Sepse t\u00eb quajn\u00eb \"e d\u00ebbuara\", duke th\u00ebn\u00eb: \"Ky \u00ebsht\u00eb Sioni p\u00ebr t\u00eb cilin askush nuk kujdeset\"\".\n30:18 K\u00ebshtu thot\u00eb Zoti: \"Ja, un\u00eb do t\u00eb kthej nga rob\u00ebria \u00e7adrat e Jakobit dhe do t\u00eb m\u00eb vij\u00eb keq p\u00ebr banesat e tij; qyteti do t\u00eb rind\u00ebrtohet mbi g\u00ebrmadhat e tij dhe pallati do t\u00eb rivendoset n\u00eb vendin e tij t\u00eb sakt\u00eb.\n30:19 Prej andej do t\u00eb dalin k\u00ebng\u00eb fal\u00ebnderimi dhe z\u00ebra njer\u00ebzish q\u00eb festojn\u00eb; un\u00eb do t'i shumoj dhe jo t'i pak\u00ebsoj; do t'i b\u00ebj t\u00eb nderuar dhe nuk do t\u00eb posht\u00ebrohen m\u00eb.\n30:20 Bijt\u00eb e tij do t\u00eb jen\u00eb si m\u00eb par\u00eb dhe kuvendi i tij do t\u00eb b\u00ebhet i q\u00ebndruesh\u00ebm para meje, por do t\u00eb nd\u00ebshkoj gjith\u00eb shtyp\u00ebsit e tyre.\n30:21 Princi i tij do t\u00eb jet\u00eb nj\u00eb prej tyre, dhe sunduesi i tij do t\u00eb dal\u00eb nga mesi i tyre; un\u00eb do t\u00eb b\u00ebj q\u00eb ai t\u00eb afrohet dhe ai do t\u00eb vij\u00eb af\u00ebr meje. Kush, pra, do t\u00eb porosiste zemr\u00ebn e tij q\u00eb t\u00eb m\u00eb afrohet?\", thot\u00eb Zoti.\n30:22 \"Ju do t\u00eb jeni populli im, dhe un\u00eb do t\u00eb jem Per\u00ebndia juaj\".\n30:23 Ja, po shp\u00ebrthen stuhia e Zotit, nj\u00eb stuhi e shfrenuar do t\u00eb bjer\u00eb me forc\u00eb mbi kokat e t\u00eb pafeve.\n30:24 Zem\u00ebrimi i zjarrt\u00eb i Zotit nuk do t\u00eb fashitet, deri sa t\u00eb mos ket\u00eb plot\u00ebsuar, deri sa t\u00eb mos ket\u00eb realizuar synimet e zemr\u00ebs s\u00eb tij. N\u00eb dit\u00ebt e fundit ju do ta kuptoni.\n31:1 \"N\u00eb at\u00eb koh\u00eb\", thot\u00eb Zoti, \"un\u00eb do t\u00eb jem Per\u00ebndia i t\u00eb gjitha familjeve t\u00eb Izraelit, dhe ato do t\u00eb jen\u00eb populli im\".\n31:2 K\u00ebshtu thot\u00eb Zoti: \"Populli q\u00eb shp\u00ebtoi nga shpata ka gjetur hir n\u00eb shkret\u00ebtir\u00eb; un\u00eb do t'i jap prehje Izraelit\".\n31:3 Shum\u00eb koh\u00eb m\u00eb par\u00eb Zoti m'u shfaq duke th\u00ebn\u00eb: \"Po, t\u00eb kam dashur me nj\u00eb dashuri t\u00eb p\u00ebrjetshme; prandaj t\u00eb kam t\u00ebrhequr me dashamir\u00ebsi.\n31:4 Un\u00eb do t\u00eb t\u00eb rind\u00ebrtoj dhe ti do t\u00eb rind\u00ebrtohesh, o virgj\u00ebresh\u00eb e Izraelit. Do t\u00eb zbukurohesh p\u00ebrs\u00ebri me dajret e tua dhe do t\u00eb dal\u00ebsh n\u00eb mes t\u00eb valleve t\u00eb atyre q\u00eb b\u00ebjn\u00eb fest\u00eb.\n31:5 Do t\u00eb mbjell\u00ebsh p\u00ebrs\u00ebri vreshta mbi malet e Samarias; mbjell\u00ebsit do t\u00eb mbjellin dhe do t\u00eb vjelin frytin e tyre.\n31:6 Do t\u00eb vij\u00eb dita kur rojet do t\u00eb b\u00ebrtasin n\u00eb malin Efraim: \"\u00c7ohuni, t\u00eb ngjitemi n\u00eb Sion, tek Zoti, Per\u00ebndia yn\u00eb\"\".\n31:7 Sepse k\u00ebshtu thot\u00eb Zoti: \"Ngrini k\u00ebng\u00eb g\u00ebzimi p\u00ebr Jakobin dhe l\u00ebshoni britma p\u00ebr t\u00eb parin e kombeve; shpallni, k\u00ebndoni l\u00ebvdata dhe thoni: O Zot, shp\u00ebto popullin t\u00ebnd, at\u00eb q\u00eb mbeti nga Izraeli.\n31:8 Ja, un\u00eb po i kthej nga vendi i veriut dhe po i grumbulloj nga skajet e tok\u00ebs. Midis tyre \u00ebsht\u00eb i verb\u00ebri dhe \u00e7alamani, gruaja me barr\u00eb dhe bashk\u00eb me t\u00eb ajo q\u00eb ka p\u00ebr t\u00eb pjell\u00eb: nj\u00eb turm\u00eb e madhe do t\u00eb kthehet k\u00ebtu.\n31:9 Do t\u00eb vin\u00eb duke qar\u00eb, do t'i \u00e7oj duke u lutur. Do t'i b\u00ebj t\u00eb ecin gjat\u00eb rrjedhave ujore, n\u00ebp\u00ebr nj\u00eb rrug\u00eb t\u00eb drejt\u00eb n\u00eb t\u00eb cil\u00ebn nuk do t\u00eb pengohen, sepse jam nj\u00eb at\u00eb p\u00ebr Izraelin, dhe Efraimi \u00ebsht\u00eb i par\u00eblinduri im.\n31:10 O kombe, d\u00ebgjoni fjal\u00ebn e Zotit, shpalleni n\u00eb ishujt e larg\u00ebt dhe thoni: Ai q\u00eb e ka shp\u00ebrndar\u00eb Izraelin e mbledh dhe e ruan ashtu si vepron bariu me kopen\u00eb e tij.\n31:11 Sepse Zoti ka shpenguar Jakobin, e ka \u00e7liruar nga dora e nj\u00eb njeriu m\u00eb t\u00eb fort\u00eb se ai.\n31:12 Ata do t\u00eb vijn\u00eb dhe do t\u00eb k\u00ebndojn\u00eb me g\u00ebzim n\u00eb lart\u00ebsit\u00eb e Sionit, do t\u00eb v\u00ebrshojn\u00eb drejt t\u00eb mirave t\u00eb Zotit, drejt grurit, ver\u00ebs dhe vajit, dhe drejt atyre q\u00eb kan\u00eb lindur n\u00eb kope dhe n\u00eb grigj\u00eb; jeta e tyre do t\u00eb jet\u00eb si nj\u00eb kopsht i vaditur dhe nuk do t\u00eb vuajn\u00eb m\u00eb.\n31:13 At\u00ebher\u00eb virgj\u00ebresha do t\u00eb g\u00ebzohet n\u00eb valle dhe t\u00eb rinjt\u00eb bashk\u00eb me pleqt\u00eb, sepse do ta shnd\u00ebrroj zin\u00eb e tyre n\u00eb g\u00ebzim, do t'i ngush\u00eblloj dhe do t'i g\u00ebzoj mbas dhembjes s\u00eb tyre.\n31:14 Do t\u00eb ngop shpirtin e prift\u00ebrinjve me t\u00eb madhe dhe populli im do t\u00eb mbushet me t\u00eb mirat e mia\", thot\u00eb Zoti.\n31:15 K\u00ebshtu thot\u00eb Zoti: \"U d\u00ebgjua nj\u00eb z\u00eb n\u00eb Ramah, nj\u00eb vajtim dhe nj\u00eb e qar\u00eb e hidhur: Rakela vajton bijt\u00eb e saj dhe nuk pranon t\u00eb ngush\u00ebllohet p\u00ebr ta, sepse ata nuk jan\u00eb m\u00eb\".\n31:16 K\u00ebshtu thot\u00eb Zoti: \"Mbaje z\u00ebrin t\u00ebnd nga e qara, syt\u00eb e tu nga t\u00eb derdhurit lot, sepse vepra jote do t\u00eb shp\u00ebrblehet\", thot\u00eb Zoti; \"ata do t\u00eb kthehen nga vendi i armikut.\n31:17 Ka shpresa p\u00ebr pasardh\u00ebsit e tu\", thot\u00eb Zoti; \"bijt\u00eb e tu do t\u00eb kthehen brenda kufijve t\u00eb tyre.\n31:18 Kam d\u00ebgjuar vazhdimisht Efraimin t\u00eb ankohet: \"Ti m\u00eb ke d\u00ebnuar dhe un\u00eb jam d\u00ebnuar si nj\u00eb dem i ri i pan\u00ebnshtruar; m\u00eb b\u00ebj t\u00eb kthehem dhe un\u00eb do t\u00eb kthehem, sepse ti je Zoti, Per\u00ebndia im.\n31:19 Mbasi mora rrug\u00eb t\u00eb keqe, u pendova; mbasi e pranova gjendjen time, kam rrahur ij\u00ebn time. M\u00eb erdhi turp dhe ndjeva hutim, sepse mbaj turpin e rinis\u00eb sime\".\n31:20 A \u00ebsht\u00eb, pra, Efraimi nj\u00eb bir i dashur p\u00ebr mua, nj\u00eb bir i k\u00ebnaq\u00ebsive t\u00eb mia? N\u00eb fakt, megjith\u00ebse kam folur kund\u00ebr tij, e kujtoj akoma fort. Prandaj t\u00eb p\u00ebrbrendshmet e mia mall\u00ebngjehen p\u00ebr t\u00eb dhe me siguri do t\u00eb kem m\u00ebshir\u00eb p\u00ebr t\u00eb\", thot\u00eb Zoti.\n31:21 \"Ngreh p\u00ebr vete disa trungje, b\u00ebj disa shtylla treguese, ki shum\u00eb kujdes p\u00ebr rrug\u00ebn, p\u00ebr udh\u00ebn q\u00eb ke ndjekur. Kthehu, o virgj\u00ebresh\u00eb e Izraelit, kthehu n\u00eb k\u00ebto qytete t\u00eb tua.\n31:22 Deri kur do t\u00eb shkosh duke u endur, o bij\u00eb rebele? Sepse Zoti krijon nj\u00eb gj\u00eb t\u00eb re mbi tok\u00eb: gruan q\u00eb k\u00ebrkon ta b\u00ebj\u00eb p\u00ebr vete burrin\".\n31:23 K\u00ebshtu thot\u00eb Zoti i ushtrive, Per\u00ebndia i Izraelit: \"Do t\u00eb thuhet ende kjo fjal\u00eb n\u00eb vendin e Jud\u00ebs dhe n\u00eb qytetet e veta, kur t'i kem kthyer ata nga rob\u00ebria: \"Zoti t\u00eb bekoft\u00eb, o seli e drejt\u00ebsis\u00eb, o mal i shenjt\u00ebris\u00eb!\".\n31:24 Aty do t\u00eb banojn\u00eb Juda dhe t\u00eb gjitha qytetet e tij bashk\u00eb, bujqit dhe ata q\u00eb drejtojn\u00eb kopet\u00eb.\n31:25 Sepse un\u00eb do t\u00eb ngij shpirtin e lodhur dhe do t\u00eb plot\u00ebsoj \u00e7do shpirt q\u00eb vuan\".\n31:26 Pas k\u00ebsaj un\u00eb u zgjova dhe v\u00ebshtrova, dhe gjumi im qe i \u00ebmb\u00ebl.\n31:27 \"Ja, do t\u00eb vijn\u00eb dit\u00ebt\", thot\u00eb Zoti, \"n\u00eb t\u00eb cilat do t\u00eb mbjell sht\u00ebpin\u00eb e Izraelit dhe sht\u00ebpin\u00eb e Jud\u00ebs me far\u00eb njer\u00ebzish dhe me far\u00eb kafsh\u00ebsh.\n31:28 Dhe do t\u00eb ndodh\u00eb q\u00eb ashtu si jam kujdesur p\u00ebr ta p\u00ebr t\u00eb \u00e7rr\u00ebnjosur, p\u00ebr t\u00eb shembur dhe p\u00ebr t\u00eb rr\u00ebzuar, p\u00ebr t\u00eb shkat\u00ebrruar dhe p\u00ebr t\u00eb b\u00ebr\u00eb t\u00eb keqen, po ashtu do t\u00eb kujdesem p\u00ebr ta p\u00ebr t\u00eb nd\u00ebrtuar dhe p\u00ebr t\u00eb mbjell\u00eb\", thot\u00eb Zoti.\n31:29 \"N\u00eb ato dit\u00eb nuk do t\u00eb thuhet m\u00eb: \"Et\u00ebrit kan\u00eb ngr\u00ebn\u00eb rrush t\u00eb papjekur dhe dh\u00ebmb\u00ebt e bijve mbet\u00ebn t\u00eb mpir\u00eb\".\n31:30 Por secili do t\u00eb vdes\u00eb p\u00ebr paudh\u00ebsin\u00eb e tij; kushdo q\u00eb ha rrush t\u00eb papjekur do t'i mpihen majat e dh\u00ebmb\u00ebve.\n31:31 Ja do t\u00eb vijn\u00eb dit\u00ebt\", thot\u00eb Zoti, \"n\u00eb t\u00eb cilat do t\u00eb vendos nj\u00eb bes\u00eblidhje t\u00eb re me sht\u00ebpin\u00eb e Izraelit dhe me sht\u00ebpin\u00eb e Jud\u00ebs;\n31:32 jo si bes\u00eblidhja q\u00eb kam vendosur me et\u00ebrit e tyre dit\u00ebn kur i zura p\u00ebr dore p\u00ebr t'i nxjerr\u00eb nga vendi i Egjiptit, sepse ata e shkel\u00ebn bes\u00eblidhjen time, ndon\u00ebse un\u00eb isha Per\u00ebndia i tyre\", thot\u00eb Zoti.\n31:33 \"Por kjo \u00ebsht\u00eb bes\u00eblidhja q\u00eb do t\u00eb vendos me sht\u00ebpin\u00eb e Izraelit mbas atyre dit\u00ebve\", thot\u00eb Zoti: \"Do ta shtie ligjin tim n\u00eb mendjen e tyre dhe do ta shkruaj mbi zemr\u00ebn e tyre, dhe un\u00eb do t\u00eb jem Zoti i tyre dhe ata do t\u00eb jen\u00eb populli im.\n31:34 Ata nuk do t\u00eb m\u00ebsojn\u00eb secili t\u00eb af\u00ebrmin e tij dhe secili v\u00ebllan\u00eb e tij, duke th\u00ebn\u00eb: \"Njihni Zotin!\", sepse t\u00eb gjith\u00eb do t\u00eb m\u00eb njohin, nga m\u00eb i vogli e deri te m\u00eb i madhi\", thot\u00eb Zoti. \"Sepse un\u00eb do ta fal paudh\u00ebsin\u00eb e tyre dhe nuk do ta kujtoj m\u00eb m\u00ebkatin e tyre\".\n31:35 K\u00ebshtu thot\u00eb Zoti, q\u00eb ka dh\u00ebn\u00eb diellin p\u00ebr drit\u00ebn e dit\u00ebs dhe i ka dh\u00ebn\u00eb ligje h\u00ebn\u00ebs dhe yjeve p\u00ebr drit\u00ebn e nat\u00ebs, q\u00eb e larton detin dhe i b\u00ebn dallg\u00ebt t\u00eb uturijn\u00eb, emri i t\u00eb cilit \u00ebsht\u00eb Zoti, i ushtrive.\n31:36 \"N\u00eb qoft\u00eb se k\u00ebto ligje do t\u00eb binin p\u00ebrpara meje\", thot\u00eb Zoti, \"at\u00ebher\u00eb edhe pasardh\u00ebsit e Izraelit do t\u00eb pushonin s\u00eb qeni nj\u00eb komb p\u00ebrpara meje p\u00ebrjet\u00eb\".\n31:37 K\u00ebshtu thot\u00eb Zoti: \"N\u00eb qoft\u00eb se do t\u00eb mund t\u00eb mateshin qiejt lart; ose t\u00eb hulumtoheshin themelet e tok\u00ebs posht\u00eb, at\u00ebher\u00eb edhe un\u00eb do t'i hidhja posht\u00eb t\u00eb gjith\u00eb pasardh\u00ebsit e Izraelit p\u00ebr t\u00eb gjitha ato q\u00eb kan\u00eb b\u00ebr\u00eb, thot\u00eb Zoti.\n31:38 Ja, do t\u00eb vijn\u00eb dit\u00ebt, thot\u00eb Zoti, n\u00eb t\u00eb cilat ky qytet do t\u00eb rind\u00ebrtohet p\u00ebr Zotin nga kulla e Hananeelit te porta e Qoshes.\n31:39 Q\u00eb andej litari p\u00ebr matje do t\u00eb shtrihet akoma drejt deri te kodra e Garebit, duke u kthyer pastaj drejt Goahut;\n31:40 Gjith\u00eb lugina e kufomave dhe e hirit dhe t\u00eb gjitha arat deri te p\u00ebrroi i Kidronit, deri te qoshja e port\u00ebs s\u00eb Kuajve n\u00eb drejtim t\u00eb lindjes, do t'i shenjt\u00ebrohen Zotit. Nuk do t\u00eb shkat\u00ebrrohet m\u00eb kurr\u00eb dhe as nuk do t\u00eb shembet p\u00ebrjet\u00eb\".\n32:1 Fjala q\u00eb iu drejtua Jeremias nga ana e Zotit n\u00eb vitin e dhjet\u00eb t\u00eb Sedekias, mbretit t\u00eb Jud\u00ebs, q\u00eb ishte viti i tet\u00ebmb\u00ebdhjet\u00eb i Nebukadnetsarit.\n32:2 Ushtria e mbretit t\u00eb Babilonis\u00eb rrethonte at\u00ebher\u00eb Jeruzalemin dhe profeti Jeremia ishte i mbyllur n\u00eb oborrin e burgut q\u00eb ndodhej n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb e mbretit t\u00eb Jud\u00ebs.\n32:3 Aty e kishte mbyllur Sedekia, mbreti i Jud\u00ebs, duke th\u00ebn\u00eb: \"P\u00ebrse profetizon, duke th\u00ebn\u00eb: \"K\u00ebshtu thot\u00eb Zoti: Ja, un\u00eb do ta jap k\u00ebt\u00eb qytet n\u00eb duart e mbretit t\u00eb Babilonis\u00eb dhe ai do ta pushtoj\u00eb.\n32:4 Sedekia, mbreti i Jud\u00ebs, nuk do t\u00eb shp\u00ebtoj\u00eb nga duart e Kaldeasve, por me siguri do t\u00eb bjer\u00eb n\u00eb duart e mbretit t\u00eb Babilonis\u00eb dhe do t\u00eb flas\u00eb ball\u00eb p\u00ebr ball\u00eb me t\u00eb dhe do ta shoh\u00eb me vet\u00eb syt\u00eb e tij.\n32:5 Pastaj ai do ta \u00e7oj\u00eb Sedekian n\u00eb Babiloni, ku ai do t\u00eb q\u00ebndroj\u00eb deri sa ta vizitoj un\u00eb, thot\u00eb Zoti. N\u00eb qoft\u00eb se do t\u00eb luftoni kund\u00ebr Kaldeasve nuk do t\u00eb nxirrni asgj\u00eb n\u00eb krye\"!\".\n32:6 At\u00ebher\u00eb Jeremia tha: \"Fjala e Zotit m'u drejtua, duke th\u00ebn\u00eb:\n32:7 Ja, Hanameeli, biri i Shalumit, ungjit t\u00ebnd, po vjen te ti q\u00eb t\u00eb t\u00eb thot\u00eb: \"Bli ar\u00ebn time q\u00eb ndodhet n\u00eb Anathoth, sepse ti ke t\u00eb drejt\u00ebn ta shpengosh duke e bler\u00eb\"\".\n32:8 Prandaj Hanameeli, biri i ungjit tim, erdhi tek un\u00eb n\u00eb oborrin e burgut, sipas fjal\u00ebs t\u00eb Zotit, dhe m\u00eb tha: \"T\u00eb lutem, bli ar\u00ebn time q\u00eb ndodhet n\u00eb Anathoth, n\u00eb territorin e Beniaminit, sepse ti ke t\u00eb drejt\u00ebn e trash\u00ebgimis\u00eb dhe t\u00eb drejt\u00ebn e shpengimit. Blije!\". At\u00ebher\u00eb e kuptova q\u00eb kjo ishte fjala e Zotit.\n32:9 K\u00ebshtu, pra, bleva nga Hanameeli, nga biri i ungjit tim, ar\u00ebn q\u00eb ndodhej n\u00eb Anathoth dhe ia peshova parat\u00eb; shtat\u00ebmb\u00ebdhjet\u00eb sikla argjendi.\n32:10 E n\u00ebnshkrova aktin, e vulosa, thirra d\u00ebshmitar\u00ebt dhe peshova parat\u00eb me peshore.\n32:11 Pastaj e mora aktin e blerjes, at\u00eb t\u00eb vulosur sipas ligjit dhe statuteve dhe at\u00eb t\u00eb hapur,\n32:12 dhe ia dor\u00ebzova aktin e blerjes Barukut, birit t\u00eb Neriathit, bir i Mahsehiahut, n\u00eb prani t\u00eb Hanameelit, kush\u00ebririt tim, n\u00eb prani t\u00eb d\u00ebshmitar\u00ebve q\u00eb kishin n\u00ebnshkruar aktin e blerjes dhe n\u00eb prani t\u00eb t\u00eb gjith\u00eb Judejve q\u00eb rrinin ulur n\u00eb oborrin e burgut.\n32:13 Pastaj p\u00ebrpara tyre i dhash\u00eb k\u00ebt\u00eb urdh\u00ebr Barukut:\n32:14 \"K\u00ebshtu thot\u00eb Zoti i ushtrive, Per\u00ebndia i Izraelit: Merr k\u00ebto akte, aktin e blerjes, qoft\u00eb at\u00eb t\u00eb vulosur ashtu edhe at\u00eb t\u00eb hapur, dhe futi n\u00eb nj\u00eb po\u00e7 prej balte, q\u00eb t\u00eb ruhen p\u00ebr shum\u00eb dit\u00eb.\n32:15 Sepse k\u00ebshtu thot\u00eb Zoti i ushtrive, Per\u00ebndia i Izraelit: N\u00eb k\u00ebt\u00eb vend do t\u00eb blihen akoma sht\u00ebpi, ara dhe vreshta\".\n32:16 Pasi ia dor\u00ebzova aktin e blerjes Barukut, birit t\u00eb Neriahut, iu luta Zotit, duke th\u00ebn\u00eb:\n32:17 \"Ah, Zot, Zot! Ja, ti e sajove qiellin dhe tok\u00ebn me fuqin\u00eb t\u00ebnde t\u00eb madhe dhe me krahun t\u00ebnd t\u00eb shtrir\u00eb. Nuk ka asgj\u00eb tep\u00ebr t\u00eb v\u00ebshtir\u00eb p\u00ebr ty.\n32:18 Ti e tregon mir\u00ebsin\u00eb t\u00ebnde ndaj nj\u00eb mij\u00eb vetave dhe e shpaguan paudh\u00ebsin\u00eb e et\u00ebrve n\u00eb gji t\u00eb bijve t\u00eb tyre q\u00eb vijn\u00eb pas atyre, o Per\u00ebndi i madh e i fuqish\u00ebm, emri i t\u00eb cilit \u00ebsht\u00eb Zoti i ushtrive.\n32:19 Ti je i madh p\u00ebr k\u00ebshilla dhe i fuqish\u00ebm p\u00ebr vepra dhe i ke syt\u00eb \u00e7el\u00eb mbi t\u00eb gjitha rrug\u00ebt e bijve t\u00eb njer\u00ebzve, p\u00ebr t'i dh\u00ebn\u00eb secilit sipas veprave t\u00eb veta dhe sipas frytit t\u00eb veprimeve t\u00eb veta.\n32:20 Ti ke b\u00ebr\u00eb deri n\u00eb dit\u00ebn e sotme shenja dhe mrekulli n\u00eb vendin e Egjiptit, n\u00eb Izrael dhe n\u00eb mes njer\u00ebzve t\u00eb tjer\u00eb dhe ke fituar nj\u00eb em\u00ebr si ai i k\u00ebtyre dit\u00ebve.\n32:21 Ti e nxore popullin t\u00ebnd nga vendi i Egjiptit me shenja dhe mrekulli, me dor\u00eb t\u00eb fuqishme dhe me krah t\u00eb shtrir\u00eb dhe me tmerr t\u00eb madh.\n32:22 Ti u dhe atyre k\u00ebt\u00eb vend q\u00eb ishe betuar t'ua jepje et\u00ebrve t\u00eb tyre, nj\u00eb vend ku rrjedh qum\u00ebsht e mjalt\u00eb.\n32:23 Ata hyn\u00eb dhe e fut\u00ebn n\u00eb dor\u00eb, nuk i jan\u00eb bindur z\u00ebrit t\u00ebnd dhe nuk ec\u00ebn n\u00eb rrug\u00ebn e ligjit t\u00ebnd, nuk kan\u00eb b\u00ebr\u00eb t\u00eb gjitha ato q\u00eb u kishe urdh\u00ebruar t\u00eb b\u00ebnin; prandaj ti solle mbi ta t\u00ebr\u00eb k\u00ebt\u00eb fatkeq\u00ebsi.\n32:24 Ja, ledhet arrijn\u00eb deri n\u00eb qytet p\u00ebr ta sht\u00ebn\u00eb n\u00eb dor\u00eb; dhe qyteti lihet n\u00eb dor\u00eb t\u00eb Kaldeasve q\u00eb luftojn\u00eb kund\u00ebr tij me shpat\u00ebn, me urin\u00eb dhe murtaj\u00ebn. Ndodhi ajo q\u00eb ti ke th\u00ebn\u00eb; ja, ti e shikon.\n32:25 Megjithat\u00eb o Zot, o Zot, ti m\u00eb ke th\u00ebn\u00eb: \"Bli me para fush\u00ebn dhe thirr d\u00ebshmitar\u00ebt, nd\u00ebrsa qyteti \u00ebsht\u00eb dh\u00ebn\u00eb n\u00eb dor\u00eb t\u00eb Kaldeasve\"\".\n32:26 At\u00ebher\u00eb fjala e Zotit iu drejtua Jeremias duke th\u00ebn\u00eb:\n32:27 \"Ja, un\u00eb jam Zoti, Per\u00ebndia i \u00e7do mishi; a ka vall\u00eb ndonj\u00eb gj\u00eb tep\u00ebr t\u00eb v\u00ebshtir\u00eb p\u00ebr mua?\".\n32:28 Prandaj k\u00ebshtu thot\u00eb Zoti: \"Ja, un\u00eb do ta jap k\u00ebt\u00eb qytet n\u00eb duart e Kaldeasve, n\u00eb dor\u00eb t\u00eb Nebukadnetsarit, mbretit t\u00eb Babilonis\u00eb, i cili do ta marr\u00eb.\n32:29 Kaldeasit q\u00eb luftojn\u00eb kund\u00ebr k\u00ebtij qyteti do t\u00eb hyjn\u00eb n\u00eb t\u00eb, do t'i v\u00ebn\u00eb zjarrin k\u00ebtij qyteti dhe do ta djegin bashk\u00eb me sht\u00ebpit\u00eb mbi \u00e7atit\u00eb e t\u00eb cilave i kan\u00eb djegur temjan Baalit dhe u kan\u00eb b\u00ebr\u00eb libacione per\u00ebndive t\u00eb tjera p\u00ebr t\u00eb provokuar zem\u00ebrimin tim.\n32:30 Sepse bijt\u00eb e Izraelit dhe bijt\u00eb e Jud\u00ebs kan\u00eb b\u00ebr\u00eb vet\u00ebm at\u00eb q\u00eb \u00ebsht\u00eb e keqe n\u00eb syt\u00eb e mi qysh n\u00eb f\u00ebmij\u00ebrin\u00eb e tyre. N\u00eb fakt bijt\u00eb e Izraelit nuk kan\u00eb b\u00ebr\u00eb gj\u00eb tjet\u00ebr ve\u00e7se t\u00eb provokonin zem\u00ebrimin tim me vepr\u00ebn e duarve t\u00eb tyre, thot\u00eb Zoti.\n32:31 Sepse ky qytet, q\u00eb nga dita q\u00eb u nd\u00ebrtua deri m\u00eb sot, ka q\u00ebn\u00eb p\u00ebr mua nj\u00eb provokim i zem\u00ebrimit dhe i t\u00ebrbimit tim; prandaj do ta zhduk nga prania ime,\n32:32 p\u00ebr shkak t\u00eb gjith\u00eb s\u00eb keqes q\u00eb bijt\u00eb e Izraelit dhe bijt\u00eb e Jud\u00ebs kan\u00eb b\u00ebr\u00eb p\u00ebr t\u00eb provokuar zem\u00ebrimin tim, ata, mbret\u00ebrit e tyre, princat e tyre, prift\u00ebrinjt\u00eb e tyre dhe profet\u00ebt e tyre, njer\u00ebzit e Jud\u00ebs dhe banor\u00ebt e Jeruzalemit.\n32:33 M\u00eb kan\u00eb kthyer jo fytyr\u00ebn, por kurrizin; dhe megjith\u00ebse i kam m\u00ebsuar me urgjenc\u00eb dhe me k\u00ebmb\u00ebngulje, ata nuk m\u00eb kan\u00eb d\u00ebgjuar p\u00ebr t\u00eb marr\u00eb korrigjime.\n32:34 Por kan\u00eb v\u00ebn\u00eb gj\u00ebrat e tyre t\u00eb neveritshme n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb n\u00eb t\u00eb cil\u00ebn p\u00ebrmendet emri im p\u00ebr ta ndotur.\n32:35 Kan\u00eb nd\u00ebrtuar gjithashtu vendet e larta t\u00eb Baalit, q\u00eb jan\u00eb n\u00eb lugin\u00ebn e bijve t\u00eb Hinomit, n\u00eb m\u00ebnyr\u00eb q\u00eb t\u00eb kalojn\u00eb p\u00ebrmes zjarrit bijt\u00eb dhe bijat e tyre p\u00ebr nder t\u00eb Molekut, gj\u00eb q\u00eb un\u00eb nuk u kisha urdh\u00ebruar dhe nuk m\u00eb kishte shkuar kurr\u00eb nd\u00ebr mend se do t\u00eb kryenin nj\u00eb gj\u00eb t\u00eb till\u00eb t\u00eb neveritshme, duke e b\u00ebr\u00eb Jud\u00ebn t\u00eb m\u00ebkatoj\u00eb\".\n32:36 Prandaj k\u00ebshtu thot\u00eb tani Zoti, Per\u00ebndia i Izraelit, lidhur me k\u00ebt\u00eb qytet, p\u00ebr t\u00eb cilin ju thoni: \"Ai do t'i jepet n\u00eb dor\u00eb mbretit t\u00eb Babilonis\u00eb, me an\u00eb t\u00eb shpat\u00ebs, t\u00eb uris\u00eb dhe t\u00eb murtaj\u00ebs\".\n32:37 \"Ja, do t'i mbledh nga t\u00eb gjitha vendet ku i kam shp\u00ebrndar\u00eb gjat\u00eb zem\u00ebrimit tim, t\u00ebrbimit tim, indinjat\u00ebs sime t\u00eb madhe; do t\u00eb b\u00ebj t\u00eb kthehen n\u00eb k\u00ebt\u00eb vend dhe t\u00eb banojn\u00eb t\u00eb sigurt.\n32:38 Ata do t\u00eb jen\u00eb p\u00ebr mua populli im dhe un\u00eb do t\u00eb jem p\u00ebr ta Per\u00ebndia i tyre.\n32:39 Do t'u jap nj\u00eb zem\u00ebr t\u00eb vetme, nj\u00eb rrug\u00eb t\u00eb vetme, me q\u00ebllim q\u00eb t\u00eb ken\u00eb frik\u00eb nga un\u00eb p\u00ebrjet\u00eb p\u00ebr t\u00eb mir\u00ebn e tyre dhe t\u00eb bijve t\u00eb tyre.\n32:40 Do t\u00eb b\u00ebj me ta nj\u00eb bes\u00eblidhje t\u00eb p\u00ebrjetshme; nuk do t\u00eb largohem m\u00eb prej tyre dhe do t'u b\u00ebj t\u00eb mira dhe do t\u00eb shtie n\u00eb zemr\u00ebn e tyre frik\u00ebn, me q\u00ebllim q\u00eb t\u00eb mos m\u00eb braktisin.\n32:41 Do t\u00eb ndjej g\u00ebzim duke u b\u00ebr\u00eb t\u00eb mir\u00eb dhe do t'i vendos n\u00eb m\u00ebnyr\u00eb t\u00eb q\u00ebndrueshme n\u00eb k\u00ebt\u00eb vend me gjith\u00eb zemr\u00ebn time dhe me gjith\u00eb shpirtin tim\".\n32:42 Sepse k\u00ebshtu thot\u00eb Zoti: \"Ashtu si solla mbi k\u00ebt\u00eb popull gjith\u00eb k\u00ebt\u00eb fatkeq\u00ebsi t\u00eb madhe, k\u00ebshtu do t\u00eb sjell mbi t\u00eb t\u00ebr\u00eb t\u00eb mirat q\u00eb u kam premtuar.\n32:43 Do t\u00eb blihen akoma ara n\u00eb k\u00ebt\u00eb vend, p\u00ebr t\u00eb cilin ju thoni: \"\u00c9sht\u00eb nj\u00eb vend i shkret\u00eb ku s'ka m\u00eb njer\u00ebz a kafsh\u00eb; \u00ebsht\u00eb dh\u00ebn\u00eb n\u00eb duart e Kaldeasve\".\n32:44 Do t\u00eb blihen ara me para, do t\u00eb n\u00ebnshkruhen aktet, do t\u00eb vulosen, do t\u00eb thirren d\u00ebshmitar\u00eb n\u00eb vendin e Beniaminit dhe n\u00eb rrethinat e Jeruzalemit, n\u00eb qytetin e Jud\u00ebs, n\u00eb qytetet e krahin\u00ebs malore, n\u00eb qytetet e fush\u00ebs, n\u00eb qytetet e Negevit, sepse un\u00eb do t\u00eb b\u00ebj t\u00eb kthehen ata q\u00eb jan\u00eb n\u00eb rob\u00ebri\", thot\u00eb Zoti.\n33:1 Fjala e Zotit iu drejtua p\u00ebr t\u00eb dyt\u00ebn h\u00ebr\u00eb Jeremias, nd\u00ebrsa q\u00ebndronte akoma i mbyllur n\u00eb oborrin e burgut, duke th\u00ebn\u00eb:\n33:2 \"K\u00ebshtu thot\u00eb Zoti q\u00eb b\u00ebn k\u00ebt\u00eb, Zoti q\u00eb e formon p\u00ebr ta vendosur, emri i t\u00eb cilit \u00ebsht\u00eb Zoti:\n33:3 M'u drejto dhe un\u00eb do t\u00eb t\u00eb p\u00ebrgjigjem dhe do t\u00eb t\u00eb njoftoj gj\u00ebra t\u00eb m\u00ebdha dhe t\u00eb padep\u00ebrtueshme q\u00eb ti nuk i di.\n33:4 Sepse k\u00ebshtu thot\u00eb Zoti, Per\u00ebndia i Izraelit, p\u00ebr sht\u00ebpit\u00eb e k\u00ebtij qyteti dhe p\u00ebr sht\u00ebpit\u00eb e mbret\u00ebrve t\u00eb Jud\u00ebs q\u00eb do t\u00eb shemben p\u00ebrball\u00eb ledheve dhe shpat\u00ebs.\n33:5 Ata do t\u00eb vijn\u00eb t\u00eb luftojn\u00eb kund\u00ebr Kaldeasve, por vet\u00ebm p\u00ebr t'i mbushur me kufoma njer\u00ebzish, q\u00eb un\u00eb do t\u00eb godas n\u00eb zem\u00ebrimin tim dhe n\u00eb t\u00ebrbimin tim, sepse do ta fsheh fytyr\u00ebn time nga ky qytet p\u00ebr shkak t\u00eb gjith\u00eb lig\u00ebsis\u00eb s\u00eb tyre.\n33:6 Ja, un\u00eb do t'i sjell atij mir\u00ebqenie dhe sh\u00ebrim; do t'i sh\u00ebroj dhe do t'u zbuloj atyre boll\u00ebkun e paqes dhe t\u00eb s\u00eb v\u00ebrtet\u00ebs.\n33:7 Do t\u00eb b\u00ebj q\u00eb t\u00eb kthehen t\u00eb m\u00ebrguarit e Jud\u00ebs dhe t\u00eb m\u00ebrguarit e Izraelit dhe do t'i vendos p\u00ebrs\u00ebri si m\u00eb par\u00eb.\n33:8 Do t'i pastroj nga \u00e7do paudh\u00ebsi e tyre me t\u00eb cil\u00ebn kan\u00eb m\u00ebkatuar kund\u00ebr meje dhe do t'ua fal t\u00eb gjitha paudh\u00ebsit\u00eb e tyre me t\u00eb cilat kan\u00eb m\u00ebkatuar dhe me t\u00eb cilat kan\u00eb ngritur krye kund\u00ebr meje.\n33:9 Dhe ky qytet do t\u00eb ket\u00eb p\u00ebr mua nj\u00eb titull g\u00ebzimi, l\u00ebvdimi dhe lavdie p\u00ebrpara gjith\u00eb kombeve t\u00eb dheut, kur ato t\u00eb m\u00ebsojn\u00eb gjith\u00eb t\u00eb mir\u00ebn q\u00eb un\u00eb u b\u00ebj atyre; dhe do t\u00eb ken\u00eb frik\u00eb e do t\u00eb dridhen p\u00ebr shkak t\u00eb gjith\u00eb mir\u00ebsis\u00eb dhe t\u00eb gjith\u00eb paqes q\u00eb un\u00eb do t'i sjell atij\".\n33:10 K\u00ebshtu thot\u00eb Zoti: \"N\u00eb k\u00ebt\u00eb vend p\u00ebr t\u00eb cilin ju thoni: \"\u00c9sht\u00eb nj\u00eb shkreti, q\u00eb nuk ka m\u00eb as njer\u00ebz as kafsh\u00eb\", n\u00eb qytetet e Jud\u00ebs dhe n\u00ebp\u00ebr rrug\u00ebt e Jeruzalemit q\u00eb jan\u00eb t\u00eb shkreta, q\u00eb nuk ka m\u00eb as njer\u00ebz as kafsh\u00eb, do t\u00eb d\u00ebgjohen akoma\n33:11 britma g\u00ebzimi dhe britma hareje, z\u00ebri i dh\u00ebndrit dhe z\u00ebri i nuses, z\u00ebri i atyre q\u00eb thon\u00eb: \"Kremtoni Zotin e ushtrive, sepse Zoti \u00ebsht\u00eb i mir\u00eb, sepse mir\u00ebsia e tij zgjat p\u00ebrjet\u00eb\", dhe t\u00eb atyre q\u00eb sjellin oferta fal\u00ebnderimi n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb e Zotit. Sepse un\u00eb do t\u00eb b\u00ebj q\u00eb t\u00eb kthehen t\u00eb m\u00ebrguarit n\u00eb vend dhe do t'i vendos p\u00ebrs\u00ebri si m\u00eb par\u00eb\", thot\u00eb Zoti.\n33:12 K\u00ebshtu thot\u00eb Zoti i ushtrive: \"N\u00eb k\u00ebt\u00eb vend q\u00eb \u00ebsht\u00eb nj\u00eb shkreti, ku s'ka m\u00eb njeri a kafsh\u00eb, dhe n\u00eb t\u00eb gjitha qytetet e tij do t\u00eb k\u00ebt\u00eb akoma banesa t\u00eb barinjve ku do t\u00eb pushojn\u00eb kopet\u00eb e tyre.\n33:13 N\u00eb qytetet e krahin\u00ebs malore, n\u00eb qytetet e fush\u00ebs, n\u00eb qytetet e Negevit, n\u00eb vendin e Benianimit, n\u00eb rrethinat e Jeruzalemit dhe n\u00eb qytetet e Jud\u00ebs, dhent\u00eb do t\u00eb kalojn\u00eb akoma nga dora e atij q\u00eb i num\u00ebron\", thot\u00eb Zoti.\n33:14 \"Ja, do t\u00eb vijn\u00eb dit\u00ebt\", thot\u00eb Zoti, \"gjat\u00eb t\u00eb cilave un\u00eb do t\u00eb realizoj fjal\u00ebn e mir\u00eb q\u00eb kam shqiptuar p\u00ebr sht\u00ebpin\u00eb e Izraelit dhe p\u00ebr sht\u00ebpin\u00eb e Jud\u00ebs.\n33:15 N\u00eb ato dit\u00eb dhe n\u00eb at\u00eb koh\u00eb do t\u00eb b\u00ebj q\u00eb t\u00eb mbij\u00eb p\u00ebr Davidin nj\u00eb filiz drejt\u00ebsie, q\u00eb do t\u00eb ushtroj\u00eb gjykimin dhe drejt\u00ebsin\u00eb n\u00eb vend.\n33:16 Ato dit\u00eb Juda do t\u00eb shp\u00ebtohet dhe Jeruzalemi do t\u00eb banoj\u00eb i sigurt. Ky do t\u00eb jet\u00eb emri me t\u00eb cilin do t\u00eb thirret: \"Zoti, drejt\u00ebsia jon\u00eb\"\".\n33:17 N\u00eb fakt k\u00ebshtu thot\u00eb Zoti: \"Nuk do t'i mungoj\u00eb kurr\u00eb Davidit dikush q\u00eb t\u00eb ulet mbi fronin e sht\u00ebpis\u00eb s\u00eb Izraelit,\n33:18 dhe prift\u00ebrinjve Levit\u00eb nuk do t'u mungoj\u00eb kurr\u00eb para meje dikush q\u00eb ofron olokauste, q\u00eb tymos ofertat ushqimore dhe q\u00eb kryen flijime \u00e7do dit\u00eb\".\n33:19 Fjala e Zotit iu drejtua Jeremias, duke th\u00ebn\u00eb:\n33:20 \"K\u00ebshtu thot\u00eb Zoti: N\u00eb qoft\u00eb se ju mund t\u00eb anuloni bes\u00eblidhjen time me dit\u00ebn dhe bes\u00eblidhjen time me nat\u00ebn, n\u00eb m\u00ebnyr\u00eb q\u00eb mos ket\u00eb m\u00eb dit\u00eb a nat\u00eb n\u00eb koh\u00ebn e tyre,\n33:21 at\u00ebher\u00eb do t\u00eb mund t\u00eb anulohet edhe bes\u00eblidhja ime me Davidin, sh\u00ebrb\u00ebtorin tim, n\u00eb m\u00ebnyr\u00eb q\u00eb t\u00eb mos ket\u00eb nj\u00eb bir q\u00eb t\u00eb mbret\u00ebroj\u00eb mbi fronin e tij, dhe me prift\u00ebrinjt\u00eb Levit\u00eb, prift\u00ebrinj t\u00eb mi.\n33:22 Ashtu si nuk mund t\u00eb njehsohet ushtria e qiellit as t\u00eb matet r\u00ebra e detit, ashtu un\u00eb do t'i shumoj pasardh\u00ebsit e Davidit, sh\u00ebrb\u00ebtorit tim, dhe Levit\u00ebt q\u00eb m\u00eb sh\u00ebrbejn\u00eb\".\n33:23 Fjala e Zotit iu drejtua akoma Jeremias, duke th\u00ebn\u00eb:\n33:24 \"Nuk i ke kushtuar kujdes asaj q\u00eb ka pohuar ky popull, duke th\u00ebn\u00eb: \"Dy familjet q\u00eb Zoti kishte zgjedhur, i ka hedhur posht\u00eb\"? K\u00ebshtu p\u00ebr\u00e7mojn\u00eb popullin tim, q\u00eb n\u00eb syt\u00eb e tyre nuk \u00ebsht\u00eb nj\u00eb komb\".\n33:25 K\u00ebshtu thot\u00eb Zoti: \"N\u00eb qoft\u00eb se un\u00eb nuk e kam lidhur bes\u00eblidhjen time me dit\u00ebn dhe me nat\u00ebn dhe nuk kam p\u00ebrcaktuar ligjet e qiellit dhe t\u00eb tok\u00ebs,\n33:26 at\u00ebher\u00eb do t\u00eb hedh posht\u00eb edhe pasardh\u00ebsit e Jakobit, dhe t\u00eb Davidit, sh\u00ebrb\u00ebtorit tim, dhe nuk do t\u00eb marr m\u00eb nga pasardh\u00ebsit e tij drejtuesit e fisit t\u00eb Abrahamit, t\u00eb Isakut dhe t\u00eb Jakobit. Por un\u00eb do t\u00eb b\u00ebj q\u00eb t\u00eb kthehen m\u00ebrgimtar\u00ebt e tyre dhe do t\u00eb kem m\u00ebshir\u00eb p\u00ebr ta\".\n34:1 Fjala q\u00eb i drejtua nga Zoti Jeremias, kur Nebukadnetsari, mbreti i Babilonis\u00eb, me gjith\u00eb ushtrin\u00eb e tij dhe t\u00ebr\u00eb mbret\u00ebrit\u00eb e tokave mbi t\u00eb cilat ai sundonte dhe gjith\u00eb popujt luftonin kund\u00ebr Jeruzalemit\n34:2 \"K\u00ebshtu thot\u00eb Zoti, Per\u00ebndia i Izraelit: Shko dhe foli Sedekias, mbretit t\u00eb Jud\u00ebs dhe i thuaj: K\u00ebshtu thot\u00eb Zoti: Ja, un\u00eb ia jap k\u00ebt\u00eb qytet n\u00eb dor\u00eb mbretit t\u00eb Babilonis\u00eb, i cili do ti v\u00ebr\u00eb flak\u00ebn.\n34:3 Ti nuk do t\u00eb shp\u00ebtosh nga dora e tij, por do t\u00eb kapesh me siguri dhe do t\u00eb biesh n\u00eb pushtetin e tij; syt\u00eb e tu do t\u00eb shohin syt\u00eb e mbretit t\u00eb Babilonis\u00eb, ai do t\u00eb t\u00eb flas\u00eb ball\u00eb p\u00ebr ball\u00eb dhe ti do t\u00eb shkosh n\u00eb Babiloni\".\n34:4 Megjithat\u00eb d\u00ebgjo fjal\u00ebn e Zotit, o Sedekia, mbreti i Jud\u00ebs: \"K\u00ebshtu thot\u00eb Zoti p\u00ebr ty: Nuk ke p\u00ebr t\u00eb vdekur nga shpata.\n34:5 Por do t\u00eb vdes\u00ebsh n\u00eb paqe; dhe ashtu si dogj\u00ebn aroma p\u00ebr et\u00ebrit e tu, mbret\u00ebrit e lasht\u00eb q\u00eb ishin para teje, k\u00ebshtu do t\u00eb djegin aroma p\u00ebr ty dhe do t\u00eb mbajn\u00eb zi duke th\u00ebn\u00eb: \"Vaj medet, Zot!\". Po, un\u00eb e shqiptova k\u00ebt\u00eb fjal\u00eb\", thot\u00eb Zoti.\n34:6 Profeti Jeremia ia tha t\u00ebr\u00eb k\u00ebto fjal\u00eb Sedekias, mbretit t\u00eb Jud\u00ebs, n\u00eb Jeruzalem,\n34:7 nd\u00ebrsa ushtria e mbretit t\u00eb Babilonis\u00eb luftonte kund\u00ebr Jeruzalemit dhe kund\u00ebr t\u00eb gjitha qyteteve t\u00eb Jud\u00ebs q\u00eb akoma ekzistonin, dometh\u00ebn\u00eb kund\u00ebr Lakishit dhe Azekahut, q\u00eb ishin t\u00eb vetmet qytete t\u00eb fortifikuara q\u00eb mbet\u00ebn nga qytetet e Jud\u00ebs.\n34:8 Kjo \u00ebsht\u00eb fjala q\u00eb iu drejtua Jeremias nga Zoti, mbas p\u00ebrfundimit t\u00eb nj\u00eb bes\u00eblidhjeje nga mbreti Sedekia me t\u00ebr\u00eb popullin q\u00eb ishte n\u00eb Jeruzalem p\u00ebr tu shpallur atyre lirin\u00eb:\n34:9 dometh\u00ebn\u00eb q\u00eb secili t'i linte t\u00eb lir\u00eb skllev\u00ebrit e tij hebrenj, meshkuj ose femra, burra ose gra, me q\u00ebllim q\u00eb askush t\u00eb mos mbante m\u00eb si skllav ndonj\u00eb v\u00eblla t\u00eb tij jude.\n34:10 T\u00ebr\u00eb princat dhe t\u00ebr\u00eb populli q\u00eb kishin pranuar bes\u00eblidhjen, pranuan t'i l\u00ebshojn\u00eb t\u00eb lir\u00eb skllavin ose skllaven e vet dhe t\u00eb mos i mbajn\u00eb m\u00eb n\u00eb skllav\u00ebri, dhe k\u00ebshtu i liruan.\n34:11 Por m\u00eb von\u00eb ndryshuan mendim dhe b\u00ebn\u00eb q\u00eb t\u00eb rikthehen skllev\u00ebrit dhe skllavet q\u00eb i kishin l\u00ebshuar t\u00eb lir\u00eb dhe i n\u00ebnshtruan p\u00ebrs\u00ebri si skllev\u00ebr dhe skllave t\u00eb tyre.\n34:12 Fjala e Zotit iu drejtua pastaj Jeremias nga Zoti, duke th\u00ebn\u00eb:\n34:13 \"K\u00ebshtu thot\u00eb Zoti, Per\u00ebndia i Izraelit: Un\u00eb lidha nj\u00eb bes\u00eblidhje me et\u00ebrit tuaj dit\u00ebn q\u00eb i nxora nga Egjipti, nga sht\u00ebpia e rob\u00ebris\u00eb, duke th\u00ebn\u00eb:\n34:14 N\u00eb krye t\u00eb shtat\u00eb vjet\u00ebve secili do t\u00eb l\u00ebshoj\u00eb t\u00eb lir\u00eb v\u00ebllan\u00eb e tij hebre q\u00eb i \u00ebsht\u00eb shitur atij; ai do t\u00eb t\u00eb sh\u00ebrbej\u00eb gjasht\u00eb vjet, pastaj do ta l\u00ebsh t\u00eb lir\u00eb. Por et\u00ebrit tuaj nuk mu bind\u00ebn dhe nuk ma vun\u00eb veshin.\n34:15 Ju sot nis\u00ebt t\u00eb b\u00ebni at\u00eb q\u00eb \u00ebsht\u00eb e drejt\u00eb n\u00eb syt\u00eb e mi, duke shpallur secili lirin\u00eb e v\u00ebllait t\u00eb vet, dhe keni lidhur nj\u00eb bes\u00eblidhje para meje, n\u00eb tempull, ku p\u00ebrmendet emri im.\n34:16 Por m\u00eb von\u00eb keni ndryshuar mendim dhe keni p\u00ebrdhosur emrin tim, sepse secili ka b\u00ebr\u00eb t\u00eb kthehet skllavi i tij apo skllavja e tij, dhe i keni n\u00ebnshtruar n\u00eb m\u00ebnyr\u00eb q\u00eb t\u00eb jen\u00eb skllev\u00ebr apo skllave tuaja\".\n34:17 Prandaj k\u00ebshtu thot\u00eb Zoti: \"Ju nuk m\u00eb jeni bindur duke shpallur secili lirin\u00eb e v\u00ebllait t\u00eb tij dhe e t\u00eb t\u00eb af\u00ebrmit t\u00eb tij. Tani ja, un\u00eb ju shpall lirin\u00eb\", thot\u00eb Zoti, \"p\u00ebr shpat\u00ebn, p\u00ebr murtaj\u00ebn dhe p\u00ebr urin\u00eb dhe do t'ju braktis q\u00eb t'ju keqtrajtojn\u00eb n\u00eb t\u00eb gjitha mbret\u00ebrit\u00eb e dheut.\n34:18 Dhe do ti jap njer\u00ebzit q\u00eb kan\u00eb shkelur bes\u00eblidhjen time dhe nuk kan\u00eb zbatuar fjal\u00ebt e bes\u00eblidhjes q\u00eb kishin lidhur para meje, duke kaluar n\u00eb mes pjes\u00ebve t\u00eb vi\u00e7it q\u00eb e kishin ndar\u00eb m\u00eb dysh:\n34:19 princat e Jud\u00ebs dhe princat e Jeruzalemit, eunuk\u00ebt, prift\u00ebrinjt\u00eb dhe t\u00ebr\u00eb populli i vendit q\u00eb kaluan n\u00eb mes t\u00eb pjes\u00ebve t\u00eb vi\u00e7it,\n34:20 do t'i jap n\u00eb dor\u00eb t\u00eb armiqve t\u00eb tyre dhe n\u00eb dor\u00eb t\u00eb atyre q\u00eb k\u00ebrkojn\u00eb jet\u00ebn e tyre; dhe kufomat e tyre do t\u00eb sh\u00ebrbejn\u00eb si ushqim p\u00ebr shpend\u00ebt e qiellit dhe p\u00ebr kafsh\u00ebt e tok\u00ebs.\n34:21 Do t\u00eb jap Sedekian, mbretin e Jud\u00ebs, dhe princ\u00ebt e tij n\u00eb dor\u00eb t\u00eb armiqve t\u00eb tyre, n\u00eb dor\u00eb t\u00eb atyre q\u00eb k\u00ebrkojn\u00eb jet\u00ebn e tyre dhe n\u00eb dor\u00eb t\u00eb ushtris\u00eb s\u00eb mbretit t\u00eb Babilonis\u00eb, q\u00eb \u00ebsht\u00eb larguar nga ju.\n34:22 Ja, un\u00eb do t\u00eb jap urdhrin\", thot\u00eb Zoti, \"dhe do t\u00eb b\u00ebj q\u00eb t\u00eb kthehen kund\u00ebr k\u00ebtij qyteti, do t\u00eb luftojn\u00eb kund\u00ebr tij, do ta shtien n\u00eb dor\u00eb, do t'i v\u00ebn\u00eb flak\u00ebn; dhe do t'i b\u00ebj qytetet e Jud\u00ebs nj\u00eb shkreti pa banor\u00eb\".\n35:1 Fjala q\u00eb iu drejtua Jeremias nga Zoti n\u00eb koh\u00ebn e Jehojakimit, birit t\u00eb Josias, mbreti i Jud\u00ebs, duke th\u00ebn\u00eb:\n35:2 \"Shko n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb e Rekabit\u00ebve dhe folu, silli pastaj n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb e Zotit, n\u00eb nj\u00eb nga dhomat, dhe gostiti me ver\u00eb\".\n35:3 At\u00ebher\u00eb un\u00eb mora Jaazaniahun, birin e Jeremias, bir i Habaziniahut, v\u00ebllez\u00ebrit e tij, t\u00ebr\u00eb bijt\u00eb e tij, si dhe t\u00ebr\u00eb sht\u00ebpin\u00eb e Rekabit\u00ebve,\n35:4 dhe i \u00e7ova n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb e Zotit, n\u00eb dhom\u00ebn e bijve t\u00eb Hananit, birit t\u00eb Igdaliahut, njeri i Per\u00ebndis\u00eb, e cila ndodhej pran\u00eb dhom\u00ebs s\u00eb princave mbi dhom\u00ebn e Maasejahut, birit t\u00eb Shalumit, rojtar i port\u00ebs.\n35:5 Vendosa pastaj p\u00ebrpara bijve t\u00eb sht\u00ebpis\u00eb s\u00eb Rekabit\u00ebve en\u00eb plot me ver\u00eb dhe kupa dhe u thash\u00eb: \"Pini ver\u00eb\".\n35:6 Po ata u p\u00ebrgjigj\u00ebn: \"Ne nuk pim\u00eb ver\u00eb, sepse Jehonadabi, biri i Rekabit, atit ton\u00eb, na ka urdh\u00ebruar duke th\u00ebn\u00eb: \"Nuk do t\u00eb pini ver\u00eb p\u00ebrjet\u00eb, as ju as bijt\u00eb tuaj.\n35:7 Nuk do t\u00eb nd\u00ebrtoni sht\u00ebpi, nuk do t\u00eb mbillni asnj\u00eb far\u00eb, nuk do t\u00eb b\u00ebni asnj\u00eb vresht dhe nuk do t\u00eb zot\u00ebroni asnj\u00eb prej tyre, por do t\u00eb banoni n\u00eb \u00e7adra t\u00ebr\u00eb dit\u00ebt e jet\u00ebs suaj, n\u00eb m\u00ebnyr\u00eb q\u00eb t\u00eb jetoni gjat\u00eb n\u00eb vendin ku banoni\".\n35:8 K\u00ebshtu ne i jemi bindur z\u00ebrit t\u00eb Jehonadabit, birit t\u00eb Rekabit, atit ton\u00eb, n\u00eb \u00e7do gj\u00eb q\u00eb na ka urdh\u00ebruar: t\u00eb mos pim\u00eb ver\u00eb gjat\u00eb gjith\u00eb jet\u00ebs son\u00eb, si ne ashtu edhe grat\u00eb tona, bijt\u00eb tan\u00eb dhe bijat tona;\n35:9 t\u00eb mos nd\u00ebrtojm\u00eb sht\u00ebpi p\u00ebr t\u00eb banuar dhe t\u00eb mos kemi as vreshta, as ara dhe as far\u00eb.\n35:10 Por ne banojm\u00eb n\u00eb \u00e7adra dhe jemi bindur dhe kemi b\u00ebr\u00eb t\u00ebr\u00eb ato q\u00eb Jehonadabi, ati yn\u00eb, na ka urdh\u00ebruar.\n35:11 Por ndodhi, q\u00eb kur Nebukadnetsari, mbreti i Babilonis\u00eb, doli kund\u00ebr vendit, kemi th\u00ebn\u00eb: \"Ejani t\u00eb shkojm\u00eb n\u00eb Jeruzalem, nga frika e ushtris\u00eb s\u00eb Kaldeasve dhe ushtris\u00eb s\u00eb Siris\u00eb\". Dhe k\u00ebshtu u vendos\u00ebm n\u00eb Jeruzalem\".\n35:12 At\u00ebher\u00eb fjala e Zotit iu drejtua Jeremias, duke th\u00ebn\u00eb:\n35:13 \"K\u00ebshtu thot\u00eb Zoti i ushtrive, Per\u00ebndia i Izraelit: Shko dhe u thuaj njer\u00ebzve t\u00eb Jud\u00ebs dhe banor\u00ebve t\u00eb Jeruzalemit: Nuk doni, pra, t\u00eb m\u00ebsoni, duke d\u00ebgjuar fjal\u00ebt e mia?\", thot\u00eb Zoti.\n35:14 \"Fjal\u00ebt e Jehonadabit, birit t\u00eb Rekabit, q\u00eb i porositi bijt\u00eb e tij t\u00eb mos pin\u00eb ver\u00eb, jan\u00eb v\u00ebn\u00eb n\u00eb jet\u00eb; k\u00ebshtu ata nuk kan\u00eb pir\u00eb ver\u00eb deri n\u00eb k\u00ebt\u00eb dit\u00eb, sepse i jan\u00eb bindur porosis\u00eb s\u00eb atit t\u00eb tyre. Por megjith\u00ebse un\u00eb ju fola me urgjenc\u00eb dhe me k\u00ebmb\u00ebngulje, ju nuk m\u00eb keni d\u00ebgjuar.\n35:15 Ju kam d\u00ebrguar gjithashtu me urgjenc\u00eb dhe me k\u00ebmb\u00ebngulje sh\u00ebrb\u00ebtor\u00ebt e mi, profet\u00ebt, duke ju th\u00ebn\u00eb: \"Le t\u00eb t\u00ebrhiqet pra, secili nga rruga e tij e keqe, p\u00ebrmir\u00ebsoni veprimet tuaja dhe mos u shkoni pas per\u00ebndive t\u00eb tjera q\u00eb t'u sh\u00ebrbeni; at\u00ebher\u00eb do t\u00eb banoni n\u00eb vendin q\u00eb ju dhash\u00eb juve dhe et\u00ebrve tuaj\". Por ju nuk m\u00eb keni d\u00ebgjuar, as m\u00eb jeni bindur.\n35:16 Po, bijt\u00eb e Jehonadabit, birit t\u00eb Rekabit, kan\u00eb zbatuar n\u00eb praktik\u00eb porosin\u00eb e dh\u00ebn\u00eb nga ati i tyre, por ky popull nuk m\u00eb \u00ebsht\u00eb bindur\".\n35:17 Prandaj k\u00ebshtu thot\u00eb Zoti, Per\u00ebndia i ushtrive, Per\u00ebndia i Izraelit: \"Ja, un\u00eb po b\u00ebj q\u00eb t\u00eb vij\u00eb mbi Jud\u00eb dhe mbi gjith\u00eb banor\u00ebt e Jeruzalemit, gjith\u00eb at\u00eb t\u00eb keqe q\u00eb kam shqiptuar kund\u00ebr tyre, sepse u kam folur, por nuk m\u00eb kan\u00eb d\u00ebgjuar, i kam thirrur, por nuk m\u00eb jan\u00eb p\u00ebrgjigjur\".\n35:18 Dhe sht\u00ebpis\u00eb s\u00eb Rekabit\u00ebve Jeremia i tha: \"K\u00ebshtu thot\u00eb Zoti i ushtrive, Per\u00ebndia i Izraelit: Me q\u00ebn\u00eb se i jeni bindur porosis\u00eb s\u00eb atit tuaj, Jehonadabit, keni zbatuar t\u00ebr\u00eb urdhrat e tij dhe keni kryer t\u00eb gjitha ato q\u00eb ju kishte porositur,\n35:19 k\u00ebshtu thot\u00eb Zoti i ushtrive, Per\u00ebndia i Izraelit: Jehonodabit, birit t\u00eb Rekabit, nuk do ti mungoj\u00eb kurr\u00eb nj\u00eb njeri q\u00eb t\u00eb jet\u00eb gjithnj\u00eb para meje\".\n36:1 Ndodhi n\u00eb vitin e kat\u00ebrt t\u00eb Jehojakimit, birit t\u00eb Josias, mbreti i Jud\u00ebs, q\u00eb kjo fjal\u00eb ju drejtua nga Zoti duke th\u00ebn\u00eb:\n36:2 \"Merr nj\u00eb rrotull shkrimi dhe shkruaj mbi t\u00eb t\u00ebr\u00eb fjal\u00ebt q\u00eb t\u00eb kam th\u00ebn\u00eb kund\u00ebr Izraelit, kund\u00ebr Jud\u00ebs dhe kund\u00ebr t\u00eb gjitha kombeve, nga dita q\u00eb t\u00eb kam folur, nga dit\u00ebt e Josias e deri m\u00eb sot.\n36:3 Ndofta sht\u00ebpia e Jud\u00ebs do t\u00eb d\u00ebgjoj\u00eb gjith\u00eb t\u00eb keqen q\u00eb un\u00eb mendoj t'u b\u00ebj atyre, dhe secili do t\u00eb t\u00ebrhiqet nga rruga e tij e keqe, dhe k\u00ebshtu un\u00eb do t\u00eb fal paudh\u00ebsin\u00eb e tyre dhe m\u00ebkatin e tyre\".\n36:4 At\u00ebher\u00eb Jeremia thirri Barukun, birin e Neriahut, dhe Baruku shkroi mbi nj\u00eb rrotull shkrimi, n\u00ebn diktimin e Jeremias, t\u00ebr\u00eb fjal\u00ebt q\u00eb Zoti i kishte th\u00ebn\u00eb.\n36:5 Pastaj Jeremia i dha k\u00ebt\u00eb urdh\u00ebr Barukut: \"Un\u00eb jam i penguar dhe nuk mund t\u00eb hyj n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb e Zotit.\n36:6 Prandaj do t\u00eb shkosh ti t\u00eb lexosh, nga rrotulla q\u00eb ke shkruar n\u00ebn diktimin tim fjal\u00ebt e Zotit n\u00eb vesh\u00ebt e popullit n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb e Zotit, dit\u00ebn e agj\u00ebrimit, do t'i lexosh dhe n\u00eb vesh\u00ebt e t\u00ebr\u00eb atyre t\u00eb Jud\u00ebs q\u00eb vijn\u00eb nga qytetet e tyre.\n36:7 Ndofta do t'i paraqesin lutjet e tyre p\u00ebr falje Zotit dhe secili do t\u00eb t\u00ebrhiqet nga rruga e tij e keqe, sepse i madh \u00ebsht\u00eb zem\u00ebrimi dhe t\u00ebrbimi q\u00eb Zoti ka shqiptuar kund\u00ebr k\u00ebtij populli\".\n36:8 Baruku, biri i Neriahut, b\u00ebri, pra, t\u00ebr\u00eb ato q\u00eb i kishte urdh\u00ebruar profeti Jeremia dhe lexoi nga libri fjal\u00ebt e Zotit.\n36:9 N\u00eb vitin e pest\u00eb t\u00eb Jehojakimit, birit t\u00eb Josias, mbret i Jud\u00ebs, n\u00eb muajin e n\u00ebnt\u00eb u shpall nj\u00eb agj\u00ebrim para Zotit p\u00ebr t\u00eb gjith\u00eb popullin e Jeruzalemit dhe p\u00ebr gjith\u00eb popullin e ardhur nga qytetet e Jud\u00ebs n\u00eb Jeruzalem.\n36:10 At\u00ebher\u00eb Baruku lexoi nga libri fjal\u00ebt e Jeremias n\u00eb vesh\u00ebt e t\u00ebr\u00eb popullit, n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb e Zotit, n\u00eb dhom\u00ebn e Gemariahut, birit t\u00eb Shafanit, shkruesit, n\u00eb oborrin e sip\u00ebrm, n\u00eb hyrjen e Port\u00ebs s\u00eb Re t\u00eb sht\u00ebpis\u00eb s\u00eb Zotit.\n36:11 Mikajahu, biri i Gemariahut, q\u00eb ishte bir i Shafanit, d\u00ebgjoi t\u00ebr\u00eb fjal\u00ebt e Zotit q\u00eb u lexuan nga libri.\n36:12 Zbriti pastaj n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb e mbretit, n\u00eb dhom\u00ebn e shkruesit, dhe ja, aty rrinin ulur t\u00ebr\u00eb princat: Elishama shkruesi, Delahaju, biri i Shemajahut, Elnathani biri i Akborit, Gemariahu biri i Shafanit, Sedekia biri i Hananiahut, dhe t\u00ebr\u00eb princat e tjer\u00eb.\n36:13 Mikajahu u tregoi t\u00ebr\u00eb fjal\u00ebt q\u00eb kishte d\u00ebgjuar, nd\u00ebrsa Baruku lexonte librin n\u00eb vesh\u00ebt e popullit.\n36:14 At\u00ebher\u00eb t\u00ebr\u00eb princat i d\u00ebrguan Barukut Jehudin, birin e Nethaniahut, bir i Shelemiahut, bir i Kushit, p\u00ebr t'i th\u00ebn\u00eb: \"Merr n\u00eb dor\u00eb rrotull\u00ebn q\u00eb lexove n\u00eb vesh\u00ebt e popullit dhe eja\". K\u00ebshtu Baruku, bir i Neriahut, mori n\u00eb dor\u00eb rrotull\u00ebn dhe erdhi tek ata.\n36:15 Ata i than\u00eb: \"Ulu dhe lexoje para nesh\". Dhe Baruku e lexoi n\u00eb vesh\u00ebt e tyre.\n36:16 Kur d\u00ebgjuan t\u00ebr\u00eb ato fjal\u00eb, pat\u00ebn frik\u00eb dhe duke shikuar nj\u00ebri tjetrin i than\u00eb Barukut: \"Duhet t'ia tregojm\u00eb pa tjet\u00ebr mbretit t\u00ebr\u00eb k\u00ebto fjal\u00eb\".\n36:17 Pastaj pyet\u00ebn Barukun duke i th\u00ebn\u00eb: \"Na thuaj tani si i shkrove t\u00ebr\u00eb k\u00ebto fjal\u00eb: n\u00ebn diktimin e tij?\".\n36:18 Baruku u p\u00ebrgjigj: \"Ai m\u00eb tha t\u00ebr\u00eb k\u00ebto fjal\u00eb me goj\u00ebn e tij, dhe un\u00eb i kam shkruar me boj\u00eb n\u00eb lib\u00ebr\".\n36:19 At\u00ebher\u00eb princat i than\u00eb Barukut: \"Shko dhe fshihu bashk\u00eb me Jeremian, dhe askush t\u00eb mos dij\u00eb se ku jeni\".\n36:20 Pastaj shkuan te mbreti, n\u00eb oborr, mbasi e kishin l\u00ebn\u00eb rrotull\u00ebn n\u00eb dhom\u00ebn e shkruesit Elishama, dhe ia njoftuan mbretit t\u00ebr\u00eb ato fjal\u00eb.\n36:21 At\u00ebher\u00eb mbreti d\u00ebrgoi Jehudin t\u00eb marr\u00eb rrotull\u00ebn; dhe ky e mori n\u00eb dhom\u00ebn e shkruesit Elishama. Pastaj Jehudi e lexoi n\u00eb vesh\u00ebt e mbretit dhe t\u00eb gjith\u00eb princave q\u00eb ishin pran\u00eb mbretit.\n36:22 Mbreti rrinte ulur n\u00eb pallatin e tij t\u00eb dimrit, (ishte muaji i n\u00ebnt\u00eb), me nj\u00eb mangall para tij q\u00eb digjej mir\u00eb.\n36:23 Kur Jehudi lexoi tri o kat\u00ebr shtylla, mbreti e preu rrotull\u00ebn me thik\u00ebn e shkruesit dhe e hodhi n\u00eb zjarrin q\u00eb ishte n\u00eb mangall, deri sa ajo u dogj krejt nga zjarri q\u00eb ishte n\u00eb mangall.\n36:24 As mbreti dhe askush nga sh\u00ebrb\u00ebtor\u00ebt e tij q\u00eb i d\u00ebgjuan t\u00ebr\u00eb k\u00ebto fjal\u00eb nuk u tremb\u00ebn ose t'i grisnin rrobat e tyre.\n36:25 Dhe megjith\u00ebse Elnathani, Delajahu dhe Gemariahu e lut\u00ebn shum\u00eb mbretin q\u00eb t\u00eb mos e digjte rrotull\u00ebn, ai nuk deshi t'i d\u00ebgjonte.\n36:26 Madje mbreti urdh\u00ebroi Jerahmeelin, birin e mbretit, Serajahun, birin e Azrielit dhe Shelemiahun, birin e Abdelit, t\u00eb kapnin shkruesin Baruk dhe profetin Jeremia. Por Zoti i fshehu.\n36:27 Mbasi mbreti dogji rrotull\u00ebn dhe fjal\u00ebt q\u00eb Baruku kishte shkruar n\u00ebn diktimin e Jeremias, fjala e Zotit iu drejtua Jeremias, duke th\u00ebn\u00eb:\n36:28 \"Merr p\u00ebrs\u00ebri nj\u00eb rrotull tjet\u00ebr dhe shkruaj mbi t\u00eb t\u00ebr\u00eb fjal\u00ebt e m\u00ebparshme, q\u00eb ishin n\u00eb rrotull\u00ebn e par\u00eb t\u00eb djegur nga Jehojakimi, mbreti i Jud\u00ebs.\n36:29 Dhe Jehojakimit, mbretit t\u00eb Jud\u00ebs, do t'i thuash: K\u00ebshtu thot\u00eb Zoti: Ti ke djegur k\u00ebt\u00eb rrotull, duke th\u00ebn\u00eb: \"Pse ke shkruar n\u00eb t\u00eb q\u00eb mbreti i Babilonis\u00eb do t\u00eb vij\u00eb me siguri dhe do ta shkat\u00ebrroj\u00eb k\u00ebt\u00eb vend, duke b\u00ebr\u00eb t\u00eb zhduken prej tij njer\u00ebz dhe kafsh\u00eb?\".\n36:30 Prandaj k\u00ebshtu thot\u00eb Zoti p\u00ebr Jehojakimin, mbretin e Jud\u00ebs: Ai nuk do t\u00eb ket\u00eb njeri q\u00eb t\u00eb ulet mbi fronin e Davidit dhe kufoma e tij do t\u00eb hidhet jasht\u00eb dhe do t\u00eb ekspozohet n\u00eb vap\u00ebn e dit\u00ebs dhe n\u00eb ngric\u00ebn e nat\u00ebs.\n36:31 Un\u00eb do ta d\u00ebnoj at\u00eb, pasardh\u00ebsit e tij dhe sh\u00ebrb\u00ebtor\u00ebt e tij p\u00ebr paudh\u00ebsin\u00eb e tyre dhe do t\u00eb sjell mbi ta, mbi banor\u00ebt e Jeruzalemit dhe mbi njer\u00ebzit e Jud\u00ebs t\u00ebr\u00eb t\u00eb keqen q\u00eb kam shqiptuar kund\u00ebr tyre, sepse nuk m\u00eb d\u00ebgjuan\".\n36:32 Jeremia pra mori nj\u00eb rrotull tjet\u00ebr dhe ia dha Barukut, birit t\u00eb Neriahut, shkruesit, i cili shkroi mbi t\u00eb, n\u00ebn diktimin e Jeremias, t\u00eb gjitha fjal\u00ebt e librit q\u00eb Jehojakimi, mbreti i Jud\u00ebs, kishte djegur n\u00eb zjarr; u shtuan gjithashtu shum\u00eb fjal\u00eb t\u00eb tjera t\u00eb ngjashme me to.\n37:1 Mbreti Sedekia, bir i Josias, q\u00eb Nebukadnetsari, mbret i Babilonis\u00eb, e kishte b\u00ebr\u00eb mbret n\u00eb vendin e Jud\u00ebs, mbret\u00ebroi n\u00eb vend t\u00eb Koniahut, birit t\u00eb Jehojakimit.\n37:2 Por as ai, as sh\u00ebrb\u00ebtor\u00ebt e tij, as populli i vendit nuk i d\u00ebgjuan fjal\u00ebt q\u00eb Zoti kishte shqiptuar me an\u00eb t\u00eb profetit Jeremia.\n37:3 Mbreti Sedekia d\u00ebrgoi Jehukalin, birin e Shelemiahut, dhe priftin Sofoni, birin e Maasejahut, te profeti Jeremia p\u00ebr t'i th\u00ebn\u00eb: \"Oh, lutju p\u00ebr ne Zotit, Per\u00ebndis\u00eb ton\u00eb\".\n37:4 Jeremia shkonte e vinte n\u00eb popull, sepse akoma nuk e kishin sht\u00ebn\u00eb n\u00eb burg.\n37:5 Nd\u00ebrkoh\u00eb ushtria e Faraonit kishte dal\u00eb nga Egjipti; sapo Kaldeasit q\u00eb rrethonin Jeruzalemin e m\u00ebsuan k\u00ebt\u00eb lajm, u larguan nga Jeruzalemi.\n37:6 At\u00ebher\u00eb fjala e Zotit iu drejtua profetit Jeremia, duke th\u00ebn\u00eb:\n37:7 \"K\u00ebshtu thot\u00eb Zoti, Per\u00ebndia i Izraelit: Do t'i thoni k\u00ebshtu mbretit t\u00eb Jud\u00ebs q\u00eb ju ka d\u00ebrguar p\u00ebr t'u konsultuar me mua: Ja, ushtria e Faraonit, q\u00eb kishte dal\u00eb p\u00ebr t'ju ndihmuar, do t\u00eb kthehet n\u00eb vendin e vet, n\u00eb Egjipt.\n37:8 Kaldeasit do t\u00eb kthehen dhe do t\u00eb luftojn\u00eb kund\u00ebr k\u00ebtij qyteti, do ta shtien n\u00eb dor\u00eb dhe do ti v\u00ebn\u00eb flak\u00ebn\".\n37:9 K\u00ebshtu thot\u00eb Zoti: \"Mos g\u00ebnjeni veten duke th\u00ebn\u00eb: \"Kaldeasit do t\u00eb ikin me siguri nga ne\", sepse nuk do t\u00eb ikin.\n37:10 Edhe sikur t\u00eb arrini ta mundni t\u00ebr\u00eb ushtrin\u00eb e Kaldeasve q\u00eb luftojn\u00eb kund\u00ebr jush dhe t\u00eb mbeteshin vet\u00ebm disa t\u00eb plagosur, k\u00ebta do t\u00eb ngriheshin secili n\u00eb \u00e7adr\u00ebn e vet dhe do t'i vinin flak\u00ebn k\u00ebtij qyteti\".\n37:11 Ndodhi q\u00eb, kur ushtria e Kaldeasve u largua nga Jeruzalemi p\u00ebr shkak t\u00eb ushtris\u00eb s\u00eb Faraonit,\n37:12 Jeremia doli nga Jeruzalemi p\u00ebr t\u00eb shkuar n\u00eb vendin e Beniaminit p\u00ebr t\u00eb marr\u00eb pjes\u00ebn e tij t\u00eb trash\u00ebgimis\u00eb n\u00eb mes t\u00eb popullit.\n37:13 Por, kur arriti te porta e Beniaminit, ku ishte nj\u00eb kapiten roje q\u00eb quhej Irijah, biri i Shelemiahut, bir i Hananiahut, ky e arrestoi profetin Jeremia, duke th\u00ebn\u00eb: \"Ti je b\u00ebr\u00eb me Kaldeasit\".\n37:14 Jeremia u p\u00ebrgjigj \"Nuk \u00ebsht\u00eb e v\u00ebrtet\u00eb, un\u00eb nuk po b\u00ebhem me Kaldeasit\", por ai nuk ia vuri veshin. K\u00ebshtu Irijahu e arrestoi Jeremian dhe e \u00e7oi te princat.\n37:15 Princat u zem\u00ebruan me Jeremian, e rrah\u00ebn dhe e fut\u00ebn n\u00eb burg n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb e shkruesit Jonathan t\u00eb cil\u00ebn e kishin kthyer n\u00eb burg.\n37:16 Kur Jeremia hyri n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb e burgut t\u00eb n\u00ebndhesh\u00ebm, n\u00eb qeli, mbeti aty shum\u00eb dit\u00eb.\n37:17 Pastaj mbreti Sedekia d\u00ebrgoi ta marrin, e pyeti fshehurazi n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb e tij dhe i tha: \"A ka ndonj\u00eb fjal\u00eb nga ana e Zotit?\". Jeremia u p\u00ebrgjigj: \"Po, ka\". Dhe shtoi: \"Ti do t\u00eb jepesh n\u00eb dor\u00eb t\u00eb mbretit t\u00eb Babilonis\u00eb\".\n37:18 P\u00ebrve\u00e7 k\u00ebsaj Jeremia i tha mbretit Sedekia: \"\u00c7far\u00eb faji kam kryer kund\u00ebr teje, kund\u00ebr sh\u00ebrb\u00ebtor\u00ebve t\u00eb tu ose kund\u00ebr k\u00ebtij populli, q\u00eb m\u00eb fute n\u00eb burg?\n37:19 Ku jan\u00eb tani profet\u00ebt tuaj q\u00eb ju profetizonin duke th\u00ebn\u00eb: \"Mbreti i Babilonis\u00eb nuk do t\u00eb vij\u00eb kund\u00ebr jush as kund\u00ebr k\u00ebtij vendi\"?\n37:20 Tani d\u00ebgjo, t\u00eb lutem, o mbret imzot, lutja ime t\u00eb jet\u00eb e p\u00eblqyer para teje dhe mos m\u00eb kthe n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb e shkruesit Jonathan, q\u00eb t\u00eb mos vdes atje\".\n37:21 At\u00ebher\u00eb mbreti Sedekia urdh\u00ebroi q\u00eb Jeremia t\u00eb ruhej n\u00eb oborrin e burgut dhe t'i jepej \u00e7do dit\u00eb nj\u00eb cop\u00eb buk\u00eb nga rruga e furrtar\u00ebve, deri sa t\u00eb mbarohej gjith\u00eb buka e qytetit. K\u00ebshtu Jeremia mbeti n\u00eb oborrin e burgut.\n38:1 Shefatiahu bir i Metanit, Gedaliahu bir i Pashhurit, Jukali bir i Pashhurit, Jukali, bir i Shelemiahut, dhe Pashhuri bir i Malkiahut, d\u00ebgjuan fjal\u00ebt q\u00eb Jeremia i drejtonte t\u00ebr\u00eb popullit, duke th\u00ebn\u00eb:\n38:2 \"K\u00ebshtu thot\u00eb Zoti: Kush do t\u00eb mbetet n\u00eb k\u00ebt\u00eb qytet ka p\u00ebr t\u00eb vdekur nga shpata, nga uria ose nga murtaja, por ai q\u00eb do t'u dor\u00ebzohet Kaldeasve do t\u00eb jetoj\u00eb; do t\u00eb ket\u00eb si pre e tij jet\u00ebn e tij, por do t\u00eb jetoj\u00eb\".\n38:3 K\u00ebshtu thot\u00eb Zoti: \"Ky qytet do t\u00eb jepet me siguri n\u00eb dor\u00eb t\u00eb ushtris\u00eb s\u00eb mbretit t\u00eb Babilonis\u00eb, q\u00eb do ta pushtoj\u00eb at\u00eb\".\n38:4 At\u00ebher\u00eb princat i than\u00eb mbretit: \"Ah, le t\u00eb vritet ky njeri, sepse lig\u00ebshton duart e njer\u00ebzve t\u00eb luft\u00ebs q\u00eb kan\u00eb mbetur n\u00eb k\u00ebt\u00eb qytet, dhe duart e t\u00ebr\u00eb popullit, duke u th\u00ebn\u00eb fjal\u00eb t\u00eb tilla. Ky njeri nuk k\u00ebrkon mir\u00ebq\u00ebnien e k\u00ebtij populli, por t\u00eb keqen e tij\".\n38:5 At\u00ebher\u00eb mbreti Sedekia tha: \"Ja ku e keni n\u00eb duart tuaja, sepse mbreti nuk mund t\u00eb b\u00ebj\u00eb asgj\u00eb kund\u00ebr jush\".\n38:6 At\u00ebher\u00eb e mor\u00ebn Jeremian dhe e hodh\u00ebn n\u00eb stern\u00ebn e Malkiahut, birit t\u00eb mbretit, q\u00eb ishte n\u00eb oborrin e burgut; dhe e zbrit\u00ebn n\u00eb t\u00eb Jeremian me litar\u00eb. N\u00eb stern\u00eb nuk kishte uj\u00eb, por vet\u00ebm balt\u00eb, dhe Jeremia u fundos n\u00eb balt\u00eb.\n38:7 Por Ebed-meleku, Etiopiasi, nj\u00eb eunuk q\u00eb rrinte n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb e mbretit, d\u00ebgjoi q\u00eb Jeremian e kishin v\u00ebn\u00eb n\u00eb stern\u00eb. Nd\u00ebrsa mbreti rrinte ulur te porta e Beniaminit,\n38:8 Ebed-meleku doli nga sht\u00ebpia e mbretit dhe i foli mbretit, duke i th\u00ebn\u00eb:\n38:9 \"O mbret, imzot, k\u00ebta njer\u00ebz kan\u00eb vepruar keq n\u00eb t\u00ebr\u00eb ato q\u00eb i kan\u00eb b\u00ebr\u00eb profetit Jeremia, duke e hedhur n\u00eb stern\u00eb; aty brenda ai do t\u00eb vdes\u00eb nga uria, sepse nuk ka m\u00eb buk\u00eb n\u00eb qytet\".\n38:10 At\u00ebher\u00eb mbreti i dha k\u00ebt\u00eb urdh\u00ebr Etiopiasit Ebed-melek: \"Merr me vete nga k\u00ebtu tridhjet\u00eb burra dhe nxirre jasht\u00eb profetin Jeremia nga sterna para se t\u00eb vdes\u00eb\".\n38:11 K\u00ebshtu Ebed-meleku mori me vete burrat, hyri n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb e mbretit duke kaluar posht\u00eb vendit t\u00eb thesarit, mori andej rroba dhe lecka t\u00eb konsumuara dhe ia zbriti me litar\u00eb Jeremias n\u00eb stern\u00eb.\n38:12 Pastaj Ebed-meleku Etiopiasi i tha Jeremias: \"Oh, v\u00ebri k\u00ebto rroba dhe lecka t\u00eb konsumuara posht\u00eb sqetullave, posht\u00eb litar\u00ebve\". Jeremia veproi ashtu.\n38:13 K\u00ebshtu e t\u00ebrhoq\u00ebn lart Jeremian me an\u00eb t\u00eb litar\u00ebve dhe e b\u00ebn\u00eb t\u00eb dal\u00eb nga sterna. Pastaj Jeremia mbeti n\u00eb kopshtin e burgut.\n38:14 At\u00ebher\u00eb mbreti Sedekia d\u00ebrgoi t\u00eb marrin profetin Jeremia dhe e b\u00ebri t\u00eb vij\u00eb n\u00eb hyrjen e tret\u00eb t\u00eb sht\u00ebpis\u00eb t\u00eb Zotit. Mbreti i tha Jeremias: \"T\u00eb k\u00ebrkoj nj\u00eb gj\u00eb; mos m\u00eb fshih asgj\u00eb\".\n38:15 Jeremia iu p\u00ebrgjigj Sedekias: \"Po t\u00eb ta them, me siguri nuk do t\u00eb b\u00ebsh q\u00eb t\u00eb vdes? Dhe n\u00eb qoft\u00eb se pastaj t\u00eb jap nj\u00eb k\u00ebshill\u00eb, nuk do t\u00eb ma d\u00ebgjosh\".\n38:16 K\u00ebshtu mbreti Sedekia iu betua fshehurazi Jeremias, duke th\u00ebn\u00eb: \"Ashtu si\u00e7 \u00ebsht\u00eb e v\u00ebrtet\u00eb q\u00eb Zoti rron, q\u00eb na ka dh\u00ebn\u00eb k\u00ebt\u00eb jet\u00eb, nuk do t\u00eb b\u00ebj t\u00eb vdes\u00ebsh dhe nuk do t\u00eb dor\u00ebzoj n\u00eb dor\u00ebn e k\u00ebtyre njer\u00ebzve q\u00eb k\u00ebrkojn\u00eb jet\u00ebn t\u00ebnde\".\n38:17 At\u00ebher\u00eb Jeremia i tha Sedekias: \"K\u00ebshtu thot\u00eb Zoti, Per\u00ebndia i ushtrive, Per\u00ebndia i Izraelit: N\u00eb rast se u dor\u00ebzohesh princave t\u00eb mbretit t\u00eb Babilonis\u00eb, do t\u00eb shp\u00ebtosh jet\u00ebn t\u00ebnde; ky qytet nuk do t\u00eb digjet dhe ti do t\u00eb jetosh me sht\u00ebpin\u00eb t\u00ebnde;\n38:18 por n\u00eb rast se nuk do t'u dor\u00ebzohesh princave t\u00eb mbretit t\u00eb Babilonis\u00eb, ky qytet do t'u lihet n\u00eb dor\u00eb Kaldeasve q\u00eb do t'i v\u00ebn\u00eb flak\u00ebn, dhe ti nuk do t\u00eb shp\u00ebtosh nga duart e tyre\".\n38:19 Mbreti Sedekia i tha Jeremias: \"Kam frik\u00eb nga Judejt\u00eb q\u00eb kaluan nga ana e Kaldeasve, kam frik\u00eb se mos m\u00eb japin n\u00eb duart e tyre dhe t\u00eb m\u00eb keqtrajtojn\u00eb\".\n38:20 Por Jeremia iu p\u00ebrgjigj: \"Nuk do t\u00eb t\u00eb dor\u00ebzojn\u00eb n\u00eb duart e tyre. Oh, d\u00ebgjo z\u00ebrin e Zotit n\u00eb at\u00eb q\u00eb t\u00eb them; k\u00ebshtu do t\u00eb t\u00eb ec\u00eb mbar\u00eb dhe do t\u00eb jetosh.\n38:21 Por n\u00eb rast se ti refuzon t\u00eb dal\u00ebsh, kjo \u00ebsht\u00eb ajo q\u00eb Zoti m\u00eb ka treguar:\n38:22 Ja, t\u00eb gjitha grat\u00eb q\u00eb kan\u00eb mbetur n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb e mbretit t\u00eb Jud\u00ebs do t\u00eb \u00e7ohen te princat e mbretit t\u00eb Babilonis\u00eb dhe do t\u00eb thon\u00eb: \"Miqt\u00eb e tu t\u00eb ngusht\u00eb t\u00eb kan\u00eb b\u00ebr\u00eb p\u00ebr vete dhe kan\u00eb sunduar mbi ty; k\u00ebmb\u00ebt e tua jan\u00eb fundosur n\u00eb balt\u00eb dhe ata t\u00eb kan\u00eb kthyer kurrizin\".\n38:23 T\u00eb gjitha bashk\u00ebshortet e tua dhe bijt\u00eb e tu do t\u00eb \u00e7ohen te Kaldeasit dhe ti nuk do t\u00eb shp\u00ebtosh nga duart e tyre, por do t\u00eb t\u00eb z\u00ebn\u00eb dhe do t\u00eb t\u00eb dor\u00ebzojn\u00eb n\u00eb duart e mbretit t\u00eb Babilonis\u00eb dhe k\u00ebtij qyteti do t'i vihet zjarri\".\n38:24 Sedekia i tha Jeremias: Askush t\u00eb mos i dij\u00eb k\u00ebto fjal\u00eb dhe ti nuk ke p\u00ebr t\u00eb vdekur.\n38:25 Por n\u00eb rast se princat do t\u00eb m\u00ebsojn\u00eb q\u00eb kam folur me ty dhe do t\u00eb vijn\u00eb te ti p\u00ebr t\u00eb t\u00eb th\u00ebn\u00eb: \"Na njofto \u00e7far\u00eb i ke th\u00ebn\u00eb mbretit dhe at\u00eb q\u00eb mbreti t\u00eb ka th\u00ebn\u00eb ty, mos na fshih asgj\u00eb dhe nuk do t\u00eb t\u00eb b\u00ebjm\u00eb t\u00eb vdes\u00ebsh\",\n38:26 do t'u p\u00ebrgjigjesh atyre: \"I paraqita k\u00ebrkes\u00ebn time mbretit, q\u00eb t\u00eb mos m\u00eb kthente n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb e Jonathanit p\u00ebr t\u00eb vdekur\"\".\n38:27 T\u00ebr\u00eb princat erdh\u00ebn te Jeremia dhe e mor\u00ebn n\u00eb pyetje, por ai u p\u00ebrgjigj duke iu p\u00ebrmbajtur t\u00ebr\u00eb fjal\u00ebve q\u00eb mbreti kishte urdh\u00ebruar; prandaj e lan\u00eb t\u00eb qet\u00eb, nuk m\u00ebsuan asgj\u00eb nga biseda.\n38:28 K\u00ebshtu Jeremia mbeti n\u00eb oborrin e burgut deri dit\u00ebn q\u00eb u pushtua Jeruzalemi. Dhe ai ishte atje kur u shti n\u00eb dor\u00eb Jeruzalemi.\n39:1 N\u00eb vitin e n\u00ebnt\u00eb t\u00eb Sedekias, mbretit t\u00eb Jud\u00ebs, n\u00eb muajin e dhjet\u00eb, Nebukadnetsari, mbreti i Babilonis\u00eb, erdhi me gjith\u00eb ushtrin\u00eb e tij kund\u00ebr Jeruzalemit dhe e rrethoi.\n39:2 N\u00eb vitin e nj\u00ebmb\u00ebdhjet\u00eb t\u00eb Sedekias, n\u00eb muajin e kat\u00ebrt, dit\u00ebn e n\u00ebnt\u00eb t\u00eb muajit u hap nj\u00eb e \u00e7ar\u00eb n\u00eb qytet;\n39:3 t\u00ebr\u00eb princat e mbretit t\u00eb Babiloni\u00eb hyn\u00eb dhe u vendos\u00ebn te Porta e Mesit: Nergalsharetseri, Samgar-nebo, Sarsekimi, kreu i eunuk\u00ebve, Nergalsharetseri, Rab-magu dhe t\u00ebr\u00eb princat e tjer\u00eb t\u00eb mbretit t\u00eb Babilonis\u00eb.\n39:4 Me t'i par\u00eb, Sedekia, mbreti i Jud\u00ebs, dhe njer\u00ebzit e luft\u00ebs ua mbath\u00ebn, duke dal\u00eb nat\u00ebn nga qyteti n\u00ebp\u00ebr rrug\u00ebn e kopshtit mbret\u00ebror, n\u00ebp\u00ebrmjet port\u00ebs nd\u00ebrmjet dy mureve, dhe mor\u00ebn rrug\u00ebn e Arabahut.\n39:5 Por ushtria e Kaldeasve i ndoqi dhe arriti Sedekian n\u00eb fushat e Jerikos. K\u00ebshtu e kap\u00ebn dhe e \u00e7uan te Nebukadnetsari, mbreti i Babilonis\u00eb, n\u00eb Riblah, n\u00eb vendin e Hamathit, ku shqiptoi gjykimin e tij mbi t\u00eb.\n39:6 Pastaj mbreti i Babilonis\u00eb b\u00ebri q\u00eb t\u00eb vriten bijt\u00eb e Sedekias para syve t\u00eb tij n\u00eb Riblah; mbreti i Babilonis\u00eb b\u00ebri q\u00eb t\u00eb vriten edhe t\u00ebr\u00eb fisnik\u00ebt e Jud\u00ebs;\n39:7 urdh\u00ebroi gjithashtu t'i nxjerrin syt\u00eb Sedekias dhe e lidhi me nj\u00eb zinxhir t\u00eb dyfisht\u00eb prej bronzi p\u00ebr ta \u00e7uar n\u00eb Babiloni.\n39:8 Kaldeasit i vun\u00eb flak\u00ebn sht\u00ebpis\u00eb s\u00eb mbretit dhe sht\u00ebpive t\u00eb popullit, dhe shkat\u00ebrruan muret e Jeruzalemit.\n39:9 Pastaj Nebuzaradani, komandanti i rojeve, e \u00e7oi n\u00eb rob\u00ebri pjes\u00ebn e popullit q\u00eb kishte mbetur n\u00eb qytet dhe ata q\u00eb kishin dezertuar nga ana e tij s\u00eb bashku me pjes\u00ebn e popullit q\u00eb kishte mbetur.\n39:10 Por Nebuzaradani, komandanti i rojeve, la n\u00eb vendin e Jud\u00ebs m\u00eb t\u00eb varf\u00ebrit e popullit q\u00eb nuk kishin asgj\u00eb, duke u dh\u00ebn\u00eb n\u00eb at\u00eb koh\u00eb vreshta dhe ara.\n39:11 Por p\u00ebr sa i p\u00ebrket Jeremias, Nebukadnetsari, mbreti i Babilonis\u00eb, i kishte dh\u00ebn\u00eb k\u00ebt\u00eb urdh\u00ebr Nebuzaradanit, komandantit t\u00eb rojeve, duke i th\u00ebn\u00eb:\n39:12 \"Kape, mbaj syt\u00eb mbi t\u00eb dhe mos i b\u00ebj asgj\u00eb t\u00eb keqe, por sillu me t\u00eb si\u00e7 do t\u00eb t\u00eb thot\u00eb ai\".\n39:13 K\u00ebshtu Nebuzaradani, komandanti i rojeve, Nebushazbani, kreu i eunuk\u00ebve, Nergalsharetseri, Rab-magu dhe gjith\u00eb oficer\u00ebt e tjer\u00eb t\u00eb mbretit t\u00eb Babilonis\u00eb,\n39:14 d\u00ebrguan t\u00eb marrin Jeremian nga oborri i burgut dhe ia dor\u00ebzuan Gedaljahut, birit t\u00eb Ahikamit, bir i Shafanit, me q\u00ebllim q\u00eb ta \u00e7onte n\u00eb sht\u00ebpi. K\u00ebshtu ai banoi n\u00eb mes t\u00eb popullit.\n39:15 Fjala e Zotit iu drejtua Jeremias, kur ende ishte i mbyllur n\u00eb oborrin e burgut, duke th\u00ebn\u00eb:\n39:16 \"Shko dhe foli Etiopiasit Ebed-melek, duke i th\u00ebn\u00eb: K\u00ebshtu thot\u00eb Zoti i ushtrive, Per\u00ebndia i Izraelit: Ja, un\u00eb po i realizoj mbi k\u00ebt\u00eb qytet fjal\u00ebt e mia p\u00ebr shkat\u00ebrrimin e tij dhe jo p\u00ebr t\u00eb mir\u00ebn e tij, dhe at\u00eb dit\u00eb ato do t\u00eb v\u00ebrtetohen para teje.\n39:17 Po at\u00eb dit\u00eb un\u00eb do t\u00eb t\u00eb \u00e7liroj, thot\u00eb Zoti, dhe nuk do t\u00eb biesh n\u00eb duart e atyre prej t\u00eb cil\u00ebve ke frik\u00eb.\n39:18 Po, un\u00eb do t\u00eb t\u00eb \u00e7liroj patjet\u00ebr, dhe nuk do t\u00eb biesh nga shpata, por jeta jote do t\u00eb jet\u00eb p\u00ebr ty si preja jote, sepse ke v\u00ebn\u00eb besimin t\u00ebnd tek un\u00eb, thot\u00eb Zoti\".\n40:1 Fjala q\u00eb iu drejtua nga Zoti Jeremias mbasi Nebuzaradani, komandanti i rojeve, e kishte l\u00ebn\u00eb t\u00eb lir\u00eb nga Ramahu, duke e kapur nd\u00ebrsa ishte i lidhur me zinxhir\u00eb n\u00eb mes t\u00eb t\u00eb gjith\u00eb t\u00eb internuarve t\u00eb\n40:2 Komandanti i rojeve zuri Jeremian dhe i tha: \"Zoti, Per\u00ebndia yt, e ka shqiptuar k\u00ebt\u00eb t\u00eb keqe kund\u00ebr k\u00ebtij vendi.\n40:3 Tani Zoti e realizoi at\u00eb dhe b\u00ebri ashtu si kishte th\u00ebn\u00eb, sepse ju keni m\u00ebkatuar kund\u00ebr Zotit dhe nuk keni d\u00ebgjuar z\u00ebrin e tij. Prandaj ju ndodhi nj\u00eb gj\u00eb e till\u00eb.\n40:4 Ja sot po t\u00eb zgjidh nga prangat q\u00eb ke n\u00eb duar; n\u00eb rast se t\u00eb p\u00eblqen t\u00eb vish me mua n\u00eb Babiloni, eja, dhe un\u00eb do t\u00eb kujdesem p\u00ebr ty; por n\u00eb rast se nuk t\u00eb p\u00eblqen t\u00eb vish me mua n\u00eb Babiloni, q\u00ebndro. Ja, t\u00ebr\u00eb v\u00ebndi \u00ebsht\u00eb para teje; shko atje ku t\u00eb p\u00eblqen m\u00eb tep\u00ebr dhe ku ke m\u00eb tep\u00ebr rehati\".\n40:5 Duke q\u00ebn\u00eb se Jeremia nuk vendoste t\u00eb kthehej, Nebuzaradani tha: \"Kthehu te Gedaliahu, bir i Ahikamit, bir i Shafanit, q\u00eb mbreti i Babilonis\u00eb ka vendosur mbi qytetet e Jud\u00ebs; bano me t\u00eb n\u00eb mes t\u00eb popullit ose shko atje ku e ndjen veten m\u00eb rehat\". Pastaj komandanti i rojeve i dha ushqime si dhe nj\u00eb dhurat\u00eb dhe e la t\u00eb ikte.\n40:6 At\u00ebher\u00eb Jeremia shkoi te Gedaliahu, bir i Ahikamit, n\u00eb Mitspah, dhe banoi aty n\u00eb mes t\u00eb popullit q\u00eb kishte mbetur n\u00eb vend.\n40:7 Kur t\u00ebr\u00eb krer\u00ebt e forcave q\u00eb ishin n\u00eb krahin\u00eb m\u00ebsuan nga njer\u00ebzit e tyre q\u00eb mbreti i Babilonis\u00eb e kishte vendosur Gedaliahun, birin e Ahikamit, si qeveritar t\u00eb vendit dhe i kishte besuar atij burrat,\n40:8 shkuan te Gedaliahu n\u00eb Mitspah: Ishmaeli, bir i Nethaniahut, Johanani dhe Jonathani, bijt\u00eb e Kareahut, Serajahu, bir i Tanhumethit, bijt\u00eb e Efait nga Netofa dhe Jezaniahu, bir i Maakathitit s\u00eb bashku me njer\u00ebzit e tyre.\n40:9 Gedaliahu, bir i Ahikamit, bir i Shafanit, iu betua atyre dhe njer\u00ebzve t\u00eb tyre, duke th\u00ebn\u00eb: \"Mos kini frik\u00eb t'u sh\u00ebrbeni Kaldeasve, q\u00ebndroni n\u00eb vend dhe i sh\u00ebrbeni mbretit t\u00eb Babilonis\u00eb, dhe \u00e7do gj\u00eb do t'ju shkoj\u00eb mbar\u00eb.\n40:10 Sa p\u00ebr mua, ja, un\u00eb do t\u00eb q\u00ebndroj n\u00eb Mitspah p\u00ebr t\u00eb q\u00ebn\u00eb n\u00eb dispozicion t\u00eb Kaldeasve, q\u00eb do t\u00eb vijn\u00eb te ne; por ju grumbulloni ver\u00ebn, frutat verore dhe vajin, vendosini n\u00eb en\u00ebt tuaja dhe q\u00ebndroni n\u00eb qytetet tuaja q\u00eb keni z\u00ebn\u00eb\".\n40:11 Edhe t\u00ebr\u00eb Judejt\u00eb q\u00eb ishin n\u00eb Moab, midis Amonit\u00ebve, n\u00eb Edom dhe n\u00eb t\u00eb gjitha vendet, kur m\u00ebsuan q\u00eb mbreti i Babilonis\u00eb kishte l\u00ebn\u00eb nj\u00eb pjes\u00eb t\u00eb popullsis\u00eb n\u00eb Jud\u00eb dhe q\u00eb kishte vendosur mbi ta Gedaliahun, birin e Ahikamit, bir i Shafanit,\n40:12 po, t\u00ebr\u00eb Judejt\u00eb u kthyen nga t\u00eb gjitha vendet ku ishin shp\u00ebrndar\u00eb dhe erdh\u00ebn n\u00eb vendin e Jud\u00ebs te Gedaliahu n\u00eb Mitspah dhe mblodh\u00ebn ver\u00eb dhe fruta verore me boll\u00ebk t\u00eb madh.\n40:13 Johanani, bir i Kareahut, dhe t\u00ebr\u00eb krer\u00ebt e forcave q\u00eb ishin n\u00eb krahin\u00eb erdh\u00ebn te Gedaliahu n\u00eb Mitspah,\n40:14 dhe i than\u00eb: \"A e di ti q\u00eb Baalis, mbreti i Amonit\u00ebve, ka d\u00ebrguar Ishmaelin, birin e Nethaniahut, q\u00eb t\u00eb t\u00eb vras\u00eb?\". Por Gedaliahu, bir i Ahikamit, nuk u besoi atyre.\n40:15 At\u00ebher\u00eb Johanani, bir i Kareahut, i tha n\u00eb m\u00ebnyr\u00eb t\u00eb fsheht\u00eb Gedaliahut n\u00eb Mitspah: \"Oh, m\u00eb l\u00ebr t\u00eb shkoj ta vras Ishmaelin, birin e Nethanjahut; askush nuk do ta m\u00ebsoj\u00eb. Pse duhet t\u00eb t\u00eb marr jet\u00ebn, dhe k\u00ebshtu t\u00ebr\u00eb Judejt\u00eb q\u00eb jan\u00eb mbledhur rreth teje t\u00eb shp\u00ebrndaheshin dhe pjesa q\u00eb mbetet e Jud\u00ebs t\u00eb vdes\u00eb?\".\n40:16 Por Gedaliahu, bir i Ahikamit, i tha Johananit, birit t\u00eb Kareahut: \"Mos b\u00ebj nj\u00eb gj\u00eb t\u00eb till\u00eb, sepse ajo q\u00eb thua p\u00ebr Ishmaelin \u00ebsht\u00eb e rreme\".\n41:1 N\u00eb muajin e shtat\u00eb ndodhi q\u00eb Ishmaeli, biri i Nethaniahut, bir i Elishamas, nga fisi mbret\u00ebror dhe nj\u00eb nd\u00ebr funksionar\u00ebt e mbretit, erdhi me dhjet\u00eb njer\u00ebz te Gedaliahu, bir i Ahikamit, n\u00eb Mitspah dhe h\u00ebngr\u00ebn bashk\u00eb.\n41:2 Pastaj Ishameli, bir i Nethaniahut, u ngrit me dhjet\u00eb burra q\u00eb ishin me t\u00eb dhe godit\u00ebn me shpat\u00eb Gedaliahun, birin e Ahikamit, bir i Shafanit. K\u00ebshtu ata vran\u00eb at\u00eb q\u00eb ishte caktuar nga mbreti i Babilonis\u00eb si qeveritar i vendit.\n41:3 Ishmaeli vrau gjithashtu t\u00ebr\u00eb Judejt\u00eb q\u00eb ishin me Gedaliahun n\u00eb Mitspah dhe Kaldeasit, luft\u00ebtar\u00eb q\u00eb ndodheshin atje.\n41:4 T\u00eb nes\u00ebrmen e dit\u00ebs q\u00eb kishte vrar\u00eb Gedaliahun, kur akoma askush nuk e dinte k\u00ebt\u00eb gj\u00eb,\n41:5 ndodhi q\u00eb erdh\u00ebn disa nga Sikemi, nga Shilohu dhe nga Samaria, tet\u00ebdhjet\u00eb burra me mjek\u00ebr t\u00eb rruar, me rroba t\u00eb grisura dhe me prerje n\u00eb trup; ata mbanin n\u00eb duart e tyre ofertat dhe temjanin q\u00eb do t\u00eb paraqitnin n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb e Zotit.\n41:6 Ishmaeli, bir i Nethaniahut u doli p\u00ebrball\u00eb n\u00eb Mitspah duke vajtuar nd\u00ebrsa po ecte. Kur i takoi u tha: \"Ejani te Gedaljahu, bir i Ahikamit\".\n41:7 Por kur arrit\u00ebn n\u00eb mes t\u00eb qytetit, Ishmaeli, bir i Nethaniahut, tok me njer\u00ebzit q\u00eb kishte me vete, i vrau dhe i hodhi n\u00eb mes t\u00eb nj\u00eb sterne.\n41:8 Por nd\u00ebr ta kishte dhjet\u00eb burra q\u00eb i than\u00eb Ishmaelit: \"Mos na vrit, sepse n\u00eb fushat kemi rezerva t\u00eb fshehura gruri, elbi, vaji dhe mjalti\". At\u00ebher\u00eb ai u p\u00ebrmbajt dhe nuk i vrau me v\u00ebllez\u00ebrit e tyre.\n41:9 \u00c7isterna n\u00eb t\u00eb cil\u00ebn Ishmaeli hodhi t\u00ebr\u00eb kufomat e njer\u00ebzve q\u00eb kishte vrar\u00eb bashk\u00eb me Gedaliahun \u00ebsht\u00eb ajo q\u00eb mbreti Asa kishte nd\u00ebrtuar nga frika e Baashas, mbretit t\u00eb Izraelit. Ishmaeli, bir i Nethaniahut, e mbushi me t\u00eb vrar\u00eb.\n41:10 Pastaj Ishmaeli i \u00e7oi si rob\u00ebr t\u00ebr\u00eb ata q\u00eb kishin mbetur nga populli q\u00eb gjendej n\u00eb Mitspah: vajzat e mbretit dhe t\u00ebr\u00eb popullin q\u00eb kishte mbetur n\u00eb Mitspah dhe mbi t\u00eb cilin Nebuzaradani, komandanti i rojeve, kishte vendosur Gedaliahun, birin e Ahikamit. Ishmaeli, bir i Nethaniahut, i \u00e7oi si rob\u00ebr dhe u nis p\u00ebr t\u00eb shkuar tek Amonit\u00ebt.\n41:11 Por kur Johanani, bir i Kareahut, dhe t\u00ebr\u00eb krer\u00ebt e forcave q\u00eb ishin me t\u00eb m\u00ebsuan t\u00ebr\u00eb t\u00eb keqen q\u00eb kishte b\u00ebr\u00eb Ishmaeli, bir i Nethaniahut,\n41:12 mor\u00ebn gjith\u00eb njer\u00ebzit e tyre dhe shkuan t\u00eb luftojn\u00eb kund\u00ebr Ishmaelit, birit t\u00eb Nethaniahut, dhe e gjet\u00ebn pran\u00eb hauzit t\u00eb madh q\u00eb \u00ebsht\u00eb n\u00eb Gabaon.\n41:13 Kur t\u00ebr\u00eb populli q\u00eb ishte me Ishmaelin pa Johananin, birin e Kareahut, dhe t\u00ebr\u00eb krer\u00ebt e forcave q\u00eb ishin me t\u00eb u g\u00ebzua.\n41:14 K\u00ebshtu t\u00ebr\u00eb populli q\u00eb Ishmaeli e kishte sjell\u00eb si rob nga Mitspahu u kthye dhe shkoi e u bashkua me Johanianin, birin e Kareahut.\n41:15 Por Ishmaeli, biri i Nethaniahut, mundi t'i shp\u00ebtoj\u00eb Johanianit bashk\u00eb me tet\u00eb burra dhe shkoi tek Amonit\u00ebt.\n41:16 At\u00ebher\u00eb Johanani, biri i Kareahut, dhe gjith\u00eb komandant\u00ebt e forcave q\u00eb ishin me t\u00eb, mor\u00ebn nga Mitspahu t\u00ebr\u00eb pjes\u00ebn e popullit, q\u00eb ishte rimarr\u00eb nga Ishameli, biri i Nethaniahut, mbas vrasjes nga ana e tij t\u00eb Gedaliahut, birit t\u00eb Ahikamit: luft\u00ebtar\u00eb trima, gra, f\u00ebmij\u00eb dhe eunuk\u00eb q\u00eb ai kishte sjell\u00eb nga Gabaoni.\n41:17 Ata u nis\u00ebn dhe u ndal\u00ebn n\u00eb Geruth-Kimhan, q\u00eb ndodhet n\u00eb af\u00ebrsit\u00eb e Betlemit, p\u00ebr t\u00eb vazhduar m\u00eb pas udh\u00ebn dhe p\u00ebr t\u00eb shkuar n\u00eb Egjipt,\n41:18 p\u00ebr shkak t\u00eb Kaldeasve, sepse ata kishin frik\u00eb prej tyre, me q\u00ebn\u00eb se Ishmaeli, bir i Nethaniahut, kishte vrar\u00eb Gedaliahun, birin e Ahikamit, q\u00eb mbreti i Babilonis\u00eb kishte em\u00ebruar si qeveritar t\u00eb vendit.\n42:1 T\u00ebr\u00eb krer\u00ebt e forcave, Johanani, bir i Kareahut, Jezaniahu, bir i Hoshajahut, dhe t\u00ebr\u00eb populli, nga m\u00eb i vogli deri te m\u00eb i madhi, u afruan\n42:2 dhe i than\u00eb profetit Jeremia: \"Oh, arrift\u00eb lutja jon\u00eb para teje dhe lutju Zotit, Per\u00ebndis\u00eb t\u00ebnd, p\u00ebr ne, p\u00ebr t\u00ebr\u00eb k\u00ebt\u00eb mbeturin\u00eb (sepse nga shum\u00eb q\u00eb ishim kemi mbetur pak, si po e v\u00eb re me syt\u00eb e tu),\n42:3 me q\u00ebllim q\u00eb Zoti, Per\u00ebndia yt, t\u00eb na tregoj\u00eb udh\u00ebn n\u00ebp\u00ebr t\u00eb cil\u00ebn duhet t\u00eb ecim dhe at\u00eb q\u00eb duhet t\u00eb b\u00ebjm\u00eb\".\n42:4 Profeti Jeremia u tha atyre: \"E mora vesh! Ja, do t'i lutem Zotit, Per\u00ebndis\u00eb tuaj, sipas fjal\u00ebve tuaja dhe do t'ju b\u00ebj t\u00eb ditur t\u00ebr\u00eb ato q\u00eb Zoti do t'ju thot\u00eb; nuk do t'ju fsheh asgj\u00eb\".\n42:5 At\u00ebher\u00eb ata i than\u00eb Jeremias: \"Zoti le t\u00eb jet\u00eb d\u00ebshmitar i v\u00ebrtet\u00eb dhe besnik kund\u00ebr nesh, po qe se ne nuk do t\u00eb veprojm\u00eb sipas \u00e7do fjale q\u00eb Zoti, Per\u00ebndia yt, do t\u00eb d\u00ebrgoj\u00eb t\u00eb na thot\u00eb n\u00ebp\u00ebrmjet teje.\n42:6 Qoft\u00eb p\u00ebrgjigjja e tij e p\u00eblqyer ose e pap\u00eblqyer, ne do t'i bindemi z\u00ebrit t\u00eb Zotit, Per\u00ebndis\u00eb ton\u00eb, tek i cili po t\u00eb d\u00ebrgojm\u00eb me q\u00ebllim q\u00eb t\u00eb na vin\u00eb t\u00eb mira duke iu bindur z\u00ebrit t\u00eb Zotit, Per\u00ebndis\u00eb ton\u00eb\".\n42:7 Pas dhjet\u00eb dit\u00ebsh ndodhi q\u00eb fjala e Zotit iu drejtua Jeremias.\n42:8 At\u00ebher\u00eb ai thirri Johananin, birin e Kareahut, t\u00ebr\u00eb krer\u00ebt e forcave q\u00eb ishin bashk\u00eb me t\u00eb dhe t\u00ebr\u00eb popullin, nga m\u00eb i vogli deri te m\u00eb i madhi,\n42:9 dhe u tha atyre: \"K\u00ebshtu thot\u00eb Zoti, Per\u00ebndia i Izraelit, tek i cili m\u00eb d\u00ebrguat me q\u00ebllim q\u00eb t'i paraqitja lutjen tuaj:\n42:10 \"N\u00eb rast se vazhdoni t\u00eb rrini n\u00eb k\u00ebt\u00eb vend, un\u00eb do t'ju vendos dhe nuk do t'ju shkat\u00ebrroj, do t'ju mbjell dhe nuk do t'ju \u00e7rr\u00ebnjos, sepse po pendohem p\u00ebr mjerimin q\u00eb kam sjell\u00eb mbi ju.\n42:11 Mos kini frik\u00eb nga mbreti i Babilonis\u00eb, prej t\u00eb cilit trembeni; mos kini frik\u00eb prej tij\", thot\u00eb Zoti, \"sepse un\u00eb jam me ju, p\u00ebr t'ju shp\u00ebtuar dhe p\u00ebr t'ju \u00e7liruar nga dora e tij.\n42:12 Un\u00eb do t\u00eb jem i m\u00ebshirsh\u00ebm me ju me q\u00ebllim q\u00eb edhe ai t\u00eb jet\u00eb i m\u00ebshirsh\u00ebm me ju dhe t'ju b\u00ebj\u00eb t\u00eb ktheheni n\u00eb vendin tuaj\".\n42:13 Por n\u00eb qoft\u00eb se, duke mos iu bindur z\u00ebrit t\u00eb Zotit, Per\u00ebndis\u00eb tuaj, ju thoni: \"Nuk duam t\u00eb q\u00ebndrojm\u00eb n\u00eb k\u00ebt\u00eb vend\",\n42:14 dhe thoni: \"Jo, duam t\u00eb shkojm\u00eb n\u00eb vendin e Egjiptit, ku nuk do t\u00eb shikojm\u00eb luft\u00eb as nuk do t\u00eb d\u00ebgjojm\u00eb z\u00ebrin e buris\u00eb dhe as nuk do t\u00eb vuajm\u00eb m\u00eb nga uria p\u00ebr buk\u00eb, dhe aty do t\u00eb banojm\u00eb\",\n42:15 e mir\u00eb, pra, d\u00ebgjoje at\u00ebher\u00eb fjal\u00ebn e Zotit, o mbetje e Jud\u00ebs! K\u00ebshtu thot\u00eb Zoti i ushtrive, Per\u00ebndia i Izraelit: \"N\u00eb rast se me t\u00eb v\u00ebrtet\u00eb keni vendosur t\u00eb shkoni n\u00eb Egjipt dhe shkoni aty p\u00ebr t'u ngulitur,\n42:16 shpata nga e cila keni frik\u00eb do t'ju arrij\u00eb aty, n\u00eb vendin e Egjiptit, dhe uria prej s\u00eb cil\u00ebs kishit kaq frik\u00eb do t'ju ngjitet n\u00eb trup atje n\u00eb Egjipt dhe aty do t\u00eb vdisni.\n42:17 Do t\u00eb ndodh\u00eb, pra, q\u00eb t\u00ebr\u00eb ata q\u00eb kan\u00eb vendosur t\u00eb shkojn\u00eb n\u00eb Egjipt p\u00ebr t\u00eb banuar atje, do t\u00eb vdesin nga shpata, nga uria apo nga murtaja. Asnj\u00eb prej tyre nuk do t\u00eb mbetet gjall\u00eb dhe nuk do t'i shp\u00ebtoj\u00eb k\u00ebsaj fatkeq\u00ebsie q\u00eb un\u00eb do t\u00eb sjell mbi ta\".\n42:18 Sepse k\u00ebshtu thot\u00eb Zoti i ushtrive, Per\u00ebndia i Izraelit: \"Ashtu si zem\u00ebrimi im dhe t\u00ebrbimi im jan\u00eb derdhur mbi banor\u00ebt e Jeruzalemit, k\u00ebshtu t\u00ebrbimi im do t\u00eb derdhet mbi ju, kur t\u00eb hyni n\u00eb Egjipt, dhe do t\u00eb b\u00ebheni objekt n\u00ebme, habije, mallkimi, turpi dhe nuk do ta shihni m\u00eb k\u00ebt\u00eb vend\".\n42:19 O mbetje e Jud\u00ebs, Zoti ju thot\u00eb: \"Mos shkoni n\u00eb Egjipt!\". Dijeni mir\u00eb q\u00eb sot ju kam paralajm\u00ebruar n\u00eb m\u00ebnyr\u00eb solemne.\n42:20 Ju keni p\u00ebrdorur mashtrimin kund\u00ebr vetes suaj, kur m\u00eb d\u00ebrguat tek Zoti, Per\u00ebndia juaj, duke th\u00ebn\u00eb: \"Lutju p\u00ebr ne Zotit, Per\u00ebndis\u00eb ton\u00eb, dhe t\u00ebr\u00eb ato q\u00eb ka p\u00ebr t\u00eb th\u00ebn\u00eb Zoti, Per\u00ebndia yn\u00eb, na i trego me besnik\u00ebri, dhe ne do t'i b\u00ebjm\u00eb\".\n42:21 Un\u00eb ua b\u00ebra t\u00eb ditur sot; por ju nuk i bindeni z\u00ebrit t\u00eb Zotit, Per\u00ebndis\u00eb tuaj, dhe asgj\u00ebje nga ato q\u00eb ka d\u00ebrguar t'ju thot\u00eb n\u00ebp\u00ebrmjet meje.\n42:22 Por dijeni mir\u00eb, pra, q\u00eb ju do t\u00eb vdisni nga shpata nga uria dhe nga murtaja n\u00eb vendin ku d\u00ebshironi t\u00eb shkoni p\u00ebr t\u00eb banuar\".\n43:1 Ndodhi q\u00eb kur Jeremia mbaroi s\u00eb njoftuari t\u00ebr\u00eb popullit t\u00eb gjitha fjal\u00ebt e Zotit, Per\u00ebndis\u00eb t\u00eb tyre, t\u00ebr\u00eb fjal\u00ebt q\u00eb Zoti, Per\u00ebndia i tyre, u kishte d\u00ebrguar atyre,\n43:2 Azaria, bir i Hoshajahut dhe Johanani, bir i Kareahut, dhe t\u00ebr\u00eb njer\u00ebzit krenar\u00eb i than\u00eb Jeremias: \"Ti flet t\u00eb pav\u00ebrteta; Zoti, Per\u00ebndia yn\u00eb, nuk t\u00eb ka d\u00ebrguar t\u00eb thuash: \"Mos shkoni n\u00eb Egjipt p\u00ebr t\u00eb banuar atje\",\n43:3 por Baruku, bir i Neriahut, t\u00eb nxit kund\u00ebr nesh q\u00eb t\u00eb na jap\u00eb n\u00eb dor\u00eb t\u00eb Kaldeasve, q\u00eb ne t\u00eb vdesim ose t\u00eb na \u00e7ojn\u00eb n\u00eb rob\u00ebri n\u00eb Babiloni\".\n43:4 K\u00ebshtu Johanani, bir i Kareahut, t\u00ebr\u00eb krer\u00ebt e forcave dhe t\u00ebr\u00eb populli nuk iu bind\u00ebn urdhrit t\u00eb Zotit q\u00eb t\u00eb q\u00ebndronin n\u00eb vendin e Jud\u00ebs.\n43:5 Por Johanani, bir i Kareahut, dhe t\u00eb gjith\u00eb krer\u00ebt e forcave mor\u00ebn t\u00ebr\u00eb t\u00eb mbeturit e Jud\u00ebs q\u00eb ishin kthyer nga t\u00eb gjitha kombet ku ishin shp\u00ebrndar\u00eb, p\u00ebr t\u00eb banuar n\u00eb vendin e Jud\u00ebs:\n43:6 burrat, grat\u00eb, f\u00ebmij\u00ebt, vajzat e mbretit dhe t\u00eb gjith\u00eb personat q\u00eb Nebuzaradani, komandanti i rojeve, kishte l\u00ebn\u00eb bashk\u00eb me Gedaliahun, birin e Ahikamit, bir i Shafanit, bashk\u00eb me profetin Jeremia dhe me Barukun, birin e Neriahut,\n43:7 dhe shkuan n\u00eb vendin e Egjiptit, sepse nuk iu bind\u00ebn z\u00ebrit t\u00eb Zotit, dhe arrit\u00ebn deri n\u00eb Tahpanhes.\n43:8 At\u00ebher\u00eb fjala e Zotit iu drejtua Jeremias n\u00eb Tahpanhes, duke th\u00ebn\u00eb:\n43:9 \"Merr n\u00eb duart e tua gur\u00eb t\u00eb m\u00ebdhenj dhe fshihi n\u00eb argjil\u00ebn e furr\u00ebs s\u00eb tullave q\u00eb ndodhet n\u00eb hyrje t\u00eb sht\u00ebpis\u00eb s\u00eb Faraonit n\u00eb Tahpanhes, n\u00eb syt\u00eb t\u00eb njer\u00ebzve t\u00eb Jud\u00ebs.\n43:10 Pastaj do t'u thuash atyre: K\u00ebshtu thot\u00eb Zoti i ushtrive, Per\u00ebndia i Izraelit: Ja, un\u00eb do t\u00eb d\u00ebrgoj t\u00eb marr Nebukadnetsarin, mbretin e Babilonis\u00eb, sh\u00ebrb\u00ebtorin tim, dhe do t\u00eb vendos fronin e tij mbi k\u00ebta gur\u00eb q\u00eb kam fshehur, dhe ai do t\u00eb shtrij\u00eb shatorren e tij mbret\u00ebrore mbi to.\n43:11 Ai do t\u00eb vij\u00eb dhe do t\u00eb godas\u00eb vendin e Egjiptit, dhe do t\u00eb \u00e7oj\u00eb n\u00eb vdekje ata q\u00eb jan\u00eb caktuar t\u00eb vdesin, n\u00eb rob\u00ebri ata q\u00eb jan\u00eb caktuar t\u00eb jen\u00eb rob\u00ebr dhe n\u00eb shpat\u00eb ata q\u00eb jan\u00eb caktuar p\u00ebr shpat\u00eb.\n43:12 Un\u00eb do t'u v\u00eb zjarrin tempujve t\u00eb per\u00ebndive t\u00eb Egjiptit; ai do t'i djeg\u00eb dhe do t'i \u00e7oj\u00eb n\u00eb rob\u00ebri dhe do t\u00eb mb\u00ebshtillet me vendin e Egjiptit ashtu si\u00e7 mb\u00ebshtillet bariu n\u00eb veshjen e tij; pastaj do t\u00eb niset q\u00eb andej n\u00eb paqe.\n43:13 Do t\u00eb cop\u00ebtoj\u00eb gjithashtu shtyllat e shenjta t\u00eb tempullit t\u00eb diellit, q\u00eb ndodhen n\u00eb vendin e Egjiptit, dhe do t'u v\u00ebr\u00eb flak\u00ebn tempujve t\u00eb per\u00ebndive t\u00eb Egjiptit\".\n44:1 Fjala q\u00eb iu drejtua Jeremias lidhur me gjith\u00eb Judejt\u00eb q\u00eb banonin n\u00eb vendin e Egjiptit, q\u00eb banonin n\u00eb Migdol, n\u00eb Tahpanhes, n\u00eb Nof dhe n\u00eb vendin e Pathrosit, duke th\u00ebn\u00eb:\n44:2 \"K\u00ebshtu thot\u00eb Zoti i ushtrive, Per\u00ebndia i Izraelit: Ju keni par\u00eb gjith\u00eb t\u00eb keqen q\u00eb i solla Jeruzalemit dhe t\u00ebr\u00eb qyteteve t\u00eb Jud\u00ebs; ja, sot jan\u00eb nj\u00eb shkreti dhe askush nuk banon n\u00eb to,\n44:3 p\u00ebr shkak t\u00eb lig\u00ebsis\u00eb q\u00eb kan\u00eb kryer duke provokuar zem\u00ebrimin tim, duke shkuar t\u00eb djegin temjan dhe t'u sh\u00ebrbejn\u00eb per\u00ebndive t\u00eb tjera, q\u00eb as ata as et\u00ebrit tuaj nuk kishin njohur kurr\u00eb.\n44:4 Megjithat\u00eb un\u00eb ju kam d\u00ebrguar t\u00ebr\u00eb sh\u00ebrb\u00ebtor\u00ebt e mi, profet\u00ebt, me urgjenc\u00eb e k\u00ebmb\u00ebngulje p\u00ebr t'ju th\u00ebn\u00eb: \"Oh, mos e b\u00ebni k\u00ebt\u00eb gj\u00eb t\u00eb neveritshme q\u00eb un\u00eb e urrej\".\n44:5 Por ata nuk d\u00ebgjuan as i vun\u00eb veshin q\u00eb t\u00eb t\u00ebrhiqen nga lig\u00ebsia e tyre, dhe t\u00eb heqin dor\u00eb nga djegia e temjanit per\u00ebndive t\u00eb tjera.\n44:6 Prandaj t\u00ebrbimi im, zem\u00ebrimi im u derdh\u00ebn dhe u p\u00ebrhap\u00ebn n\u00eb qytetet e Jud\u00ebs dhe n\u00eb rrug\u00ebt e Jeruzalemit, q\u00eb jan\u00eb b\u00ebr\u00eb t\u00eb shkreta dhe t\u00eb braktisura, ashtu si\u00e7 jan\u00eb edhe sot\".\n44:7 Por tani k\u00ebshtu thot\u00eb Zoti, Per\u00ebndia i ushtrive, Per\u00ebndia i Izraelit: \"Pse kryeni k\u00ebt\u00eb t\u00eb keqe t\u00eb madhe kund\u00ebr vetes suaj, duke shkaktuar shfarosjen tuaj n\u00eb mes t\u00eb Jud\u00ebs, burra dhe gra, f\u00ebmij\u00eb dhe foshnja, k\u00ebshtu q\u00eb t\u00eb mos ngelet prej jush asnj\u00eb mbetje?\n44:8 Pse provokoni zem\u00ebrimin tim me vepr\u00ebn e duarve tuaja, duke u djegur temjan per\u00ebndive t\u00eb tjera n\u00eb vendin e Egjiptit ku keni ardhur t\u00eb banoni? K\u00ebshtu do t\u00eb shfaroseni dhe do t\u00eb b\u00ebheni nj\u00eb mallkim dhe nj\u00eb turp p\u00ebr t\u00eb gjitha kombet e dheut.\n44:9 A keni harruar vall\u00eb lig\u00ebsit\u00eb e et\u00ebrve tuaj, lig\u00ebsit\u00eb e mbret\u00ebrve t\u00eb Jud\u00ebs, lig\u00ebsit\u00eb e bashk\u00ebshorteve t\u00eb tyre, lig\u00ebsit\u00eb tuaja dhe lig\u00ebsit\u00eb e kryera nga bashk\u00ebshortet tuaja n\u00eb vendin e Jud\u00ebs dhe n\u00ebp\u00ebr rrug\u00ebt e Jeruzalemit?\n44:10 Deri m\u00eb sot nuk jan\u00eb penduar, as kan\u00eb patur frik\u00eb, as kan\u00eb ecur sipas ligjit tim dhe statuteve t\u00eb mia, q\u00eb un\u00eb kam v\u00ebn\u00eb para jush dhe et\u00ebrve tuaj\".\n44:11 Prandaj k\u00ebshtu thot\u00eb Zoti i ushtrive, Per\u00ebndia i Izraelit: \"Ja, un\u00eb e kthej fytyr\u00ebn time kund\u00ebr jush p\u00ebr t\u00eb keqen tuaj dhe p\u00ebr t\u00eb shkat\u00ebrruar t\u00ebr\u00eb Jud\u00ebn.\n44:12 Do t\u00eb marr pjes\u00ebn q\u00eb ka mbetur nga Juda q\u00eb nguli k\u00ebmb\u00eb t\u00eb vinte n\u00eb vendin e Egjiptit p\u00ebr t\u00eb banuar atje; ata do t\u00eb konsumohen t\u00eb gjith\u00eb dhe do t\u00eb bien n\u00eb vendin e Egjiptit. Do t\u00eb konsumohen nga shpata dhe nga uria, nga m\u00eb i vogli deri tek m\u00eb i madhi; do t\u00eb vdesin nga shpata dhe nga uria dhe do t\u00eb b\u00ebhen objekt n\u00ebme, habije, mallkimi dhe turpi.\n44:13 Do t\u00eb d\u00ebnoj ata q\u00eb banojn\u00eb n\u00eb vendin e Egjiptit, ashtu si d\u00ebnova Jeruzalemin me shpat\u00ebn, me urin\u00eb dhe me murtaj\u00ebn.\n44:14 Nuk do t\u00eb shp\u00ebtoj\u00eb as do t\u00eb shmanget nga rreziku askush nga mbetje e Jud\u00ebs, q\u00eb ka ardhur p\u00ebr t\u00eb banuar n\u00eb vendin e Egjiptit, p\u00ebr t'u kthyer pastaj n\u00eb vendin e Jud\u00ebs, ku ata d\u00ebshirojn\u00eb fort t\u00eb kthehen p\u00ebr t\u00eb banuar, por ata nuk do t\u00eb kthehen me p\u00ebrjashtim t\u00eb disa t\u00eb shp\u00ebtuarve\".\n44:15 At\u00ebher\u00eb t\u00ebr\u00eb burrat q\u00eb dinin se bashk\u00ebshortet e tyre u digjnin temjan per\u00ebndive t\u00eb tjera dhe t\u00ebr\u00eb grat\u00eb e pranishme, nj\u00eb turm\u00eb e madhe, dhe t\u00ebr\u00eb populli q\u00eb banonte n\u00eb vendin e Egjiptit, n\u00eb Pathros, iu p\u00ebrgjigj\u00ebn Jeremias, duke th\u00ebn\u00eb:\n44:16 \"Sa p\u00ebr fjal\u00ebn q\u00eb na ke th\u00ebn\u00eb n\u00eb em\u00ebr t\u00eb Zotit, nuk do t\u00eb t\u00eb d\u00ebgjojm\u00eb,\n44:17 por kemi nd\u00ebrmend t\u00eb b\u00ebjm\u00eb ato q\u00eb kan\u00eb dal\u00eb nga goja jon\u00eb, duke i djegur temjan Mbret\u00ebresh\u00ebs s\u00eb qiellit dhe duke derdhur libacione si\u00e7 kemi b\u00ebr\u00eb ne dhe et\u00ebrit tan\u00eb, mbret\u00ebrit tan\u00eb dhe princat tan\u00eb n\u00eb qytetet e Jud\u00ebs dhe n\u00ebp\u00ebr rrug\u00ebt e Jeruzalemit, sepse at\u00ebher\u00eb kishim buk\u00eb me shumic\u00eb, ishim mir\u00eb dhe nuk shikonim asnj\u00eb fatkeq\u00ebsi.\n44:18 Por q\u00eb kur nuk djegim m\u00eb temjan p\u00ebr Mbret\u00ebresh\u00ebn e qiellit nuk derdhim m\u00eb libacione p\u00ebr t\u00eb, na mungon \u00e7do gj\u00eb dhe jemi konsumuar nga shpata dhe uria\".\n44:19 Grat\u00eb shtuan: \"Kur djegim temjan p\u00ebr Mbet\u00ebresh\u00ebn e qiellit dhe i derdhim libacione, vall\u00eb \u00ebsht\u00eb pa p\u00eblqimin e burrave q\u00eb i p\u00ebrgatisim \u00ebmb\u00eblsira me fytyr\u00ebn e saj dhe i derdhim libacione?\".\n44:20 At\u00ebher\u00eb Jeremia i foli t\u00ebr\u00eb popullit, burrave, grave dhe gjith\u00eb njer\u00ebzve q\u00eb i ishin p\u00ebrgjigjur n\u00eb at\u00eb m\u00ebnyr\u00eb dhe tha:\n44:21 \"A nuk u kujtua vall\u00eb Zoti dhe nuk i erdhi nd\u00ebr mend temjani q\u00eb keni djegur n\u00eb qytetet e Jud\u00ebs dhe n\u00ebp\u00ebr rrug\u00ebt e Jeruzalemit ju, et\u00ebrit tuaj, mbret\u00ebrit tuaj, princat tuaj dhe populli i vendit?\n44:22 Zoti nuk mundi ta duroj\u00eb m\u00eb p\u00ebr shkak t\u00eb lig\u00ebsis\u00eb s\u00eb veprimeve tuaja dhe t\u00eb gj\u00ebrave t\u00eb neveritshme q\u00eb keni kryer. Prandaj vendi juaj \u00ebsht\u00eb shkretuar, \u00ebsht\u00eb b\u00ebr\u00eb nj\u00eb objekt habie, nj\u00eb mallkim dhe s'ka asnj\u00eb banor, si\u00e7 \u00ebsht\u00eb akoma sot.\n44:23 Sepse ju keni djegur temjan dhe sepse keni m\u00ebkatuar kund\u00ebr Zotit dhe nuk keni d\u00ebgjuar z\u00ebrin e Zotit dhe nuk keni ecur sipas ligjit t\u00eb tij, statuteve t\u00eb tij dhe porosive t\u00eb tij, prandaj ju ra kjo fatkeq\u00ebsi, si\u00e7 shihet sot\".\n44:24 Pastaj Jeremia i tha t\u00ebr\u00eb popullit dhe t\u00ebr\u00eb grave: \"D\u00ebgjoni fjal\u00ebn e Zotit, o ju t\u00eb gjith\u00eb nga Juda, q\u00eb ndodheni n\u00eb vendin e Egjiptit.\n44:25 K\u00ebshtu thot\u00eb Zoti i ushtrive, Per\u00ebndia i Izraelit: Ju dhe bashk\u00ebshortet tuaja e keni th\u00ebn\u00eb me goj\u00ebn tuaj dhe e keni kryer me duart tuaja, duke th\u00ebn\u00eb: \"Ne duam t\u00eb mbajm\u00eb betimet q\u00eb kemi b\u00ebr\u00eb, duke djegur temjan p\u00ebr Mbret\u00ebresh\u00ebn e qiellit dhe duke i derdhur libacione\". Po, ju me siguri do t\u00eb mbani betimet tuaja dhe do ti p\u00ebrmbushni betimet tuaja.\n44:26 Prandaj d\u00ebgjoni fjal\u00ebn e Zotit, o ju t\u00eb gjith\u00eb nga Juda q\u00eb banoni n\u00eb vendin e Egjiptit: Ja, un\u00eb jam betuar p\u00ebr emrin tim t\u00eb madh, thot\u00eb Zoti, q\u00eb n\u00eb t\u00eb gjith\u00eb vendin e Egjiptit emri im nuk do t\u00eb p\u00ebrmendet nga goja e asnj\u00eb personi nga Juda q\u00eb t\u00eb thot\u00eb: \"Zoti, Zoti rron!\".\n44:27 Ja, un\u00eb i kam kujdes ata p\u00ebr t\u00eb keqen e tyre dhe jo p\u00ebr t\u00eb mir\u00ebn e tyre; dhe t\u00ebr\u00eb njer\u00ebzit e Jud\u00ebs q\u00eb ndodhen n\u00eb vendin e Egjiptit do t\u00eb vdesin nga shpata dhe nga uria, deri n\u00eb shkat\u00ebrrimin e plot\u00eb t\u00eb tyre.\n44:28 Megjithat\u00eb nj\u00eb num\u00ebr i vog\u00ebl t\u00eb shp\u00ebtuarish nga shpata do t\u00eb kthehet nga vendi i Egjiptit n\u00eb vendin e Jud\u00ebs. K\u00ebshtu gjith\u00eb ata q\u00eb kan\u00eb mbetur nga Juda, q\u00eb kan\u00eb ardhur n\u00eb vendin e Egjiptit p\u00ebr t\u00eb banuar, do t\u00eb m\u00ebsojn\u00eb cila fjal\u00eb do t\u00eb plot\u00ebsohet, imja apo ajo e tyre.\n44:29 Dhe kjo do t\u00eb jet\u00eb p\u00ebr ju shenja, thot\u00eb Zoti, q\u00eb un\u00eb do t'ju nd\u00ebshkoj n\u00eb k\u00ebt\u00eb vend n\u00eb m\u00ebnyr\u00eb q\u00eb t\u00eb dini q\u00eb fjal\u00ebt e mia kund\u00ebr jush do t\u00eb plot\u00ebsohen me t\u00eb v\u00ebrtet\u00eb p\u00ebr fatin tuaj t\u00eb keq\". K\u00ebshtu thot\u00eb Zoti:\n44:30 \"Ja, un\u00eb do ta jap Faraonin Hofra, mbretin e Egjiptit, n\u00eb dor\u00eb t\u00eb armiqve t\u00eb tij, n\u00eb dor\u00eb t\u00eb atyre q\u00eb k\u00ebrkojn\u00eb jet\u00ebn e tij, ashtu si\u00e7 e dhash\u00eb Sedekian, mbretin e Jud\u00ebs, n\u00eb dor\u00eb t\u00eb Nebukadnetsarit, mbretit t\u00eb Babilonis\u00eb, q\u00eb k\u00ebrkonte jet\u00ebn e tij\".\n45:1 Fjala q\u00eb profeti Jeremia i drejtoi Barukut, birit t\u00eb Neriahut, kur ky shkroi k\u00ebto fjal\u00eb n\u00eb nj\u00eb lib\u00ebr n\u00ebn diktimin e Jeremias, n\u00eb vitin e kat\u00ebrt t\u00eb Jehojakimit, birit t\u00eb Josias, mbreti i Jud\u00ebs, duke i th\u00ebn\u00eb:\n45:2 \"K\u00ebshtu t\u00eb thot\u00eb ty Zoti, Per\u00ebndia i Izraelit, o Baruk:\n45:3 Ti thuaj: \"Mjer\u00eb un\u00eb, sepse Zoti i shton hidh\u00ebrimin dhembjes sime; un\u00eb jam lodhur s\u00eb r\u00ebnkuari dhe nuk gjej prehje\".\n45:4 K\u00ebshtu do t'i thuash atij: K\u00ebshtu thot\u00eb Zoti: Ja un\u00eb do ta sh\u00ebmb at\u00eb q\u00eb kam nd\u00ebrtuar dhe do ta shkul at\u00eb q\u00eb kam mbjell\u00eb, dhe k\u00ebt\u00eb n\u00eb t\u00ebr\u00eb vendin.\n45:5 Dhe ti k\u00ebrkon gj\u00ebra t\u00eb m\u00ebdha p\u00ebr vete? Mos i k\u00ebrko sepse, ja, un\u00eb do t\u00eb sjell fatkeq\u00ebsi mbi \u00e7do mish\" thot\u00eb Zoti, \"por ty do t\u00eb t\u00eb jap jet\u00ebn t\u00ebnde si pre n\u00eb t\u00ebr\u00eb vendet ku do t\u00eb shkosh\".\n46:1 Fjala e Zotit q\u00eb iu drejtua profetit Jeremia kund\u00ebr kombeve.\n46:2 Kund\u00ebr Egjiptit: p\u00ebrsa i p\u00ebrket ushtris\u00eb s\u00eb Faraonit Neko, mbretit t\u00eb Egjiptit, q\u00eb ishte pran\u00eb lumit Eufrat n\u00eb Karkemish dhe q\u00eb Nebukadnetsari, mbret i Babilonis\u00eb, e mundi vitin e kat\u00ebrt t\u00eb Jehojakimit, birit t\u00eb Josias, mbret i Jud\u00ebs.\n46:3 \"P\u00ebrgatitni mburoj\u00ebn e vog\u00ebl dhe t\u00eb madhe dhe afrojuni betej\u00ebs.\n46:4 Shaloni kuajt dhe ju kalor\u00ebs, u hipni atyre; paraqituni me p\u00ebrkrenare, i shndritni shtizat tuaja, vishni parzmoret!\n46:5 \u00c7far\u00eb po shoh? Ata e kan\u00eb humbur dhe po kthehen prapa; burrat e tyre trima jan\u00eb mundur dhe ikin me nxitim pa kthyer as kok\u00ebn prapa; rreth e qark sundon tmerri\", thot\u00eb Zoti.\n46:6 \"Mos lejo q\u00eb i shpejti t\u00eb ik\u00eb dhe q\u00eb trimi t\u00eb shp\u00ebtoj\u00eb. N\u00eb veri, pran\u00eb lumit Eufrat, ata po l\u00ebkunden dhe po rr\u00ebzohen.\n46:7 Kush \u00ebsht\u00eb ai q\u00eb ngjitet si Nili, dhe ujrat e t\u00eb cilit fryhen si ato t\u00eb lumenjve?\n46:8 \u00c9sht\u00eb Egjipti q\u00eb ngjitet si Nili, dhe ujrat e t\u00eb cilit po fryhen si ato t\u00eb lumenjve. Ai thot\u00eb: \"Do t\u00eb dal, do t\u00eb mbuloj tok\u00ebn dhe do t\u00eb shkat\u00ebrroj qytetin dhe banor\u00ebt e tij\".\n46:9 Ngarkohuni, o kuaj, dhe p\u00ebrparoni me rr\u00ebmbim, o qerre, le t\u00eb dalin p\u00ebrpara burrat trima, ata t\u00eb Etiopis\u00eb dhe t\u00eb Putit q\u00eb mbajn\u00eb mburoj\u00ebn dhe ata t\u00eb Ludit q\u00eb p\u00ebrdorin dhe shtrijn\u00eb harkun.\n46:10 Kjo dit\u00eb p\u00ebr Zotin, p\u00ebr Zotin e ushtrive, \u00ebsht\u00eb dit\u00eb hakmarrjeje, p\u00ebr t'u hakmarr\u00eb me armiqt\u00eb e tij. Shpata do t\u00eb shfaros\u00eb, do t\u00eb ngopet dhe do t\u00eb dehet me gjakun e tyre, sepse Zoti, Zoti i ushtrive, b\u00ebn nj\u00eb flijim n\u00eb vendin e veriut, pran\u00eb lumit Eufrat.\n46:11 Ngjitu n\u00eb Galaad dhe merr ca balsam, o e virgj\u00ebr, o bij\u00eb e Egjiptit. M\u00eb kot ti p\u00ebrdor bar\u00ebra t\u00eb shumta, nuk ka sh\u00ebrim p\u00ebr ty.\n46:12 Kombet kan\u00eb marr\u00eb vesh posht\u00ebrsin\u00eb t\u00ebnde dhe britma jote e dhembjes ka mbushur dheun, sepse trimi \u00ebsht\u00eb penguar me nj\u00eb trim dhe q\u00eb t\u00eb dy kan\u00eb r\u00ebn\u00eb bashk\u00eb\".\n46:13 Fjala q\u00eb Zoti i drejtoi profetit Jeremia p\u00ebr ardhjen e Nebukadnetsarit, mbretit t\u00eb Babilonis\u00eb, p\u00ebr t\u00eb goditur vendin e Egjiptit.\n46:14 Shpalleni n\u00eb Egjipt, b\u00ebjeni t\u00eb ditur n\u00eb Migdol, b\u00ebjeni t\u00eb ditur n\u00eb Nof dhe n\u00eb Tahpanhes. Thoni: \"\u00c7ohu dhe p\u00ebrgatitu, sepse shpata p\u00ebrpin \u00e7do gj\u00eb q\u00eb t\u00eb rrethon\".\n46:15 Pse burrat e tu trima jan\u00eb rr\u00ebzuar? Nuk mund t\u00eb rezistojn\u00eb sepse Zoti i rr\u00ebzon.\n46:16 Ai b\u00ebn q\u00eb t\u00eb l\u00ebkunden shum\u00eb prej tyre, bien nj\u00ebri mbi tjetrin dhe thon\u00eb: \"Ja, t\u00eb kthehemi te populli yn\u00eb dhe n\u00eb vendlindje, larg shpat\u00ebs vrastare\".\n46:17 Atje ata b\u00ebrtasin: \"Faraoni, mbreti i Egjiptit, nuk \u00ebsht\u00eb ve\u00e7se nj\u00eb zhurm\u00eb e madhe, q\u00eb ka l\u00ebn\u00eb t\u00eb kaloj\u00eb koha e caktuar\".\n46:18 \"Si\u00e7 \u00ebsht\u00eb e v\u00ebrtet\u00eb q\u00eb un\u00eb rroj\", thot\u00eb Mbreti emri i t\u00eb cilit \u00ebsht\u00eb Zoti i ushtrive, \"ai do t\u00eb vij\u00eb si Tabori midis maleve, si Karmeli pran\u00eb detit.\n46:19 P\u00ebrgatit gj\u00ebrat e nevojshme p\u00ebr rob\u00ebrin\u00eb, o bij\u00eb q\u00eb banon n\u00eb Egjipt, sepse Nofi do t\u00eb b\u00ebhet nj\u00eb shkret\u00ebtir\u00eb dhe do t\u00eb digjet, nuk do t\u00eb banoj\u00eb m\u00eb askush n\u00eb t\u00eb.\n46:20 Egjipti \u00ebsht\u00eb si nj\u00eb m\u00ebshqerr\u00eb shum\u00eb e bukur, por i vjen shkat\u00ebrrimi, i vjen nga veriu.\n46:21 Edhe mercenar\u00ebt e tij q\u00eb jan\u00eb n\u00eb mes t\u00eb tij jan\u00eb si vi\u00e7a p\u00ebr majm\u00ebri; edhe ata e kan\u00eb kthyer kurrizin, ikin bashk\u00eb, nuk rezistojn\u00eb, sepse ka zbritur mbi ta dita e fatkeq\u00ebsis\u00eb s\u00eb tyre, koha e nd\u00ebshkimit t\u00eb tyre.\n46:22 Z\u00ebri i tij l\u00ebviz si nj\u00eb gjarp\u00ebr, sepse ata p\u00ebrparojn\u00eb me nj\u00eb ushtri dhe dalin kund\u00ebr saj me s\u00ebpata si shum\u00eb druvar\u00eb.\n46:23 Ata do t\u00eb rr\u00ebzojn\u00eb pyllin e saj\", thot\u00eb Zoti, \"megjith\u00ebse \u00ebsht\u00eb i padep\u00ebrtuesh\u00ebm, sepse jan\u00eb m\u00eb t\u00eb shumt\u00eb se karkalecat, nuk num\u00ebrohen dot.\n46:24 Bija e Egjiptit do t\u00eb mbulohet me turp, do t\u00eb jepet n\u00eb dor\u00eb t\u00eb popullit t\u00eb veriut\".\n46:25 Zoti i ushtrive, Per\u00ebndia i Izraelit, thot\u00eb: \"Ja, un\u00eb do t\u00eb d\u00ebnoj Amonin e Nos\u00eb, Faraonin dhe Egjiptin, per\u00ebndit\u00eb e tij dhe mbret\u00ebrit e tij, Faraonin dhe ata q\u00eb kan\u00eb besim tek ai;\n46:26 do t'i jap n\u00eb dor\u00eb t\u00eb atyre q\u00eb k\u00ebrkojn\u00eb jet\u00ebn e tyre, n\u00eb dor\u00eb t\u00eb Nebukadnetsarit, mbretit t\u00eb Babilonis\u00eb, dhe n\u00eb dor\u00eb t\u00eb sh\u00ebrb\u00ebtor\u00ebve t\u00eb tij; por mbas k\u00ebsaj do t\u00eb banohet si n\u00eb t\u00eb kaluar\u00ebn\", thot\u00eb Zoti.\n46:27 \"Por ti mos u tremb, o sh\u00ebrb\u00ebtori im Jakob, mos u trondit, o Izrael, sepse ja, un\u00eb do t\u00eb t\u00eb shp\u00ebtoj ty prej s\u00eb largu dhe pasardh\u00ebsit e tu nga toka e rob\u00ebris\u00eb se tyre. Jakobi do t\u00eb kthehet, nuk do t'i bien n\u00eb qaf\u00eb m\u00eb dhe do t\u00eb jet\u00eb i qet\u00eb dhe askush nuk do ta tremb\u00eb m\u00eb.\n46:28 Mos u tremb, o Jakob, sh\u00ebrb\u00ebtori im\", thot\u00eb Zoti, \"sepse un\u00eb jam me ty, do t\u00eb asgj\u00ebsoj t\u00ebr\u00eb kombet midis t\u00eb cil\u00ebve t\u00eb kam shp\u00ebrndar\u00eb, por nuk do t\u00eb t\u00eb zhduk ty; do t\u00eb t\u00eb nd\u00ebshkoj me nj\u00eb mas\u00eb t\u00eb drejt\u00eb dhe nuk do t\u00eb t\u00eb l\u00eb fare pa d\u00ebnuar\".\n47:1 Fjala e Zotit q\u00eb iu drejtua profetit Jeremia kund\u00ebr Filistejve, para se Faraoni t\u00eb sulmonte Gaz\u00ebn.\n47:2 K\u00ebshtu thot\u00eb Zoti: \"Ja ujrat po ngrihen nga veriu, b\u00ebhen nj\u00eb p\u00ebrrua q\u00eb del nga shtrati dhe p\u00ebrmbytin vendin dhe gjith\u00e7ka p\u00ebrmban, qytetin dhe ata q\u00eb banojn\u00eb n\u00eb t\u00eb; at\u00ebher\u00eb njer\u00ebzit do t\u00eb b\u00ebrtasin dhe t\u00ebr\u00eb banor\u00ebt e vendit, do t\u00eb ul\u00ebrijn\u00eb.\n47:3 N\u00eb zhurm\u00ebn e trokut t\u00eb kuajve t\u00eb fuqish\u00ebm, n\u00eb rrap\u00ebllim\u00ebn e qerreve t\u00eb tyre, n\u00eb poteren e rrotave t\u00eb tyre, et\u00ebrit nuk do t\u00eb kthehen nga bijt\u00eb e tyre p\u00ebr shkak t\u00eb dob\u00ebsis\u00eb s\u00eb duarve t\u00eb tyre,\n47:4 p\u00ebr shkak t\u00eb dit\u00ebs q\u00eb vjen p\u00ebr t\u00eb shkat\u00ebrruar t\u00ebr\u00eb Filistejt\u00eb, duke eleminuar nga Tiro dhe Sidoni \u00e7do mbeturin\u00eb q\u00eb mund t\u00eb jap\u00eb ndihm\u00eb, sepse Zoti do t\u00eb shkat\u00ebrroj\u00eb Filistejt\u00eb, mbeturinat e ishullit t\u00eb Kaftorit.\n47:5 Gaza u b\u00eb e shog\u00ebt, Ashkeloni u shkat\u00ebrrua. O banor\u00eb t\u00eb lugin\u00ebs s\u00eb tyre q\u00eb mbet\u00ebt gjall\u00eb, deri kur do t\u00eb vazhdoni t\u00eb b\u00ebni prerje?\n47:6 O shpat\u00eb e Zotit, kur do t\u00eb kesh prehje? Hyr\u00eb n\u00eb myllin t\u00ebnd, ndalu dhe rri e qet\u00eb!\n47:7 Si mund t\u00eb pushoj\u00eb kur Zoti i ka dh\u00ebn\u00eb urdhra kund\u00ebr Ashkelonit dhe kund\u00ebr bregut t\u00eb detit?; ai e ka thirrur atje\".\n48:1 Kund\u00ebr Moabit. K\u00ebshtu thot\u00eb Zoti i ushtrive, Per\u00ebndia i Izraelit: \"Mjer\u00eb Nebi, sepse u shkat\u00ebrrua; Kiriathaimi \u00ebsht\u00eb mbuluar nga turpi, \u00ebsht\u00eb pushtuar; k\u00ebshtjella \u00ebsht\u00eb mbuluar nga turpi dhe \u00ebsht\u00eb e tronditur.\n48:2 Lavdia e Moabit nuk \u00ebsht\u00eb m\u00eb; n\u00eb Heshbon kurdisin t\u00eb keqen kund\u00ebr tij, duke th\u00ebn\u00eb: \"Ejani dhe ta shkat\u00ebrrojm\u00eb, n\u00eb m\u00ebnyr\u00eb q\u00eb t\u00eb mos jet\u00eb m\u00eb nj\u00eb komb\". Edhe ti, o Madmen, do t\u00eb shkat\u00ebrrohesh, shpata do t\u00eb t\u00eb ndjek\u00eb.\n48:3 Nj\u00eb z\u00eb q\u00eb k\u00ebrkon ndihm\u00eb do t\u00eb dal\u00eb nga Horonaimi: shkat\u00ebrrim dhe rr\u00ebnim i thell\u00eb!\n48:4 Maobi \u00ebsht\u00eb cop\u00ebtuar, t\u00eb vegjlit e tij b\u00ebjn\u00eb q\u00eb t\u00eb d\u00ebgjohet z\u00ebri i tyre.\n48:5 Mbi t\u00eb p\u00ebrpjet\u00ebn e Luhithit po ngjiten duke qar\u00eb n\u00eb hidh\u00ebrim, nd\u00ebrsa n\u00eb tat\u00ebpjet\u00ebn e Horonaimit d\u00ebgjohet z\u00ebri plot ankth i disfat\u00ebs.\n48:6 Ikni, shp\u00ebtoni jet\u00ebn tuaj dhe b\u00ebhuni si nj\u00eb marin\u00eb n\u00eb shkret\u00ebtir\u00eb!\n48:7 Duke q\u00ebn\u00eb se ke pas\u00eb besim n\u00eb veprat e tua dhe n\u00eb thesaret e tua, edhe ti do t\u00eb kapesh; dhe Kemoshi do t\u00eb shkoj\u00eb n\u00eb rob\u00ebri bashk\u00eb me prift\u00ebrinjt\u00eb dhe princat e tij.\n48:8 Shkat\u00ebrruesi do t\u00eb vij\u00eb kund\u00ebr t\u00eb gjitha qyteteve, dhe asnj\u00eb qytet nuk do t\u00eb shp\u00ebtoj\u00eb; lugina do t\u00eb zhduket dhe fusha do t\u00eb shkat\u00ebrrohet, ashtu si ka th\u00ebn\u00eb Zoti.\n48:9 I jepni krah\u00eb Moabit, q\u00eb t\u00eb mund t\u00eb fluturoj\u00eb tutje; qytetet e tij do t\u00eb b\u00ebhen t\u00eb shkreta dhe askush nuk do t\u00eb banoj\u00eb n\u00eb to.\n48:10 I mallkuar qoft\u00eb ai q\u00eb kryen vepr\u00ebn e Zotit shkel e shko, i mallkuar qoft\u00eb ai q\u00eb e pengon shpat\u00ebn e tij t\u00eb derdh\u00eb gjak!\n48:11 Moabi ka q\u00ebn\u00eb i qet\u00eb qysh n\u00eb mosh\u00eb t\u00eb re, duke pushuar mbi llumin e tij, dhe nuk ka kaluar nga nj\u00eb en\u00eb n\u00eb en\u00ebn tjet\u00ebr dhe as q\u00eb ka shkuar n\u00eb rob\u00ebri; prandaj i ka mbetur shija e tij dhe parfumi i tij nuk ka p\u00ebsuar ndryshime.\n48:12 Prandaj ja, do vijn\u00eb dit\u00ebt\", thot\u00eb Zoti, \"n\u00eb t\u00eb cilat do t'i d\u00ebrgoj disa njer\u00ebz q\u00eb do t'i to\u00e7itin en\u00ebt; do t'i zbrazin en\u00ebt e tij dhe do t'i thyejn\u00eb anforat e tij.\n48:13 At\u00ebher\u00eb Moabit do t'i vij\u00eb turp nga Kemoshi, ashtu si sht\u00ebpia e Izraelit u turp\u00ebrua nga Betheli, tek i cili kishte pasur besim.\n48:14 Si mund t\u00eb thoni: \"Ne jemi burra t\u00eb fort\u00eb dhe trima p\u00ebr betej\u00ebn\"?\n48:15 Moabi \u00ebsht\u00eb shkat\u00ebrruar; qytetet e tij po nxjerrin tym dhe t\u00eb rinjt\u00eb e tyre m\u00eb t\u00eb mir\u00eb zbresin n\u00eb kasaphan\u00eb\", thot\u00eb Mbreti emri i t\u00eb cilit \u00ebsht\u00eb Zoti i ushtrive.\n48:16 Gj\u00ebma e Moabit \u00ebsht\u00eb tashm\u00eb e af\u00ebrt dhe kobi po i vjen me hapa t\u00eb shpejt\u00eb.\n48:17 Mbani zi p\u00ebr t\u00eb, t\u00eb gjith\u00eb ju q\u00eb e rrethoni dhe t\u00eb gjith\u00eb ju, q\u00eb njihni emrin e tij, thoni: \"Si u thye ai skept\u00ebr i fort\u00eb, ai bastun i mrekullush\u00ebm?\".\n48:18 O bij\u00eb q\u00eb banon n\u00eb Dibon, zbrit nga lavdia jote dhe ulu n\u00eb tok\u00ebn e zhuritur, sepse shkat\u00ebrruesi i Moabit ka dal\u00eb kund\u00ebr teje, ka shkat\u00ebrruar k\u00ebshtjellat e tua.\n48:19 O ti q\u00eb banon n\u00eb Aroer, ndalu gjat\u00eb rrug\u00ebs dhe shiko; merr n\u00eb pyetje ikanakun dhe at\u00eb q\u00eb po ik\u00ebn dhe pyet: \"\u00c7far\u00eb ka ndodhur?\".\n48:20 Moabi \u00ebsht\u00eb mbuluar me turp, sepse \u00ebsht\u00eb i thyer; r\u00ebnkoni dhe b\u00ebrtisni, njoftoni mbi Arnonin q\u00eb Moabi \u00ebsht\u00eb shkat\u00ebrruar!\n48:21 Nj\u00eb nd\u00ebshkim erdhi mbi krahin\u00ebn e fush\u00ebs, mbi Holon, mbi Jahatsin dhe mbi Mefaathin,\n48:22 mbi Dibonin, Nebon dhe mbi Beth-Diblathaimin,\n48:23 mbi Kiriathaimin, Beth-Gamulin dhe Beth-Meon,\n48:24 mbi Keriothin, Botsrahun dhe mbi t\u00ebr\u00eb qytetet e vendit t\u00eb Moabit, t\u00eb larg\u00ebta dhe t\u00eb af\u00ebrta.\n48:25 Briri i Moabit \u00ebsht\u00eb prer\u00eb dhe krahu i tij \u00ebsht\u00eb cop\u00ebtuar\", thot\u00eb Zoti.\n48:26 \"Deheni, sepse \u00ebsht\u00eb ngritur kund\u00ebr Zotit. Moabi do t\u00eb v\u00ebrtitet n\u00eb t\u00eb vjellat e tij dhe do t\u00eb b\u00ebhet edhe ai objekt talljeje.\n48:27 Izraeli vall\u00eb nuk ka q\u00ebn\u00eb p\u00ebr ty nj\u00eb objekt talljeje? Mos u gjet vall\u00eb midis hajdut\u00ebve, sepse sa her\u00eb q\u00eb ti flet p\u00ebr t\u00eb ti po tund kok\u00ebn?\n48:28 Braktisni qytetet dhe shkoni t\u00eb banoni n\u00eb shk\u00ebmb, o banor\u00eb t\u00eb Moabit, dhe b\u00ebhuni si p\u00ebllumbesha q\u00eb b\u00ebn folen\u00eb e saj n\u00eb faqet e nj\u00eb gremine.\n48:29 Kemi d\u00ebgjuar krenarin\u00eb e Moabit, jasht\u00ebzakonisht krenar, fodull\u00ebkun e tij, kryene\u00e7\u00ebsin\u00eb e tij, arroganc\u00ebn e tij dhe mendjemadh\u00ebsin\u00eb e zemr\u00ebs s\u00eb tij.\n48:30 Un\u00eb e njoh t\u00ebrbimin e tij\", thot\u00eb Zoti, \"q\u00eb nuk ka p\u00ebrmbajtje, t\u00eb mburrurit e tij q\u00eb nuk ka p\u00ebrfunduar n\u00eb asgj\u00eb.\n48:31 Prandaj un\u00eb po ngre nj\u00eb vajtim mbi Moabin dhe do t\u00eb l\u00ebshoj britma n\u00ebp\u00ebr t\u00eb gjith\u00eb Moabin; do t\u00eb vajtohet p\u00ebr burrat e Kir-Heresit.\n48:32 O vresht\u00eb e Sibmahut, un\u00eb qaj p\u00ebr ty ashtu si qahet p\u00ebr Jazerin; shermendet e tua kan\u00eb arritur matan\u00eb detit, arrinin deri n\u00eb detin e Jazerit. Shkat\u00ebrruesi i tij \u00ebsht\u00eb sulur mbi frytet e tua verore dhe mbi rrushin q\u00eb do vilej.\n48:33 G\u00ebzimi dhe hareja jan\u00eb zhdukur nga fusha pjellore dhe nga vendi i Moabit; b\u00ebra q\u00eb t\u00eb zhduket vera nga butet, askush nuk e shtrydh m\u00eb rrushin me britma g\u00ebzimi, britmat e tyre nuk jan\u00eb m\u00eb britma g\u00ebzimi.\n48:34 P\u00ebr shkak t\u00eb britm\u00ebs s\u00eb Heshbonit z\u00ebri i tyre u d\u00ebgjua deri n\u00eb Elealeh dhe n\u00eb Jehats, nga Tsoari deri n\u00eb Horonaim, ashtu si nj\u00eb lop\u00eb trevje\u00e7are; ujrat e Nimrimit madje jan\u00eb b\u00ebr\u00eb nj\u00eb shkreti.\n48:35 Un\u00eb do t\u00eb fik n\u00eb Moab\", thot\u00eb Zoti, \"at\u00eb q\u00eb ofron flijime mbi vendet e larta dhe at\u00eb q\u00eb u djeg temjan per\u00ebndive t\u00eb tij.\n48:36 Prandaj zemra ime p\u00ebr Moabin do t\u00eb qaj\u00eb si fyejt, zemra ime do t\u00eb qaj\u00eb si fyejt p\u00ebr burrat e Kir-Heresit, sepse pasuria q\u00eb kan\u00eb fituar ka humbur.\n48:37 Sepse \u00e7do kok\u00eb do t\u00eb rruhet, \u00e7do mjek\u00ebr do t\u00eb pritet, mbi t\u00eb gjitha duart do t\u00eb ket\u00eb t\u00eb prera dhe mbi ij\u00ebt do t\u00eb jet\u00eb thesi.\n48:38 Mbi t\u00eb gjitha \u00e7atit\u00eb e Moabit dhe n\u00eb sheshet e tij s'ka ve\u00e7se vajtim, sepse un\u00eb e kam b\u00ebr\u00eb cop\u00eb-cop\u00eb Moabin, si nj\u00eb en\u00eb q\u00eb nuk ka m\u00eb vler\u00eb\", thot\u00eb Zoti.\n48:39 \"Do t\u00eb vajtojn\u00eb duke th\u00ebn\u00eb: \"Si u thye! Si ka kthyer Moabi paturp\u00ebsisht kurrizin! Si \u00ebsht\u00eb b\u00ebr\u00eb Moabi tallja dhe frika e atyre q\u00eb i rin\u00eb rrotull\"\".\n48:40 Sepse k\u00ebshtu thot\u00eb Zoti: \"Ja, ai do t\u00eb nis\u00eb fluturimin si nj\u00eb shqiponj\u00eb dhe do t'i hap\u00eb krah\u00ebt e tij n\u00eb drejtim t\u00eb Moabit.\n48:41 Keriothi u pushtua, fortesat jan\u00eb z\u00ebn\u00eb dhe zemra e trimave t\u00eb Moabit n\u00eb at\u00eb dit\u00eb do t\u00eb jet\u00eb si zemra e nj\u00eb gruaje n\u00eb dhembjet e lindjes.\n48:42 Moabi do t\u00eb shkat\u00ebrrohet, nuk do t\u00eb jet\u00eb m\u00eb popull, sepse \u00ebsht\u00eb ngritur kund\u00ebr Zotit.\n48:43 Frika, gropa, laku t\u00eb k\u00ebrc\u00ebnojn\u00eb, o banor i Moabit\" thot\u00eb Zoti.\n48:44 \"Kush ik\u00ebn p\u00ebrpara frik\u00ebs do t\u00eb bjer\u00eb n\u00eb grop\u00eb dhe kush del nga gropa do t\u00eb kapet n\u00eb lak, sepse un\u00eb do t\u00eb sjell mbi t\u00eb, mbi Moabin vitin e nd\u00ebshkimit t\u00eb tij\" thot\u00eb Zoti.\n48:45 \"N\u00eb hijen e Heshbonit ndalen, t\u00eb kapitur, ikanak\u00ebt, por nj\u00eb zjarr del nga Heshboni dhe nj\u00eb flak\u00eb nga mesi i Sihonit, q\u00eb p\u00ebrpin an\u00ebt e Moabit dhe pjes\u00ebn e sip\u00ebrme t\u00eb kok\u00ebs s\u00eb njer\u00ebzve kryengrit\u00ebs.\n48:46 Mjer\u00eb ti, O Moab! Populli i Kemoshit \u00ebsht\u00eb i humbur sepse bijt\u00eb e tu jan\u00eb \u00e7uar n\u00eb rob\u00ebri dhe bijat e tua n\u00eb m\u00ebrgim.\n48:47 Por un\u00eb do t\u00eb kthej Moabin nga rob\u00ebria gjat\u00eb dit\u00ebve t\u00eb fundit, thot\u00eb Zoti\". Deri k\u00ebtu gjykim mbi Moabin.\n49:1 Kund\u00ebr bijve t\u00eb Amonit. K\u00ebshtu thot\u00eb Zoti: \"Izraeli vall\u00eb nuk ka bij, nuk ka asnj\u00eb trash\u00ebgimtar? Pse, pra, Malkami b\u00ebhet zot i Gadit dhe populli i tij \u00ebsht\u00eb vendosur n\u00eb qytetet e tij?\n49:2 Prandaj ja, dit\u00ebt po vijn\u00eb, thot\u00eb Zoti, n\u00eb t\u00eb cilat un\u00eb do t\u00eb b\u00ebj q\u00eb t\u00eb d\u00ebgjohet thirrja e luft\u00ebs e bijve t\u00eb Amonit kund\u00ebr Rabahut; ai do t\u00eb b\u00ebhet nj\u00eb grumbull g\u00ebrmadhash dhe qytetet e tij do t\u00eb konsumohen nga zjarri. At\u00ebher\u00eb Izraeli do t\u00eb shtjer\u00eb n\u00eb dor\u00eb trash\u00ebgimin\u00eb e tij\", thot\u00eb Zoti.\n49:3 \"Vajto o Heshbon, sepse Ai \u00ebsht\u00eb shkat\u00ebrruar; b\u00ebrtisni, o ju qytete t\u00eb Rabahut, ngjeshuni me thas\u00eb, vini kuj\u00ebn, vraponi sa andej e k\u00ebtej brenda vath\u00ebs sepse Malkami po shkon n\u00eb rob\u00ebri bashk\u00eb me prift\u00ebrinjt\u00eb e tij dhe me princat e tij.\n49:4 Pse mburresh n\u00ebp\u00ebr lugina? Lugina jote \u00ebsht\u00eb zbrazur, o bij\u00eb rebele, q\u00eb kishe besim n\u00eb thesaret e tua dhe thoje: \"Kush do t\u00eb dal\u00eb kund\u00ebr meje?\".\n49:5 Ja, un\u00eb do t\u00eb b\u00ebj q\u00eb t\u00eb t\u00eb z\u00ebr\u00eb tmerri, thot\u00eb Zoti, Zoti i ushtrive, nga t\u00eb gjith\u00eb ata q\u00eb t\u00eb rrethojn\u00eb, dhe ju do t\u00eb d\u00ebboheni, secili drejt para tij, dhe nuk do t\u00eb ket\u00eb njeri q\u00eb t'i mbledh\u00eb ikanak\u00ebt.\n49:6 Por, mbas k\u00ebsaj, un\u00eb do t'i kthej nga rob\u00ebria djemt\u00eb e Amonit\", thot\u00eb Zoti.\n49:7 Kund\u00ebr Edomit. K\u00ebshtu thot\u00eb Zoti i ushtrive: \"Nuk ka m\u00eb dituri n\u00eb Teman? Vall\u00eb u ka munguar gjykimi t\u00eb zgjuarve? \u00c9sht\u00eb tretur dituria e tyre?\n49:8 Ikni me vrap, kthehuni prapa, shkoni t\u00eb banoni n\u00eb thell\u00ebsit\u00eb e tok\u00ebs, o banor\u00eb t\u00eb Dedanit, sepse un\u00eb do t\u00eb sjell fatkeq\u00ebsin\u00eb e Ezaut mbi t\u00eb n\u00eb koh\u00ebn e nd\u00ebshkimit t\u00eb tij.\n49:9 Po t\u00eb vinin disa vjel\u00ebs rrushi te ti nuk do t\u00eb linin ndonj\u00eb vil\u00ebz p\u00ebr t\u00eb mbledhur? Po t\u00eb vinin disa vjedh\u00ebs te ti nat\u00ebn do t\u00eb shkat\u00ebrronin vet\u00ebm sa u mjafton.\n49:10 Por un\u00eb do ta zbuloj Ezaun dhe do t\u00eb gjej vendet e fshehta t\u00eb tij, dhe ai nuk do t\u00eb mund t\u00eb fshihet m\u00eb. Pasardh\u00ebsit t\u00eb tij, v\u00ebllez\u00ebrit e tij dhe fqinj\u00ebt e tij do t\u00eb shkat\u00ebrrohen, dhe ai nuk do t\u00eb jet\u00eb m\u00eb.\n49:11 L\u00ebri jetim\u00ebt e tu, un\u00eb do t'i ruaj t\u00eb gjall\u00eb n\u00eb jet\u00eb dhe grat\u00eb e tua t\u00eb veja le t\u00eb ken\u00eb besim tek un\u00eb\".\n49:12 Sepse k\u00ebshtu thot\u00eb Zoti: \"Ja, ata q\u00eb nuk ishin destinuar ta pinin kup\u00ebn, do ta pin\u00eb me siguri; dhe ti do t\u00eb jesh krejt i pand\u00ebshkuar? Nuk do t\u00eb jesh krejt i pand\u00ebshkuar, por do ta pish me siguri.\n49:13 Meqen\u00ebse un\u00eb jam betuar n\u00eb veten time\", thot\u00eb Zoti, \"Botsrahu do t\u00eb b\u00ebhet nj\u00eb objekt habie dhe talljeje, nj\u00eb shkreti dhe nj\u00eb mallkim, dhe t\u00ebr\u00eb qytetet e tij do t\u00eb jen\u00eb t\u00eb shkreta p\u00ebrjet\u00eb.\n49:14 D\u00ebgjova nj\u00eb mesazh nga Zoti, dhe nj\u00eb lajm\u00ebtar iu d\u00ebrgua kombeve: \"Mblidhuni dhe nisuni kund\u00ebr tij; \u00e7ohuni p\u00ebr betej\u00ebn\".\n49:15 Por ja un\u00eb do t\u00eb t\u00eb b\u00ebj t\u00eb vog\u00ebl midis kombeve dhe t\u00eb p\u00ebrbuzur midis njer\u00ebzve.\n49:16 Tmerri q\u00eb kallje dhe kryelart\u00ebsia e zemr\u00ebs sate t\u00eb kan\u00eb joshur, o ti q\u00eb banon n\u00eb t\u00eb \u00e7arat e shk\u00ebmbinjve, q\u00eb pushton majat e kodrave; edhe sikur t\u00eb b\u00ebje folen\u00eb t\u00ebnde lart si shqiponja, un\u00eb do t\u00eb b\u00ebj q\u00eb ti t\u00eb biesh posht\u00eb nga atje lart\", thot\u00eb Zoti.\n49:17 Edomi do t\u00eb b\u00ebhet objekt habie; kushdo q\u00eb do t'i kaloj\u00eb af\u00ebr do t\u00eb mbetet i habitur dhe do t\u00eb f\u00ebrsh\u00ebllej\u00eb p\u00ebr t\u00eb gjitha plag\u00ebt e tij.\n49:18 Ashtu si n\u00eb shkat\u00ebrrimin e Sodom\u00ebs dhe t\u00eb Gomorr\u00ebs, si dhe t\u00eb qyteteve af\u00ebr tyre\", thot\u00eb Zoti, \"askush nuk do t\u00eb banoj\u00eb m\u00eb n\u00eb to dhe asnj\u00eb bir njeriu nuk do t\u00eb gjej\u00eb streh\u00eb.\n49:19 Ja, ai do t\u00eb dal\u00eb si nj\u00eb luan nga fryrja e Jordanit kund\u00ebr banes\u00ebs s\u00eb fort\u00eb; un\u00eb do t\u00eb b\u00ebj q\u00eb ai papritmas t\u00eb ik\u00eb q\u00eb andej dhe do t\u00eb vendos mbi t\u00eb at\u00eb q\u00eb kam zgjedhur. Kush \u00ebsht\u00eb n\u00eb fakt si un\u00eb? Kush do t\u00eb m\u00eb nxjerr\u00eb n\u00eb gjyq? Kush \u00ebsht\u00eb, pra, bariu q\u00eb mund t\u00eb m\u00eb b\u00ebj\u00eb ball\u00eb?\n49:20 Prandaj d\u00ebgjoni planin q\u00eb Zoti ka menduar kund\u00ebr Edomit dhe vendimet q\u00eb ka marr\u00eb kund\u00ebr banor\u00ebve t\u00eb Temanit. Me siguri do t\u00eb t\u00ebrhiqen edhe m\u00eb t\u00eb vegjlit e kopes\u00eb, me siguri banesa e tyre do t\u00eb shkretohet.\n49:21 N\u00eb zhurm\u00ebn e r\u00ebnies s\u00eb tyre toka do t\u00eb dridhet; zhurma e britm\u00ebs s\u00eb tyre do t\u00eb d\u00ebgjohet deri n\u00eb Detin e Kuq.\n49:22 Ja, armiku po del, po nis fluturimin si shqiponja dhe po hap krah\u00ebt e tij drejt Botsrahut, dhe zemra e trimave t\u00eb Edomit at\u00eb dit\u00eb do t\u00eb jet\u00eb si zemra e nj\u00eb gruaje n\u00eb dhembjet e lindjes.\n49:23 Kund\u00ebr Damaskut. Hamathia dhe Arpadi jan\u00eb mbuluar me turp, sepse kan\u00eb d\u00ebgjuar nj\u00eb lajm t\u00eb keq; po lig\u00ebshtohen; ka nj\u00eb stuhi t\u00eb madhe mbi det, q\u00eb nuk mund t\u00eb qet\u00ebsohet.\n49:24 Damasku \u00ebsht\u00eb b\u00ebr\u00eb i flashk\u00ebt, kthehet p\u00ebr t\u00eb ikur, e ka kapur nj\u00eb drithm\u00eb; ankthi dhe dhimbjet e sulmojn\u00eb si nj\u00eb grua q\u00eb \u00ebsht\u00eb duke lindur.\n49:25 \"Vall\u00eb si nuk \u00ebsht\u00eb braktisur qyteti i lavd\u00ebrimit, qyteti i g\u00ebzimit tim?\n49:26 Prandaj t\u00eb rinjt\u00eb e tij do t\u00eb rr\u00ebzohen n\u00eb sheshet e tij dhe t\u00ebr\u00eb luft\u00ebtar\u00ebt do t\u00eb vdesin at\u00eb dit\u00eb\", thot\u00eb Zoti i ushtrive.\n49:27 \"Un\u00eb do t\u00eb ndez zjarrin n\u00eb muret e Damaskut dhe ai do t\u00eb gllab\u00ebroj\u00eb pallatet e Ben-Hadadit\".\n49:28 Kund\u00ebr Kedarit dhe mbret\u00ebrive t\u00eb Hatsorit, q\u00eb Nebukadnetsari, mbreti i Babilonis\u00eb, ka mundur. K\u00ebshtu thot\u00eb Zoti: \"\u00c7ohuni, dilni kund\u00ebr Kedarit dhe shkat\u00ebrroni bijt\u00eb e lindjes.\n49:29 \u00c7adrat e tyre dhe kopet\u00eb e tyre do t\u00eb merren; shatorret e tyre, t\u00ebr\u00eb veglat e tyre dhe devet\u00eb e tyre do t\u00eb \u00e7ohen tutje; do t'u b\u00ebrtasin atyre: \"Tmerr nga t\u00eb gjitha an\u00ebt\".\n49:30 Ikni, shkoni larg t\u00eb banoni n\u00eb thell\u00ebsit\u00eb e tok\u00ebs, o banor\u00eb t\u00eb Hatsorit\", thot\u00eb Zoti, \"sepse Nebukadnetsari, mbreti i Babilonis\u00eb, ka hartuar nj\u00eb projekt kund\u00ebr jush, ka menduar nj\u00eb plan kund\u00ebr jush.\n49:31 \u00c7ohuni, dilni kund\u00ebr nj\u00eb kombi t\u00eb qet\u00eb q\u00eb banon n\u00eb siguri\", thot\u00eb Zoti, \"q\u00eb nuk ka as dyer as shula dhe banon i vetmuar.\n49:32 Devet\u00eb e tyre do t'i \u00e7ojn\u00eb tutje si pla\u00e7k\u00eb lufte dhe shumica e bag\u00ebtis\u00eb s\u00eb tyre si pre. Un\u00eb do t'i shp\u00ebrndaj n\u00eb t\u00eb gjitha drejtimet ata q\u00eb presin cepat e mjekr\u00ebs dhe do t\u00eb b\u00ebj q\u00eb t'u vij\u00eb fatkeq\u00ebsia nga t\u00eb gjitha an\u00ebt\", thot\u00eb Zoti.\n49:33 \"Hatsori do t\u00eb b\u00ebhet nj\u00eb vend ku do t\u00eb banojn\u00eb \u00e7akejt\u00eb, nj\u00eb shkreti p\u00ebr gjithmon\u00eb; askush nuk do t\u00eb banoj\u00eb m\u00eb aty dhe asnj\u00eb bir njeriu nuk do t\u00eb q\u00ebndroj\u00eb aty\".\n49:34 Fjala e Zotit q\u00eb iu drejtua profetit Jeremia kund\u00ebr Elamit, n\u00eb fillim t\u00eb mbret\u00ebrimit t\u00eb Sedekias, mbret i Jud\u00ebs, duke th\u00ebn\u00eb:\n49:35 \"K\u00ebshtu thot\u00eb Zoti i ushtrive: Ja, un\u00eb do t\u00eb cop\u00ebtoj harkun e Elamit, baz\u00ebn e forc\u00ebs s\u00eb tij.\n49:36 Un\u00eb do t\u00eb sjell kund\u00ebr Elamit kat\u00ebr er\u00ebrat nga kat\u00ebr skajet e qiellit; do ta shp\u00ebrndaj n\u00eb drejtim t\u00eb t\u00eb gjitha er\u00ebrave dhe nuk do t\u00eb ket\u00eb komb ku t\u00eb mos arrijn\u00eb ikanak\u00ebt e Elamit.\n49:37 Do t'i b\u00ebj Elamit\u00ebt t\u00eb tremben p\u00ebrpara armiqve t\u00eb tyre dhe para atyre q\u00eb k\u00ebrkojn\u00eb jet\u00ebn e tyre; do t\u00eb sjell mbi ta gj\u00ebm\u00ebn, zem\u00ebrimin tim t\u00eb zjarrt\u00eb\", thot\u00eb Zoti. \"Do t'u d\u00ebrgoj pas shpat\u00ebn deri sa t'i kem konsumuar.\n49:38 Do ta vendos pastaj fronin tim n\u00eb Elam dhe do t\u00eb b\u00ebj q\u00eb t\u00eb zhduken mbret\u00ebrit dhe princat\", thot\u00eb Zoti.\n49:39 \"Por dit\u00ebt e fundit do t\u00eb ndodh\u00eb q\u00eb un\u00eb do ta kthej Elamin nga rob\u00ebria\", thot\u00eb Zoti.\n50:1 Fjala q\u00eb Zoti shqiptoi kund\u00ebr Babilonis\u00eb dhe kund\u00ebr vendit t\u00eb Kaldeasve me an\u00eb t\u00eb profetit Jeremia:\n50:2 \"Shpalleni midis kombeve, shpalleni dhe ngrini nj\u00eb flamur; shpalleni dhe mos e fshihni. Thoni: \"Babilonia, u pushtua, Beli \u00ebsht\u00eb mbuluar me turp, Meradoku \u00ebsht\u00eb thyer, sh\u00ebmb\u00eblltyrat e tij jan\u00eb mbuluar me turp, idhujt e tij jan\u00eb cop\u00ebtuar\".\n50:3 Sepse nga veriu kund\u00ebr tij po ngrihet nj\u00eb komb q\u00eb do ta katandis\u00eb vendin n\u00eb nj\u00eb shkret\u00ebtir\u00eb dhe askush nuk do t\u00eb banoj\u00eb n\u00eb t\u00eb; njer\u00ebzit dhe kafsh\u00ebt do t'ia mbathin, do t\u00eb ikin.\n50:4 N\u00eb ato dit\u00eb dhe n\u00eb at\u00eb koh\u00eb\", thot\u00eb Zoti, \"bijt\u00eb e Izraelit dhe bijt\u00eb e Jud\u00ebs do t\u00eb vijn\u00eb bashk\u00eb; do t\u00eb ecin duke qar\u00eb dhe do t\u00eb k\u00ebrkojn\u00eb Zotin, Per\u00ebndin\u00eb e tyre.\n50:5 Do t\u00eb pyesin p\u00ebr rrug\u00ebn e Sionit, drejt t\u00eb cilit do t\u00eb kthejn\u00eb fytyrat e tyre, duke th\u00ebn\u00eb: \"Ejani, t\u00eb bashkohemi me Zotin, me nj\u00eb bes\u00eblidhje t\u00eb p\u00ebrjetshme, q\u00eb t\u00eb mos harrohet m\u00eb\".\n50:6 Populli im ka q\u00ebn\u00eb nj\u00eb kope dhensh t\u00eb humbura; barinjt\u00eb e tyre i kishin b\u00ebr\u00eb t\u00eb marrin kot, t\u00eb humbin n\u00ebp\u00ebr male. Kan\u00eb shkuar nga mali n\u00eb kod\u00ebr dhe kan\u00eb harruar vendin ku ata pushojn\u00eb.\n50:7 T\u00eb gjith\u00eb ata q\u00eb i gjenin, i hanin, dhe armiqt\u00eb e tyre thonin: \"Nuk jemi fajtor\u00eb, sepse kan\u00eb m\u00ebkatuar kund\u00ebr Zotit, seli e drejt\u00ebsis\u00eb, Zoti, shpresa e et\u00ebrve t\u00eb tyre\".\n50:8 Ikni nga mesi i Babilonis\u00eb, dilni nga vendi i Kaldeasve dhe b\u00ebhuni si cjept\u00eb n\u00eb ball\u00eb t\u00eb kopes\u00eb.\n50:9 Sepse ja, un\u00eb i nxit dhe b\u00ebj q\u00eb t\u00eb dalin kund\u00ebr Babilonis\u00eb nj\u00eb shumic\u00eb e madhe kombesh nga vendet e veriut, dhe do t\u00eb radhiten kund\u00ebr saj; k\u00ebshtu ajo do t\u00eb pushtohet. Shigjetat e tyre jan\u00eb si ato\n50:10 Kaldea do t'i lihet pla\u00e7kitjes; t\u00ebr\u00eb pla\u00e7kit\u00ebsit e saj do t\u00eb ngopen\", thot\u00eb Zoti.\n50:11 \"G\u00ebzohuni dhe k\u00ebnaquni, o pla\u00e7kit\u00ebs t\u00eb trash\u00ebgimis\u00eb sime, sepse jeni majmur si nj\u00eb m\u00ebshqerr\u00eb q\u00eb shin grurin dhe hing\u00eblloni si kuajt e fuqish\u00ebm t\u00eb luft\u00ebs.\n50:12 N\u00ebna juaj do t\u00eb turp\u00ebrohet me t\u00eb madhe, ajo q\u00eb ju ka lindur do t\u00eb skuqet. Ja, ajo do t\u00eb jet\u00eb kombi i fundit, nj\u00eb shkreti, nj\u00eb tok\u00eb shterp\u00eb, nj\u00eb vetmi.\n50:13 P\u00ebr shkak t\u00eb zem\u00ebrimit t\u00eb Zotit nuk do t\u00eb banohet m\u00eb aty, do t\u00eb jet\u00eb nj\u00eb shkreti e plot\u00eb; kushdo q\u00eb do t\u00eb kaloj\u00eb pran\u00eb Babilonis\u00eb do t\u00eb mbetet i habitur dhe do t\u00eb f\u00ebrsh\u00ebllej\u00eb p\u00ebr t\u00eb gjitha plag\u00ebt e saj.\n50:14 Radhituni rreth Babilonis\u00eb, o ju t\u00eb gjith\u00eb hark\u00ebtar\u00ebt. Gjuani kund\u00ebr saj, mos kurseni asnj\u00eb shigjet\u00eb, sepse ka m\u00ebkatuar kund\u00ebr Zotit.\n50:15 L\u00ebshoni klithma lufte kund\u00ebr saj rreth e p\u00ebrqark; ajo \u00ebsht\u00eb dor\u00ebzuar, themelet e saj kan\u00eb r\u00ebn\u00eb, muret e saj jan\u00eb shembur, sepse kjo \u00ebsht\u00eb hakmarrja e Zotit. Hakmerruni me t\u00eb. B\u00ebjini asaj at\u00eb q\u00eb ajo u ka b\u00ebr\u00eb t\u00eb tjer\u00ebve.\n50:16 Shfarosni nga Babilonia at\u00eb q\u00eb mbjell dhe z\u00eb draprin n\u00eb koh\u00ebn e korrjes. Nga frika e shpat\u00ebs s\u00eb shtyp\u00ebsit secili do t\u00eb kthehet te populli i tij, secili do t\u00eb turret n\u00eb vendin e tij.\n50:17 Izraeli \u00ebsht\u00eb nj\u00eb dele e humbur, t\u00eb cil\u00ebn e ndoq\u00ebn luan\u00ebt; i pari q\u00eb e gllab\u00ebroi ishte mbreti i Asiris\u00eb, pastaj ky i fundit, Nebukadnetsari, mbreti i Babilonis\u00eb, q\u00eb ia ka thyer kockat\".\n50:18 Prandaj k\u00ebshtu thot\u00eb Zoti i ushtrive, Per\u00ebndia i Izraleit: \"Ja, un\u00eb do d\u00ebnoj mbretin e Babilonis\u00eb dhe vendin e tij, ashtu si d\u00ebnova mbretin e Asiris\u00eb.\n50:19 Por do ta \u00e7oj p\u00ebrs\u00ebri Izraelin n\u00eb kullot\u00ebn e tij, do t\u00eb kullot\u00eb n\u00eb Karmel dhe n\u00eb Bashan dhe shpirti i i tij do t\u00eb ngopet n\u00eb kodrinat e Efraimit dhe n\u00eb Galaad.\n50:20 N\u00eb ato dit\u00eb, n\u00eb at\u00eb koh\u00eb\", thot\u00eb Zoti, \"do t\u00eb k\u00ebrkohet paudh\u00ebsia e Izraelit, por nuk do t\u00eb ket\u00eb fare, dhe m\u00ebkatet e Jud\u00ebs nuk do t\u00eb gjenden; sepse un\u00eb do t'i fal ata q\u00eb do t\u00eb l\u00eb t\u00eb gjall\u00eb.\n50:21 Dil kund\u00ebr vendit t\u00eb Merathaimit dhe kund\u00ebr banor\u00ebve t\u00eb Pekodit. Shkat\u00ebrro dhe vendos shfarosjen e tyre\", thot\u00eb Zoti, \"dhe b\u00ebj pik\u00ebrisht ashtu si t\u00eb kam urdh\u00ebruar!\n50:22 N\u00eb vend ka zhurm\u00eb lufte dhe shkat\u00ebrrimi \u00ebsht\u00eb i madh.\n50:23 Pse \u00ebsht\u00eb b\u00ebr\u00eb cop\u00eb dhe \u00ebsht\u00eb shkat\u00ebrruar \u00e7eki\u00e7i i t\u00ebr\u00eb tok\u00ebs? Pse Babilonia \u00ebsht\u00eb b\u00ebr\u00eb nj\u00eb shkreti midis kombeve?\n50:24 T\u00eb kam ngritur nj\u00eb lak dhe ti je z\u00ebn\u00eb prej tij, o Babiloni, pa e kuptuar fare. U gjete dhe u pushtove, sepse ke b\u00ebr\u00eb luft\u00eb kund\u00ebr Zotit.\n50:25 Zoti hapi arsenalin e tij dhe nxori jasht\u00eb arm\u00ebt e indinjat\u00ebs s\u00eb tij, sepse kjo \u00ebsht\u00eb nj\u00eb vep\u00ebr q\u00eb Zoti, Zoti i ushtrive, duhet ta kryej\u00eb n\u00eb vendin e Kaldeasve.\n50:26 Ejani kund\u00ebr saj nga skajet m\u00eb t\u00eb larg\u00ebta, hapni hambar\u00ebt e saj, b\u00ebjini nj\u00eb grumbull g\u00ebrmadhash dhe vendosni shfarosjen e saj, q\u00eb t\u00eb mos mbetet asgj\u00eb.\n50:27 Vritni t\u00eb gjith\u00eb demat e saj, le t\u00eb zbresin n\u00eb kasaphan\u00eb. Mjer\u00eb ata, sepse erdhi dita e tyre, dita e nd\u00ebshkimit t\u00eb tyre.\n50:28 D\u00ebgjohet z\u00ebri i atyre q\u00eb ikin dhe shp\u00ebtojn\u00eb nga vendi i Babilonis\u00eb p\u00ebr t\u00eb lajm\u00ebruar n\u00eb Sion hakmarrjen e Zotit, Per\u00ebndis\u00eb ton\u00eb, hakmarrjen e tempullit t\u00eb tij.\n50:29 Mblidhni kund\u00ebr Babilonis\u00eb t\u00ebr\u00eb hark\u00ebtar\u00ebt, t\u00ebr\u00eb ata q\u00eb nderin harkun. Fushoni rreth e qark kund\u00ebr asaj, asnj\u00eb t\u00eb mos ju shp\u00ebtoj\u00eb. Shp\u00ebrbleheni sipas veprave t\u00eb saj, i b\u00ebni asaj pik\u00ebrisht at\u00eb q\u00eb ajo u ka b\u00ebr\u00eb t\u00eb tjer\u00ebve, sepse ka q\u00ebn\u00eb arrogante kund\u00ebr Zotit, kund\u00ebr t\u00eb Shenjtit t\u00eb Izraelit.\n50:30 Prandaj t\u00eb rinjt\u00eb e saj do t\u00eb bien n\u00eb sheshet e saj dhe t\u00ebr\u00eb luft\u00ebtar\u00ebt e saj do t\u00eb vdesin at\u00eb dit\u00eb\", thot\u00eb Zoti.\n50:31 \"Ja ku jam kund\u00ebr teje, o arrogante\", thot\u00eb Zoti i ushtrive, \"sepse erdhi dita jote, koha n\u00eb t\u00eb cil\u00ebn un\u00eb do t\u00eb t\u00eb nd\u00ebshkoj.\n50:32 Arrogantja do t\u00eb tronditet dhe do t\u00eb rr\u00ebzohet, dhe askush nuk do ta ngrer\u00eb. Un\u00eb do t'u v\u00eb zjarrin qyteteve t\u00eb saj dhe ai do t\u00eb p\u00ebrpij\u00eb gjith\u00e7ka q\u00eb e rrethon\".\n50:33 K\u00ebshtu thot\u00eb Zoti i ushtrive: \"Bijt\u00eb e Izraelit ishin t\u00eb shtypur bashk\u00eb me bijt\u00eb e Jud\u00ebs. T\u00ebr\u00eb ata q\u00eb i kan\u00eb \u00e7uar n\u00eb rob\u00ebri i kan\u00eb mbajtur me forc\u00eb dhe nuk kan\u00eb pranuar t'i l\u00ebn\u00eb t\u00eb ikin.\n50:34 Shp\u00ebtimtari i tyre \u00ebsht\u00eb i fort\u00eb; emri i tij \u00ebsht\u00eb Zoti i ushtrive. Ai me siguri do t\u00eb mbroj\u00eb \u00e7\u00ebshtjen e tyre, p\u00ebr t'i dh\u00ebn\u00eb prehje dheut dhe p\u00ebr t'i b\u00ebr\u00eb t\u00eb drith\u00ebrohen banor\u00ebt e Babilonis\u00eb.\n50:35 Nj\u00eb shpat\u00eb k\u00ebrc\u00ebnon Kaldeasit\", thot\u00eb Zoti, \"banor\u00ebt e Babilonis\u00eb, princat e tij, t\u00eb diturit e saj.\n50:36 Nj\u00eb shpat\u00eb k\u00ebrc\u00ebnon g\u00ebnjeshtar\u00ebt mburravec\u00eb, q\u00eb do t\u00eb rezultojn\u00eb pa mend; nj\u00eb shpat\u00eb k\u00ebrc\u00ebnon trimat e saj, q\u00eb do t\u00eb tmerrohen.\n50:37 Nj\u00eb shpat\u00eb k\u00ebrc\u00ebnon kuajt e saj, qerret e saj dhe mbi l\u00ebmshin e njer\u00ebzve q\u00eb \u00ebsht\u00eb n\u00eb mes t\u00eb saj, e cila do t\u00eb b\u00ebhet si shum\u00eb gra; nj\u00eb shpat\u00eb k\u00ebrc\u00ebnon thesaret e saj, q\u00eb do t\u00eb pla\u00e7kiten.\n50:38 That\u00ebsira k\u00ebrc\u00ebnon uj\u00ebrat e saj, q\u00eb do t\u00eb thahen, sepse \u00ebsht\u00eb nje vend figurash t\u00eb gdhendura dhe ata luajn\u00eb mendsh p\u00ebr idhujt e tyre.\n50:39 Prandaj do t\u00eb banojn\u00eb aty kafsh\u00ebt e shkret\u00ebtir\u00ebs me \u00e7akejt\u00eb dhe do t\u00eb vendosen aty strucat. Nuk do t\u00eb banohet kurr\u00eb m\u00eb, as do t\u00eb popullohet brez pas brezi.\n50:40 Ashtu si Per\u00ebndia shkat\u00ebrroi Sodom\u00ebn, Gomorr\u00ebn dhe qytetet af\u00ebr tyre\", thot\u00eb Zoti, \"k\u00ebshtu nuk do t\u00eb banoj\u00eb m\u00eb aty askush dhe nuk do t\u00eb q\u00ebndroj\u00eb m\u00eb aty asnj\u00eb bir njeriu.\n50:41 Ja, nj\u00eb popull vjen nga veriu; nj\u00eb komb i madh dhe shum\u00eb mbret\u00ebr kan\u00eb dal\u00eb nga skajet e tok\u00ebs.\n50:42 Ata mbajn\u00eb n\u00eb dor\u00eb harkun dhe shtiz\u00ebn; jan\u00eb t\u00eb eg\u00ebr dhe nuk kan\u00eb fare m\u00ebshir\u00eb; z\u00ebri i tyre do t\u00eb gj\u00ebmoj\u00eb si deti. U hipin kuajve, jan\u00eb gati t\u00eb luftojn\u00eb si nj\u00eb njeri i vet\u00ebm kund\u00ebr teje, o bij\u00eb e Babilonis\u00eb.\n50:43 Mbreti i Babilonis\u00eb ka d\u00ebgjuar t\u00eb flitet p\u00ebr ta dhe duart e tij dob\u00ebsohen; e ka z\u00ebn\u00eb ankthi, dhembjet si nj\u00eb grua q\u00eb po lind.\n50:44 Ja, po del si nj\u00eb luan nga v\u00ebrshimi i Jordanit kund\u00ebr banes\u00ebs s\u00eb fort\u00eb. Por un\u00eb do t\u00eb b\u00ebj q\u00eb t\u00eb ikin befas prej saj dhe do t\u00eb vendos mbi t\u00eb at\u00eb q\u00eb kam zgjedhur. Kush \u00ebsht\u00eb, pra, si un\u00eb dhe kush mund t\u00eb m\u00eb padit\u00eb n\u00eb gjyq? Kush \u00ebsht\u00eb, pra, ai bari q\u00eb mund t\u00eb m\u00eb b\u00ebj\u00eb ball\u00eb?\n50:45 Prandaj d\u00ebgjoni planin q\u00eb Zoti ka menduar kund\u00ebr Babilonis\u00eb dhe vendimet q\u00eb ka marr\u00eb kund\u00ebr vendit t\u00eb Kaldeasve. Me siguri do t\u00eb t\u00ebrhiqen edhe m\u00eb t\u00eb vegjlit e kopes\u00eb, me siguri banesa e tyre do t\u00eb shkat\u00ebrrohet.\n50:46 N\u00eb zhurm\u00ebn e pushtimit t\u00eb Babilonis\u00eb toka do t\u00eb dridhet dhe ul\u00ebrima e tyre do t\u00eb d\u00ebgjohet midis kombeve\".\n51:1 K\u00ebshtu thot\u00eb Zoti: \"Ja, un\u00eb do t\u00eb ngre nj\u00eb er\u00eb shkat\u00ebrruese kund\u00ebr Babilonis\u00eb dhe kund\u00ebr banor\u00ebve t\u00eb Leb Kamait.\n51:2 Do t\u00eb d\u00ebrgoj kund\u00ebr Babilonis\u00eb disa t\u00eb huaj q\u00eb do ta kontrollojn\u00eb dhe do ta zbrazin vendin e saj, sepse n\u00eb dit\u00ebn e fatkeq\u00ebsis\u00eb do t\u00eb sulen mbi t\u00eb nga t\u00eb gjitha an\u00ebt.\n51:3 Mos lini q\u00eb ai, i cili nder harkun ta shtrij\u00eb at\u00eb apo t\u00eb ngrihet n\u00eb parzmoren e tij. Mos kurseni t\u00eb rinjt\u00eb e saj, vendosni shfarosjen e t\u00ebr\u00eb ushtris\u00eb s\u00eb saj.\n51:4 K\u00ebshtu ata do t\u00eb bien t\u00eb vrar\u00eb n\u00eb vendin e Kaldeasve dhe t\u00eb shpuar n\u00ebp\u00ebr rrug\u00ebt e Babilonis\u00eb.\n51:5 Sepse Izraeli dhe Juda nuk kan\u00eb q\u00ebn\u00eb braktisur nga Per\u00ebndia i tyre, nga Zoti i ushtrive, megjith\u00ebse vendi i tyre ishte plot me faje kund\u00ebr t\u00eb Shenjtit t\u00eb Izraelit\".\n51:6 Ikni nga mesi i Babilonis\u00eb dhe t\u00eb shp\u00ebtoj\u00eb secili jet\u00ebn e tij, shikoni t\u00eb mos t\u00eb shkat\u00ebrroheni n\u00eb paudh\u00ebsin\u00eb e saj. Sepse kjo \u00ebsht\u00eb koha e hakmarrjes s\u00eb Zotit; ai do t\u00eb jap\u00eb shp\u00ebrblimin e drejt\u00eb.\n51:7 Babilonia ishte n\u00eb duart e Zotit nj\u00eb kup\u00eb ari q\u00eb dehte t\u00ebr\u00eb tok\u00ebn; kombet kan\u00eb pir\u00eb nga vera e saj, prandaj kombet kan\u00eb r\u00ebn\u00eb n\u00eb kllapi.\n51:8 Papritmas Babilonia ra, u shkat\u00ebrrua. Vajtoni p\u00ebr t\u00eb, merrni balsam p\u00ebr dhembjen e saj; ndofta mund t\u00eb sh\u00ebrohet.\n51:9 Ne d\u00ebshironim ta sh\u00ebronim Babilonin\u00eb, por ajo nuk \u00ebsht\u00eb sh\u00ebruar. Braktiseni dhe t\u00eb shkojm\u00eb secili n\u00eb vendin e vet, sepse gjykimi i saj arrin deri n\u00eb qiell dhe ngrihet deri te ret\u00eb.\n51:10 Zoti ka b\u00ebr\u00eb t\u00eb triumfoj\u00eb \u00e7\u00ebshtja jon\u00eb e drejt\u00eb. Ejani, t\u00eb tregojm\u00eb n\u00eb Sion vepr\u00ebn e Zotit, Per\u00ebndis\u00eb ton\u00eb.\n51:11 Mprehni shigjetat, rrokni mburojat. Zoti ka zgjuar frym\u00ebn e mbret\u00ebrve t\u00eb Medasve, sepse q\u00ebllimi i tij kund\u00ebr Babilonis\u00eb \u00ebsht\u00eb shkat\u00ebrrimi i saj, sepse kjo \u00ebsht\u00eb hakmarrja e Zotit, hakmarrja e tempullit t\u00eb tij.\n51:12 Ngrini flamurin mbi muret e Babilonis\u00eb. P\u00ebrforconi rojet, vendosni shigjetar\u00eb, p\u00ebrgatitni kurthe. Sepse Zoti ka menduar dhe ka zbatuar at\u00eb q\u00eb ka th\u00ebn\u00eb kund\u00ebr banor\u00ebve t\u00eb Babilonis\u00eb.\n51:13 O ti q\u00eb banon pran\u00eb uj\u00ebrave t\u00eb m\u00ebdha, t\u00eb pasura n\u00eb thesar\u00eb, fundi yt erdhi, fundi i fitimeve t\u00eb tua t\u00eb padrejta.\n51:14 Zoti i ushtrive i \u00ebsht\u00eb betuar n\u00eb veten e tij: \"Un\u00eb do t\u00eb t\u00eb mbush me njer\u00ebz si miza q\u00eb do t\u00eb ngren\u00eb kund\u00ebr teje britma lufte\".\n51:15 Ai ka b\u00ebr\u00eb tok\u00ebn me fuqin\u00eb e tij, ka vendosur bot\u00ebn me diturin\u00eb e tij dhe ka shpalosur qiejt me zgjuar\u00ebsin\u00eb e tij.\n51:16 Kur nxjerr z\u00ebrin e tij, ka nj\u00eb zhurm\u00eb uj\u00ebrash n\u00eb qiell; ai b\u00ebn q\u00eb t\u00eb ngjiten avujt nga skajet e tok\u00ebs, prodhon rrufet\u00eb p\u00ebr shiun dhe e nxjerr er\u00ebn nga depozitat e tij.\n51:17 \u00c7do njeri at\u00ebher\u00eb b\u00ebhet budalla, pa njohuri, \u00e7do argjendar ka turp p\u00ebr sh\u00ebmb\u00eblltyr\u00ebn e tij t\u00eb gdhendur, sepse sh\u00ebmb\u00eblltyra e tij e derdhur \u00ebsht\u00eb nj\u00eb g\u00ebnjesht\u00ebr, dhe nuk ka frym\u00eb jet\u00ebsore n\u00eb to.\n51:18 Jan\u00eb kot\u00ebsi, vepra mashtrimi; n\u00eb koh\u00ebn e nd\u00ebshkimit t\u00eb tyre do t\u00eb zhduken.\n51:19 Trash\u00ebgimia e Jakobit nuk \u00ebsht\u00eb si ata, sepse ai ka sajuar t\u00ebr\u00eb gj\u00ebrat, dhe Izraeli \u00ebsht\u00eb fisi i trash\u00ebgimis\u00eb s\u00eb tij. Emri i tij \u00ebsht\u00eb Zoti i ushtrive.\n51:20 \"Ti je p\u00ebr mua nj\u00eb \u00e7eki\u00e7, nj\u00eb mjet lufte; me ty do t\u00eb shtyp kombet, me ty do t\u00eb shkat\u00ebrroj mbret\u00ebrit\u00eb;\n51:21 me ty do t\u00eb cop\u00ebtoj kal\u00eb dhe kalor\u00ebs, me ty do t\u00eb cop\u00ebtoj qerre dhe karrocier;\n51:22 me ty do t\u00eb cop\u00ebtoj burr\u00eb dhe grua, me ty do t\u00eb cop\u00ebtoj plak dhe f\u00ebmij\u00eb, me ty do t\u00eb cop\u00ebtoj t\u00eb riun dhe virgj\u00ebresh\u00ebn;\n51:23 me ty do t\u00eb cop\u00ebtoj bariun dhe kopen\u00eb e tij, me ty do t\u00eb cop\u00ebtoj katundarin dhe pend\u00ebn e tij t\u00eb qeve, me ty do t\u00eb cop\u00ebtoj qeveritar\u00ebt dhe gjykat\u00ebsit.\n51:24 Por un\u00eb do t'i shp\u00ebrblej Babilonin\u00eb dhe t\u00ebr\u00eb banor\u00ebt e Kaldes\u00eb p\u00ebr t\u00ebr\u00eb t\u00eb keqen q\u00eb i kan\u00eb b\u00ebr\u00eb Sionit para syve tuaj\", thot\u00eb Zoti.\n51:25 \"Ja ku jam kund\u00ebr teje, o mal i shkat\u00ebrrimit\", thot\u00eb Zoti, \"ti q\u00eb shkat\u00ebrron t\u00ebr\u00eb tok\u00ebn. Un\u00eb do t\u00eb shtrij dor\u00ebn time kund\u00ebr teje, do t\u00eb t\u00eb rrokullis posht\u00eb nga shk\u00ebmbinjt\u00eb dhe do t\u00eb t\u00eb b\u00ebj nj\u00eb mal t\u00eb djegur.\n51:26 Nga ti nuk do t\u00eb merren m\u00eb as gur\u00eb t\u00eb qoshes, as gur\u00eb themeli, por ti do t\u00eb b\u00ebhesh nj\u00eb shkreti p\u00ebrjet\u00eb, thot\u00eb Zoti.\n51:27 Ngrini nj\u00eb flamur n\u00eb vend, bjerini boris\u00eb midis kombeve; p\u00ebrgatitni kombet kund\u00ebr saj, thirrni t\u00eb mblidhen kund\u00ebr saj mbret\u00ebrit\u00eb e Araratit, Minit dhe Ashkenazit. Em\u00ebroni kund\u00ebr saj nj\u00eb komandant. B\u00ebni q\u00eb t\u00eb p\u00ebrparojn\u00eb kuajt si karkaleca t\u00eb kresht\u00eb.\n51:28 P\u00ebrgatitni kund\u00ebr saj kombet, me mbret\u00ebrit\u00eb e Medis\u00eb, me qeveritar\u00ebt e tij, me t\u00eb gjith\u00eb gjykat\u00ebsit dhe t\u00ebr\u00eb vendet e zot\u00ebrimeve t\u00eb tij.\n51:29 Toka do t\u00eb dridhet dhe do t\u00eb mbaj\u00eb zi, sepse planet e Zotit kund\u00ebr Babilonis\u00eb do t\u00eb realizohen, p\u00ebr ta katandisur vendin e Babilonis\u00eb n\u00eb nj\u00eb shkreti, pa banor\u00eb.\n51:30 Trimat e Babilonis\u00eb kan\u00eb hequr dor\u00eb nga lufta; kan\u00eb mbetur n\u00eb fortesat e tyre; forca e tyre \u00ebsht\u00eb lig\u00ebshtuar, jan\u00eb b\u00ebr\u00eb si gra. U kan\u00eb v\u00ebn\u00eb zjarrin banesave t\u00eb saj, shulet e portave t\u00eb tyre jan\u00eb thyer.\n51:31 Korrieri vrapon p\u00ebrball\u00eb korrierit dhe lajm\u00ebtari p\u00ebrball\u00eb lajm\u00ebtarit p\u00ebr t'i njoftuar mbretit t\u00eb Babilonis\u00eb q\u00eb qyteti i tij \u00ebsht\u00eb marr\u00eb nga \u00e7do an\u00eb;\n51:32 vahet q\u00eb mund t\u00eb kalohen m\u00eb k\u00ebmb\u00eb jan\u00eb z\u00ebn\u00eb, k\u00ebnetat jan\u00eb n\u00eb flak\u00eb dhe luft\u00ebtar\u00ebt jan\u00eb t\u00eb tmerruar.\n51:33 Sepse k\u00ebshtu thot\u00eb Zoti i ushtrive, Per\u00ebndia i Izraelit: \"Bija e Babilonis\u00eb \u00ebsht\u00eb si nj\u00eb l\u00ebm\u00eb n\u00eb koh\u00ebn q\u00eb shkelet; edhe pak dhe do t\u00eb vij\u00eb p\u00ebr t\u00eb koha e korrjes\".\n51:34 \"Nebukadnetsari, mbreti i Babilonis\u00eb, na ka g\u00eblltitur, na ka shtypur, na ka katandisur si nj\u00eb en\u00eb bosh; na ka g\u00eblltitur si nj\u00eb dragua, ka mbushur barkun e tij me ushqimet tona t\u00eb shijshme, na ka p\u00ebrz\u00ebn\u00eb.\n51:35 Dhuna e ushtruar kund\u00ebr meje dhe mishit tim r\u00ebnt\u00eb mbi Babilonin\u00eb\", do t\u00eb thot\u00eb banori i Sionit. \"Gjaku im r\u00ebnt\u00eb mbi banor\u00ebt e Kaldes\u00eb\", do t\u00eb thot\u00eb Jeruzalemi.\n51:36 Prandaj k\u00ebshtu thot\u00eb Zoti: \"Ja, un\u00eb do t\u00eb mbroj \u00e7\u00ebshtjen t\u00ebnde dhe do ta kryej hakmarrjen t\u00ebnde. Do t\u00eb b\u00ebj q\u00eb t\u00eb thahet deti i saj dhe t\u00eb shteroj\u00eb burimi i saj.\n51:37 Babilonia do t\u00eb b\u00ebhet nj\u00eb grumbull g\u00ebrmadhash, nj\u00eb streh\u00eb p\u00ebr \u00e7akejt\u00eb, nj\u00eb objekt habie e talljeje, pa banor\u00eb.\n51:38 Ata do t\u00eb vrumbullijn\u00eb bashk\u00eb si luan\u00eb, do t\u00eb sk\u00ebrmitin dh\u00ebmb\u00ebt si k\u00eblysh\u00ebt e luanit.\n51:39 Kur t\u00eb ken\u00eb vap\u00eb, do t'u jap t\u00eb pijn\u00eb, do t'i deh q\u00eb t\u00eb k\u00ebnaqen dhe t\u00eb flen\u00eb nj\u00eb gjum\u00eb t\u00eb p\u00ebrjetsh\u00ebm, pa u zgjuar m\u00eb\", thot\u00eb Zoti.\n51:40 Un\u00eb do t'i b\u00ebj t\u00eb zbresin n\u00eb kasaphan\u00eb si qengja, si desh bashk\u00eb me cjept\u00eb.\n51:41 Vall\u00eb si u pushtua Sheshaku dhe u fitua lavdia e t\u00ebr\u00eb dheut? Vall\u00eb si u b\u00eb Babilonia nj\u00eb shkreti midis kombeve?\n51:42 Deti ka dal\u00eb p\u00ebrmbi Babilonin\u00eb; ajo \u00ebsht\u00eb mbytur nga zhurma e val\u00ebve t\u00eb tij.\n51:43 Qytetet e saj jan\u00eb b\u00ebr\u00eb nj\u00eb mjerim, nj\u00eb tok\u00eb e zhuritur, nj\u00eb shkreti, nj\u00eb vend ku nuk banon askush dhe n\u00ebp\u00ebr t\u00eb cilin nuk kalon asnj\u00eb bir njeriu.\n51:44 Un\u00eb do t\u00eb nd\u00ebshkoj Belin n\u00eb Babiloni dhe do t\u00eb nxjerr nga goja e tij at\u00eb q\u00eb ka gllab\u00ebruar dhe kombet nuk do t\u00eb bashkohen m\u00eb me t\u00eb. Madje edhe muret e Babilonis\u00eb do t\u00eb rr\u00ebzohen.\n51:45 Dil nga mesi i saj, o populli im, dhe secili t\u00eb shp\u00ebtoj\u00eb jet\u00ebn e tij p\u00ebrpara zem\u00ebrimit t\u00eb zjarrt\u00eb t\u00eb Zotit.\n51:46 Zemra juaj mos u lig\u00ebshtoft\u00eb dhe mos u trembni nga lajmet q\u00eb do t\u00eb d\u00ebgjohen n\u00eb vend, sepse nj\u00eb vit do t\u00eb vij\u00eb nj\u00eb lajm dhe vitin tjet\u00ebr nj\u00eb lajm tjet\u00ebr. Do t\u00eb ket\u00eb dhun\u00eb n\u00eb vend, sundues kund\u00ebr sunduesit.\n51:47 Prandaj ja, do t\u00eb vijn\u00eb dit\u00ebt n\u00eb t\u00eb cilat un\u00eb do t\u00eb nd\u00ebshkoj figurat e gdhendura t\u00eb Babilonis\u00eb; t\u00ebr\u00eb vendi do t\u00eb mbulohet me turp dhe t\u00ebr\u00eb t\u00eb plagosurit p\u00ebr vdekje do t\u00eb rr\u00ebzohen n\u00eb mes t\u00eb saj.\n51:48 At\u00ebher\u00eb qiejt, toka dhe \u00e7do gj\u00eb q\u00eb \u00ebsht\u00eb n\u00eb to do t\u00eb ngaz\u00ebllejn\u00eb mbi Babilonin\u00eb, sepse shkat\u00ebrruesit do t\u00eb vijn\u00eb kund\u00ebr saj nga veriu\", thot\u00eb Zoti.\n51:49 Ashtu si Babilonia b\u00ebri q\u00eb t\u00eb rr\u00ebzohen t\u00eb plagosurit p\u00ebr vdekje t\u00eb Izraelit, k\u00ebshtu n\u00eb Babiloni do t\u00eb rr\u00ebzohen t\u00eb plagosurit p\u00ebr vdekje t\u00eb t\u00eb gjith\u00eb vendit.\n51:50 Ju, q\u00eb keni shp\u00ebtuar nga shpata, nisuni, mos u ndalni; mbani mend q\u00eb nga larg Zotin, dhe Jeruzalemi t'ju kthehet n\u00eb zem\u00ebr.\n51:51 Na vjen turp t\u00eb d\u00ebgjojm\u00eb sharjen, turpi ka mbuluar fytyr\u00ebn ton\u00eb, sepse disa t\u00eb huaj kan\u00eb hyr\u00eb n\u00eb shenjtoren e sht\u00ebpis\u00eb t\u00eb Zotit.\n51:52 \"Prandaj ja, do t\u00eb vijn\u00eb dit\u00ebt\", thot\u00eb Zoti, \"n\u00eb t\u00eb cilat un\u00eb do t\u00eb d\u00ebnoj figurat e tij t\u00eb gdhendura dhe n\u00eb t\u00ebr\u00eb vendin e tij do t\u00eb r\u00ebnkojn\u00eb t\u00eb plagosurit p\u00ebr vdekje.\n51:53 Edhe sikur Babilonia t\u00eb ngjitej deri n\u00eb qiell, edhe sikur ta b\u00ebnte t\u00eb pakapshme forc\u00ebn e saj t\u00eb lart\u00eb, nga ana ime do t\u00eb vijn\u00eb kund\u00ebr saj disa shkat\u00ebrrimtar\u00eb\", thot\u00eb Zoti.\n51:54 Zhurma e nj\u00eb britme po vjen nga Babilonia, e nj\u00eb shkat\u00ebrrimi t\u00eb madh nga vendi i Kaldasve.\n51:55 Sepse Zoti po shkat\u00ebrron Babilonin\u00eb dhe b\u00ebn q\u00eb t\u00eb pushoj\u00eb zhurma e saj e madhe; val\u00ebt e tyre gum\u00ebzhijn\u00eb, zhurma e z\u00ebrit t\u00eb tyre po ngrihet.\n51:56 Shkat\u00ebrrimtari n\u00eb fakt erdhi kund\u00ebr saj, kund\u00ebr Babilonis\u00eb; trimat e saj jan\u00eb kapur, harqet e tyre jan\u00eb cop\u00ebtuar, sepse Zoti \u00ebsht\u00eb Per\u00ebndia i shp\u00ebrblimeve; ai do t'i shp\u00ebrblej\u00eb me siguri.\n51:57 Un\u00eb do t'i deh princat e saj, njer\u00ebzit e urt\u00eb t\u00eb saj, qeveritar\u00ebt e saj, n\u00ebpun\u00ebsit e saj, dhe trimat e saj dhe k\u00ebshtu do t\u00eb b\u00ebjn\u00eb nj\u00eb gjum\u00eb t\u00eb p\u00ebrjetsh\u00ebm dhe nuk do t\u00eb zgjohen m\u00eb\", thot\u00eb Mbreti, emri i t\u00eb cilit \u00ebsht\u00eb Zoti i ushtrive.\n51:58 K\u00ebshtu thot\u00eb Zoti i ushtrive: \"Muret e gj\u00ebra t\u00eb Babilonis\u00eb do t\u00eb prishen krejt\u00ebsisht, portat e saj t\u00eb larta do t\u00eb digjen me zjarr; k\u00ebshtu popujt do t\u00eb ken\u00eb punuar p\u00ebr asgj\u00eb dhe kombet do t\u00eb jen\u00eb munduar vet\u00ebm p\u00ebr zjarrin\".\n51:59 Urdhri q\u00eb profeti Jeremia i dha Serajahut, birit t\u00eb Neriahut, bir i Mahsejahut, kur shkoi n\u00eb Babiloni me Sedekian, mbretin e Jud\u00ebs, n\u00eb vitin e kat\u00ebrt t\u00eb mbret\u00ebrimit t\u00eb tij. Serajahu ishte shefi i \u00c7ambelan\u00ebve.\n51:60 K\u00ebshtu Jeremia shkroi n\u00eb nj\u00eb lib\u00ebr t\u00ebr\u00eb t\u00eb k\u00ebqiat q\u00eb do t\u00eb p\u00ebsonte Babilonia, t\u00ebr\u00eb k\u00ebto fjal\u00eb q\u00eb jan\u00eb shkruar kund\u00ebr Babilonis\u00eb.\n51:61 Dhe Jeremia i tha Serajahut: \"Kur t\u00eb arrish n\u00eb Babiloni, ki kujdes t'i lexosh t\u00ebr\u00eb k\u00ebto fjal\u00eb,\n51:62 dhe do t\u00eb thuash: \"O Zot, ti ke th\u00ebn\u00eb p\u00ebr k\u00ebt\u00eb vend se do ta shkat\u00ebrroje, dhe se nuk do t\u00eb mbetej n\u00eb t\u00eb m\u00eb asnj\u00ebri, qoft\u00eb njeri apo kafsh\u00eb, por do t\u00eb b\u00ebhej nj\u00eb shkreti e p\u00ebrjetshme\".\n51:63 Pastaj, kur t\u00eb kesh mbaruar s\u00eb lexuari k\u00ebt\u00eb lib\u00ebr, do t\u00eb lidh\u00ebsh mbi t\u00eb nj\u00eb gur dhe do ta hedh\u00ebsh n\u00eb mes t\u00eb Eufratit,\n51:64 dhe do t\u00eb thuash: \"K\u00ebshtu do t\u00eb mbytet Babilonia dhe nuk do t\u00eb ngrihet m\u00eb nga fatkeq\u00ebsia q\u00eb un\u00eb do t\u00eb sjell mbi t\u00eb; dhe ata do t\u00eb jen\u00eb t\u00eb rraskapitur\"\". Deri k\u00ebtu fjal\u00ebt e Jeremias.\n52:1 Sedekia ishte nj\u00ebzetenj\u00eb vje\u00e7 kur filloi t\u00eb mbret\u00ebroj\u00eb, dhe mbret\u00ebroi n\u00eb Jeruzalem nj\u00ebmb\u00ebdhjet\u00eb vjet. E \u00ebma quhej Hamutal, e bija e Jeremias nga Libnahu.\n52:2 Ai b\u00ebri at\u00eb q\u00eb \u00ebsht\u00eb e keqe n\u00eb syt\u00eb e Zotit, n\u00eb t\u00eb gjitha gj\u00ebrat ashtu si kishte b\u00ebr\u00eb Jehojakimi.\n52:3 Kjo ndodhi n\u00eb Jeruzalem dhe n\u00eb Jud\u00eb p\u00ebr shkak t\u00eb zem\u00ebrimit t\u00eb Zotit, q\u00eb m\u00eb n\u00eb fund i d\u00ebboi nga prania e tij. Pastaj Sedekia ngriti krye kund\u00ebr mbretit t\u00eb Babilonis\u00eb.\n52:4 N\u00eb vitin e n\u00ebnt\u00eb t\u00eb mbret\u00ebrimit t\u00eb tij, n\u00eb muajin e dhjet\u00eb, m\u00eb dhjet\u00eb t\u00eb muajit, Nebukadnetsari, mbreti i Babilonis\u00eb, erdhi me gjith\u00eb ushtrin\u00eb e tij kund\u00ebr Jeruzalemit, fushoi kund\u00ebr tij dhe nd\u00ebrtoi rreth e rrotull ledhat.\n52:5 K\u00ebshtu qyteti mbeti i rrethuar deri n\u00eb vitin e nj\u00ebmb\u00ebdhjet\u00eb t\u00eb mbretit Sedekia.\n52:6 N\u00eb muajin e kat\u00ebrt, m\u00eb n\u00ebnt\u00eb t\u00eb muajit, uria ishte aq e r\u00ebnd\u00eb n\u00eb qytet, sa q\u00eb nuk kishte m\u00eb buk\u00eb p\u00ebr popullin e vendit.\n52:7 At\u00ebher\u00eb u hap nj\u00eb e \u00e7ar\u00eb n\u00eb muret dhe t\u00eb gjith\u00eb luft\u00ebtar\u00ebt ik\u00ebn, duke dal\u00eb nat\u00ebn nga qyteti n\u00ebp\u00ebr port\u00ebn midis dy mureve, e cila ndodhej pran\u00eb kopshtit t\u00eb mbretit, megjith\u00ebse Kaldeasit ishin rreth qytetit. K\u00ebshtu ata mor\u00ebn rrug\u00ebn e Arabahut.\n52:8 Por ushtria e Kaldeasve ndoqi mbretin, e arriti Sedekian n\u00eb fush\u00ebn e Jerikos, nd\u00ebrsa t\u00ebr\u00eb ushtria e tij po shp\u00ebrndahej larg tij.\n52:9 K\u00ebshtu ata zun\u00eb mbretin dhe e \u00e7uan n\u00eb Riblah, n\u00eb vendin e Hamathit te mbreti i Babilonis\u00eb, q\u00eb shqiptoi vendimin kund\u00ebr tij.\n52:10 Mbreti i Babilonis\u00eb vrau pastaj bijt\u00eb e Sedekias para syve t\u00eb tij dhe vrau gjithashtu t\u00ebr\u00eb princat e Jud\u00ebs n\u00eb Riblah;\n52:11 pastaj i nxori syt\u00eb Sedekias. Mbreti i Babilonis\u00eb e lidhi me pranga prej bronzi, e \u00e7oi n\u00eb Babiloni dhe e futi n\u00eb burg deri dit\u00ebn e vdekjes s\u00eb tij.\n52:12 Muajin e pest\u00eb, m\u00eb dhjet\u00eb t\u00eb muajit (q\u00eb ishte viti i n\u00ebnt\u00ebmb\u00ebdhjet\u00eb i Nebukadnetsarit, mbretit t\u00eb Babilonis\u00eb), Nebuzaradani, komandanti i rojeve personale n\u00eb sh\u00ebrbim t\u00eb mbretit t\u00eb Babilonis\u00eb, arriti n\u00eb Jeruzalem.\n52:13 Ai dogji sht\u00ebpin\u00eb e Zotit dhe sht\u00ebpin\u00eb e mbretit dhe u vuri flak\u00ebn t\u00ebr\u00eb sht\u00ebpive t\u00eb Jeruzalemit dhe t\u00ebr\u00eb sht\u00ebpive t\u00eb fisnik\u00ebve.\n52:14 T\u00ebr\u00eb ushtria e Kaldeasve q\u00eb ishte me komandantin e rojeve rr\u00ebzoi t\u00eb gjitha muret rreth e qark Jeruzalemit.\n52:15 Pastaj Nebuzaradani, komandanti i rojeve, internoi pjes\u00ebn m\u00eb t\u00eb varf\u00ebr t\u00eb popullit; pjes\u00ebn e popullit q\u00eb kishte mbetur n\u00eb qytet, dezertor\u00ebt q\u00eb kishin kaluar n\u00eb sh\u00ebrbim t\u00eb mbretit t\u00eb Babilonis\u00eb dhe kusurin e popullsis\u00eb.\n52:16 Por Nebuzaradani, komandanti i rojeve, la disa nga m\u00eb t\u00eb varfrit e vendit t\u00eb punojn\u00eb vreshtat dhe arat.\n52:17 Kaldeasit i cop\u00ebtuan shtyllat prej bronzi q\u00eb ishin n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb e Zotit, qerret dhe detin prej bronzi q\u00eb ishin n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb e Zotit dhe e \u00e7uan bronzin n\u00eb Babiloni.\n52:18 Ata mor\u00ebn edhe tigan\u00ebt, kunjat, thikat, legen\u00ebt, kupat dhe t\u00eb gjitha veglat prej bronzi, q\u00eb p\u00ebrdoreshin n\u00eb sh\u00ebrbimin e tempullit.\n52:19 Komandanti i rojes mori gjithashtu kupat, mangall\u00ebt, legen\u00ebt, shandanet, tasat dhe kupat, arin e sendet q\u00eb ishin prej ari t\u00eb kulluar dhe argjendin e kulluar.\n52:20 Sa p\u00ebr dy kolonat, p\u00ebr detin dhe p\u00ebr t\u00eb dymb\u00ebdhjet\u00eb qet\u00eb prej bronzi q\u00eb ishin posht\u00eb tij dhe p\u00ebr qerret q\u00eb Salomoni kishte b\u00ebr\u00eb p\u00ebr sht\u00ebpin\u00eb e Zotit, bronzi i t\u00ebr\u00eb k\u00ebtyre sendeve kishte nj\u00eb pesh\u00eb q\u00eb nuk mund t\u00eb llogaritej.\n52:21 P\u00ebr sa u p\u00ebrket shtyllave, lart\u00ebsia e nj\u00eb shtylle ishte tet\u00ebmb\u00ebdhjet\u00eb kubit\u00eb; dhe duhej nj\u00eb fill prej dymb\u00ebdhjet\u00eb kubit\u00ebsh p\u00ebr t\u00eb matur rrethin e tyre; trash\u00ebsia e saj ishte kat\u00ebr gisht\u00ebrinj; nga brenda ishte bosh.\n52:22 Mbi t\u00eb ngrihej nj\u00eb kapitel prej bronzi, lart\u00ebsia e nj\u00eb kapiteli ishte pes\u00eb kubit\u00eb; rreth e qark kapitelit kishte nj\u00eb rrjet\u00ebz dhe disa sheg\u00eb, t\u00eb gjitha prej bronzi. Shtylla tjet\u00ebr me sheg\u00eb, ishte e nj\u00ebllojt\u00eb me t\u00eb.\n52:23 Rreth e qark kishte n\u00ebnt\u00ebdhjet\u00eb e gjasht\u00eb sheg\u00eb dhe t\u00ebr\u00eb sheg\u00ebt rrotull rrjet\u00ebz\u00ebs arrinin n\u00eb nj\u00ebqind.\n52:24 Komandanti i rojes mori Serajahun, kryepriftin, Sofonian, priftin e dyt\u00eb, dhe tre rojtar\u00eb t\u00eb port\u00ebs.\n52:25 Nga qyteti ai mori edhe nj\u00eb eunuk q\u00eb komandonte luft\u00ebtar\u00ebt, shtat\u00eb burra nd\u00ebr k\u00ebshilltar\u00ebt personal\u00eb t\u00eb mbretit q\u00eb u gjet\u00ebn n\u00eb qytet, sekretarin e komandantit t\u00eb ushtris\u00eb q\u00eb rekrutonte popullin e vendit dhe gjasht\u00ebdhjet\u00eb burra nga populli i vendit q\u00eb u gjet\u00ebn n\u00eb qytet.\n52:26 K\u00ebshtu Nebuzaradani, komandanti i rojeve, i mori dhe i \u00e7oi te mbreti i Babilonis\u00eb n\u00eb Riblah,\n52:27 dhe mbreti i Babilonis\u00eb i vrau n\u00eb Riblah, n\u00eb vendin e Hamathit.\n52:28 K\u00ebshtu Juda u \u00e7ua n\u00eb rob\u00ebri larg vendit t\u00eb tij. Ky \u00ebsht\u00eb populli q\u00eb Nebukadnetsari internoi vitin e shtat\u00eb: tremij\u00eb e nj\u00ebzet e tre Judej.\n52:29 N\u00eb vitin e tet\u00ebmb\u00ebdhjet\u00eb t\u00eb Nebukadnetsarit u shp\u00ebrngul\u00ebn nga Jeruzalemi tet\u00ebqind e tridhjet e dy veta.\n52:30 N\u00eb vitin e nj\u00ebzet\u00eb e tret\u00eb t\u00eb Nebukadnetsarit, Nebuzaradani, komandanti i rojes, internoi shtat\u00ebqind e dyzet e pes\u00eb Judej: gjithsej kat\u00ebrmij\u00eb e gjasht\u00ebqind veta.\n52:31 N\u00eb vitin e tridhjet\u00eb e shtat\u00eb t\u00eb rob\u00ebris\u00eb s\u00eb Jehojakimit, mbretit t\u00eb Jud\u00ebs, n\u00eb muajin e dymb\u00ebdhjet\u00eb, m\u00eb pes\u00eb t\u00eb muajit, Evil-Merodaku, mbret i Babilonis\u00eb, vitin e par\u00eb t\u00eb mbret\u00ebris\u00eb s\u00eb tij e fali\n52:32 I foli me dashamir\u00ebsi dhe vendosi ndenj\u00ebsen e tij mbi at\u00eb t\u00eb mbret\u00ebrve q\u00eb ishin me t\u00eb n\u00eb Babiloni.\n52:33 K\u00ebshtu Jehojakimi i nd\u00ebrroi rrobat e rob\u00ebris\u00eb s\u00eb tij dhe h\u00ebngri gjithnj\u00eb buk\u00ebn n\u00eb prani t\u00eb mbretit t\u00ebr\u00eb dit\u00ebt e jet\u00ebs s\u00eb tij.\n52:34 P\u00ebr ushqimin e tij i jepej rregullisht nj\u00eb racion ushqimi nga ana e mbretit t\u00eb Babilonis\u00eb, nj\u00eb racion \u00e7do dit\u00eb, deri dit\u00ebn e vdekjes s\u00eb tij, t\u00ebr\u00eb dit\u00ebt e jet\u00ebs s\u00eb tij.","title":"Albanian Bible: Jeremiah","type":"page"}
