{"collection":"Bible & Christianity","html_url":"https://unchartedknowledge.5gfusion.net/browse/bib/wb/alb/luk.htm","path":"bib/wb/alb/luk.htm","source_url":"https://sacred-texts.com/bib/wb/alb/luk.htm","text":"1:1 Mbasi shum\u00eb vet\u00eb nd\u00ebrmor\u00ebn t\u00eb renditin tregimin e ngjarjeve q\u00eb ndodh\u00ebn n\u00eb mesin ton\u00eb,\n1:2 ashtu si na i p\u00ebrcoll\u00ebn ata q\u00eb ishin b\u00ebr\u00eb nga fillimi d\u00ebshmitar\u00eb okular\u00eb dhe sh\u00ebrbyes t\u00eb fjal\u00ebs,\n1:3 m'u duk e mir\u00eb edhe mua, pasi i hetova t\u00eb gjitha gj\u00ebrat me kujdes q\u00eb nga fillimi, t\u00eb t'i shkruaj sipas radh\u00ebs, fort i nderuari Teofil,\n1:4 q\u00eb ti t\u00eb njoh\u00ebsh v\u00ebrtet\u00ebsin\u00eb e gj\u00ebrave q\u00eb t\u00eb kan\u00eb m\u00ebsuar.\n1:5 N\u00eb dit\u00ebn e Herodit, mbretit t\u00eb Judes\u00eb, ishte nj\u00eb prift me em\u00ebr Zakaria, nga rendi i Abias; gruaja e tij ishte pasardh\u00ebse e Aaronit dhe quhej Elizabet\u00eb.\n1:6 Q\u00eb t\u00eb dy ishin t\u00eb drejt\u00eb n\u00eb syt\u00eb e Per\u00ebndis\u00eb, duke ecur pa t\u00eb met\u00eb n\u00eb t\u00eb gjitha urdh\u00ebrimet dhe ligjet e Zotit.\n1:7 Por nuk kishin f\u00ebmij\u00eb, sepse Elizabeta ishte shterpe, dhe t\u00eb dy ishin t\u00eb kaluar n\u00eb mosh\u00eb.\n1:8 Ndodhi q\u00eb, kur Zakaria po ushtronte detyr\u00ebn e tij prift\u00ebrore para Per\u00ebndis\u00eb sipas rregullit t\u00eb rendit t\u00eb vet,\n1:9 sipas zakonit t\u00eb sh\u00ebrbes\u00ebs prift\u00ebrore, i ra shorti t\u00eb hyj\u00eb n\u00eb tempullin e Zotit p\u00ebr t\u00eb djegur temjanin.\n1:10 Nd\u00ebrkaq mbar\u00eb turma e popullit rrinte jasht\u00eb e lutej, n\u00eb or\u00ebn e temjanit.\n1:11 At\u00ebher\u00eb nj\u00eb eng\u00ebll i Zotit iu shfaq duke q\u00ebndruar n\u00eb k\u00ebmb\u00eb n\u00eb t\u00eb djatht\u00ebn e altarit t\u00eb temjanit.\n1:12 Zakaria, kur e pa, u trondit dhe e zuri frika.\n1:13 Por engj\u00eblli i tha: ''Mos u tremb, Zakaria, sepse lutja jote u plot\u00ebsua dhe gruaja jote Elizabeta do t\u00eb lind\u00eb nj\u00eb djal\u00eb, t\u00eb cilit do t'ia v\u00ebsh emrin Gjon.\n1:14 Dhe ai do t\u00eb jet\u00eb p\u00ebr ty shkak g\u00ebzimi dhe hareje, dhe shum\u00eb vet\u00eb do t\u00eb g\u00ebzohen p\u00ebr lindjen e tij.\n1:15 Sepse ai do t\u00eb jet\u00eb i madh p\u00ebrpara Zotit; nuk do t\u00eb pij\u00eb as ver\u00eb as pije deh\u00ebse dhe do t\u00eb jet\u00eb i p\u00ebrplot\u00eb me Frym\u00ebn e Shenjt\u00eb q\u00eb n\u00eb barkun e s'\u00ebm\u00ebs.\n1:16 Dhe do t'i kthej\u00eb shum\u00eb prej bijve t\u00eb Izraelit te Zoti, Per\u00ebndia i tyre.\n1:17 Dhe do t\u00eb shkoj\u00eb p\u00ebrpara tij n\u00eb frym\u00eb dhe pushtet t\u00eb Elias, p\u00ebr t'i kthyer zemrat e prind\u00ebrve te f\u00ebmij\u00ebt dhe rebel\u00ebt n\u00eb urtin\u00eb e t\u00eb drejt\u00ebve, p\u00ebr t'ia b\u00ebr\u00eb gati Zotit nj\u00eb popull t\u00eb p\u00ebrgatitur mir\u00eb''.\n1:18 Dhe Zakaria i tha engj\u00ebllit: ''Nga se do ta njoh k\u00ebt\u00eb? Sepse un\u00eb jam plak dhe gruaja ime \u00ebsht\u00eb e kaluar n\u00eb mosh\u00eb''.\n1:19 Dhe engj\u00eblli, duke iu p\u00ebrgjigjur, i tha: ''Un\u00eb jam Gabrieli q\u00eb rri n\u00eb prani t\u00eb Per\u00ebndis\u00eb, dhe m\u00eb kan\u00eb d\u00ebrguar q\u00eb t\u00eb flas me ty dhe t\u00eb t\u00eb njoftoj k\u00ebto lajme t\u00eb mira.\n1:20 Dhe ja, ti do t\u00eb jesh i pagoj\u00eb dhe nuk do t\u00eb mund t\u00eb flas\u00ebsh deri n\u00eb at\u00eb dit\u00eb kur do t\u00eb ndodhin k\u00ebto gj\u00ebra, sepse nuk u ke besuar fjal\u00ebve t\u00eb mia, t\u00eb cilat do t\u00eb p\u00ebrmbushen n\u00eb koh\u00ebn e tyre''.\n1:21 Nd\u00ebrkaq populli po priste Zakarian dhe \u00e7uditej q\u00eb ai po vonohej aq shum\u00eb brenda tempullit.\n1:22 Por, kur doli, nuk mundi t'u flas\u00eb atyre; at\u00ebher\u00eb ata e kuptuan se ai kishte pasur nj\u00eb vegim n\u00eb tempull; ai u b\u00ebnte shenja atyre, por mbeti i pagoj\u00eb.\n1:23 Dhe ndodhi q\u00eb, kur u plot\u00ebsuan dit\u00ebt e sh\u00ebrbes\u00ebs s\u00eb tij, ai u kthye n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb e vet.\n1:24 Dhe, pas atyre dit\u00ebve Elizabeta, gruaja e tij, u ngjiz; dhe u fsheh pes\u00eb muaj dhe thoshte:\n1:25 ''Ja \u00e7'm\u00eb b\u00ebri Zoti, n\u00eb ato dit\u00eb kur e ktheu v\u00ebshtrimin e tij mbi mua p\u00ebr t\u00eb m\u00eb hequr turpin p\u00ebrpara njer\u00ebzve''.\n1:26 N\u00eb muajin e gjasht\u00eb, engj\u00eblli Gabriel u d\u00ebrgua nga Per\u00ebndia n\u00eb nj\u00eb qytet t\u00eb Galiles\u00eb, q\u00eb quhej Nazaret,\n1:27 te nj\u00eb e virgj\u00ebr, q\u00eb ishte e fejuar me nj\u00eb njeri q\u00eb quhej Jozef, nga sht\u00ebpia e Davidit; dhe emri i virgj\u00ebresh\u00ebs ishte Maria.\n1:28 Dhe eng\u00eblli hyri te ajo dhe tha: ''Tungjatjeta, o hirplote, Zoti \u00ebsht\u00eb me ty; ti je e bekuar nd\u00ebr grat\u00eb''.\n1:29 Por kur e pa at\u00eb, ajo mbeti e shqet\u00ebsuar nga fjal\u00ebt e tij, dhe pyeste vetveten \u00e7far\u00eb kuptimi mund t\u00eb kishte nj\u00eb p\u00ebrsh\u00ebndetje e till\u00eb.\n1:30 Dhe engj\u00eblli i tha: ''Mos ki frik\u00eb, Mari, sepse ke gjetur hir para Per\u00ebndis\u00eb.\n1:31 Dhe ja, ti do t\u00eb mbetesh shtatz\u00ebn\u00eb dhe do t\u00eb lind\u00ebsh nj\u00eb djal\u00eb, dhe do t'ia vesh emrin Jezus.\n1:32 Ai do t\u00eb jet\u00eb i madh dhe do t\u00eb quhet Biri i Shum\u00eb t\u00eb Lartit; dhe Zoti Per\u00ebndi do t'i jap\u00eb fronin e Davidit, atit t\u00eb tij;\n1:33 dhe do t\u00eb mbret\u00ebroj\u00eb mbi sht\u00ebpin\u00eb e Jakobit p\u00ebrjet\u00eb, dhe mbret\u00ebria e tij nuk do t\u00eb ket\u00eb kurr\u00eb t\u00eb sosur''.\n1:34 Dhe Maria i tha engj\u00ebllit: ''Si do t\u00eb ndodh\u00eb kjo, p\u00ebrderisa un\u00eb nuk njoh burr\u00eb?''.\n1:35 Dhe engj\u00eblli duke u p\u00ebrgjigjur, i tha: ''Fryma e Shenjt\u00eb do t\u00eb vij\u00eb mbi ty dhe pushteti i Shum\u00eb t\u00eb Lartit do t\u00eb t\u00eb mbuloj\u00eb me hijen e vet; prandaj i shenjti q\u00eb do t\u00eb lind\u00eb prej teje do t\u00eb quhet Bir i Per\u00ebndis\u00eb.\n1:36 Dhe ja, Elizabeta, e af\u00ebrmja jote, edhe ajo, n\u00eb pleq\u00ebrin\u00eb e saj, mbeti shtatz\u00ebn\u00eb me nj\u00eb djal\u00eb; dhe ky \u00ebsht\u00eb muaji i gjasht\u00eb p\u00ebr t\u00eb, q\u00eb e quanin shterp\u00eb,\n1:37 sepse me Per\u00ebndin\u00eb asgj\u00eb s'\u00ebsht\u00eb e pamundshme''.\n1:38 At\u00ebher\u00eb Maria tha: ''Ja sh\u00ebrb\u00ebtorja e Zotit; le t\u00eb m\u00eb ndodh\u00eb sipas fjal\u00ebs sate''. Dhe engj\u00eblli u largua prej saj.\n1:39 Dhe n\u00eb ato dit\u00eb Maria u ngrit dhe shkoi me nxitim n\u00eb krahin\u00ebn malore, n\u00eb nj\u00eb qytet t\u00eb Judes\u00eb,\n1:40 dhe hyri n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb e Zakarias e p\u00ebrsh\u00ebndeti Elizabet\u00ebn.\n1:41 Dhe ndodhi q\u00eb, sapo Elizabeta d\u00ebgjoi p\u00ebrsh\u00ebndetjen e Maries, f\u00ebmija i k\u00ebrceu n\u00eb bark, dhe Elizabeta u mbush me Frym\u00ebn e Shenjt\u00eb,\n1:42 dhe th\u00ebrriti me z\u00eb t\u00eb lart\u00eb, duke th\u00ebn\u00eb: ''Ti je e bekuar nd\u00ebr grat\u00eb dhe i bekuar \u00ebsht\u00eb fryti i barkut t\u00ebnd.\n1:43 Dhe p\u00ebrse po m\u00eb ndodh kjo, q\u00eb n\u00ebna e Zotit tim t\u00eb vij\u00eb tek un\u00eb?\n1:44 Sepse, ja, sapo arriti n\u00eb vesh\u00ebt e mi z\u00ebri i p\u00ebrsh\u00ebndetjes sate, f\u00ebmija nga g\u00ebzimi k\u00ebrceu n\u00eb barkun tim.\n1:45 Tani, e lumur \u00ebsht\u00eb ajo q\u00eb besoi, sepse gj\u00ebrat q\u00eb i jan\u00eb th\u00ebn\u00eb nga ana e Zotit do t\u00eb realizohen!''.\n1:46 Dhe Maria tha: ''Shpirti im e madh\u00ebron Zotin,\n1:47 dhe fryma im ngaz\u00ebllon n\u00eb Per\u00ebndin\u00eb, Shp\u00ebtimtarin tim,\n1:48 sepse ai e shikoi me p\u00eblqim ult\u00ebsin\u00eb e sh\u00ebrb\u00ebtores s\u00eb tij; sepse ja, tani e tutje t\u00eb gjitha brezat do t\u00eb m\u00eb shpallin t\u00eb lume,\n1:49 sepse i Pushtetshmi m\u00eb b\u00ebri gj\u00ebra t\u00eb m\u00ebdha, dhe i Shenjt\u00eb \u00ebsht\u00eb emri i tij!\n1:50 Dhe m\u00ebshira e tij shtrihet nga brezi n\u00eb brez p\u00ebr ata q\u00eb e druajn\u00eb.\n1:51 Ai veproi pushtetsh\u00ebm me krahun e vet; i shp\u00ebrndau krenar\u00ebt me mendimet e zemrave t\u00eb tyre;\n1:52 i p\u00ebrmbysi pushtetar\u00ebt nga fronat e tyre dhe i ngriti t\u00eb p\u00ebrulurit;\n1:53 i mbushi me t\u00eb mira t\u00eb uriturit dhe i ktheu duarbosh t\u00eb pasurit.\n1:54 Ai e ndihmoi Izraelin, sh\u00ebrb\u00ebtorin e vet, duke i kujtuar p\u00ebr m\u00ebshir\u00ebn e tij,\n1:55 ashtu si ua pati deklaruar et\u00ebrve tan\u00eb, Abrahamit dhe pasardh\u00ebsve t\u00eb tij, p\u00ebr gjithmon\u00eb''.\n1:56 Dhe Maria ndenji me Elizabet\u00ebn gati tre muaj, pastaj u kthye n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb e vet.\n1:57 Dhe Elizabet\u00ebs i erdhi koha q\u00eb t\u00eb lind\u00eb dhe t\u00eb nxjerr\u00eb n\u00eb drit\u00eb nj\u00eb djal\u00eb.\n1:58 Fqinj\u00ebt e saj dhe t\u00eb af\u00ebrmit, kur d\u00ebgjuan se Zoti kishte treguar m\u00ebshir\u00eb t\u00eb madhe ndaj saj, u g\u00ebzuan me t\u00eb.\n1:59 Dhe ndodhi q\u00eb t\u00eb tet\u00ebn dit\u00eb erdh\u00ebn p\u00ebr ta rrethprer\u00eb djalin, dhe donin t'ia quanin Zakaria, me emrin e atit t\u00eb tij;\n1:60 por e \u00ebma nd\u00ebrhyri dhe tha: ''Jo, por p\u00ebrkundrazi do t\u00eb quhet Gjon''.\n1:61 Dhe ata i than\u00eb: ''S'ka njeri n\u00eb fisin t\u00ebnd q\u00eb t\u00eb quhet me k\u00ebt\u00eb em\u00ebr''.\n1:62 K\u00ebshtu me shenja e pyet\u00ebn t\u00eb atin, si donte q\u00eb t'i quhej.\n1:63 Ai at\u00ebher\u00eb k\u00ebrkoi nj\u00eb tabel\u00eb shkrimi dhe shkroi mbi t\u00eb: ''Emri i tij \u00ebsht\u00eb Gjon''. Dhe t\u00eb gjith\u00eb u mrrekulluan.\n1:64 N\u00eb at\u00eb \u00e7ast goja e tij u hap dhe gjuha e tij u zgjidh, dhe fliste duke bekuar Per\u00ebndin\u00eb.\n1:65 Dhe t\u00eb gjith\u00eb fqinj\u00ebve t\u00eb tyre u hyri druajtja, dhe t\u00eb gjitha k\u00ebto gj\u00ebra u p\u00ebrhap\u00ebn n\u00ebp\u00ebr krejt krahin\u00ebn malore t\u00eb Judes\u00eb.\n1:66 T\u00eb gjitha ata q\u00eb i d\u00ebgjuan, i vun\u00eb n\u00eb zemr\u00ebn e tyre duke th\u00ebn\u00eb: ''Vall\u00eb kush do t\u00eb jet\u00eb ky f\u00ebmij\u00eb?''. Dhe dora e Zotit ishte me t\u00eb.\n1:67 Dhe Zakaria, ati i tij, u mbush me Frym\u00ebn e Shenjt\u00eb dhe profetizoi, duke th\u00ebn\u00eb:\n1:68 Bekuar qoft\u00eb Zoti, Per\u00ebndia i Izraelit, sepse e ka vizituar dhe e kreu \u00e7lirimin e popullit t\u00eb vet;\n1:69 dhe na ngriti nj\u00eb shp\u00ebtim t\u00eb pushtetsh\u00ebm n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb e Davidit, sh\u00ebrb\u00ebtorit t\u00eb vet,\n1:70 ashtu si ai e kishte deklaruar n\u00ebp\u00ebrmjet goj\u00ebs s\u00eb profet\u00ebve t\u00eb tij t\u00eb shenjt\u00eb q\u00eb nga koh\u00ebt e lashta, q\u00eb ne t\u00eb shp\u00ebtojm\u00eb\n1:71 prej armiqve tan\u00eb dhe prej dor\u00ebs s\u00eb gjith\u00eb atyre q\u00eb na urrejn\u00eb,\n1:72 p\u00ebr t\u00eb treguar m\u00ebshir\u00eb tek et\u00ebrit tan\u00eb e p\u00ebr t'u kujtuar p\u00ebr bes\u00eblidhjen e tij t\u00eb shenjt\u00eb,\n1:73 betimin q\u00eb i b\u00ebri Abrahamit, atit ton\u00eb,\n1:74 p\u00ebr t\u00eb na lejuar q\u00eb, pasi t\u00eb \u00e7lirohemi nga duart e armiqve tan\u00eb, t\u00eb mund t'i sh\u00ebrbejm\u00eb pa frik\u00eb,\n1:75 n\u00eb shenjt\u00ebri e n\u00eb drejt\u00ebsi p\u00ebrpara atij, t\u00eb gjitha dit\u00ebt e jet\u00ebs son\u00eb.\n1:76 Dhe ti, o f\u00ebmij\u00eb i vog\u00ebl, do t\u00eb quhesh profet nga Shum\u00eb i Larti, sepse ti do t\u00eb shkosh p\u00ebrpara fytyr\u00ebs s\u00eb Zotit p\u00ebr t\u00eb p\u00ebrgatitur udh\u00ebt e tij,\n1:77 p\u00ebr t'i dh\u00ebn\u00eb popullit t\u00eb tij njohjen e shp\u00ebtimit, n\u00eb faljen e m\u00ebkateve t\u00eb tyre;\n1:78 p\u00ebr hir t\u00eb thell\u00ebsis\u00eb s\u00eb m\u00ebshir\u00ebs s\u00eb Per\u00ebndis\u00eb son\u00eb, p\u00ebr t\u00eb cil\u00ebn agimi nga lart na ka vizituar,\n1:79 p\u00ebr t\u00eb ndri\u00e7uar ata q\u00eb dergjeshin n\u00eb err\u00ebsir\u00eb dhe n\u00eb hijen e vdekjes, p\u00ebr t\u00eb udh\u00ebhequr hapat tona n\u00eb udh\u00ebn e paqes''.\n1:80 Nd\u00ebrkaq f\u00ebmija rritej dhe forcohej n\u00eb frym\u00eb: dhe q\u00ebndroi n\u00eb shkret\u00ebtir\u00eb deri n\u00eb at\u00eb dit\u00eb, kur ai duhej t'i zbulohej Izraelit.\n2:1 Tani, n\u00eb at\u00eb dit\u00eb u shpall nj\u00eb dekret nga ana e Cezar Augustit, p\u00ebr t\u00eb kryer regjistrimin e popullsis\u00eb t\u00eb gjith\u00eb perandoris\u00eb.\n2:2 Ky regjistrim qe i pari q\u00eb u krye kur Kuirini ishte guvernatori i Siris\u00eb.\n2:3 Dhe t\u00eb gjith\u00eb shkonin t\u00eb regjistroheshin, secili n\u00eb qytetin e vet.\n2:4 Tani edhe Jozefi doli nga qyteti i Nazaretit t\u00eb Galiles\u00eb, p\u00ebr t\u00eb shkuar n\u00eb Jude, n\u00eb qytetin e Davidit, q\u00eb quhet Bethlehem, sepse ai ishte i sht\u00ebpis\u00eb dhe i familjes s\u00eb Davidit,\n2:5 p\u00ebr t'u regjistruar bashk\u00eb me Marin\u00eb, gruan e vet, me t\u00eb cil\u00ebn ishte martuar dhe q\u00eb ishte shtatz\u00ebn\u00eb.\n2:6 K\u00ebshtu, nd\u00ebrsa ishin atje, asaj i erdhi koha t\u00eb lind\u00eb.\n2:7 Dhe ajo lindi djalin e saj t\u00eb par\u00eblindur, e mb\u00ebshtolli me pelena dhe e vendosi n\u00eb nj\u00eb grazhd, sepse n\u00eb han nuk kishte vend p\u00ebr ta.\n2:8 Tani n\u00eb po at\u00eb krahin\u00eb ishin disa barinj q\u00eb rrinin jasht\u00eb, n\u00eb fusha, dhe nat\u00ebn ruanin kopen\u00eb e tyre.\n2:9 Dhe ja, nj\u00eb engj\u00ebll i Zotit iu paraqit atyre dhe lavdia e Zotit shk\u00eblqeu rreth tyre e ata i zuri nj\u00eb frik\u00eb e madhe.\n2:10 Por engj\u00eblli u tha atyre: ''Mos druani, sepse un\u00eb po ju lajm\u00ebroj nj\u00eb g\u00ebzim t\u00eb madh p\u00ebr t\u00eb gjith\u00eb popullin;\n2:11 sepse sot n\u00eb qytetin e Davidit lindi p\u00ebr ju nj\u00eb Shp\u00ebtimtar, q\u00eb \u00ebsht\u00eb Krishti, Zoti.\n2:12 Dhe kjo do t'ju vlej\u00eb si shenj\u00eb: ju do t\u00eb gjeni nj\u00eb f\u00ebmij\u00eb t\u00eb mb\u00ebshtjellur me pelena, t\u00eb shtrir\u00eb n\u00eb nj\u00eb grazhd''.\n2:13 Dhe menj\u00ebher\u00eb engj\u00ebllit iu bashkua nj\u00eb shumic\u00eb e ushtris\u00eb qiellore, q\u00eb l\u00ebvdonte Per\u00ebndin\u00eb, duke th\u00ebn\u00eb:\n2:14 ''Lavdi Per\u00ebndis\u00eb n\u00eb vendet m\u00eb t\u00eb larta, dhe paqe mbi tok\u00eb njer\u00ebzve mbi t\u00eb cil\u00ebt q\u00ebndron mir\u00ebdashja e tij!''.\n2:15 Dhe ndodhi q\u00eb, kur engj\u00ebjt u larguan prej tyre p\u00ebr t'u kthyer n\u00eb qiell, barinjt\u00eb i than\u00eb njeri tjetrit: ''Le t\u00eb shkojm\u00eb deri n\u00eb Bethlehem p\u00ebr t\u00eb par\u00eb \u00e7'ka ndodhur dhe \u00e7'na b\u00ebri t\u00eb ditur Zoti''.\n2:16 Shkuan, pra, me nxitim dhe gjet\u00ebn Marin\u00eb, Jozefin dhe f\u00ebmij\u00ebn q\u00eb ndodhej n\u00eb nj\u00eb grazhd.\n2:17 Mbasi e pan\u00eb, p\u00ebrhap\u00ebn ato q\u00eb u ishte th\u00ebn\u00eb p\u00ebr at\u00eb f\u00ebmij\u00eb.\n2:18 Dhe t\u00eb gjith\u00eb ata q\u00eb i d\u00ebgjuan, u mrekulluan nga gj\u00ebrat q\u00eb u treguan barinjt\u00eb.\n2:19 Maria i ruante t\u00eb gjitha k\u00ebto fjal\u00eb, duke i medituar n\u00eb zemr\u00ebn e saj.\n2:20 Dhe barinjt\u00eb u kthyen, duke p\u00ebrl\u00ebvduar dhe lavd\u00ebruar Per\u00ebndin\u00eb p\u00ebr t\u00eb gjitha gj\u00ebrat q\u00eb kishin d\u00ebgjuar dhe par\u00eb, ashtu si u ishte th\u00ebn\u00eb atyre.\n2:21 Dhe kur kaluan t\u00eb tet\u00eb dit\u00ebt, pas t\u00eb cilave ai duhej rrethprer\u00eb, ia vun\u00eb emrin Jezus, em\u00ebr t\u00eb dh\u00ebn\u00eb nga engj\u00eblli para se ai t\u00eb ngjizej n\u00eb bark.\n2:22 Kur pastaj ishin plot\u00ebsuar dit\u00ebt e pastrimit t\u00eb saj sipas ligjit t\u00eb Moisiut, e \u00e7uan f\u00ebmij\u00ebn n\u00eb Jeruzalem p\u00ebr t'ia paraqitur Zotit,\n2:23 ashtu si\u00e7 \u00ebsht\u00eb shkruar n\u00eb ligjin e Zotit: ''\u00c7do mashkull i par\u00eblindur do t\u00eb jet\u00eb thirrur shenjt p\u00ebr Zotin'',\n2:24 dhe p\u00ebr t\u00eb ofruar flijim, si\u00e7 \u00ebsht\u00eb th\u00ebn\u00eb n\u00eb ligjin e Zotit, nj\u00eb \u00e7ift turtujsh ose dy p\u00ebllumbash t\u00eb rinj.\n2:25 Dhe ja, n\u00eb Jeruzalem ishte nj\u00eb njeri q\u00eb quhej Simeon; Ky njeri ishte i drejt\u00eb dhe i p\u00ebrshpirtsh\u00ebm dhe priste ngush\u00ebllimin e Izraelit; dhe Fryma e Shenjt\u00eb ishte mbi t\u00eb.\n2:26 Dhe n\u00eb m\u00ebnyr\u00eb hyjnore atij i qe zbuluar nga Fryma e Shenjt\u00eb se nuk do t\u00eb vdiste para se t\u00eb kishte par\u00eb Krishtin e Zotit.\n2:27 Ai pra, i shtyr\u00eb nga Fryma, erdhi n\u00eb tempull; dhe, si prind\u00ebrit i prun\u00eb f\u00ebmij\u00ebn Jezus p\u00ebr t\u00eb b\u00ebr\u00eb me t\u00eb ato q\u00eb p\u00ebrshkruan ligji,\n2:28 ai e mori n\u00eb krah e bekoi Per\u00ebndin\u00eb duke th\u00ebn\u00eb:\n2:29 ''Tani, o Zot, lejo q\u00eb sh\u00ebrb\u00ebtori yt t\u00eb vdes\u00eb n\u00eb paqe, sipas fjal\u00ebs sate,\n2:30 sepse syt\u00eb e mi e pan\u00eb shp\u00ebtimin t\u00ebnd\n2:31 q\u00eb ti e p\u00ebrgatite p\u00ebrpara gjith\u00eb popujve:\n2:32 drit\u00ebn p\u00ebr t\u00eb ndri\u00e7uar kombet dhe lavdin\u00eb e popullit t\u00ebnd, Izraelit''.\n2:33 Dhe Jozefi e n\u00ebna e f\u00ebmij\u00ebs mrrekulloheshin p\u00ebr gj\u00ebrat q\u00eb thuheshin p\u00ebr t\u00eb.\n2:34 Pastaj Simeoni i bekoi dhe i tha Maris\u00eb, n\u00ebn\u00ebs s\u00eb tij: ''Ja, ky \u00ebsht\u00eb v\u00ebn\u00eb p\u00ebr r\u00ebnien dhe p\u00ebr ngritjen e shum\u00eb vetave n\u00eb Izrael dhe p\u00ebr t\u00eb qen\u00eb shenj\u00eb kund\u00ebrshtimesh,\n2:35 edhe ty vet\u00eb nj\u00eb shpat\u00eb do t\u00eb ta tejshpoj\u00eb shpirtin, q\u00eb t\u00eb zbulohen mendimet e shum\u00eb zemrave''.\n2:36 Aty ishte edhe Ana, nj\u00eb profetesh\u00eb, bija e Fanuelit, nga fisit i Aserit, e cila ishte shum\u00eb e kaluar n\u00eb mosh\u00eb, q\u00eb kishte jetuar mbas virgj\u00ebris\u00eb s\u00eb saj shtat\u00eb vjet me burrin.\n2:37 Ajo ishte e ve dhe, megjithse ishte tet\u00ebdhjet\u00eb e kat\u00ebr vje\u00e7e, nuk largohej kurr\u00eb nga tempulli duke i sh\u00ebrbyer Per\u00ebndis\u00eb nat\u00eb e dit\u00eb me agj\u00ebrime dhe lutje.\n2:38 Edhe ajo erdhi n\u00eb at\u00eb moment, lavd\u00ebroi Zotin dhe u fliste p\u00ebr k\u00ebt\u00eb f\u00ebmij\u00eb t\u00eb gjith\u00eb atyre q\u00eb prisnin \u00e7lirimin n\u00eb Jeruzalem.\n2:39 Dhe mbasi i kryen t\u00eb gjitha ato q\u00eb i takonin sipas ligjit t\u00eb Zotit, u kthyen n\u00eb Galile, n\u00eb qytetin e tyre, Nazaret.\n2:40 Nd\u00ebrkaq f\u00ebmija rritej dhe forcohej n\u00eb frym\u00eb, duke qen\u00eb plot dituri; dhe hiri i Per\u00ebndis\u00eb ishte mbi t\u00eb.\n2:41 Tani prind\u00ebrit e tij shkonin \u00e7do vit n\u00eb Jeruzalem p\u00ebr fest\u00ebn e Pashk\u00ebs.\n2:42 Dhe, kur ai i mbushi dymb\u00ebdhjet\u00eb vje\u00e7, ata u ngjit\u00ebn n\u00eb Jeruzalem, sipas zakonit t\u00eb fest\u00ebs.\n2:43 Dhe si u p\u00ebrmbush\u00ebn ato dit\u00eb, kur ata u kthyen, f\u00ebmija Jezus nd\u00ebnji n\u00eb Jeruzalem; por Jozefi dhe e \u00ebma e tij nuk e dinin.\n2:44 Duke menduar se ai ishte n\u00eb shoq\u00ebri, ata b\u00ebn\u00eb nj\u00eb dit\u00eb rrug\u00eb, pastaj filluan ta k\u00ebrkojn\u00eb midis farefisit dhe t\u00eb njohurve;\n2:45 dhe, duke qen\u00eb se nuk e gjet\u00ebn, u kthyen n\u00eb Jeruzalem p\u00ebr ta k\u00ebrkuar.\n2:46 Dhe ndodhi q\u00eb, pas tri dit\u00ebsh, e gjet\u00ebn n\u00eb tempull, t\u00eb ulur n\u00eb mes t\u00eb dijetar\u00ebve, duke i d\u00ebgjuar dhe duke u b\u00ebr\u00eb atyre pyetje.\n2:47 Dhe t\u00eb gjith\u00eb ata q\u00eb e d\u00ebgjonin, habiteshin nga zgjuar\u00ebsia e tij dhe nga p\u00ebrgjigjet e tij.\n2:48 Dhe, kur ata e pan\u00eb, mbet\u00ebn t\u00eb habitur, dhe e \u00ebma i tha: ''Bir, pse na e b\u00ebre k\u00ebt\u00eb? Ja, yt at\u00eb dhe un\u00eb, n\u00eb ankth, po t\u00eb k\u00ebrkonim!''.\n2:49 Por ai u tha atyre: ''P\u00ebrse m\u00eb k\u00ebrkonit? A nuk e dinit se m\u00eb duhet t\u00eb merrem me pun\u00ebt e Atit tim?''.\n2:50 Por ata nuk i kuptuan fjal\u00ebt q\u00eb ai u tha atyre.\n2:51 Dhe ai zbriti bashk\u00eb me ta, u kthye n\u00eb Nazaret dhe i bindej atyre. E \u00ebma i ruante t\u00eb gjitha k\u00ebto fjal\u00eb n\u00eb zemr\u00ebn e saj.\n2:52 Dhe Jezusi rritej n\u00eb dituri, n\u00eb shtat dhe n\u00eb hir p\u00ebrpara Per\u00ebndis\u00eb dhe njer\u00ebzve.\n3:1 Tani n\u00eb vitin e pes\u00ebmb\u00ebdhjet\u00eb t\u00eb mbret\u00ebrimit t\u00eb Tiberit Cezar, kur Ponc Pilati ishte qeveritari i Judes\u00eb, Herodi tetrarku i Galiles\u00eb, i v\u00ebllai, Filipi, tetrarku i Itureas dhe i krahin\u00ebs s\u00eb Trakonitid\u00ebs dhe Lizania tetrarku i Abilen\u00ebs,\n3:2 n\u00ebn kryeprift\u00ebrinjt\u00eb Ana dhe Kajfa, fjala e Per\u00ebndis\u00eb iu drejtua Gjonit, birit t\u00eb Zakarias, n\u00eb shkret\u00ebtir\u00eb.\n3:3 At\u00ebher\u00eb ai e p\u00ebrshkoi gjith\u00eb krahin\u00ebn p\u00ebrreth Jordanit, duke predikuar nj\u00eb pag\u00ebzim pendimi p\u00ebr faljen e m\u00ebkateve,\n3:4 ashtu si\u00e7 \u00ebsht\u00eb shkruar n\u00eb librin e fjal\u00ebve t\u00eb profetit Isaia, q\u00eb thot\u00eb: ''Ja z\u00ebri i nj\u00ebrit q\u00eb b\u00ebrtet n\u00eb shkretir\u00eb: P\u00ebrgatitni udh\u00ebn e Zotit, drejtoni shtigjet e tij!\n3:5 \u00c7do lugin\u00eb t\u00eb jet\u00eb e mbushur dhe \u00e7do mal e kod\u00ebr t\u00eb jet\u00eb sheshuar; vendet dredha-dredha t\u00eb drejtohen dhe rrug\u00ebt e v\u00ebshtira t\u00eb sheshohen\n3:6 dhe \u00e7do mish do t\u00eb shoh\u00eb shp\u00ebtimin e Per\u00ebndis\u00eb''.\n3:7 Ai, pra, u thoshte turmave q\u00eb shkonin t\u00eb pag\u00ebzoheshin prej tij: ''Pjell\u00eb nep\u00ebrkash, kush ju ka mesuar t'i arratiseni zem\u00ebrimit q\u00eb po vjen?\n3:8 B\u00ebni, pra, fryte t\u00eb denja pendimi dhe mos filloni t\u00eb thoni brenda jush: \"Ne kemi Abrahamin p\u00ebr At\u00eb\", sepse un\u00eb po ju them se Per\u00ebndia mund t'i nxjerr\u00eb f\u00ebmij\u00eb Abrahamit edhe nga k\u00ebta gur\u00eb.\n3:9 Tashm\u00eb s\u00ebpata u vu n\u00eb rr\u00ebnj\u00eb t\u00eb pem\u00ebve; \u00e7do pem\u00eb q\u00eb nuk jep fryt t\u00eb mir\u00eb do t\u00eb pritet dhe do t\u00eb hidhet n\u00eb zjarr''.\n3:10 Dhe turmat e pyesnin, duke th\u00ebn\u00eb: ''Dhe ne, pra, \u00e7't\u00eb b\u00ebjm\u00eb?''.\n3:11 At\u00ebher\u00eb ai, duke p\u00ebrgjigjur, u tha atyre: ''Ai q\u00eb ka dy tunika le t'i ndaj\u00eb me at\u00eb q\u00eb s'ka, dhe ai q\u00eb ka t\u00eb haj\u00eb le t\u00eb veproj\u00eb po k\u00ebshtu''.\n3:12 Tani erdh\u00ebn edhe disa tagrambledh\u00ebs q\u00eb t\u00eb pag\u00ebzohen dhe e pyet\u00ebn: ''M\u00ebsues, \u00e7'duhet t\u00eb b\u00ebjm\u00eb?''.\n3:13 Dhe ai u tha atyre: ''Mos vilni asgj\u00eb m\u00eb tep\u00ebr nga sa ju \u00ebsht\u00eb urdh\u00ebruar''.\n3:14 Edhe ushtar\u00ebt e pyet\u00ebn duke th\u00ebn\u00eb: ''Dhe ne, \u00e7'duhet t\u00eb b\u00ebjm\u00eb?''. Dhe ai u tha atyre: ''Mos i b\u00ebni shantazh asnjeriu, mos i b\u00ebni akuza t\u00eb rreme kurrkujt dhe jini t\u00eb k\u00ebnaqur me pag\u00ebn tuaj!''.\n3:15 Dhe populli ishte n\u00eb pritje dhe t\u00eb gjith\u00eb pyesnin n\u00eb zemrat e veta n\u00ebse Gjoni ishte Krishti vet\u00eb.\n3:16 Gjoni u p\u00ebrgjigj duke u th\u00ebn\u00eb t\u00eb gjith\u00ebve: ''Un\u00eb ju pag\u00ebzoj me uj\u00eb; por vjen ai q\u00eb \u00ebsht\u00eb m\u00eb i fort\u00eb nga un\u00eb, t\u00eb cilit un\u00eb nuk jam i denj\u00eb as t'ia zgjidh lidh\u00ebset e sandaleve; ai do t'ju pag\u00ebzoj\u00eb me Frym\u00ebn e Shenjt\u00eb dhe me zjarr.\n3:17 Ai mban n\u00eb dor\u00eb lopat\u00ebn e vet, p\u00ebr ta pastruar krejt l\u00ebmin e vet dhe p\u00ebr t\u00eb mbledhur grurin n\u00eb hambarin e tij, por bykun do ta djeg\u00eb me zjarr q\u00eb nuk shuhet''.\n3:18 K\u00ebshtu ai e ungjillizonte popullin duke e k\u00ebshilluar me shum\u00eb m\u00ebnyra t\u00eb tjera.\n3:19 Por Herodi, tetraku, mbasi u qortua prej tij p\u00ebr shkak t\u00eb Herodiad\u00ebs, gruas s\u00eb v\u00ebllait t\u00eb tij Filipit, dhe p\u00ebr t\u00eb gjitha mbrapshtit\u00eb q\u00eb ai kishte kryer,\n3:20 U shtoi t\u00eb gjitha t\u00eb tjerave edhe k\u00ebt\u00eb, dometh\u00ebn\u00eb e futi Gjonin n\u00eb burg.\n3:21 Tani, si u pag\u00ebzua gjith\u00eb populli, edhe Jezusi u pag\u00ebzua; dhe nd\u00ebrsa po lutej, qielli u hap\n3:22 dhe Fryma e Shenjt\u00eb zbriti mbi t\u00eb, n\u00eb trajt\u00ebn trupore si t\u00eb p\u00ebllumbit, dhe nga qielli erdhi nj\u00eb z\u00eb, q\u00eb thoshte: ''Ti je Biri im i dashur, n\u00eb ty un\u00eb jam k\u00ebnaqur!''.\n3:23 Dhe Jezusi ishte rreth tridhjet\u00eb vje\u00e7; dhe e pandehnin se ishte bir i Jozefit, bir i Elit;\n3:24 bir i Mathatit, bir i Levit, bir i Melkit, bir i Janas, bir i Jozefit;\n3:25 bir i Matathias, bir i Amosit, bir i Naumit, bir i Eslit, bir i Nagait;\n3:26 bir i Maathit, bir i Matathias, bir i Semeit, bir i Jozefit, bir i Jud\u00ebs;\n3:27 bir i Joannas, bir i Resas, bir i Zorobabelit, bir i Salatielit, bir i Nerit;\n3:28 bir i Melkit, bir i Adit, bir i Kosamit, bir i Elmodamit, bir i Erit;\n3:29 bir i Joseut, bir i Eliezerit, bir i Iorimit, bir i Mathatit, bir i Levit;\n3:30 bir i Simeonit, bir i Jud\u00ebs, bir i Jozefit, bir i Jonanit, bir i Eliakimit;\n3:31 bir i Meleas, bir i Menas, bir i Matathas, bir i Natanit, bir i Davidit;\n3:32 bir i Jeseut, bir i Obedit, bir i Boozit, bir i Salmonit, bir i Naasonit;\n3:33 bir i Aminadabit, bir i Aramit, bir i Esromit, bir i Faresit, bir i Jud\u00ebs;\n3:34 bir i Jakobit, bir i Isakut, bir i Abrahamit, bir i Tares, bir i Nakorit;\n3:35 bir i Serukut, bir i Ragaut, bir i Pelekut, bir i Eberit, bir i Sel\u00ebs;\n3:36 bir i Kainanit, bir i Arfaksadit, bir i Semit, bir i Noeut, bir i Lamekut;\n3:37 bir i Mathusal\u00ebs, bir i Enokut, bir i Jaredit, bir i Mahalaleelit, bir i Kainanit;\n3:38 bir i Enosit, bir i Setit, bir i Adamit, i Per\u00ebndis\u00eb.\n4:1 Dhe Jezusi, plot me Frym\u00ebn e Shenjt\u00eb, u kthye nga Jordani dhe Fryma e \u00e7oi n\u00eb shkret\u00ebtir\u00eb,\n4:2 ku p\u00ebr dyzet dit\u00eb e tundoi djalli; gjat\u00eb atyre dit\u00ebve ai nuk h\u00ebngri asgj\u00eb, por kur ato kaluan, e mori uria.\n4:3 Dhe djalli i tha: ''N\u00ebse je Biri i Per\u00ebndis\u00eb, i thuaj k\u00ebtij guri t\u00eb b\u00ebhet buk\u00eb''.\n4:4 Por Jezusi u p\u00ebrgjigj duke th\u00ebn\u00eb: ''\u00c9sht\u00eb shkruar: \"Njeriu nuk do t\u00eb rroj\u00eb vet\u00ebm me buk\u00eb, por me \u00e7do fjal\u00eb t\u00eb Per\u00ebndis\u00eb\"''.\n4:5 Pastaj djalli e \u00e7oi n\u00eb nj\u00eb mal t\u00eb lart\u00eb dhe, p\u00ebr nj\u00eb \u00e7ast, i tregoi t\u00eb gjitha mbret\u00ebrit\u00eb e bot\u00ebs.\n4:6 Dhe djalli i tha: ''Un\u00eb do t\u00eb t\u00eb jap gjith\u00eb pushtetin e k\u00ebtyre mbret\u00ebrive dhe lavdin\u00eb e tyre, sepse m'u dha mua n\u00eb dor\u00eb dhe un\u00eb ia jap kujt t\u00eb dua.\n4:7 N\u00eb qoft\u00eb se ti, pra, duke r\u00ebn\u00eb p\u00ebrmbys, m\u00eb adhuron, do t\u00eb jet\u00eb krejt jotja''.\n4:8 Por Jezusi, duke u p\u00ebrgjigjur, i tha: ''Largohu prej meje, Satana. \u00c9sht\u00eb shkruar: \"Adhuro Zotin, P\u00ebr\u00ebndin\u00eb t\u00ebnd dhe sh\u00ebrbeji vet\u00ebm atij\"''.\n4:9 Pastaj e \u00e7oi n\u00eb Jeruzalem, e vuri n\u00eb maj\u00eb t\u00eb tempullit, n\u00eb cep, dhe i tha: ''N\u00ebse je Biri i Per\u00ebndis\u00eb, hidhu posht\u00eb q\u00eb k\u00ebtej;\n4:10 sepse \u00ebsht\u00eb shkruar: \"Ai do t'u urdh\u00ebroj\u00eb engj\u00ebjve t\u00eb vet rreth teje t\u00eb t\u00eb ruajn\u00eb.\n4:11 Dhe ata do t\u00eb t\u00eb mbajn\u00eb mbi duart e tyre q\u00eb k\u00ebmba jote t\u00eb mos ndesh\u00eb me asnj\u00eb gur\"''.\n4:12 Dhe Jezusi u p\u00ebrgjigj dhe i tha: ''\u00c9sht\u00eb th\u00ebn\u00eb: \"Mos e tundo Zotin, Per\u00ebndin\u00eb t\u00ebnd\"''.\n4:13 Dhe kur djalli i mbaroi t\u00eb gjitha tundimet, u largua prej tij, p\u00ebr nj\u00eb far\u00eb kohe.\n4:14 Dhe Jezusi, n\u00eb fuqin\u00eb e Frym\u00ebs, u kthye n\u00eb Galile dhe fama e tij u p\u00ebrhap n\u00eb mbar\u00eb krahin\u00ebn p\u00ebrreth.\n4:15 Dhe ai m\u00ebsonte n\u00eb sinagogat e tyre, i nderuar nga t\u00eb gjith\u00eb.\n4:16 Pastaj erdhi n\u00eb Nazaret, ku ishte rritur, dhe si e kishte zakon dit\u00ebn e shtun\u00eb, hyri n\u00eb sinagog\u00eb dhe u ngrit p\u00ebr t\u00eb lexuar.\n4:17 I dhan\u00eb n\u00eb dor\u00eb librin e profetit Isaia; e hapi dhe gjeti vendin ku ishte shkruar:\n4:18 ''Fryma e Zotit \u00ebsht\u00eb mbi mua, sepse ai m\u00eb vajosi p\u00ebr t\u00eb ungjillizuar t\u00eb varf\u00ebrit; ai m\u00eb d\u00ebrgoi p\u00ebr t\u00eb sh\u00ebruar ata q\u00eb e kan\u00eb zemr\u00ebn t\u00eb thyer, p\u00ebr t\u00eb shpallur \u00e7lirimin e t\u00eb burgosurve dhe kthimin e t\u00eb parit t\u00eb verb\u00ebrve, p\u00ebr t\u00eb \u00e7liruar p\u00ebrs\u00ebri t\u00eb shtypurit,\n4:19 dhe p\u00ebr t\u00eb predikuar vitin e pranuesh\u00ebm t\u00eb Zotit''.\n4:20 Pastaj, si e mbylli librin dhe ia dha sh\u00ebrbyesit, u ul; dhe syt\u00eb e t\u00eb gjith\u00ebve n\u00eb sinagog\u00eb u drejtuan mbi t\u00eb.\n4:21 At\u00ebher\u00eb ai nisi t\u00eb thot\u00eb: ''Sot ky Shkrim u p\u00ebrmbush n\u00eb vesh\u00ebt tuaja''.\n4:22 Dhe t\u00eb gjith\u00eb jepnin d\u00ebshmi dhe mrekulloheshin p\u00ebr fjal\u00ebt e hirit q\u00eb dilnin nga goja e tij, dhe thoshnin: ''Po ky, a nuk \u00ebsht\u00eb biri i Jozefit?''.\n4:23 Dhe ai u tha atyre: ''Me siguri ju do t\u00eb m\u00eb p\u00ebrmendni fjal\u00ebn e urt\u00eb: \"Mjek, sh\u00ebro veten t\u00ebnde\"; t\u00eb gjitha ato q\u00eb d\u00ebgjuam se u b\u00ebn\u00eb n\u00eb Kapernaum, b\u00ebji edhe k\u00ebtu n\u00eb atdheun t\u00ebnd''.\n4:24 Por ai tha: ''N\u00eb t\u00eb v\u00ebrtet\u00eb po ju them se asnj\u00eb profet nuk mir\u00ebpritet n\u00eb atdheun e vet.\n4:25 N\u00eb t\u00eb v\u00ebrtet\u00eb po ju them se n\u00eb koh\u00ebn e Elias, kur qielli u mbyll p\u00ebr tre vjet e gjasht\u00eb muaj dhe u b\u00eb nj\u00eb uri e madhe n\u00eb gjith\u00eb vendin, ishin shum\u00eb t\u00eb veja n\u00eb Izrael;\n4:26 e megjithat\u00eb tek asnj\u00ebra nga ato nuk u d\u00ebrgua Elia, p\u00ebrve\u00e7 se te nj\u00eb grua e ve n\u00eb Sarept\u00eb t\u00eb Sidonit.\n4:27 Dhe n\u00eb koh\u00ebn e profetit Elize kishte shum\u00eb lebroz\u00eb n\u00eb Izrael; megjithat\u00eb asnj\u00eb prej tyre nuk u pastrua, p\u00ebrve\u00e7 Naamanit Sirian''.\n4:28 Kur i d\u00ebgjuan k\u00ebto fjal\u00eb, t\u00eb gjith\u00eb ata q\u00eb ishin n\u00eb sinagog\u00eb u zem\u00ebruan shum\u00eb.\n4:29 Dhe u ngrit\u00ebn, e d\u00ebbuan nga qyteti dhe e \u00e7uan deri n\u00eb buz\u00eb t\u00eb maj\u00ebs s\u00eb malit, mbi t\u00eb cilin ishte nd\u00ebrtuar qyteti i tyre, p\u00ebr ta hedhur posht\u00eb.\n4:30 Por ai, duke kaluar p\u00ebrmes tyre, u largua.\n4:31 Pastaj zbriti n\u00eb Kapernaum, qytet i Galiles\u00eb, dhe i m\u00ebsonte njer\u00ebzit dit\u00ebt e shtuna.\n4:32 Dhe ata habiteshin nga m\u00ebsimi i tij, sepse fjala e tij ishte me autoritet.\n4:33 N\u00eb sinagog\u00eb ishte nj\u00eb njeri q\u00eb ishte pushtuar me frym\u00ebn e nj\u00eb demoni t\u00eb ndyr\u00eb. Ai b\u00ebrtiti me z\u00eb t\u00eb lart\u00eb duke th\u00ebn\u00eb:\n4:34 ''Ah, \u00e7'ka mes nesh dhe teje, o Jezus Nazareas? A erdhe t\u00eb na shkat\u00ebrrosh? Un\u00eb e di se kush je ti: i Shenjti i Per\u00ebndis\u00eb!''.\n4:35 Por Jezusi e qortoi duke th\u00ebn\u00eb: ''Hesht dhe dil prej tij!''. Dhe demoni, pasi e p\u00ebrplasi p\u00ebrpara tyre, doli prej tij pa i b\u00ebr\u00eb asgj\u00eb t\u00eb keqe.\n4:36 At\u00ebher\u00eb t\u00eb gjith\u00eb i pushtoi habia dhe i thoshin nj\u00ebri-tjetrit: ''\u00c7'fjal\u00eb \u00ebsht\u00eb kjo, vall\u00eb? Ai urdh\u00ebron me autoritet dhe pushtet frym\u00ebrat e ndyra dhe ata dalin!''.\n4:37 Dhe fama e tij p\u00ebrhapej n\u00eb \u00e7do vend t\u00eb krahin\u00ebs p\u00ebrreth.\n4:38 Mbasi doli nga sinagoga, Jezusi hyri n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb e Simonit. Vjehrr\u00ebn e Simonit e kishin z\u00ebn\u00eb ethe t\u00eb forta; dhe ata e lut\u00ebn p\u00ebr t\u00eb.\n4:39 Ai u p\u00ebrkul mbi t\u00eb, qortoi ethet dhe ato e l\u00ebshuan; dhe ajo u ngrit menj\u00ebher\u00eb dhe filloi t'u sh\u00ebrbej\u00eb.\n4:40 Kur per\u00ebndoi dielli, t\u00eb gjith\u00eb ata q\u00eb kishin t\u00eb s\u00ebmur\u00eb me s\u00ebmundje t\u00eb ndryshme i prun\u00eb tek ai; dhe ai i sh\u00ebroi duke v\u00ebn\u00eb duart mbi secilin prej tyre.\n4:41 Prej shum\u00eb vet\u00ebve dilnin demon\u00eb q\u00eb b\u00ebrtitnin dhe thoshnin: ''Ti je Krishti, Biri i Per\u00ebndis\u00eb''. Por ai i qortonte dhe nuk i lejonte t\u00eb flisnin, sepse ata e dinin se ai ishte Krishti.\n4:42 Kur zbardhi drita ai doli dhe shkoi n\u00eb nj\u00eb vend t\u00eb pabanuar. Por turmat e k\u00ebrkonin dhe e arrit\u00ebn; dhe e mbanin q\u00eb t\u00eb mos largohej prej tyre.\n4:43 Por ai u tha atyre: ''M\u00eb duhet ta shpall lajmin e mir\u00eb t\u00eb mbret\u00ebris\u00eb s\u00eb Per\u00ebndis\u00eb edhe n\u00eb qytete t\u00eb tjera, sepse p\u00ebr k\u00ebt\u00eb jam d\u00ebrguar''.\n4:44 Dhe ai predikonte n\u00ebp\u00ebr sinagoga t\u00eb Galiles\u00eb.\n5:1 Dhe ndodhi q\u00eb Jezusi, kur po ndodhej n\u00eb bregun e liqenit t\u00eb Gjenezaretit e nd\u00ebrsa turma po shtyhej rreth tij p\u00ebr t\u00eb d\u00ebgjuar fjal\u00ebn e Per\u00ebndis\u00eb,\n5:2 pa dy barka t\u00eb lidhura n\u00eb breg t\u00eb liqenit, nga t\u00eb cilat kishin dal\u00eb peshkatar\u00ebt dhe po lanin rrjetat.\n5:3 At\u00ebher\u00eb hyri n\u00eb nj\u00eb nga ato barka, n\u00eb at\u00eb q\u00eb ishte e Simonit, dhe iu lut q\u00eb t\u00eb largohej pak nga bregu. U ul dhe m\u00ebsonte turmat nga barka.\n5:4 Dhe kur mbaroi s\u00eb foluri i tha Simonit: ''Shko n\u00eb t\u00eb thella, dhe hidhni rrjetat tuaja p\u00ebr t\u00eb z\u00ebn\u00eb peshk''.\n5:5 Dhe Simoni, duke u p\u00ebrgjigjur, i tha: ''M\u00ebsues, u munduam gjith\u00eb nat\u00ebn dhe nuk zum\u00eb asgj\u00eb; por, p\u00ebr fjal\u00ebn t\u00ebnde, do ta hedh rrjet\u00ebn.\n5:6 Dhe, si b\u00ebn\u00eb k\u00ebshtu, zun\u00eb nj\u00eb sasi aq t\u00eb madhe peshku, sa po shqyhej rrjeta.\n5:7 At\u00ebher\u00eb u b\u00ebn\u00eb shenj\u00eb shok\u00ebve t\u00eb tyre q\u00eb ishin n\u00eb bark\u00ebn tjet\u00ebr, q\u00eb t\u00eb vinin e t'i ndihmonin. Dhe ata erdh\u00ebn dhe i mbush\u00ebn t\u00eb dy barkat aq sa gati po fundoseshin.\n5:8 Simon Pjetri, kur pa k\u00ebt\u00eb, i ra nd\u00ebr k\u00ebmb\u00eb Jezusit dhe i tha: ''Zot, largohu prej meje, sepse jam njeri m\u00ebkatar''.\n5:9 N\u00eb t\u00eb v\u00ebrtet\u00eb Pjetri dhe t\u00eb gjith\u00eb ata q\u00eb ishin me t\u00eb, habiteshin p\u00ebr shkak t\u00eb sasis\u00eb s\u00eb peshkut q\u00eb kishin z\u00ebn\u00eb.\n5:10 E nj\u00ebjta gj\u00eb u ngjau edhe Jakobit dhe Gjonit, bijve t\u00eb Zebedeut, q\u00eb ishin shok\u00eb t\u00eb Simonit. At\u00ebher\u00eb Jezusi i tha Simonit: ''Mos ki frik\u00eb; tash e tutje ti do t\u00eb jesh peshkatar njer\u00ebzish t\u00eb gjall\u00eb''.\n5:11 Pastaj ata, si i nxor\u00ebn n\u00eb breg barkat, lan\u00eb \u00e7do gj\u00eb dhe ndiqnin.\n5:12 Ndodhi q\u00eb, nd\u00ebrsa Jezusi ndodhej n\u00eb nj\u00eb nga ato qytete, erdhi nj\u00eb njeri i mbushur plot me leb\u00ebr, i cili, kur e pa Jezusin, ra me fytyr\u00eb p\u00ebr dhe dhe iu lut duke th\u00ebn\u00eb: ''Zot, po t\u00eb duash, ti mund t\u00eb m\u00eb pastrosh''.\n5:13 At\u00ebher\u00eb ai e zgjati dor\u00ebn, e preku duke th\u00ebn\u00eb: ''Po, e dua, qofsh i pastruar''. Dhe menj\u00ebher\u00eb lebra iu zhduk.\n5:14 Dhe Jezusi e urdh\u00ebroi: ''Mos ia trego kurrkujt; por shko, paraqitu te prifti dhe b\u00ebj nj\u00eb ofert\u00eb p\u00ebr pastrimin t\u00ebnd, sikurse e ka p\u00ebrshkruar Moisiu, q\u00eb kjo t'u sh\u00ebrbej\u00eb si d\u00ebshmi''.\n5:15 Dhe fama e tij po p\u00ebrhapej gjithnj\u00eb e m\u00eb shum\u00eb; dhe turma t\u00eb m\u00ebdha mblidheshin p\u00ebr ta d\u00ebgjuar dhe p\u00ebr t'u sh\u00ebruar prej tij nga s\u00ebmundjet e veta.\n5:16 Por ai t\u00ebrhiqej n\u00eb vende t\u00eb vetmuara dhe lutej.\n5:17 Nj\u00eb dit\u00eb ndodhi q\u00eb, nd\u00ebrsa Jezusi po m\u00ebsonte, ishin t\u00eb pranish\u00ebm, ulur, disa farisenj dhe m\u00ebsues t\u00eb ligjit, q\u00eb kishin ardhur nga t\u00eb gjitha fshatrat e Galiles\u00eb, t\u00eb Judes\u00eb dhe nga Jeruzalemi; dhe fuqia e Zotit ishte me t\u00eb, q\u00eb t\u00eb kryente sh\u00ebrime.\n5:18 Dhe ja, disa njer\u00ebz po sillnin mbi nj\u00eb vig nj\u00eb njeri t\u00eb paralizuar dhe k\u00ebrkonin ta fusnin brenda dhe ta vinin p\u00ebrpara tij.\n5:19 Por, duke mos gjetur se si ta fusnin brenda p\u00ebr shkak t\u00eb turm\u00ebs, hip\u00ebn mbi \u00e7atin\u00eb e sht\u00ebpis\u00eb dhe e l\u00ebshuan p\u00ebrmjet tjegullave me gjith\u00eb vig midis njer\u00ebzve, p\u00ebrpara Jezusit.\n5:20 Dhe ai, duke par\u00eb besimin e tyre, i tha atij: ''Njeri, m\u00ebkatet e tua t\u00eb jan\u00eb falur''.\n5:21 At\u00ebher\u00eb skrib\u00ebt dhe farisenjt\u00eb filluan t\u00eb arsyetojn\u00eb duke th\u00ebn\u00eb: ''Kush \u00ebsht\u00eb ky q\u00eb thot\u00eb blasfemi? Kush mund t'i fal\u00eb m\u00ebkatet, p\u00ebrve\u00e7 vet\u00ebm Per\u00ebndi?''.\n5:22 Por Jezusi, duke i njohur mendimet e tyre, e mori fjal\u00ebn dhe tha: ''\u00c7'po arsyetoni n\u00eb zemrat tuaja?\n5:23 \u00c7far\u00eb \u00ebsht\u00eb m\u00eb e leht\u00eb, t\u00eb thuhet: \"M\u00ebkatet e tua t\u00eb jan\u00eb falur\", apo t\u00eb thuhet: \"\u00c7ohu dhe ec\"?\n5:24 Tani, pra, me q\u00ebllim q\u00eb ju ta dini se Biri i njeriut ka pushtet mbi tok\u00eb t\u00eb fal\u00eb m\u00ebkatet, un\u00eb t\u00eb them (i tha t\u00eb paralizuarit), \u00e7ohu, merre vigun t\u00ebnd dhe shko n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb t\u00ebnde!''.\n5:25 Dhe menj\u00ebher\u00eb ai njeri u ngrit p\u00ebrpara tyre, mori vigun mbi t\u00eb cilin qe shtrir\u00eb dhe shkoi n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb e vet, duke p\u00ebrl\u00ebvduar Per\u00ebndin\u00eb.\n5:26 Dhe t\u00eb gjith\u00eb u habit\u00ebn dhe p\u00ebrl\u00ebvdonin Per\u00ebndin\u00eb, dhe, plot frik\u00eb, thoshnin: ''Sot pam\u00eb gj\u00ebra t\u00eb mahnitshme''.\n5:27 Dhe, mbas k\u00ebtyre gj\u00ebrave, ai doli dhe pa nj\u00eb tagrambledh\u00ebs, q\u00eb quhej Levi, dhe rrinte n\u00eb vendin e tatimeve, dhe i tha: ''Ndiqm\u00eb''.\n5:28 Dhe ai i la t\u00eb gjitha, u ngrit dhe e ndoqi.\n5:29 Pastaj Levi i p\u00ebrgatiti n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb e tij nj\u00eb gosti t\u00eb madhe, dhe nj\u00eb num\u00ebr i madh tagrambledh\u00ebsish e t\u00eb tjer\u00eb rrinin n\u00eb tryez\u00eb bashk\u00eb me ta.\n5:30 Por skrib\u00ebt dhe farisenjt\u00eb e atij vendi murmurisnin kund\u00ebr dishepujve t\u00eb Jezusit duke th\u00ebn\u00eb: ''P\u00ebrse hani dhe pini bashk\u00eb me tagrambledh\u00ebs dhe m\u00ebkatar\u00eb?''.\n5:31 Dhe Jezusi, duke u p\u00ebrgjegjur, u tha: ''Nuk jan\u00eb t\u00eb sh\u00ebndosh\u00ebt ata q\u00eb kan\u00eb nevoj\u00eb p\u00ebr mjek, por t\u00eb s\u00ebmur\u00ebt.\n5:32 Un\u00eb nuk erdha t'i th\u00ebrres t\u00eb pendohen t\u00eb drejtit, por m\u00ebkatar\u00ebt''.\n5:33 At\u00ebher\u00eb ata i than\u00eb: ''P\u00ebrse dishepujt e Gjonit si dhe ata t\u00eb farisenjve agj\u00ebrojn\u00eb shpesh dhe luten, kurse t\u00eb tut\u00eb han\u00eb dhe pin\u00eb?''.\n5:34 Ai u p\u00ebrgjigj atyre: ''A mund t'i b\u00ebni dasmor\u00ebt t\u00eb agj\u00ebrojn\u00eb, derisa dh\u00ebndri \u00ebsht\u00eb me ta?\n5:35 Por do t\u00eb vijn\u00eb dit\u00ebt kur do t'ua heqin dh\u00ebndrin dhe at\u00ebher\u00eb, n\u00eb ato dit\u00eb, ata do t\u00eb agj\u00ebrojn\u00eb''.\n5:36 P\u00ebrve\u00e7 k\u00ebsaj ai u tregoi nj\u00eb sh\u00ebmb\u00eblltyr\u00eb: ''Askush nuk qep nj\u00eb cop\u00eb t\u00eb nj\u00eb rrob\u00eb t\u00eb re mbi nj\u00eb rrobe t\u00eb vjet\u00ebr; p\u00ebrndryshe gjendet me rrob\u00ebn e re t\u00eb shqyer, dhe pjesa q\u00eb u hoq nga rroba e re nuk i p\u00ebrshtatet s\u00eb vjetr\u00ebs.\n5:37 Dhe askush nuk shtie ver\u00eb t\u00eb re n\u00eb kacek\u00eb t\u00eb vjet\u00ebr; p\u00ebrndryshe vera e re i p\u00eblcet kacek\u00ebt, dhe ajo derdhet e kacek\u00ebt shkojn\u00eb d\u00ebm.\n5:38 Por duhet sht\u00ebn\u00eb vera e re n\u00eb kacek\u00eb t\u00eb rinj dhe k\u00ebshtu q\u00eb t\u00eb dyja ruhen.\n5:39 Askush q\u00eb ka pir\u00eb ver\u00eb t\u00eb vjet\u00ebr, nuk do menj\u00ebher\u00eb ver\u00eb t\u00eb re, sepse ai thot\u00eb: \"E vjetra \u00ebsht\u00eb m\u00eb e mir\u00eb\"''.\n6:1 Ndodhi q\u00eb nj\u00eb t\u00eb shtun\u00eb, pas s\u00eb shtun\u00ebs s\u00eb madhe, ai po ecte n\u00ebp\u00ebr arat me grur\u00eb, dhe dishepujt e vet k\u00ebputnin kallinj, i shkoqnin me dor\u00eb dhe i hanin.\n6:2 Dhe disa nga farisenjt\u00eb u than\u00eb atyre: ''P\u00ebrse b\u00ebni at\u00eb q\u00eb nuk \u00ebsht\u00eb e lejueshme t\u00eb b\u00ebhet t\u00eb shtun\u00ebn?''.\n6:3 Por Jezusi, duke u p\u00ebrgjigjur, u tha atyre: ''A nuk keni lexuar \u00e7far\u00eb b\u00ebri Davidi dhe ata q\u00eb ishin bashk\u00eb me t\u00eb kur i mori uria?\n6:4 Si hyri n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb e Per\u00ebndis\u00eb, ai mori buk\u00ebt e paraqitjes, h\u00ebngri vet\u00eb dhe u dha t\u00eb han\u00eb edhe atyre q\u00eb ishin bashk\u00eb me t\u00eb, ndon\u00ebse nuk ishte e lejueshme p\u00ebr asnj\u00ebrin t'i hante, p\u00ebrve\u00e7 prift\u00ebrinjve?''.\n6:5 Pastaj u tha atyre: ''Biri i njeriut \u00ebsht\u00eb zot edhe i s\u00eb shtun\u00ebs\".\n6:6 Nj\u00eb t\u00eb shtun\u00eb tjet\u00ebr ndodhi q\u00eb ai hyri n\u00eb sinagog\u00eb dhe po m\u00ebsonte; atje ishte nj\u00eb njeri q\u00eb e kishte dor\u00ebn e djatht\u00eb t\u00eb thar\u00eb.\n6:7 Dhe farisenjt\u00eb dhe skrib\u00ebt rrinin dhe e ruanin n\u00ebse ai do ta sh\u00ebronte t\u00eb shtun\u00ebn, q\u00eb pastaj ta paditnin.\n6:8 Por ai ua njihte mendimet e tyre dhe i tha njeriut me dor\u00eb t\u00eb thar\u00eb: ''\u00c7ohu dhe dil k\u00ebtu n\u00eb mes''. Dhe ai u ngrit n\u00eb k\u00ebmb\u00eb.\n6:9 Pastaj Jezusi u tha atyre: ''Un\u00eb po ju pyes: A \u00ebsht\u00eb e lejueshme, t\u00eb shtunave, t\u00eb b\u00ebsh mir\u00eb apo keq, t\u00eb shp\u00ebtosh nj\u00eb njeri apo ta vras\u00ebsh?''.\n6:10 Dhe si i v\u00ebshtroi t\u00eb gjith\u00eb rreth e rrotull, i tha atij njeriu: ''Shtrije dor\u00ebn t\u00ebnde!''. Dhe ai veproi k\u00ebshtu dhe dora e tij iu sh\u00ebndosh si tjetra.\n6:11 Ata u t\u00ebrbuan dhe diskutonin me nj\u00ebri-tjetrin se \u00e7'mund t'i b\u00ebnin Jezusit.\n6:12 N\u00eb ato dit\u00eb ndodhi q\u00eb ai shkoi n\u00eb mal p\u00ebr t'u lutur, dhe e kaloi nat\u00ebn duke iu lutur Per\u00ebndis\u00eb.\n6:13 Dhe kur zbardhi dita, thirri pran\u00eb vetes dishepujt e vet dhe zgjodhi prej tyre dymb\u00ebdhjet\u00eb, t\u00eb cil\u00ebve u dha edhe emrin apostuj:\n6:14 Simonin, t\u00eb cilit i vuri emrin Pjet\u00ebr, dhe Andrean, v\u00ebllan\u00eb e tij, Jakobin e Gjonin, Filipin dhe Bartolomeun,\n6:15 Mateun dhe Thomain, Jakobin e Alfeut dhe Simonin, q\u00eb e quanin Zelota,\n6:16 Jud\u00ebn, v\u00ebllan\u00eb e Jakobit dhe Jud\u00ebn Iskariot, i cili u b\u00eb tradhtar.\n6:17 Pastaj, pasi zbriti bashk\u00eb me ta, ndaloi n\u00eb nj\u00eb vend t\u00eb shesht\u00eb, me turm\u00ebn e dishepujve t\u00eb vet dhe me nj\u00eb num\u00ebr t\u00eb madh njer\u00ebzish nga gjith\u00eb Judea, nga Jeruzalemi dhe nga bregdeti i Tiros dhe i Sidonit, t\u00eb cil\u00ebt kishin ardhur p\u00ebr ta d\u00ebgjuar at\u00eb dhe p\u00ebr t'u sh\u00ebruar nga s\u00ebmundjet e veta;\n6:18 Por edhe ata q\u00eb i mundonin frym\u00ebrat e ndyr\u00eb sh\u00ebroheshin.\n6:19 E gjith\u00eb turma k\u00ebrkonte ta prekte, sepse prej tij dilte nj\u00eb fuqi q\u00eb i sh\u00ebronte t\u00eb gjith\u00eb.\n6:20 Ai, si i drejtoi syt\u00eb nga dishepujt e vet, thoshte: ''Lum ju, t\u00eb varf\u00ebr, sepse juaja \u00ebsht\u00eb mbret\u00ebria e Per\u00ebndis\u00eb''.\n6:21 Lum ju, q\u00eb tani keni uri, sepse do t\u00eb ngopeni. Lum ju, q\u00eb tani qani, sepse do t\u00eb qeshni.\n6:22 Lum ju, kur njer\u00ebzit do t'ju urrejn\u00eb, do t'ju mallkojn\u00eb dhe do t'ju fyejn\u00eb, do ta shpallin emrin tuaj si t\u00eb keq, p\u00ebr shkak t\u00eb Birit t\u00eb njeriut.\n6:23 G\u00ebzohuni at\u00eb dit\u00eb dhe hidhuni nga g\u00ebzimi, sepse ja, shp\u00ebrblimi juaj \u00ebsht\u00eb i madh n\u00eb qiell; n\u00eb t\u00eb nj\u00ebjt\u00ebn m\u00ebnyr\u00eb, pra, et\u00ebrit e tyre i trajtonin profet\u00ebt.\n6:24 Por mjer\u00eb ju, o t\u00eb pasur, sepse e keni ngush\u00ebllimin tuaj!\n6:25 Mjer\u00eb ju, q\u00eb jeni t\u00eb ngopur, sepse do t\u00eb keni uri. Mjer\u00eb ju, q\u00eb tani qeshni, sepse do t\u00eb hidh\u00ebroheni e do t\u00eb qani!\n6:26 Mjer\u00eb ju, kur t\u00eb gjith\u00eb njer\u00ebzit do t\u00eb flasin mir\u00eb p\u00ebr ju, sepse n\u00eb t\u00eb nj\u00ebjt\u00ebn m\u00ebnyr\u00eb vepruan et\u00ebrit e tyre me profet\u00ebt e rrem\u00eb.\n6:27 Por un\u00eb po ju them juve q\u00eb m\u00eb d\u00ebgjoni: ''T'i doni armiqt\u00eb tuaj; u b\u00ebni t\u00eb mir\u00eb atyre q\u00eb ju urrejn\u00eb.\n6:28 Bekoni ata q\u00eb ju mallkojn\u00eb dhe lutuni p\u00ebr ata q\u00eb ju keqtrajtojn\u00eb.\n6:29 N\u00ebse dikush t\u00eb bie n\u00eb nj\u00ebr\u00ebn faqe, ktheja edhe tjetr\u00ebn; dhe atij q\u00eb t\u00eb merr mantelin, mos e pengo t\u00eb t\u00eb marr\u00eb edhe tunik\u00ebn.\n6:30 Jepi kujtdo q\u00eb k\u00ebrkon prej teje; dhe n\u00eb se dikush merr gj\u00ebn\u00eb t\u00ebnde, mos k\u00ebrko t\u00eb ta kthej\u00eb.\n6:31 Por, ashtu si\u00e7 d\u00ebshironi q\u00eb t'ju b\u00ebjn\u00eb juve njer\u00ebzit, po ashtu b\u00ebni me ta.\n6:32 Por po t'i doni ata q\u00eb ju duan, \u00e7'merit\u00eb do t\u00eb keni nga kjo? Sepse edhe m\u00ebkatar\u00ebt i duan ata q\u00eb i duan.\n6:33 Dhe n\u00eb se u b\u00ebni t\u00eb mir\u00eb atyre q\u00eb ju b\u00ebjn\u00eb t\u00eb mir\u00eb, \u00e7far\u00eb merite do t\u00eb keni nga kjo? T\u00eb nj\u00ebjt\u00ebn gj\u00eb b\u00ebjn\u00eb edhe m\u00ebkatar\u00ebt.\n6:34 Dhe n\u00ebse u jepni hua atyre q\u00eb shpresoni t'jua kthejn\u00eb, \u00e7far\u00eb merite do t\u00eb keni nga kjo? Edhe m\u00ebkatar\u00ebt u japin hua m\u00ebkatar\u00ebve, q\u00eb t'u kthehet aq sa dhan\u00eb.\n6:35 Por ju t'i doni armiqt\u00eb tuaj, b\u00ebni t\u00eb mir\u00eb dhe jepni hua pa pasur shpres\u00eb p\u00ebr asgj\u00eb, dhe shp\u00ebrblimi juaj do t\u00eb jet\u00eb i madh dhe ju do t\u00eb jeni bijt\u00eb e Shum\u00eb t\u00eb Lartit, sepse ai \u00ebsht\u00eb mir\u00ebdash\u00ebs me mos-mir\u00ebnjoh\u00ebsit dhe t\u00eb mbrapsht\u00ebt.\n6:36 Jini t\u00eb m\u00ebshirsh\u00ebm, pra, sikurse edhe Ati juaj \u00ebsht\u00eb i m\u00ebshirsh\u00ebm.\n6:37 Mos gjykoni dhe nuk do t\u00eb gjykoheni; mos d\u00ebnoni dhe nuk do t\u00eb d\u00ebnoheni; falni dhe do t\u00eb jeni t\u00eb falur.\n6:38 Jepni dhe do t'ju jepet: nj\u00eb mas\u00eb e mir\u00eb, e ngjeshur, e tundur, gufuese do t'ju derdhet n\u00eb gji, sepse me at\u00eb mas\u00eb q\u00eb do t\u00eb matni, do t'ju matet edhe juve gjithashtu''.\n6:39 Pastaj ai u tha nj\u00eb sh\u00ebmb\u00eblltyr\u00eb: ''Nj\u00eb i verb\u00ebr a mund t'i prij\u00eb nj\u00eb t\u00eb verbri tjet\u00ebr? Vall\u00eb nuk do t\u00eb bien t\u00eb dy n\u00eb grop\u00eb?\n6:40 Dishepulli nuk ia kalon m\u00ebsuesit t\u00eb vet, madje \u00e7do dishepull q\u00eb ka m\u00ebsuar do t\u00eb jet\u00eb si m\u00ebsuesi i vet.\n6:41 Po pse ti e shikon l\u00ebmisht\u00ebn n\u00eb sy t\u00eb v\u00ebllait t\u00ebnd dhe nuk e sheh traun n\u00eb syrin t\u00ebnd?\n6:42 Ose, si mund t'i thuash v\u00ebllait t\u00ebnd: \"V\u00eblla, m\u00eb l\u00ebr t\u00eb t\u00eb heq l\u00ebmisht\u00ebn q\u00eb ke n\u00eb syrin t\u00ebnd\", kur ti vet\u00eb nuk e sheh traun n\u00eb syrin t\u00ebnd? O hipokrit, nxirre m\u00eb par\u00eb traun nga syri yt dhe at\u00ebher\u00eb do t\u00eb mund t\u00eb shoh\u00ebsh mir\u00eb p\u00ebr t\u00eb nxjerr\u00eb l\u00ebmisht\u00ebn nga syri i v\u00ebllait t\u00ebnd.\n6:43 Sepse nuk ka pem\u00eb t\u00eb mir\u00eb q\u00eb t\u00eb jap\u00eb fryt t\u00eb keq, as pem\u00eb t\u00eb keqe q\u00eb t\u00eb jap\u00eb fryt t\u00eb mir\u00eb.\n6:44 \u00c7do pem\u00eb, pra, njihet nga fryti i vet, sepse nuk mblidhen fiq nga gjembat dhe nuk vilet rrush nga ferra.\n6:45 Njeriu i mir\u00eb e nxjerr t\u00eb mir\u00ebn nga thesari i mir\u00eb i zemr\u00ebs s\u00eb vet; dhe njeriu i mbrapsht\u00eb e nxjerr t\u00eb mbrapshta nga thesari i keq i zemr\u00ebs s\u00eb vet, sepse goja e nj\u00ebrit flet nga mbushullia e zemr\u00ebs.\n6:46 P\u00ebrse m\u00eb thirrni, \"Zot, Zot\" dhe nuk b\u00ebni at\u00eb q\u00eb ju them?\n6:47 \u00c7do nj\u00ebri q\u00eb vjen tek un\u00eb dhe d\u00ebgjon fjal\u00ebt e mia dhe t'i v\u00eb n\u00eb praktik\u00eb, un\u00eb do t'ju tregoj kujt i ngjan.\n6:48 Ai i ngjan njeriut q\u00eb, kur nd\u00ebrtoi sht\u00ebpin\u00eb e vet, g\u00ebrmoi shum\u00eb thell\u00eb dhe e vendosi themelin mbi shk\u00ebmb. Erdhi nj\u00eb v\u00ebrshim, p\u00ebrroi u sul mbi at\u00eb sht\u00ebpi, por s'e tundi dot, sepse e kishte themelin mbi shk\u00ebmb.\n6:49 P\u00ebrkundrazi, ai q\u00eb e d\u00ebgjoi dhe nuk i vuri n\u00eb praktik\u00eb, i ngjan njeriut q\u00eb e nd\u00ebrtoi sht\u00ebpin\u00eb mbi tok\u00eb, por pa themel; kur iu sul p\u00ebrroi, ajo u shemb menj\u00ebher\u00eb dhe rr\u00ebnimi i saj qe i madh''.\n7:1 Si e p\u00ebrfundoi gjith\u00eb k\u00ebt\u00eb ligj\u00ebrat\u00eb drejtuar popullit q\u00eb e d\u00ebgjoi, hyri n\u00eb Kapernaum.\n7:2 Tani nj\u00eb centurion kishte nj\u00eb sh\u00ebrb\u00ebtor q\u00eb e donte shum\u00eb; e kishte t\u00eb s\u00ebmur\u00eb keq p\u00ebr vdekje.\n7:3 Dhe centurioni, kur d\u00ebgjoi p\u00ebr Jezusin, i d\u00ebrgoi disa pleq Judenj q\u00eb ta lusnin t\u00eb vinte e t\u00eb sh\u00ebronte sh\u00ebrb\u00ebtorin e tij.\n7:4 Si arrit\u00ebn te Jezusi, ata e lut\u00ebn me ngulm duke i th\u00ebn\u00eb: ''Ai e meriton q\u00eb ti ta pranosh k\u00ebt\u00eb gj\u00eb,\n7:5 sepse ai e do popullin ton\u00eb dhe ai na e nd\u00ebrtoi sinagog\u00ebn''.\n7:6 At\u00ebher\u00eb Jezusi shkoi me ta. E kur ishte jo shum\u00eb larg sht\u00ebpis\u00eb, centurioni d\u00ebrgoi disa miq t\u00eb tij p\u00ebr t'i th\u00ebn\u00eb: ''Zot, mos u shqet\u00ebso, sepse un\u00eb nuk jam i denj\u00eb q\u00eb ti t\u00eb hysh n\u00ebn pullazin tim.\n7:7 P\u00ebr k\u00ebt\u00eb shkak nuk e \u00e7mova veten t\u00eb denj\u00eb t\u00eb vij tek ti; por ti fol nj\u00eb fjal\u00eb dhe sh\u00ebrb\u00ebtori im do t\u00eb sh\u00ebrohet.\n7:8 Sepse edhe un\u00eb jam nj\u00eb njeri n\u00ebn autoritetin e tjet\u00ebrkujt dhe kam n\u00ebn urdh\u00ebr ushtar\u00eb; dhe i them njerit: \"Shko\", dhe ai shkon; dhe nj\u00eb tjetri: \"Eja\", dhe ai vjen; dhe sh\u00ebrb\u00ebtorit tim: \"B\u00ebj\u00eb k\u00ebt\u00eb\", dhe ai e b\u00ebn''.\n7:9 Kur i d\u00ebgjoi k\u00ebto fjal\u00eb, Jezusi u mrekullua prej tij, dhe, duke iu drejtuar turm\u00ebs q\u00eb i vinte pas, tha: ''Un\u00eb po ju them se as n\u00eb Izrael nuk kam gjetur nj\u00eb besim kaq t\u00eb madh''.\n7:10 Dhe, kur t\u00eb d\u00ebrguarit u kthyen n\u00eb sht\u00ebpi, sh\u00ebrb\u00ebtorin, q\u00eb kishte qen\u00eb i s\u00ebmur\u00eb, e gjet\u00ebn t\u00eb sh\u00ebruar.\n7:11 Dhe t\u00eb nes\u00ebrmen ai shkoi n\u00eb nj\u00eb qytet q\u00eb quhej Nain; dhe bashk\u00eb me t\u00eb shkonin shum\u00eb nga dishepujt e vet dhe nj\u00eb turm\u00eb e madhe.\n7:12 Dhe, kur iu afrua port\u00ebs s\u00eb qytetit, ja q\u00eb po \u00e7onin p\u00ebr ta varrosur nj\u00eb t\u00eb vdekur, djalin e vet\u00ebm t\u00eb n\u00ebn\u00ebs s\u00eb tij, q\u00eb ishte e ve; dhe nj\u00eb turm\u00eb e madhe nga qyteti ishte me t\u00eb.\n7:13 Posa e pa, Zoti pati dhemshuri p\u00ebr t\u00eb dhe i tha: ''Mos qaj!''\n7:14 U afrua, preku arkivolin, dhe ata q\u00eb e bartnin u ndal\u00ebn; at\u00ebher\u00eb ai tha: ''Djalosh, un\u00eb t\u00eb them, \u00e7ohu!''.\n7:15 Dhe i vdekuri u \u00e7ua ndenjur dhe filloi t\u00eb flas\u00eb. Dhe Jezusi ia dha s\u00eb \u00ebm\u00ebs.\n7:16 At\u00ebher\u00eb t\u00eb gjith\u00eb u mrekulluan dhe l\u00ebvdonin Per\u00ebndin\u00eb duke th\u00ebn\u00eb: ''Midis nesh doli nj\u00eb profet i madh'' dhe: ''Per\u00ebndia e vizitoi popullin e vet''.\n7:17 Dhe kjo e th\u00ebn\u00eb p\u00ebr t\u00eb u p\u00ebrhap n\u00ebp\u00ebr gjith\u00eb Juden\u00eb dhe anemban\u00eb krahin\u00ebs p\u00ebrreth.\n7:18 Gjoni u informua prej dishepujve t\u00eb vet p\u00ebr t\u00eb gjitha k\u00ebto gj\u00ebra.\n7:19 Dhe Gjoni thirri pran\u00eb tij dy nga dishepujt e vet, i d\u00ebrgoi te Jezusi p\u00ebr t'i th\u00ebn\u00eb: ''A je ti ai q\u00eb duhet t\u00eb vij\u00eb, apo duhet t\u00eb presim nj\u00eb tjet\u00ebr?''.\n7:20 K\u00ebta njer\u00ebz, pra, shkuan te ai dhe i than\u00eb: ''Gjon Pag\u00ebzori na d\u00ebrgoi te ti p\u00ebr t\u00eb t\u00eb th\u00ebn\u00eb: \"A je ti ai q\u00eb duhet t\u00eb vij\u00eb, apo duhet t\u00eb presim nj\u00eb tjet\u00ebr?\"''.\n7:21 Dhe n\u00eb at\u00eb or\u00eb Jezusi sh\u00ebroi shum\u00eb veta nga s\u00ebmundjet, nga fatkeq\u00ebsit\u00eb dhe nga frym\u00ebrat e lig, dhe shum\u00eb t\u00eb verb\u00ebrve ua dhuroi t\u00eb parit.\n7:22 Dhe Jezusi duke u p\u00ebrgjegjur u tha atyre: ''Shkoni dhe i thoni Gjonit \u00e7'keni par\u00eb e d\u00ebgjuar: t\u00eb verb\u00ebrit fitojn\u00eb p\u00ebrs\u00ebri t\u00eb parit, t\u00eb \u00e7al\u00ebt ecin, lebroz\u00ebt po pastrohen, t\u00eb shurdh\u00ebrit po d\u00ebgjojn\u00eb, t\u00eb vdekurit po ringjallen, dhe ungjilli u shpallet t\u00eb varf\u00ebrve.\n7:23 I lumi ai q\u00eb nuk do t\u00eb skandalizohet prej meje!''.\n7:24 Kur lajm\u00ebtar\u00ebt e Gjonit u larguan, ai filloi t'u thot\u00eb turmave p\u00ebr Gjonin: ''\u00c7'dol\u00ebt t\u00eb shihni n\u00eb shkreti? Nj\u00eb kallam q\u00eb e tund era?\n7:25 Po, \u00e7'dol\u00ebt t\u00eb shihni? Nj\u00eb njeri t\u00eb veshur me rroba t\u00eb buta? Ja, ata q\u00eb veshin rroba t\u00eb shk\u00eblqyera dhe jetojn\u00eb n\u00eb boll\u00ebk banojn\u00eb n\u00eb pallatet e mbret\u00ebrve.\n7:26 Por, \u00e7'dol\u00ebt t\u00eb shihni? Nj\u00eb profet? Po, un\u00eb po ju them: akoma m\u00eb shum\u00eb se nj\u00eb profet.\n7:27 Ai \u00ebsht\u00eb ai p\u00ebr t\u00eb cilin u shkrua: \"Ja, un\u00eb po d\u00ebrgoj p\u00ebrpara fytyr\u00ebs t\u00ebnde lajm\u00ebtarin tim, q\u00eb do ta p\u00ebrgatit\u00eb rrug\u00ebn sate para teje\".\n7:28 Sepse un\u00eb po ju them q\u00eb nga t\u00eb lindurit prej gruaje nuk ka asnj\u00eb profet m\u00eb t\u00eb madh se Gjon Pag\u00ebzori; por m\u00eb i vogli n\u00eb mbret\u00ebrin\u00eb e Per\u00ebndis\u00eb \u00ebsht\u00eb m\u00eb i madh se ai''.\n7:29 Dhe gjith\u00eb populli q\u00eb e d\u00ebgjoi dhe tagrambledh\u00ebsit e pranuan drejt\u00ebsin\u00eb e Per\u00ebndis\u00eb dhe u pag\u00ebzuan me pag\u00ebzimin e Gjonit.\n7:30 Por farisenjt\u00eb dhe m\u00ebsuesit e ligjit e refuzuan planin e Per\u00ebndis\u00eb p\u00ebr ta dhe nuk u pag\u00ebzuan.\n7:31 At\u00ebher\u00eb Zoti tha: ''Me \u00e7far\u00eb t'i krahasoj, pra, njer\u00ebzit e k\u00ebtij brezi? Dhe kujt i ngjajn\u00eb?\n7:32 U ngjajn\u00eb f\u00ebmij\u00ebve q\u00eb ulen nd\u00ebr sheshe dhe i b\u00ebrtasin nj\u00ebri-tjetrit duke th\u00ebn\u00eb: \"Ne i kemi r\u00ebn\u00eb fyellit p\u00ebr ju dhe ju nuk keni k\u00ebrcyer; ne kemi k\u00ebnduar vajtime p\u00ebr ju dhe ju nuk keni qar\u00eb\".\n7:33 Erdhi, pra, Gjon Pag\u00ebzori, q\u00eb nuk ha buk\u00eb dhe as pi ver\u00eb dhe ju thoni: \"Ai ka nj\u00eb demon\".\n7:34 Erdhi Biri i njeriut q\u00eb ha dhe pi, dhe ju thoni: \"Ja gryk\u00ebsi dhe pijaneci, miku i tagrambledh\u00ebsve dhe i m\u00ebkatar\u00ebve\".\n7:35 Por urtis\u00eb i japin t\u00eb drejt\u00eb gjith\u00eb bijt\u00eb e saj''.\n7:36 Nj\u00eb nga farisenjt\u00eb e ftoi at\u00eb t\u00eb haj\u00eb bashk\u00eb me t\u00eb; dhe ai hyri n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb e fariseut dhe u ul n\u00eb tryez\u00eb.\n7:37 Dhe ja, nj\u00eb grua nga ai qytet, q\u00eb ishte nj\u00eb m\u00ebkatare, kur mori vesh se ai ishte n\u00eb tryez\u00ebn e sht\u00ebpis\u00eb s\u00eb nj\u00eb fariseu, solli nj\u00eb en\u00eb alabastri plot me vaj er\u00ebk\u00ebndsh\u00ebm.\n7:38 Dhe, duke q\u00ebndruar prapa te k\u00ebmb\u00ebt e tij dhe duke qar\u00eb, filloi t'ia laj\u00eb me lot k\u00ebmb\u00ebt dhe t'ia fshij\u00eb me flok\u00ebt e kok\u00ebs s\u00eb saj; dhe t'ia puthte e t'ia vajoste me vaj er\u00ebk\u00ebndsh\u00ebm.\n7:39 Kur e pa k\u00ebt\u00eb gj\u00eb, fariseu q\u00eb e kishte ftuar, tha me vete: ''N\u00ebse ky do t\u00eb ishte nj\u00eb profet, do ta dinte \u00e7far\u00eb lloj njeriu \u00ebsht\u00eb gruaja q\u00eb po e prek, sepse ajo \u00ebsht\u00eb nj\u00eb m\u00ebkatare.\n7:40 Dhe Jezusi, duke u p\u00ebrgjigjur, i tha: ''Simon, kam di\u00e7ka p\u00ebr t\u00eb t\u00eb th\u00ebn\u00eb''. Dhe ai tha: ''Fol, M\u00ebsues''.\n7:41 Dhe Jezusi i tha: ''Nj\u00eb huadh\u00ebn\u00ebs kishte dy huamarr\u00ebs; nj\u00ebri i kishte borxh pes\u00ebqind denar\u00eb dhe tjetri pes\u00ebdhjet\u00eb.\n7:42 Meq\u00eb ata nuk kishin t\u00eb paguanin, ai ua fali borxhin t\u00eb dyve. Sipas teje, cili nga ata do ta doj\u00eb m\u00eb shum\u00eb?''.\n7:43 Dhe Simoni, duke u p\u00ebrgjigjur, tha: ''Ma do mendja, ai, t\u00eb cilit i fali m\u00eb shum\u00eb''. Dhe Jezusi i tha: ''Gjykove drejt''.\n7:44 Pastaj, si u suall nga gruaja, i tha Simonit: ''A e sheh k\u00ebt\u00eb grua? Un\u00eb hyra n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb t\u00ebnde dhe ti nuk m\u00eb dhe uj\u00eb p\u00ebr t\u00eb lar\u00eb k\u00ebmb\u00ebt; ajo, p\u00ebrkundrazi, m'i lau k\u00ebmb\u00ebt me lot dhe m'i fshiu me flok\u00ebt e kres\u00eb.\n7:45 Ti nuk m\u00eb dhe as edhe nj\u00eb puthje; por ajo, qysh se hyra, nuk pushoi s\u00eb puthuri k\u00ebmb\u00ebt e mia.\n7:46 Ti nuk ma vajose kok\u00ebn me vaj; kurse ajo m'i vajosi k\u00ebmb\u00ebt me vaj er\u00ebk\u00ebndsh\u00ebm.\n7:47 Prandaj un\u00eb po t\u00eb them se m\u00ebkatet e saj t\u00eb shumta i jan\u00eb falur, sepse ka dashur shum\u00eb; por kujt i falen pak, do pak''.\n7:48 Pastaj i tha asaj: ''M\u00ebkatet e tua t\u00eb jan\u00eb falur''.\n7:49 At\u00ebher\u00eb ata q\u00eb ishin n\u00eb tryez\u00eb bashk\u00eb me t\u00eb filluan t\u00eb thonin me vete: ''Po kush qenka ky q\u00eb po falka edhe m\u00ebkatet?''.\n7:50 Por Jezusi i tha asaj gruaje: ''Besimi yt t\u00eb shp\u00ebtoi; shko n\u00eb paqe!''.\n8:1 Dhe pas k\u00ebsaj ndodhi q\u00eb ai shkonte n\u00ebp\u00ebr qytete dhe n\u00ebp\u00ebr fshatra, duke predikuar dhe duke shpallur lajmin e mir\u00eb t\u00eb mbret\u00ebris\u00eb s\u00eb Per\u00ebndis\u00eb; me t\u00eb ishin t\u00eb dymb\u00ebdhjet\u00ebt,\n8:2 dhe disa gra, t\u00eb cilat i kishte sh\u00ebruar nga shpirt\u00ebrat e k\u00ebqij dhe nga s\u00ebmundjet: Maria, e quajtur Magdalen\u00eb, prej s\u00eb cil\u00ebt pati d\u00ebbuar shtat\u00eb demon\u00eb,\n8:3 Joana, gruaja e Kuz\u00ebs, administratorit t\u00eb Herodit, Suzana dhe shum\u00eb t\u00eb tjera t\u00eb cilat e ndihmonin at\u00eb me pasurit\u00eb e tyre.\n8:4 Si u mblodh nj\u00eb turm\u00eb e madhe dhe i erdh\u00ebn njer\u00ebz nga \u00e7do qytet, Jezusi tha n\u00eb sh\u00ebmb\u00eblltyr\u00eb:\n8:5 ''Nj\u00eb mbjell\u00ebs doli t\u00eb mbjell\u00eb far\u00ebn e vet; dhe, nd\u00ebrsa po mbillte, nj\u00eb pjes\u00eb ra gjat\u00eb rrug\u00ebs, u shkel dhe zogjt\u00eb e qiellit e h\u00ebngr\u00ebn.\n8:6 Nj\u00eb pjes\u00eb tjet\u00ebr ra n\u00eb gurishte dhe, sapo mbiu, u tha p\u00ebr munges\u00eb vlage.\n8:7 Nj\u00eb pjes\u00eb tjet\u00ebr ra nd\u00ebr ferra; ferrat u rrit\u00ebn bashk\u00eb me t\u00eb dhe ia zun\u00eb frym\u00ebn.\n8:8 Kurse nj\u00eb pjes\u00eb ra n\u00eb tok\u00eb t\u00eb mir\u00eb, mbiu dhe dha fryt nj\u00ebqindfish''. Si i tha k\u00ebto gj\u00ebra, thirri: ''Kush ka vesh\u00eb p\u00ebr t\u00eb d\u00ebgjuar, le t\u00eb d\u00ebgjoj\u00eb!''.\n8:9 At\u00ebher\u00eb dishepujt e vet e pyet\u00ebn \u00e7far\u00eb kuptimi kishte ajo sh\u00ebmb\u00eblltyr\u00eb.\n8:10 Dhe ai tha: ''Juve ju \u00ebsht\u00eb dh\u00ebn\u00eb t\u00eb njihni misteret e mbret\u00ebris\u00eb s\u00eb Per\u00ebndis\u00eb; por t\u00eb tjer\u00ebve me an\u00eb t\u00eb sh\u00ebmb\u00eblltyrave, q\u00eb ata, duke shikuar t\u00eb mos shohin dhe, duke d\u00ebgjuar t\u00eb mos kuptojn\u00eb.\n8:11 Ky \u00ebsht\u00eb kuptimi i sh\u00ebmb\u00eblltyr\u00ebs: fara \u00ebsht\u00eb fjala e Per\u00ebndis\u00eb.\n8:12 Ata p\u00ebrgjat\u00eb rrug\u00ebs jan\u00eb ata q\u00eb e d\u00ebgjojn\u00eb fjal\u00ebn; por pastaj vjen djalli dhe ua merr fjal\u00ebn nga zemra e tyre, q\u00eb ata t\u00eb mos besojn\u00eb dhe t\u00eb mos shp\u00ebtojn\u00eb.\n8:13 Ata mbi gurishte jan\u00eb ata q\u00eb, kur d\u00ebgjojn\u00eb, e presin fjal\u00ebn me g\u00ebzim; por ata nuk kan\u00eb rr\u00ebnj\u00eb, besojn\u00eb p\u00ebr nj\u00ebfar\u00eb kohe, por n\u00eb momentin e sprov\u00ebs t\u00ebrhiqen.\n8:14 Pjesa q\u00eb ka r\u00ebn\u00eb nd\u00ebr ferra jan\u00eb ata q\u00eb e d\u00ebgjuan fjal\u00ebn; por, gjat\u00eb rrug\u00ebs, ua z\u00ebn\u00eb frym\u00ebn shqet\u00ebsimet, pasurit\u00eb dhe k\u00ebnaq\u00ebsit\u00eb e k\u00ebsaj jete, dhe nuk arrijn\u00eb t\u00eb piqen.\n8:15 Por pjesa q\u00eb ra n\u00eb tok\u00eb t\u00eb mir\u00eb jan\u00eb ata q\u00eb, pasi e d\u00ebgjuan fjal\u00ebn, e ruajn\u00eb n\u00eb zem\u00ebr t\u00eb ndershme dhe t\u00eb mir\u00eb dhe japin fryt me q\u00ebndrueshm\u00ebri''.\n8:16 ''Askush, pasi t\u00eb ket\u00eb ndezur llamb\u00ebn, nuk e mbulon me nj\u00eb en\u00eb ose e fut n\u00ebn shtrat, por e v\u00eb mbi mbajt\u00ebsen e vet me q\u00ebllim q\u00eb ata q\u00eb hyjn\u00eb t\u00eb shohin drit\u00eb.\n8:17 Sepse nuk ka asgj\u00eb t\u00eb fsheht\u00eb q\u00eb nuk do t\u00eb zbulohet, as sekret q\u00eb t\u00eb mos njihet dhe t\u00eb dal\u00eb n\u00eb drit\u00eb.\n8:18 Prandaj tregoni kujdes se si d\u00ebgjoni, sepse atij q\u00eb ka, do t'i jepet, kurse atij q\u00eb nuk ka, do t'i hiqet edhe ajo q\u00eb ai kujton se ka''.\n8:19 N\u00ebna e tij dhe v\u00ebllez\u00ebrit e tij erdh\u00ebn tek ai, por nuk mund t'i afroheshin p\u00ebr shkak t\u00eb turm\u00ebs.\n8:20 Dhe nga disa i ishte th\u00ebn\u00eb: ''N\u00ebna jote dhe v\u00ebllez\u00ebrit e tu jan\u00eb atje jasht\u00eb dhe duan t\u00eb t\u00eb shohin''.\n8:21 Por ai, duke u p\u00ebrgjigjur, u tha atyre: ''N\u00ebna ime dhe v\u00ebllez\u00ebrit e mi jan\u00eb ata q\u00eb e d\u00ebgjojn\u00eb fjal\u00ebn e Per\u00ebndis\u00eb dhe e v\u00ebn\u00eb n\u00eb praktik\u00eb''.\n8:22 N\u00eb nj\u00eb prej atyre dit\u00ebve ndodhi q\u00eb Jezusi hipi n\u00eb nj\u00eb bark\u00eb bashk\u00eb me dishepujt e vet dhe u tha: ''T\u00eb kalojm\u00eb n\u00eb bregun tjet\u00ebr t\u00eb liqenit''. Dhe ata u larguan nga bregu.\n8:23 Nd\u00ebrsa po lundronin, at\u00eb e zuri gjumi; dhe nj\u00eb furtun\u00eb ra mbi liqen, aq sa barka po mbushej, dhe ishin n\u00eb rrezik.\n8:24 At\u00ebher\u00eb ata iu afruan, e zgjuan dhe i than\u00eb: ''M\u00ebsues, M\u00ebsues, po mbytemi!''. Dhe ai u zgjua, i b\u00ebrtiti er\u00ebs dhe t\u00ebrbimit t\u00eb ujit; dhe k\u00ebto u qet\u00ebsuan dhe u b\u00eb bunac\u00eb.\n8:25 Dhe Jezusi u tha dishepujve t\u00eb vet: ''Ku \u00ebsht\u00eb besimi juaj?''. Dhe ata, t\u00eb frik\u00ebsuar, mrekulloheshin dhe i thoshnin njeri tjetrit: ''Vall\u00eb, kush \u00ebsht\u00eb ky, q\u00eb urdh\u00ebron edhe er\u00ebn dhe ujin, dhe ata i binden?''.\n8:26 Pastaj lundruan drejt krahin\u00ebs s\u00eb Gadareasve, q\u00eb ndodhet p\u00ebrball\u00eb Galiles\u00eb;\n8:27 dhe, porsa Jezusi zbriti n\u00eb tok\u00eb, i doli p\u00ebrpara nj\u00eb njeri nga ai qytet, i cili prej shum\u00eb kohe ishte pushtuar nga demon\u00ebt, nuk vishte rroba, nuk banonte n\u00eb sht\u00ebpi, por nd\u00ebr varreza.\n8:28 Kur e pa Jezusin, l\u00ebshoi nj\u00eb britm\u00eb, iu hodh nd\u00ebr k\u00ebmb\u00eb dhe tha me z\u00eb t\u00eb lart\u00eb: ''\u00c7'ka mes meje dhe ty, Jezus, Biri i Per\u00ebndis\u00eb Shum\u00eb t\u00eb Lart\u00eb? T\u00eb lutem, mos m\u00eb mundo!''.\n8:29 Sepse Jezusi po i jepte urdh\u00ebr frym\u00ebs s\u00eb ndyr\u00eb t\u00eb dilte nga ai njeri, sepse shum\u00eb her\u00eb e kishte pushtuar dhe ndon\u00ebse e kishin lidhur me zinxhir\u00eb e me pranga dhe e ruanin, ai i k\u00ebpuste prangat dhe shtyhej prej demonit n\u00ebp\u00ebr shkret\u00ebtirat.\n8:30 Dhe Jezusi e pyeti duke th\u00ebn\u00eb: ''Si e ke emrin?''. Dhe ai u p\u00ebrgjigj: ''Legjion''. Sepse shum\u00eb demon\u00eb i kishin hyr\u00eb n\u00eb t\u00eb.\n8:31 Dhe ata e lutnin t\u00eb mos i urdh\u00ebronte t\u00eb shkonin n\u00eb humner\u00eb.\n8:32 Dhe aty ishte nj\u00eb tuf\u00eb e madhe derrash q\u00eb kullotnin n\u00eb mal, dhe k\u00ebta demon\u00eb iu lut\u00ebn t'i lejonte t\u00eb hynin n\u00eb ta. Ai ua lejoi atyre.\n8:33 At\u00ebher\u00eb demon\u00ebt, si dol\u00ebn nga ai njeri, hyn\u00eb te derrat, dhe ajo tuf\u00eb u turr nga gremina n\u00eb liqen dhe u mbyt.\n8:34 Kur pan\u00eb \u00e7'ndodhi, ata q\u00eb i ruanin derrat ik\u00ebn dhe e \u00e7uan lajmin n\u00eb qytet e n\u00ebp\u00ebr fshatra.\n8:35 At\u00ebher\u00eb njer\u00ebzit dol\u00ebn p\u00ebr t\u00eb par\u00eb \u00e7'kishte ndodhur dhe erdh\u00ebn te Jezusi, dhe gjet\u00ebn at\u00eb njeri, nga i cili kishin dal\u00eb demon\u00ebt, t\u00eb ulur te k\u00ebmb\u00ebt e Jezusit, t\u00eb veshur dhe me mendje n\u00eb rregull, dhe pat\u00ebn frik\u00eb.\n8:36 Ata q\u00eb e kishin par\u00eb ngjarjen, u treguan atyre si ishte sh\u00ebruar i idemonizuari.\n8:37 At\u00ebher\u00eb gjith\u00eb popullsia e krahin\u00ebs s\u00eb Gadareasve, i k\u00ebrkoi Jezusit t\u00eb largohej prej tyre, sepse i kishte z\u00ebn\u00eb nj\u00eb frik\u00eb e madhe. Dhe Jezusi hyri n\u00eb bark\u00eb dhe u kthye mbrapa.\n8:38 Nd\u00ebrkaq njeriu prej t\u00eb cilit dol\u00ebn demon\u00ebt, i lutej t\u00eb rrinte me t\u00eb; por Jezusi e p\u00ebrcolli duke i th\u00ebn\u00eb:\n8:39 ''Kthehu n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb t\u00ebnde dhe trego \u00e7far\u00eb gj\u00ebrash t\u00eb m\u00ebdha ka b\u00ebr\u00eb Per\u00ebndia p\u00ebr ty''. Dhe ai shkoi anemban\u00eb qytetit duke treguar gj\u00ebrat e m\u00ebdha q\u00eb Jezusi b\u00ebri p\u00ebr t\u00eb.\n8:40 Ndodhi q\u00eb, kur Jezusi u kthye, turma e mir\u00ebpriti sepse t\u00eb gjith\u00eb e prisnin.\n8:41 Dhe ja, erdhi nj\u00eb njeri me em\u00ebr Jair, q\u00eb ishte kryetari i sinagog\u00ebs; ai i ra nd\u00ebr k\u00ebmb\u00eb Jezusit dhe iu lut t\u00eb shkonte n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb e tij,\n8:42 sepse ai kishte nj\u00eb vajz\u00eb t\u00eb vetme rreth dymb\u00ebdhjet\u00eb vje\u00e7e, q\u00eb ishte p\u00ebr vdekje. Nd\u00ebrsa Jezusi po shkonte atje, turma po shtyhej p\u00ebrreth tij.\n8:43 Dhe nj\u00eb grua q\u00eb kishte nj\u00eb fluks gjaku prej dymb\u00ebdhjet\u00eb vjet\u00ebsh dhe kishte shpenzuar nd\u00ebr mjek\u00eb gjith\u00eb pasurin\u00eb e saj, pa mundur q\u00eb t\u00eb sh\u00ebrohej nga njeri,\n8:44 iu afrua nga pas dhe i preku cepin e rrob\u00ebs s\u00eb tij dhe n\u00eb at\u00eb \u00e7ast iu pre fluksi i gjakut.\n8:45 Dhe Jezusi tha: ''Kush m\u00eb preku?''. Mbasi t\u00eb gjith\u00eb e mohuan, Pjetri dhe ata q\u00eb ishin me t\u00eb, than\u00eb: ''M\u00ebsues, turmat po shtyhen dhe po t\u00eb ndeshin dhe ti thua: \"Kush m\u00eb preku?\"''.\n8:46 Por Jezusi tha: ''Dikush m\u00eb preku, sepse e ndjeva q\u00eb nj\u00eb fuqi doli prej meje''.\n8:47 At\u00ebher\u00eb gruaja, duke par\u00eb se nuk mbeti e padiktuar, erdhi, duke u dridhur e t\u00ebra, dhe i ra nd\u00ebr k\u00ebmb\u00eb dhe i deklaroi n\u00eb prani t\u00eb gjith\u00eb popullit, p\u00ebrse e kishte prekur dhe si ishte sh\u00ebruar n\u00eb \u00e7ast.\n8:48 Dhe ai i tha: ''Merr zem\u00ebr, bij\u00eb; besimi yt t\u00eb sh\u00ebroi; shko n\u00eb paqe!''.\n8:49 Nd\u00ebrsa Jezusi vazhdonte t\u00eb fliste, erdhi nj\u00eb nga sht\u00ebpia e kryetarit t\u00eb sinagog\u00ebs dhe i tha: ''Vajza jote vdiq, mos e shqet\u00ebso M\u00ebsuesin''.\n8:50 Por Jezusi, mbasi i d\u00ebgjoi k\u00ebto, i tha: ''Mos druaj; ti vet\u00ebm beso dhe ajo do t\u00eb shp\u00ebtoj\u00eb''.\n8:51 Si arriti n\u00eb sht\u00ebpi, nuk la asnjeri t\u00eb hyj\u00eb, p\u00ebrve\u00e7 Pjetrit, Gjonit dhe Jakobit, dhe atin e n\u00ebn\u00ebn e vajz\u00ebs.\n8:52 T\u00eb gjith\u00eb qanin dhe mbajt\u00ebn zi. Por ai tha: ''Mos qani; ajo nuk ka vdekur, por po fle''.\n8:53 Dhe ata e p\u00ebrqeshnin; duke e ditur se kishte vdekur.\n8:54 Por ai, mbasi i nxori jasht\u00eb t\u00eb gjith\u00eb, e kapi p\u00ebr dore dhe thirri duke th\u00ebn\u00eb: ''Vajz\u00eb, \u00e7ohu!''.\n8:55 Asaj iu kthye fryma e saj dhe menj\u00ebher\u00eb u \u00e7ua; pastaj Jezusi urdh\u00ebroi q\u00eb t'i jepnin t\u00eb hante.\n8:56 Dhe prind\u00ebrit e saj mbet\u00ebn t\u00eb habitur. Por Jezusi i porositi t\u00eb mos i thonin kurrkujt \u00e7'kishte ndodhur.\n9:1 Pastaj, mbasi i thirri bashk\u00eb t\u00eb dymb\u00ebdhjet\u00eb dishepujt e vet, u dha atyre pushtet dhe autoritet mbi t\u00eb gjith\u00eb demon\u00ebt dhe t\u00eb sh\u00ebrojn\u00eb s\u00ebmundjet.\n9:2 Dhe i nisi t\u00eb predikojn\u00eb mbret\u00ebrin\u00eb e Per\u00ebndis\u00eb dhe t\u00eb sh\u00ebrojn\u00eb t\u00eb s\u00ebmur\u00ebt.\n9:3 Dhe u tha atyre: ''Mos merrni asgj\u00eb p\u00ebr rrug\u00eb: as shkop, as trast\u00eb, as buk\u00eb, as para dhe asnj\u00eb prej jush t\u00eb mos ket\u00eb dy tunika me vete.\n9:4 N\u00eb at\u00eb sht\u00ebpi ku t\u00eb hyni, aty rrini deri sa t\u00eb largoheni.\n9:5 N\u00ebse disa nuk ju pranojn\u00eb, duke dal\u00eb prej atij qyteti, shkundni edhe pluhurin nga k\u00ebmb\u00ebt tuaja, si d\u00ebshmi kund\u00ebr tyre''.\n9:6 At\u00ebher\u00eb ata u nis\u00ebn dhe p\u00ebrshkuan fshatrat duke p\u00ebrhapur ungjillin dhe duke sh\u00ebruar kudo.\n9:7 Herodi, tetrarku, kishte d\u00ebgjuar p\u00ebr t\u00eb gjitha gj\u00ebrat q\u00eb kishte kryer Jezusi dhe ishte n\u00eb m\u00ebdyshje, sepse disa thoshin se Gjoni ishte ringjallur s\u00eb vdekuri,\n9:8 t\u00eb tjer\u00eb se ishte shfaqur Elia, e disa t\u00eb tjer\u00eb se ishte ringjallur nj\u00eb nga profet\u00ebt e lasht\u00eb.\n9:9 Por Herodi tha: ''Gjonit un\u00eb ia kam prer\u00eb kok\u00ebn; kush do t\u00eb jet\u00eb ky, p\u00ebr t\u00eb cilin po d\u00ebgjoj t\u00eb thuhen t\u00eb tilla gj\u00ebra?''. Dhe k\u00ebrkonte ta shihte.\n9:10 Kur u kthyen apostujt, i treguan Jezusit t\u00eb gjitha gj\u00ebrat q\u00eb kishin b\u00ebr\u00eb. At\u00ebher\u00eb ai i mori me vete dhe u t\u00ebrhoq m\u00ebnjan\u00eb, n\u00eb nj\u00eb vend t\u00eb shkret\u00eb t\u00eb nj\u00eb qyteti, q\u00eb quhej Betsaida.\n9:11 Po, kur turmat e mor\u00ebn vesh, i ndiqnin; dhe ai i mir\u00ebpriti dhe u fliste p\u00ebr mbret\u00ebrin\u00eb e Per\u00ebndis\u00eb, dhe sh\u00ebronte ata q\u00eb kishin nevoj\u00eb p\u00ebr sh\u00ebrim.\n9:12 Tani kur dita filloi t\u00eb mbaroj\u00eb, t\u00eb dymb\u00ebdhjet\u00ebt iu afruan dhe i than\u00eb: ''Nise turm\u00ebn, q\u00eb t\u00eb shkoj\u00eb n\u00ebp\u00ebr fshatra e n\u00ebp\u00ebr fushat p\u00ebrreth, q\u00eb t\u00eb gjej\u00eb streh\u00eb dhe ushqim, sepse k\u00ebtu jemi n\u00eb nj\u00eb vend t\u00eb shkret\u00eb''.\n9:13 Por ai u tha atyre: ''U jepni ju t\u00eb han\u00eb''. Ata u p\u00ebrgjigjen: ''Ne nuk kemi tjet\u00ebr ve\u00e7 se pes\u00eb buk\u00eb e dy peshq; vet\u00ebm n\u00ebse shkojm\u00eb vet\u00eb t\u00eb blejm\u00eb ushqim p\u00ebr gjith\u00eb k\u00ebta njer\u00ebz''.\n9:14 Ishin, pra, rreth pes\u00eb mij\u00eb burra. Por ai u tha dishepujve t\u00eb vet: ''I vini t\u00eb ulen n\u00eb grupe nga pes\u00ebdhjet\u00eb''.\n9:15 Ata vepruan n\u00eb k\u00ebt\u00eb m\u00ebnyr\u00eb dhe i ul\u00ebn t\u00eb gjith\u00eb.\n9:16 At\u00ebher\u00eb ai i mori t\u00eb pes\u00eb buk\u00ebt dhe t\u00eb dy peshqit dhe, pasi i ngriti syt\u00eb drejt qiellit, i bekoi, i ndau dhe ua dha dishepujve t\u00eb vet q\u00eb t'ia shp\u00ebrndajn\u00eb turm\u00ebs.\n9:17 Dhe t\u00eb gjith\u00eb h\u00ebngr\u00ebn e u ngop\u00ebn; nga copat q\u00eb tepruan mblodh\u00ebn dymb\u00ebdhjet\u00eb shporta.\n9:18 Dhe ndodhi q\u00eb, nd\u00ebrsa Jezusi po lutej n\u00eb vetmi, dishepujt ishin bashk\u00eb me t\u00eb. Dhe ai i pyeti duke th\u00ebn\u00eb: ''Kush thon\u00eb turmat se jam un\u00eb?''.\n9:19 Ata duke u p\u00ebrgjgjur than\u00eb: ''Disa thon\u00eb \"Gjon Pag\u00ebzori\", t\u00eb tjer\u00eb \"Elia\" dhe t\u00eb tjer\u00eb nj\u00eb nga profet\u00ebt e lasht\u00eb q\u00eb \u00ebsht\u00eb ringjallur''.\n9:20 Dhe ai u tha atyre: ''Po ju, kush thoni se jam un\u00eb?''. At\u00ebher\u00eb Pjetri duke u pergjigjur tha: ''Krishti i Per\u00ebndis\u00eb''.\n9:21 At\u00ebher\u00eb ai i porositi rrept\u00eb dhe i urdh\u00ebroi t\u00eb mos i tregojn\u00eb kurrkujt,\n9:22 duke th\u00ebn\u00eb: ''Birit t\u00eb njeriut i duhet t\u00eb vuaj\u00eb shum\u00eb gj\u00ebra, ta p\u00ebrbuzin pleqt\u00eb, krer\u00ebt e prift\u00ebrinjve dhe skrib\u00ebt, ta vrasin dhe t\u00eb tret\u00ebn dit\u00eb t\u00eb ringjallet''.\n9:23 Pastaj u tha t\u00eb gjith\u00ebve: ''N\u00ebse dikush do t\u00eb vij\u00eb pas meje, le ta mohoj\u00eb vetveten, ta marr\u00eb \u00e7do dit\u00eb kryqin e vet dhe t\u00eb m\u00eb ndjek\u00eb.\n9:24 Sepse kush do ta shp\u00ebtoj\u00eb jet\u00ebn e vet, do ta humbas\u00eb; por kush do ta humbas\u00eb jet\u00ebn e vet p\u00ebr shkakun tim, do ta shp\u00ebtoj\u00eb.\n9:25 E pra, \u00e7'dobi ka njeriu po t\u00eb fitoj\u00eb t\u00ebr\u00eb bot\u00ebn, dhe pastaj t\u00eb shkat\u00ebrroj\u00eb veten dhe t\u00eb shkoj\u00eb n\u00eb humbje?\n9:26 Sepse, n\u00ebse dikujt i vjen turp p\u00ebr mua dhe p\u00ebr fjal\u00ebt e mia, edhe Birit t\u00eb njeriut do t'i vij\u00eb turp p\u00ebr t\u00eb, kur t\u00eb vij\u00eb n\u00eb lavdin\u00eb e vet dhe t\u00eb Atit e t\u00eb engj\u00ebjve t\u00eb shenjt\u00eb.\n9:27 N\u00eb t\u00eb v\u00ebrtet\u00eb po ju them se k\u00ebtu jan\u00eb t\u00eb pranish\u00ebm disa q\u00eb nuk do ta shjojn\u00eb vdekjen, para se ta shohin mbret\u00ebrin\u00eb e Per\u00ebndis\u00eb''.\n9:28 Dhe ndodhi q\u00eb af\u00ebrsisht tet\u00eb dit\u00eb pas k\u00ebtyre th\u00ebnieve, Ai mori me vete Pjetrin, Gjonin Jakobin dhe u ngjit n\u00eb mal p\u00ebr t'u lutur.\n9:29 Dhe nd\u00ebrsa po lutej, pamja e fytyr\u00ebs s\u00eb tij ndryshoi dhe veshja e tij u b\u00eb e bardh\u00eb dhe e ndritshme.\n9:30 Dhe ja, dy burra po bisedonin me t\u00eb; ata ishin Moisiu dhe Elia,\n9:31 t\u00eb cil\u00ebt, t\u00eb shfaqur n\u00eb lavdi, i flisnin p\u00ebr ikjen e tij nga kjo jet\u00eb q\u00eb do t\u00eb kryhej s\u00eb shpejti n\u00eb Jeruzalem.\n9:32 Pjetri dhe shok\u00ebt e tij ishin t\u00eb k\u00ebputur nga gjumi; po kur u zgjuan plot\u00ebsisht, pan\u00eb lavdin\u00eb e tij dhe ata dy burra q\u00eb ishin bashk\u00eb me t\u00eb.\n9:33 Dhe, nd\u00ebrsa k\u00ebta po ndaheshin prej tij, Pjetri i tha Jezusit: ''M\u00ebsues, p\u00ebr ne \u00ebsht\u00eb mir\u00eb t\u00eb rrijm\u00eb k\u00ebtu; le t\u00eb b\u00ebjm\u00eb, pra, tri \u00e7adra: nj\u00eb p\u00ebr ty, nj\u00eb p\u00ebr Moisiun dhe nj\u00eb p\u00ebr Elian''; por ai nuk dinte \u00e7'thoshte.\n9:34 Dhe nd\u00ebrsa ai po fliste k\u00ebshtu, erdhi nj\u00eb re q\u00eb i mbuloi n\u00eb hijen e vet; dhe dishepujt i zuri frika, kur hyn\u00eb n\u00eb re.\n9:35 Dhe nj\u00eb z\u00eb dilte nga reja duke th\u00ebn\u00eb: ''Ky \u00ebsht\u00eb Biri im i dashur; d\u00ebgjojeni''.\n9:36 Dhe nd\u00ebrsa fliste ky z\u00eb, Jezusi u gjet krejt vet\u00ebm. Ata hesht\u00ebn dhe n\u00eb ato dit\u00eb nuk i treguan kurrkujt asgj\u00eb nga \u00e7'kishin par\u00eb.\n9:37 T\u00eb nes\u00ebrmen, kur ata zbrit\u00ebn nga mali, ndodhi q\u00eb nj\u00eb turm\u00eb e madhe i doli p\u00ebrpara Jezusit.\n9:38 Dhe ja, nj\u00eb burr\u00eb nga turma filloi t\u00eb b\u00ebrtas\u00eb, duke th\u00ebn\u00eb: ''M\u00ebsues, t\u00eb lutem, ktheje v\u00ebshtrimin mbi djalin tim, sepse \u00ebsht\u00eb i vetmi q\u00eb kam.\n9:39 Dhe ja, nj\u00eb frym\u00eb e kap dhe menj\u00ebher\u00eb ai b\u00ebrtet; pastaj e p\u00ebrp\u00eblit dhe e b\u00ebn t\u00eb nxjerr\u00eb shkum\u00eb dhe mezi largohet, pasi e ka sfilitur.\n9:40 U jam lutur dishepujve t\u00eb tu ta d\u00ebbojn\u00eb, por ata nuk kan\u00eb mundur''.\n9:41 Dhe Jezusi, duke u p\u00ebrgjigjur, tha: ''O brez mosbesues dhe i \u00e7oroditur, deri kur do t\u00eb jem me ju dhe deri kur do t'ju duroj? Sille k\u00ebtu djalin t\u00ebnd''.\n9:42 Dhe, nd\u00ebrsa f\u00ebmija po afrohej, demoni e p\u00ebrp\u00ebliti at\u00eb dhe e sfiliti. Por Jezusi e qortoi frym\u00ebn e ndyr\u00eb, e sh\u00ebroi djalin dhe ia dor\u00ebzoi atit t\u00eb vet.\n9:43 T\u00eb gjith\u00eb mbet\u00ebn t\u00eb mahnitur nga madh\u00ebria e Per\u00ebndis\u00eb. Dhe, nd\u00ebrsa t\u00eb gjith\u00eb po mrekulloheshin p\u00ebr gjith\u00e7ka b\u00ebnte Jezusi, ai u tha dishepujve t\u00eb vet:\n9:44 ''I shtini mir\u00eb n\u00eb vesh k\u00ebto fjal\u00eb, sepse Biri i njeriut do t\u00eb bjer\u00eb n\u00eb duart e njer\u00ebzve''.\n9:45 Por ata nuk i kuptuan k\u00ebto fjal\u00eb; ato ishin t\u00eb fshehta dhe p\u00ebr k\u00ebt\u00eb shkak ata nuk i kuptonin dot, dhe druanin ta pyesnin p\u00ebr ato q\u00eb kishte th\u00ebn\u00eb.\n9:46 Pastaj midis tyre filloi nj\u00eb grindje: cili prej tyre do t\u00eb ishte m\u00eb i madhi.\n9:47 At\u00ebher\u00eb Jezusi, duke ditur \u00e7'mendime kishin n\u00eb zemrat e tyre, mori nj\u00eb f\u00ebmij\u00eb t\u00eb vog\u00ebl dhe e afroi pran\u00eb vetes,\n9:48 dhe u tha atyre: ''Ai q\u00eb e pranon k\u00ebt\u00eb f\u00ebmij\u00eb t\u00eb vog\u00ebl n\u00eb emrin tim, m\u00eb pranon mua; dhe ai q\u00eb m\u00eb pranon mua, pranon at\u00eb q\u00eb m\u00eb d\u00ebrgoi mua, sepse ai q\u00eb \u00ebsht\u00eb m\u00eb i vogli nga ju t\u00eb gjith\u00eb, ai do t\u00eb jet\u00eb i madh''.\n9:49 At\u00ebher\u00eb Gjoni e mori fjal\u00ebn dhe tha: ''M\u00ebsues, ne pam\u00eb nj\u00eb q\u00eb i d\u00ebbonte demon\u00ebt n\u00eb emrin t\u00ebnd dhe ia ndaluam, sepse ai nuk t\u00eb ndjek bashk\u00eb me ne''.\n9:50 Por Jezusi i tha: ''Mos ia ndaloni, sepse kush nuk \u00ebsht\u00eb kund\u00ebr nesh \u00ebsht\u00eb me ne''.\n9:51 Ndodhi q\u00eb kur po plot\u00ebsohej koha q\u00eb Jezusi duhet t\u00eb ngrihej n\u00eb qiell, ai vendosi prerazi t\u00eb shkoj\u00eb n\u00eb Jeruzalem,\n9:52 dhe d\u00ebrgoi p\u00ebrpara lajm\u00ebtar\u00ebt. K\u00ebta, si u nis\u00ebn, hyn\u00eb n\u00eb nj\u00eb fshat t\u00eb Samaritan\u00ebve, p\u00ebr t'i p\u00ebrgatitur ardhjen.\n9:53 Por ata t\u00eb fshatit nuk desh\u00ebn ta pranonin, sepse ai ecte me fytyr\u00eb t\u00eb drejtuar nga Jeruzalemi.\n9:54 Kur e pan\u00eb k\u00ebt\u00eb gj\u00eb, dishepujt e vet Jakobi dhe Gjoni than\u00eb: ''Zot, a do ti q\u00eb t\u00eb themi t\u00eb zbres\u00eb zjarr nga qielli dhe t'i p\u00ebrv\u00ebloj\u00eb, ashtu si b\u00ebri edhe Elia?''.\n9:55 Por ai u kthye nga ata dhe i qortoi duke th\u00ebn\u00eb: ''Ju nuk e dini nga cili frym\u00eb jeni;\n9:56 sepse Biri i njeriut nuk erdhi p\u00ebr t\u00eb shkat\u00ebrruar shpirt\u00ebrat e njer\u00ebzve, po p\u00ebr t'i shp\u00ebtuar''. Pastaj shkuan n\u00eb nj\u00eb fshat tjet\u00ebr.\n9:57 Ndodhi q\u00eb, nd\u00ebrsa po ecnin rrug\u00ebs, dikush i tha: ''Zot, un\u00eb do t\u00eb t\u00eb ndjek kudo t\u00eb shkosh''.\n9:58 Por Jezusi i tha: ''Dhelprat kan\u00eb strofka dhe zogjt\u00eb e qiellit fole; kurse Biri i njeriut nuk ka ku ta mb\u00ebshtes\u00eb kok\u00ebn''.\n9:59 Pastaj i tha nj\u00eb tjetri: ''Ndiqm\u00eb!''. Por ai p\u00ebrgjigjej: ''Zot, m\u00eb lejo m\u00eb par\u00eb t\u00eb shkoj e t\u00eb varros atin tim''.\n9:60 Jezusi i tha: ''L\u00ebri t\u00eb vdekurit t'i varrosin t\u00eb vdekurit e vet; por ti shko dhe prediko mbret\u00ebrin\u00eb e Per\u00ebndis\u00eb''.\n9:61 Akoma nj\u00eb tjet\u00ebr i tha: ''Zot, un\u00eb do t\u00eb t\u00eb ndjek ty, por m\u00eb lejo m\u00eb par\u00eb t\u00eb ndahem me ata t\u00eb familjes sime''.\n9:62 Jezusi i tha: ''Asnj\u00ebri q\u00eb ka v\u00ebn\u00eb dor\u00eb n\u00eb parmend\u00eb dhe kthehet e shikon prapa, nuk \u00ebsht\u00eb i p\u00ebrshtatsh\u00ebm p\u00ebr mbret\u00ebrin\u00eb e Per\u00ebndis\u00eb''.\n10:1 Pastaj Zoti caktoi shtat\u00ebdhjet\u00eb t\u00eb tjer\u00eb dhe i nisi dy nga dy p\u00ebrpara tij, n\u00eb \u00e7do qytet dhe vend, ku ai do t\u00eb shkonte.\n10:2 Dhe u thoshte atyre: ''E korra \u00ebsht\u00eb e madhe, kurse pun\u00ebtor\u00eb jan\u00eb pak; lutni Zotin e t\u00eb korr\u00ebs q\u00eb t\u00eb \u00e7oj\u00eb pun\u00ebtor\u00eb n\u00eb t\u00eb korr\u00ebn e vet.\n10:3 Shkoni; ja, un\u00eb ju d\u00ebrgoj si qengja n\u00eb mes t\u00eb ujq\u00ebrve.\n10:4 Mos merrni me vete as \u00e7anta, as trasta, as sandale dhe mos p\u00ebrsh\u00ebndetni asnjeri rrug\u00ebs.\n10:5 Dhe n\u00eb cil\u00ebndo sht\u00ebpi ku t\u00eb hyni, m\u00eb p\u00ebrpara thoni: \"Paqe n\u00eb k\u00ebt\u00eb sht\u00ebpi\".\n10:6 Dhe n\u00ebse \u00ebsht\u00eb aty nj\u00eb bir i paqes, paqja juaj do t\u00eb zbres\u00eb mbi t\u00eb; n\u00ebse jo, do t\u00eb kthehet tek ju.\n10:7 Rrini, pra, n\u00eb t\u00eb nj\u00ebjt\u00ebn sht\u00ebpi, hani dhe pini at\u00eb q\u00eb do t'ju japin, sepse pun\u00ebtori meriton shp\u00ebrblimin e vet. Mos kaloni nga nj\u00eb sht\u00ebpi n\u00eb nj\u00eb tjet\u00ebr.\n10:8 Dhe n\u00eb \u00e7do qytet ku t\u00eb hyni, n\u00ebse ju pranojn\u00eb, hani \u00e7far\u00eb t'ju v\u00ebn\u00eb p\u00ebrpara.\n10:9 Dhe sh\u00ebroni t\u00eb s\u00ebmurit q\u00eb do t\u00eb jen\u00eb n\u00eb t\u00eb dhe u thoni atyre: \"Mbret\u00ebria e Per\u00ebndis\u00eb ju \u00ebsht\u00eb afruar\".\n10:10 Por n\u00eb \u00e7do qytet ku t\u00eb hyni, n\u00ebse nuk ju pranojn\u00eb, dilni n\u00eb rrug\u00ebt e tij dhe thoni:\n10:11 \"Ne po shkundim kund\u00ebr jush edhe pluhurin e qytetit tuaj q\u00eb na u ngjit; ve\u00e7 ta dini se mbret\u00ebria e Per\u00ebndis\u00eb ju \u00ebsht\u00eb afruar\".\n10:12 Un\u00eb ju them se at\u00eb dit\u00eb Sodoma do ta ket\u00eb m\u00eb t\u00eb leht\u00eb sesa ai qytet.\n10:13 Mjer\u00eb ti, Korazin! Mjer\u00eb ti, Betsaida! Sepse, po t\u00eb ishin b\u00ebr\u00eb n\u00eb Tiro dhe n\u00eb Sidon mrekullit\u00eb q\u00eb u b\u00ebn\u00eb te ju, ata prej koh\u00ebsh do t\u00eb kishin b\u00ebr\u00eb pendes\u00eb duke u veshur me thas\u00eb dhe duke u ulur n\u00eb hi.\n10:14 Prandaj dit\u00ebn e gjyqit Tiro dhe Sidoni do ta ken\u00eb m\u00eb leht\u00eb se ju.\n10:15 Dhe ti, Kapernaum, q\u00eb t\u00eb kan\u00eb ngritur deri n\u00eb qiell, do t\u00eb posht\u00ebrohesh deri n\u00eb ferr.\n10:16 Kush ju d\u00ebgjon, m\u00eb d\u00ebgjon mua; kush ju p\u00ebrbuz, m\u00eb p\u00ebrbuz mua; dhe kush m\u00eb p\u00ebrbuz, p\u00ebrbuz at\u00eb q\u00eb m\u00eb ka d\u00ebrguar''.\n10:17 Dhe t\u00eb shtat\u00ebdhjet\u00ebt u kthyen me g\u00ebzim dhe than\u00eb: ''Zot, edhe demon\u00ebt na n\u00ebnshtrohen n\u00eb emrin t\u00ebnd''.\n10:18 Dhe ai u tha atyre: ''Un\u00eb e shikoja Satanin q\u00eb po binte nga qielli si nj\u00eb rrufe.\n10:19 Ja, ju dhash\u00eb pushtet t\u00eb shkelni p\u00ebrmbi gjarp\u00ebrinj dhe akrepa, dhe mbi \u00e7do pushtet t\u00eb armikut; dhe asgj\u00eb nuk do t\u00eb mund t'ju d\u00ebmtoj\u00eb.\n10:20 Megjithat\u00eb mos u g\u00ebzoni p\u00ebr faktin se po ju n\u00ebnshtrohen frym\u00ebrat, por g\u00ebzohuni m\u00eb shum\u00eb se emrat tuaj jan\u00eb shkruar n\u00eb qiej''.\n10:21 N\u00eb t\u00eb nj\u00ebjt\u00ebn or\u00eb Jezusi ngaz\u00eblloi n\u00eb frym dhe tha: ''Un\u00eb t\u00eb lavd\u00ebroj, o At\u00eb, Zot i qiellit dhe i tok\u00ebs, sepse ua fshehe k\u00ebto t\u00eb urt\u00ebve dhe t\u00eb zgjuarve dhe ua zbulove f\u00ebmij\u00ebve t\u00eb vegj\u00ebl. Po, o At\u00eb, sepse k\u00ebshtu ty t\u00eb p\u00eblqeu.\n10:22 Gjith\u00e7ka m\u00eb \u00ebsht\u00eb dh\u00ebn\u00eb n\u00eb dor\u00eb nga Ati im; dhe askush nuk e di kush \u00ebsht\u00eb Biri, p\u00ebrve\u00e7 Atit, dhe kush \u00ebsht\u00eb Ati, p\u00ebrve\u00e7 Birit, dhe atij q\u00eb Biri do t'ia zbuloj\u00eb''.\n10:23 Pastaj, si u kthye nga dishepujt, u tha atyre ve\u00e7mas: ''Lum syt\u00eb q\u00eb shohin ato q\u00eb shihni ju,\n10:24 sepse ju them se shum\u00eb profet\u00eb dhe mbret\u00ebr d\u00ebshiruan t\u00eb shohin ato q\u00eb ju shihni, por nuk i pan\u00eb, dhe t\u00eb d\u00ebgjojn\u00eb ato q\u00eb ju po d\u00ebgjoni, por nuk i d\u00ebgjuan''.\n10:25 At\u00ebher\u00eb ja, nj\u00eb doktor i ligjit u ngrit q\u00eb ta vinte n\u00eb prov\u00eb dhe i tha: ''M\u00ebsues, \u00e7far\u00eb duhet t\u00eb b\u00ebj q\u00eb t\u00eb trash\u00ebgoj jet\u00ebn e p\u00ebrjetshme?''.\n10:26 Dhe ai tha: ''\u00c7far\u00eb \u00ebsht\u00eb shkruar n\u00eb ligj? Si e lexon?''.\n10:27 Ai duke u p\u00ebrgjigjur tha: ''Duaje Zotin, Per\u00ebndin\u00eb t\u00ebnd, me gjith\u00eb zemr\u00ebn t\u00ebnde, me gjith\u00eb shpirtin t\u00ebnd, me gjith\u00eb forc\u00ebn t\u00ebnde dhe me gjith\u00eb mendjen t\u00ebnde, edhe t\u00eb af\u00ebrmin t\u00ebnd porsi vetveten''.\n10:28 Jezusi i tha: ''U p\u00ebrgjigje drejti; vepro k\u00ebshtu dhe do t\u00eb rrosh''.\n10:29 Por ai, duke dashur t\u00eb justifikonte veten, i tha Jezusit: ''Po kush \u00ebsht\u00eb i af\u00ebrmi im?''.\n10:30 At\u00ebher\u00eb Jezusi u p\u00ebrgjigj dhe tha: ''Nj\u00eb burr zbriste nga Jeruzalemi p\u00ebr n\u00eb Jeriko dhe ra n\u00eb duart e kusar\u00ebve, t\u00eb cil\u00ebt, mbasi e zhvesh\u00ebn dhe e b\u00ebn\u00eb gjith\u00eb plag\u00eb, u larguan dhe e lan\u00eb gati t\u00eb vdekur.\n10:31 Rast\u00ebsisht nj\u00eb prift po zbriste n\u00ebp\u00ebr t\u00eb nj\u00ebjt\u00ebn rrug\u00eb dhe, mbasi e pa at\u00eb burr\u00eb, vazhdoi tutje, n\u00eb an\u00ebn tjet\u00ebr.\n10:32 Po ashtu edhe nj\u00eb levit, kur arriti aty, erdhi dhe e pa dhe vazhdoi tutje, n\u00eb an\u00ebn tjet\u00ebr.\n10:33 Por nj\u00eb Samaritan, q\u00eb po udh\u00ebtonte, i kaloi af\u00ebr, e pa dhe kishte dhembshuri.\n10:34 Dhe mbasi iu afrua, ia lidhi plag\u00ebt duke ia lar\u00eb me vaj dhe me ver\u00eb; pastaj e vuri mbi kafsh\u00ebn e vet, e \u00e7oi n\u00eb nj\u00eb han dhe u kujdesua p\u00ebr t\u00eb.\n10:35 Dhe t\u00eb nes\u00ebrmen, para se t\u00eb niset, nxori dy denar\u00eb dhe ia dha hanxhiut duke i th\u00ebn\u00eb: \"Kujdesu p\u00ebr t\u00eb dhe \u00e7't\u00eb shpenzosh m\u00eb shum\u00eb, do t\u00eb t\u00eb jap kur t\u00eb kthehem\".\n10:36 Cili nga k\u00ebta t\u00eb tre, pra, t\u00eb duket se qe i af\u00ebrmi i atij q\u00eb ra n\u00eb duart e kusar\u00ebve?''.\n10:37 Dhe ai tha: ''Ai q\u00eb u tregua i m\u00ebshirsh\u00ebm ndaj tij''. At\u00ebher\u00eb Jezusi i tha: ''Shko dhe b\u00ebj k\u00ebshtu edhe ti''.\n10:38 Ndodhi q\u00eb, nd\u00ebrsa ata po udh\u00ebtonin, Jezusi hyri n\u00eb nj\u00eb fshat; dhe nj\u00eb grua, q\u00eb e kishte emrin Marta, e priti n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb e vet.\n10:39 Ajo kishte nj\u00eb mot\u00ebr q\u00eb quhej Mari, e cila u ul te k\u00ebmb\u00ebt e Jezusit dhe d\u00ebgjonte fjal\u00ebn e tij.\n10:40 Por Marta, q\u00eb ishte krejt e z\u00ebn\u00eb nga pun\u00ebt e shumta, iu afrua dhe i tha: ''Zot, a nuk t\u00eb intereson q\u00eb ime mot\u00ebr m\u00eb la vet\u00ebm t\u00eb sh\u00ebrbej? I thuaj, pra, t\u00eb m\u00eb ndihmoj\u00eb''.\n10:41 Por Jezusi, duke u p\u00ebrgjigjur, i tha: ''Mart\u00eb, Mart\u00eb, ti po shqet\u00ebsohesh dhe kujdesesh p\u00ebr shum\u00eb gj\u00ebra;\n10:42 por vet\u00ebm nj\u00eb gj\u00eb \u00ebsht\u00eb e nevojshme, dhe Maria zgjodhi pjes\u00ebn m\u00eb t\u00eb mir\u00eb, q\u00eb asaj nuk do t'i hiqet''.\n11:1 Dhe ndodhi q\u00eb ai ndodhej n\u00eb nj\u00eb vend dhe lutej dhe, si mbaroi, nj\u00eb nga dishepujt e tij i tha: ''Zot, na m\u00ebso t\u00eb lutemi, ashtu si\u00e7 i m\u00ebsoi Gjoni dishepujt e vet''.\n11:2 Dhe ai u tha: ''Kur t\u00eb luteni, thoni: \"Ati yn\u00eb q\u00eb je n\u00eb qiej, u shenjt\u00ebroft\u00eb emri yt, ardht\u00eb mbret\u00ebria jote, u b\u00ebft\u00eb vullneti yt si n\u00eb qiell edhe n\u00eb tok\u00eb.\n11:3 Na jep \u00e7do dit\u00eb buk\u00ebn ton\u00eb t\u00eb nevojshme.\n11:4 Dhe na i fal m\u00ebkatet tona, sepse edhe ne i falim fajtor\u00ebt tan\u00eb; dhe mos lejo t\u00eb biem n\u00eb tundim, por na shp\u00ebto nga i ligu\"''.\n11:5 Pastaj u tha atyre: ''A ka midis jush njeri q\u00eb ka nj\u00eb mik dhe i shkon n\u00eb mesnat\u00eb e i thot\u00eb: \"Mik, m\u00eb jep hua tri buk\u00eb,\n11:6 sepse m\u00eb erdhi nga udha nj\u00eb miku im dhe un\u00eb s'kam \u00e7far\u00eb t'i v\u00eb p\u00ebrpara\";\n11:7 dhe ai, nga brenda, duke u p\u00ebrgjigjur, i tha: \"Mos m\u00eb bezdis, dera \u00ebsht\u00eb tashm\u00eb e mbyllur dhe f\u00ebmij\u00ebt e mi ran\u00eb n\u00eb shtrat me mua; nuk mund t\u00eb \u00e7ohem e t\u00eb t'i jap\"?\n11:8 Un\u00eb po ju them se, edhe n\u00ebse nuk \u00e7ohet t'ia jap\u00eb sepse e ka mik, do t\u00eb \u00e7ohet gjithsesi p\u00ebr shkak t\u00eb insistimit t\u00eb tij dhe do t'i jap\u00eb t\u00eb gjitha buk\u00ebt q\u00eb i nevojiten.\n11:9 Prandaj po ju them: Lypni dhe do t'ju jepet; k\u00ebrkoni dhe do t\u00eb gjeni; trokitni dhe do t'ju hapet.\n11:10 Sepse kushdo q\u00eb lyp, merr, kush k\u00ebrkon, gjen dhe do t'i hapet atij q\u00eb troket.\n11:11 Dhe cili nga ju \u00ebsht\u00eb baba i till\u00eb q\u00eb, po t'i k\u00ebrkoj\u00eb buk\u00eb djali, i jep nj\u00eb gur? Ose po t'i k\u00ebrkoj\u00eb nj\u00eb peshk, n\u00eb vend t\u00eb peshkut i jep nj\u00eb gjarp\u00ebr?\n11:12 Ose, po t'i k\u00ebrkoj\u00eb nj\u00eb vez\u00eb, i jep nj\u00eb akrep?\n11:13 N\u00ebse ju, pra, q\u00eb jeni t\u00eb k\u00ebqij, dini t'u jepni dhurata t\u00eb mira bijve tuaj, aq m\u00eb tep\u00ebr Ati juaj qiellor do t'u dhuroj\u00eb Frym\u00ebn e Shenjt\u00eb atyre q\u00eb ia k\u00ebrkojn\u00eb''.\n11:14 Dhe Jezusi po d\u00ebbonte nj\u00eb demon q\u00eb ishte memec; dhe ndodhi q\u00eb, kur demoni doli, memeci foli dhe turmat u mrekulluan.\n11:15 Por disa nga ata than\u00eb: ''Ai i d\u00ebbon demon\u00ebt n\u00ebp\u00ebrmjet Beelzebubit, princit t\u00eb demon\u00ebve''.\n11:16 Kurse disa nga ata, p\u00ebr ta v\u00ebn\u00eb n\u00eb prov\u00eb, k\u00ebrkonin prej tij nj\u00eb shenj\u00eb nga qielli.\n11:17 Por ai, duke i njohur mendimet e tyre, u tha atyre: ''\u00c7do mbret\u00ebri, e p\u00ebr\u00e7ar\u00eb n\u00eb vetvete shkat\u00ebrrohet, dhe \u00e7do sht\u00ebpi e p\u00ebr\u00e7ar\u00eb n\u00eb vetvete rr\u00ebzohet.\n11:18 Po t\u00eb jet\u00eb, pra, edhe Satanai i p\u00ebr\u00e7ar\u00eb n\u00eb vetvete, si do t\u00eb mund t\u00eb q\u00ebndroj\u00eb mbret\u00ebria e tij? Sepse ju thoni se un\u00eb i d\u00ebboj demon\u00ebt n\u00ebp\u00ebrmjet Beelzebubit.\n11:19 Por, n\u00ebse un\u00eb i d\u00ebbokam demon\u00ebt n\u00ebp\u00ebrmjet Beelzebubit, n\u00ebp\u00ebrmjet kujt i d\u00ebbojn\u00eb ata bijt\u00eb tuaj? Prandaj ata do t\u00eb jen\u00eb gjykat\u00ebsit tuaj.\n11:20 Por n\u00eb se un\u00eb i d\u00ebboj demon\u00ebt me gishtin e Per\u00ebndis\u00eb, mbret\u00ebria e Per\u00ebndis\u00eb, pra ka arritur deri te ju.\n11:21 Kur burri i fort\u00eb, i armatosur mir\u00eb, e ruan sht\u00ebpin\u00eb e vet, pasuria e tij \u00ebsht\u00eb n\u00eb paqe.\n11:22 Por n\u00eb qoft\u00eb se vjen nj\u00eb m\u00eb i fort\u00eb se ai dhe e mund at\u00eb, ia merr arm\u00ebt n\u00eb t\u00eb cilat kishte shpres\u00eb dhe i ndan pla\u00e7kat e tij.\n11:23 Kush nuk \u00ebsht\u00eb me mua, \u00ebsht\u00eb kund\u00ebr meje dhe kush nuk mbledh me mua, shp\u00ebrndan.\n11:24 Kur fryma e ndyr\u00eb del nga nj\u00eb njeri, endet n\u00eb vende t\u00eb shkreta, duke k\u00ebrkuar pushim, dhe duke mos e gjetur dot, thot\u00eb: \"Do t\u00eb kthehem n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb time nga dola\".\n11:25 Dhe, kur kthehet, e gjen t\u00eb fshir\u00eb e t\u00eb zbukuruar,\n11:26 at\u00ebher\u00eb shkon e merr me vete shtat\u00eb frym\u00ebra t\u00eb tjer\u00eb m\u00eb t\u00eb k\u00ebqij se ai, dha ata hyjn\u00eb aty dhe banojn\u00eb aty; dhe gjendja e fundit e atij njeriu b\u00ebhet m\u00eb e keqe se e para''.\n11:27 Ndodhi q\u00eb, nd\u00ebrsa ai po thoshte k\u00ebto gj\u00ebra, nj\u00eb grua nga turma e \u00e7oi z\u00ebrin e saj dhe i tha: ''Lum barku q\u00eb t\u00eb barti dhe gjinjt\u00eb q\u00eb t\u00eb m\u00ebnd\u00ebn''.\n11:28 Por ai u tha: ''Me tep\u00ebr lum ata q\u00eb e d\u00ebgjojn\u00eb fjal\u00ebn e Per\u00ebndis\u00eb dhe e zbatojn\u00eb''.\n11:29 Duke qen\u00eb se turmat po i shtyheshin p\u00ebrreth, ai filloi t\u00eb thot\u00eb: ''Ky brez \u00ebsht\u00eb i lig; ai k\u00ebrkon nje shenj\u00eb, por asnj\u00eb shenj\u00eb nuk do t'i jepet, p\u00ebrve\u00e7 shenj\u00ebs s\u00eb profetit Jona.\n11:30 Sepse, ashtu si Jona qe nj\u00eb shenj\u00eb p\u00ebr Ninivasit, k\u00ebshtu edhe Biri i njeriut do t\u00eb jet\u00eb nj\u00eb shenj\u00eb p\u00ebr k\u00ebt\u00eb brez.\n11:31 Mbret\u00ebresha e Mesdit\u00ebs do t\u00eb ngrihet dit\u00ebn e gjyqit me njer\u00ebzit e k\u00ebtij brezi dhe do t'i d\u00ebnoj\u00eb, sepse ajo po vjen nga skaji i dheut p\u00ebr t\u00eb d\u00ebgjuar urt\u00ebsin\u00eb e Salomonit; dhe ja, k\u00ebtu \u00ebsht\u00eb dikush m\u00eb i madh se Salomoni.\n11:32 Ninivasit, dit\u00ebn e gjyqit, do t\u00eb ringjallen me k\u00ebt\u00eb brez dhe do ta d\u00ebnojn\u00eb, sepse ata u penduan p\u00ebr predikimin e Jonas; dhe ja, k\u00ebtu \u00ebsht\u00eb dikush m\u00eb i madh se Jona''.\n11:33 Asnj\u00ebri, kur ndez nj\u00eb llamb\u00eb, nuk e v\u00eb n\u00eb nj\u00eb vend t\u00eb fsheht\u00eb ose n\u00ebn babun\u00eb, po p\u00ebrmbi drit\u00ebmbajt\u00ebsen, q\u00eb t\u00eb shohin drit\u00eb ata q\u00eb hyjn\u00eb.\n11:34 Llamba e trupit \u00ebsht\u00eb syri; n\u00eb se syri yt \u00ebsht\u00eb i sh\u00ebndosh\u00eb, gjith\u00eb trupi yt do t\u00eb jet\u00eb i ndri\u00e7uar; por n\u00eb se syri yt \u00ebsht\u00eb i s\u00ebmur\u00eb, edhe gjith\u00eb trupi yt do t\u00eb jet\u00eb plot me err\u00ebsir\u00eb.\n11:35 Prandaj trego kujdes q\u00eb drita q\u00eb \u00ebsht\u00eb n\u00eb ty t\u00eb mos jet\u00eb terr.\n11:36 N\u00eb se gjith\u00eb trupi yt \u00ebsht\u00eb i ndri\u00e7uar, pa asnj\u00eb pjes\u00eb t\u00eb err\u00ebt, gjith\u00e7ka do t\u00eb jet\u00eb e ndri\u00e7uar, sikurse ndodh kur llamba t\u00eb ndri\u00e7on me shk\u00eblqimin e saj''.\n11:37 Por nd\u00ebrsa Jezusi po fliste, nj\u00eb farise e ftoi p\u00ebr drek\u00eb n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb e vet. Dhe ai hyri dhe u vendos n\u00eb tryez\u00eb.\n11:38 Fariseu e vuri re k\u00ebt\u00eb dhe u mrekullua q\u00eb Jezusit nuk lau para buke.\n11:39 Dhe Zoti i tha: ''Tani ju farisenjt\u00eb pastroni t\u00eb jashtmen e kup\u00ebs dhe t\u00eb pjat\u00ebs, nd\u00ebrsa brendin\u00eb tuaj e keni plot me grabitje dhe lig\u00ebsi.\n11:40 T\u00eb pamend! Ai q\u00eb b\u00ebri an\u00ebn e jashtme, vall\u00eb nuk b\u00ebri edhe t\u00eb brendshmen?\n11:41 Por jepni si l\u00ebmosh\u00eb at\u00eb q\u00eb \u00ebsht\u00eb p\u00ebrbrenda, dhe \u00e7do gj\u00eb do t\u00eb jet\u00eb e past\u00ebr p\u00ebr ju.\n11:42 Por mjer\u00eb ju, o farisenj! Sepse ju paguani t\u00eb dhjet\u00ebn e ryz\u00ebs, t\u00eb mendr\u00ebs dhe t\u00eb \u00e7do barishteje, dhe pastaj lini pas dore drejt\u00ebsin\u00eb dhe dashurin\u00eb e Per\u00ebndis\u00eb. K\u00ebto gj\u00ebra duhet t'i b\u00ebnit, pa i l\u00ebn\u00eb pas dore t\u00eb tjerat.\n11:43 Mjer\u00eb ju, o farisenj! Sepse ju e doni vendin e par\u00eb nd\u00ebr sinagoga dhe p\u00ebrsh\u00ebndetjet n\u00ebp\u00ebr sheshe.\n11:44 Mjer\u00eb ju, skrib\u00eb dhe farisenj hipokrit\u00eb! Sepse jeni si varret q\u00eb nuk shihen dhe nj\u00ebr\u00ebzit ecin sip\u00ebr tyre, pa e ditur''.\n11:45 At\u00ebher\u00eb, duke u p\u00ebrgjigjur, nj\u00eb nga m\u00ebsuesit e ligjit, i tha: ''M\u00ebsues, duke folur k\u00ebshtu, ti po na fyen edhe ne''.\n11:46 Dhe ai thoshte: ''Mjer\u00eb edhe ju, o m\u00ebsues t\u00eb ligjit! Sepse i ngarkoni njer\u00ebzit me barr\u00eb q\u00eb me v\u00ebshtir\u00ebsi baren, dhe ju nuk i prekni ato barr\u00eb as edhe me nj\u00eb gisht.\n11:47 Mjer\u00eb ju! Sepse ju nd\u00ebrtuat varret e profet\u00ebve dhe et\u00ebrit tuaj i pat\u00ebn vrar\u00eb ata.\n11:48 Duke vepruar n\u00eb k\u00ebt\u00eb m\u00ebnyr\u00eb, ju d\u00ebshmoni se i miratoni veprat e et\u00ebrve tuaj; n\u00eb fakt ata vran\u00eb profet\u00ebt dhe ju nd\u00ebrtoni varret e tyre.\n11:49 P\u00ebr k\u00ebt\u00eb arsye edhe urt\u00ebsia e Per\u00ebndis\u00eb tha: \"Un\u00eb do t'u d\u00ebrgoj profet\u00eb dhe apostuj, dhe ata do t\u00eb vrasin disa prej tyre kurse t\u00eb tjer\u00ebt do t'i p\u00ebrndjekin\",\n11:50 me q\u00ebllim q\u00eb k\u00ebtij brezi t'i k\u00ebrkohet llogari p\u00ebr gjakun e t\u00eb gjith\u00eb profet\u00ebve, i cili u derdh q\u00eb nga krijimi i bot\u00ebs:\n11:51 nga gjaku i Abelit deri te gjaku i Zakarias, q\u00eb u vra nd\u00ebrmjet altarit dhe tempullit; po, un\u00eb po ju them, se k\u00ebtij brezi do t'i k\u00ebrkohet llogari.\n11:52 Mjer\u00eb ju, o m\u00ebsues t\u00eb ligjit! Sepse ju e mor\u00ebt \u00e7el\u00ebsin e dijes; ju vet\u00eb nuk hyt\u00eb dhe penguat hyrjen e atyre q\u00eb po hynin''.\n11:53 Po nd\u00ebrsa ai u fliste atyre k\u00ebto gj\u00ebra, skrib\u00ebt dhe farisenjt\u00eb filluan t\u00eb zem\u00ebrohen shum\u00eb kund\u00ebr tij dhe ta sulmojn\u00eb at\u00eb me shum\u00eb pyetje,\n11:54 p\u00ebr t'i ngritur kurthe, p\u00ebr ta z\u00ebn\u00eb n\u00eb gabim e p\u00ebr t\u00eb mundur ta akuzojn\u00eb p\u00ebr ndonj\u00eb fjal\u00eb t\u00eb tij.\n12:1 Nd\u00ebrkaq u mblodh nj\u00eb turm\u00eb me mij\u00ebra, saq\u00eb shkelnin njeri tjetrin. Jezusi filloi t'u thot\u00eb dishepujve t\u00eb vet: ''Para s\u00eb gjithash ruhuni nga majaja e farisenjve, q\u00eb \u00ebsht\u00eb hipokrizia.\n12:2 Nuk ka asgj\u00eb t\u00eb mbuluar q\u00eb nuk do t\u00eb zbulohet, as t\u00eb fsheht\u00eb q\u00eb nuk do t\u00eb njihet.\n12:3 Prandaj t\u00eb gjitha ato q\u00eb that\u00eb n\u00eb terr, do t\u00eb d\u00ebgjohen n\u00eb drit\u00eb; dhe ato q\u00eb p\u00ebshp\u00ebrit\u00ebt n\u00eb vesh nd\u00ebr dhomat e brendshme, do t\u00eb shpallen nga \u00e7atit\u00eb e sht\u00ebpive''.\n12:4 Po ju them juve, o miq t\u00eb mi, t\u00eb mos keni frik\u00eb nga ata q\u00eb vrasin trupin, por pas k\u00ebsaj nuk mund t\u00eb b\u00ebjn\u00eb asgj\u00eb tjet\u00ebr.\n12:5 Un\u00eb do t'ju tregoj prej kujt duhet t\u00eb keni frik\u00eb: druani nga ai q\u00eb, pasi ka vrar\u00eb, ka pushtet t\u00eb t\u00eb hedh\u00eb n\u00eb Gehena; po, po ju them, nga ai t\u00eb keni frik\u00eb.\n12:6 A nuk shiten vall\u00eb pes\u00eb harabela p\u00ebr dy pare? E megjith\u00ebat\u00eb as edhe nj\u00eb prej tyre nuk harrohet p\u00ebrpara Per\u00ebndis\u00eb.\n12:7 Madje, edhe flok\u00ebt e kok\u00ebs jan\u00eb t\u00eb gjitha t\u00eb num\u00ebruara; prandaj mos kini frik\u00eb, ju vleni m\u00eb tep\u00ebr se shum\u00eb harabela.\n12:8 Dhe un\u00eb po ju them: Kushdo q\u00eb do t\u00eb rr\u00ebfeje p\u00ebr mua p\u00ebrpara njer\u00ebzve, edhe Biri i njeriut do ta rr\u00ebfej\u00eb p\u00ebrpara engj\u00ebjve t\u00eb Per\u00ebndis\u00eb.\n12:9 Por ai q\u00eb do t\u00eb m\u00eb mohoj\u00eb p\u00ebrpara njer\u00ebzve, do t\u00eb mohohet p\u00ebrpara engj\u00ebjve t\u00eb Per\u00ebndis\u00eb.\n12:10 Dhe kushdo q\u00eb do t\u00eb flas\u00eb kund\u00ebr Birit t\u00eb njeriut do t\u00eb jet\u00eb i falur, por ai q\u00eb do t\u00eb blasfemoj\u00eb kund\u00ebr Frym\u00ebs s\u00eb Shenjt\u00eb, nuk do t\u00eb jet\u00eb i falur.\n12:11 Pastaj, kur do t'ju \u00e7ojn\u00eb p\u00ebrpara sinagogave, gjykat\u00ebsve dhe autoriteteve, mos u shqet\u00ebsoni se si ose se \u00e7far\u00eb do t\u00eb thoni p\u00ebr t'u mbrojtur, ose p\u00ebr \u00e7far\u00eb do t'ju duhet t\u00eb thoni,\n12:12 sepse Fryma e Shenjt\u00eb n\u00eb po at\u00eb moment do t'ju m\u00ebsoj\u00eb se \u00e7'duhet t\u00eb thoni''.\n12:13 At\u00ebher\u00eb dikush nga turma i tha: ''M\u00ebsues, i thuaj v\u00ebllait tim ta ndaj\u00eb me mua trash\u00ebgimin\u00eb''.\n12:14 Por ai u p\u00ebrgjigj: ''O njeri, kush m\u00eb vuri mua gjykat\u00ebs ose ndar\u00ebs p\u00ebrmbi ju?''.\n12:15 Pastaj u tha atyre: ''Kini kujdes dhe ruhuni nga kopracia, sepse jeta e njeriut nuk q\u00ebndron n\u00eb mbushullin\u00eb e gj\u00ebrave q\u00eb zot\u00ebron''.\n12:16 Dhe ai u tha atyre nj\u00eb sh\u00ebmb\u00eblltyr\u00eb: ''Tokat e nj\u00eb pasaniku dhan\u00eb t\u00eb korra t\u00eb bollshme;\n12:17 dhe ai arsyetonte me vete duke th\u00ebn\u00eb: \"\u00c7't\u00eb b\u00ebj, sepse nuk kam vend ku t'i shtie t\u00eb korrat e mia?\".\n12:18 Dhe tha: \"K\u00ebt\u00eb do t\u00eb b\u00ebj: do t\u00eb shemb hambar\u00ebt e mia dhe do t'i b\u00ebj m\u00eb t\u00eb m\u00ebdhenj, ku do t\u00eb shtie t\u00eb gjitha t\u00eb korrat dhe pasurit\u00eb e tjera,\n12:19 dhe pastaj do t'i them shpirtit tim: Shpirt, ti ke pasuri t\u00eb shumta t\u00eb sht\u00ebna p\u00ebr shum\u00eb vjet; pusho, ha, pi dhe g\u00ebzo\".\n12:20 Por Per\u00ebndia i tha: \"O i pamend, po at\u00eb nat\u00eb shpirtin t\u00ebnd do t\u00eb ta k\u00ebrkojn\u00eb dhe ato q\u00eb p\u00ebrgatite t\u00eb kujt do t\u00eb jen\u00eb?\".\n12:21 K\u00ebshtu i ndodh atij q\u00eb grumbullon thesare p\u00ebr vete dhe nuk \u00ebsht\u00eb i pasur ndaj Per\u00ebndis\u00eb''.\n12:22 Pastaj u tha dishepujve t\u00eb vet: ''Prandaj po ju them: mos u shqet\u00ebsoni p\u00ebr jet\u00ebn tuaj se \u00e7far\u00eb do t\u00eb hani, as p\u00ebr trupin tuaj se \u00e7far\u00eb do t\u00eb vishni.\n12:23 Jeta vlen m\u00eb shum\u00eb se ushqimi dhe trupi m\u00eb shum\u00eb se veshja.\n12:24 Vini re korbat! Ata nuk mbjellin e nuk korrin, nuk kan\u00eb as qilar as hambar, e megjithat\u00eb Per\u00ebndia i ushqen; mir\u00eb, pra, ju vleni shum\u00eb m\u00eb tep\u00ebr se zogjt\u00eb.\n12:25 Dhe cili nga ju me shqet\u00ebsimin e tij mund ta zgjat\u00eb shtatin e vet qoft\u00eb edhe nj\u00eb kubit?\n12:26 At\u00ebher\u00eb, kur nuk jeni n\u00eb gjendje t\u00eb b\u00ebni as at\u00eb q\u00eb \u00ebsht\u00eb m\u00eb e pakta, p\u00ebrse shqet\u00ebsoheni p\u00ebr t\u00eb tjerat?\n12:27 Vini re si rriten zambak\u00ebt: ata nuk punojn\u00eb dhe nuk tjerrin; megjith\u00ebat\u00eb un\u00eb po ju them se as Salomoni, n\u00eb gjith\u00eb lavdin\u00eb e vet, nuk qe i veshur si nj\u00eb nga ata.\n12:28 At\u00ebher\u00eb, n\u00ebse Per\u00ebndia vesh n\u00eb k\u00ebt\u00eb m\u00ebnyr\u00eb barin q\u00eb sot \u00ebsht\u00eb n\u00eb fush\u00eb dhe nes\u00ebr hidhet n\u00eb furr\u00eb, aq m\u00eb tep\u00ebr do t' ju vesh\u00eb, o njer\u00ebz besimpak\u00eb?\n12:29 P\u00ebrve\u00e7 k\u00ebsaj mos k\u00ebrkoni \u00e7far\u00eb do t\u00eb hani ose do t\u00eb pini, dhe mos jini n\u00eb merak,\n12:30 sepse njer\u00ebzit e bot\u00ebs i k\u00ebrkojn\u00eb t\u00eb gjitha k\u00ebto, por Ati juaj e di q\u00eb ju keni nevoj\u00eb p\u00ebr to.\n12:31 K\u00ebrkoni m\u00eb par\u00eb mbret\u00ebrin\u00eb e Per\u00ebndis\u00eb dhe t\u00eb gjitha k\u00ebto do t'ju jepen si shtes\u00eb.\n12:32 Mos ki frik\u00eb, o tuf\u00eb e vog\u00ebl, sepse Atit tuaj i p\u00eblqeu t'ju jap\u00eb mbret\u00ebrin\u00eb.\n12:33 Shitni pasurin\u00eb tuaj dhe jepni l\u00ebmosh\u00eb! B\u00ebni p\u00ebr vete trasta q\u00eb nuk vjetrohen, nj\u00eb thesar t\u00eb pashtersh\u00ebm n\u00eb qiejt, ku vjedh\u00ebsi nuk arrin dhe tenja nuk bren.\n12:34 Sepse atje ku \u00ebsht\u00eb thesari juaj, atje do t\u00eb jet\u00eb edhe zemra juaj''.\n12:35 Le t\u00eb jen\u00eb ngjeshur ij\u00ebt tuaja, dhe llambat ndezur.\n12:36 Ngjajini atyre q\u00eb presin zot\u00ebrin\u00eb e tyre, kur kthehet nga dasma, p\u00ebr t'ia hapur der\u00ebn sapo t\u00eb vij\u00eb dhe t\u00eb trokas\u00eb.\n12:37 Lum ata sh\u00ebrb\u00ebtor\u00eb, q\u00eb zot\u00ebria, kur t\u00eb kthehet, do t'i gjej\u00eb zgjuar! N\u00eb t\u00eb v\u00ebrtet\u00eb po ju them se ai vet\u00eb do t\u00eb ngjeshet dhe do t'i vendos\u00eb ata n\u00eb tryez\u00eb, dhe ai vet\u00eb do t'u sh\u00ebrbej\u00eb.\n12:38 Dhe, n\u00eb se do t\u00eb vij\u00eb n\u00eb t\u00eb dyt\u00ebn a n\u00eb t\u00eb tret\u00ebn roj\u00eb t\u00eb nat\u00ebs dhe t'i gjej\u00eb k\u00ebshtu, lum ata sh\u00ebrb\u00ebtor\u00eb.\n12:39 Por ta dini k\u00ebt\u00eb: se po ta dinte i zoti i sht\u00ebpis\u00eb n\u00eb cil\u00ebn or\u00eb i vjen vjedh\u00ebsi, do t\u00eb rrinte zgjuar dhe nuk do t\u00eb linte t'i shp\u00ebrthenin sht\u00ebpin\u00eb.\n12:40 Edhe ju pra, jini gati, sepse Biri i njriut do t\u00eb vij\u00eb n\u00eb at\u00eb or\u00eb q\u00eb nuk e mendoni''.\n12:41 Dhe Pjetri i tha: ''Zot, k\u00ebt\u00eb sh\u00ebmb\u00eblltyr\u00eb po e thua vet\u00ebm p\u00ebr ne apo p\u00ebr t\u00eb gjith\u00eb?''.\n12:42 Dhe Zoti tha: ''Kush \u00ebsht\u00eb, pra, ai administrues besnik dhe i men\u00e7ur, q\u00eb do ta ver\u00eb zot\u00ebria p\u00ebrmbi sh\u00ebrb\u00ebtor\u00ebt e vet p\u00ebr t'u dh\u00ebn\u00eb atyre racionin e ushqimeve n\u00eb koh\u00ebn e duhur?\n12:43 Lum ai sh\u00ebrb\u00ebtor t\u00eb cilin zot\u00ebria e tij, kur kthehet, e gjen se vepron k\u00ebshtu.\n12:44 N\u00eb t\u00eb v\u00ebrtet\u00eb po ju them se ai do ta v\u00ebr\u00eb mbi gjith\u00eb pasurin\u00eb e vet.\n12:45 Por, n\u00ebse ai sh\u00ebrb\u00ebtor mendon n\u00eb zem\u00ebr t\u00eb vet: \"Zot\u00ebria im vonon t\u00eb kthehet\" dhe fillon t'i rrah\u00eb sh\u00ebrb\u00ebtor\u00ebt dhe sh\u00ebrb\u00ebtoret, t\u00eb haj\u00eb, t\u00eb pij\u00eb dhe t\u00eb dehet,\n12:46 zot\u00ebria e atij sh\u00ebrb\u00ebtori do t\u00eb vij\u00eb dit\u00ebn kur nuk e pret, dhe n\u00eb or\u00ebn q\u00eb ai nuk e di; do ta nd\u00ebshkoj\u00eb r\u00ebnd\u00eb dhe do t'i caktoj\u00eb fatin me t\u00eb pabes\u00ebt.\n12:47 Sh\u00ebrb\u00ebtori q\u00eb e dinte vullnetin e zot\u00ebris\u00eb s\u00eb tij dhe nuk u b\u00eb gati e nuk e kreu vullnetin e tij, do t\u00eb rrihet shum\u00eb.\n12:48 Por ai q\u00eb nuk e dinte, po t\u00eb b\u00ebj\u00eb gj\u00ebra q\u00eb meritojn\u00eb t\u00eb rrahura, do t\u00eb rrihet m\u00eb pak. Kujt iu dha shum\u00eb, do t'i k\u00ebrkohet shum\u00eb; dhe kujt iu besua shum\u00eb, do t'i k\u00ebrkohet m\u00eb shum\u00eb''.\n12:49 ''Un\u00eb erdha t\u00eb hedh zjarr mbi tok\u00eb dhe sa d\u00ebshiroj q\u00eb ai t\u00eb ishte tashm\u00eb i ndezur.\n12:50 Tani un\u00eb kam nj\u00eb pag\u00ebzim me t\u00eb cil\u00ebn duhet t\u00eb pag\u00ebzohem dhe jam n\u00eb ankth deri sa t\u00eb kryhet.\n12:51 A kujtoni se erdha t\u00eb sjell paqen mbi tok\u00eb? Jo, po ju them, por m\u00eb shum\u00eb p\u00ebr\u00e7arjen;\n12:52 sepse, tash e tutje, pes\u00eb veta n\u00eb nj\u00eb sht\u00ebpi do t\u00eb jen\u00eb t\u00eb ndar\u00eb: tre kund\u00ebr dyve dhe dy kund\u00ebr treve.\n12:53 Babai do t\u00eb ndahet kund\u00ebr t\u00eb birit, dhe i biri kund\u00ebr babait; n\u00ebna kund\u00ebr s\u00eb bij\u00ebs dhe e bija kund\u00ebr n\u00ebn\u00ebs; vjehrra kund\u00ebr nuses s\u00eb saj dhe nusja kund\u00ebr vjehrr\u00ebs s\u00eb vet''.\n12:54 At\u00ebher\u00eb ai u tha akoma turmave: ''Kur ju shihni nj\u00eb re q\u00eb ngrihet nga per\u00ebndimi menj\u00ebher\u00eb thoni: \"Do t\u00eb vij\u00eb shiu\", dhe ashtu ndodh;\n12:55 p\u00ebrkundrazi, kur fryn juga, ju thoni: \"Do t\u00eb b\u00ebj\u00eb vap\u00eb\", dhe ashtu ndodh.\n12:56 Hipokrit\u00eb! Ju dini t\u00eb dalloni dukurin\u00eb e qiellit dhe t\u00eb tok\u00ebs, por vall\u00eb si nuk dini ta dalloni k\u00ebt\u00eb koh\u00eb?\n12:57 Dhe p\u00ebrse nuk gjykoni nga vet\u00eb ju \u00e7'\u00ebsht\u00eb e drejt\u00eb?\n12:58 Kur ti shkon bashk\u00eb me kund\u00ebrshtarin t\u00ebnd te gjykat\u00ebsi, b\u00ebj \u00e7'\u00ebsht\u00eb e mundur gjat\u00eb rrug\u00ebs q\u00eb t\u00eb merresh vesh me t\u00eb, q\u00eb ai mos t\u00eb t\u00eb nxjerr\u00eb p\u00ebrpara gjykat\u00ebsit dhe gjykat\u00ebsi t\u00eb t\u00eb dor\u00ebzoj\u00eb te roja dhe roja t\u00eb t\u00eb fut\u00eb n\u00eb burg.\n12:59 Un\u00eb po t\u00eb them se ti nuk do t\u00eb dal\u00ebsh prej andej, derisa t\u00eb mos kesh paguar deri n\u00eb qindark\u00ebn e fundit''.\n13:1 Pik\u00ebrisht n\u00eb at\u00eb koh\u00eb ishin aty disa q\u00eb i treguan p\u00ebr ata Galileasve, gjakun e t\u00eb cil\u00ebve Pilati e kishte p\u00ebrzier me flijimet e tyre.\n13:2 Dhe Jezusi, duke u p\u00ebrgjigjur, tha: ''A mendoni ju se ata Galileas ishin m\u00eb shum\u00eb m\u00ebkatar\u00eb nga gjith\u00eb Galileasit e tjer\u00eb, sepse vuajt\u00ebn t\u00eb tilla gj\u00ebra?\n13:3 Un\u00eb po ju them: Jo! Por n\u00ebse ju nuk pendoheni, do t\u00eb vdisni t\u00eb gjith\u00eb me t\u00eb nj\u00ebjt\u00ebn m\u00ebnyr\u00eb.\n13:4 Ose, a mendoni ju q\u00eb ata t\u00eb tet\u00ebmb\u00ebdhjet\u00eb, mbi t\u00eb cil\u00ebt ra kulla n\u00eb Siloe dhe i vrau, ishin m\u00eb shum\u00eb fajtor\u00eb se gjith\u00eb banor\u00ebt e Jeruzalemit?\n13:5 Un\u00eb po ju them: Jo! Por n\u00ebse ju nuk pendoheni, do t\u00eb vdisni t\u00eb gjith\u00eb me t\u00eb nj\u00ebjt\u00ebn m\u00ebnyr\u00eb''.\n13:6 At\u00ebher\u00eb ai tha k\u00ebt\u00eb sh\u00ebmb\u00eblltyr\u00eb: ''Nj\u00eb njeri kishte nj\u00eb fik t\u00eb mbjell\u00eb n\u00eb vreshtin e tij; ai erdhi e k\u00ebrkoj fryte, por nuk gjeti.\n13:7 At\u00ebher\u00eb i tha vreshtarit: \"Ja, u b\u00ebn\u00eb tre vjet tashm\u00eb q\u00eb un\u00eb vij e k\u00ebrkoi frytin e k\u00ebtij fiku dhe s'po gjej; preje; pse t\u00eb z\u00ebr\u00eb kot tok\u00ebn?\".\n13:8 Por ai u p\u00ebrgjigj dhe tha: \"Zot, l\u00ebre edhe k\u00ebt\u00eb vit, q\u00eb ta punoj p\u00ebrreth dhe t'i hedh pleh\n13:9 dhe, po dha fryt, mir\u00eb; p\u00ebrndryshe, pastaj do ta pres\u00ebsh\"''. Sh\u00ebrimi i nj\u00eb gruaje t\u00eb paralizuar\n13:10 Nj\u00eb t\u00eb shtun\u00eb Jezusi po m\u00ebsonte n\u00eb nj\u00eb sinagog\u00eb.\n13:11 Dhe ja, ishte nj\u00eb grua, e cila prej tet\u00ebmb\u00ebdhjet\u00eb vjet\u00ebsh kishte nj\u00eb frym\u00eb l\u00ebngate, dhe ajo ishte krejt e k\u00ebrrusur dhe n\u00eb asnj\u00eb m\u00ebnyr\u00eb nuk drejtohej dot.\n13:12 Dhe kur Jezusi e pa, e thirri pran\u00eb vetes dhe i tha: ''O grua, ti je e liruar nga l\u00ebngata jote''.\n13:13 Dhe i vuri duart mbi t\u00eb dhe ajo u drejtua menj\u00ebher\u00eb, dhe p\u00ebrl\u00ebvdonte Per\u00ebndin\u00eb.\n13:14 Por kryetari i sinagog\u00ebs, i indinjuar sepse Jezusi kishte sh\u00ebruar dit\u00ebn e shtun\u00eb, iu drejtua turm\u00ebs dhe i tha: ''Gjasht\u00eb jan\u00eb dit\u00ebt kur duhet t\u00eb punohet; ejani, pra, t\u00eb sh\u00ebroheni n\u00eb ato dit\u00eb dhe jo dit\u00ebn e shtun\u00eb''.\n13:15 At\u00ebher\u00eb Zoti u p\u00ebrgjigj dhe tha: ''Hipokrit\u00eb! A nuk e zgjidh secili nga ju t\u00eb shtunave nga grazhdi kaun e vet, ose gomarin e ta \u00e7oj\u00eb p\u00ebr t\u00eb pir\u00eb?\n13:16 A nuk duhej, pra, t\u00eb zgjidhej nga k\u00ebto pranga, dit\u00ebn e shtun\u00eb, kjo q\u00eb \u00ebsht\u00eb bij\u00eb e Abrahamit dhe q\u00eb Satani e mbajti lidhur prej tet\u00ebmb\u00ebdhjet\u00eb vjet\u00ebsh?''.\n13:17 Dhe, kur ai thoshte k\u00ebto gj\u00ebra, t\u00eb gjith\u00eb kund\u00ebrshtar\u00ebt e tij mbet\u00ebn t\u00eb turp\u00ebruar, nd\u00ebrsa mbar\u00eb turma g\u00ebzohej p\u00ebr t\u00eb gjitha veprat madh\u00ebshtore q\u00eb ai kishte kryer.\n13:18 At\u00ebher\u00eb ai tha: ''Kujt i p\u00ebrngjan mbret\u00ebria e Per\u00ebndis\u00eb, me se ta krahasoj?\n13:19 I ngjan kokrr\u00ebs s\u00eb sinapit, q\u00eb nj\u00eb njeri e mori dhe e hodhi n\u00eb kopshtin e vet; pastaj u rrit dhe u b\u00eb nj\u00eb pem\u00eb e madhe, dhe zogjt\u00eb e qiellit erdh\u00ebn e k\u00ebrkuan streh\u00eb n\u00eb deg\u00ebt e saj''.\n13:20 Pastaj tha p\u00ebrs\u00ebri: ''Me se ta krahasoj mbret\u00ebrin\u00eb e Per\u00ebndis\u00eb?\n13:21 Ajo i ngjan majas\u00eb q\u00eb e merr nj\u00eb grua dhe e p\u00ebrzien me tri masa mielli deri sa t\u00eb mbruhet i gjith\u00eb''.\n13:22 Dhe ai kalonte n\u00ebp\u00ebr qytete dhe fshatra duke m\u00ebsuar, e k\u00ebshtu po i afrohej Jeruzalemit.\n13:23 Dhe nj\u00eb njeri e pyeti: ''Zot, a jan\u00eb pak ata q\u00eb do t\u00eb shp\u00ebtohen?''. Ai u tha atyre:\n13:24 ''P\u00ebrpiquni t\u00eb hyni n\u00ebp\u00ebr der\u00eb t\u00eb ngusht\u00eb, sepse un\u00eb po ju them se shum\u00eb do t\u00eb k\u00ebrkojn\u00eb t\u00eb hyjn\u00eb dhe nuk do t\u00eb munden.\n13:25 Kur i zoti i sht\u00ebpis\u00eb \u00ebsht\u00eb \u00e7uar dhe ka mbyllur der\u00ebn, ju at\u00ebher\u00eb, q\u00eb keni mbetur jasht\u00eb, do t\u00eb filloni t\u00eb trokitni n\u00eb der\u00eb duke th\u00ebn\u00eb: \"Zot, Zot, na e hap\". Por ai, duke u p\u00ebrgjigjur, do t\u00eb thot\u00eb: \"Nuk e di nga vini\".\n13:26 At\u00ebher\u00eb do t\u00eb filloni t\u00eb thoni: \"Po ne h\u00ebngr\u00ebm dhe pim\u00eb me ty dhe ti m\u00ebsove nd\u00ebr rrug\u00ebt tona\".\n13:27 Por ai do thot\u00eb: \"Un\u00eb po ju them se nuk di nga vini; largohuni nga un\u00eb, t\u00eb gjith\u00eb ju q\u00eb b\u00ebni paudh\u00ebsi\".\n13:28 Atje do t\u00eb jet\u00eb qarje dhe k\u00ebrc\u00ebllim dh\u00ebmb\u00ebsh, kur t\u00eb shihni Abrahamin, Isakun, Jakobin dhe gjith\u00eb profet\u00ebt n\u00eb mbret\u00ebrin\u00eb e Per\u00ebndis\u00eb, nd\u00ebrsa ju do t\u00eb d\u00ebboheni p\u00ebrjashta.\n13:29 Dhe do t\u00eb vijn\u00eb nga lindja e nga per\u00ebndimi, nga veriu dhe nga jugu, dhe do t\u00eb ulen n\u00eb tryez\u00eb n\u00eb mbret\u00ebrin\u00eb e Per\u00ebndis\u00eb.\n13:30 Dhe ja, disa nd\u00ebr t\u00eb fundit do t\u00eb jen\u00eb t\u00eb par\u00ebt, dhe disa nga t\u00eb par\u00ebt do t\u00eb jen\u00eb t\u00eb fundit''.\n13:31 Po n\u00eb at\u00eb dit\u00eb disa farisenj erdh\u00ebn dhe i than\u00eb: ''Nisu dhe largohu prej k\u00ebtej, sepse Herodi do t\u00eb t\u00eb vras\u00eb''.\n13:32 Dhe ai u p\u00ebrgjigj atyre: ''Shkoni e i thoni asaj dhelpre: \"Ja, sot dhe nes\u00ebr po d\u00ebboj demon\u00eb dhe kryej sh\u00ebrime, dhe t\u00eb tret\u00ebn dit\u00eb po i jap fund pun\u00ebs sime\".\n13:33 Por sot, nes\u00ebr e pasnes\u00ebr m\u00eb duhet t\u00eb ec, sepse nuk mundet q\u00eb nj\u00eb profet t\u00eb vdes\u00eb jasht\u00eb Jeruzalemit.\n13:34 Jeruzalem, Jeruzalem, q\u00eb i vret profetet dhe i vret me gur\u00eb ata q\u00eb t\u00eb jan\u00eb d\u00ebrguar! Sa her\u00eb desha t'i mbledh bijt\u00eb e tu sikurse kllo\u00e7ka i mbledh n\u00ebn krah\u00eb zogjt\u00eb e vet, por ju nuk desh\u00ebt!\n13:35 Ja, sht\u00ebpia juaj ju lihet e shkret\u00eb. Dhe un\u00eb po ju them se nuk do t\u00eb m\u00eb shihni m\u00eb deri sa t\u00eb vij\u00eb koha t\u00eb thoni: \"Bekuar qoft\u00eb ai q\u00eb vjen n\u00eb em\u00ebr t\u00eb Zotit\"''.\n14:1 Dhe ndodhi q\u00eb nj\u00eb dit\u00eb t\u00eb shtun\u00eb, kur ai hyri n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb e nj\u00eb kryetari t\u00eb farisenjve p\u00ebr t\u00eb ngr\u00ebn\u00eb buk\u00eb, ata po e p\u00ebrgjonin;\n14:2 dhe ja, para tij ishte nj\u00eb njeri hidropik.\n14:3 Dhe Jezusi, duke iu p\u00ebrgjigjur m\u00ebsuesve t\u00eb ligjit dhe farisenjve, tha: ''A \u00ebsht\u00eb e lejueshme t\u00eb sh\u00ebrosh dit\u00ebn e shtun\u00eb?''.\n14:4 Por ata hesht\u00ebn. At\u00ebher\u00eb ai e mori p\u00ebr dore at\u00eb, e sh\u00ebroi dhe e nisi t\u00eb shkoj\u00eb.\n14:5 Pastaj, duke iu p\u00ebrgjigjur atyre, tha: ''Cili nga ju, po t'i bjer\u00eb gomari i vet ose kau n\u00eb nj\u00eb pus, nuk e nxjerr menj\u00ebher\u00eb jasht\u00eb dit\u00ebn e shtun\u00eb?''.\n14:6 Por ata nuk mund t\u00eb p\u00ebrgjigjeshin asgje p\u00ebr k\u00ebto gj\u00ebra.\n14:7 Dhe, duke v\u00ebn\u00eb re se ata zgjidhnin vendet e para n\u00eb tryez\u00eb, Jezusi u thoshte atyre k\u00ebt\u00eb sh\u00ebmb\u00eblltyr\u00eb duke th\u00ebn\u00eb:\n14:8 ''Kur je ftuar n\u00eb dasm\u00eb, mos u ul n\u00eb krye t\u00eb vendit, sepse ai njeri mund t\u00eb ket\u00eb ftuar nj\u00eb tjet\u00ebr q\u00eb \u00ebsht\u00eb m\u00eb i r\u00ebnd\u00ebsish\u00ebm se ti,\n14:9 dhe ai q\u00eb t\u00eb ftoi ty dhe at\u00eb t\u00eb t\u00eb mos vij\u00eb e t\u00eb thot\u00eb: \"L\u00ebshoja vendin k\u00ebtij\". Dhe at\u00ebher\u00eb ti, plot turp, do t\u00eb shkosh t\u00eb z\u00ebsh vendin e fundit.\n14:10 Por, kur je ftuar, shko e rri n\u00eb vendin e fundit q\u00eb, kur t\u00eb vij\u00eb ai q\u00eb t\u00eb ka ftuar, t\u00eb thot\u00eb: \"O mik, ngjitu m\u00eb lart\". At\u00ebher\u00eb do t\u00eb jesh i nderuar p\u00ebrpara atyre q\u00eb jan\u00eb n\u00eb tryez\u00eb bashk\u00eb me ty.\n14:11 Sepse kushdo q\u00eb e larton veten do t\u00eb poshterohet, dhe kush e posht\u00ebron veten do t\u00eb lartohet''.\n14:12 Ai i tha edhe atij q\u00eb e kishte ftuar: ''Kur shtron drek\u00eb a dark\u00eb, mos i thirr miqt\u00eb e tu, as v\u00ebllez\u00ebrit e tu, as farefisin t\u00ebnd, as fqinj\u00ebt e pasur, se mos ata nj\u00eb her\u00eb t\u00eb t\u00eb ftojn\u00eb ty, dhe k\u00ebshtu ta kthejn\u00eb shp\u00ebrblimin.\n14:13 Por, kur t\u00eb b\u00ebsh nj\u00eb gosti, thirr lyp\u00ebsit, sakat\u00ebt, t\u00eb \u00e7al\u00ebt, t\u00eb verb\u00ebrit;\n14:14 dhe do t\u00eb jesh i lum, sepse ata nuk kan\u00eb se si t\u00eb ta kthejn\u00eb shp\u00ebrblimin; por shp\u00ebrblimi do t\u00eb t\u00eb jepet n\u00eb ringjallje t\u00eb t\u00eb drejt\u00ebve''.\n14:15 Dhe nj\u00eb nga t\u00eb ftuarit, si i d\u00ebgjoi k\u00ebto gj\u00ebra, i tha: ''Lum kush do t\u00eb haj\u00eb buk\u00eb n\u00eb mbret\u00ebrin\u00eb e Per\u00ebndis\u00eb''.\n14:16 At\u00ebher\u00eb Jezusi i tha: ''Nj\u00eb njeri p\u00ebrgatiti nj\u00eb dark\u00eb t\u00eb madhe dhe ftoi shum\u00eb veta;\n14:17 dhe, n\u00eb koh\u00eb t\u00eb dark\u00ebs, d\u00ebrgoi sh\u00ebrb\u00ebtorin e vet t'u thot\u00eb t\u00eb ftuarve: \"Ejani, sepse gjith\u00e7ka tashm\u00eb \u00ebsht\u00eb gati\".\n14:18 Por t\u00eb gjith\u00eb, pa p\u00ebrjashtim, filluan t\u00eb k\u00ebrkojn\u00eb ndjes\u00eb. I pari i tha: \"Bleva nj\u00eb ar\u00eb dhe m\u00eb duhet t\u00eb shkoj ta shoh; t\u00eb lutem, t\u00eb m\u00eb fal\u00ebsh\".\n14:19 Dhe nj\u00eb tjet\u00ebr tha: \"Bleva pes\u00eb pend\u00eb qe dhe po shkoj t'i provoj; t\u00eb lutem, t\u00eb m\u00eb fal\u00ebsh\".\n14:20 Dhe nj\u00eb tjet\u00ebr akoma tha: \"Mora grua e prandaj nuk mund t\u00eb vij\".\n14:21 K\u00ebshtu sh\u00ebrb\u00ebtori u kthye dhe ia d\u00ebftoi t\u00eb gjitha zotit t\u00eb vet. At\u00ebher\u00eb i zoti i sht\u00ebpis\u00eb, plot zem\u00ebrim, i tha sh\u00ebrb\u00ebtorit t\u00eb vet: \"Shpejt, shko n\u00ebp\u00ebr sheshet dhe n\u00ebp\u00ebr rrug\u00ebt e qytetit e sill k\u00ebtu lyp\u00ebs, sakat\u00eb, t\u00eb \u00e7al\u00eb dhe t\u00eb verb\u00ebr\".\n14:22 Pastaj sh\u00ebrb\u00ebtori i tha: \"Zot, u b\u00eb ashtu si\u00e7 urdh\u00ebrove ti, por ka vend edhe m\u00eb\".\n14:23 At\u00ebher\u00eb zoti i tha sh\u00ebrb\u00ebtorit: \"Dil n\u00ebp\u00ebr udh\u00eb dhe p\u00ebrgjat\u00eb gardheve dhe detyroji t\u00eb hyjn\u00eb q\u00eb t\u00eb mbushet sht\u00ebpia ime.\n14:24 Sepse un\u00eb po ju them se asnj\u00eb nga ata njer\u00ebz q\u00eb ishin t\u00eb ftuar, nuk do ta shijoj\u00eb dark\u00ebn time\"''.\n14:25 Dhe turma t\u00eb m\u00ebdha shkonin me t\u00eb. Ai u kthye nga ata dhe tha:\n14:26 ''N\u00ebse ndokush vjen tek un\u00eb dhe nuk urren baban\u00eb e vet dhe n\u00ebn\u00ebn e vet, gruan dhe f\u00ebmij\u00ebt, v\u00ebllez\u00ebrit dhe motrat, madje edhe jet\u00ebn e vet, nuk mund t\u00eb jet\u00eb dishepulli im.\n14:27 Dhe kush nuk e mbart kryqin e vet dhe nuk m\u00eb ndjek, nuk mund t\u00eb jet\u00eb dishepulli im.\n14:28 Kush nga ju, pra, kur do t\u00eb nd\u00ebrtoj\u00eb nj\u00eb kull\u00eb, nuk ulet m\u00eb par\u00eb t\u00eb llogarit\u00eb shpenzimet, p\u00ebr t\u00eb par\u00eb n\u00ebse ka mjaftuesh\u00ebm p\u00ebr ta mbaruar?\n14:29 Q\u00eb at\u00ebher\u00eb, kur t'i ket\u00eb hedhur themelet e t\u00eb mos mund\u00eb ta p\u00ebrfundoj\u00eb, t\u00eb gjith\u00eb ata q\u00eb e shohin, t\u00eb mos fillojn\u00eb e t\u00eb tallen,\n14:30 duke th\u00ebn\u00eb: \"Ky njeri filloi t\u00eb nd\u00ebrtoj\u00eb e nuk mundi ta p\u00ebrfundoj\u00eb\".\n14:31 Ose cili mbret, kur niset t\u00eb luftoj\u00eb kund\u00ebr nj\u00eb mbreti tjet\u00ebr, nuk ulet m\u00eb par\u00eb t\u00eb gjykoj\u00eb n\u00eb se mund ta p\u00ebrballoj\u00eb me dhjet\u00eb mij\u00eb at\u00eb q\u00eb po i vjen kund\u00ebr me nj\u00ebzet mij\u00eb?\n14:32 N\u00eb mos, nd\u00ebrsa ai \u00ebsht\u00eb ende larg, i d\u00ebrgon nj\u00eb delegacion p\u00ebr t\u00eb biseduar p\u00ebr paqe.\n14:33 K\u00ebshtu, pra, secili nga ju q\u00eb nuk heq dor\u00eb nga t\u00eb gjitha ato q\u00eb ka, nuk mund t\u00eb jet\u00eb dishepulli im.\n14:34 Kripa \u00ebsht\u00eb e mir\u00eb, por n\u00ebse kripa b\u00ebh\u00ebt e am\u00ebsht, me se do t\u00eb mund t'i kthehet shija?\n14:35 Ajo nuk vlen as p\u00ebr tok\u00eb, as p\u00ebr pleh, por hidhet tutje. Kush ka vesh\u00eb p\u00ebr t\u00eb d\u00ebgjuar, le t\u00eb d\u00ebgjoj\u00eb''.\n15:1 Pastaj t\u00eb gjith\u00eb tagrambledh\u00ebsit dhe m\u00ebkatar\u00ebt i afroheshin p\u00ebr ta d\u00ebgjuar.\n15:2 Dhe farisenjt\u00eb dhe skrib\u00ebt murmuritnin duke th\u00ebn\u00eb: ''Ky i pranon m\u00ebkatar\u00ebt dhe ha bashk\u00eb me ta''.\n15:3 At\u00ebher\u00eb ai u tha k\u00ebt\u00eb sh\u00ebmb\u00eblltyr\u00eb:\n15:4 ''Cili njeri prej jush, q\u00eb ka nj\u00ebqind dele dhe nj\u00eb prej tyre t'i humbas\u00eb, nuk i l\u00eb t\u00eb n\u00ebnt\u00ebdhjet\u00eb e n\u00ebntat n\u00eb shkretir\u00eb dhe nuk shkon pas asaj q\u00eb humbi deri sa ta gjej\u00eb?\n15:5 Dhe, kur e gjen, e merr mbi supe gjith\u00eb gaz;\n15:6 dhe, kur arrin n\u00eb sht\u00ebpi, i th\u00ebrret miqt\u00eb dhe fqinj\u00ebt dhe u thot\u00eb: \"G\u00ebzohuni bashk\u00eb me mua, sepse e gjeta delen time q\u00eb m\u00eb kishte humbur.\n15:7 Dhe un\u00eb po ju them se po k\u00ebshtu n\u00eb qiell do t\u00eb ket\u00eb m\u00eb shum\u00eb g\u00ebzim p\u00ebr nj\u00eb m\u00ebkatar t\u00eb vet\u00ebm q\u00eb pendohet, sesa p\u00ebr n\u00ebnt\u00ebdhjet\u00eb e n\u00ebnt\u00eb t\u00eb drejt\u00ebt, q\u00eb nuk kan\u00eb nevoj\u00eb t\u00eb pendohen.\n15:8 Ose, cila grua q\u00eb ka dhjet\u00eb dhrahmi dhe humbet nj\u00eb nga ato, nuk ndez llamb\u00ebn, nuk e fshin sht\u00ebpin\u00eb dhe nuk k\u00ebrkon me kujdes derisa ta gjej\u00eb?\n15:9 Dhe, kur e gjen, fton tok shoqet dhe fqinj\u00ebt, duke th\u00ebn\u00eb: \"G\u00ebzohuni bashk\u00eb me mua, sepse e gjeta dhrahmin\u00eb q\u00eb kisha humbur\".\n15:10 Po k\u00ebshtu po ju them: do t\u00eb ket\u00eb g\u00ebzim n\u00eb mes t\u00eb engj\u00ebjve t\u00eb Per\u00ebndis\u00eb p\u00ebr nj\u00eb m\u00ebkatar t\u00eb vet\u00ebm q\u00eb pendohet''.\n15:11 Tha akoma: ''Nj\u00eb njeri kishte dy bij.\n15:12 M\u00eb i riu i tyre i tha babait: \"At\u00eb, m\u00eb jep pjes\u00ebn e pasuris\u00eb q\u00eb m\u00eb takon\". Dhe i ati ua ndau mes tyre pasurin\u00eb.\n15:13 Mbas pak dit\u00ebsh biri m\u00eb i ri mblodhi \u00e7do gj\u00eb, shkoi n\u00eb nj\u00eb vend t\u00eb larg\u00ebt dhe atje e prishi gjith\u00eb pasurin\u00eb, duke b\u00ebr\u00eb nj\u00eb jet\u00eb t\u00eb shthurur.\n15:14 Por, si i shpenzoi t\u00eb gjitha, n\u00eb at\u00eb vend ra nj\u00eb zi e madhe buke, dhe ai filloi t\u00eb jet\u00eb n\u00eb hall.\n15:15 At\u00ebher\u00eb shkoi e iu ngjit pas nj\u00eb banori t\u00eb atij vendi, i cili e \u00e7oi n\u00eb arat e tij q\u00eb t\u00eb ruaj\u00eb derrat.\n15:16 Dhe ai d\u00ebshironte t\u00eb mbushte barkun me lendet q\u00eb hanin derrat, por askush nuk ia jepte.\n15:17 At\u00ebher\u00eb erdhi n\u00eb vete dhe tha: \"Sa pun\u00ebtor\u00ebve m\u00ebdit\u00ebs t\u00eb atit tim u tepron buka, kurse un\u00eb po vdes nga uria!\n15:18 Do t\u00eb \u00e7ohem dhe do t\u00eb shkoj tek im at\u00eb dhe do t'i them: At\u00eb, m\u00ebkatova kund\u00ebr qiellit dhe para teje;\n15:19 nuk jam m\u00eb i denj\u00eb t\u00eb quhem yt bir; trajtom\u00eb si nj\u00eb nga m\u00ebdit\u00ebsit e tu\".\n15:20 U \u00e7ua, pra, dhe shkoi tek i ati. Por kur ishte ende larg, i ati e pa dhe dhembshuri; u l\u00ebshua vrap, ra mbi qaf\u00ebn e tij dhe e puthi.\n15:21 Dhe i biri i tha: \"O at\u00eb, m\u00ebkatova kund\u00ebr qiellit dhe para teje dhe nuk jam m\u00eb i denj\u00eb t\u00eb quhem biri yt\".\n15:22 Por i ati u tha sh\u00ebrb\u00ebtor\u00ebve t\u00eb vet: \"Sillni k\u00ebtu rrob\u00ebn m\u00eb t\u00eb bukur dhe visheni, i vini nj\u00eb unaz\u00eb n\u00eb gisht dhe sandale n\u00eb k\u00ebmb\u00eb.\n15:23 Nxirrni jasht\u00eb vi\u00e7in e majmur dhe thereni; t\u00eb ham\u00eb dhe t\u00eb g\u00ebzohemi,\n15:24 sepse ky biri im kishte vdekur dhe u kthye n\u00eb jet\u00eb, kishte humbur dhe u gjet p\u00ebrs\u00ebri\". Dhe filluan t\u00eb b\u00ebnin nj\u00eb fest\u00eb t\u00eb madhe.\n15:25 Djali i tij i madh ishte n\u00eb ara; dhe kur u kthye dhe iu afrua sht\u00ebpis\u00eb, d\u00ebgjoi k\u00ebng\u00eb e valle.\n15:26 At\u00ebher\u00eb thirri nj\u00eb sh\u00ebrb\u00ebtor dhe e pyeti \u00e7'ishte e gjitha kjo.\n15:27 Dhe ai i tha: \"U kthye yt v\u00eblla dhe yt at\u00eb theri vi\u00e7in e majmur, sepse iu kthye djali sh\u00ebndosh\u00eb e mir\u00eb\".\n15:28 Kur i d\u00ebgjoj k\u00ebto, ai u zem\u00ebrua dhe nuk deshi t\u00eb hynte; at\u00ebher\u00eb i ati doli dhe iu lut t\u00eb hynte.\n15:29 Por ai iu p\u00ebrgjigj t\u00eb atit dhe tha: \"Ja, u b\u00ebn\u00eb kaq vite q\u00eb un\u00eb t\u00eb sh\u00ebrbej dhe kurr\u00eb s'kam shkelur asnj\u00eb nga urdh\u00ebrat e tu, e megjith\u00ebat\u00eb kurr\u00eb s'm\u00eb dhe nj\u00eb kec p\u00ebr t\u00eb b\u00ebr\u00eb nj\u00eb fest\u00eb me miqt\u00eb e mi.\n15:30 Por, kur u kthye ky djali yt, q\u00eb prishi pasurin\u00eb t\u00ebnde me prostituta, ti there p\u00ebr t\u00eb vi\u00e7in e majmur\".\n15:31 At\u00ebher\u00eb i ati i tha: \"O bir, ti je gjithmon\u00eb me mua, dhe \u00e7do gj\u00eb q\u00eb kam \u00ebsht\u00eb jotja.\n15:32 Por duhet t\u00eb festojm\u00eb dhe t\u00eb g\u00ebzohemi, sepse ky v\u00ebllai yt kishte vdekur dhe u kthye n\u00eb jet\u00eb, kishte humbur dhe u gjet p\u00ebrs\u00ebri\"''.\n16:1 Tani ai u foli akoma dishepujve t\u00eb vet: ''Ishte nj\u00eb njeri i pasur q\u00eb kishte nj\u00eb administrator; k\u00ebt\u00eb e padit\u00ebn se po ia shkap\u00ebrderdhte pasurin\u00eb e tij.\n16:2 At\u00ebher\u00eb ai e thirri dhe i tha: \"\u00c7'\u00ebsht\u00eb kjo q\u00eb po d\u00ebgjoj p\u00ebr ty? M\u00eb jep llogari p\u00ebr ato q\u00eb ke administruar, sepse ti nuk mund t\u00eb jesh m\u00eb administratori im\".\n16:3 Dhe administratori tha me vete: \"\u00c7'do t\u00eb b\u00ebj un\u00eb tani, q\u00eb zot\u00ebria im po ma heq administrimin? T\u00eb g\u00ebrmoj, s'e b\u00ebj dot, dhe t\u00eb lyp, m\u00eb vjen turp.\n16:4 E di \u00e7'do t\u00eb b\u00ebj q\u00eb njer\u00ebzit t\u00eb m\u00eb pranojn\u00eb n\u00eb sht\u00ebpit\u00eb e tyre kur t\u00eb hiqem nga administrimi\".\n16:5 I thirri at\u00ebher\u00eb nj\u00eb nga nj\u00eb ata q\u00eb i detyroheshin zot\u00ebris\u00eb s\u00eb tij dhe i tha t\u00eb parit: \"Sa i detyrohesh zot\u00ebris\u00eb tim?\".\n16:6 Ai u p\u00ebrgjigj: \"Nj\u00ebqind bato vaj\". At\u00ebher\u00eb ai i tha: \"Merre d\u00ebftes\u00ebn t\u00ebnde, ulu dhe shkruaj shpejt pes\u00ebdhjet\u00eb\".\n16:7 Pastaj i tha nj\u00eb tjetri: \"Po ti sa i detyrohesh?\". Ai u p\u00ebrgjigj: \"Nj\u00ebqind kora grur\u00eb\". At\u00ebher\u00eb ai i tha: \"Merre d\u00ebftes\u00ebn t\u00ebnde dhe shkruaj tet\u00ebdhjet\u00eb\".\n16:8 Zot\u00ebria e lavd\u00ebroi administratorin e pandersh\u00ebm, se kishte vepruar me men\u00e7uri, sepse bijt\u00eb e k\u00ebsaj bote, n\u00eb brezin e tyre, jan\u00eb m\u00eb t\u00eb men\u00e7ur se bijt\u00eb e drit\u00ebs.\n16:9 Un\u00eb, pra, po ju them: B\u00ebjini miqt\u00eb me pasuri t\u00eb padrejta sepse, kur k\u00ebto do t'ju mungojn\u00eb, t'ju pranojn\u00eb n\u00eb banesat e p\u00ebrjetshme.\n16:10 Kush \u00ebsht\u00eb besnik n\u00eb t\u00eb vogla, \u00ebsht\u00eb besnik edhe n\u00eb t\u00eb m\u00ebdhat\u00eb; dhe kush \u00ebsht\u00eb i padrejt\u00eb n\u00eb t\u00eb vogla, \u00ebsht\u00eb i padrejt\u00eb edhe n\u00eb t\u00eb m\u00ebdhat\u00eb.\n16:11 Pra, n\u00eb qoft\u00eb se ju nuk keni qen\u00eb besnik\u00eb n\u00eb pasurit\u00eb e padrejta, kush do t'ju besoj\u00eb pasurit\u00eb e v\u00ebrteta?\n16:12 Dhe, n\u00eb qoft\u00eb se nuk keni qen\u00eb besnik\u00eb n\u00eb pasurin\u00eb e tjetrit, kush do t'ju jap\u00eb tuaj\u00ebn?\n16:13 Asnj\u00eb sh\u00ebrb\u00ebtor nuk mund t'u sh\u00ebrbej\u00eb dy zot\u00ebrinjve; sepse ose do ta urrej\u00eb njerin e tjetrin do ta doj\u00eb, ose do t\u00eb lidhet me njerin dhe tjetrin do ta p\u00ebrbuz\u00eb; ju nuk mund t'i sh\u00ebrbeni Per\u00ebndis\u00eb dhe mamonit''.\n16:14 Dhe farisenjt\u00eb, t\u00eb cil\u00ebt ishin shum\u00eb t\u00eb dh\u00ebn\u00eb pas paras\u00eb, i d\u00ebgjonin t\u00eb gjitha k\u00ebto dhe e tallnin.\n16:15 Dhe ai u tha atyre: ''Ju jeni ata q\u00eb e justifikoni veten p\u00ebrpara njer\u00ebzve, por Per\u00ebndia i njeh zemrat tuaja; sepse ajo q\u00eb vler\u00ebsohet shum\u00eb nd\u00ebr njer\u00ebzit \u00ebsht\u00eb gj\u00eb e neveritshme para Per\u00ebndis\u00eb.\n16:16 Ligji dhe profet\u00ebt arrijn\u00eb deri n\u00eb koh\u00ebn e Gjonit; q\u00eb at\u00ebher\u00eb shpallet mbret\u00ebria e Per\u00ebndis\u00eb dhe gjithkush p\u00ebrpiqet t\u00eb hyj\u00eb aty.\n16:17 Por \u00ebsht\u00eb m\u00eb leht\u00eb q\u00eb t\u00eb mbarojn\u00eb qielli dhe toka, se sa t\u00eb bjer\u00eb posht\u00eb qoft\u00eb edhe nj\u00eb pik\u00eb nga ligji.\n16:18 Ai q\u00eb l\u00ebshon gruan e vet dhe merr nj\u00eb tjet\u00ebr, shkel kuror\u00ebn; edhe ai q\u00eb martohet me nj\u00eb grua t\u00eb l\u00ebshuar nga i burri, shkel kuror\u00ebn''.\n16:19 Por atje ishte nj\u00eb njeri i pasur, q\u00eb vishej me t\u00eb purpurta dhe me rroba t\u00eb \u00e7mueshme prej liri dhe p\u00ebr dit\u00eb e kalonte shk\u00eblqyesh\u00ebm.\n16:20 Atje ishte edhe nj\u00eb lyp\u00ebs, i quajtur Llazar, q\u00eb rrinte para der\u00ebs s\u00eb tij, dhe trupin e kishte plot me plag\u00eb t\u00eb pezmatuara,\n16:21 dhe d\u00ebshironte t\u00eb ngopej me th\u00ebrrimet q\u00eb binin nga tryeza e pasanikut; madje edhe qent\u00eb vinin e ia l\u00ebpinin plag\u00ebt.\n16:22 Por ndodhi q\u00eb lyp\u00ebsi vdiq dhe engj\u00ebjt e \u00e7uan n\u00eb gji t\u00eb Abrahamit; vdiq edhe pasaniku dhe e varros\u00ebn.\n16:23 Dhe, duke pasur mundime n\u00eb ferr, i \u00e7oi syt\u00eb dhe pa nga larg Abrahamin dhe Llazarin n\u00eb gji t\u00eb tij.\n16:24 At\u00ebher\u00eb ai b\u00ebrtiti dhe tha: \"O at\u00eb Abraham, ki m\u00ebshir\u00eb p\u00ebr mua, dhe d\u00ebrgoje Llazarin t\u00eb lag\u00eb maj\u00ebn e gishtit t\u00eb vet n\u00eb uj\u00eb q\u00eb t\u00eb m\u00eb freskoj\u00eb gjuh\u00ebn, sepse po vuaj tmerr\u00ebsisht n\u00eb k\u00ebt\u00eb flak\u00eb.\n16:25 Por Abrahami thoshte: \"O bir, kujto se ti i ke marr\u00eb t\u00eb mirat e tua gjat\u00eb jet\u00ebs sate, kurse Llazari t\u00eb k\u00ebqijat; tashti, p\u00ebrkundrazi, ai po p\u00ebrd\u00ebllehet dhe ti vuan.\n16:26 Dhe, ve\u00e7 t\u00eb gjithave, midis nesh dhe jush \u00ebsht\u00eb nj\u00eb humner\u00eb e madhe, k\u00ebshtu q\u00eb ata q\u00eb do t\u00eb donin t\u00eb kalonin q\u00eb k\u00ebtej tek ju nuk munden; po ashtu askush nuk mund t\u00eb kaloj\u00eb q\u00eb andej te ne\".\n16:27 Por ai i tha: \"At\u00ebher\u00eb, o at\u00eb, t\u00eb lutem ta d\u00ebrgosh at\u00eb te sht\u00ebpia e tim eti,\n16:28 sepse un\u00eb kam pes\u00eb v\u00ebllez\u00ebr e le t'i paralajm\u00ebroj\u00eb rrept\u00ebsisht q\u00eb t\u00eb mos vijn\u00eb edhe ata n\u00eb k\u00ebt\u00eb vend mundimesh\".\n16:29 Abrahami u p\u00ebrgjigj: \"Kan\u00eb Moisiun dhe profet\u00ebt, le t'i d\u00ebgjojn\u00eb ata\".\n16:30 Ai tha: \"Jo, o at\u00eb Abraham, por n\u00ebse dikush nga t\u00eb vdekurit do t\u00eb shkoj\u00eb tek ata, do t\u00eb pendohen\".\n16:31 At\u00ebher\u00eb ai i tha: \"N\u00ebse ata nuk e d\u00ebgjojn\u00eb Moisiun dhe profet\u00ebt, nuk do t\u00eb binden edhe n\u00eb se dikush ringjallet prej t\u00eb vdekurish\"''.\n17:1 At\u00ebher\u00eb Jezusi u tha dishepujve t\u00eb vet: ''\u00c9sht\u00eb e pamundur q\u00eb t\u00eb mos ndodhin skandale; por mjer\u00eb ai p\u00ebr faj t\u00eb t\u00eb cilit vijn\u00eb!\n17:2 P\u00ebr t\u00eb do t\u00eb ishte m\u00eb mir\u00eb t'i varnin n\u00eb qaf\u00eb nj\u00eb gur mulliri dhe ta hidhnin n\u00eb det, se sa t\u00eb skandalizoj\u00eb nj\u00eb t\u00eb vet\u00ebm nga k\u00ebta t\u00eb vegj\u00ebl.\n17:3 Kini kujdes veten tuaj! N\u00eb se yt v\u00eblla m\u00ebkaton kund\u00ebr teje, qortoje; dhe n\u00eb se pendohet, fale.\n17:4 Edhe sikur t\u00eb m\u00ebkatonte shtat\u00eb her\u00eb n\u00eb dit\u00eb kund\u00ebr teje, dhe shtat\u00eb her\u00eb n\u00eb dit\u00eb do t\u00eb kthehet te ti duke th\u00ebn\u00eb: \"Pendohem\", fale''.\n17:5 At\u00ebher\u00eb apostujt i than\u00eb Zotit: ''Na e shto besimin''.\n17:6 Dhe Zoti tha: ''Po t\u00eb kishit besim sa nj\u00eb kok\u00ebrr sinapi, do t\u00eb mund t'i thonit k\u00ebtij mani: \"Shkulu me gjith\u00eb rr\u00ebnj\u00eb dhe mbillu n\u00eb det\", dhe ai do t'ju bindej.\n17:7 Tani cili nga ju, po t\u00eb ket\u00eb nj\u00eb sh\u00ebrb\u00ebtor q\u00eb i l\u00ebron tok\u00ebn ose i kullot kopen\u00eb, do t'i thot\u00eb kur ai kthehet nga fusha n\u00eb sht\u00ebpi: \"Eja menj\u00ebher\u00eb n\u00eb tryez\u00eb\"?\n17:8 A nuk do t'i thot\u00eb p\u00ebrkundrazi: \"Ma b\u00ebj gati dark\u00ebn, p\u00ebrvishu e m\u00eb sh\u00ebrbe q\u00eb un\u00eb t\u00eb ha e t\u00eb pi e pastaj t\u00eb hash dhe t\u00eb pish edhe ti\"?\n17:9 Do ta fal\u00ebnderoj\u00eb ndoshta at\u00eb sh\u00ebrb\u00ebtor sepse i zbatoi ato q\u00eb i ishin urdh\u00ebruar? Mendoj se jo.\n17:10 K\u00ebshtu edhe ju, kur t\u00eb keni b\u00ebr\u00eb t\u00eb gjitha ato q\u00eb ju urdh\u00ebrohen, thoni: \"Jemi sh\u00ebrb\u00ebtor\u00eb t\u00eb padobish\u00ebm. B\u00ebm\u00eb at\u00eb q\u00eb kishim detyr\u00eb t\u00eb b\u00ebnim\"''.\n17:11 Dhe ndodhi q\u00eb duke udh\u00ebtuar p\u00ebr n\u00eb Jeruzalem, ai kaloi n\u00ebp\u00ebr Samari dhe Galile.\n17:12 Dhe, kur po hynte n\u00eb nj\u00eb fshat, i dol\u00ebn para dhjet\u00eb lebroz\u00eb, t\u00eb cil\u00ebt ndaluan larg,\n17:13 dhe duke ngritur z\u00ebrin, than\u00eb: ''Mjesht\u00ebr, Jezus, ki m\u00ebshir\u00eb p\u00ebr ne''.\n17:14 Dhe ai, si i pa, u tha atyre: ''Shkoni e paraqituni te prift\u00ebrinjt\u00eb''. Dhe ndodhi q\u00eb, nd\u00ebrsa ata po shkonin, u pastruan.\n17:15 Dhe nj\u00eb nga ata, si e pa se u sh\u00ebrua, u kthye mbrapa dhe p\u00ebrl\u00ebvdonte Per\u00ebndin\u00eb me z\u00eb t\u00eb lart\u00eb.\n17:16 Dhe ra p\u00ebrmbys me fytyr\u00eb p\u00ebrtok\u00eb te k\u00ebmb\u00ebt e Jezusit, duke e fal\u00ebnderuar. Ky ishte Samaritan.\n17:17 Jezusi at\u00ebher\u00eb filloi t\u00eb thot\u00eb: ''A nuk u sh\u00ebruan q\u00eb t\u00eb dhjet\u00eb? Ku jan\u00eb n\u00ebnt\u00eb t\u00eb tjer\u00ebt?\n17:18 A nuk gjet asnj\u00eb q\u00eb t\u00eb kthehet p\u00ebr t\u00eb dh\u00ebn\u00eb lavdi Per\u00ebndis\u00eb, p\u00ebrve\u00e7 k\u00ebtij t\u00eb huaji?''.\n17:19 Dhe i tha atij: ''\u00c7ohu dhe shko; besimi yt t\u00eb sh\u00ebroi''.\n17:20 Tani kur u pyet nga farisenjt\u00eb se kur do t\u00eb vinte mbret\u00ebria e Per\u00ebndis\u00eb, ai u p\u00ebrgjigj atyre dhe tha: ''Mbret\u00ebria e Per\u00ebndis\u00eb nuk vjen n\u00eb m\u00ebnyr\u00eb t\u00eb dukshme;\n17:21 dhe as nuk do t\u00eb mund t\u00eb thuhet: \"Ja, k\u00ebtu\", ose: \"Ja, atje\"; sepse ja, mbret\u00ebria e Per\u00ebndis\u00eb \u00ebsht\u00eb p\u00ebrbrenda jush''.\n17:22 Pastaj u tha dishepujve t\u00eb vet: ''Do t\u00eb vijn\u00eb dit\u00eb kur ju do t\u00eb d\u00ebshironi t\u00eb shihni nj\u00eb nga dit\u00ebt e Birit t\u00eb njeriut, por nuk do ta shihni.\n17:23 Dhe do t'ju thon\u00eb: \"Ja, \u00ebsht\u00eb k\u00ebtu\" ose: \"Ja, \u00ebsht\u00eb atje\", por ju mos shkoni dhe mos i ndiqni.\n17:24 Sepse ashtu si rrufeja, q\u00eb vet\u00ebtin nga nj\u00ebri skaj i qiellit te tjetri e ndri\u00e7on, k\u00ebshtu do t\u00eb jet\u00eb edhe Biri i njeriut n\u00eb dit\u00ebn e tij.\n17:25 Por m\u00eb par\u00eb i duhet t\u00eb vuaj\u00eb shum\u00eb dhe t\u00eb hidhet posht\u00eb nga ky brez.\n17:26 Dhe, ashtu si\u00e7 ndodhi n\u00eb koh\u00ebn e Noes, ashtu do t\u00eb ndodh\u00eb edhe n\u00eb dit\u00ebt e Birit t\u00eb njeriut.\n17:27 Njer\u00ebzit hanin, pinin, martonin dhe martoheshin, deri dit\u00ebn kur Noeu hyri n\u00eb ark\u00eb; dhe erdhi p\u00ebrmbytja dhe i zhduku t\u00eb gjith\u00eb.\n17:28 Po k\u00ebshtu ndodhi n\u00eb koh\u00ebn e Lotit: njer\u00ebzit hanin, pinin, blinin, shitnin, mbillnin dhe nd\u00ebrtonin;\n17:29 por dit\u00ebn kur Loti doli nga Sodoma, ra shi zjarri e squfuri nga qielli dhe i zhduku t\u00eb gjith\u00eb.\n17:30 K\u00ebshtu do t\u00eb jet\u00eb edhe at\u00eb dit\u00eb kur Biri i njeriut do t\u00eb shfaqet.\n17:31 N\u00eb at\u00eb dit\u00eb, ai q\u00eb ndodhet mbi \u00e7atin\u00eb e sht\u00ebpis\u00eb t\u00eb mos zbres\u00eb n\u00eb sht\u00ebpi p\u00ebr t\u00eb marr\u00eb gj\u00ebrat e tij; e po k\u00ebshtu ai q\u00eb ndodhet n\u00eb ara, t\u00eb mos kthehet prapa.\n17:32 Kujtoni gruan e Lotit.\n17:33 Ai q\u00eb do t\u00eb k\u00ebrkoj\u00eb t\u00eb shp\u00ebtoj\u00eb jet\u00ebn e vet, do ta humbas\u00eb; por ai q\u00eb do ta humbas\u00eb, do ta shp\u00ebtoj\u00eb.\n17:34 Un\u00eb po ju them: at\u00eb nat\u00eb dy veta do t\u00eb jen\u00eb n\u00eb nj\u00eb shtrat; nj\u00ebri do t\u00eb merret dhe tjetri do t\u00eb lihet.\n17:35 Dy gra do t\u00eb bluajn\u00eb bashk\u00eb; nj\u00ebra do t\u00eb merret e tjetra do t\u00eb lihet.\n17:36 Dy burra do t\u00eb jen\u00eb n\u00eb ara: nj\u00ebri do t\u00eb merret e tjetri do t\u00eb lihet''.\n17:37 At\u00ebher\u00eb dishepujt u p\u00ebrgjigj\u00ebn dhe than\u00eb: ''Ku, o Zot?'' Dhe ai u tha atyre: ''Ku t\u00eb jet\u00eb trupi, atje do t\u00eb mblidhen shqiponjat''.\n18:1 Pastaj u tha atyre edhe nj\u00eb sh\u00ebmb\u00eblltyr\u00eb, p\u00ebr t\u00eb treguar se duhet t\u00eb lutemi vazhdimisht pa u lodhur,\n18:2 duke th\u00ebn\u00eb: ''N\u00eb nj\u00eb qytet ishte nj\u00eb gjykat\u00ebs q\u00eb nuk kishte frik\u00eb nga Per\u00ebndia dhe nuk kishte respekt p\u00ebr njeri.\n18:3 Tani po n\u00eb at\u00eb qytet ishte nj\u00eb grua e ve q\u00eb shkonte tek ai duke th\u00ebn\u00eb: \"Ma jep t\u00eb drejt\u00ebn para kund\u00ebrshtarit tim\".\n18:4 P\u00ebr nj\u00eb far\u00eb kohe ai nuk deshi ta b\u00ebnte, por pastaj tha me vete: \"Megjithse nuk kam frik\u00eb nga Per\u00ebndia dhe s'kam respekt p\u00ebr asnjeri,\n18:5 duke qen\u00eb se kjo grua e ve po vazhdon t\u00eb m\u00eb m\u00ebrzit\u00eb, do t'ia jap t\u00eb drejt\u00ebn, sepse, duke m\u00eb ardhur vazhdimisht, do t\u00eb m\u00eb rraskapit\u00eb\"''.\n18:6 Dhe Zoti tha: ''D\u00ebgjoni \u00e7'thot\u00eb gjykat\u00ebsi i padrejt\u00eb.\n18:7 Vall\u00eb Per\u00ebndia nuk do t\u00eb marr\u00eb hak p\u00ebr t\u00eb zgjedhurit e tij q\u00eb i k\u00eblthasin atij dit\u00eb e nat\u00eb? A do t\u00eb vonoj\u00eb, vall\u00eb, t\u00eb nd\u00ebrhyj\u00eb n\u00eb favor t\u00eb tyre?\n18:8 Po, un\u00eb ju them se ai do t'ua marr\u00eb hakun s\u00eb shpejti. Po kur t\u00eb vij\u00eb Biri i njeriut, a do t\u00eb gjej\u00eb besim mbi tok\u00eb?''.\n18:9 Ai tha edhe k\u00ebt\u00eb sh\u00ebmb\u00eblltyre p\u00ebr disa q\u00eb pretendonin se ishin t\u00eb drejt\u00eb dhe i p\u00ebrbuznin t\u00eb tjer\u00ebt.\n18:10 ''Dy njer\u00ebz u ngjit\u00ebn n\u00eb tempull p\u00ebr t'u lutur; nj\u00ebri ishte farise dhe tjetri tagrambledh\u00ebs.\n18:11 Fariseu rrinte n\u00eb k\u00ebmb\u00eb dhe lutej n\u00eb vetvete k\u00ebshtu: \"O Per\u00ebndi, t\u00eb fal\u00ebnderoj q\u00eb nuk jam si njer\u00ebzit e tjer\u00eb, grabitqar\u00eb, t\u00eb padrejt\u00eb, kuror\u00ebshkel\u00ebs, dhe as si ai tagrambledh\u00ebs.\n18:12 Un\u00eb agj\u00ebroj dy her\u00eb n\u00eb jav\u00eb dhe paguaj t\u00eb dhjet\u00ebn e gjith\u00e7kaje q\u00eb kam\".\n18:13 Kurse tagrambledh\u00ebsi rrinte larg dhe as q\u00eb guxonte t'i \u00e7onte syt\u00eb drejt qiellit; por rrihte kraharorin e vet duke th\u00ebn\u00eb: \"O Per\u00ebndi, ji i m\u00ebshirsh\u00ebm ndaj mua m\u00ebkatarit\".\n18:14 Dhe un\u00eb po ju them se ky, dhe jo tjetri, u kthye n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb e vet i shfaj\u00ebsuar; sepse kushdo q\u00eb lartohet do t\u00eb ulet, dhe kush ulet, do t\u00eb lartohet''.\n18:15 I prun\u00eb edhe disa f\u00ebmij\u00eb t\u00eb vegj\u00ebl q\u00eb t'i prekte; por dishepujt, kur pan\u00eb k\u00ebt\u00eb, i qortuan.\n18:16 At\u00ebher\u00eb Jezusi i thirri f\u00ebmij\u00ebt pran\u00eb vetes dhe tha: ''I lini f\u00ebmij\u00ebt e vegj\u00ebl t\u00eb vijn\u00eb tek un\u00eb dhe mos i pengoni, sepse e tyre \u00ebsht\u00eb mbret\u00ebria e Per\u00ebndis\u00eb.\n18:17 N\u00eb t\u00eb v\u00ebrtet\u00eb po ju them se ai q\u00eb nuk e pranon mbret\u00ebrin\u00eb e Per\u00ebndis\u00eb si nj\u00eb f\u00ebmij\u00eb i vog\u00ebl, nuk do t\u00eb hyj\u00eb atje''.\n18:18 Nj\u00eb nga krer\u00ebt e pyeti duke th\u00ebn\u00eb: ''M\u00ebsues i mir\u00eb, \u00e7'duhet t\u00eb b\u00ebj p\u00ebr t\u00eb trash\u00ebguar jet\u00ebn e p\u00ebrjetshme?''.\n18:19 Dhe Jezusi i tha: ''P\u00ebrse m\u00eb quan t\u00eb mir\u00eb? Askush nuk \u00ebsht\u00eb i mir\u00eb, p\u00ebrve\u00e7 nj\u00eb t\u00eb vetmi, dometh\u00ebn\u00eb Per\u00ebndis\u00eb.\n18:20 Ti i njeh urdh\u00ebrimet: \"Mos shkel kuror\u00ebn, mos vrit, mos vidh, mos thuaj d\u00ebshmi t\u00eb rrem, ndero atin t\u00ebnd dhe n\u00ebn\u00ebn t\u00ebnde\"''.\n18:21 Dhe ai tha: ''T\u00eb gjitha k\u00ebto i kam zbatuar q\u00eb nga rinia''.\n18:22 Si e d\u00ebgjoi, Jezusi i tha: ''T\u00eb mungon akoma nj\u00eb gj\u00eb: shit gjith\u00e7ka q\u00eb ke dhe jepua t\u00eb varf\u00ebrve dhe do t\u00eb kesh nj\u00eb thesar n\u00eb qiell; pastaj eja e m\u00eb ndiq''.\n18:23 Por ai, kur i d\u00ebgjoi k\u00ebto gj\u00ebra, u trishtua shum\u00eb, sepse ishte shum\u00eb i pasur.\n18:24 At\u00ebher\u00eb Jezusi, kur pa se ai ishte trishtuar shum\u00eb, tha: ''Sa \u00ebsht\u00eb e v\u00ebshtir\u00eb p\u00ebr ata q\u00eb kan\u00eb pasuri t\u00eb hyjn\u00eb n\u00eb mbret\u00ebrin\u00eb e Per\u00ebndis\u00eb!\n18:25 Sepse \u00ebsht\u00eb m\u00eb leht\u00eb q\u00eb nj\u00eb deve t\u00eb kaloj\u00eb n\u00ebp\u00ebr vrim\u00ebn e gjilp\u00ebr\u00ebs, sesa i pasuri t\u00eb hyj\u00eb n\u00eb mbret\u00ebrin\u00eb e Per\u00ebndis\u00eb''.\n18:26 Dhe ata q\u00eb e d\u00ebgjonin than\u00eb: ''Po kush, pra, mund t\u00eb shp\u00ebtohet?''.\n18:27 Por ai tha: ''Gj\u00ebra t\u00eb pamundshme p\u00ebr njer\u00ebzit jan\u00eb t\u00eb mundshme p\u00ebr Per\u00ebndin\u00eb''.\n18:28 Pastaj Pjetri tha: ''Ja, ne kemi l\u00ebn\u00eb \u00e7do gj\u00eb dhe t\u00eb kemi ndjekur''.\n18:29 Dhe ai u tha atyre: ''N\u00eb t\u00eb v\u00ebrtet\u00eb po ju them se nuk ka asnj\u00eb q\u00eb t\u00eb ket\u00eb l\u00ebn\u00eb sht\u00ebpin\u00eb ose prind\u00ebrit, ose v\u00ebllez\u00ebrit, ose gruan ose f\u00ebmij\u00ebt, p\u00ebr mbret\u00ebrin\u00eb e Per\u00ebndis\u00eb,\n18:30 q\u00eb t\u00eb mos marr\u00eb shum\u00ebfish n\u00eb k\u00ebt\u00eb koh\u00eb, dhe n\u00eb koh\u00ebn e ardhshme jet\u00ebn e p\u00ebrjetshme''.\n18:31 Pastaj i mori me vete t\u00eb dymb\u00ebdhjet\u00ebt dhe u tha atyre: ''Ja, ne po ngjitemi n\u00eb Jeruzalem dhe t\u00eb gjitha ato q\u00eb shkruan profet\u00ebt p\u00ebr Birin e njeriut do t\u00eb p\u00ebrmbushen.\n18:32 Ai, pra, do t'u dor\u00ebzohet pagan\u00ebve, do t\u00eb fyhet e do t\u00eb posht\u00ebrohet dhe do ta p\u00ebshtyjn\u00eb.\n18:33 Dhe, pasi ta fshikullojn\u00eb, do ta vrasin, por ai do t\u00eb ringjallet t\u00eb tret\u00ebn dit\u00eb''.\n18:34 Por ata nuk mor\u00ebn vesh asgj\u00eb nga t\u00eb gjitha k\u00ebto: k\u00ebto fjal\u00eb p\u00ebr ta ishin fsheht\u00ebsi dhe ata nuk kuptonin ato q\u00eb u ishin th\u00ebn\u00eb.\n18:35 Tani nd\u00ebrsa ai po i afrohej Jerikos, nj\u00eb i verb\u00ebr ishte ulur p\u00ebrgjat\u00eb rrug\u00ebs dhe po lypte;\n18:36 dhe kur d\u00ebgjoi se po kalonte turma, pyeti \u00e7far\u00eb ishte;\n18:37 iu p\u00ebrgjigj\u00ebn se po kalonte Jezusi nga Nazareti.\n18:38 At\u00ebher\u00eb ai b\u00ebrtiti duke th\u00ebn\u00eb: ''O Jezus, Bir i Davidit, ki m\u00ebshir\u00eb p\u00ebr mua''.\n18:39 Ata q\u00eb ecnin p\u00ebrpara i b\u00ebrtit\u00ebn t\u00eb heshtte, por ai b\u00ebrtiste edhe m\u00eb fort: ''O Bir i Davidit: ki m\u00ebshir\u00eb p\u00ebr mua''.\n18:40 At\u00ebher\u00eb Jezusi ndaloi dhe urdheroi t'ia sillnin dhe, kur ai iu afrua, e pyeti\n18:41 duke th\u00ebne: ''\u00c7far\u00eb d\u00ebshiron t\u00eb b\u00ebj p\u00ebr ty?''. Dhe ai tha: ''Zot, t\u00eb rimarr drit\u00ebn e syve''.\n18:42 Dhe Jezusi i tha: ''Rimerr drit\u00ebn e syve, Besimi yt t\u00eb sh\u00ebroi''.\n18:43 N\u00eb \u00e7ast rimori drit\u00ebn e syve dhe e ndiqte duke p\u00ebrl\u00ebvduar Per\u00ebndin\u00eb; dhe gjith\u00eb populli, kur pa k\u00ebt\u00eb, i dha lavdi Per\u00ebndis\u00eb.\n19:1 Pastaj Jezusi hyri n\u00eb Jeriko dhe po kalonte n\u00ebp\u00ebr qytet;\n19:2 dhe ja, nj\u00eb njeri i quajtur Zake, i cili ishte kryetari i tagrambledh\u00ebsve dhe ishte i pasur.\n19:3 Ai k\u00ebrkonte t\u00eb shihte kush ishte Jezusi, por nuk mundte p\u00ebr shkak t\u00eb turm\u00ebs, sepse ishte i shkurt\u00ebr nga shtati.\n19:4 At\u00ebher\u00eb rendi p\u00ebrpara dhe u ngjit n\u00eb nj\u00eb fik p\u00ebr ta par\u00eb, sepse ai duhet t\u00eb kalonte andej.\n19:5 Dhe kur Jezusi arriti n\u00eb at\u00eb vend, i \u00e7oi syt\u00eb, e pa dhe i tha: ''Zake, zbrit shpejt posht\u00eb, sepse sot duhet t\u00eb rri n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb t\u00ebnde''.\n19:6 Dhe ai zbriti me nxitim dhe e priti me g\u00ebzim.\n19:7 Kur pan\u00eb k\u00ebt\u00eb, t\u00eb gjith\u00eb murmurit\u00ebn, duke th\u00ebn\u00eb: ''Ai shkoi t\u00eb rrij\u00eb n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb e nj\u00eb njeriu m\u00ebkatar''.\n19:8 Por Zakeu u \u00e7ua dhe i tha Zotit: ''Zot, un\u00eb po u jap t\u00eb varf\u00ebrve gjysm\u00ebn e pasuris\u00eb sime dhe, po t\u00eb kem marr\u00eb ndonj\u00eb gj\u00eb nga ndonj\u00ebri me mashtrim, do t'ia kthej kat\u00ebrfish''.\n19:9 Dhe Jezusi i tha: ''Sot n\u00eb k\u00ebt\u00eb sht\u00ebpi ka hyr\u00eb shp\u00ebtimi, sepse edhe ky \u00ebsht\u00eb bir i Abrahamit.\n19:10 Sepse Biri i njeriut erdhi t\u00eb k\u00ebrkoj\u00eb dhe t\u00eb shp\u00ebtoj\u00eb at\u00eb q\u00eb kishte humbur''.\n19:11 Dhe, nd\u00ebrsa ata po i d\u00ebgjonin k\u00ebto, Jezusi vazhdoi t\u00eb tregoj\u00eb nj\u00eb sh\u00ebmb\u00eblltyr\u00eb, sepse ai ishte af\u00ebr Jeruzalemit dhe ata mendonin se mbret\u00ebria e Per\u00ebndis\u00eb do t\u00eb shfaqej menj\u00ebher\u00eb.\n19:12 Tha, pra: ''Nj\u00eb njeri fisnik shkoi n\u00eb nj\u00eb vend t\u00eb larg\u00ebt p\u00ebr t\u00eb marr\u00eb n\u00eb dor\u00ebzim nj\u00eb mbret\u00ebri e pastaj t\u00eb kthehej.\n19:13 Dhe, si i thirri dhjet\u00eb sh\u00ebrb\u00ebtor\u00ebt e vet, u dha dhjet\u00eb mina dhe u tha atyre: \"Tregtoni deri sa t\u00eb kthehem\".\n19:14 Por qytetar\u00ebt e vet e urrenin dhe i d\u00ebrguan pas nj\u00eb p\u00ebrfaq\u00ebsi duke th\u00ebn\u00eb: \"Nuk duam q\u00eb ky t\u00eb mbret\u00ebroj\u00eb p\u00ebrmbi ne\".\n19:15 Dhe kur ai u kthye, pasi e mori n\u00eb dor\u00ebzim mbret\u00ebrin\u00eb, urdh\u00ebroi t'i th\u00ebrresin ata sh\u00ebrb\u00ebtor\u00ebt, t\u00eb cil\u00ebve u kishte dh\u00ebn\u00eb parat\u00eb p\u00ebr t\u00eb marr\u00eb vesh sa kishte fituar secili duke tregtuar.\n19:16 At\u00ebher\u00eb doli i pari dhe tha: \"Zot, mina jote dha dhjet\u00eb mina t\u00eb tjera\";\n19:17 dhe ai tha: \"Mir\u00eb, o sh\u00ebrb\u00ebtor i mir\u00eb, sepse ke qen\u00eb besnik n\u00eb gj\u00ebra t\u00eb vog\u00ebla, merr sundimin mbi dhjet\u00eb qytete\".\n19:18 Pastaj erdhi i dyti duke th\u00ebn\u00eb: \"Zot, mina jote dha edhe pes\u00eb mina\";\n19:19 dhe ai i tha edhe k\u00ebtij: \"Edhe ti ji sundimtar mbi pes\u00eb qytete\".\n19:20 At\u00ebher\u00eb erdhi nj\u00eb tjet\u00ebr i cili tha: \"Zot, ja mina jote q\u00eb e ruajta n\u00eb nj\u00eb shami,\n19:21 sepse kisha frik\u00eb nga ti, q\u00eb je njeri i rrept\u00eb; ti merr at\u00eb q\u00eb nuk ke v\u00ebn\u00eb dhe korr at\u00eb q\u00eb nuk ke mbjell\u00eb\".\n19:22 Dhe zoti i tij i tha: \"Do t\u00eb t\u00eb gjykoj nga vet\u00eb fjal\u00ebt e tua, o sh\u00ebrb\u00ebtor i keq; ti e dije se jam njeri i rrept\u00eb, q\u00eb marr at\u00eb q\u00eb nuk kam v\u00ebn\u00eb dhe korr at\u00eb q\u00eb nuk kam mbjell\u00eb;\n19:23 p\u00ebrse nuk e vure paran\u00eb time n\u00eb bank\u00eb q\u00eb, kur t\u00eb kthehem, ta marr bashk\u00eb me p\u00ebrqindje?\".\n19:24 Pastaj u tha t\u00eb pranishm\u00ebve: \"Merrjani min\u00ebn dhe ia jepni atij q\u00eb ka dhjet\u00eb mina\".\n19:25 Dhe ata i than\u00eb: \"Zot, po ai ka dhjet\u00eb mina\".\n19:26 Un\u00eb po ju them se atij q\u00eb ka, do t'i jepet; por atij q\u00eb s'ka do t'i hiqet edhe ajo q\u00eb ka.\n19:27 Ve\u00e7 k\u00ebsaj, i sillni k\u00ebtu armiqt\u00eb e mi, t\u00eb cil\u00ebt nuk donin q\u00eb un\u00eb t\u00eb mbret\u00ebroja mbi ta dhe i vritni p\u00ebrpara meje!\"''.\n19:28 Mbasi tha k\u00ebto gj\u00ebra, ai shkoi p\u00ebrpara duke u ngjitur n\u00eb Jeruzalem.\n19:29 Dhe, si iu afrua Betfag\u00ebs dhe Betanias, af\u00ebr malit q\u00eb quhet i Ullinjve, d\u00ebrgoi dy nga dishepujt e vet,\n19:30 duke u th\u00ebn\u00eb: ''Shkoni n\u00eb fshatin p\u00ebrball\u00eb dhe, kur t\u00eb hyni, do t\u00eb gjeni aty nj\u00eb k\u00ebrri\u00e7 t\u00eb lidhur, mbi t\u00eb cilin nuk ka hipur kurr\u00eb njeri; zgjidheni at\u00eb dhe ma sillni.\n19:31 Dhe n\u00ebse ndokush ju pyet: \"P\u00ebrse po e zgjidhni?\", u thoni atyre k\u00ebshtu: \"Zoti ka nevoj\u00eb\"''.\n19:32 Dhe ata q\u00eb ishin d\u00ebrguar shkuan dhe e gjet\u00ebn ashtu si\u00e7 u kishte th\u00ebn\u00eb.\n19:33 Dhe, nd\u00ebrsa ata po e zgjidhnin k\u00ebrri\u00e7in, t\u00eb zot\u00ebt e tij u than\u00eb atyre: ''P\u00ebrse po e zgjidhni k\u00ebrri\u00e7in?''.\n19:34 Dhe ata than\u00eb: ''Zoti ka nevoj\u00eb''.\n19:35 Dhe e prun\u00eb, pra, te Jezusi dhe, mbasi i hidhnin rrobat e veta mbi k\u00ebrri\u00e7in, e hip\u00ebn Jezusin mbi t\u00eb.\n19:36 Dhe, nd\u00ebrsa ai ecte k\u00ebshtu p\u00ebrpara, ata shtronin rrobat e tyre n\u00eb rrug\u00eb.\n19:37 Dhe kur ai iu afrua teposht\u00ebs s\u00eb malit t\u00eb Ullinjve, gjith\u00eb turma e dishepujve filloi me g\u00ebzim t\u00eb lavd\u00ebroj\u00eb Per\u00ebndin\u00eb me z\u00eb t\u00eb lart\u00eb p\u00ebr t\u00eb gjitha veprat e pushtetshme q\u00eb kishin par\u00eb,\n19:38 duke th\u00ebn\u00eb: ''Bekuar qoft\u00eb Mbreti q\u00eb po vjen n\u00eb em\u00ebr t\u00eb Zotit; paqe n\u00eb qiell dhe lavdi n\u00eb vendet shum\u00eb t\u00eb larta''.\n19:39 Dhe disa farisenj q\u00eb ishin midis turm\u00ebs i than\u00eb: ''M\u00ebsues, qorto dishepujt e tu!''.\n19:40 Dhe ai, duke u p\u00ebrgjigjur, u tha atyre: ''Un\u00eb po ju them se n\u00eb se k\u00ebta do t\u00eb heshtnin, gur\u00ebt do t\u00eb b\u00ebrtisnin''.\n19:41 Dhe kur ai po afrohej, e pa qytetin dhe qau mbi t\u00eb,\n19:42 duke th\u00ebn\u00eb: ''Oh, sikur ti, pik\u00ebrisht ti, t\u00eb njihje t\u00eb pakt\u00ebn n\u00eb dit\u00ebn t\u00ebnde ato q\u00eb jan\u00eb te nevojshme p\u00ebr paqen t\u00ebnde! Por tashti ato jan\u00eb t\u00eb fshehura p\u00ebr syt\u00eb e tu.\n19:43 Sepse p\u00ebrmbi ty do t\u00eb vijn\u00eb dit\u00eb kur armiqt\u00eb e tu do t\u00eb t\u00eb qarkojn\u00eb me ledh, do t\u00eb t\u00eb rrethojn\u00eb dhe do t\u00eb t\u00eb z\u00ebn\u00eb nga t\u00eb gjitha an\u00ebt.\n19:44 Dhe do t\u00eb t\u00eb rr\u00ebzojn\u00eb p\u00ebrtok\u00eb ty dhe bijt\u00eb e tu n\u00eb ty; dhe s'do t\u00eb l\u00ebn\u00eb n\u00eb ty gur mbi gur, sepse ti nuk e ke njohur koh\u00ebn kur je vizituar''.\n19:45 Pastaj, mbasi hyri n\u00eb tempull, filloi t'i d\u00ebboj\u00eb jasht\u00eb ata q\u00eb shistin e blinin,\n19:46 duke u th\u00ebn\u00eb atyre: ''\u00c9sht\u00eb shkruar: \"Sht\u00ebpia ime \u00ebsht\u00eb sht\u00ebpi e lutjes, por ju e b\u00ebt\u00eb shpell\u00eb kusar\u00ebsh\"''.\n19:47 \u00c7do dit\u00eb ai m\u00ebsonte n\u00eb tempull. Dhe krer\u00ebt e prift\u00ebrinjve, skrib\u00ebt dhe krer\u00ebt e popullit k\u00ebrkonin ta vrisnin.\n19:48 Dhe nuk arrinin dot t\u00eb vendosnin \u00e7far\u00eb t\u00eb b\u00ebnin; sepse gjith\u00eb populli e d\u00ebgjonte me vemendje t\u00eb madhe.\n20:1 Dhe n\u00eb nj\u00eb nga ato dit\u00eb ndodhi q\u00eb, nd\u00ebrsa ai po m\u00ebsonte popullin n\u00eb tempull dhe predikonte ungjillin, erdh\u00ebn krer\u00ebt e prift\u00ebrinjve dhe skrib\u00ebt bashk\u00eb me pleqt\u00eb,\n20:2 dhe i than\u00eb: ''Na trego me \u00e7'autoritet i b\u00ebn k\u00ebto gj\u00ebra; ose kush \u00ebsht\u00eb ai q\u00eb ta dha ty k\u00ebt\u00eb pushtet?''.\n20:3 Dhe ai duke u p\u00ebrgjigjur, u tha atyre: ''Edhe un\u00eb do t'ju pyes nj\u00eb gj\u00eb dhe ju m'u p\u00ebrgjigjni:\n20:4 Pag\u00ebzimi i Gjonit vinte nga qielli apo nga njer\u00ebzit?''.\n20:5 Dhe ata arsyetonin n\u00eb mes tyre duke th\u00ebn\u00eb: ''Po t\u00eb themi prej qiellit, ai do t\u00eb na thot\u00eb: \"At\u00ebher\u00eb p\u00ebrse nuk i besuat?\".\n20:6 Kurse po t'i themi prej njer\u00ebzve, gjith\u00eb populli do t\u00eb na vras\u00eb me gur\u00eb, sepse ai \u00ebsht\u00eb i bindur se Gjoni ishte nj\u00eb profet''.\n20:7 Prandaj u p\u00ebrgjigjen se nuk dinin nga vinte.\n20:8 At\u00ebher\u00eb Jezusi u tha atyre: ''As un\u00eb nuk po ju them me \u00e7'pushtet i b\u00ebj k\u00ebto gj\u00ebra''.\n20:9 Pastaj filloi t'i tregoj\u00eb popullit k\u00ebt\u00eb sh\u00ebmb\u00eblltyr\u00eb: ''Nj\u00eb njeri mbolli nj\u00eb vresht, ua besoi disa vreshtar\u00ebve dhe iku larg p\u00ebr nj\u00eb koh\u00eb t\u00eb gjat\u00eb.\n20:10 N\u00eb koh\u00ebn e t\u00eb vjelave, d\u00ebrgoi nj\u00eb sh\u00ebrb\u00ebtor tek ata vreshtar\u00eb q\u00eb t'i jepnin pjes\u00ebn e vet nga prodhimi i vreshtit; por vreshtar\u00ebt e rrah\u00ebn at\u00eb dhe e kthyen duarbosh.\n20:11 Ai d\u00ebrgoi p\u00ebrs\u00ebri nj\u00eb sh\u00ebrb\u00ebtor tjet\u00ebr; por ata, pasi e rrah\u00ebn dhe e shan\u00eb edhe at\u00eb, e kthyen duarbosh.\n20:12 Ai d\u00ebrgoi edhe nj\u00eb t\u00eb tret\u00eb, por ata e plagos\u00ebn edhe at\u00eb dhe e p\u00ebrzun\u00eb.\n20:13 At\u00ebher\u00eb i zoti i vreshtit tha: \"\u00c7far\u00eb duhet t\u00eb b\u00ebj? Do t\u00eb d\u00ebrgoj djalin tim t\u00eb dashur. Ndoshta, duke e par\u00eb at\u00eb, do ta respektojn\u00eb!\".\n20:14 Por vreshtar\u00ebt, kur e pan\u00eb, than\u00eb midis tyre: \"Ky \u00ebsht\u00eb trash\u00ebgimtari; ejani e ta vrasim q\u00eb trash\u00ebgimia t\u00eb na mbetet neve\".\n20:15 K\u00ebshtu e nxor\u00ebn jasht\u00eb vreshtit dhe e vran\u00eb. \u00c7'do t'u b\u00ebj\u00eb, pra, k\u00ebtyre, i zoti i vreshtit?\n20:16 Ai do t\u00eb vij\u00eb, do t'i vras\u00eb ata vreshtar\u00eb dhe do t'ua jap\u00eb vreshtin t\u00eb tjer\u00ebve''. Por ata, kur e d\u00ebgjuan k\u00ebt\u00eb, than\u00eb: ''K\u00ebshtu mos qoft\u00eb''.\n20:17 At\u00ebher\u00eb Jezusi, duke i shikuar n\u00eb fytyr\u00eb, tha: ''\u00c7'\u00ebsht\u00eb, pra, ajo q\u00eb \u00ebsht\u00eb shkruar: \"Guri q\u00eb nd\u00ebrtuesit e kan\u00eb hedhur posht\u00eb u b\u00eb guri i qoshes\"?\n20:18 Kushdo q\u00eb do t\u00eb bjer\u00eb mbi k\u00ebt\u00eb gur do t\u00eb b\u00ebhet cop\u00eb-cop\u00eb, dhe ai mbi t\u00eb cilin do t\u00eb bjer\u00eb guri, do t\u00eb d\u00ebrrmohet''.\n20:19 N\u00eb k\u00ebt\u00eb moment, krer\u00ebt e prift\u00ebrinjve dhe skrib\u00ebt k\u00ebrkuan t\u00eb v\u00ebn\u00eb dor\u00eb n\u00eb t\u00eb, sepse e mor\u00ebn vesh se ai e kishte treguar at\u00eb sh\u00ebmb\u00eblltyr\u00eb p\u00ebr ata, por kishin frik\u00eb nga populli.\n20:20 Ata e p\u00ebrgjonin me kujdes dhe i d\u00ebrguan disa spiun\u00eb t\u00eb cil\u00ebt, duke u paraqitur si njer\u00ebz t\u00eb drejt\u00eb, ta zinin n\u00eb gabim n\u00eb ndonj\u00eb ligj\u00ebrat\u00eb dhe pastaj t'ia dor\u00ebzonin pushtetit dhe autoritetit t\u00eb guvernatorit.\n20:21 K\u00ebta e pyet\u00ebn duke th\u00ebn\u00eb: ''M\u00ebsues ne e dim\u00eb se ti flet dhe m\u00ebson drejt dhe q\u00eb nuk je aspak i ansh\u00ebm, por m\u00ebson rrug\u00ebn e Per\u00ebndis\u00eb n\u00eb t\u00eb v\u00ebrtet\u00eb.\n20:22 A \u00ebsht\u00eb e lejueshme p\u00ebr ne t'i paguajm\u00eb taks\u00eb Cezarit apo jo?''.\n20:23 Por ai, duke e kuptuar lig\u00ebsin\u00eb e tyre, u tha atyre: ''P\u00ebrse m\u00eb provokoni?\n20:24 M\u00eb tregoni nj\u00eb denar: e kujt \u00ebsht\u00eb fytyra dhe mbishkrimi q\u00eb ka?''. Dhe ata, duke p\u00ebrgjigjur, than\u00eb: ''E Cezarit''.\n20:25 At\u00ebher\u00eb ai u tha atyre: ''I jepni, pra, Cezarit at\u00eb q\u00eb i p\u00ebrket Cezarit, dhe Per\u00ebndis\u00eb at\u00eb q\u00eb \u00ebsht\u00eb e Per\u00ebndis\u00eb''.\n20:26 Dhe nuk mund\u00ebn ta z\u00ebn\u00eb n\u00eb gabim n\u00eb ligj\u00ebrat\u00ebn e tij p\u00ebrpara popullit dhe, t\u00eb habitur nga p\u00ebrgjigjja e tij, hesht\u00ebn.\n20:27 Pastaj iu afruan disa saducej, t\u00eb cil\u00ebt mohojn\u00eb se ka ringjallje, dhe e pyet\u00ebn,\n20:28 duke th\u00ebn\u00eb: ''M\u00ebsues, Moisiu na la t\u00eb shkruar q\u00eb, n\u00ebse v\u00ebllai i dikujt vdes kishte grua dhe vdiq pa l\u00ebn\u00eb f\u00ebmij\u00eb, i v\u00ebllai ta marr\u00eb gruan e tij dhe t'i ngjall\u00eb pasardh\u00ebs v\u00ebllait t\u00eb vet.\n20:29 Tashti, ishin shtat\u00eb v\u00ebllez\u00ebr; i pari u martua dhe vdiq pa l\u00ebn\u00eb f\u00ebmij\u00eb.\n20:30 I dyti e mori p\u00ebr grua dhe vdiq edhe ai pa l\u00ebn\u00eb f\u00ebmij\u00eb.\n20:31 E mori pastaj i treti; dhe k\u00ebshtu q\u00eb t\u00eb shtat\u00eb vdiq\u00ebn pa l\u00ebn\u00eb f\u00ebmij\u00eb.\n20:32 Dhe pas tyre vdiq edhe gruaja.\n20:33 At\u00ebher\u00eb, n\u00eb ringjallje, e kujt do t\u00eb jet\u00eb grua? Sepse q\u00eb t\u00eb shtat\u00eb e pat\u00ebn grua''.\n20:34 Dhe Jezusi, duke u p\u00ebrgjigjur, tha atyre: ''Bijt\u00eb e k\u00ebsaj bote martohen dhe martojn\u00eb;\n20:35 por ata q\u00eb do t\u00eb gjenden t\u00eb denj\u00eb t\u00eb ken\u00eb pjes\u00eb n\u00eb bot\u00ebn tjet\u00ebr dhe n\u00eb ringjalljen e t\u00eb vdekurve, nuk martohen dhe nuk martojn\u00eb;\n20:36 ata as nuk mund t\u00eb vdesin m\u00eb, sepse jan\u00eb si engj\u00ebjt dhe jan\u00eb bij t\u00eb Per\u00ebndis\u00eb, duke qen\u00eb bij t\u00eb ringjalljes.\n20:37 Dhe se t\u00eb vdekurit do t\u00eb ringjallen, e ka deklaruar vet\u00eb Moisiu n\u00eb pjes\u00ebn e ferrishtes, kur e quan Zot, Per\u00ebndin\u00eb e Abrahamit, Per\u00ebndin\u00eb e Isakut dhe Per\u00ebndin\u00eb e Jakobit.\n20:38 Ai nuk \u00ebsht\u00eb per\u00ebndi i t\u00eb vdekurve, por i t\u00eb gjall\u00ebve, sepse t\u00eb gjith\u00eb jetojn\u00eb p\u00ebr t\u00eb''.\n20:39 At\u00ebher\u00eb disa skrib\u00eb mor\u00ebn fjal\u00ebn dhe than\u00eb: ''M\u00ebsues, mir\u00eb fole''.\n20:40 Dhe nuk guxuan m\u00eb t'i b\u00ebjn\u00eb asnj\u00eb pyetje.\n20:41 Dhe ai i tha atyre: ''Vall\u00eb, si thon\u00eb se Krishti \u00ebsht\u00eb Bir i Davidit?\n20:42 Vet\u00eb Davidi, n\u00eb librin e Psalmeve, thot\u00eb: \"Zoti i tha Zotit tim: Ulu n\u00eb t\u00eb djatht\u00ebn time,\n20:43 derisa un\u00eb t'i v\u00eb armiqt\u00eb e tu si stol t\u00eb k\u00ebmb\u00ebve t\u00eb tua\".\n20:44 Davidi, pra, e quan Zot; si mund t\u00eb jet\u00eb bir i tij?''.\n20:45 Dhe, nd\u00ebrsa gjith\u00eb populli po e d\u00ebgjonte, ai u tha dishepujve t\u00eb vet:\n20:46 ''Ruhuni nga skrib\u00ebt, t\u00eb cil\u00ebt sh\u00ebtisin me k\u00ebnaq\u00ebsi me rroba t\u00eb gjata, duan t'i p\u00ebrsh\u00ebndesin n\u00ebp\u00ebr sheshe, t\u00eb jen\u00eb n\u00eb vendet e para n\u00eb sinagoga dhe n\u00eb kryet e vendit n\u00ebp\u00ebr gosti;\n20:47 ata gllab\u00ebrojn\u00eb sht\u00ebpit\u00eb e te vejave dhe, p\u00ebr t'u dukur, b\u00ebjn\u00eb lutje t\u00eb gjata. Ata do t\u00eb marrin nj\u00eb d\u00ebnim m\u00eb t\u00eb r\u00ebnd\u00eb''.\n21:1 Pastaj Jezusi i \u00e7oi syt\u00eb dhe pa pasanik\u00ebt q\u00eb qitnin dhuratat e tyre n\u00eb ark\u00ebn e thesarit,\n21:2 dhe pa edhe nj\u00eb t\u00eb ve t\u00eb varf\u00ebr q\u00eb qiti dy pare t\u00eb vogla\n21:3 dhe tha: ''N\u00eb t\u00eb v\u00ebrtet\u00eb po ju them se kjo e ve e varf\u00ebr ka qitur m\u00eb shum\u00eb se gjith\u00eb t\u00eb tjer\u00ebt.\n21:4 Sepse t\u00eb gjith\u00eb k\u00ebta dhan\u00eb nga tepricat e pasuris\u00eb s\u00eb tyre p\u00ebr sht\u00ebpin\u00eb e Per\u00ebndis\u00eb, kurse ajo, n\u00eb varf\u00ebrin\u00eb e vet, dha gjith\u00e7ka q\u00eb kishte p\u00ebr t\u00eb jetuar''.\n21:5 Pastaj, kur disa po flisnin p\u00ebr tempullin dhe vinin n\u00eb pah se ishte i stolisur me gur\u00eb t\u00eb bukur dhe me oferta, ai tha:\n21:6 ''Nga t\u00eb gjitha k\u00ebto gj\u00ebra q\u00eb ju admironi, do t\u00eb vijn\u00eb dit\u00ebt kur nuk do t\u00eb mbetet gur mbi gur pa u rr\u00ebnuar''.\n21:7 At\u00ebher\u00eb ata e pyet\u00ebn duke th\u00ebn\u00eb: ''M\u00ebsues, kur do t\u00eb ndodhin k\u00ebto dhe cila do t\u00eb jet\u00eb shenja se k\u00ebto jan\u00eb duke u kryer?''.\n21:8 Dhe ai tha: ''Ruhuni se mos ju mashtrojn\u00eb, sepse shum\u00eb veta do t\u00eb vijn\u00eb n\u00eb emrin tim duke th\u00ebn\u00eb: \"Un\u00eb jam\", dhe: \"Erdhi koha\". Mos shkoni, pra, pas tyre.\n21:9 Dhe kur t\u00eb d\u00ebgjoni t\u00eb flitet p\u00ebr luft\u00ebra e p\u00ebr trazira, mos u trembni, sepse t\u00eb gjitha k\u00ebto duhet t\u00eb ndodhin m\u00eb par\u00eb, por mbarimi nuk do t\u00eb vij\u00eb menj\u00ebher\u00eb''.\n21:10 At\u00ebher\u00eb u tha atyre: ''Do t\u00eb ngrihet kombi kund\u00ebr kombit; dhe mbret\u00ebria kund\u00ebr mbret\u00ebris\u00eb;\n21:11 do t\u00eb ngjajn\u00eb t\u00ebrmete t\u00eb m\u00ebdha, zi buke dhe murtaja n\u00eb vende t\u00eb ndryshme; do t\u00eb ndodhin edhe dukuri t\u00eb llahtarshme dhe shenja t\u00eb m\u00ebdha nga qielli.\n21:12 Por, para t\u00eb gjitha k\u00ebtyre gj\u00ebrave, do t\u00eb v\u00ebn\u00eb dor\u00eb mbi ju dhe do t'ju p\u00ebrndjekin dhe do t'ju dor\u00ebzojn\u00eb n\u00eb sinagoga e do t'ju futin n\u00eb burg; dhe do t'ju nxjerrin p\u00ebrpara mbret\u00ebrve dhe guvernator\u00ebve p\u00ebr shkak t\u00eb emrit tim,\n21:13 por kjo do t'ju jap\u00eb rastin q\u00eb t\u00eb d\u00ebshmoni.\n21:14 Ta vini, pra, n\u00eb zemr\u00ebn tuaj q\u00eb t\u00eb mos mendoni m\u00eb par\u00eb se si do p\u00ebrgjigjeni p\u00ebr t'u mbrojtur,\n21:15 sepse un\u00eb do t'ju jap nj\u00eb goj\u00eb e nj\u00eb dituri t\u00eb till\u00eb t\u00eb cil\u00ebn t\u00eb gjith\u00eb kund\u00ebrshtar\u00ebt tuaj nuk do t\u00eb jen\u00eb n\u00eb gjendje ta kund\u00ebrshtojn\u00eb ose t'i rezistojn\u00eb.\n21:16 Dhe ju madje do t'ju tradhtojn\u00eb edhe prind\u00ebrit, dhe v\u00ebllez\u00ebrit, dhe farefisi dhe miqt\u00eb; dhe disa prej jush do t'i vrasin.\n21:17 Dhe t\u00eb gjith\u00eb do t'ju urrejn\u00eb p\u00ebr shkak t\u00eb emrit tim.\n21:18 Por as edhe nj\u00eb fije floku e kok\u00ebs suaj nuk do t'ju humbas\u00eb.\n21:19 Me durimin tuaj ju do t'i fitoni shpirtrat tuaj''.\n21:20 ''Dhe kur do t\u00eb shikoni Jeruzalemin t\u00eb rrethuar nga ushtrit\u00eb, ta dini se shkretimi i saj \u00ebsht\u00eb af\u00ebr.\n21:21 At\u00ebher\u00eb ata q\u00eb jan\u00eb n\u00eb Jude, t\u00eb ikin n\u00eb male; dhe ata q\u00eb jan\u00eb n\u00eb qytet t\u00eb largohen; dhe ata q\u00eb jan\u00eb n\u00eb fush\u00eb t\u00eb mos hyjn\u00eb n\u00eb t\u00eb.\n21:22 Sepse ato jan\u00eb dit\u00eb t\u00eb hakmarrjes, q\u00eb t\u00eb p\u00ebrmbushen t\u00eb gjitha ato gj\u00ebra q\u00eb jan\u00eb shkruar.\n21:23 Mjer\u00eb grat\u00eb shtatz\u00ebna dhe ato q\u00eb m\u00ebndin n\u00eb ato dit\u00eb, sepse do t\u00eb ket\u00eb mjerim t\u00eb madh n\u00eb vend dhe m\u00ebri mbi k\u00ebt\u00eb popull.\n21:24 Dhe ata do t\u00eb bien nga tehu i shpat\u00ebs, do t'i \u00e7ojn\u00eb rob\u00ebr nd\u00ebr t\u00eb gjitha kombet, dhe Jeruzalemin do ta shkelin pagan\u00ebt, derisa t\u00eb plot\u00ebsohen koh\u00ebt e pagan\u00ebve''.\n21:25 ''Dhe do t\u00eb ket\u00eb shenja n\u00eb diell, n\u00eb h\u00ebn\u00eb dhe n\u00eb yje, dhe mbi tok\u00eb ankth popujsh, n\u00eb p\u00ebrhumbjen prej gj\u00ebm\u00ebs s\u00eb detit dhe t\u00eb val\u00ebve t\u00eb tij;\n21:26 njer\u00ebzit do t\u00eb mpaken nga frika dhe nga pritja se \u00e7fare do ta pllakos\u00eb bot\u00ebn, sepse fuqit\u00eb qiellore do t\u00eb l\u00ebkunden.\n21:27 At\u00ebher\u00eb do t\u00eb shohin Birin e njeriut duke ardhur mbi nj\u00eb re, me fuqi dhe lavdi t\u00eb madhe.\n21:28 Dhe kur k\u00ebto t\u00eb fillojn\u00eb t\u00eb ndodhin, shikoni lart dhe ngrini kokat tuaja, sepse \u00e7lirimi juaj \u00ebsht\u00eb af\u00ebr''.\n21:29 Pastaj u tha atyre nj\u00eb sh\u00ebmb\u00eblltyr\u00eb: ''Vini re fikun dhe t\u00eb gjitha pem\u00ebt.\n21:30 Kur ata nisin e mugullojn\u00eb, duke i par\u00eb, ju vete e kuptoni se vera \u00ebsht\u00eb af\u00ebr;\n21:31 k\u00ebshtu edhe ju, kur do t\u00eb shikoni se po ndodhin k\u00ebto, ta dini se mbret\u00ebria e Per\u00ebndis\u00eb \u00ebsht\u00eb af\u00ebr.\n21:32 N\u00eb t\u00eb v\u00ebrtet\u00eb un\u00eb po ju them se nuk do t\u00eb kaloj\u00eb ky brez, derisa t\u00eb gjitha k\u00ebto gj\u00ebra t\u00eb ken\u00eb ndodhur.\n21:33 Qielli dhe toka do t\u00eb kalojn\u00eb, por fjal\u00ebt e mia nuk do t\u00eb kalojn\u00eb''.\n21:34 ''Tani kini kujdes q\u00eb zemrat tuaja t\u00eb mos r\u00ebndohen nga t\u00eb llupurit, nga t\u00eb dehurit dhe nga preokupimet e k\u00ebsaj jete; q\u00eb ajo dit\u00eb t\u00eb mos ju z\u00ebr\u00eb n\u00eb befasi.\n21:35 Sepse do t\u00eb vij\u00eb si nj\u00eb lak mbi t\u00eb gjith\u00eb ata q\u00eb banojn\u00eb mbi faqen e mbar\u00eb dheut.\n21:36 Prandaj, rrini zgjuar dhe lutuni kurdoher\u00eb q\u00eb t\u00eb \u00e7moheni t\u00eb denj\u00eb t\u00eb shp\u00ebtoni nga t\u00eb gjitha ato q\u00eb do t\u00eb ngjasin dhe t\u00eb dilni para Birit t\u00eb njeriut''.\n21:37 Gjat\u00eb dit\u00ebs ai m\u00ebsonte n\u00eb tempull, dhe nat\u00ebn dilte dhe e kalonte jasht\u00eb, n\u00eb malin e Ullinjve.\n21:38 Dhe gjith\u00eb populli, her\u00ebt n\u00eb m\u00ebngjes, erdhi tek ai n\u00eb tempull p\u00ebr ta d\u00ebgjuar.\n22:1 Nd\u00ebrkaq po afrohej festa e t\u00eb Ndorm\u00ebve, q\u00eb quhet Pashk\u00eb.\n22:2 Dhe krer\u00ebt e prift\u00ebrinjve e skrib\u00ebt k\u00ebrkonin m\u00ebnyr\u00ebn se si ta vrisnin, sepse kishin frik\u00eb nga populli.\n22:3 At\u00ebher\u00eb Satani hyri n\u00eb Jud\u00ebn, i mbiquajtur Iskariot, q\u00eb ishte nj\u00eb nga t\u00eb dymb\u00ebdhjet\u00ebt.\n22:4 K\u00ebshtu ai shkoi t\u00eb merret vesh me krer\u00ebt e prift\u00ebrinjve e dhe me krer\u00ebt e roj\u00ebs p\u00ebr m\u00ebnyr\u00ebn se si do ta tradhtonte.\n22:5 Ata u g\u00ebzuan dhe i premtuan t'i japin para.\n22:6 Dhe ai pranoi dhe k\u00ebrkonte rastin e volitsh\u00ebm p\u00ebr t'ua dor\u00ebzuar pa qen\u00eb e pranishme turma.\n22:7 Tani erdhi dita e t\u00eb Ndorm\u00ebve, kur duhet therur flijimi i Pashk\u00ebs.\n22:8 Dhe Jezusi d\u00ebrgoi Pjetrin dhe Gjonin duke u th\u00ebn\u00eb: ''Shkoni e na b\u00ebni gati Pashk\u00ebn, q\u00eb ne ta ham\u00eb''.\n22:9 Dhe ata e than\u00eb: ''Ku d\u00ebshiron ta p\u00ebrgatisim?''.\n22:10 At\u00ebher\u00eb ai tha atyre: ''Ja, kur t\u00eb hyni n\u00eb qytet, do t'ju dal\u00eb p\u00ebrpara nj\u00eb njeri q\u00eb mban nj\u00eb brok\u00eb uji; ndiqeni n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb ku ai do t\u00eb hyj\u00eb.\n22:11 I thoni t\u00eb zotit t\u00eb sht\u00ebpis\u00eb: \"M\u00ebsuesi t\u00eb \u00e7on fjal\u00eb: Ku \u00ebsht\u00eb salla, n\u00eb t\u00eb cil\u00ebn mund t\u00eb ha Pashk\u00ebn bashk\u00eb me dishepujt e mi?\".\n22:12 At\u00ebher\u00eb ai do t'ju tregoj\u00eb nj\u00eb sall\u00eb t\u00eb madhe t\u00eb shtruar; aty do t\u00eb b\u00ebni p\u00ebrgatitjet''.\n22:13 Ata shkuan, pra, dhe gjet\u00ebn ashtu si\u00e7 u tha dhe p\u00ebrgatit\u00ebn Pashk\u00ebn.\n22:14 Dhe, kur erdhi ora, ai u ul n\u00eb tryez\u00eb dhe bashk\u00ebmet\u00eb dymb\u00ebdhjet\u00eb apostujt.\n22:15 At\u00ebher\u00eb ai u tha atyre: ''Kam pasur d\u00ebshir\u00eb t\u00eb madhe ta ha k\u00ebt\u00eb Pashk\u00eb bashk\u00eb me ju, para se t\u00eb vuaj,\n22:16 sepse po ju them se nuk do t\u00eb ha m\u00eb t\u00eb till\u00eb derisa ajo t\u00eb plot\u00ebsohet n\u00eb mbret\u00ebrin\u00eb e Per\u00ebndis\u00eb''.\n22:17 Pastaj mori kup\u00ebn, falenderoi, dhe tha: ''Merrnie k\u00ebt\u00eb dhe ndanie midis jush,\n22:18 sepse un\u00eb po ju them se nuk do t\u00eb pi m\u00eb nga fryti i hardhis\u00eb derisa t\u00eb vij\u00eb mbret\u00ebria e Per\u00ebndis\u00eb''.\n22:19 Pastaj mori buk\u00ebn, fal\u00ebnderoi, e theu dhe ua dha atyre duke th\u00ebn\u00eb: ''Ky \u00ebsht\u00eb trupi im, q\u00eb \u00ebsht\u00eb dh\u00ebn\u00eb p\u00ebr ju; b\u00ebni k\u00ebt\u00eb n\u00eb p\u00ebrkujtimin tim''.\n22:20 Po k\u00ebshtu, pas dark\u00ebs, mori kup\u00ebn duke th\u00ebn\u00eb: ''Kjo kup\u00eb \u00ebsht\u00eb bes\u00eblidhja e re n\u00eb gjakun tim, q\u00eb \u00ebsht\u00eb derdhur p\u00ebr ju.\n22:21 Por ja, dora e atij q\u00eb m\u00eb tradhton \u00ebsht\u00eb me mua mbi tryez\u00eb.\n22:22 Sigurisht Biri i njeriut shkon, si\u00e7 \u00ebsht\u00eb caktuar, por mjer\u00eb ai njeri me an\u00eb t\u00eb cilit \u00ebsht\u00eb tradh\u00ebtuar!''.\n22:23 At\u00ebher\u00eb ata filluan ta pyesin nj\u00ebri-tjetrin se kush nga ata do ta b\u00ebnte k\u00ebt\u00eb gj\u00eb.\n22:24 Dhe midis tyre lindi edhe nj\u00eb grindje se cili nga ata duhej t\u00eb konsiderohej m\u00eb i madhi.\n22:25 Por Jezusi u tha atyre: ''Mbret\u00ebrit e kombeve i sundojn\u00eb ato, dhe ata q\u00eb ushtrojn\u00eb pushtet mbi to quhen bamir\u00ebs.\n22:26 Por me ju mos qoft\u00eb k\u00ebshtu; madje m\u00eb i madhi nd\u00ebr ju le t\u00eb jet\u00eb si m\u00eb i vogli dhe ai q\u00eb drejton si ai q\u00eb sh\u00ebrben.\n22:27 N\u00eb fakt kush \u00ebsht\u00eb m\u00eb i madh: ai q\u00eb \u00ebsht\u00eb n\u00eb tryez\u00eb apo ai q\u00eb sh\u00ebrben? Vall\u00eb, a s'\u00ebsht\u00eb ai q\u00eb rri n\u00eb tryez\u00eb? E pra, un\u00eb jam midis jush porsi ai q\u00eb sh\u00ebrben.\n22:28 Ju jeni ata q\u00eb q\u00ebndruat me mua n\u00eb sprovat e mia.\n22:29 Dhe un\u00eb ju caktoj mbret\u00ebrin\u00eb ashtu si ma ka caktuar mua Ati im,\n22:30 q\u00eb ju t\u00eb hani e t\u00eb pini n\u00eb tryez\u00ebn time, n\u00eb mbret\u00ebrin\u00eb time, dhe t\u00eb uleni mbi frone p\u00ebr t\u00eb gjykuar t\u00eb dymb\u00ebdhjet\u00eb fiset e Izraelit.\n22:31 Edhe Zoti tha: ''Simon, Simon, ja, Satani ka k\u00ebrkuar t'ju shosh\u00eb ashtu si\u00e7 shoshet gruri.\n22:32 Por un\u00eb jam lutur p\u00ebr ty, q\u00eb besimi yt t\u00eb mos mpaket; dhe ti, kur t\u00eb jesh kthyer, forco v\u00ebllez\u00ebrit e tu''.\n22:33 Por ai tha: ''Zot, un\u00eb jam gati t\u00eb shkoj bashk\u00eb me ty edhe n\u00eb burg edhe n\u00eb vdekje''.\n22:34 Por Jezusi tha: ''Pjet\u00ebr, un\u00eb t\u00eb them se sot gjeli nuk do t\u00eb k\u00ebndoj\u00eb, para se ti t\u00eb kesh mohuar tri her\u00eb se m\u00eb njeh''.\n22:35 Pastaj u tha atyre: ''Kur ju d\u00ebrgova pa trasta, pa thes dhe pa sandale, vall\u00eb a ju mungoi gj\u00eb?''. Dhe ata than\u00eb: ''Asgj\u00eb''.\n22:36 U tha, pra, atyre: ''Po tani, kush ka nj\u00eb trast\u00eb le ta marr\u00eb me vete, dhe po k\u00ebshtu thesin; dhe kush nuk ka shpat\u00eb, le t\u00eb shes\u00eb rrob\u00ebn e vet e ta blej\u00eb nj\u00eb.\n22:37 Sepse un\u00eb po ju them se \u00e7far\u00eb \u00ebsht\u00eb shkruar duhet t\u00eb plot\u00ebsohet ende n\u00eb mua: \"Dhe ai \u00ebsht\u00eb radhitur nd\u00ebr keqb\u00ebr\u00ebsit\". Sepse ato gj\u00ebra q\u00eb jan\u00eb shkruar p\u00ebr mua do t\u00eb ken\u00eb kryerjen e tyre''.\n22:38 At\u00ebher\u00eb ata than\u00eb: ''Zot, ja k\u00ebtu dy shpata''. Por ai u tha atyre ''Mjaft!''.\n22:39 Pastaj Jezusi doli dhe shkoi si zakonisht n\u00eb malin e Ullinjve, dhe edhe dishepujt e tij e ndiqnin.\n22:40 Kur arriti n\u00eb vend, u tha atyre: ''Lutuni q\u00eb t\u00eb mos hyni n\u00eb tundim''.\n22:41 Dhe u largua prej tyre, aq sa mund t\u00eb hidhet nj\u00eb gur, dhe ra n\u00eb gjunj dhe lutej,\n22:42 duke th\u00ebn\u00eb: ''O At\u00eb, po t\u00eb duash, largoje k\u00ebt\u00eb kup\u00eb nga un\u00eb! Megjithat\u00eb mos u b\u00ebft\u00eb vullneti im, por yti''.\n22:43 At\u00ebher\u00eb iu shfaq nj\u00eb engj\u00ebll nga qie-lli p\u00ebr t'i dh\u00ebn\u00eb forc\u00eb.\n22:44 Dhe ai, duke qen\u00eb n\u00eb agoni, lutej edhe m\u00eb fort; dhe djersa e tij po i b\u00ebhej si gjak i mpiksur q\u00eb bie p\u00ebr tok\u00eb.\n22:45 Si u \u00e7ua pastaj nga lutja, erdhi te dishepujt e vet dhe i gjeti q\u00eb flinin nga trishtimi,\n22:46 dhe u tha atyre: ''Pse po flini? \u00c7ohuni dhe lutuni q\u00eb t\u00eb mos hyni n\u00eb tundim''.\n22:47 Nd\u00ebrsa ai ende po fliste, ja nj\u00eb turm\u00eb; dhe ai q\u00eb quhej Jud\u00eb, nj\u00eb nga t\u00eb dymb\u00ebdhjet\u00ebt, i printe dhe iu afrua Jezusit p\u00ebr ta puthur.\n22:48 Dhe Jezusi i tha: ''Jud\u00eb, ti po e tradhton Birin e njeriut me nj\u00eb puthje?''.\n22:49 At\u00ebher\u00eb ata q\u00eb ishin p\u00ebrreth tij, duke par\u00eb \u00e7far\u00eb do t\u00eb ndodhte, i than\u00eb: ''Zot, a t'u biem me shpat\u00eb?''.\n22:50 Dhe nj\u00eb nga ata i ra sh\u00ebrb\u00ebtorit t\u00eb kryepriftit dhe ia preu veshin e djatht\u00eb.\n22:51 Por Jezusi, duke u p\u00ebrgjigjur, tha: ''L\u00ebreni, mjaft k\u00ebshtu''. Dhe si e preku veshin e atij njeriu, e sh\u00ebroi.\n22:52 Pastaj Jezusi u tha krer\u00ebve t\u00eb prift\u00ebrinjve, krer\u00ebve t\u00eb rojeve t\u00eb tempullit dhe pleqve q\u00eb kishin ardhur kund\u00ebr tij: ''Keni dal\u00eb kund\u00ebr meje me shpata dhe me shkopinj si kund\u00ebr nj\u00eb kusari?\n22:53 Kur un\u00eb \u00e7do dit\u00eb isha me ju n\u00eb tempull, ju nuk vut\u00eb dor\u00eb kurr\u00eb mbi mua; por kjo \u00ebsht\u00eb ora juaj dhe pushteti i err\u00ebsir\u00ebs''.\n22:54 Mbasi e kap\u00ebn, e \u00e7uan dhe e shtin\u00eb n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb e kryepriftit. Dhe Pjetri e ndiqte nga larg.\n22:55 Kur ata ndez\u00ebn nj\u00eb zjarr n\u00eb mes t\u00eb oborrit dhe u ul\u00ebn rreth tij, Pjetri u ul midis tyre.\n22:56 Nj\u00eb sh\u00ebrb\u00ebtore e pa ulur pran\u00eb zjarrit, e shikoi me v\u00ebmendje dhe tha: ''Edhe ky ishte me t\u00eb''.\n22:57 Por ai e mohoi duke th\u00ebn\u00eb: ''O grua, nuk e njoh''.\n22:58 Pak m\u00eb von\u00eb e pa nj\u00eb tjet\u00ebr dhe tha: ''Edhe ti je nga ata''. Por Pjetri tha: ''O njeri, nuk jam''.\n22:59 Mbasi kaloi rreth nj\u00eb or\u00eb, nj\u00eb tjet\u00ebr pohoi me k\u00ebmb\u00ebngulje duke th\u00ebn\u00eb: ''N\u00eb t\u00eb v\u00ebrtet\u00eb edhe ky ishte bashk\u00eb me t\u00eb, sepse \u00ebsht\u00eb Galileas''.\n22:60 Por Pjetri tha: ''O njeri, s'di \u00e7'po thua''. Dhe menj\u00ebher\u00eb, nd\u00ebrsa ai ende po fliste, k\u00ebndoi gjeli.\n22:61 Dhe Zoti u kthye, dhe e shikoi Pjetrin. Dhe Pjetrit iu kujtua fjala q\u00eb i kishte th\u00ebn\u00eb Zoti: ''Para se t\u00eb k\u00ebndoj\u00eb gjeli, ti do t\u00eb m\u00eb mohosh tri her\u00eb''.\n22:62 At\u00ebher\u00eb Pjetri doli p\u00ebrjashta dhe qau me hidh\u00ebrim.\n22:63 Nd\u00ebrkaq njer\u00ebzit q\u00eb e mbanin Jezusin e p\u00ebrqeshnin dhe e rrihnin.\n22:64 Dhe, mbasi ia mbuluan syt\u00eb, i binin n\u00eb fytyr\u00eb dhe e pyetnin duke th\u00ebn\u00eb: \"Profetizo, kush \u00ebsht\u00eb ai q\u00eb t\u00eb ra?\".\n22:65 Dhe duke blasfemuar thoshin shum\u00eb gj\u00ebra t\u00eb tjera kund\u00ebr tij.\n22:66 Dhe, kur u b\u00eb dit\u00eb, u mblodh\u00ebn pleqt\u00eb e popullit, kreret e prifterinjve dhe skrib\u00ebt dhe e \u00e7uan n\u00eb sinedrin e tyre, duke th\u00ebn\u00eb:\n22:67 ''N\u00eb se ti je Krishti, na e thuaj''. Por ai u tha atyre: ''Edhe sikur t'jua thoja, nuk do ta besonit.\n22:68 Edhe sikur t'ju pyesja, ju nuk do t\u00eb m\u00eb p\u00ebrgjigjeshit dhe as nuk do t\u00eb m\u00eb linit t\u00eb shkoja.\n22:69 Por tash e tutje Biri i njeriut do t\u00eb ulet n\u00eb t\u00eb djatht\u00ebn e fuqis\u00eb s\u00eb Per\u00ebndis\u00eb''.\n22:70 At\u00ebher\u00eb t\u00eb gjith\u00eb than\u00eb: ''Je ti, pra, Biri i Per\u00ebndis\u00eb?''. Dhe ai u tha atyre: ''Ju thoni se un\u00eb jam''.\n22:71 At\u00ebher\u00eb ata than\u00eb: ''\u00c7'nevoj\u00eb kemi akome p\u00ebr d\u00ebshmi? Ne vet\u00eb e d\u00ebgjuam nga goja e tij''.\n23:1 At\u00ebher\u00eb u ngrit gjith\u00eb asambleja dhe e \u00e7uan te Pilati.\n23:2 Dhe filluan ta paditin duke th\u00ebn\u00eb: ''K\u00ebt\u00eb ne e gjet\u00ebm q\u00eb p\u00ebrmbyste kombin ton\u00eb dhe ndalonte t'i jepeshin taksa Cezarit, duke u vet\u00ebquajtur nj\u00eb mbret, Krishti''.\n23:3 At\u00ebher\u00eb Pilati e pyeti duke th\u00ebn\u00eb: ''A je ti mbreti i Judenjve?''. Dhe Jezusi iu p\u00ebrgjigj dhe tha: ''Ti po thua''.\n23:4 Pilati u tha at\u00ebher\u00eb krer\u00ebve t\u00eb prift\u00ebrinjve dhe popullit: ''Un\u00eb nuk po gjej asnj\u00eb faj te ky njeri''.\n23:5 Por ata ngulnin k\u00ebmb\u00eb, duke th\u00ebn\u00eb: ''Ai po ngre popullin n\u00eb kryengritje duke m\u00ebsuar n\u00eb mbar\u00eb Juden\u00eb, q\u00eb nga Galilea e deri k\u00ebtu''.\n23:6 At\u00ebher\u00eb Pilati, kur d\u00ebgjoi se u fol p\u00ebr Galilen\u00eb, pyeti n\u00eb se ai njeri ishte Galileas.\n23:7 Dhe kur mori vesh se ai i takonte juridiksionit t\u00eb Herodit, e d\u00ebrgoi te Herodi, i cili, nd\u00ebr ato dit\u00eb, ndodhej edhe ai n\u00eb Jeruzalem.\n23:8 Kur Herodi pa Jezusin, u g\u00ebzua shum\u00eb; prej shum\u00eb koh\u00ebsh ai donte ta shihte, sepse kishte d\u00ebgjuar shum\u00eb p\u00ebr t\u00eb dhe shpresonte t\u00eb shihte ndonj\u00eb mrekulli t\u00eb kryer prej tij.\n23:9 Ai i drejtoi shum\u00eb pyetje, por Jezusi nuk u p\u00ebrgjigj fare.\n23:10 Nd\u00ebrkaq krer\u00ebt e prift\u00ebrinjve dhe skrib\u00ebt rrinin aty dhe e paditnin me furi.\n23:11 At\u00ebher\u00eb Herodi, me ushtar\u00ebt e vet, mbasi e fyu dhe e talli, e veshi me nj\u00eb rrobe t\u00eb shk\u00eblqyeshme dhe ia riktheu Pilatit.\n23:12 At\u00eb dit\u00eb Herodi dhe Pilati u b\u00ebn\u00eb miq me nj\u00ebri-tjetrin, nd\u00ebrsa m\u00eb par\u00eb ishin armiq.\n23:13 At\u00ebher\u00eb Pilati, mblodhi krer\u00ebt e prift\u00ebrinjve, kryetar\u00ebt dhe popullin,\n23:14 dhe u tha atyre: ''Ju m\u00eb prut\u00eb k\u00ebt\u00eb njeri si \u00e7orodit\u00ebs t\u00eb popullit; dhe ja, un\u00eb, pasi e hetova para jush, nuk kam gjetur tek ai asnj\u00eb nga fajet p\u00ebr t\u00eb cilat ju e paditni,\n23:15 dhe as Herodi, sepse na e ktheu p\u00ebrs\u00ebri te ne; n\u00eb fakt ai s'ka b\u00ebr\u00eb asgj\u00eb q\u00eb t\u00eb meritoj\u00eb vdekjen.\n23:16 Prandaj, pasi ta fshikullojn\u00eb, do ta l\u00ebshoj''.\n23:17 Tani me rastin e fest\u00ebs s\u00eb Pashk\u00ebs qeveritari duhet t\u00eb lironte dik\u00eb.\n23:18 Por ata, t\u00eb gjith\u00eb nj\u00ebzeri, b\u00ebrtit\u00ebn duke th\u00ebn\u00eb: ''Vraje k\u00ebt\u00eb dhe na liro Barab\u00ebn''.\n23:19 Ky ishte hedhur n\u00eb burg p\u00ebr nj\u00eb trazir\u00eb t\u00eb b\u00ebr\u00eb n\u00eb qytet dhe p\u00ebr vrasje.\n23:20 Prandaj Pilati, duke dashur t\u00eb l\u00ebshoj\u00eb Jezusin, u foli p\u00ebrs\u00ebri.\n23:21 Por ata b\u00ebrtitnin duke th\u00ebn\u00eb: ''Kryq\u00ebzoje!''.\n23:22 P\u00ebr t\u00eb tret\u00ebn her\u00eb ai u tha atyre: ''Po \u00e7't\u00eb keqe b\u00ebri ky? Un\u00eb nuk gjeta n\u00eb t\u00eb asnj\u00eb faj q\u00eb t\u00eb meritoj\u00eb vdekjen. Prandaj, pasi ta fshikullojn\u00eb, do ta l\u00ebshoj''.\n23:23 Por ata ngulnin k\u00ebmb\u00eb me britma te m\u00ebdha duke k\u00ebrkuar q\u00eb ta kryq\u00ebzonin; dhe britmat e tyre dhe t\u00eb krer\u00ebve t\u00eb prift\u00ebrinjve u b\u00ebn\u00eb mbisunduese.\n23:24 At\u00ebher\u00eb Pilat vendosi q\u00eb t\u00eb b\u00ebhej \u00e7ka ata k\u00ebrkonin.\n23:25 Dhe ua l\u00ebshoi at\u00eb q\u00eb qe burgosur p\u00ebr trazir\u00eb dhe vrasje dhe q\u00eb ata e kishin k\u00ebrkuar; dhe Jezusin ia dor\u00ebzoi vullnetit t\u00eb tyre.\n23:26 Nd\u00ebrsa po e \u00e7onin, kap\u00ebn nj\u00ebfar\u00eb Simoni nga Kirena, q\u00eb po kthehej nga fusha, e ngarkuan me kryqin q\u00eb ta mbarte pas Jezusit.\n23:27 Dhe e ndiqte nj\u00eb turm\u00eb e madhe populli dhe disa gra q\u00eb hidh\u00ebroheshin dhe vajtonin p\u00ebr t\u00eb.\n23:28 Por Jezusi u kthye nga ato dhe u tha: ''O bija t\u00eb Jeruzalemit, mos qani p\u00ebr mua, por qani p\u00ebr veten tuaj dhe p\u00ebr f\u00ebmij\u00ebt tuaj.\n23:29 Sepse ja, do t\u00eb vijn\u00eb dit\u00ebt kur do t\u00eb thuhet: \"Lum grat\u00eb shterpe dhe lum barqet q\u00eb nuk kan\u00eb pjell\u00eb dhe gjinjt\u00eb q\u00eb nuk kan\u00eb m\u00ebndur!\".\n23:30 At\u00ebher\u00eb do t\u00eb fillojn\u00eb t'u thon\u00eb maleve: \"Bini p\u00ebrmbi ne!\", dhe kodrave: \"Na mbuloni!\".\n23:31 Sepse, n\u00eb se b\u00ebhet k\u00ebshtu me drurin e njom\u00eb, \u00e7'do t\u00eb b\u00ebhet me t\u00eb thatin?\".\n23:32 Dhe dy t\u00eb tjer\u00eb, q\u00eb ishin keqb\u00ebr\u00ebs, i prun\u00eb bashk\u00eb me t\u00eb, p\u00ebr t'i vrar\u00eb.\n23:33 Dhe kur arrit\u00ebn n\u00eb vendin q\u00eb quhet ''Kafka'', aty e kryq\u00ebzuan at\u00eb dhe keqb\u00ebr\u00ebsit, nj\u00ebrin n\u00eb t\u00eb djatht\u00eb dhe tjetri n\u00eb t\u00eb majt\u00eb.\n23:34 Dhe Jezusi tha: ''O At\u00eb, fali ata sepse nuk din\u00eb \u00e7'b\u00ebjn\u00eb''. Pastaj, pasi i ndan\u00eb rrobat e tij, hodh\u00ebn short.\n23:35 Dhe populli rrinte aty p\u00ebr t\u00eb par\u00eb; dhe kryetar\u00ebt me popullin e p\u00ebrqeshnin, duke th\u00ebn\u00eb: ''Ai i shp\u00ebtoi t\u00eb tjer\u00ebt, le t\u00eb shp\u00ebtoj\u00eb veten, po qe se me t\u00eb v\u00ebrtet\u00eb \u00ebsht\u00eb Krishti, i zgjedhuri i Per\u00ebndis\u00eb''.\n23:36 Edhe ushtar\u00ebt e tallnin, duke iu afruar dhe duke i ofruar uthull,\n23:37 dhe duke th\u00ebn\u00eb: ''N\u00ebse ti je mbreti i Judenjve, shp\u00ebto veten''.\n23:38 P\u00ebrve\u00e7 k\u00ebsaj p\u00ebrmbi kryet e tij ishte nj\u00eb mbishkrim me shkronja greke, latine dhe hebraike: \"KY \u00c9SHT\u00c9 MBRETI I JUDENJVE\".\n23:39 Tani nj\u00eb nga keqber\u00ebsit e kryq\u00ebzuar e shau duke th\u00ebn\u00eb: ''N\u00ebse ti je Krishti, shp\u00ebto vetveten dhe neve''.\n23:40 Por ai tjetri duke e p\u00ebrgjigjur e qortoi duke i th\u00ebn\u00eb: ''A s'ke frik\u00eb nga Per\u00ebndia, q\u00eb je n\u00ebn t\u00eb nj\u00ebjtin d\u00ebnim?\n23:41 N\u00eb realitet, ne me t\u00eb drejt\u00eb jemi d\u00ebnuar, sepse po marrim nd\u00ebshkimin e merituar p\u00ebr ato q\u00eb kemi kryer, nd\u00ebrsa ky nuk ka b\u00ebr\u00eb asnj\u00eb t\u00eb keqe''.\n23:42 Pastaj i tha Jezusit: ''Zot, kujtohu p\u00ebr mua kur t\u00eb vish n\u00eb mbret\u00ebrin\u00eb t\u00ebnde''.\n23:43 At\u00ebher\u00eb Jezusi i tha: ''N\u00eb t\u00eb v\u00ebrtet\u00eb po t\u00eb them: sot do t\u00eb jesh me mua n\u00eb parajs\u00eb''.\n23:44 Ishte af\u00ebrsisht ora e gjasht\u00eb dhe err\u00ebsira e mbuloi gjith\u00eb vendin deri n\u00eb or\u00ebn e n\u00ebnt\u00eb.\n23:45 Dielli u err dhe perdja e tempullit u nda n\u00eb mes.\n23:46 Dhe Jezusi b\u00ebrtiti me z\u00eb t\u00eb lart\u00eb dhe tha: ''O At\u00eb, n\u00eb duart e tua po e dor\u00ebzoj frym\u00ebn tim!''. Dhe, si tha k\u00ebto, dha fryma.\n23:47 At\u00ebher\u00eb centurioni, kur pa \u00e7'ndodhi, p\u00ebrl\u00ebvdoi Per\u00ebndin\u00eb duke th\u00ebn\u00eb: ''Me t\u00eb v\u00ebrtet\u00eb ky njeri ishte i drejt\u00eb!''.\n23:48 Dhe gjith\u00eb turma, q\u00eb ishte mbledhur p\u00ebr t\u00eb par\u00eb \u00e7'po ndodhte, kur e pa k\u00ebt\u00eb, u kthye duke rrahur kraharorin.\n23:49 T\u00eb gjith\u00eb t\u00eb njohurit e tij dhe grat\u00eb q\u00eb e kishin ndjekur q\u00eb nga Galilea qendronin larg, duke par\u00eb k\u00ebto gj\u00ebra.\n23:50 Tani ishte nj\u00eb burr\u00eb me em\u00ebr Jozef, q\u00eb ishte an\u00ebtar i sinedrit, njeri i drejt\u00eb dhe i mir\u00eb;\n23:51 ai nuk kishte miratuar vendimin dhe veprimin e t\u00eb tjer\u00ebve. Ai ishte nga Arimatea, qytet i Judes\u00eb dhe priste edhe ai mbret\u00ebrin\u00eb e Per\u00ebndis\u00eb.\n23:52 Ai iu paraqit Pilatit dhe k\u00ebrkoi trupin e Jezusit.\n23:53 Dhe, pasi e zbriti posht\u00eb nga kryqi, e mb\u00ebshtolli n\u00eb nj\u00eb \u00e7ar\u00e7af dhe e vuri n\u00eb nj\u00eb varr t\u00eb g\u00ebrmuar n\u00eb shk\u00ebmb, ku ende nuk ishte varrosur asnjeri.\n23:54 Ishte dita e P\u00ebrgatitjes dhe e shtuna po fillonte.\n23:55 Grat\u00eb q\u00eb kishin ardhur me Jezusin nga Galilea duke e ndjekur nga af\u00ebr, e pan\u00eb varrin dhe m\u00ebnyr\u00ebn se si ishte v\u00ebn\u00eb trupi i Jezusit;\n23:56 pastaj ato u kthyen dhe p\u00ebrgatit\u00ebn er\u00ebra t\u00eb mira dhe vajra; dhe gjat\u00eb s\u00eb shtun\u00ebs pushuan, sipas urdh\u00ebrimit.\n24:1 Tani dit\u00ebn e par\u00eb t\u00eb jav\u00ebs, shum\u00eb her\u00ebt n\u00eb m\u00ebngjes, ato me gra t\u00eb tjera shkuan te varri, duke sjell\u00eb er\u00ebrat e mira q\u00eb kishin p\u00ebrgatitur.\n24:2 Dhe gjet\u00ebn q\u00eb guri ishte rrokullisur nga varri.\n24:3 Por, kur hyn\u00eb, nuk e gjet\u00ebn trupin e Zotit Jezus.\n24:4 Dhe, nd\u00ebrsa ishin shum\u00eb t\u00eb hutuara nga kjo, ja, iu paraqit\u00ebn atyre dy burra t\u00eb veshur me rroba t\u00eb ndritshme.\n24:5 Dhe, mbasi ato, t\u00eb tmerruara, e mbanin fytyr\u00ebn t\u00eb p\u00ebrkulur p\u00ebr dhe, ata u than\u00eb: ''Pse e k\u00ebrkoni t\u00eb gjallin midis t\u00eb vdekurve?\n24:6 Ai nuk \u00ebshte k\u00ebtu, por \u00ebsht\u00eb ringjallur; kujtohuni si ju foli, kur ishte ende n\u00eb Galile,\n24:7 duke th\u00ebn\u00eb se Biri i njeriut duhej t\u00eb dor\u00ebzohej n\u00eb duar t\u00eb njer\u00ebzve m\u00ebkatar\u00eb, duhej kryq\u00ebzuar dhe do t\u00eb ringjallej dit\u00ebn e tret\u00eb''.\n24:8 Dhe ato kujtonin fjal\u00ebt e tij.\n24:9 kur u kthyen nga varri, ato ua treguan t\u00eb gjitha k\u00ebto gj\u00ebra t\u00eb nj\u00ebmb\u00ebdhjet\u00ebve dhe gjith\u00eb t\u00eb tjer\u00ebve.\n24:10 Ato q\u00eb u treguan apostujve k\u00ebto gj\u00ebra ishin Maria Magdalena, Joana, Maria, n\u00ebna e Jakobit dhe grat\u00eb e tjera q\u00eb ishin me to.\n24:11 Por k\u00ebto fjal\u00eb atyr\u00eb iu duk\u00ebn si dokrra; dhe ata nuk u besuan atyre.\n24:12 Megjithat\u00eb Pjetri u \u00e7ua, vrapoi te varri, u p\u00ebrkul dhe nuk pa tjet\u00ebr p\u00ebrve\u00e7 \u00e7ar\u00e7af\u00ebve q\u00eb dergjeshin vet\u00ebm; pastaj u largua, i mrekulluar me veten e tij p\u00ebr sa kishte ndodhur.\n24:13 Po ate dit\u00eb, dy nga ata po shkonin drejt nj\u00eb fshati, me em\u00ebr Emaus, gjasht\u00ebdhjet\u00eb stade larg Jeruzalemit.\n24:14 Dhe ata po bisedonin midis tyre p\u00ebr t\u00eb gjitha ato q\u00eb kishin ndodhur.\n24:15 Dhe ndodhi q\u00eb, nd\u00ebrsa po flisnin dhe bisedonin bashk\u00eb, vet\u00eb Jezusi u afrua dhe nisi t\u00eb ec\u00eb me ta.\n24:16 Por syt\u00eb e tyre ishin t\u00eb penguar k\u00ebshtu q\u00eb t\u00eb mos e njihnin.\n24:17 Dhe ai u tha atyre: ''\u00c7'jan\u00eb k\u00ebto biseda q\u00eb b\u00ebni me nj\u00ebri-tjetrin udh\u00ebs? Dhe pse jeni t\u00eb trishtuar?''.\n24:18 Dhe nj\u00eb nga ata, i me em\u00ebr Kleopa, duke u p\u00ebrgjigjur tha: ''Je ti i vetmi i huaj n\u00eb Jeruzalem, q\u00eb nuk i di gj\u00ebrat q\u00eb kan\u00eb ndodhur k\u00ebtu n\u00eb k\u00ebto dit\u00eb?''.\n24:19 Dhe ai u tha atyre: ''Cilat?''. Ata i than\u00eb: ''\u00c7\u00ebshtjen e Jezusit nga Nazareti, q\u00eb ishte nj\u00eb profet i fuqish\u00ebm n\u00eb vepra dhe n\u00eb fjal\u00eb p\u00ebrpara Per\u00ebndis\u00eb dhe p\u00ebrpara gjith\u00eb popullit.\n24:20 Dhe se si krer\u00ebt e prift\u00ebrinjve dhe kryetar\u00ebt tan\u00eb e kan\u00eb dor\u00ebzuar p\u00ebr ta d\u00ebnuar me vdekje dhe e kan\u00eb kryq\u00ebzuar.\n24:21 Por ne kishim shpres\u00eb se ai do t\u00eb ishte ky q\u00eb do ta \u00e7lironte Izraelin; por, megjithk\u00ebt\u00eb, sot \u00ebsht\u00eb e treta dit\u00eb q\u00eb kur ndodh\u00ebn k\u00ebto gj\u00ebra.\n24:22 Por edhe disa gra n\u00eb mes nesh na kan\u00eb \u00e7uditur, sepse, kur shkuan her\u00ebt n\u00eb m\u00ebngjes te varri,\n24:23 dhe nuk e gjet\u00ebn trupin e tij, u kthyen duke th\u00ebn\u00eb se kishin par\u00eb ni\u00eb vegim engj\u00ebjsh, t\u00eb cil\u00ebt thon\u00eb se ai jeton.\n24:24 Dhe disa nga tan\u00ebt shkuan te varri dhe e gjet\u00ebn ashtu si kishin treguar grat\u00eb, por at\u00eb nuk e pan\u00eb''.\n24:25 At\u00ebher\u00eb ai u tha atyre: ''O budallenj dhe zem\u00ebrngath\u00ebt p\u00ebr t\u00eb besuar gjith\u00e7ka q\u00eb kan\u00eb th\u00ebn\u00eb profet\u00ebt!\n24:26 Por a nuk duhej q\u00eb Krishti t\u00eb vuaj\u00eb gj\u00ebra t\u00eb tilla q\u00eb t\u00eb hyj\u00eb k\u00ebshtu n\u00eb lavdin\u00eb e tij?''.\n24:27 Dhe, duke z\u00ebn\u00eb fill nga Moisiu dhe nga gjith\u00eb profet\u00ebt, ai u shpjegoi atyre n\u00eb t\u00eb gjitha Shkrimet gj\u00ebrat q\u00eb i takonin atij.\n24:28 Kur iu afruan fshatit p\u00ebr ku ishin drejtuar, ai b\u00ebri sikur do t\u00eb vazhdonte m\u00eb tutje.\n24:29 Por ata e detyruan duke th\u00ebn\u00eb: ''Rri me ne, sepse po ngryset dhe dita po mbaron''. Edhe ai hyri q\u00eb t\u00eb rrij\u00eb me ta.\n24:30 Dhe, si\u00e7 ishte n\u00eb tryez\u00eb me ta, mori buk\u00ebn, e bekoi dhe, si e theu, ua ndau atyre.\n24:31 At\u00ebher\u00eb atyre iu \u00e7el\u00ebn syt\u00eb dhe e njoh\u00ebn, por ai u zhduk prej syve t\u00eb tyre.\n24:32 Dhe ata i than\u00eb njeri tjetrit: ''Po a nuk na digjej zemra p\u00ebrbrenda, kur ai na fliste udh\u00ebs dhe na hapte Shkrimet?''.\n24:33 N\u00eb po at\u00eb \u00e7ast u ngrit\u00ebn dhe u kthyen n\u00eb Jeruzalem, ku e gjet\u00ebn t\u00eb nj\u00ebmb\u00ebdhjet\u00ebt dhe ata q\u00eb ishin mbledhur bashk\u00eb me ta.\n24:34 Ata thoshnin: ''Zoti u ringjall me t\u00eb v\u00ebrtet\u00eb dhe iu shfaq Simonit''.\n24:35 Ata at\u00ebher\u00eb treguan \u00e7'u kishte ndodhur rrug\u00ebs dhe si e kishin njohur n\u00eb ndarjen e buk\u00ebs.\n24:36 Dhe, nd\u00ebrsa ata po bisedonin p\u00ebr k\u00ebto gj\u00ebra, vet\u00eb Jezusi u shfaq n\u00eb mes tyre dhe u tha atyre: \"Paqja me ju!''.\n24:37 Por ata, t\u00eb tmerruar dhe gjith\u00eb frik\u00eb, mendonin se po shihnin nj\u00eb frym\u00eb.\n24:38 At\u00ebher\u00eb ai u tha atyre: ''Pse jeni shqet\u00ebsuar Dhe pse n\u00eb zemrat tuaja po lindin dyshime?\n24:39 Shikoni duart e mia dhe k\u00ebmb\u00ebt e mia, sepse un\u00eb jam. M\u00eb prekni dhe shikoni, sepse nj\u00eb frym\u00eb nuk ka mish e eshtra, si po shihni se un\u00eb kam!''.\n24:40 Dhe, si i tha k\u00ebt\u00eb, u tregoj atyre duart dhe k\u00ebmb\u00ebt.\n24:41 Por, duke qen\u00eb se ende nuk besonin prej g\u00ebzimit dhe ishin t\u00eb \u00e7uditur, ai u tha atyre: ''A keni k\u00ebtu di\u00e7ka p\u00ebr t\u00eb ngr\u00ebn\u00eb?''.\n24:42 Dhe ata i dhan\u00eb nj\u00eb pjes\u00eb peshku t\u00eb pjekur dhe nj\u00eb huall mjalti.\n24:43 Dhe ai i mori dhe h\u00ebngri para tyre.\n24:44 Pastaj u tha atyre: ''K\u00ebto jan\u00eb fjal\u00ebt q\u00eb un\u00eb ju thoja kur isha ende me ju: se duhet t\u00eb p\u00ebrmbushen t\u00eb gjitha gj\u00ebrat q\u00eb jan\u00eb shkruar lidhur me mua n\u00eb ligjin e Moisiut, n\u00eb profet\u00ebt dhe n\u00eb psalmet''.\n24:45 At\u00ebher\u00eb ua hapi mendjen, q\u00eb t\u00eb kuptonin Shkrimet,\n24:46 dhe u tha atyre: ''K\u00ebshtu \u00ebsht\u00eb shkruar dhe k\u00ebshtu ishte e nevojshme q\u00eb Krishti t\u00eb vuante dhe t\u00eb ngjallej s\u00eb vdekuri dit\u00ebn e tret\u00eb,\n24:47 dhe q\u00eb n\u00eb em\u00ebr t\u00eb tij t\u00eb predikohet pendimi dhe falja e m\u00ebkateve nd\u00ebr t\u00eb gjith\u00eb popujt, duke filluar nga Jeruzalemi.\n24:48 Dhe ju jeni d\u00ebshmitar\u00ebt e k\u00ebtyre gj\u00ebrave.\n24:49 Dhe ja, un\u00eb po d\u00ebrgoj mbi ju premtimin e Atit tim, por ju q\u00ebndroni n\u00eb qytetin e Jeruzalemit deri sa t\u00eb visheni me pushtet nga lart''.\n24:50 Pastaj iu priu jasht\u00eb deri n\u00eb Betani dhe, si i ngriti lart duart, i bekoi.\n24:51 Dhe ndodhi q\u00eb, nd\u00ebrsa ai po i bekonte, u nda prej tyre dhe e mor\u00ebn lart n\u00eb qiell.\n24:52 Dhe ata, pasi e adhuruan, u kthyen n\u00eb Jeruzalem me g\u00ebzim t\u00eb madh.\n24:53 Dhe rrinin vazhdimisht n\u00eb tempull duke lavd\u00ebruar dhe bekuar Per\u00ebndin\u00eb. Amen!","title":"Albanian Bible: Luke","type":"page"}