{"collection":"Bible & Christianity","html_url":"https://unchartedknowledge.5gfusion.net/browse/bib/wb/alb/lam.htm","path":"bib/wb/alb/lam.htm","source_url":"https://sacred-texts.com/bib/wb/alb/lam.htm","text":"1:1 Si q\u00ebndron vall\u00eb i vetmuar qyteti q\u00eb ishte plot e p\u00ebrplot me popull? E madhja midis kombeve \u00ebsht\u00eb b\u00ebr\u00eb si nj\u00eb e ve; princesha midis provincave i \u00ebsht\u00eb n\u00ebnshtruar hara\u00e7it.\n1:2 Ajo qan me hidh\u00ebrim nat\u00ebn, lot\u00ebt vij\u00ebzojn\u00eb faqet e saj; midis gjith\u00eb atyre q\u00eb e donin nuk ka njeri q\u00eb ta ngush\u00eblloj\u00eb; t\u00ebr\u00eb miqt\u00eb e saj e kan\u00eb tradh\u00ebtuar, jan\u00eb b\u00ebr\u00eb armiq t\u00eb saj.\n1:3 Juda ka shkuar n\u00eb rob\u00ebri, mbi t\u00eb r\u00ebndojn\u00eb pik\u00ebllimi dhe nj\u00eb skllav\u00ebri e r\u00ebnd\u00eb; ai banon midis kombeve, nuk gjen prehje; t\u00ebr\u00eb p\u00ebrndjek\u00ebsit e tij e kan\u00eb arritur midis fatkeq\u00ebsive.\n1:4 Rrug\u00ebt e Sionit mbajn\u00eb zi, sepse askush nuk vjen m\u00eb n\u00eb festat solemne; t\u00ebr\u00eb portat e tij jan\u00eb t\u00eb shkreta, prift\u00ebrinjt\u00eb e tij psher\u00ebtijn\u00eb, virgj\u00ebreshat e tij hidh\u00ebrohen dhe ai \u00ebsht\u00eb n\u00eb trishtim.\n1:5 Kund\u00ebrshtar\u00ebt e tij jan\u00eb b\u00ebr\u00eb sundimtar\u00eb, armiqt\u00eb e tij begatohen, sepse Zoti e ka mjeruar p\u00ebr shkak t\u00eb moris\u00eb s\u00eb shkeljeve t\u00eb tij; f\u00ebmij\u00ebt e tij kan\u00eb shkuar n\u00eb rob\u00ebri p\u00ebrpara armikut.\n1:6 Vajza e Sionit ka humbur t\u00ebr\u00eb madh\u00ebshtin\u00eb e saj; krer\u00ebt e tij jan\u00eb b\u00ebr\u00eb si drer\u00eb q\u00eb nuk gjejn\u00eb kullot\u00eb; ecin pa forca p\u00ebrpara atyre q\u00eb i ndjekin.\n1:7 N\u00eb dit\u00ebt e trishtimit t\u00eb tij dhe t\u00eb endjes Jeruzalemi kujton t\u00ebr\u00eb t\u00eb mirat e \u00e7muara q\u00eb zot\u00ebronte qysh nga dit\u00ebt e lashta. Kur populli i tij binte n\u00eb dor\u00eb t\u00eb armikut dhe askush nuk i vinte n\u00eb ndihm\u00eb, kund\u00ebrshtar\u00ebt e tij e shikonin dhe qeshnin me shkat\u00ebrrimin e tij.\n1:8 Jeruzalemi ka m\u00ebkatuar r\u00ebnd\u00eb, prandaj \u00ebsht\u00eb b\u00ebr\u00eb nj\u00eb gj\u00eb e f\u00eblliqur; t\u00ebr\u00eb ata q\u00eb e nderonin e p\u00ebr\u00e7mojn\u00eb, sepse e kan\u00eb par\u00eb lakuriq, po, ai psher\u00ebtin dhe kthehet prapa.\n1:9 F\u00eblliq\u00ebsia e tij ishte n\u00eb cepat e rrobave t\u00eb tij, nuk mendonte p\u00ebr fundin e tij; prandaj ra n\u00eb m\u00ebnyr\u00eb t\u00eb habitshme, pa pasur njeri q\u00eb ta ngush\u00eblloj\u00eb: \"Shiko, o Zot, d\u00ebshp\u00ebrimin tim sepse armiku po ngrihet\".\n1:10 Kund\u00ebrshtari ka shtrir\u00eb dor\u00ebn mbi t\u00eb gjitha thesaret e tua, sepse pa kombet t\u00eb hyjn\u00eb n\u00eb shenjt\u00ebroren t\u00ebnde; pik\u00ebrisht ata q\u00eb ti u kishe urdh\u00ebruar t\u00eb mos hynin n\u00eb kuvendin t\u00ebnd.\n1:11 T\u00ebr\u00eb populli i tij psher\u00ebtin duke k\u00ebrkuar buk\u00eb; japin gj\u00ebrat e tyre m\u00eb t\u00eb \u00e7muara p\u00ebr ushqim me q\u00ebllim q\u00eb t\u00eb rifitojn\u00eb jet\u00ebn. \"Shiko, o Zot, dhe kqyr sa jam b\u00ebr\u00eb i neveritsh\u00ebm!\". pranimi i m\u00ebkateve t\u00eb tij dhe pasojat e tyre\n1:12 \"Asgj\u00eb e till\u00eb mos t'ju ndodh\u00eb, o ju q\u00eb kaloni af\u00ebr. Soditni dhe shikoni, n\u00eb se ka nj\u00eb dhimbje t\u00eb ngjashme me dhembjen time, ajo q\u00eb m\u00eb brengos dhe q\u00eb Zoti m\u00eb ka dh\u00ebn\u00eb dit\u00ebn e zem\u00ebrimit t\u00eb tij t\u00eb zjarrt\u00eb.\n1:13 Nga lart ka d\u00ebrguar nj\u00eb zjarr n\u00eb kockat e mia, i kaplon ato; ka shtrir\u00eb nj\u00eb rrjet\u00eb n\u00eb k\u00ebmb\u00ebt e mia, m\u00eb ka kthyer prapa, m\u00eb ka shkretuar n\u00eb kapitjen e dit\u00ebve t\u00eb mia.\n1:14 Nga dora e tij \u00ebsht\u00eb lidhur zgjedha e shkeljeve t\u00eb mia, q\u00eb lidhen bashk\u00eb dhe r\u00ebndojn\u00eb mbi qaf\u00ebn time; m\u00eb ka pak\u00ebsuar forc\u00ebn time; Zoti m\u00eb ka l\u00ebn\u00eb n\u00eb duart e atyre t\u00eb cil\u00ebve nuk mund t'u b\u00ebj ball\u00eb.\n1:15 Zoti ka rr\u00ebzuar n\u00eb mesin tim t\u00ebr\u00eb trimat e mi; ka thirrur kund\u00ebr meje nj\u00eb kuvend p\u00ebr t\u00eb shtypur t\u00eb rinjt\u00eb e mi; Zoti ka shtypur si n\u00eb nj\u00eb butin\u00eb bij\u00ebn e virgj\u00ebr t\u00eb Jud\u00ebs.\n1:16 Prandaj un\u00eb qaj; syt\u00eb e mi, vet\u00eb syt\u00eb e mi shkrihen nd\u00ebr lot, sepse ngush\u00eblluesi q\u00eb do t\u00eb mund t\u00eb m\u00eb jepte p\u00ebrs\u00ebri jet\u00ebn \u00ebsht\u00eb larg meje. Bijt\u00eb e mi jan\u00eb t\u00eb d\u00ebshp\u00ebruar, sepse armiku doli fitimtar\".\n1:17 Sioni zgjat duart e tij, por nuk ka njeri q\u00eb ta ngush\u00eblloj\u00eb. P\u00ebrsa i p\u00ebrket Jakobit, Zoti ka urdh\u00ebruar q\u00eb ata q\u00eb jan\u00eb rreth tij t\u00eb b\u00ebhen armiq t\u00eb tij. Jeruzalemi \u00ebsht\u00eb b\u00ebr\u00eb n\u00eb mes tyre si nj\u00eb gj\u00eb e papast\u00ebr.\n1:18 Zoti \u00ebsht\u00eb i drejt\u00eb, sepse jam rebeluar kund\u00ebr fjal\u00ebs s\u00eb tij. D\u00ebgjoni, pra, o popuj mbar\u00eb, dhe shikoni dhimbjen time! Virgj\u00ebreshat e mia dhe t\u00eb rinjt\u00eb e mi kan\u00eb shkuar n\u00eb rob\u00ebri.\n1:19 Thirra dashnor\u00ebt e mi, por ata m\u00eb kan\u00eb mashtruar; prift\u00ebrinjt e mi dhe pleqt\u00eb e mi nxor\u00ebn frym\u00ebn e fundit n\u00eb qytet, nd\u00ebrsa k\u00ebrkonin ushqim p\u00ebr t\u00eb shp\u00ebtuar jet\u00ebn e tyre.\n1:20 Shiko, o Zot, un\u00eb jam n\u00eb ankth. Zorr\u00ebt e mia dridhen, zemra ime \u00ebsht\u00eb e tronditur brenda meje, sepse kam q\u00ebn\u00eb rebele e madhe. Jasht\u00eb shpata m\u00eb la pa bij, n\u00eb sht\u00ebpi \u00ebsht\u00eb si t\u00eb jet\u00eb vdekje.\n1:21 M\u00eb d\u00ebgjojn\u00eb q\u00eb psher\u00ebtij, askush nuk m\u00eb ngush\u00ebllon. T\u00ebr\u00eb armiqt\u00eb e mi e kan\u00eb m\u00ebsuar fatkeq\u00ebsin\u00eb time dhe jan\u00eb t\u00eb k\u00ebnaqur q\u00eb ti ke b\u00ebr\u00eb k\u00ebt\u00eb gj\u00eb. Ti do t\u00eb sjell\u00ebsh dit\u00ebn q\u00eb ke lajm\u00ebruar, dhe at\u00ebher\u00eb do t\u00eb jen\u00eb si un\u00eb.\n1:22 Le t\u00eb vij\u00eb para teje t\u00ebr\u00eb lig\u00ebsia e tyre, dhe trajtoi ashtu si m\u00eb ke trajtuar mua p\u00ebr shkak t\u00eb t\u00eb gjitha shkeljeve t\u00eb mia. Sepse t\u00eb shumta jan\u00eb psher\u00ebtimat e mia dhe zemra ime l\u00ebngon.\n2:1 Si b\u00ebhet q\u00eb n\u00eb zem\u00ebrimin e tij Zoti ka mbuluar me nj\u00eb re bij\u00ebn e Sionit? Ai ka hedhur nga qielli n\u00eb tok\u00eb lavdin\u00eb e Izraelit dhe nuk u kujtua p\u00ebr ndenj\u00ebsen e k\u00ebmb\u00ebve t\u00eb tij dit\u00ebn e zem\u00ebrimit t\u00eb tij.\n2:2 Zoti i ka shkat\u00ebrruar pa m\u00ebshir\u00eb t\u00eb gjitha banesat e Jakobit; n\u00eb zem\u00ebrimin e tij ka shembur fortesat e bij\u00ebs s\u00eb Jud\u00ebs, i ka hedhur p\u00ebr tok\u00eb duke p\u00ebrdhosur mbret\u00ebrin\u00eb dhe krer\u00ebt e saj.\n2:3 Me nj\u00eb zem\u00ebrim t\u00eb zjarrt\u00eb ka thyer t\u00ebr\u00eb fuqin\u00eb e Izraelit, ka t\u00ebrhequr t\u00eb djatht\u00ebn e tij p\u00ebrpara armikut, ka djegur n\u00eb mes t\u00eb Jakobit si nj\u00eb zjarr flak\u00ebrues q\u00eb gllab\u00ebron gjith\u00e7ka rreth e qark.\n2:4 Ka nderur harkun e tij si nj\u00eb armik, ka ngritur dor\u00ebn e djatht\u00eb si nj\u00eb kund\u00ebrshtar, ka shkat\u00ebrruar t\u00eb gjitha ato q\u00eb ishin t\u00eb k\u00ebndshme p\u00ebr syt\u00eb n\u00eb \u00e7adr\u00ebn e bij\u00ebs s\u00eb Sionit, e ka derdhur zem\u00ebrimin e tij si nj\u00eb zjarr.\n2:5 Zoti u b\u00eb si nj\u00eb armik; p\u00ebrpiu Izraelin, p\u00ebrpiu t\u00ebr\u00eb pallatet e tij, shkat\u00ebrroi fortesat e tij, shum\u00ebfishoi t\u00eb qarat dhe vajtimet tek e bija e Jud\u00ebs.\n2:6 Shkat\u00ebrroi tabernakullin e tij si nj\u00eb kop\u00ebsht, prishi vendin ku mblidhet kuvendi; Zoti b\u00ebri t\u00eb harrohen n\u00eb Sion festat solemne dhe t\u00eb shtunat dhe gjat\u00eb t\u00ebrbimit e t\u00eb zem\u00ebrimit t\u00eb tij hodhi posht\u00eb mbret\u00ebr dhe prift\u00ebrinj.\n2:7 Zoti braktisi altarin e tij, hodhi posht\u00eb shenjt\u00ebroren e tij, dor\u00ebzoi n\u00eb dor\u00eb t\u00eb armikut muret e fortesave t\u00eb tij; ata lartuan britma n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb e Zotit si n\u00eb nj\u00eb dit\u00eb feste solemne.\n2:8 Zoti vendosi t\u00eb shkat\u00ebrroj\u00eb muret e bij\u00ebs s\u00eb Sionit; vuri litarin, nuk ka hequr dor\u00eb nga shkat\u00ebrrimi; ka b\u00ebr\u00eb t\u00eb vajtojn\u00eb fortesa dhe mure; q\u00eb t\u00eb dyja l\u00ebngojn\u00eb.\n2:9 Portat e tij jan\u00eb fundosur n\u00eb dhe; ai ka prishur dhe ka cop\u00ebtuar shufrat e tyre; mbreti i tij dhe krer\u00ebt e tij ndodhen midis kombeve; nuk ka m\u00eb ligj, dhe profet\u00ebt e tij nuk marrin asnj\u00eb vegim nga Zoti.\n2:10 Pleqt\u00eb e bij\u00ebs s\u00eb Sionit ulen p\u00ebr tok\u00eb n\u00eb heshtje; kan\u00eb hedhur pluhur mbi kok\u00ebn e tyre, kan\u00eb ngjeshur trupin me thes; virgj\u00ebreshat e Jeruzalemit ulin deri n\u00eb tok\u00eb kok\u00ebn e tyre.\n2:11 Syt\u00eb e mi konsumohen nga t\u00eb qarat, zorr\u00ebt e mia drith\u00ebrohen, m\u00ebl\u00e7ia ime p\u00ebrhapet p\u00ebr tok\u00eb p\u00ebr shkak t\u00eb shkat\u00ebrrimit t\u00eb bij\u00ebs s\u00eb popullit tim, p\u00ebr lig\u00ebshtimin e f\u00ebmij\u00ebve dhe t\u00eb foshnjave n\u00eb gji n\u00eb sheshet e qytetit.\n2:12 Ata u k\u00ebrkonin n\u00ebnave t\u00eb tyre: \"Ku \u00ebsht\u00eb gruri dhe vera?\", nd\u00ebrsa po lig\u00ebshtoheshin si t\u00eb plagosur p\u00ebr vdekje n\u00eb sheshet e qytetit dhe jepnin shpirt n\u00eb prehrin e n\u00ebnave t\u00eb tyre.\n2:13 Si mund t\u00eb t\u00eb jap zem\u00ebr? N\u00eb \u00e7far\u00eb do t\u00eb t\u00eb ngjas, o bij\u00eb e Jeruzalemit? \u00c7far\u00eb gj\u00eb do t\u00eb krahasoj me ty q\u00eb t\u00eb t\u00eb ngush\u00eblloj, o bij\u00eb e virgj\u00ebr e Jeruzalemit? Sepse shkat\u00ebrrimi yt \u00ebsht\u00eb i madh si deti; kush mund t\u00eb t\u00eb sh\u00ebroj\u00eb?\n2:14 Profet\u00ebt e tu kan\u00eb pasur p\u00ebr ty vegime t\u00eb rreme dhe t\u00eb paarsyeshme; nuk kan\u00eb zbuluar lakuriq paudh\u00ebsin\u00eb t\u00ebnde q\u00eb t\u00eb largojn\u00eb rob\u00ebrin\u00eb prej teje; ata kan\u00eb shqiptuar p\u00ebr ty profeci t\u00eb rreme dhe mashtruese.\n2:15 T\u00ebr\u00eb kalimtar\u00ebt i rrahin duart kund\u00ebr teje; f\u00ebrsh\u00ebllejn\u00eb dhe tundin kok\u00ebn kund\u00ebr bij\u00ebs s\u00eb Jeruzalemit: \"Ky q\u00ebnka qyteti q\u00eb e quanin \"bukuri e p\u00ebrsosur\", \"g\u00ebzimi i t\u00ebr\u00eb tok\u00ebs\"?\".\n2:16 T\u00ebr\u00eb armiqt\u00eb e tu hapin goj\u00ebn kund\u00ebr teje; f\u00ebrsh\u00ebllejn\u00eb dhe k\u00ebrc\u00ebllijn\u00eb dh\u00ebmb\u00ebt, dhe thon\u00eb: \"E kemi g\u00eblltitur! Po, kjo \u00ebsht\u00eb dita q\u00eb prisnim; arrit\u00ebm ta shohim\".\n2:17 Zoti ka realizuar at\u00eb q\u00eb kishte menduar; ka mbajtur fjal\u00ebn q\u00eb kishte dekretuar n\u00eb dit\u00ebt e lashta. Ka shkat\u00ebrruar pa asnj\u00eb m\u00ebshir\u00eb, ka vepruar n\u00eb m\u00ebnyr\u00eb q\u00eb armiku t\u00eb g\u00ebzohet me ty, ka lavd\u00ebruar fuqin\u00eb e kund\u00ebrshtar\u00ebve t\u00eb tu.\n2:18 Zemra e tyre i b\u00ebrtet Zotit: \"O mure t\u00eb bij\u00ebs s\u00eb Sionit, b\u00ebni q\u00eb t\u00eb derdhen lot\u00ebt si nj\u00eb p\u00ebrrua dit\u00ebn e nat\u00ebn. Mos i jepni qet\u00ebsi vetes, mos pa\u00e7in \u00e7lodhje bebet e syve tuaj.\n2:19 \u00c7ohuni, b\u00ebrtisni nat\u00ebn, n\u00eb fillim t\u00eb \u00e7do vigjiljeje. Derdhni si uj\u00eb zemr\u00ebn tuaj p\u00ebrpara fytyr\u00ebs s\u00eb Zotit. Ngrini duart n\u00eb drejtim t\u00eb tij p\u00ebr jet\u00ebn e f\u00ebmij\u00ebve tuaj, q\u00eb mpaken nga uria n\u00eb hyrje t\u00eb t\u00eb gjitha rrug\u00ebve\".\n2:20 \"Shiko, o Zot, dhe shqyrto. Cilin ke trajtuar n\u00eb k\u00ebt\u00eb m\u00ebnyr\u00eb? A duhet t\u00eb hanin grat\u00eb frytin e barkut t\u00eb tyre, f\u00ebmij\u00ebt q\u00eb p\u00ebrk\u00ebdhelnin? A duhet t\u00eb vriteshin prifti dhe profeti n\u00eb shenjt\u00ebroren e tij?\n2:21 T\u00eb vegj\u00eblit dhe pleqt\u00eb dergjen p\u00ebr tok\u00eb n\u00ebp\u00ebr rrug\u00eb; virgj\u00ebreshat e mia dhe t\u00eb rinjt\u00eb e mi kan\u00eb r\u00ebn\u00eb nga shpata; ti i ke vrar\u00eb dit\u00ebn e z\u00ebm\u00ebrimit t\u00ebnd, i ke masakruar pa m\u00ebshir\u00eb.\n2:22 Ti ke mbledhur si p\u00ebr nj\u00eb dit\u00eb feste tmerret q\u00eb m\u00eb rrethojn\u00eb nga \u00e7do an\u00eb. N\u00eb dit\u00ebn e zem\u00ebrimit t\u00eb Zotit nuk pati as ikanak as t\u00eb mbetur. Ata q\u00eb kisha ushqyer me gji dhe q\u00eb kisha rritur, i shfarosi armiku im\".\n3:1 Un\u00eb jam njeriu q\u00eb pa hidh\u00ebrimin n\u00ebn thupr\u00ebn e t\u00ebrbimit t\u00eb tij.\n3:2 Ai m\u00eb ka udh\u00ebhequr dhe m\u00eb ka b\u00ebr\u00eb t\u00eb eci n\u00ebp\u00ebr terr dhe jo n\u00eb drit\u00eb.\n3:3 Po, kund\u00ebr meje ai ka kthyer disa her\u00eb dor\u00ebn e tij t\u00ebr\u00eb dit\u00ebn.\n3:4 Ai ka konsumuar mishin tim dhe l\u00ebkur\u00ebn time, ka coptuar kockat e mia.\n3:5 Ka nd\u00ebrtuar fortesa kund\u00ebr meje, m\u00eb ka rrethuar me hidh\u00ebrim dhe me ankth.\n3:6 Ka b\u00ebr\u00eb q\u00eb un\u00eb t\u00eb banoj n\u00eb vende plot err\u00ebsir\u00eb, ashtu si t\u00eb vdekurit prej shum\u00eb kohe.\n3:7 M\u00eb ka nd\u00ebrtuar nj\u00eb mur rreth e qark, me q\u00ebllim q\u00eb un\u00eb t\u00eb mos dal; e ka b\u00ebr\u00eb t\u00eb r\u00ebnd\u00eb zinxhirin tim.\n3:8 Edhe kur b\u00ebrtas dhe k\u00ebrkoj ndihm\u00eb me z\u00eb t\u00eb lart\u00eb, ai nuk pranon t\u00eb d\u00ebgjoj\u00eb lutjen time.\n3:9 Ai i ka mbyllur rrug\u00ebt e mia me gur\u00eb t\u00eb prer\u00eb, i ka b\u00ebr\u00eb shtigjet e mia plot me prita.\n3:10 Ai ka qen\u00eb p\u00ebr mua si nj\u00eb ari n\u00eb prit\u00eb, si nj\u00eb luan n\u00eb vende t\u00eb fshehta.\n3:11 Ka devijuar rrug\u00ebt e mia, m\u00eb ka coptuar dhe m\u00eb ka d\u00ebshp\u00ebruar.\n3:12 Ka nderur harkun e tij dhe m\u00eb ka b\u00ebr\u00eb objekt t\u00eb shigjetave t\u00eb tij.\n3:13 Ka b\u00ebr\u00eb t\u00eb dep\u00ebrtojn\u00eb n\u00eb zemr\u00ebn time shigjetat e kukur\u00ebs s\u00eb tij.\n3:14 Jam b\u00ebr\u00eb tallja e t\u00ebr\u00eb popullit tim, k\u00ebnga e tij e t\u00ebr\u00eb dit\u00ebs.\n3:15 M\u00eb ka ngopur me hidh\u00ebrim, m\u00eb ka b\u00ebr\u00eb t\u00eb pij pelin.\n3:16 M\u00eb ka coptuar dh\u00ebmb\u00ebt me zall, m\u00eb ka mbuluar me hi.\n3:17 Ke larguar shpirtin tim nga paqja, kam harruar mir\u00ebq\u00ebnien.\n3:18 Kam th\u00ebn\u00eb: \"\u00c9sht\u00eb zhdukur besimi im dhe shpresa ime tek Zoti\".\n3:19 Kujtohu p\u00ebr pik\u00ebllimin dhe p\u00ebr endjen time, p\u00ebr pelinin dhe hidh\u00ebrimin.\n3:20 Shpirti im kujtohet gjithnj\u00eb p\u00ebr k\u00ebt\u00eb dhe \u00ebsht\u00eb i rr\u00ebzuar brenda meje.\n3:21 K\u00ebt\u00eb dua ta sjell n\u00eb m\u00ebndje dhe prandaj dua t\u00eb shpresoj.\n3:22 \u00c9sht\u00eb nj\u00eb hir i Zotit q\u00eb nuk jemi shkat\u00ebrruar plot\u00ebsisht, sepse m\u00ebshirat e tij nuk jan\u00eb mbaruar plot\u00ebsisht.\n3:23 P\u00ebrt\u00ebriten \u00e7do m\u00ebngjes; e madhe \u00ebsht\u00eb besnikeria jote.\n3:24 \"Zoti \u00ebsht\u00eb pjesa ime\", thot\u00eb shpirti im, \"prandaj do t\u00eb kem shpres\u00eb tek ai.\n3:25 Zoti \u00ebsht\u00eb i mir\u00eb me ata q\u00eb kan\u00eb shpres\u00eb tek ai, me shpirtin q\u00eb e k\u00ebrkon.\n3:26 Gj\u00eb e mir\u00eb \u00ebsht\u00eb t\u00eb pres\u00ebsh n\u00eb heshtje shp\u00ebtimin e Zotit.\n3:27 Gj\u00eb e mir\u00eb \u00ebsht\u00eb p\u00ebr njeriun t\u00eb mbaj\u00eb zgjedh\u00ebn n\u00eb rinin\u00eb e tij.\n3:28 Le t\u00eb ulet i vetmuar dhe t\u00eb q\u00ebndroj\u00eb n\u00eb heshtje kur Per\u00ebndia ia imponon.\n3:29 Le ta v\u00ebr\u00eb goj\u00ebn e tij n\u00eb pluhur, ndofta ka ende shpres\u00eb.\n3:30 Le ti jap\u00eb faqen atij q\u00eb e godet, t\u00eb ngopet me fyerje.\n3:31 Sepse Zoti nuk hedh posht\u00eb p\u00ebr gjithnj\u00eb;\n3:32 por, n\u00eb rast se t\u00eb hidh\u00ebron, do ti vij\u00eb keq sipas shumic\u00ebs s\u00eb zem\u00ebrmir\u00ebsive t\u00eb tij,\n3:33 sepse nuk e b\u00ebn me k\u00ebnaq\u00ebsi posht\u00ebrimin dhe hidh\u00ebrimin e bijve t\u00eb njer\u00ebzve.\n3:34 Kur dikush shtyp n\u00ebn k\u00ebmb\u00ebt e tij t\u00ebr\u00eb rob\u00ebrit e dheut,\n3:35 kur dikush shtr\u00ebmb\u00ebron t\u00eb drejt\u00ebn e nj\u00eb njeriu n\u00eb prani t\u00eb M\u00eb t\u00eb Lartit,\n3:36 kur dikujt i b\u00ebhet nj\u00eb padrejt\u00ebsi n\u00eb \u00e7\u00ebshtjen e tij, a nuk e shikon Zoti?\n3:37 Vall\u00eb kush thot\u00eb di\u00e7ka q\u00eb m\u00eb pas realizohet, n\u00eb rast se Zoti nuk e ka urdh\u00ebruar?\n3:38 E keqja dhe e mira a nuk vijn\u00eb vall\u00eb nga goja e M\u00eb t\u00eb Lartit?\n3:39 Pse vall\u00eb ankohet nj\u00eb njeri i gjall\u00eb, nj\u00eb njeri p\u00ebr nd\u00ebshkimin e m\u00ebkateve t\u00eb tij?\n3:40 Le t\u00eb shqyrtojm\u00eb rrug\u00ebt tona, t'i hetojm\u00eb dhe t\u00eb kthehemi tek Zoti.\n3:41 Le t\u00eb ngrem\u00eb lart zemrat tona dhe duart tona n\u00eb drejtim t\u00eb Per\u00ebndis\u00eb t\u00eb qiejve.\n3:42 Ne kemi kryer m\u00ebkate, kemi q\u00ebn\u00eb rebel\u00eb dhe ti nuk na ke falur.\n3:43 Je mb\u00ebshtjell\u00eb n\u00eb z\u00ebm\u00ebrimin t\u00ebnd dhe na ke ndjekur, na ke vrar\u00eb pa m\u00ebshir\u00eb.\n3:44 Ti je mb\u00ebshtjell\u00eb n\u00eb nj\u00eb re, n\u00eb m\u00ebnyr\u00eb q\u00eb asnj\u00eb lutje t\u00eb mos kalonte dot.\n3:45 Na ke b\u00ebr\u00eb plehra dhe mbeturina n\u00eb mes t\u00eb popujve.\n3:46 T\u00ebr\u00eb armiqt\u00eb tan\u00eb kan\u00eb hapur goj\u00ebn kund\u00ebr nesh.\n3:47 Na ka r\u00ebn\u00eb mbi trup tmerri, laku, d\u00ebshp\u00ebrimi i thell\u00eb dhe shkat\u00ebrrimi.\n3:48 Rr\u00ebke uji rrjedhin nga syt\u00eb e mi p\u00ebr shkat\u00ebrrimin e bij\u00ebs s\u00eb popullit tim.\n3:49 Syri im derdh lot pa pushim, pa nd\u00ebrprerje,\n3:50 deri sa Zoti t\u00eb mos v\u00ebshtroj\u00eb nga qielli dhe t\u00eb mos shikoj\u00eb.\n3:51 Syri im i sjell dhembje shpirtit tim p\u00ebr t\u00eb gjitha bijat e qytetit tim.\n3:52 Ata q\u00eb m\u00eb urrejn\u00eb pa shkak m\u00eb kan\u00eb gjuajtur si t\u00eb isha zog.\n3:53 Kan\u00eb shkat\u00ebrruar jet\u00ebn time n\u00eb grop\u00eb, m\u00eb kan\u00eb hedhur gur\u00eb.\n3:54 Ujrat rrjedhin mbi kok\u00ebn time, un\u00eb thoja: \"Ka marr\u00eb fund p\u00ebr mua\".\n3:55 P\u00ebrmenda emrin t\u00ebnd, o Zot, nga thell\u00ebsia e grop\u00ebs.\n3:56 Ti e d\u00ebgjove z\u00ebrin tim; mos ia fshih veshin t\u00ebnd psher\u00ebtim\u00ebs sime, thirrjes time p\u00ebr ndihm\u00eb.\n3:57 Kur t\u00eb kam thirrur ti je afruar; ke th\u00ebn\u00eb: \"Mos ki frik\u00eb!\"\n3:58 O Zot ti ke mbrojtur \u00e7\u00ebshtjen e shpirtit tim, ti ke \u00e7liruar jet\u00ebn time.\n3:59 O Zot, ti ke par\u00eb d\u00ebmin q\u00eb kam p\u00ebsuar, prandaj mbro \u00e7\u00ebshtjen time!\n3:60 Ti ke par\u00eb t\u00ebr\u00eb frym\u00ebn e tyre t\u00eb hakmarrjes, intrigat e tyre kund\u00ebr meje.\n3:61 Ti ke d\u00ebgjuar fyerjet e tyre, o Zot, t\u00ebr\u00eb intrigat e tyre kund\u00ebr meje,\n3:62 fjalimet e tyre q\u00eb ngrihen kund\u00ebr meje, at\u00eb q\u00eb mendojn\u00eb kund\u00ebr meje t\u00ebr\u00eb dit\u00ebn.\n3:63 V\u00ebr re kur ulen dhe kur ngrihen, un\u00eb jam k\u00ebnga e tyre.\n3:64 Shp\u00ebrbleji, o Zot, sipas vepr\u00ebs s\u00eb duarve t\u00eb tyre.\n3:65 B\u00ebji zem\u00ebrgur, mallkimi yt qoft\u00eb mbi ta.\n3:66 Ndiqi n\u00eb zem\u00ebrimin t\u00ebnd dhe shkat\u00ebrroi posht\u00eb qiejve t\u00eb Zotit.\n4:1 Si u nxi ari, si u prish ari m\u00eb i mir\u00eb! Gur\u00ebt e shenjt\u00ebrores u shp\u00ebrndan\u00eb n\u00eb hyrje t\u00eb t\u00eb gjitha rrug\u00ebve.\n4:2 Bijt\u00eb e \u00e7muar t\u00eb Sionit q\u00eb \u00e7moheshin si ar i kulluar, vall\u00eb si u konsideruan si en\u00eb prej balte, si pun\u00eb e kryer nga duart e po\u00e7arit?\n4:3 Edhe \u00e7akejt\u00eb japin gjirin p\u00ebr t\u00eb ushqyer t\u00eb vegj\u00eblit e tyre, por bija e popullit tim \u00ebsht\u00eb b\u00ebr\u00eb mizore si struc\u00ebt e shkret\u00ebtir\u00ebs.\n4:4 Gjuha e foshnj\u00ebs n\u00eb gji ngjitet, n\u00eb qiellz\u00ebn e tij nga etja; f\u00ebmij\u00ebt k\u00ebrkojn\u00eb buk\u00eb, por nuk ka njeri q\u00eb t'ua jap\u00eb atyre.\n4:5 Ata q\u00eb hanin ushqime t\u00eb shijshme l\u00ebngojn\u00eb n\u00ebp\u00ebr rrug\u00eb; ata q\u00eb ishin rritur n\u00eb purpur p\u00ebrqafojn\u00eb pleh\u00ebrishten.\n4:6 Nd\u00ebshkimi i paudh\u00ebsis\u00eb t\u00eb vajz\u00ebs s\u00eb popullit tim \u00ebsht\u00eb m\u00eb i madh se nd\u00ebshkimi i m\u00ebkatit t\u00eb Sodom\u00ebs, q\u00eb u shkat\u00ebrrua n\u00eb nj\u00eb \u00e7ast, pa nd\u00ebrhyrjen e dor\u00ebs s\u00eb njeriut kund\u00ebr saj.\n4:7 Princat e saj ishin m\u00eb t\u00eb shk\u00eblqyesh\u00ebm se bora, m\u00eb t\u00eb bardh\u00eb se qum\u00ebshti; e kishin trupin m\u00eb t\u00eb kuq se koralet, fytyra e tyre ishte si nj\u00eb safir.\n4:8 Tani pamja e tyre \u00ebsht\u00eb m\u00eb e zez\u00eb se terri; nuk njihen dot m\u00eb n\u00ebp\u00ebr rrug\u00eb; l\u00ebkura e tyre bashkohet me kockat e tyre, \u00ebsht\u00eb thar\u00eb, \u00ebsht\u00eb b\u00ebr\u00eb si dru.\n4:9 T\u00eb vrar\u00ebt nga shpata jan\u00eb m\u00eb mir\u00eb se ata q\u00eb vdesin nga uria, sepse k\u00ebta t\u00eb fundit mbarojn\u00eb t\u00eb rraskapitur nga mungesa e prodhimeve t\u00eb fush\u00ebs.\n4:10 Duart e grave t\u00eb m\u00ebshir\u00ebshme kan\u00eb pjekur vet\u00eb f\u00ebmij\u00ebt e tyre, t\u00eb cil\u00ebt u kan\u00eb sh\u00ebrbyer si ushqim, n\u00eb shkat\u00ebrrimin e bij\u00ebs s\u00eb popullit tim.\n4:11 Zoti i dha fund t\u00ebrbimit t\u00eb tij, ka derdhur zem\u00ebrimin e tij t\u00eb zjarrt\u00eb, ka ndezur n\u00eb Sion nj\u00eb zjarr, q\u00eb ka gllab\u00ebruar themelet e tij.\n4:12 Mbret\u00ebrit e dheut dhe t\u00ebr\u00eb banor\u00ebt e bot\u00ebs nuk do t\u00eb kishin besuar kurr\u00eb q\u00eb kund\u00ebrshtari dhe armiku do t\u00eb hynin n\u00eb portat e Jeruzalemit.\n4:13 Por kjo ndodhi p\u00ebr shkak t\u00eb m\u00ebkateve t\u00eb profet\u00ebve t\u00eb tij dhe p\u00ebr shkak t\u00eb paudh\u00ebsive t\u00eb prift\u00ebrinjve t\u00eb tij, q\u00eb kan\u00eb derdhur n\u00eb mes t\u00eb saj gjakun e njer\u00ebzve t\u00eb drejt\u00eb.\n4:14 Ata endeshin si t\u00eb verb\u00ebr n\u00ebp\u00ebr rrug\u00eb, t\u00eb ndotur me gjak, n\u00eb m\u00ebnyr\u00eb q\u00eb askush nuk mund t\u00eb prekte veshjet e tyre.\n4:15 Sapo dukeshin njer\u00ebzit b\u00ebrtisnin: \"Largohuni, nj\u00eb i papast\u00ebr! Largohuni, largohuni mos e prekni!\". Kur iknin dhe shkonin duke u endur midis kombeve thonin: \"Nuk do t\u00eb mund t\u00eb rrijn\u00eb m\u00eb k\u00ebtu\".\n4:16 Fytyra e Zotit i ka shp\u00ebrndar\u00eb, nuk do t\u00eb kthej\u00eb mbi ta shikimin e tij; nuk kan\u00eb pasur respekt p\u00ebr prift\u00ebrinjt\u00eb dhe as kan\u00eb treguar dhembshuri p\u00ebr pleqt\u00eb.\n4:17 P\u00ebrve\u00e7 k\u00ebsaj syt\u00eb tona konsumoheshin n\u00eb pritjen e nj\u00eb ndihme t\u00eb kot\u00eb. Nga vendi yn\u00eb i v\u00ebzhgimit prisnim m\u00eb kot nj\u00eb komb q\u00eb nuk mund t\u00eb na shp\u00ebtonte.\n4:18 Na gjuanin n\u00eb \u00e7do hap, duke na penguar t\u00eb ecnim n\u00ebp\u00ebr sheshet tona. Fundi yn\u00eb \u00ebsht\u00eb i af\u00ebrt, dit\u00ebt tona jan\u00eb plot\u00ebsuar, fundi yn\u00eb ka mb\u00ebrritur.\n4:19 P\u00ebrndjek\u00ebsit tan\u00eb kan\u00eb qen\u00eb m\u00eb t\u00eb shpejt\u00eb se shqiponjat e qiellit, na kan\u00eb ndjekur n\u00eb malet, na kan\u00eb ngritur prita n\u00eb shkret\u00ebtir\u00eb.\n4:20 Fryma e flegrave tona, i vajosuri i Zotit \u00ebsht\u00eb marr\u00eb n\u00eb gropat e tyre, ai p\u00ebr t\u00eb cilin thoshim: \"N\u00eb hijen e tij do t\u00eb jemi midis kombeve\".\n4:21 G\u00ebzohu dhe k\u00ebnaqu, o bij\u00eb e Edomit, q\u00eb banon n\u00eb vendin e Utsit. Edhe ty do t\u00eb t\u00eb vij\u00eb kupa; do t\u00eb dehesh dhe do t\u00eb zbulosh lakuriq\u00ebsin\u00eb t\u00ebnde.\n4:22 Nd\u00ebshkimi i paudh\u00ebsis\u00eb sate u krye, o bij\u00eb e Sionit. Ai nuk do t\u00eb t\u00eb \u00e7oj\u00eb m\u00eb n\u00eb rob\u00ebri; por do t\u00eb nd\u00ebshkoj\u00eb paudh\u00ebsin\u00eb t\u00ebnde, o bij\u00eb e Edomit, do t\u00eb nxjerr\u00eb n\u00eb shesh m\u00ebkatet e tua.\n5:1 Kujto, o Zot, at\u00eb q\u00eb na ka ndodhur, shiko dhe v\u00ebr re turpin ton\u00eb.\n5:2 Trash\u00ebgimia jon\u00eb u ka kaluar t\u00eb huajve, sht\u00ebpit\u00eb tona njer\u00ebzve q\u00eb nuk jan\u00eb tan\u00ebt.\n5:3 Ne u b\u00ebm\u00eb jetim\u00eb, pa et\u00ebr, n\u00ebnat tona jan\u00eb si t\u00eb veja.\n5:4 Duhet t\u00eb paguajm\u00eb p\u00ebr uj\u00ebt q\u00eb pim\u00eb, drut\u00eb tona i kemi vet\u00ebm me pages\u00eb.\n5:5 Na ndjekin me nj\u00eb zgjedh\u00eb mbi qaf\u00eb, jemi t\u00eb rraskapitur dhe nuk kemi fare pushim.\n5:6 I kemi shtrir\u00eb dor\u00ebn Egjiptit dhe Asiris\u00eb p\u00ebr t'u ngopur me buk\u00eb.\n5:7 Et\u00ebrit tan\u00eb kan\u00eb m\u00ebkatuar dhe nuk jan\u00eb m\u00eb, dhe ne mbajm\u00eb nd\u00ebshkimin p\u00ebr paudh\u00ebsit\u00eb e tyre.\n5:8 Skllev\u00ebrit sundojn\u00eb mbi ne, askush nuk mund t\u00eb na \u00e7liroj\u00eb nga duart e tyre.\n5:9 E nxjerrim buk\u00ebn duke rrezikuar jet\u00ebn ton\u00eb, p\u00ebrpara shpat\u00ebs s\u00eb shkret\u00ebtir\u00ebs.\n5:10 L\u00ebkura jon\u00eb \u00ebsht\u00eb ngrohur si n\u00eb nj\u00eb furr\u00eb p\u00ebr shkak t\u00eb val\u00ebs s\u00eb uris\u00eb.\n5:11 Kan\u00eb dhunuar grat\u00eb n\u00eb Sion, virgj\u00ebreshat n\u00eb qytetet e Jud\u00ebs.\n5:12 Krer\u00ebt jan\u00eb varur nga duart e tyre, personi i pleq\u00ebve nuk \u00ebsht\u00eb respektuar.\n5:13 T\u00eb rinjt\u00eb i vun\u00eb t\u00eb bluajn\u00eb, t\u00eb vegj\u00eblit u rr\u00ebzuan n\u00ebn barr\u00ebn e druve.\n5:14 Pleqt\u00eb nuk mblidhen m\u00eb te porta, t\u00eb rinjt\u00eb nuk u bien m\u00eb veglave t\u00eb tyre.\n5:15 G\u00ebzimi i zemrave tona \u00ebsht\u00eb pak\u00ebsuar, vallja jon\u00eb \u00ebsht\u00eb shnd\u00ebrruar n\u00eb zi.\n5:16 Kurora ka r\u00ebn\u00eb nga koka jon\u00eb; mjer\u00eb ne, sepse kemi m\u00ebkatuar!\n5:17 Prandaj u s\u00ebmur zemra jon\u00eb, p\u00ebr k\u00ebto gj\u00ebra na jan\u00eb err\u00ebsuar syt\u00eb:\n5:18 p\u00ebr malin e Sionit q\u00eb \u00ebsht\u00eb i shkretuar dhe n\u00eb t\u00eb cilin sillen dhelprat.\n5:19 Por ti, o Zot, mbetesh p\u00ebr jet\u00eb, dhe froni yt brez pas brezi.\n5:20 Pse do t\u00eb na harroje p\u00ebr jet\u00eb dhe do t\u00eb na braktisje p\u00ebr nj\u00eb koh\u00eb t\u00eb gjat\u00eb?\n5:21 Na b\u00ebj q\u00eb t\u00eb rikthehemi te ti, o Zot, dhe ne do t\u00eb kthehemi; rivendos dit\u00ebt tona si n\u00eb t\u00eb kaluar\u00ebn.\n5:22 Mos vall\u00eb na hodhe posht\u00eb fare apo je zem\u00ebruar me t\u00eb madhe kund\u00ebr nesh?","title":"Albanian Bible: Lamentations","type":"page"}
