{"collection":"Bible & Christianity","html_url":"https://unchartedknowledge.5gfusion.net/browse/bib/wb/alb/psa.htm","path":"bib/wb/alb/psa.htm","source_url":"https://sacred-texts.com/bib/wb/alb/psa.htm","text":"1:1 Lum njeriu q\u00eb nuk ec\u00ebn sipas k\u00ebshill\u00ebs t\u00eb t\u00eb pabes\u00ebve, q\u00eb nuk ndalet n\u00eb rrug\u00ebn e m\u00ebkatar\u00ebve dhe nuk ulet bashk\u00eb me tall\u00ebsit,\n1:2 por q\u00eb gjen k\u00ebnaq\u00ebsin\u00eb e tij n\u00eb ligjin e Zotit, dhe q\u00eb mendon thell\u00eb dit\u00eb e nat\u00eb mbi ligjin e tij.\n1:3 Ai do t\u00eb jet\u00eb si nj\u00eb pem\u00eb e mbjell\u00eb gjat\u00eb brigjeve t\u00eb ujit, q\u00eb jep frytin e tij n\u00eb stin\u00ebn e tij dhe t\u00eb cilit gjethet nuk i fishken; dhe gjith\u00e7ka b\u00ebn do t\u00eb ket\u00eb mbar\u00ebsi.\n1:4 T\u00eb till\u00eb nuk jan\u00eb t\u00eb pabes\u00ebt; jan\u00eb si byku q\u00eb era e shp\u00ebrndan.\n1:5 Prandaj t\u00eb pabes\u00ebt nuk do t\u00eb p\u00ebrballojn\u00eb gjykimin, as m\u00ebkatar\u00ebt n\u00eb kuvendin e t\u00eb drejt\u00ebve.\n1:6 Sepse Zoti njeh rrug\u00ebt t\u00eb drejt\u00ebve, por rruga e t\u00eb pabes\u00ebve t\u00eb \u00e7on n\u00eb shkat\u00ebrrim.\n2:1 Pse ziejn\u00eb kombet dhe pse popujt kurdisin gj\u00ebra t\u00eb kota?\n2:2 Mbret\u00ebrit e dheut mblidhen dhe princat k\u00ebshillohen bashk\u00eb kund\u00ebr Zotit dhe t\u00eb vajosurit t\u00eb tij,\n2:3 duke th\u00ebn\u00eb: \"Le t'i k\u00ebputim prangat e tyre dhe t'i heqim qafe litar\u00ebt e tyre\".\n2:4 Ai q\u00eb ulet n\u00eb qiejt\u00eb do t\u00eb qesh\u00eb, Zoti do t\u00eb tallet me ta.\n2:5 At\u00ebher\u00eb do t'u flas\u00eb n\u00eb zem\u00ebrimin e tij dhe do t'i tremb\u00eb n\u00eb indinjat\u00ebn e tij t\u00eb madhe,\n2:6 dhe do t\u00eb thot\u00eb: \"E vendosa mbretin tim mbi Sion, malin tim t\u00eb shenjt\u00eb.\n2:7 Do t\u00eb shpall\u00eb dekretin e Zotit. Ai m\u00eb ka th\u00ebn\u00eb: \"Ti je biri im, sot m\u00eb linde.\n2:8 M\u00eb k\u00ebrko dhe un\u00eb do t\u00eb jap kombet si trash\u00ebgimi p\u00ebr ty dhe mbar\u00eb dheun si zot\u00ebrim t\u00ebndin.\n2:9 Ti do t'i cop\u00ebtosh me nj\u00eb shuf\u00ebr hekuri, do t'i b\u00ebsh cop\u00eb-cop\u00eb si nj\u00eb en\u00eb prej argjile\"\".\n2:10 Tani, pra, o mbret\u00ebr, tregohuni t\u00eb urt\u00eb; pranoni ndreqjen, o gjyqtar\u00eb t\u00eb dheut.\n2:11 Sh\u00ebrbeni me frik\u00eb Zotin dhe g\u00ebzohuni me drithma.\n2:12 N\u00ebnshtrohuni Birit, q\u00eb t\u00eb mos zem\u00ebrohet dhe t\u00eb mos vdisni rrug\u00ebs, sepse zem\u00ebrimi i tij mund t\u00eb ndizet n\u00eb nj\u00eb \u00e7ast. Lum ata q\u00eb gjejn\u00eb streh\u00eb tek ai.\n3:1 O Zot, sa t\u00eb shumt\u00eb jan\u00eb armiqt\u00eb e mi! Shum\u00eb ngrihen kund\u00ebr meje.\n3:2 Shum\u00eb thon\u00eb p\u00ebr mua: \"Nuk ka shp\u00ebtim p\u00ebr t\u00eb pran\u00eb Per\u00ebndis\u00eb\". (Sela)\n3:3 Por ti, o Zot, je nj\u00eb mburoje rreth meje; ti je lavdia ime dhe ai m\u00eb larton kok\u00ebn.\n3:4 Me z\u00ebrin tim i thirra Zotit dhe ai m'u p\u00ebrgjigj nga mali i tij i shenjt\u00eb. (Sela)\n3:5 Un\u00eb rash\u00eb e fjeta; pastaj u zgjova, sepse Zoti m\u00eb p\u00ebrkrah.\n3:6 Un\u00eb do t\u00eb kem frik\u00eb nga miz\u00ebri njer\u00ebzish q\u00eb kan\u00eb fushuar rreth e qark kund\u00ebr meje.\n3:7 \u00c7ohu, o Zot, m\u00eb shp\u00ebto, o Per\u00ebndia im; sepse ti i ke goditur t\u00ebr\u00eb armiqt\u00eb e mi n\u00eb nofull; u ke thyer dh\u00ebmb\u00ebt t\u00eb pabes\u00ebve.\n3:8 Shp\u00ebtimi i p\u00ebrket Zotit, bekimi yt qoft\u00eb mbi popullin t\u00ebnd. (Sela)\n4:1 Kur th\u00ebrras, p\u00ebrgjigjmu, o Per\u00ebndi i drejt\u00ebsis\u00eb sime; kur isha n\u00eb fatkeq\u00ebsi, ti m\u00eb ke ndihmuar; ki m\u00ebshir\u00eb p\u00ebr mua dhe plot\u00ebsoje lutjen time.\n4:2 Deri kur, o bij t\u00eb njer\u00ebzve, do t\u00eb fyhet r\u00ebnd\u00eb lavdia ime? Deri kur do t\u00eb jepeni pas kot\u00ebsis\u00eb dhe do t\u00eb shkoni pas g\u00ebnjeshtr\u00ebs? (Sela)\n4:3 Por dijeni se Zoti ka zgjedhur nj\u00eb q\u00eb \u00ebsht\u00eb i shenjt\u00eb; Zoti do t\u00eb m\u00eb plot\u00ebsoj\u00eb d\u00ebshir\u00ebn kur do t'i th\u00ebrras atij.\n4:4 Zem\u00ebrohuni dhe mos m\u00ebkatoni; n\u00eb shtratin tuaj mendohuni shum\u00eb n\u00eb zem\u00ebr tuaj dhe q\u00ebndroni n\u00eb heshtje. (Sela)\n4:5 Ofroni flijime drejt\u00ebsie dhe kini besim te Zoti.\n4:6 Shum\u00eb thon\u00eb: \"Kush do t\u00eb na tregoj\u00eb t\u00eb mir\u00ebn?\". O Zot, b\u00ebj q\u00eb t\u00eb shk\u00eblqej\u00eb drita e fytyr\u00ebs sate mbi ne.\n4:7 Ti m\u00eb ke sht\u00ebn\u00eb n\u00eb zem\u00ebr m\u00eb tep\u00ebr g\u00ebzim nga sa ndjejn\u00eb ata, kur kan\u00eb grur\u00eb dhe musht me shumic\u00eb.\n4:8 N\u00eb paqe do t\u00eb bie dhe n\u00eb paqe do t\u00eb fle, sepse ti vet\u00ebm, o Zot, m\u00eb mban n\u00eb siguri.\n5:1 V\u00ebru veshin fjal\u00ebve t\u00eb mia, o Zot; d\u00ebgjo me v\u00ebmendje ankimin tim.\n5:2 D\u00ebgjo z\u00ebrin e britm\u00ebs sime, o mbreti im dhe Per\u00ebndia im, sepse ty t\u00eb drejtoj lutjen time.\n5:3 O Zot, ti n\u00eb m\u00ebngjes d\u00ebgjon z\u00ebrin tim; n\u00eb m\u00ebngjes do ta lartoj drejt teje lutjen time dhe do t\u00eb pres,\n5:4 sepse ti nuk je nj\u00eb Per\u00ebndi q\u00eb k\u00ebnaqet n\u00eb pabesin\u00eb; te ti nuk mund t\u00eb z\u00ebr\u00eb vend e keqja.\n5:5 Ata q\u00eb l\u00ebvdojn\u00eb vetveten, nuk do t\u00eb mund t\u00eb q\u00ebndrojn\u00eb para syve t\u00eb tua; ti i urren t\u00eb gjith\u00eb ata q\u00eb kryejn\u00eb padrejt\u00ebsi.\n5:6 Ti do t\u00eb zhduk\u00ebsh gjith\u00eb ata q\u00eb thon\u00eb g\u00ebnjeshtra; Zoti urren njer\u00ebzit gjakatar\u00eb dhe mashtrues.\n5:7 Por un\u00eb, p\u00ebr shkak t\u00eb mir\u00ebsis\u00eb sate t\u00eb madhe, do t\u00eb hyj n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb t\u00ebnde dhe do t\u00eb adhuroj me frik\u00eb t\u00eb madhe, duke u drejtuar n\u00eb tempullin t\u00ebnd t\u00eb shenjt\u00eb.\n5:8 O Zot, m\u00eb udh\u00ebhiq p\u00ebr drejt\u00ebsin\u00eb t\u00ebnde, p\u00ebr shkak t\u00eb armiqve t\u00eb mi; b\u00ebje t\u00eb drejt\u00eb para meje rrug\u00ebn t\u00ebnde,\n5:9 sepse n\u00eb goj\u00ebn e tyre nuk ka asnj\u00eb drejt\u00ebsi; zemra e tyre nuk mendon gj\u00eb tjet\u00ebr ve\u00e7 shkat\u00ebrrimit; gryka e tyre \u00ebsht\u00eb nj\u00eb varr i hapur; me gjuh\u00ebn e tyre b\u00ebjn\u00eb lajka.\n5:10 D\u00ebnoji ata, o Per\u00ebndi; mos u realizofshin synimet e tyre; p\u00ebrs\u00ebri p\u00ebr t\u00eb k\u00ebqijat e shumta q\u00eb kan\u00eb kryer sepse kan\u00eb ngritur krye kund\u00ebr teje.\n5:11 Por le t\u00eb g\u00ebzohen t\u00ebr\u00eb ata q\u00eb kan\u00eb streh\u00eb te ti, le t\u00eb nxjerrin klithma g\u00ebzimi p\u00ebrjet\u00eb, sepse ti i mbron; le t\u00eb ngaz\u00ebllohen ata q\u00eb duan emrin t\u00ebnd,\n5:12 sepse ti, o Zot, do t\u00eb bekosh t\u00eb drejtin; do ta rrethosh me hirin t\u00ebnd si me mburoj\u00eb.\n6:1 O Zot, mos m\u00eb ndreq n\u00eb zem\u00ebrimin t\u00ebnd dhe mos m\u00eb d\u00ebno n\u00eb zjarrin e indinjat\u00ebs sate.\n6:2 Ki m\u00ebshir\u00eb p\u00ebr mua, o Zot; sepse jam i sfilitur nga e keqja; sh\u00ebrom\u00eb, o Zot, sepse kockat e mia po vuajn\u00eb.\n6:3 Edhe shpirti im po vuan shum\u00eb; po ti, o Zot, deri kur?\n6:4 Sillu nga un\u00eb, o Zot, \u00e7liroje shpirtin tim; shp\u00ebtom\u00eb, p\u00ebr hir t\u00eb mir\u00ebsis\u00eb sate.\n6:5 Sepse n\u00eb vdekje nuk do t\u00eb kujtoj njeri; kush do t\u00eb t\u00eb kremtoj\u00eb n\u00eb Sheol?\n6:6 Un\u00eb jam sfilitur duke psher\u00ebtir\u00eb; \u00e7do nat\u00eb e lag shtratin me vajin tim dhe b\u00ebj q\u00eb t\u00eb rrjedhin lot\u00eb mbi shtrojen time.\n6:7 Syri im lig\u00ebshtohet nga dhembja dhe plaket p\u00ebr shkak t\u00eb t\u00ebr\u00eb armiqve t\u00eb mi.\n6:8 Largohuni nga un\u00eb, ju t\u00eb gjith\u00eb shkaktar\u00eb t\u00eb padrejt\u00ebsis\u00eb, sepse Zoti ka d\u00ebgjuar z\u00ebrin e vajit tim.\n6:9 Zoti ka d\u00ebgjuar lutjen time; Zoti e ka pranuar lutjen time.\n6:10 T\u00ebr\u00eb armiqt\u00eb e mi do t\u00eb shushaten dhe do t\u00eb hutohen; do t\u00eb kthejn\u00eb krah\u00ebt dhe do t\u00eb shushaten n\u00eb \u00e7ast.\n7:1 O Zot, Per\u00ebndia im, po k\u00ebrkoj strehim te ti; shp\u00ebtom\u00eb nga t\u00ebr\u00eb ata q\u00eb m\u00eb p\u00ebrndjekin dhe \u00e7lirom\u00eb,\n7:2 q\u00eb armiku t\u00eb mos e shqyej\u00eb shpirtin tim si nj\u00eb luan, duke cop\u00ebtuar pa mundur njeri t\u00eb m\u00eb \u00e7liroj\u00eb.\n7:3 O Zot, Per\u00ebndia im, n\u00eb rast se e kam b\u00ebr\u00eb k\u00ebt\u00eb, n\u00eb qoft\u00eb se ka lig\u00ebsi n\u00eb duart e mia,\n7:4 n\u00eb rast se s\u00eb mir\u00ebs i jam p\u00ebrgjigjur me t\u00eb keqen atij q\u00eb jetonte n\u00eb paqe me mua, ose n\u00eb rast se e kam zhveshur armikun tim pa ar\u00ebsye,\n7:5 le t\u00eb m\u00eb p\u00ebrndjek\u00eb armiku dhe t\u00eb m\u00eb arrij\u00eb, le ta marr\u00eb n\u00ebp\u00ebr k\u00ebmb\u00eb jet\u00ebn time dhe ta zvarrit\u00eb n\u00eb pluhur lavdin\u00eb time. (Sela)\n7:6 \u00c7ohu, o Zot, n\u00eb zem\u00ebrimin t\u00ebnd; \u00e7ohu kund\u00ebr t\u00ebrbimit t\u00eb armiqve t\u00eb mi dhe n\u00eb favorin tim; ti ke vendosur gjykimin.\n7:7 Kuvendi i popujve do t\u00eb t\u00eb rrethoj\u00eb; kthehu mbi t\u00eb n\u00eb nj\u00eb vend t\u00eb ngritur.\n7:8 Zoti do t\u00eb gjykoj\u00eb popujt; gjykom\u00eb, o Zot, sipas drejt\u00ebsis\u00eb sime dhe ndershm\u00ebris\u00eb sime.\n7:9 Jepi fund lig\u00ebsis\u00eb s\u00eb njer\u00ebzve t\u00eb k\u00ebqij, por vendos njeriun e drejt\u00eb, sepse ti je Per\u00ebndia i drejt\u00eb, q\u00eb provon zemrat dhe mendjet.\n7:10 Mburoja ime \u00ebsht\u00eb te Per\u00ebndia, q\u00eb shp\u00ebton ata q\u00eb jan\u00eb t\u00eb drejt\u00eb nga zemra.\n7:11 Per\u00ebndia \u00ebsht\u00eb nj\u00eb gjykat\u00ebs i drejt\u00eb dhe nj\u00eb Per\u00ebndi q\u00eb zem\u00ebrohet \u00e7do dit\u00eb me keqb\u00ebr\u00ebsit.\n7:12 N\u00eb qoft\u00eb se keqb\u00ebr\u00ebsi nuk ndryshon, ai do t\u00eb mpreh\u00eb shpat\u00ebn e tij; e ka shtrir\u00eb harkun e tij dhe e ka p\u00ebrgatitur.\n7:13 Ai ka p\u00ebrgatitur kund\u00ebr tij arm\u00eb vdekjeprur\u00ebse, i mban gati shigjetat e tij t\u00eb zjarrta.\n7:14 Ja, keqb\u00ebr\u00ebsi lind padrejt\u00ebsin\u00eb; ai ka konceptuar lig\u00ebsin\u00eb dhe ka p\u00ebr t\u00eb pjell\u00eb mashtrimin.\n7:15 Ai g\u00ebrmon nj\u00eb grop\u00eb dhe e b\u00ebn t\u00eb thell\u00eb, por bie vet\u00eb n\u00eb grop\u00ebn q\u00eb ka b\u00ebr\u00eb.\n7:16 Lig\u00ebsia e tij do t\u00eb kthehet mbi kryet e vet dhe dhuna e tij do t\u00eb bjer\u00eb mbi \u00e7afk\u00ebn e kok\u00ebs.\n7:17 Un\u00eb do ta falenderoj Zotin p\u00ebr drejt\u00ebsin\u00eb e tij, dhe do t\u00eb k\u00ebndoj l\u00ebvdime n\u00eb em\u00ebr t\u00eb Zotit, Shum\u00eb t\u00eb Lartit.\n8:1 Sa i mrekulluesh\u00ebm \u00ebsht\u00eb emri yt mbi gjith\u00eb rruzullin, o Zot, Zoti yn\u00eb, q\u00eb vure madh\u00ebshtin\u00eb t\u00ebnde mbi qiejt\u00eb!\n8:2 Nga goja e t\u00eb vegj\u00eblve dhe foshnjave n\u00eb gji ke vendosur l\u00ebvdimin p\u00ebr shkak t\u00eb armiqve t\u00eb tu, p\u00ebr t'i mbyllur goj\u00ebn armikut dhe hakmarr\u00ebsit.\n8:3 Kur mendoj qiejt\u00eb e tu, q\u00eb jan\u00eb vep\u00ebr e gisht\u00ebrinjve t\u00eb tu, h\u00ebn\u00ebn dhe yjet q\u00eb ti ke vendosur,\n8:4 \u00e7far\u00eb \u00ebsht\u00eb njeriu, q\u00eb ta mbash mend, dhe biri i njeriut, q\u00eb ta vizitosh?\n8:5 Megjithat\u00eb ti e b\u00ebre pak m\u00eb t\u00eb ul\u00ebt se Per\u00ebndia, dhe e kuror\u00ebzove me lavdi dhe me nder.\n8:6 E b\u00ebre t\u00eb mbret\u00ebroj\u00eb mbi veprat e duarve t\u00eb tua dhe vure \u00e7do gj\u00eb n\u00ebn k\u00ebmb\u00ebt e tij!\n8:7 Dhent\u00eb dhe bag\u00ebtit\u00eb e tjera, madje bishat e egra,\n8:8 zogjt\u00eb e qiellit dhe peshqit e detit, t\u00ebr\u00eb ato q\u00eb kalojn\u00eb n\u00ebp\u00ebr shtigjet e detit.\n8:9 O Zot, Zoti yn\u00eb, sa i mrekulluesh\u00ebm \u00ebsht\u00eb emri yt n\u00eb t\u00eb gjith\u00eb dheun!\n9:1 Un\u00eb do t\u00eb t\u00eb kremtoj, o Zot, me gjith\u00eb zem\u00ebr, do t\u00eb tregoj t\u00ebr\u00eb mrekullit\u00eb e tua.\n9:2 Un\u00eb do t\u00eb g\u00ebzohem dhe do t\u00eb k\u00ebnaqem me ty; do t'i k\u00ebndoj l\u00ebvdime n\u00eb emrin t\u00ebnd, o Shum\u00eb i Larti.\n9:3 Sepse armiqt\u00eb e mi t\u00ebrhiqen, bien dhe vdesin para teje.\n9:4 Ti n\u00eb fakt ke p\u00ebrkrahur ndershm\u00ebrin\u00eb time dhe \u00e7\u00ebshtjen time; je ulur mbi fronin si nj\u00eb gjyqtar i drejt\u00eb.\n9:5 Ke qortuar kombet, ke shkat\u00ebrruar t\u00eb pabesin, ke fshir\u00eb emrat e tyre p\u00ebr gjithnj\u00eb.\n9:6 Armiku \u00ebsht\u00eb zhdukur, i kapur nga nj\u00eb pik\u00ebllim i p\u00ebrjetsh\u00ebm! Dhe qyteteve q\u00eb ti ke shkat\u00ebrruar i \u00ebsht\u00eb zhdukur edhe kujtimi.\n9:7 Por Zoti mbetet p\u00ebrjet\u00eb; ai ka vendosur fronin e tij p\u00ebr t\u00eb gjykuar.\n9:8 Ai do ta gjykoj\u00eb bot\u00ebn me drejt\u00ebsi, do t'i gjykoj\u00eb popujt me paan\u00ebsi.\n9:9 Zoti do t\u00eb jet\u00eb strehim i papushtuesh\u00ebm p\u00ebr t\u00eb shtypurin, nj\u00eb strehim i papushtuesh\u00ebm n\u00eb koh\u00eb ngushtice.\n9:10 Dhe ata q\u00eb e njohin emrin t\u00ebnd do t\u00eb ken\u00eb besim te ti, sepse ti, o Zot, nuk i braktis ata q\u00eb t\u00eb k\u00ebrkojn\u00eb.\n9:11 K\u00ebndojini lavde Zotit q\u00eb banon n\u00eb Sion; u njoftoni popujve veprat e tij.\n9:12 Sepse ai q\u00eb k\u00ebrkon ar\u00ebsyen e gjakut i mban m\u00ebnd ata; ai nuk e harron britm\u00ebn e t\u00eb pik\u00eblluarve.\n9:13 Ki m\u00ebshir\u00eb p\u00ebr mua, o Zot, ti q\u00eb m\u00eb ke rilartuar nga portat e vdekjes, shiko pik\u00ebllimin q\u00eb m\u00eb shkaktojn\u00eb ata q\u00eb m\u00eb urrejn\u00eb,\n9:14 me q\u00ebllim q\u00eb un\u00eb t\u00eb kem mund\u00ebsi t\u00eb tregoj t\u00eb gjitha lavdet e tua dhe n\u00eb portat e bij\u00ebs s\u00eb Sionit t\u00eb mund t\u00eb kremtoj p\u00ebr \u00e7lirimin t\u00ebnd.\n9:15 Kombet jan\u00eb zhytur n\u00eb grop\u00ebn q\u00eb kishin hapur; k\u00ebmba e tyre \u00ebsht\u00eb kapur n\u00eb rrjet\u00ebn q\u00eb kishin fshehur.\n9:16 Zoti u b\u00eb i njohur me an\u00eb t\u00eb gjykimit q\u00eb ka dh\u00ebn\u00eb; i pabesi u kap n\u00eb lakun e vepr\u00ebs s\u00eb duarve t\u00eb tij. (Interlud. Sela)\n9:17 T\u00eb pabes\u00ebt do t\u00eb zbresin n\u00eb Sheol; po, t\u00eb gjitha kombet q\u00eb harrojn\u00eb Per\u00ebndin\u00eb.\n9:18 Sepse nevojtari nuk do t\u00eb harrohet p\u00ebrjet\u00eb; shpresa e t\u00eb shtypurve nuk do t\u00eb zhduket p\u00ebrjet\u00eb.\n9:19 \u00c7ohu, o Zot, mos lejo q\u00eb vdekatari t\u00eb ket\u00eb ep\u00ebrsi; kombet t\u00eb gjykohen para teje.\n9:20 O Zot, kallu frik\u00ebn; b\u00ebj q\u00eb kombet t\u00eb pranojn\u00eb se jan\u00eb vet\u00ebm vdekatar\u00eb. (Sela)\n10:1 O Zot, pse q\u00ebndron larg? Pse fshihesh n\u00eb koh\u00eb fatkeq\u00ebsish?\n10:2 I pabesi me kryelart\u00ebsin\u00eb e tij ndjek me dhun\u00eb t\u00eb mjerin; ata do t\u00eb kapen nga vet\u00eb kurthet q\u00eb ata kan\u00eb kurdisur,\n10:3 sepse i pabesi mburret me d\u00ebshirat e shpirtit t\u00eb tij, bekon grabitqarin dhe p\u00ebrbuz Zotin.\n10:4 I pabesi, me arroganc\u00ebn e fytyr\u00ebs s\u00eb tij, nuk e k\u00ebrkon Zotin; t\u00ebr\u00eb mendimet e tij jan\u00eb: \"Per\u00ebndia nuk ekziston\".\n10:5 Rrug\u00ebt e tij lul\u00ebzojn\u00eb n\u00eb \u00e7do koh\u00eb; gjykimet e tua p\u00ebr t\u00eb jan\u00eb shum\u00eb t\u00eb larta, larg kuptimit t\u00eb tyre nga ana e tij; ai p\u00ebrqesh gjith\u00eb armiqt\u00eb e tij.\n10:6 Ai thot\u00eb n\u00eb zem\u00ebr t\u00eb tij: \"Mua askush nuk m\u00eb tund dot kurr\u00eb; nuk do t\u00eb m\u00eb ndodh\u00eb kurr\u00eb ndonj\u00eb e keqe\".\n10:7 Goja e tij \u00ebsht\u00eb plot mallkime, hile dhe mashtrime; n\u00ebn gjuh\u00ebn e tij ka lig\u00ebsi dhe paudh\u00ebsi.\n10:8 Ai rri n\u00eb prit\u00eb n\u00eb fshatra, vret t\u00eb pafajshmin n\u00eb vende t\u00eb fshehta; syt\u00eb e tij p\u00ebrgjojn\u00eb fatkeqin.\n10:9 Ai rri n\u00eb prit\u00eb n\u00eb vende t\u00eb fshehta si luani n\u00eb strofk\u00ebn e tij; rri n\u00eb prit\u00eb p\u00ebr t\u00eb kapur t\u00eb mjerin; ai e rr\u00ebmben t\u00eb mjerin duke e t\u00ebrhequr n\u00eb rrjet\u00ebn e tij.\n10:10 Ai rri i strukur dhe i mbledhur, dhe fatzinjt\u00eb mposhten para forc\u00ebs s\u00eb tij.\n10:11 Ai thot\u00eb n\u00eb zem\u00ebr t\u00eb tij: \"Per\u00ebndia harron, fsheh fytyr\u00ebn e tij, nuk do ta shoh\u00eb kurr\u00eb\".\n10:12 \u00c7ohu, o Zot; o Per\u00ebndi, ngre dor\u00ebn t\u00ebnde; mos i harro t\u00eb mjer\u00ebt.\n10:13 Pse i pabesi p\u00ebr\u00e7mon Per\u00ebndin\u00eb? Ai thot\u00eb n\u00eb zem\u00ebr t\u00eb tij: \"Ti nuk do t'i k\u00ebrkosh llogari\".\n10:14 Por ti e ke par\u00eb, sepse ti v\u00ebren me kujdes lig\u00ebsin\u00eb dhe pik\u00ebllimin, p\u00ebr ta lar\u00eb m\u00eb pas me dor\u00ebn t\u00ebnde; fatkeqi i ka shpresat te ti; ti je ai q\u00eb ndihmon jetimin.\n10:15 Thyeja krahun t\u00eb pabesit dhe t\u00eb ligut; n\u00eb rast se ti do t\u00eb k\u00ebrkosh lig\u00ebsin\u00eb e tij, nuk do ta gjesh m\u00eb.\n10:16 Zoti \u00ebsht\u00eb mbret p\u00ebrjet\u00eb; kombet jan\u00eb zhdukur nga toka e tij.\n10:17 O Zot, ti d\u00ebgjon d\u00ebshir\u00ebn e njer\u00ebzve t\u00eb p\u00ebrulur; ti e fort\u00ebson zemr\u00ebn e tyre, vesh\u00ebt e tu jan\u00eb t\u00eb v\u00ebmendsh\u00ebm,\n10:18 p\u00ebr t'i dh\u00ebn\u00eb t\u00eb drejt\u00eb jetimit dhe t\u00eb pik\u00eblluarit, me q\u00ebllim q\u00eb njeriu i krijuar nga dheu t\u00eb mos kall\u00eb m\u00eb tmerr.\n11:1 Un\u00eb gjej streh\u00eb te Zoti; si mund t'i thoni shpirtit tim: \"Ik n\u00eb malin t\u00ebnd, si nj\u00eb zog i vog\u00ebl\"?\n11:2 Sepse ja, t\u00eb pabes\u00ebt nderin harkun e tyre, rregullojn\u00eb shigjetat mbi kordh\u00ebz, p\u00ebr t'i gjuajtur n\u00eb err\u00ebsir\u00eb kund\u00ebr atyre q\u00eb kan\u00eb t\u00eb drejt\u00eb nga zemra.\n11:3 Kur themelet jan\u00eb shkat\u00ebrruar, \u00e7far\u00eb mund t\u00eb b\u00ebj\u00eb i drejti?\n11:4 Zoti \u00ebsht\u00eb n\u00eb tempullin e tij t\u00eb shenjt\u00eb; Zoti ka fronin e tij n\u00eb qiejt\u00eb; syt\u00eb e tij shohin, qepallat e tij v\u00ebzhgojn\u00eb bijt\u00eb e njer\u00ebzve,\n11:5 Zoti v\u00eb n\u00eb prov\u00eb t\u00eb drejtin, por shpirti i tij urren t\u00eb pabesin dhe at\u00eb q\u00eb do dhun\u00ebn.\n11:6 Ai do t\u00eb b\u00ebj\u00eb q\u00eb t\u00eb bien mbi t\u00eb pabes\u00ebt leqe, zjarr, squfur dhe er\u00ebra zhurit\u00ebse; kjo do t\u00eb jet\u00eb pjesa nga kupa e tyre.\n11:7 Sepse Zoti \u00ebsht\u00eb i drejt\u00eb; ai e do drejt\u00ebsin\u00eb; njer\u00ebzit e drejt\u00eb do t\u00eb sodisin fytyr\u00ebn e tij.\n12:1 Na shp\u00ebto, o Zot, sepse njer\u00ebz t\u00eb devotsh\u00ebm ka m\u00eb pak, dhe ata q\u00eb thon\u00eb t\u00eb v\u00ebrtet\u00ebn jan\u00eb zhdukur n\u00eb mes t\u00eb bijve t\u00eb njer\u00ebzve.\n12:2 Secili g\u00ebnjen t\u00eb af\u00ebrmin e tij dhe flet me buz\u00eb lajkatare dhe me zem\u00ebr t\u00eb zhdyzuar.\n12:3 Zoti i preft\u00eb t\u00eb gjitha buz\u00ebt lajkatare dhe gjuh\u00ebn q\u00eb flet me krenari,\n12:4 t\u00eb atyre q\u00eb thon\u00eb: \"Me gjuh\u00ebn ton\u00eb do t\u00eb sundojm\u00eb; buz\u00ebt tona na p\u00ebrkasin neve; kush \u00ebsht\u00eb zot mbi ne?\".\n12:5 \"P\u00ebr shkak t\u00eb shtypjes s\u00eb t\u00eb mjer\u00ebve dhe t\u00eb britm\u00ebs s\u00eb nevojtar\u00ebve, tani do t\u00eb \u00e7ohem\", thot\u00eb Zoti, \"dhe do t'i shp\u00ebtoj nga ata q\u00eb u z\u00ebn\u00eb pusi\".\n12:6 Fjal\u00ebt e Zotit jan\u00eb fjal\u00eb t\u00eb pastra, si argjend i rafinuar n\u00eb nj\u00eb furr\u00eb prej dheu, i pastruar shtat\u00eb her\u00eb.\n12:7 Ti, o Zot, do t'i mbrosh dhe do t'i ruash, duke filluar nga ky brez p\u00ebrjet\u00eb.\n12:8 T\u00eb pabes\u00ebt sillen pa u nd\u00ebshkuar kudo, kur midis bijve t\u00eb njer\u00ebzve lavd\u00ebrohet e keqja.\n13:1 Deri kur do t\u00eb m\u00eb harrosh, o Zot? Vall\u00eb k\u00ebshtu do t\u00eb jet\u00eb p\u00ebrjet\u00eb? Deri kur do t\u00eb m\u00eb fsheh\u00ebsh fytyr\u00ebn t\u00ebnde?\n13:2 Deri kur do t\u00eb marr vendime n\u00eb shpirtin tim dhe do t\u00eb kem pik\u00ebllim n\u00eb zemr\u00ebn time t\u00ebr\u00eb dit\u00ebn? Deri kur do t\u00eb ngrihet armiku im mbi mua?\n13:3 Shiko me v\u00ebmendje dhe p\u00ebrgjigjmu, o Zot, Per\u00ebndia im, ndri\u00e7o syt\u00eb e mi, q\u00eb t\u00eb mos m\u00eb z\u00ebr\u00eb gjumi n\u00eb gjumin e vdekjes,\n13:4 dhe armiku im t\u00eb mos thot\u00eb: \"E munda\", dhe armiqt\u00eb e mi t\u00eb mos g\u00ebzohen kur un\u00eb l\u00ebkundem.\n13:5 Por un\u00eb kam besim n\u00eb mir\u00ebsin\u00eb t\u00ebnde dhe zemra ime do t\u00eb ngaz\u00eblloj\u00eb n\u00eb \u00e7lirimin t\u00ebnd;\n13:6 un\u00eb do t'i k\u00ebndoj Zotit, sepse ai m\u00eb ka trajtuar me shum\u00eb shpirtmadh\u00ebsi.\n14:1 I pamendi ka th\u00ebn\u00eb n\u00eb zem\u00ebr t\u00eb tij: \"Nuk ka Per\u00ebndi\". Jan\u00eb t\u00eb korruptuar, b\u00ebjn\u00eb gj\u00ebra t\u00eb neveritshme; nuk ka asnj\u00eb q\u00eb t\u00eb b\u00ebj\u00eb t\u00eb mir\u00ebn.\n14:2 Zoti shikon nga qielli bijt\u00eb e njer\u00ebzve p\u00ebr t\u00eb par\u00eb n\u00eb se ndonjeri prej tyre ka arsye dhe k\u00ebrkon Per\u00ebndin\u00eb.\n14:3 T\u00eb gjith\u00eb kan\u00eb devijuar, jan\u00eb korruptuar; asnjeri nuk b\u00ebn t\u00eb mir\u00ebn, as edhe nj\u00eb.\n14:4 Nuk kan\u00eb fare arsye t\u00eb gjith\u00eb ata q\u00eb kryejn\u00eb paudh\u00ebsi, q\u00eb han\u00eb popullin tim si t\u00eb hanin buk\u00eb dhe nuk k\u00ebrkojn\u00eb ndihm\u00ebn e Zotit?\n14:5 Atje do t'i z\u00ebr\u00eb nj\u00eb frik\u00eb e madhe, sepse Per\u00ebndia \u00ebsht\u00eb me njer\u00ebzit e drejt\u00eb.\n14:6 Ju k\u00ebrkoni t\u00eb prishni planet e t\u00eb mjerit, sepse Zoti \u00ebsht\u00eb streha e tij.\n14:7 Oh! Le t\u00eb vij\u00eb, pra, nga Sioni shp\u00ebtimi i Izraelit! Kur Zoti do ta kthej\u00eb popullin e tij nga rob\u00ebria, Jakobi do t\u00eb ngaz\u00eblloj\u00eb, Izraeli do t\u00eb g\u00ebzohet.\n15:1 O Zot, kush do t\u00eb banoj\u00eb n\u00eb \u00e7adr\u00ebn t\u00ebnde? Kush do t\u00eb banoj\u00eb n\u00eb malin t\u00ebnd t\u00eb shenjt\u00eb?\n15:2 Ai q\u00eb ec\u00ebn me ndershm\u00ebri dhe b\u00ebn at\u00eb q\u00eb \u00ebsht\u00eb e drejt\u00eb dhe thot\u00eb t\u00eb v\u00ebrtet\u00ebn q\u00eb ka n\u00eb zem\u00ebr,\n15:3 q\u00eb nuk shan me gjuh\u00ebn e tij, nuk i b\u00ebn asnj\u00eb t\u00eb keqe shokut t\u00eb tij, dhe nuk shpif t\u00eb af\u00ebrmin e tij.\n15:4 N\u00eb syt\u00eb e tij p\u00ebr\u00e7mohet njeriu pa vler\u00eb, por ai nd\u00ebrton ata q\u00eb kan\u00eb frik\u00eb nga Zoti; edhe sikur t\u00eb jet\u00eb betuar n\u00eb d\u00ebm t\u00eb tij, ai nuk t\u00ebrhiqet;\n15:5 nuk i jep parat\u00eb e tij me kamat\u00eb dhe nuk pranon dhurata kund\u00ebr t\u00eb pafajshmit. Ai q\u00eb b\u00ebn k\u00ebto gj\u00ebra nuk do t\u00eb hiqet kurr\u00eb.\n16:1 M\u00eb mbro, o Per\u00ebndi, sepse un\u00eb po k\u00ebrkoj streh\u00eb te ti.\n16:2 I thash\u00eb Zotit: \"Ti je Zoti im; nuk kam asnj\u00eb t\u00eb mir\u00eb ve\u00e7 teje\".\n16:3 Gjith\u00eb dashuria ime \u00ebsht\u00eb vendosur te njer\u00ebzit e shenjt\u00eb dhe t\u00eb nderuar q\u00eb jan\u00eb mbi tok\u00eb.\n16:4 Dhembjet e atyre q\u00eb turren pas per\u00ebndive t\u00eb tjera do t\u00eb shum\u00ebzohen; un\u00eb nuk do t'i derdh libacionet e tyre t\u00eb gjakut dhe nuk do t\u00eb shqiptoj me buz\u00ebt e mia emrat e tyre.\n16:5 Zoti \u00ebsht\u00eb pjesa ime nga trash\u00ebgimia dhe kupa ime; ti, o Zot, ruaje fort at\u00eb q\u00eb m\u00eb ka r\u00ebn\u00eb n\u00eb short.\n16:6 Mua fati m\u00eb ka r\u00ebn\u00eb n\u00eb vende t\u00eb k\u00ebndshme; po, nj\u00eb trash\u00ebgimi e bukur m\u00eb ka r\u00ebn\u00eb.\n16:7 Un\u00eb do t\u00eb bekoj Zotin q\u00eb m\u00eb k\u00ebshillon; zemra ime m\u00eb m\u00ebson edhe nat\u00ebn.\n16:8 Un\u00eb e kam v\u00ebn\u00eb vazhdimisht Zotin p\u00ebrpara syve t\u00eb mi; duke qen\u00eb se ai rri n\u00eb t\u00eb djatht\u00ebn time, un\u00eb nuk do t\u00eb hiqem kurr\u00eb nga vendi.\n16:9 Prandaj zemra ime g\u00ebzohet dhe shpirti im ngaz\u00ebllon p\u00ebr lavdin\u00eb e trash\u00ebgimis\u00eb sime; edhe mishi im do t\u00eb q\u00ebndroj\u00eb t\u00ebr\u00eb besim dhe n\u00eb siguri,\n16:10 sepse ti nuk do ta l\u00ebsh shpirtin tim n\u00eb Sheol dhe nuk do t\u00eb lejosh q\u00eb i Shenjti yt t\u00eb shoh\u00eb korruptimin.\n16:11 Ti do t\u00eb m\u00eb tregosh shtegun e jet\u00ebs; ka shum\u00eb g\u00ebzim n\u00eb pranin\u00eb t\u00ebnde; n\u00eb t\u00eb djatht\u00ebn t\u00ebnde ka k\u00ebnaq\u00ebsi n\u00eb p\u00ebrjet\u00ebsi.\n17:1 O Zot, d\u00ebgjo nj\u00eb \u00e7\u00ebshtje t\u00eb drejt\u00eb, d\u00ebgjo me v\u00ebmendej britm\u00ebn time, d\u00ebgjo lutjen time, q\u00eb nuk vjen nga buz\u00eb mashtruese.\n17:2 Ardht\u00eb mbrojtja ime nga prania jote; syt\u00eb e tu pafshin at\u00eb q\u00eb \u00ebsht\u00eb e drejt\u00eb.\n17:3 Ti e ke hetuar zemr\u00ebn time, e ke vizituar nat\u00ebn; m\u00eb ke v\u00ebn\u00eb n\u00eb prov\u00eb dhe nuk ke gjetur asgj\u00eb; kam vendosur t\u00eb mos m\u00ebkatoj me goj\u00ebn time.\n17:4 P\u00ebrsa u p\u00ebrket veprave t\u00eb njer\u00ebzve, p\u00ebr fjal\u00ebn e buz\u00ebve t\u00eb tua, jam ruajtur nga rrug\u00ebt e njer\u00ebzve t\u00eb furish\u00ebm.\n17:5 Hapat e mia kan\u00eb q\u00ebndruar t\u00eb sigurt n\u00eb shtigjet e tua dhe k\u00ebmb\u00ebt e mia nuk jan\u00eb l\u00ebkundur.\n17:6 Un\u00eb t\u00eb drejtohem ty, o Per\u00ebndi, sepse ti m'i plot\u00ebson, zgjat vesh\u00ebt e tu ndaj meje, d\u00ebgjo fjal\u00ebt e mia.\n17:7 Tregom\u00eb mir\u00ebsin\u00eb t\u00ebnde t\u00eb mrekullueshme, ti, q\u00eb me t\u00eb djatht\u00ebn t\u00ebnde i shp\u00ebton nga kund\u00ebrshtar\u00ebt e tyre ata q\u00eb gjejn\u00eb streh\u00eb pran\u00eb teje.\n17:8 M\u00eb ruaj si beben e syrit; m\u00eb mbulo, n\u00ebn hijen e krah\u00ebve t\u00eb tu,\n17:9 nga t\u00eb pabes\u00ebt q\u00eb m\u00eb shtypin dhe nga armiqt\u00eb p\u00ebr vdekje q\u00eb m\u00eb rrethojn\u00eb.\n17:10 Zemrat e tyre jan\u00eb fort\u00ebsuar, goja e tyre flet me arroganc\u00eb.\n17:11 Tani n\u00eb kan\u00eb rrethuar, ndjekin hapat tona; na ngulin syt\u00eb e tyre p\u00ebr t\u00eb na rr\u00ebzuar.\n17:12 Armiku im i p\u00ebrngjan nj\u00eb luani q\u00eb digjet nga d\u00ebshira q\u00eb t\u00eb shqyej\u00eb, dhe t\u00eb nj\u00eb luani t\u00eb vog\u00ebl q\u00eb rri n\u00eb prit\u00eb n\u00eb v\u00ebnde t\u00eb fshehta.\n17:13 \u00c7ohu, o Zot, p\u00ebrballoje, rr\u00ebzoje; \u00e7liro shpirtin tim nga i pabesi me shpat\u00ebn t\u00ebnde.\n17:14 O Zot, m\u00eb \u00e7liro me dor\u00ebn t\u00ebnde nga njer\u00ebzit, nga njer\u00ebzit e k\u00ebsaj bote q\u00eb b\u00ebn pjes\u00eb n\u00eb k\u00ebt\u00eb jet\u00eb, dhe barkun e t\u00eb cil\u00ebve ti e mbush me thesaret e tua t\u00eb fshehta; bijt\u00eb e tyre ngopen dhe u l\u00ebn\u00eb f\u00ebmij\u00ebve t\u00eb tyre ato q\u00eb mbetet nga pasurit\u00eb e tyre.\n17:15 Sa p\u00ebr mua, p\u00ebr hir t\u00eb drejt\u00ebsis\u00eb do t\u00eb shoh fytyr\u00ebn t\u00ebnde; do t\u00eb ngopem nga prania jote kur t\u00eb zgjohem.\n18:1 \"T\u00eb dua, o Zot, forca ime.\n18:2 Zoti \u00ebsht\u00eb k\u00ebshtjella ime, fortesa ime dhe \u00e7liruesi im, Per\u00ebndia im, shk\u00ebmbi im ku gjej streh\u00eb, mburoja ime, fuqia e shp\u00ebtimit tim, streha ime e i lart\u00eb.\n18:3 Un\u00eb i k\u00ebrkoj ndihm\u00eb Zotit, q\u00eb \u00ebsht\u00eb i denj\u00eb p\u00ebr t'u l\u00ebvduar, dhe k\u00ebshtu shp\u00ebtoj nga armiqt\u00eb e mi.\n18:4 Dhembje vdekjeje m\u00eb kishin pushtuar dhe p\u00ebrrenj njer\u00ebzish t\u00eb kobsh\u00ebm m\u00eb kishin tmerruar.\n18:5 Ankthet e Sheolit m\u00eb kishin rrethuar dhe leqet e vdekjes m\u00eb rrinin p\u00ebrpara.\n18:6 N\u00eb ankthin tim k\u00ebrkova Zotin dhe i klitha Per\u00ebndis\u00eb tim; ai e d\u00ebgjoi z\u00ebrin tim nga tempulli i tij dhe z\u00ebri im arriti para tij, n\u00eb vesh\u00ebt e tij.\n18:7 At\u00ebher\u00eb dheu u trondit dhe u drodh; edhe themelet e maleve luajt\u00ebn dhe ran\u00eb, sepse ai ishte zem\u00ebruar shum\u00eb.\n18:8 Nj\u00eb tym i dilte nga flegrat e tij dhe nj\u00eb zjarr shkat\u00ebrrimtar dilte nga goja e tij; nga ai shp\u00ebrthenin th\u00ebngjij.\n18:9 Ai i uli qiejt\u00eb dhe zbriti me nj\u00eb mjegull t\u00eb dendur posht\u00eb k\u00ebmb\u00ebve t\u00eb tij;\n18:10 i kishte hipur nj\u00eb kerubini dhe fluturonte; fluturonte shpejt mbi krah\u00ebt e er\u00ebs.\n18:11 Me terrin ai kishte b\u00ebr\u00eb velin e tij dhe si shatorre rreth vetes kishte v\u00ebn\u00eb err\u00ebsir\u00ebn e uj\u00ebrave dhe ret\u00eb e dendura t\u00eb qiellit.\n18:12 Nga shk\u00eblqimi q\u00eb e paraprinte dilnin re t\u00eb dendura, br\u00ebsher dhe th\u00ebngjij.\n18:13 Zoti gj\u00ebmoi n\u00eb qiejt\u00eb dhe Shum\u00eb i Larti b\u00ebri q\u00eb t\u00eb d\u00ebgjohet z\u00ebri i tij me bresh\u00ebr dhe me th\u00ebngjij.\n18:14 Hodhi shigjetat e tij dhe i shp\u00ebrndau armiqt\u00eb; l\u00ebshoi nj\u00eb num\u00ebr t\u00eb madh rrufesh dhe i b\u00ebri t\u00eb ikin me vrap.\n18:15 N\u00eb qortimin t\u00ebnd, o Zot, n\u00eb shfryrjen e er\u00ebs nga flegrat e tua, shtret\u00ebrit e lumenjve u duk\u00ebn dhe themelet e bot\u00ebs u zbuluan.\n18:16 Ai nga lart shtriu dor\u00ebn, m\u00eb mori dhe m\u00eb nxori jasht\u00eb uj\u00ebrave t\u00eb shumta.\n18:17 M\u00eb \u00e7liroi nga armiku im i fuqish\u00ebm dhe nga ata q\u00eb m\u00eb urrenin, sepse ishin m\u00eb t\u00eb fort\u00eb se un\u00eb.\n18:18 Ata u v\u00ebrsul\u00ebn kund\u00ebr meje dit\u00ebn e fatkeq\u00ebsis\u00eb sime, por Zoti mbajti an\u00ebn time,\n18:19 dhe m\u00eb nxori jasht\u00eb, larg; m\u00eb \u00e7liroi sepse m\u00eb do.\n18:20 Zoti m\u00eb ka shp\u00ebrblyer sipas drejt\u00ebsis\u00eb sime dhe m\u00eb ka dh\u00ebn\u00eb sipas past\u00ebrtis\u00eb s\u00eb duarve t\u00eb mia,\n18:21 sepse kam ndjekur rrug\u00ebt e Zotit dhe nuk jam larguar pabesisht nga Per\u00ebndia im,\n18:22 sepse kam mbajtur para meje t\u00ebr\u00eb ligjet e tij dhe nuk u jam shmangur statuteve t\u00eb tij.\n18:23 Kam qen\u00eb i ndersh\u00ebm me t\u00eb dhe i jam ruajtur paudh\u00ebsis\u00eb.\n18:24 Sepse Zoti m\u00eb ka dh\u00ebn\u00eb sipas drejt\u00ebsis\u00eb sime, sipas past\u00ebrtis\u00eb s\u00eb duarve t\u00eb mia p\u00ebrpara syve t\u00eb tij.\n18:25 Ti tregohesh i dhimbsh\u00ebm ndaj njeriut besimtar dhe i drejt\u00eb me njeriun e drejt\u00eb.\n18:26 Ti tregohesh i past\u00ebr me at\u00eb q\u00eb \u00ebsht\u00eb i past\u00ebr dhe i dinak me t\u00eb ligun,\n18:27 sepse ti je ai q\u00eb shp\u00ebton njer\u00ebzit e pik\u00eblluar dhe ul syt\u00eb q\u00eb jan\u00eb krenar\u00eb;\n18:28 ti je n\u00eb fakt je ai q\u00eb b\u00ebn t\u00eb shk\u00eblqej\u00eb llamb\u00ebn time; o Zot, Per\u00ebndia im, ti ndri\u00e7on err\u00ebsir\u00ebn time,\n18:29 sepse me ty mund t\u00eb sulmoj nj\u00eb aradhe dhe me Per\u00ebndin\u00eb tim mund t\u00eb k\u00ebrcej mbi nj\u00eb mur.\n18:30 Rruga e Per\u00ebndis\u00eb \u00ebsht\u00eb e p\u00ebrsosur; fjala e Zotit \u00ebsht\u00eb pastruar me an\u00eb t\u00eb zjarrit; ai \u00ebsht\u00eb mburoja e t\u00eb gjith\u00eb atyre q\u00eb gjejn\u00eb streh\u00eb tek ai.\n18:31 N\u00eb fakt kush \u00ebsht\u00eb Per\u00ebndi p\u00ebrve\u00e7 Zotit? Kush \u00ebsht\u00eb k\u00ebshtjell\u00eb p\u00ebrve\u00e7 Per\u00ebndis\u00eb tim?\n18:32 Per\u00ebndia \u00ebsht\u00eb ai q\u00eb m\u00eb rrethon me forc\u00eb dhe q\u00eb e b\u00ebn jet\u00ebn time t\u00eb p\u00ebrsosur.\n18:33 Ai i b\u00ebn k\u00ebmb\u00ebt e mia t\u00eb ngjashme me ato t\u00eb sutave dhe m\u00eb b\u00ebn t\u00eb fort\u00eb n\u00eb vendet e mia t\u00eb larta;\n18:34 ai i m\u00ebson duart e mia p\u00ebr betej\u00eb, dhe me krah\u00ebt e mi mund t\u00eb nder\u00eb nj\u00eb hark prej bakri.\n18:35 Ti m\u00eb ke dh\u00ebn\u00eb gjithashtu mburoj\u00ebn e shp\u00ebtimit t\u00ebnd; dora jote e djatht\u00eb m\u00eb ka mbajtur dhe mir\u00ebsia jote m\u00eb ka b\u00ebr\u00eb t\u00eb madh.\n18:36 Ti ke zgjeruar hapat e mi n\u00ebn veten time dhe k\u00ebmb\u00ebt e mia nuk jan\u00eb penguar.\n18:37 I kam ndjekur armiqt\u00eb e mi dhe i kam arritur, nuk jam kthyer prapa para se t'i shkat\u00ebrroj.\n18:38 I kam goditur vazhdimisht dhe ata nuk kan\u00eb mundur t\u00eb ngrihen p\u00ebrs\u00ebri; ata kan\u00eb r\u00ebn\u00eb n\u00ebn k\u00ebmb\u00ebt e mia.\n18:39 Ti m\u00eb ke dh\u00ebn\u00eb forc\u00eb p\u00ebr betej\u00ebn dhe ke b\u00ebr\u00eb t\u00eb p\u00ebrulen ata q\u00eb ngriheshin kund\u00ebr meje;\n18:40 ti ke b\u00ebr\u00eb t\u00eb kthejn\u00eb kurrizin armiqt\u00eb e mi, dhe un\u00eb kam shkat\u00ebrruar ata q\u00eb m\u00eb urrenin.\n18:41 Ata klith\u00ebn, por nuk pati njeri q\u00eb t'i shp\u00ebtonte; ata i klith\u00ebn Zotit, por ai nuk u dha p\u00ebrgjigje.\n18:42 I kam shkelur deri sa i b\u00ebra si pluhuri para er\u00ebs; i kam fshir\u00eb si balta e rrug\u00ebve.\n18:43 Ti m\u00eb ke \u00e7liruar nga grindjet e popullit; ti m\u00eb ke b\u00ebr\u00eb udh\u00ebheq\u00ebs t\u00eb kombeve; nj\u00eb popull q\u00eb nuk e njihja m\u00eb ka sh\u00ebrbyer.\n18:44 Me t\u00eb d\u00ebgjuar emrin tim, ata m\u00eb d\u00ebgjuan dhe m'u bind\u00ebn; t\u00eb huajt m'u n\u00ebnshtruan.\n18:45 T\u00eb huajt u lig\u00ebshtuan dhe dol\u00ebn duke u dridhur nga fortesat e tyre.\n18:46 Rroft\u00eb Zoti, qoft\u00eb e bekuar K\u00ebshtjella ime dhe l\u00ebvduar qoft\u00eb Per\u00ebndia i shp\u00ebtimit tim!\n18:47 Ai \u00ebsht\u00eb Per\u00ebndia q\u00eb hakmerret p\u00ebr mua dhe q\u00eb m\u00eb n\u00ebnshtron popujt;\n18:48 ai m\u00eb \u00e7liron nga armiqt\u00eb e mi. Ti m\u00eb larton mbi ata q\u00eb ngrihen kund\u00ebr meje dhe m\u00eb \u00e7liron nga njeriu q\u00eb p\u00ebrdor dhun\u00ebn.\n18:49 Prandaj, o Zot, un\u00eb do ta kremtoj midis kombeve emrin t\u00ebnd me k\u00ebng\u00eb.\n18:50 \u00c7lirime t\u00eb m\u00ebdha ai i jep mbretit t\u00eb tij dhe tregohet dashamir\u00ebs me Davidin, t\u00eb vajosurin e tij, dhe me fisin e tij p\u00ebrjet\u00eb\".\n19:1 Qiejt\u00eb tregojn\u00eb lavdin\u00eb e Per\u00ebndis\u00eb dhe kupa qiellore shpall vepr\u00ebn e duarve t\u00eb tij.\n19:2 Nj\u00eb dit\u00eb i flet dit\u00ebs tjet\u00ebr dhe nj\u00eb nat\u00eb ia tregon tjetr\u00ebs.\n19:3 Nuk kan\u00eb goj\u00eb, as fjal\u00eb; z\u00ebri i tyre nuk d\u00ebgjohet;\n19:4 por harmonia e tyre p\u00ebrhapet mbi gjith\u00eb dheun dhe mesazhi i tyre arrin deri n\u00eb skajin e bot\u00ebs; n\u00eb qiejt\u00eb Per\u00ebndia ka v\u00ebn\u00eb nj\u00eb \u00e7ad\u00ebr p\u00ebr diellin;\n19:5 dhe ai \u00ebsht\u00eb si nj\u00eb dh\u00ebnd\u00ebr q\u00eb del nga dhoma e tij e martes\u00ebs; ngaz\u00ebllon si nj\u00eb trim q\u00eb p\u00ebrshkon rrug\u00ebn e tij.\n19:6 Ai del nga nj\u00eb skaj i qiejve dhe rrotullimi e tij arrin deri n\u00eb skajin tjet\u00ebr; asgj\u00eb nuk mund t'i fshihet nxeht\u00ebsis\u00eb s\u00eb tij.\n19:7 Ligji i Zotit \u00ebsht\u00eb i p\u00ebrsosur, ai e p\u00ebrt\u00ebrin shpirtin; d\u00ebshmia e Zotit \u00ebsht\u00eb e v\u00ebrtet\u00eb dhe e b\u00ebn t\u00eb ditur njeriun e thjesht\u00eb.\n19:8 Porosit\u00eb e Zotit jan\u00eb t\u00eb drejta dhe e g\u00ebzojn\u00eb zemr\u00ebn; urdh\u00ebrimet e Zotit jan\u00eb te pastra dhe ndri\u00e7ojn\u00eb syt\u00eb.\n19:9 Frika e Zotit \u00ebsht\u00eb e past\u00ebr, mbetet p\u00ebrjet\u00eb; gjykimet e Zotit jan\u00eb t\u00eb v\u00ebrteta, t\u00eb gjitha jan\u00eb t\u00eb drejta;\n19:10 jan\u00eb m\u00eb t\u00eb d\u00ebshirueshme se ari, po, m\u00eb tep\u00ebr se shum\u00eb ari i kulluar; jan\u00eb m\u00eb t\u00eb \u00ebmbla se mjalti, nga ai q\u00eb del nga hojet.\n19:11 Edhe sh\u00ebrb\u00ebtori yt m\u00ebson prej tyre; ke nj\u00eb shp\u00ebrblim t\u00eb madh duke i par\u00eb.\n19:12 Kush i njeh gabimet e tij? Pastrom\u00eb nga ato q\u00eb nuk i shoh.\n19:13 P\u00ebrve\u00e7 k\u00ebsaj ruaje sh\u00ebrb\u00ebtorin t\u00ebnd nga m\u00ebkatet e vullnetit, dhe b\u00ebj q\u00eb ato t\u00eb mos m\u00eb sundojn\u00eb mua; at\u00ebher\u00eb un\u00eb do t\u00eb jem i ndersh\u00ebm dhe i past\u00ebr nga shkelje t\u00eb m\u00ebdha.\n19:14 U miratofshin para teje fjal\u00ebt e goj\u00ebs sime dhe p\u00ebrsiatjet e zemr\u00ebs sime, o Zot, k\u00ebshtjella ime dhe shp\u00ebtimtari im.\n20:1 Zoti t\u00eb dh\u00ebnte p\u00ebrgjigje dit\u00ebn e fatkeq\u00ebsis\u00eb; emri i Per\u00ebndis\u00eb t\u00eb Jakobit t\u00eb mbroft\u00eb me siguri lart.\n20:2 T\u00eb d\u00ebrgoft\u00eb ndihm\u00eb nga shenjt\u00ebrorja dhe t\u00eb dh\u00ebnt\u00eb p\u00ebrkrahje nga Sioni;\n20:3 Mos i harroft\u00eb t\u00eb gjitha ofertat e tua dhe pranoft\u00eb olokaustin t\u00ebnd. (Sela)\n20:4 T\u00eb dh\u00ebnt\u00eb at\u00eb q\u00eb zemra jote d\u00ebsh\u00ebron dhe plot\u00ebsoft\u00eb t\u00eb gjitha planet e tua.\n20:5 Ne do t\u00eb k\u00ebndojm\u00eb t\u00ebr\u00eb gaz n\u00eb \u00e7lirimin t\u00ebnd dhe do t\u00eb lartojm\u00eb flamuret tona n\u00eb em\u00ebr t\u00eb Per\u00ebndis\u00eb ton\u00eb. Zoti i plot\u00ebsoft\u00eb t\u00eb gjitha k\u00ebrkesat e tua.\n20:6 Tani e di q\u00eb Zoti shp\u00ebton t\u00eb vajosurin e tij; do t'i p\u00ebrgjigjet nga qielli i tij i shenjt\u00eb me forc\u00ebn shp\u00ebtimtare t\u00eb dor\u00ebs s\u00eb tij t\u00eb djatht\u00eb.\n20:7 Disa kan\u00eb besim te qerret dhe t\u00eb tjer\u00eb te kuajt, por ne do t\u00eb kujtojm\u00eb emrin e Zotit, Per\u00ebndis\u00eb ton\u00eb.\n20:8 Ata u p\u00ebrkul\u00ebn dhe ran\u00eb; por ne u ngrit\u00ebm p\u00ebrs\u00ebri dhe mbahemi n\u00eb k\u00ebmb\u00eb.\n20:9 Shp\u00ebtom\u00eb, o Zot; mbreti le t\u00eb na p\u00ebrgjigjet dit\u00ebn n\u00eb t\u00eb cil\u00ebn do t\u00eb k\u00eblthasim.\n21:1 O Zot, mbreti do t\u00eb g\u00ebzohet me forc\u00ebn t\u00ebnde dhe do t\u00eb ngaz\u00eblloj\u00eb p\u00ebr shp\u00ebtimin t\u00ebnd!\n21:2 Ti ia plot\u00ebsove d\u00ebshir\u00ebn e zemr\u00ebs s\u00eb tij dhe nuk hodhe posht\u00eb k\u00ebrkes\u00ebn e buz\u00ebve t\u00eb tij. (Sela)\n21:3 Sepse ti i dole para me bekime begatie, i vure mbi kok\u00eb nj\u00eb kuror\u00eb prej ari shum\u00eb t\u00eb kulluar.\n21:4 Ai t\u00eb kishte k\u00ebrkuar jet\u00eb dhe ti i dhe dit\u00eb t\u00eb gjata n\u00eb p\u00ebrjet\u00ebsi.\n21:5 E madhe \u00ebsht\u00eb lavdia e tij p\u00ebr shp\u00ebtimin t\u00ebnd; ti i dhe madh\u00ebshti dhe lavdi,\n21:6 sepse ti e b\u00ebn shum\u00eb t\u00eb bekuar p\u00ebrjet\u00eb, e mbush me g\u00ebzim n\u00eb pranin\u00eb t\u00ebnde.\n21:7 Duke qen\u00eb se mbreti ka besim te Zoti dhe n\u00eb mir\u00ebsin\u00eb e Shum\u00eb t\u00eb Lartit, ai nuk do t\u00eb hiqet kurr\u00eb.\n21:8 Dora jote do t\u00eb arrij\u00eb t\u00ebr\u00eb armiqt\u00eb e tu, dora jote e djatht\u00eb do t\u00eb veproj\u00eb kund\u00ebr atyre q\u00eb t\u00eb urrejn\u00eb.\n21:9 Ti do t'i b\u00ebsh si nj\u00eb furr\u00eb t\u00eb zjarrt\u00eb kur do t\u00eb dukesh i zem\u00ebruar; n\u00eb zem\u00ebrimin e tij Zoti do t'i hedh\u00eb n\u00eb humner\u00eb dhe zjarri do t'i p\u00ebrpij\u00eb.\n21:10 Ti do t\u00eb zhduk\u00ebsh frytin e tyre nga toka dhe pasardh\u00ebsit e tyre midis bijve t\u00eb njer\u00ebzve,\n21:11 sepse kan\u00eb kurdisur t\u00eb keqen kund\u00ebr teje dhe kan\u00eb p\u00ebrgatitur plane t\u00eb k\u00ebqija, por nuk do t'ia dalin.\n21:12 Sepse ti do t\u00eb b\u00ebsh q\u00eb ata t\u00eb kthejn\u00eb kurrizin dhe do t\u00eb drejtosh shigjetat e harkut t\u00ebnd kund\u00ebr fytyr\u00ebs s\u00eb tyre.\n21:13 \u00c7ohu, o Zot, me forc\u00ebn t\u00ebnde; ne do t\u00eb k\u00ebndojm\u00eb dhe do t\u00eb kremtojm\u00eb l\u00ebvdimet e fuqis\u00eb sate.\n22:1 Per\u00ebndia im, Per\u00ebndia im, pse m\u00eb ke braktisur? Pse m\u00eb rri kaq larg dhe nuk vjen t\u00eb m\u00eb \u00e7lirosh, duke d\u00ebgjuar fjal\u00ebt e ofsham\u00ebs sime?\n22:2 O Per\u00ebndia im, un\u00eb b\u00ebrtas dit\u00ebn, por ti nuk p\u00ebrgjigjesh, edhe nat\u00ebn un\u00eb nuk rri n\u00eb heshtje.\n22:3 Megjithat\u00eb ti je i Shenjti, q\u00eb banon n\u00eb l\u00ebvdimet e Izraelit.\n22:4 Et\u00ebrit ton\u00eb kan\u00eb pasur besim te ti; kan\u00eb pasur besim te ti dhe ti i ke \u00e7liruar.\n22:5 T\u00eb klith\u00ebn ty dhe u \u00e7liruan; pat\u00ebn besim te ti dhe nuk u zhg\u00ebnjyen.\n22:6 Por un\u00eb jam nj\u00eb krimb dhe jo nj\u00eb njeri; turpi i njer\u00ebzve dhe p\u00ebr\u00e7mimi i popullit.\n22:7 T\u00ebr\u00eb ata q\u00eb m\u00eb shohin m\u00eb p\u00ebrqeshin, zgjatin buz\u00ebn dhe tundin kok\u00ebn,\n22:8 duke th\u00ebn\u00eb: \"Ai i ka besuar Zotiit; le ta \u00e7liroj\u00eb, pra, ta ndihmoj\u00eb, mbasi e do\".\n22:9 Me siguri ti je ai q\u00eb m\u00eb nxori nga barku i n\u00ebnes; b\u00ebre q\u00eb t\u00eb kem besim te ti qysh nga koha kur pushoja mbi sis\u00ebt e n\u00ebnes sime.\n22:10 Un\u00eb u braktisa te ti qysh nga lindja ime; ti je Per\u00ebndia im qysh nga barku i n\u00ebnes sime.\n22:11 Mos u largo nga un\u00eb, sepse ankthi \u00ebsht\u00eb i af\u00ebrt, dhe nuk ka asnj\u00eb q\u00eb t\u00eb m\u00eb ndihmoj\u00eb.\n22:12 Dema t\u00eb m\u00ebdhenj m\u00eb kan\u00eb rrethuar, dema t\u00eb fuqish\u00ebm t\u00eb Bashanit m\u00eb rrin\u00eb p\u00ebrqark;\n22:13 ata hapin goj\u00ebn e tyre kund\u00ebr meje, si nj\u00eb luan grabitqar q\u00eb vrumbullit.\n22:14 M\u00eb derdhin si uj\u00eb dhe t\u00ebr\u00eb kockat e mia jan\u00eb t\u00eb ndrydhura; zemra ime \u00ebsht\u00eb si dylli q\u00eb shkrihet n\u00eb mes t\u00eb zorr\u00ebve t\u00eb mia.\n22:15 Forca ime \u00ebsht\u00eb thar\u00eb si nj\u00eb en\u00eb balte dhe gjuha ime \u00ebsht\u00eb ngjitur te qiellza; ti m\u00eb ke v\u00ebn\u00eb n\u00eb pluhurin e vdekjes.\n22:16 Sepse qent\u00eb m\u00eb kan\u00eb rrethuar, nj\u00eb grup keqb\u00ebr\u00ebsish m\u00eb rri rrotull; m\u00eb kan\u00eb shpuar duart dhe k\u00ebmb\u00ebt.\n22:17 Un\u00eb mund t'i num\u00ebroj gjith\u00eb kockat e mia; ato m\u00eb shikojn\u00eb dhe m\u00eb k\u00ebqyrin.\n22:18 Ndajn\u00eb midis tyre rrobat e mia dhe hedhin n\u00eb short tunik\u00ebn time.\n22:19 Por ti, o Zot, mos u largo; ti q\u00eb je forca ime, nxito t\u00eb m\u00eb ndihmosh.\n22:20 \u00c7liroje jet\u00ebn time nga shpata, jet\u00ebn time t\u00eb vetme nga k\u00ebmba e qenit.\n22:21 Shp\u00ebtom\u00eb nga gryka e luanit dhe nga brir\u00ebt e buajve. Ti m'u p\u00ebrgjigje.\n22:22 Un\u00eb do t'u njoftoj emrin t\u00ebnd v\u00ebllez\u00ebrve t\u00eb mi, do t\u00eb t\u00eb l\u00ebvdoj n\u00eb mes t\u00eb kuvendit.\n22:23 Ju q\u00eb keni frik\u00eb nga Zoti, l\u00ebvdojeni; dhe ju t\u00eb gjith\u00eb, pasardh\u00ebs t\u00eb Jakobit, p\u00ebrl\u00ebvdojeni; dhe ju t\u00eb gjith\u00eb, o fis i Izraelit, kini frik\u00eb nga ai.\n22:24 Sepse ai nuk ka p\u00ebr\u00e7muar as nuk ka hedhur posht\u00eb vuajtjen e t\u00eb pik\u00eblluarit, dhe nuk i ka fshehur fytyr\u00ebn e tij; por kur i ka klithur atij, ai e ka k\u00ebnaqur.\n22:25 Shkaku i l\u00ebvdimit tim n\u00eb kuvendin e madh je ti; un\u00eb do t'i plot\u00ebsoj zotimet e mia n\u00eb prani t\u00eb t\u00eb gjith\u00eb atyre q\u00eb kan\u00eb frik\u00eb nga ti.\n22:26 Nevojtar\u00ebt do t\u00eb han\u00eb dhe do t\u00eb ngopen; ata q\u00eb k\u00ebrkojn\u00eb Zotin do ta l\u00ebvdojn\u00eb; zemra juaj do t\u00eb jetoj\u00eb p\u00ebrjet\u00eb.\n22:27 T\u00eb gjitha skajet e tok\u00ebs do ta mbajn\u00eb mend Zotin dhe do t\u00eb kthehen tek ai; dhe t\u00eb gjitha familjet e kombeve do t\u00eb adhurojn\u00eb p\u00ebrpara teje.\n22:28 Sepse Zotit i p\u00ebrket mbret\u00ebria dhe ai sundon mbi kombet.\n22:29 Gjith\u00eb t\u00eb pasurit e dheut do t\u00eb han\u00eb dhe do t\u00eb t\u00eb adhurojn\u00eb; t\u00eb gjith\u00eb ata q\u00eb zbresin n\u00eb pluhur dhe q\u00eb nuk arrijn\u00eb t\u00eb mbahen gjall\u00eb do t\u00eb p\u00ebrkulen para teje.\n22:30 Pasardh\u00ebsit do t'i sh\u00ebrbejn\u00eb; do t'i flitet p\u00ebr Zotin brezit t\u00eb ardhsh\u00ebm.\n22:31 Ata do t\u00eb vijn\u00eb dhe do t'i shpallin drejt\u00ebsin\u00eb e tij nj\u00eb populli q\u00eb nuk ka lindur akoma, dhe q\u00eb ai vet\u00eb e ka krijuar.\n23:1 Zoti \u00ebsht\u00eb bariu im, asgj\u00eb nuk do t\u00eb m\u00eb mungoj\u00eb.\n23:2 Ai m\u00eb \u00e7on n\u00eb kullota me bar t\u00eb njom\u00eb, m\u00eb drejton pran\u00eb uj\u00ebrave q\u00eb t\u00eb \u00e7lodhin.\n23:3 Ai ma p\u00ebrt\u00ebrin shpirtin, m\u00eb \u00e7on n\u00ebp\u00ebr shtigjet e drejt\u00ebsis\u00eb, nga dashuria q\u00eb ka p\u00ebr emrin e tij.\n23:4 Edhe sikur t\u00eb ecja n\u00eb lugin\u00ebn e hijes s\u00eb vdekjes, nuk do t\u00eb kisha frik\u00eb nga asnj\u00eb e keqe, sepse ti je me mua; shkopi yt dhe thupra jote jan\u00eb ato q\u00eb m\u00eb japin zem\u00ebr.\n23:5 Ti shtron para meje tryez\u00ebn n\u00eb prani t\u00eb armiqve t\u00eb mi; ti vajos kok\u00ebn time me vaj; kupa ime po derdhet.\n23:6 Me siguri pasuri dhe mir\u00ebsi do t\u00eb m\u00eb shoq\u00ebrojn\u00eb n\u00eb gjith\u00eb dit\u00ebt e jet\u00ebs ime; dhe un\u00eb do t\u00eb banoj n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb e Zotit dit\u00eb t\u00eb gjata.\n24:1 Zotit i p\u00ebrket toka dhe t\u00eb gjitha gj\u00ebrat q\u00eb jan\u00eb mbi t\u00eb, bota dhe banor\u00ebt e saj.\n24:2 Sepse ai e ka themeluar mbi detet dhe e ka vendosur mbi lumenjt\u00eb.\n24:3 Kush do t'i ngjitet malit t\u00eb Zotit? Kush do t\u00eb q\u00ebndroj\u00eb n\u00eb vendin e tij t\u00eb shenjt\u00eb?\n24:4 Njeriu i pafajsh\u00ebm nga duart dhe i past\u00ebr nga zemra, q\u00eb nuk e ngre shpirtin p\u00ebr t'u dukur dhe nuk betohet n\u00eb m\u00ebnyr\u00eb t\u00eb rreme.\n24:5 Ai do t\u00eb marr\u00eb bekimet e Zotit dhe drejt\u00ebsin\u00eb nga Per\u00ebndia e shp\u00ebtimit t\u00eb tij.\n24:6 I till\u00eb \u00ebsht\u00eb brezi i atyre q\u00eb e k\u00ebrkojn\u00eb, q\u00eb k\u00ebrkojn\u00eb fytyr\u00ebn t\u00ebnde, o Per\u00ebndi e Jakobit. (Sela)\n24:7 O ju porta, \u00e7oni kokat tuaja; dhe ju, porta t\u00eb p\u00ebrjetshme, hapuni krejt dhe Mbreti i lavdis\u00eb do t\u00eb hyj\u00eb.\n24:8 Kush \u00ebsht\u00eb ky Mbret i lavdis\u00eb? \u00c9sht\u00eb Zoti i fort\u00eb dhe i fuqish\u00ebm, Zoti i fort\u00eb n\u00eb betej\u00eb.\n24:9 O porta, \u00e7oni kokat tuaja; hapuni krejt, o porta t\u00eb p\u00ebrjetshme, dhe Mbreti i lavdis\u00eb do t\u00eb hyj\u00eb.\n24:10 Kush \u00ebsht\u00eb ky Mbret i lavdis\u00eb? \u00c9sht\u00eb Zoti i ushtrive; ai \u00ebsht\u00eb Mbreti i lavdis\u00eb. (Sela)\n25:1 Te ti, o Zot, e lartoj shpirtin tim.\n25:2 O Per\u00ebndia im, kam besim te ti; b\u00ebj q\u00eb t\u00eb mos mbetem i zhg\u00ebnjyer dhe q\u00eb armiqt\u00eb e mi t\u00eb mos triumfojn\u00eb mbi mua.\n25:3 Po, b\u00ebj q\u00eb asnj\u00eb nga ata q\u00eb kan\u00eb besim te ti t\u00eb mos zhg\u00ebnjehet; u turp\u00ebrofshin ata q\u00eb sillen pabesisht pa shkak.\n25:4 O Zot, m\u00eb trego rrug\u00ebt e tua, m\u00eb m\u00ebso shtigjet e tua.\n25:5 M\u00eb udh\u00ebhiq n\u00eb t\u00eb v\u00ebrtet\u00ebn t\u00ebnde dhe m\u00eb m\u00ebso, sepse ti je Per\u00ebndia i shp\u00ebtimit tim; un\u00eb shpresoj shum\u00eb te ti gjat\u00eb gjith\u00eb dit\u00ebs.\n25:6 Kujto, o Zot, m\u00ebshir\u00ebn t\u00ebnde dhe miresin\u00eb t\u00ebnde, sepse jan\u00eb t\u00eb p\u00ebrhershme.\n25:7 Mos i kujto m\u00ebkatet e rinis\u00eb sime, as shkeljet e mia; por n\u00eb dashamir\u00ebsin\u00eb t\u00ebnde m\u00eb kujto, o Zot, p\u00ebr hir t\u00eb mir\u00ebsis\u00eb sate.\n25:8 Zoti \u00ebsht\u00eb i mir\u00eb dhe i drejt\u00eb, prandaj ai do t'u m\u00ebsoj\u00eb rrug\u00ebn m\u00ebkatar\u00ebve.\n25:9 Ai do t\u00eb udh\u00ebheq\u00eb njer\u00ebzit zem\u00ebrbut\u00eb n\u00eb drejt\u00ebsi dhe do t'u m\u00ebsoj\u00eb t\u00eb p\u00ebrulurve rrug\u00ebn e tij.\n25:10 T\u00eb gjitha rrug\u00ebt e Zotit jan\u00eb mir\u00ebsi dhe v\u00ebrtet\u00ebsi p\u00ebr ata q\u00eb respektojn\u00eb bes\u00eblidhjen e tij dhe porosit\u00eb e tij.\n25:11 P\u00ebr hir t\u00eb emrit t\u00ebnd, o Zot, fale paudh\u00ebsin\u00eb time, sepse ajo \u00ebsht\u00eb e madhe.\n25:12 Kush \u00ebsht\u00eb njeriu q\u00eb ka frik\u00eb nga Zoti? Ai do t'i tregoj\u00eb rrug\u00ebn q\u00eb duhet t\u00eb zgjedh\u00eb.\n25:13 Ai do t\u00eb jetoj\u00eb n\u00eb boll\u00ebk dhe pasardh\u00ebsit e tij do t\u00eb trash\u00ebgojn\u00eb tok\u00ebn.\n25:14 Sekreti i Zotit u tregohet atyre q\u00eb kan\u00eb frik\u00eb prej tij, dhe ai u b\u00ebn t\u00eb njohur atyre bes\u00eblidhjen e tij.\n25:15 Syt\u00eb e mi drejtohen vazhdimisht te Zoti, sepse ai do t\u00eb m'i nxjerr\u00eb k\u00ebmb\u00ebt nga rrjeta.\n25:16 Kthehu nga un\u00eb dhe ki m\u00ebshir\u00eb p\u00ebr mua, sepse jam vet\u00ebm dhe i d\u00ebshp\u00ebruar.\n25:17 Ankthet e zemr\u00ebs sime jan\u00eb shtuar; m\u00eb \u00e7liro nga fatkeq\u00ebsit\u00eb e mia.\n25:18 Shiko pik\u00ebllimin tim dhe ankthin tim, dhe fali t\u00eb gjitha m\u00ebkatet e mia.\n25:19 K\u00ebqyr armiqt\u00eb e mi, sepse jan\u00eb t\u00eb shumt\u00eb dhe m\u00eb urrejn\u00eb me nj\u00eb urrejtje plot dhun\u00eb.\n25:20 Ruaje jet\u00ebn time dhe m\u00eb \u00e7liro; b\u00ebj q\u00eb t\u00eb mos jem i p\u00ebshtjelluar, sepse un\u00eb po gjej streh\u00eb te ti.\n25:21 Past\u00ebrtia dhe ndershm\u00ebria m\u00eb mbrofshin, sepse un\u00eb shpresoj te ti.\n25:22 O Per\u00ebndi, liroje Izraelin nga t\u00eb gjitha mundimet e tij.\n26:1 Sigurom\u00eb drejt\u00ebsi, o Zot, sepse kam ecur n\u00eb ndershm\u00ebrin\u00eb time dhe kam pasur besim te Zoti pa u l\u00ebkundur.\n26:2 M\u00eb heto, o Zot, dhe m\u00eb v\u00ebr n\u00eb prov\u00eb; pastro me zjarr trurin dhe zemr\u00ebn time.\n26:3 Sepse mir\u00ebsia jote m\u00eb rri p\u00ebrpara syve dhe un\u00eb po eci n\u00eb v\u00ebrtet\u00ebsin\u00eb t\u00ebnde.\n26:4 Nuk ulem me njer\u00ebz g\u00ebnjeshtar\u00eb dhe nuk shoq\u00ebrohem me njer\u00ebz hipokrit\u00eb.\n26:5 Un\u00eb urrej tubimin e njer\u00ebzve t\u00eb k\u00ebqij dhe nuk bashkohem me t\u00eb pabes\u00ebt.\n26:6 Un\u00eb i laj duart e mia n\u00eb \u00e7ilt\u00ebrsi dhe i shkoi rrotull altarit t\u00ebnd, o Zot,\n26:7 p\u00ebr t\u00eb shpallur me z\u00eb t\u00eb lart\u00eb lavdin\u00eb t\u00ebnde dhe p\u00ebr t\u00eb treguar t\u00ebr\u00eb mrekullit\u00eb e tua.\n26:8 O Zot, un\u00eb e dua selin\u00eb e sht\u00ebpis\u00eb sate dhe vendin ku q\u00ebndron lavdia jote.\n26:9 Mos e v\u00ebr shpirtin tim bashk\u00eb me at\u00eb t\u00eb m\u00ebkatar\u00ebve dhe mos m\u00eb bashko me njer\u00ebzit gjakatar\u00eb,\n26:10 sepse ata kan\u00eb n\u00eb duart e tyre plane t\u00eb k\u00ebqija dhe dora e tyre e djatht\u00eb \u00ebsht\u00eb plot dhurata.\n26:11 Por un\u00eb do t\u00eb eci n\u00eb ndershm\u00ebrin\u00eb time; m\u00eb shpengo dhe ki m\u00ebshir\u00eb p\u00ebr mua.\n26:12 K\u00ebmba ime \u00ebsht\u00eb e q\u00ebndrueshme n\u00eb v\u00ebnd t\u00eb shesht\u00eb. N\u00eb kuvende un\u00eb do t\u00eb bekoj Zotin.\n27:1 Zoti \u00ebsht\u00eb drita ime dhe shp\u00ebtimi im; nga kush do t\u00eb kem frik\u00eb? Zoti \u00ebsht\u00eb k\u00ebshtjella e jet\u00ebs sime; nga kush do t\u00eb kem frik\u00eb?\n27:2 Kur njer\u00ebzit e k\u00ebqij, armiqt\u00eb dhe kund\u00ebrshtar\u00ebt e mi m\u00eb sulmuan p\u00ebr t\u00eb ngr\u00ebn\u00eb mishin tim, ata vet\u00eb u l\u00ebkund\u00ebn dhe ran\u00eb.\n27:3 Edhe sikur nj\u00eb ushtri t\u00eb dilte kund\u00ebr meje, zemra ime nuk do t\u00eb kishte frik\u00eb; edhe sikur nj\u00eb luft\u00eb t\u00eb p\u00eblciste kund\u00ebr meje, edhe at\u00ebher\u00eb do t\u00eb kisha besim.\n27:4 Nj\u00eb gj\u00eb i k\u00ebrkova Zotit dhe at\u00eb k\u00ebrkoj: t\u00eb banoj n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb e Zotit t\u00ebr\u00eb dit\u00ebt e jet\u00ebs sime, p\u00ebr t\u00eb soditur bukurin\u00eb e Zotit dhe p\u00ebr t\u00eb admiruar tempullin e tij.\n27:5 Sepse dit\u00ebn e fatkeq\u00ebsis\u00eb ai do t\u00eb m\u00eb fsheh\u00eb n\u00eb \u00e7adr\u00ebn e tij, do t\u00eb m\u00eb fsheh\u00eb n\u00eb nj\u00eb vend sekret t\u00eb banes\u00ebs s\u00eb tij, do t\u00eb m\u00eb lartoj\u00eb mbi nj\u00eb shk\u00ebmb.\n27:6 Dhe tani koka ime do t\u00eb ngrihet mbi armiqt\u00eb e mi q\u00eb m\u00eb rrethojn\u00eb, dhe do t\u00eb ofroj n\u00eb banes\u00ebn e tij flijime me britma g\u00ebzimi; do t\u00eb k\u00ebndoj dhe do t\u00eb kremtoj l\u00ebvdimet e Zotit.\n27:7 O Zot, d\u00ebgjo z\u00ebrin tim, kur t\u00eb k\u00eblthas ty; ki m\u00ebshir\u00eb p\u00ebr mua dhe p\u00ebrgjigjmu.\n27:8 Zemra ime m\u00eb thot\u00eb nga ana jote: \"K\u00ebrkoni fytyr\u00ebn time\". Un\u00eb k\u00ebrkoj fytyr\u00ebn t\u00ebnde, o Zot.\n27:9 Mos ma fshih fytyr\u00ebn t\u00ebnde, mos e hidh posht\u00eb me zem\u00ebrim sh\u00ebrb\u00ebtorin t\u00ebnd; ti ke qen\u00eb ndihma ime; mos m\u00eb l\u00ebr dhe mos m\u00eb braktis, o P\u00ebrendi e shp\u00ebtimit tim.\n27:10 Edhe sikur babai im dhe n\u00ebna ime t\u00eb m\u00eb kishin braktisur, Zoti do t\u00eb m\u00eb pranonte.\n27:11 O Zot, m\u00eb m\u00ebso rrug\u00ebn t\u00ebnde dhe m\u00eb udh\u00ebhiq n\u00eb nj\u00eb shteg t\u00eb shesht\u00eb, p\u00ebr shkak t\u00eb armiqve t\u00eb mi.\n27:12 Mos m\u00eb braktis n\u00eb d\u00ebshirat e armiqve t\u00eb mi, sepse kan\u00eb dal\u00eb kund\u00ebr meje d\u00ebshmitar\u00eb t\u00eb rrem\u00eb, njer\u00ebz q\u00eb duan dhun\u00ebn.\n27:13 Oh, sikur t\u00eb mos isha i sigurt t\u00eb shoh mir\u00ebsin\u00eb e Zotit n\u00eb dheun e t\u00eb gjall\u00ebve!\n27:14 Ki besim t\u00eb madh te Zoti; ji i fort\u00eb, ki zem\u00ebr; ki besim t\u00eb madh te Zoti.\n28:1 Ty t\u00eb k\u00eblthas, o Zot, o k\u00ebshtjella ime; mos rri n\u00eb heshtje, sepse po t\u00eb mos flas\u00ebsh ti, un\u00eb b\u00ebhem nj\u00eblloj si ata q\u00eb zbresin n\u00eb grop\u00eb.\n28:2 D\u00ebgjo z\u00ebrin e lutjeve t\u00eb mia kur t\u00eb k\u00eblthas ty p\u00ebr ndihm\u00eb, kur ngre duart n\u00eb drejtim t\u00eb vendit t\u00ebnd shum\u00eb t\u00eb shenjt\u00eb.\n28:3 Mos m\u00eb t\u00ebrhiq bashk\u00eb me t\u00eb pabes\u00ebt dhe ata q\u00eb kryejn\u00eb paudh\u00ebsi, t\u00eb cil\u00ebt flasin p\u00ebr paqe me t\u00eb af\u00ebrmit e tyre, por kan\u00eb shpirtlig\u00ebsi n\u00eb zem\u00ebr.\n28:4 Jepu atyre sipas veprave q\u00eb kan\u00eb kryer dhe sipas lig\u00ebsis\u00eb s\u00eb veprimeve t\u00eb tyre; jepu atyre sipas vepr\u00ebs s\u00eb duarve t\u00eb tyre; jepu atyre hakun q\u00eb meritojn\u00eb.\n28:5 Duke qen\u00eb se ata nuk i \u00e7mojn\u00eb veprat e Zotit dhe at\u00eb q\u00eb duart e tij kan\u00eb b\u00ebr\u00eb, ai do t'i mposht\u00eb dhe nuk do t'i l\u00ebr\u00eb t\u00eb begatohen.\n28:6 I bekuar qoft\u00eb Zoti, sepse ka d\u00ebgjuar z\u00ebrin e lutjeve t\u00eb mia.\n28:7 Zoti \u00ebsht\u00eb forca ime dhe mburoja ime; zemra ime ka pasur besim tek ai dhe un\u00eb u ndihmova; prandaj zemra ime ngaz\u00ebllen dhe un\u00eb do ta kremtoj k\u00ebt\u00eb me k\u00ebng\u00ebn time.\n28:8 Zoti \u00ebsht\u00eb forca e popullit t\u00eb tij, dhe streha e shp\u00ebtimit p\u00ebr t\u00eb vajosurin e tij.\n28:9 Shp\u00ebto popullin t\u00ebnd dhe beko trash\u00ebgimin\u00eb t\u00ebnde; ushqeji dhe p\u00ebrkrahi p\u00ebrjet\u00eb.\n29:1 I jepni Zotit, o bij t\u00eb t\u00eb fuqishm\u00ebve, i jepni Zotit lavdi dhe forc\u00eb.\n29:2 I jepni Zotit lavdin\u00eb q\u00eb i p\u00ebrket emrit t\u00eb tij; adhuroni Zotin n\u00eb shk\u00eblqimin e shenjt\u00ebris\u00eb s\u00eb tij.\n29:3 Z\u00ebri i Zotit \u00ebsht\u00eb mbi uj\u00ebrat; Per\u00ebndia i lavdis\u00eb gj\u00ebmon; Zoti \u00ebsht\u00eb mbi uj\u00ebrat e m\u00ebdha.\n29:4 Z\u00ebri i Zotit \u00ebsht\u00eb i fuqish\u00ebm, z\u00ebri i Zotit \u00ebsht\u00eb i madh\u00ebrish\u00ebm.\n29:5 Z\u00ebri i Zotit thyen kedrat; po, Zoti thyen kedrat e Libanit;\n29:6 i b\u00ebn t\u00eb hidhen si nj\u00eb vi\u00e7, Libanin dhe Sirionin, si nj\u00eb buall i ri.\n29:7 Z\u00ebri i Zotit \u00e7an flak\u00ebt e zjarrit.\n29:8 Z\u00ebri i Zotit e b\u00ebn shkret\u00ebtir\u00ebn t\u00eb dridhet; Zoti b\u00ebn q\u00eb t\u00eb dridhet shkret\u00ebtira e Kadeshit.\n29:9 Z\u00ebri i Zotit b\u00ebn q\u00eb t\u00eb lindin sutat dhe i l\u00eb pyjet pa gjethe; dhe n\u00eb tempullin e tij \u00e7do gj\u00eb thot\u00eb: \"Lavdi!\".\n29:10 Zoti rrinte ulur n\u00eb fron p\u00ebrmbi p\u00ebrmbytjen; po, Zoti rri ulur si mbret n\u00eb p\u00ebrjet\u00ebsi.\n29:11 Zoti do t'i jap\u00eb forc\u00eb popullit t\u00eb tij; Zoti do t\u00eb bekoj\u00eb popullin e tij me paqe.\n30:1 Do t\u00eb t\u00eb l\u00ebvdoj, o Zot, sepse ti m\u00eb ngrite lart, dhe nuk i lejove armiqt\u00eb e mi t\u00eb tallen me mua.\n30:2 O Zot, Per\u00ebndia im, un\u00eb t\u00eb kam klithur ty, dhe ti m\u00eb ke sh\u00ebruar.\n30:3 O Zot, ti e ke nxjerr\u00eb shpirtin tim jasht\u00eb Sheolit, m\u00eb ke mbajtur gjall\u00eb q\u00eb t\u00eb mos zbrisja n\u00eb grop\u00eb.\n30:4 I k\u00ebndoni lavde Zotit, ju, shenjtor\u00eb t\u00eb tij, dhe kremtoni shenjt\u00ebrin\u00eb e tij,\n30:5 sepse zem\u00ebrimi im mban vet\u00ebm nj\u00eb \u00e7ast, por mir\u00ebsia e tij mban nj\u00eb jet\u00eb t\u00eb t\u00ebr\u00eb. T\u00eb qarat mund t\u00eb vazhdojn\u00eb nj\u00eb nat\u00eb, por n\u00eb m\u00ebngjes shp\u00ebrthen nj\u00eb britm\u00eb g\u00ebzimi.\n30:6 Kur kisha boll\u00ebk thoja: \"Un\u00eb nuk do t\u00eb prekem kurr\u00eb\".\n30:7 O Zot, p\u00ebr hirin t\u00ebnd e kishe fort\u00ebsuar malin tim, ti e fshehe fytyr\u00ebn t\u00ebnde, dhe un\u00eb mbeta i trembur.\n30:8 Un\u00eb t\u00eb klitha ty, o Zot, iu luta fort Zotit,\n30:9 duke th\u00ebn\u00eb: \"\u00c7far\u00eb dobie do t\u00eb kesh nga gjaku im po t\u00eb jet\u00eb se zbres n\u00eb grop\u00eb? A mundet pluhuri t\u00eb t\u00eb kremtoj\u00eb? A mundet ai t\u00eb shpall\u00eb t\u00eb v\u00ebrtet\u00ebn t\u00ebnde?\n30:10 D\u00ebgjo, o Zot, dhe ki m\u00ebshir\u00eb p\u00ebr mua, o Zot, b\u00ebhu ti ndihma ime\".\n30:11 Ti e ke kthyer vajtimin tim n\u00eb valle; ma ke hequr grethoren dhe m\u00eb ke mbushur me g\u00ebzim,\n30:12 me q\u00ebllim q\u00eb shpirti im t\u00eb mund t\u00eb t\u00eb k\u00ebndoj\u00eb lavdi pa pushim. O Zot, Per\u00ebndia im, un\u00eb do t\u00eb t\u00eb kremtoj p\u00ebrjet\u00eb.\n31:1 Gjeta streh\u00eb te ti, o Zot; b\u00ebj q\u00eb un\u00eb t\u00eb mos ngat\u00ebrrohem kurr\u00eb; \u00e7lirom\u00eb p\u00ebr drejt\u00ebsin\u00eb t\u00ebnde.\n31:2 Ma v\u00ebr veshin, nxito t\u00eb m\u00eb \u00e7lirosh; b\u00ebhu p\u00ebr mua nj\u00eb k\u00ebshtjell\u00eb e fort\u00eb dhe nj\u00eb vend i fortifikuar q\u00eb t\u00eb m\u00eb shp\u00ebtosh.\n31:3 Sepse ti je k\u00ebshtjella ime dhe kalaja ime; p\u00ebr hir t\u00eb emrit t\u00ebnd m\u00eb udh\u00ebhiq dhe tregom\u00eb udh\u00ebn.\n31:4 Nxirrm\u00eb jasht\u00eb rrjet\u00ebs q\u00eb m\u00eb kan\u00eb ngritur fshehurazi, sepse ti je k\u00ebshtjella ime.\n31:5 N\u00eb duart e tua un\u00eb e besoj frym\u00ebn time; ti m\u00eb shpengove, o Zot, Per\u00ebndi e s\u00eb v\u00ebrtet\u00ebs.\n31:6 Un\u00eb i urrej ata q\u00eb kan\u00eb d\u00ebshir\u00eb p\u00ebr t'u dukur, por kam besim te Zoti.\n31:7 Un\u00eb do t\u00eb ngaz\u00eblloj dhe do t\u00eb k\u00ebnaqem me mir\u00ebsin\u00eb t\u00ebnde, sepse ti ke par\u00eb pik\u00ebllimin tim dhe i ke kuptuar ankthet e shpirtit tim,\n31:8 dhe nuk m\u00eb dor\u00ebzove n\u00eb duart e armikut, por m'i vure k\u00ebmb\u00ebt n\u00eb nj\u00eb vend t\u00eb gjer\u00eb.\n31:9 Ki m\u00ebshir\u00eb p\u00ebr mua, o Zot, sepse jam me ankth; syri im, shpirti im dhe t\u00eb p\u00ebrbrendshmet e mia po treten nga dhembja,\n31:10 sepse jeta ime po mpaket nga pik\u00ebllimi dhe vitet e mia nga t\u00eb qarat; forca ime po mpaket p\u00ebr shkak t\u00eb m\u00ebkatit tim dhe kockat e mia po treten.\n31:11 Jam b\u00ebr\u00eb nj\u00eb turp p\u00ebr t\u00ebr\u00eb armiqt\u00eb e mi, ve\u00e7an\u00ebrisht p\u00ebr t\u00eb af\u00ebrmit e mi dhe nj\u00eb tmer p\u00ebr t\u00eb njohurit e mi; ata q\u00eb m\u00eb shohin rrug\u00ebs, ikin larg meje.\n31:12 Zemra e tyre m\u00eb ka harruar si t\u00eb isha nj\u00eb njeri i vdekur; i p\u00ebrngjaj nj\u00eb vazoje t\u00eb thyer.\n31:13 Sepse d\u00ebgjoi shpifjet e shum\u00eb njer\u00ebzve; rreth e qark sundon tmerri, nd\u00ebrsa ata k\u00ebshillohen midis tyre kund\u00ebr meje dhe kurdisin komplote p\u00ebr t\u00eb m\u00eb zhdukur.\n31:14 Por un\u00eb kam besim te ti, o Zot; kam th\u00ebn\u00eb: \"Ti je Per\u00ebndia im\".\n31:15 Dit\u00ebt e mia jan\u00eb n\u00eb dor\u00ebn t\u00ebnd\u00eb; \u00e7lirom\u00eb nga duart e armiqve t\u00eb mi dhe t\u00eb atyre q\u00eb m\u00eb p\u00ebrndjekin.\n31:16 B\u00ebj q\u00eb t\u00eb shkelqej\u00eb fytyra jote mbi sh\u00ebrb\u00ebtorin t\u00ebnd; shp\u00ebtom\u00eb p\u00ebr hir t\u00eb mir\u00ebsis\u00eb sate.\n31:17 O Zot, b\u00ebj q\u00eb un\u00eb t\u00eb mos jem i p\u00ebshtjelluar, pse t\u00eb kam k\u00ebrkuar; u p\u00ebshtjellofshin t\u00eb pabes\u00ebt dhe r\u00ebn\u00e7in n\u00eb heshtje n\u00eb Sheol.\n31:18 Mbe\u00e7in pa fjal\u00eb buz\u00ebt g\u00ebnjeshtare, q\u00eb flasin pa turp kund\u00ebr t\u00eb drejtit, me m\u00ebndjemadh\u00ebsi dhe p\u00ebr\u00e7mim.\n31:19 Sa e madhe \u00ebsht\u00eb mir\u00ebsia jote q\u00eb ti u rezervon atyre q\u00eb kan\u00eb frik\u00eb nga ti, dhe q\u00eb ti p\u00ebrdor n\u00eb prani t\u00eb bijve t\u00eb njer\u00ebzve ndaj atyre q\u00eb gjejn\u00eb streh\u00eb te ti!\n31:20 Ti i fsheh n\u00eb streh\u00ebn e fsheht\u00eb t\u00eb pranis\u00eb sate nga grackat e njer\u00ebzve, ti i ruan n\u00eb nj\u00eb \u00e7ad\u00ebr t\u00eb mbrojtur nga grindjet me fjal\u00eb.\n31:21 Qoft\u00eb i bekuar Zoti, sepse m\u00eb \u00ebsht\u00eb treguar shum\u00eb dashamir\u00ebs, duke m\u00eb vendosur si n\u00eb nj\u00eb vend t\u00eb fortifikuar.\n31:22 Kurse un\u00eb, n\u00eb hutimin tim, thoja: \"M\u00eb kan\u00eb larguar nga prania jote\"; por ti d\u00ebgjove z\u00ebrin e lutjeve t\u00eb mia kur t\u00eb klitha ty.\n31:23 Duajeni Zotin, ju, gjith\u00eb shenjtor\u00eb t\u00eb tij! Zoti i mbron besnik\u00ebt dhe i shpaguan gjer\u00ebsisht ata q\u00eb veprojn\u00eb me kryelart\u00ebsi.\n31:24 Qofshi t\u00eb fort\u00eb, mbar\u00eb ju q\u00eb shpresoni tek Zoti, dhe ai do ta b\u00ebj\u00eb t\u00eb patundur zemr\u00ebn tuaj.\n32:1 Lum ai t\u00eb cilit i kan\u00eb falur shkeljen, ai t\u00eb cilit i kan\u00eb mbuluar m\u00ebkatin!\n32:2 Lum ai njeri t\u00eb cilin Zoti nuk e padit p\u00ebr paudh\u00ebsi dhe n\u00eb frym\u00ebn e t\u00eb cilit nuk ka vend mashtrimi.\n32:3 Nd\u00ebrsa po heshtja, kockat e mia treteshin midis r\u00ebnkimeve q\u00eb kisha t\u00ebr\u00eb dit\u00ebn.\n32:4 Sepse dit\u00eb e nat\u00eb dora jote r\u00ebndonte mbi mua, fuqia ime i p\u00ebrngjante that\u00ebsis\u00eb s\u00eb ver\u00ebs. (Sela)\n32:5 Para teje pranova m\u00ebkatin tim, nuk e fsheha paudh\u00ebsin\u00eb time. Thash\u00eb: \"Do t'ia rr\u00ebfej shkeljet e mia Zotit\", dhe ti e ke falur paudh\u00ebsin\u00eb e m\u00ebkatit tim. (Sela)\n32:6 Prandaj \u00e7do njeri i p\u00ebrshpirtsh\u00ebm do t\u00eb t\u00eb th\u00ebrrase n\u00eb koh\u00ebn q\u00eb mund t\u00eb gjendesh; edhe sikur uj\u00ebrat e m\u00ebdha t\u00eb v\u00ebrshojn\u00eb, ato nuk do t\u00eb arrijn\u00eb deri tek ai.\n32:7 Ti je vendi im i strehimit, ti do t\u00eb m\u00eb ruash nga fatkeq\u00ebsia, ti do t\u00eb m\u00eb rrethosh me k\u00ebng\u00eb \u00e7lirimi. (Sela)\n32:8 Un\u00eb do t\u00eb t\u00eb edukoj dhe do t\u00eb t\u00eb m\u00ebsoj rrug\u00ebn, n\u00ebp\u00ebr t\u00eb cil\u00ebn duhet t\u00eb ec\u00ebsh; un\u00eb do t\u00eb t\u00eb k\u00ebshilloj dhe do ta mbaj syrin tim mbi ty.\n32:9 Mos u b\u00ebni si kali dhe si mushka q\u00eb nuk kan\u00eb mend, goja e t\u00eb cil\u00ebve duhet t\u00eb mbahet me fre dhe me kapist\u00ebr, p\u00ebrndryshe nuk t\u00eb afrohen.\n32:10 T\u00eb shumta jan\u00eb dhembjet e t\u00eb pabesit, por ai q\u00eb ka besim tek Zoti do t\u00eb rrethohet nga mir\u00ebsia e tij.\n32:11 G\u00ebzohuni tek Zoti dhe ngaz\u00eblloni, o njer\u00ebz t\u00eb drejt\u00eb; l\u00ebshoni britma g\u00ebzimi, ju t\u00eb gjith\u00eb, o njer\u00ebz me zem\u00ebr t\u00eb drejt\u00eb.\n33:1 Ngaz\u00eblloni, o njer\u00ebz t\u00eb drejt\u00eb, tek Zoti; l\u00ebvdimi u shkon p\u00ebr shtat njer\u00ebzve t\u00eb drejt\u00eb.\n33:2 Kremtojeni Zotin me qeste; k\u00ebndojini atij me harp\u00ebn me dhjet\u00eb tela.\n33:3 K\u00ebndojini nj\u00eb kantik t\u00eb ri, bjerini me mjesht\u00ebri vegl\u00ebs dhe brohoritni.\n33:4 Sepse fjala e Zotit \u00ebsht\u00eb e drejt\u00eb dhe t\u00eb gjith\u00eb veprat e tij jan\u00eb b\u00ebr\u00eb me sakt\u00ebsi.\n33:5 Ai e do drejt\u00ebsin\u00eb dhe barazin\u00eb; toka \u00ebsht\u00eb e mbushur nga mir\u00ebsit\u00eb e Zotit.\n33:6 Qiejt\u00eb u b\u00ebn\u00eb me an\u00eb t\u00eb fjal\u00ebs s\u00eb Zotit dhe t\u00ebr\u00eb ushtria e tyre me an\u00eb t\u00eb frym\u00ebs s\u00eb goj\u00ebs s\u00eb tij.\n33:7 Ai mblodhi uj\u00ebrat n\u00eb nj\u00eb tog dhe vendosi thell\u00ebsit\u00eb e tyre t\u00eb m\u00ebdha si rezervuare.\n33:8 T\u00ebr\u00eb toka le t\u00eb ket\u00eb frik\u00eb nga Zoti dhe le t\u00eb dridhen para tij t\u00ebr\u00eb banor\u00ebt e bot\u00ebs.\n33:9 Sepse ai foli dhe gj\u00ebja u b\u00eb; ai udh\u00ebroi dhe gj\u00ebja u shfaq.\n33:10 Zoti e b\u00ebn t\u00eb d\u00ebshtoj\u00eb planin e kombeve dhe asgjeson synimet e popujve.\n33:11 Plani i Zotit mbetet p\u00ebrjet\u00eb dhe q\u00ebllimet e zemr\u00ebs s\u00eb tij p\u00ebr \u00e7do brez.\n33:12 Lum ai komb q\u00eb ka Per\u00ebndin\u00eb Zotin; lum populli q\u00eb ai ka zgjedhur p\u00ebr trash\u00ebgim t\u00eb tij.\n33:13 Zoti shikon nga qielli; ai shikon t\u00ebr\u00eb bijt\u00eb e njer\u00ebzve.\n33:14 Nga vendi i banimit t\u00eb tij ai k\u00ebqyr t\u00ebr\u00eb banor\u00ebt e tok\u00ebs.\n33:15 Ai e ka formuar zemr\u00ebn e t\u00eb gjith\u00ebve, q\u00eb kupton t\u00ebr\u00eb veprat e tyre.\n33:16 Mbreti nuk shp\u00ebtohet nga nj\u00eb ushtri e madhe; trimi nuk shp\u00ebton p\u00ebr shkak t\u00eb forc\u00ebs s\u00eb tij t\u00eb madhe.\n33:17 Kali \u00ebsht\u00eb nj\u00eb shpres\u00eb e kot\u00eb shp\u00ebtimi, dhe me forc\u00ebn e tij t\u00eb madhe nuk mund t\u00eb shp\u00ebtoj\u00eb asnjeri nga rreziku.\n33:18 Ja, syri i Zotit \u00ebsht\u00eb mbi ata q\u00eb kan\u00eb frik\u00eb para tij, mbi ata q\u00eb shpresojn\u00eb n\u00eb mir\u00ebsin\u00eb e tij,\n33:19 p\u00ebr ta \u00e7liruar shpirtin e tyre nga vdekja dhe p\u00ebr t'i mbajtur t\u00eb gjall\u00eb n\u00eb koh\u00eb urie.\n33:20 Shpirti yn\u00eb pret Zotin; ai \u00ebsht\u00eb ndihma jon\u00eb dhe mburoja jon\u00eb.\n33:21 Po, zemra jon\u00eb do t\u00eb g\u00ebzohet tek ai, sepse kemi besim, n\u00eb emrin e tij t\u00eb shenjt\u00eb.\n33:22 Mir\u00ebsia jote qoft\u00eb mbi ne, o Zot, sepse kemi pasur shpres\u00eb te ti.\n34:1 Un\u00eb do ta bekoj Zotin n\u00eb \u00e7do koh\u00eb; l\u00ebvdimi i tij do t\u00eb jet\u00eb gjithnj\u00eb n\u00eb goj\u00ebn time.\n34:2 Shpirti im do t\u00eb krenohet me Zotin; njer\u00ebzit e p\u00ebrulur do ta d\u00ebgjojn\u00eb dhe do t\u00eb g\u00ebzohen.\n34:3 Lartojeni Zotin bashk\u00eb me mua, dhe t\u00eb l\u00ebvdojn\u00eb t\u00eb gjith\u00eb emrin e tij.\n34:4 Un\u00eb e k\u00ebrkova Zotin, dhe ai m'u p\u00ebrgjigj dhe m\u00eb \u00e7liroi nga t\u00eb gjitha tmerret e mia.\n34:5 Ata e shikuan at\u00eb dhe u ndri\u00e7uan, dhe fytyrat e tyre nuk u turp\u00ebruan.\n34:6 Ky i pik\u00eblluar klithi dhe Zoti e plot\u00ebsoi, e shp\u00ebtoi nga t\u00eb gjitha fatkeq\u00ebsit\u00eb e tij.\n34:7 Engj\u00eblli i Zotit z\u00eb vend rreth atyre q\u00eb kan\u00eb frik\u00eb prej tij dhe i \u00e7liron.\n34:8 Provojeni dhe shihni sa i mir\u00eb \u00ebsht\u00eb Zoti; lum ai njeri q\u00eb gjen streh\u00eb tek ai.\n34:9 Kini frik\u00eb nga Zoti, ju shenjtor\u00eb t\u00eb tij, sepse asgj\u00eb nuk u mungon atyre q\u00eb kan\u00eb frik\u00eb prej tij.\n34:10 Luan\u00ebt e vegj\u00ebl vuajn\u00eb nga mungesa e madhe dhe nga uria, por atyre q\u00eb k\u00ebrkojn\u00eb Zotin nuk u mungon asgj\u00eb.\n34:11 Ejani, o bij, d\u00ebgjom\u00ebni; un\u00eb do t'ju m\u00ebsoj frik\u00ebn e Zotit.\n34:12 Cili \u00ebsht\u00eb ai njeri q\u00eb d\u00ebshiron jet\u00ebn dhe do dit\u00eb t\u00eb gjata p\u00ebr t\u00eb par\u00eb t\u00eb mir\u00ebn?\n34:13 Mbaje gjuh\u00ebn t\u00ebnde larg s\u00eb keqes dhe buz\u00ebt e tua t\u00eb mos thon\u00eb g\u00ebnjeshtra.\n34:14 Largohu nga e keqja dhe b\u00ebj t\u00eb mir\u00ebn, k\u00ebrko paqen dhe siguroje.\n34:15 Syt\u00eb e Zotit jan\u00eb mbi t\u00eb drejt\u00ebt dhe vesh\u00ebt e tij jan\u00eb t\u00eb v\u00ebmendsh\u00ebm t\u00eb kapin britm\u00ebn e tyre.\n34:16 Fytyra e Zotit \u00ebsht\u00eb kund\u00ebr atyre q\u00eb sillen keq, p\u00ebr t\u00eb \u00e7rr\u00ebnjosur kujtimin e tyre nga faqja e dheut.\n34:17 T\u00eb drejt\u00ebt b\u00ebrtasin dhe Zoti i d\u00ebgjon dhe i \u00e7liron nga t\u00eb gjitha fatkeq\u00ebsit\u00eb e tyre.\n34:18 Zoti q\u00ebndron af\u00ebr atyre q\u00eb e kan\u00eb zemr\u00ebn t\u00eb thyer dhe shp\u00ebton ata q\u00eb e kan\u00eb frym\u00ebn t\u00eb d\u00ebrmuar.\n34:19 T\u00eb shumta jan\u00eb vuajtjet e njeriut t\u00eb drejt\u00eb, por Zoti e \u00e7liron nga t\u00eb gjitha.\n34:20 Ai i ruan t\u00ebr\u00eb kockat e tij, dhe asnj\u00eb prej tyre nuk cop\u00ebtohet.\n34:21 Lig\u00ebsia do t\u00eb vras\u00eb t\u00eb keqin, dhe ata q\u00eb urrejn\u00eb t\u00eb drejtin do t\u00eb shkat\u00ebrrohen.\n34:22 Zoti shpengon jet\u00ebn e sh\u00ebrb\u00ebtor\u00ebve t\u00eb tij, dhe asnj\u00eb nga ata q\u00eb gjejn\u00eb streh\u00eb te ai nuk do t\u00eb shkat\u00ebrrohet.\n35:1 O Zot, p\u00ebrleshu me ata q\u00eb p\u00ebrleshen me mua; lufto me ata q\u00eb luftojn\u00eb kund\u00ebr meje.\n35:2 Merr mburoj\u00ebn dhe parzmoren dhe \u00e7ohu t\u00eb m\u00eb ndihmosh.\n35:3 Nxirre shtiz\u00ebn dhe z\u00ebru rrug\u00ebn atyre q\u00eb m\u00eb p\u00ebrndjekin; thuaji shpirtit tim: \"Un\u00eb jam shp\u00ebtimi yt\".\n35:4 Mbetshin t\u00eb shushatur dhe t\u00eb turp\u00ebruar ata q\u00eb k\u00ebrkojn\u00eb jet\u00ebn time; kthefshin kurrizin dhe mbetshin t\u00eb shushatur ata q\u00eb kurdisin t\u00eb keqen kund\u00ebr meje.\n35:5 U shp\u00ebrndafshin si byku nga era dhe engj\u00eblli i Zotit i d\u00ebboft\u00eb.\n35:6 Qoft\u00eb rruga e tyre e err\u00ebt dhe me shkarje, dhe Engj\u00eblli i Zotit i p\u00ebrndjekt\u00eb.\n35:7 Sepse pa pasur arsye m\u00eb kan\u00eb ngritur fshehurazi rrjet\u00ebn e tyre; pa pasur arsye ma kan\u00eb hapur grop\u00ebn.\n35:8 Nj\u00eb shkat\u00ebrrim i papritur u r\u00ebnt\u00eb mbi krye, i z\u00ebnt\u00eb rrjeta q\u00eb kan\u00eb fshehur dhe r\u00ebn\u00e7in n\u00eb grop\u00ebn q\u00eb kan\u00eb p\u00ebrgatitur p\u00ebr shkat\u00ebrimin tim.\n35:9 At\u00ebher\u00eb shpirti im do t\u00eb ngaz\u00ebllej\u00eb tek Zoti dhe do t\u00eb g\u00ebzohet p\u00ebr shp\u00ebtimin e tij.\n35:10 T\u00eb gjitha kockat e mia do t\u00eb thon\u00eb: \"O Zot, kush \u00ebsht\u00eb si ti, q\u00eb e \u00e7liron t\u00eb mjerin nga ai q\u00eb \u00ebsht\u00eb m\u00eb i fort\u00eb se ai, t\u00eb mjerin dhe nevojtarin nga ai q\u00eb pla\u00e7kit?\".\n35:11 D\u00ebshmitar\u00eb t\u00eb pam\u00ebshirsh\u00ebm ngrihen kund\u00ebr meje dhe m\u00eb pyesin p\u00ebr gj\u00ebra p\u00ebr t\u00eb cilat un\u00eb nuk di asgj\u00eb.\n35:12 T\u00eb mir\u00ebn e shp\u00ebrblejn\u00eb me t\u00eb keqen, duke e l\u00ebn\u00eb k\u00ebshtu t\u00eb pangush\u00eblluar jet\u00ebn time.\n35:13 Megjithat\u00eb, kur ishin t\u00eb s\u00ebmur\u00eb, un\u00eb vesha grathoren dhe e mundova shpirtin tim me agjerim, dhe lutesha me kok\u00ebn e p\u00ebrkulur mbi gjoks.\n35:14 Shkoja rreth e rrotull, sikur t\u00eb ishte fjala p\u00ebr nj\u00eb shok o p\u00ebr v\u00ebllan\u00eb tim; shkoja fort i k\u00ebrrusur nga dhembja, ashtu si nj\u00eb njeri q\u00eb mban zi p\u00ebr t\u00eb \u00ebm\u00ebn.\n35:15 Por kur u pengova, ata u g\u00ebzuan dhe u mblodh\u00ebn bashk\u00eb; u mblodh\u00ebn kund\u00ebr meje disa shpif\u00ebs, t\u00eb cil\u00ebt nuk i njihja; m\u00eb kan\u00eb shqyer pa pushim.\n35:16 Bashk\u00eb me disa pala\u00e7o zem\u00ebrkatran\u00eb k\u00ebrc\u00ebllijn\u00eb dh\u00ebmb\u00ebt kund\u00ebr meje.\n35:17 O Zot, deri kur do t\u00eb vazhdosh t\u00eb shikosh? Shp\u00ebto jet\u00ebn time nga shkat\u00ebrrimet e kurdisura prej tyre, t\u00eb vetmen pasuri q\u00eb kam nga dh\u00ebmb\u00ebt e luan\u00ebve.\n35:18 Un\u00eb do t\u00eb t\u00eb kremtoj n\u00eb kuvendin e madh, do t\u00eb lavd\u00ebroj n\u00eb mes t\u00eb nj\u00eb populli t\u00eb shumt\u00eb.\n35:19 Mos u g\u00ebzofshin me mua ata q\u00eb pa hak m\u00eb jan\u00eb b\u00ebr\u00eb armiq, mos e shkelshin syrin ata q\u00eb m\u00eb urrejn\u00eb pa arsye,\n35:20 sepse nuk flasin kurr\u00eb p\u00ebr paqe, por kurdisin mashtrime kund\u00ebr njer\u00ebzve paq\u00ebsor\u00eb t\u00eb vendit.\n35:21 Po, e hapin goj\u00ebn e tyre kund\u00ebr meje dhe thon\u00eb: \"Ah, ah! E kemi par\u00eb me syt\u00eb tan\u00eb\".\n35:22 O Zot, ti i ke par\u00eb k\u00ebto gj\u00ebra, mos hesht; o Zot, mos u largo nga un\u00eb.\n35:23 Zgjohu dhe \u00e7ohu, p\u00ebr t\u00eb m\u00eb siguruar drejt\u00ebsi dhe p\u00ebr t\u00eb mbrojtur \u00e7\u00ebshtjen time, o Per\u00ebndi dhe Zoti im.\n35:24 Gjykom\u00eb sipas drejt\u00ebsis\u00eb sate, o Zot, Per\u00ebndia im, dhe b\u00ebj ata t\u00eb mos k\u00ebnaqen me mua,\n35:25 dhe t\u00eb mos thon\u00eb n\u00eb zem\u00ebr t\u00eb tyre: \"Ah, pik\u00ebrisht ashtu si\u00e7 e donim\"; dhe t\u00eb mos thon\u00eb: \"E g\u00eblltit\u00ebm\".\n35:26 U turp\u00ebrofshin dhe u p\u00ebshtjellofshin gjih\u00eb ata q\u00eb gezohen nga e keqja ime; u mbulofshin me turp dhe me fyerje ata q\u00eb ekzaltohen kund\u00ebr meje.\n35:27 K\u00ebndofshin dhe g\u00ebzofshin ata q\u00eb kan\u00eb n\u00eb zem\u00ebr \u00e7\u00ebshtjen time t\u00eb drejt\u00eb dhe th\u00ebn\u00e7in vazhdimisht: \"L\u00ebvduar qoft\u00eb Zoti, q\u00eb e do paqen e sh\u00ebrb\u00ebtorit t\u00eb tij\".\n35:28 Gjuha ime do t\u00eb kremoj\u00eb drejt\u00ebsin\u00eb t\u00ebnde dhe do t\u00eb k\u00ebndoj\u00eb l\u00ebvdimin t\u00ebnd t\u00ebr\u00eb dit\u00ebn.\n36:1 M\u00ebkati i t\u00eb pabesit i thot\u00eb zemr\u00ebs sime: \"Nuk ekziston asnj\u00eb frik\u00eb nga Per\u00ebndia p\u00ebrpara syve t\u00eb tij.\n36:2 Sepse ai g\u00ebnjen veten e tij n\u00eb k\u00ebrkimin e fajit q\u00eb ka kryer n\u00eb urrejtjen ndaj tij.\n36:3 Fjal\u00ebt e goj\u00ebs s\u00eb tij jan\u00eb paudh\u00ebsi dhe mashtrim; ai ka pushuar s\u00eb qeni i urt\u00eb dhe nuk b\u00ebn m\u00eb t\u00eb mira.\n36:4 Ai thur paudh\u00ebsi n\u00eb shtratin e tij; vihet n\u00eb nj\u00eb rrug\u00eb q\u00eb nuk \u00ebsht\u00eb e mir\u00eb dhe q\u00eb nuk e d\u00ebnon t\u00eb keqen\".\n36:5 O Zot, mir\u00ebsia jote arrin deri n\u00eb qiell dhe besnik\u00ebria jote deri te ret\u00eb.\n36:6 Drejt\u00ebsia jote \u00ebsht\u00eb si malet e Per\u00ebndis\u00eb, dhe gjykimet e tua jan\u00eb si nj\u00eb humner\u00eb e madhe. O Zot, ti ruan njer\u00ebz dhe kafsh\u00eb.\n36:7 O Per\u00ebndi, sa e \u00e7muar \u00ebsht\u00eb mir\u00ebsia jote! Prandaj bijt\u00eb e njer\u00ebzve gjejn\u00eb streh\u00eb n\u00ebn hijen e krah\u00ebve t\u00eb tu;\n36:8 ata ngopen me boll\u00ebkun e sht\u00ebpis\u00eb sate, dhe ti u heq etjen n\u00eb p\u00ebrroin e k\u00ebnaq\u00ebsive t\u00eb tua.\n36:9 Sepse pran\u00eb teje \u00ebsht\u00eb burimi i jet\u00ebs, dhe me an\u00eb t\u00eb drit\u00ebs sate ne shohim drit\u00ebn.\n36:10 Zgjate mir\u00ebsin\u00eb t\u00ebnde ndaj atyre q\u00eb t\u00eb njohin dhe drejt\u00ebsin\u00eb t\u00ebnde ndaj atyre q\u00eb jan\u00eb t\u00eb drejt\u00eb nga zemra.\n36:11 Mos m\u00eb v\u00ebnt\u00eb k\u00ebmb\u00ebn kryelarti dhe dora e t\u00eb pabesit mos m\u00eb marrt\u00eb me vete.\n36:12 Ja, ata q\u00eb kryejn\u00eb paudh\u00ebsi kan\u00eb r\u00ebn\u00eb; i kan\u00eb rr\u00ebzuar p\u00ebr tok\u00eb dhe nuk mund t\u00eb ringjallen p\u00ebrs\u00ebri.\n37:1 Mos u d\u00ebshp\u00ebro p\u00ebr shkak t\u00eb njer\u00ebzve t\u00eb k\u00ebqij; mos ki smir\u00eb ata q\u00eb veprojn\u00eb me lig\u00ebsi,\n37:2 sepse ata shpejt do t\u00eb kositen si bari dhe do t\u00eb thahen si bari i blert\u00eb.\n37:3 Ki besim tek Zoti dhe b\u00ebj t\u00eb mira; bano vendin dhe shto besnik\u00ebrin\u00eb.\n37:4 Gjej k\u00ebnaq\u00ebsin\u00eb t\u00ebnde n\u00eb Zotin dhe ai do t\u00eb plot\u00ebsoj\u00eb d\u00ebshirat e zemr\u00ebs sate.\n37:5 Vendose fatin t\u00ebnd tek Zoti, ki besim tek ai dhe ai ka p\u00ebr t\u00eb vepruar.\n37:6 Ai do t\u00eb b\u00ebj\u00eb t\u00eb shk\u00eblqej\u00eb drejt\u00ebsia jote si drita dhe ndershm\u00ebria e saj si mesdita.\n37:7 Rri n\u00eb heshtje para Zotit dhe prite at\u00eb; mos u hidh\u00ebro p\u00ebr at\u00eb q\u00eb i shkojn\u00eb mbar\u00eb pun\u00ebt e veta, p\u00ebr njeriun q\u00eb ndjek planet e k\u00ebqija t\u00eb tij.\n37:8 Hiq dor\u00eb nga zem\u00ebrimi dhe l\u00ebre p\u00ebrbuzjen; mos u d\u00ebshp\u00ebro; kjo do t\u00eb t\u00eb \u00e7onte edhe ty t\u00eb b\u00ebje t\u00eb keqen.\n37:9 Sepse njer\u00ebzit e k\u00ebqij do t\u00eb shfarosen, por ata q\u00eb shpresojn\u00eb tek Zoti do t\u00eb b\u00ebhen zot\u00ebr t\u00eb tok\u00ebs.\n37:10 Edhe pak dhe i pabesi nuk do t\u00eb jet\u00eb m\u00eb; po, ti do t\u00eb k\u00ebrkosh me kujdes vendin e tij dhe ai nuk do t\u00eb jet\u00eb m\u00eb.\n37:11 Por zem\u00ebrbut\u00ebt do t\u00eb zot\u00ebrojn\u00eb tok\u00ebn dhe do t\u00eb g\u00ebzojn\u00eb nj\u00eb paqe t\u00eb madhe.\n37:12 I pabesi komploton kund\u00ebr t\u00eb drejtit dhe k\u00ebrc\u00ebllin dh\u00ebmb\u00ebt kund\u00ebr tij.\n37:13 Zoti qesh me t\u00eb, sepse e sheh q\u00eb vjen dita e tij.\n37:14 T\u00eb pabes\u00ebt kan\u00eb nxjerr\u00eb shpat\u00ebn dhe kan\u00eb nderur harkun e tyre p\u00ebr t\u00eb rr\u00ebzuar t\u00eb mjerin dhe nevojtarin, p\u00ebr t\u00eb vrar\u00eb ata q\u00eb ec\u00ebn drejt n\u00eb rrug\u00ebn e tyre.\n37:15 Shpata e tyre do t\u00eb hyj\u00eb n\u00eb zemr\u00ebn e tyre dhe harqet e tyre do t\u00eb thyhen.\n37:16 Vlen m\u00eb tep\u00ebr e pakta e t\u00eb drejtit se sa boll\u00ebku i shum\u00eb t\u00eb pabes\u00ebve.\n37:17 Sepse krah\u00ebt e t\u00eb pabes\u00ebve do t\u00eb thyhen, por Zoti i p\u00ebrkrah t\u00eb drejt\u00ebt.\n37:18 Zoti i njeh dit\u00ebt e njer\u00ebzve t\u00eb ndersh\u00ebm dhe trash\u00ebgimia e tyre do t\u00eb vazhdoj\u00eb p\u00ebrjet\u00eb.\n37:19 Ata nuk do t\u00eb ngat\u00ebrrohen n\u00eb koh\u00ebn e fatkeq\u00ebsis\u00eb dhe n\u00eb dit\u00ebt e zis\u00eb do t\u00eb ngopen.\n37:20 Por t\u00eb pabes\u00ebt do t\u00eb vdesin dhe armiqt\u00eb e Zotit do t\u00eb konsumohen dhe do t\u00eb b\u00ebhen tym si dhjami i qengjave.\n37:21 I pabesi merr hua dhe nuk e kthen, por i drejti ka m\u00ebshir\u00eb dhe dhuron.\n37:22 Sepse t\u00eb bekuarit nga Zoti do t\u00eb trash\u00ebgojn\u00eb tok\u00ebn, por ata q\u00eb jan\u00eb mallkuar prej tij do t\u00eb shfarosen.\n37:23 Hapat e njeriut i drejton Zoti, kur atij i p\u00eblqejn\u00eb rrug\u00ebt e tij.\n37:24 Por kur njeriu rr\u00ebzohet, nuk shtrihet p\u00ebr tok\u00eb, sepse Zoti e mban p\u00ebr dore.\n37:25 Un\u00eb kam qen\u00eb f\u00ebmij\u00eb dhe tani jam plakur, por nuk e kam par\u00eb kurr\u00eb t\u00eb drejtin t\u00eb braktisur dhe pasardh\u00ebsit e tij t\u00eb lypin buk\u00eb.\n37:26 Ai ka m\u00ebshir\u00eb dhe jep kurdoher\u00eb hua; dhe pasardh\u00ebsit e tij jan\u00eb n\u00eb bekim.\n37:27 Largohu nga e keqja dhe b\u00ebj t\u00eb mir\u00ebn, dhe do t\u00eb kesh nj\u00eb banes\u00eb t\u00eb p\u00ebrjetshme.\n37:28 Sepse Zoti e do drejt\u00ebsin\u00eb dhe nuk ka p\u00ebr t'i braktisur kurr\u00eb shenjtor\u00ebt e tij; ata do t\u00eb ruhen p\u00ebrjet\u00eb, nd\u00ebrsa pasardh\u00ebsit e t\u00eb pabes\u00ebve do t\u00eb shfarosen.\n37:29 T\u00eb drejt\u00ebt do t\u00eb trash\u00ebgojn\u00eb tok\u00ebn dhe do t\u00eb banojn\u00eb gjithnj\u00eb mbi t\u00eb.\n37:30 Nga goja e t\u00eb drejtit del dituri dhe gjuha e tij flet p\u00ebr drejt\u00ebsi.\n37:31 Ligji i Per\u00ebndis\u00eb t\u00eb tij \u00ebsht\u00eb n\u00eb zemr\u00ebn e tij; hapat e tij nuk do t\u00eb l\u00ebkunden.\n37:32 I pabesi spiunon t\u00eb drejtin dhe p\u00ebrpiqet ta vras\u00eb.\n37:33 Zoti nuk do ta l\u00ebr\u00eb n\u00eb duart e tij dhe nuk do t\u00eb lejoj\u00eb q\u00eb t\u00eb d\u00ebnohet, kur t\u00eb gjykohet.\n37:34 Ki shpres\u00eb t\u00eb patundur tek Zoti dhe ndiq rrug\u00ebn tij, dhe ai do t\u00eb t\u00eb lartoj\u00eb me q\u00ebllim q\u00eb ti t\u00eb trash\u00ebgosh tok\u00ebn; kur t\u00eb pabes\u00ebt t\u00eb jen\u00eb t\u00eb shfarosur, ti do ta shikosh.\n37:35 E pash\u00eb njeriun e pushtetsh\u00ebm dhe t\u00eb furish\u00ebm t\u00eb begatohet si nj\u00eb pem\u00eb e gjelb\u00ebr n\u00eb tok\u00ebn e tij t\u00eb lindjes,\n37:36 por pastaj u zhduk; dhe ja, nuk \u00ebsht\u00eb m\u00eb; e k\u00ebrkova, por nuk e gjeta m\u00eb.\n37:37 Ki kujdes p\u00ebr njeriun e ndersh\u00ebm dhe k\u00ebqyr njeriun e drejt\u00eb, sepse e ardhmja e k\u00ebtij njeriu do t\u00eb jet\u00eb paqja.\n37:38 Por shkel\u00ebsit do t\u00eb shkat\u00ebrrohen t\u00eb gjith\u00eb; n\u00eb fund t\u00eb pabes\u00ebt do t\u00eb d\u00ebrrmohen.\n37:39 Por shp\u00ebtimi i t\u00eb drejt\u00ebve vjen nga Zoti; ai \u00ebsht\u00eb k\u00ebshtjella e tyre n\u00eb koh\u00ebn e fatkeq\u00ebsis\u00eb.\n37:40 Dhe Zoti i ndihmon dhe i \u00e7liron; i \u00e7liron nga t\u00eb pabes\u00ebt dhe i shp\u00ebton, sepse kan\u00eb gjetur streh\u00eb tek ai.\n38:1 O Zot, mos m\u00eb shaj n\u00eb indinjat\u00ebn t\u00ebnde dhe mos m\u00eb d\u00ebno n\u00eb zem\u00ebrimin t\u00ebnd.\n38:2 Sepse shigjtat e tua m\u00eb kan\u00eb shpuar dhe dora jote m\u00eb shtyp.\n38:3 Nuk ka asgj\u00eb t\u00eb sh\u00ebndosh\u00eb n\u00eb mishin tim p\u00ebr shkak t\u00eb zem\u00ebrimit t\u00ebnd; nuk ka qet\u00ebsi n\u00eb kockat e mia p\u00ebr shkak t\u00eb m\u00ebkatit tim.\n38:4 Paudh\u00ebsit\u00eb e mia e kalojn\u00eb n\u00eb fakt koh\u00ebn time, jan\u00eb si nj\u00eb barr\u00eb e madhe, shum\u00eb e r\u00ebnd\u00eb p\u00ebr mua.\n38:5 Plag\u00ebt e mia jan\u00eb t\u00eb f\u00eblliqura dhe t\u00eb qelb\u00ebzuara nga marr\u00ebzia ime.\n38:6 Jam krejt i k\u00ebrrusur dhe i d\u00ebshp\u00ebruar; sillem t\u00ebr\u00eb dit\u00ebn rreth e qark duke mbajtur zi,\n38:7 sepse ijet e mia jan\u00eb t\u00eb pezmatuara dhe nuk ka asgj\u00eb t\u00eb sh\u00ebndosh\u00eb n\u00eb mishin tim.\n38:8 Jam i sfilitur dhe i vrar\u00eb; vrumbulloj nga drithma e zemr\u00ebs sime.\n38:9 O Zot, \u00e7do d\u00ebshir\u00eb q\u00eb kam \u00ebsht\u00eb para teje dhe psher\u00ebtimat e mia nuk t\u00eb jan\u00eb fshehur.\n38:10 Zemra ime rreh, fuqia po m\u00eb l\u00eb; vet\u00eb drita e syve t\u00eb mi ka ikur.\n38:11 Miqt\u00eb e mi dhe shok\u00ebt e mi rrin\u00eb larg plag\u00ebs sime, dhe fqinj\u00ebt e mi ndalojn\u00eb larg meje.\n38:12 Ata q\u00eb k\u00ebrkojn\u00eb jet\u00ebn time m\u00eb ngrejn\u00eb kurthe dhe ata q\u00eb duan t\u00eb m\u00eb b\u00ebjn\u00eb t\u00eb keqen flasin p\u00ebr shkat\u00ebrrimin dhe mendojn\u00eb mashtrime t\u00ebr\u00eb dit\u00ebn.\n38:13 Por un\u00eb jam si nj\u00eb i shurdh\u00ebr q\u00eb nuk d\u00ebgjon dhe nj\u00eb memec q\u00eb nuk e hap goj\u00ebn.\n38:14 Po, jam si nj\u00eb njeri q\u00eb nuk d\u00ebgjon dhe q\u00eb nuk mund t\u00eb p\u00ebrgjigjet me goj\u00ebn e tij.\n38:15 Sepse shpresoj te ti, o Zot, ti do t\u00eb p\u00ebrgjigjesh, o Zot, Per\u00ebndia im.\n38:16 Sepse kam th\u00ebn\u00eb: \"U g\u00ebzofshin me mua, dhe kur k\u00ebmba ime pengohet, mos u \u00e7ofshin kund\u00ebr meje\".\n38:17 Nd\u00ebrsa jam duke r\u00ebn\u00eb dhe dhembja ime \u00ebsht\u00eb vazhdimisht para meje,\n38:18 nd\u00ebrsa rr\u00ebfej m\u00ebkatin tim dhe jam tep\u00ebr i shqet\u00ebsuar p\u00ebr m\u00ebkatin,\n38:19 armiqt\u00eb e mi jan\u00eb t\u00ebr\u00eb gjall\u00ebri dhe jan\u00eb t\u00eb fort\u00eb, dhe ata q\u00eb m\u00eb urrejn\u00eb pa shkak shumohen.\n38:20 Edhe ata q\u00eb ma shp\u00ebrblejn\u00eb t\u00eb mir\u00ebn me t\u00eb keqen m\u00eb p\u00ebrndjekin, sepse un\u00eb ndjek rrug\u00ebn e s\u00eb mir\u00ebs.\n38:21 O Zot, mos m\u00eb braktis; Per\u00ebndia im, mos u largo nga un\u00eb.\n38:22 Nxito t\u00eb m\u00eb ndihmosh, o Zot, o shp\u00ebtimi im.\n39:1 Un\u00eb thoja: \"Do t\u00eb kujdesem p\u00ebr sjelljen time q\u00eb t\u00eb mos kryej m\u00ebkate me gjuh\u00ebn time; do t'i v\u00eb nj\u00eb fre goj\u00ebs sime, sa koh\u00eb q\u00eb i pabesi rri para meje\".\n39:2 Kam q\u00ebndruar i heshtur dhe i qet\u00eb, i jam p\u00ebrmbajtur pik\u00ebrisht s\u00eb mir\u00ebs, dhe dhembja ime \u00ebsht\u00eb ashp\u00ebrsuar.\n39:3 Zemra m\u00eb digjte p\u00ebrbrenda; nd\u00ebrsa mendohesha, nj\u00eb zjarr u ndez; at\u00ebher\u00eb fola me gjuh\u00ebn time:\n39:4 \"O Zot, b\u00ebm\u00eb t\u00eb njohur fundin tim dhe cila \u00ebsht\u00eb masa e dit\u00ebve t\u00eb mia; vepro n\u00eb m\u00ebnyr\u00eb q\u00eb un\u00eb t\u00eb di sa i brisht\u00eb jam.\n39:5 Ja, ti i ke pak\u00ebsuar dit\u00ebt e mia aq sa \u00ebsht\u00eb e gjat\u00eb nj\u00eb p\u00ebll\u00ebmb\u00eb, dhe zgjatja e jet\u00ebs sime \u00ebsht\u00eb si asgj\u00eb para teje; po, \u00e7do njeri n\u00eb gjendjen e tij m\u00eb t\u00eb mir\u00eb nuk \u00ebsht\u00eb ve\u00e7se avull. (Sela)\n39:6 Po, njeriu sillet rreth e qark si nj\u00eb hije; po m\u00eb kot lodhen t\u00eb gjith\u00eb dhe grumbullojn\u00eb pasuri pa ditur kush do t'i mbledh\u00eb!\n39:7 Por tani, o Zot, \u00e7far\u00eb pres? Shpresa ime \u00ebsht\u00eb te ti.\n39:8 \u00c7lirom\u00eb nga t\u00eb gjitha fajet e mia; b\u00ebj q\u00eb t\u00eb mos jem objekt i talljes nga njeriu pa mend.\n39:9 Do t\u00eb q\u00ebndroj n\u00eb heshtje, nuk kam p\u00ebr t\u00eb hapur goj\u00ebn, sepse ti je ai q\u00eb vepron.\n39:10 Largo nga un\u00eb fshikullin t\u00ebnd; un\u00eb po marr fund n\u00ebn goditjet e dor\u00ebs sate.\n39:11 Ti e korrigjon njeriun duke d\u00ebnuar m\u00ebkatin e tij dhe konsumon si nj\u00eb krimb at\u00eb q\u00eb p\u00ebr t\u00eb \u00ebsht\u00eb e \u00e7muar. Po, \u00e7do njeri nuk \u00ebsht\u00eb ve\u00e7se kot\u00ebsi. (Sela)\n39:12 O Zot, d\u00ebgjo lutjen time dhe v\u00ebri veshin britm\u00ebs sime; mos u trego i shurdh\u00ebr ndaj lot\u00ebve t\u00eb mi, sepse para teje un\u00eb jam nj\u00eb i huaj dhe nj\u00eb shtegtar si t\u00eb gjith\u00eb et\u00ebrit e mi.\n39:13 Hiqe shikimin t\u00ebnd nga un\u00eb, me q\u00ebllim q\u00eb un\u00eb t\u00eb marr p\u00ebrs\u00ebri fuqi para se t\u00eb iki dhe t\u00eb mos jem m\u00eb\".\n40:1 Un\u00eb kam pritur me ngulm dhe me durim Zotin, dhe ai u p\u00ebrkul mbi mua dhe d\u00ebgjoi britm\u00ebn time.\n40:2 M\u00eb nxorri jasht\u00eb nj\u00eb grope shkat\u00ebrrimi, nga balta e mo\u00e7alit, i vendosi k\u00ebmb\u00ebt e mia mbi nj\u00eb shk\u00ebmb dhe i ka b\u00ebr\u00eb t\u00eb q\u00ebndrueshme hapat e mia.\n40:3 Ai vuri n\u00eb goj\u00ebn time nj\u00eb kantik t\u00eb ri p\u00ebr t\u00eb l\u00ebvduar Per\u00ebndin\u00eb ton\u00eb; shum\u00eb njer\u00ebz kan\u00eb p\u00ebr ta par\u00eb k\u00ebt\u00eb, do t\u00eb dridhen dhe do t'i besojn\u00eb Zotit.\n40:4 Lum ai njeri q\u00eb i beson Zotit dhe nuk u drejtohet krenar\u00ebve dhe as atyre q\u00eb marrin rrug\u00eb t\u00eb keqe duke u dh\u00ebn\u00eb pas g\u00ebnjeshtr\u00ebs.\n40:5 O Zot, Per\u00ebndia im, t\u00eb shumta jan\u00eb mrekullit\u00eb q\u00eb ke b\u00ebr\u00eb, dhe askush nuk mund t\u00eb num\u00ebroj\u00eb gj\u00ebrat q\u00eb ke menduar p\u00ebr ne. Po t\u00eb duhej t'i shpallja dhe t'i tregoja, do t\u00eb ishin tep\u00ebr p\u00ebr t'i radhitur.\n40:6 Ti nuk k\u00ebnaqesh as me flijime as me oferta; m\u00eb ke shpuar vesh\u00ebt. Ti nuk ke k\u00ebrkuar as olokauste as flijime p\u00ebr m\u00ebkatin.\n40:7 At\u00ebher\u00eb un\u00eb thash\u00eb: \"Ja, po vij. N\u00eb rrotullin e librit shkruhet p\u00ebr mua.\n40:8 Per\u00ebndia im, un\u00eb g\u00ebzohem kur zbatoj vullnetin t\u00ebnd dhe ligji yt \u00ebsht\u00eb n\u00eb zemr\u00ebn time\".\n40:9 E shpalla drejt\u00ebsin\u00eb t\u00ebnde n\u00eb kuvendin e madh; ja, un\u00eb nuk i mbaj buz\u00ebt t\u00eb mbyllura, o Zot, ti e di k\u00ebt\u00eb.\n40:10 Nuk e kam fshehur drejt\u00ebsin\u00eb t\u00ebnde n\u00eb zemr\u00ebn time; kam shpallur besnik\u00ebrin\u00eb t\u00ebnde dhe shp\u00ebtimin t\u00ebnd; nuk e kam fshehur mir\u00ebsin\u00eb t\u00ebnde as t\u00eb v\u00ebrtet\u00ebn t\u00ebnde para kuvendit t\u00eb madh.\n40:11 Mos m\u00eb moho, o Zot, m\u00ebshir\u00ebn zem\u00ebrbut\u00eb; mir\u00ebsia jote dhe e v\u00ebrteta jote m\u00eb mbrofshin gjithnj\u00eb.\n40:12 Sepse t\u00eb k\u00ebqija t\u00eb panum\u00ebrta m\u00eb rrethojn\u00eb; paudh\u00ebsit\u00eb e mia m\u00eb kan\u00eb z\u00ebn\u00eb dhe nuk mund t\u00eb shikoj; jan\u00eb m\u00eb t\u00eb shumta se flok\u00ebt e kok\u00ebs sime, dhe zemra po m\u00eb lig\u00ebshtohet.\n40:13 Prano, o Zot, t\u00eb m\u00eb \u00e7lirosh. O Zot, nxito t\u00eb m\u00eb ndihmosh.\n40:14 U turp\u00ebrofshin dhe u p\u00ebshtjellofshin ata q\u00eb duan t\u00eb shkat\u00ebrrojn\u00eb jet\u00ebn time. R\u00ebn\u00e7in posht\u00eb t\u00eb mbuluar nga turpi ata q\u00eb g\u00ebzohen me fatkeq\u00ebsit\u00eb e mia.\n40:15 U tr\u00ebmbshin p\u00ebr turp t\u00eb tyre ata q\u00eb m\u00eb thon\u00eb: \"Ah, ah...!\".\n40:16 U g\u00ebzofshin dhe ngaz\u00ebllofshin te ti t\u00eb gjith\u00eb ata q\u00eb t\u00eb k\u00ebrkojn\u00eb, ata q\u00eb duan shp\u00ebtimin t\u00ebnd th\u00ebn\u00e7in: \"L\u00ebvduar qoft\u00eb Zoti\".\n40:17 Sa p\u00ebr mua, un\u00eb jam i varf\u00ebr dhe nevojtar, por Zoti kujdeset p\u00ebr mua. Ti je mb\u00ebshtetja ime dhe \u00e7lirimtari im; Per\u00ebndia im, mos u vono.\n41:1 Lum ai q\u00eb kujdeset p\u00ebr t\u00eb varf\u00ebrin; Zoti do ta \u00e7liroj\u00eb dit\u00ebn e fatkeq\u00ebsis\u00eb.\n41:2 Zoti do ta ruaj\u00eb dhe do ta mbaj\u00eb t\u00eb gjall\u00eb; ai do t\u00eb jet\u00eb i lumtur mbi tok\u00eb dhe ti nuk do ta l\u00ebsh n\u00eb duart e armiqve t\u00eb tij.\n41:3 Zoti do ta ndihmoj\u00eb n\u00eb shtratin e s\u00ebmundjes; gjat\u00eb s\u00ebmundjes s\u00eb tij, o Zot, ti do ta transformosh plot\u00ebsisht shtratin e tij.\n41:4 Un\u00eb kam th\u00ebn\u00eb: \"O Zot, ki m\u00ebshir\u00eb p\u00ebr mua, ma sh\u00ebro shpirtin, sepse kam m\u00ebkatuar kund\u00ebr teje\".\n41:5 Armiqt\u00eb e mi ndjellin t\u00eb keqen, duke th\u00ebn\u00eb: \"Kur do t\u00eb vdes\u00eb dhe kur do t\u00eb zhduket emri i tij?\".\n41:6 N\u00eb rast se dikush prej tyre vjen t\u00eb m\u00eb shikoj\u00eb, g\u00ebnjen, nd\u00ebrsa zemra e tij mbledh paudh\u00ebsi; pastaj del jasht\u00eb dhe e p\u00ebrhap rreth e rrotull.\n41:7 T\u00eb gjith\u00eb ata q\u00eb m\u00eb urrejn\u00eb, p\u00ebshp\u00ebritin bashk\u00eb kund\u00ebr meje; kund\u00ebr meje kurdisin t\u00eb keqen,\n41:8 duke th\u00ebn\u00eb: \"Nj\u00eb e keqe e tmerrshme e ka z\u00ebn\u00eb dhe ai nuk do t\u00eb ngrihet kurr\u00eb m\u00eb nga vendi ku dergjet\".\n41:9 Madje edhe miku im i ngusht\u00eb, tek i cili kisha besim dhe q\u00eb hante buk\u00ebn time, ka ngritur kund\u00ebr meje thembr\u00ebn e tij.\n41:10 Por ti, o Zot, ki m\u00ebshir\u00eb p\u00ebr mua dhe m\u00eb \u00e7o n\u00eb k\u00ebmb\u00eb q\u00eb t\u00eb mund t'ua shpaguaj.\n41:11 Nga kjo e di q\u00eb ti m\u00eb p\u00eblqen, n\u00eb rast se armiku im nuk triumfon mbi mua.\n41:12 Sa p\u00ebr mua, m\u00eb ke p\u00ebrkrahur n\u00eb ndershm\u00ebrin\u00eb time dhe m\u00eb ke vendosur n\u00eb pranin\u00eb t\u00ebnde p\u00ebr gjithnj\u00eb.\n41:13 Qoft\u00eb i bekuar Zoti, Per\u00ebndia i Izraelit, p\u00ebrjet\u00eb. Amen, amen.\n42:1 Ashtu si suta ka nj\u00eb d\u00ebshir\u00eb t\u00eb madhe p\u00ebr rr\u00ebket\u00eb e ujit, k\u00ebshtu shpirti im ka nj\u00eb d\u00ebshir\u00eb t\u00eb zjarrt\u00eb p\u00ebr ty, o Per\u00ebndi.\n42:2 Shpirti im ka nj\u00eb etje t\u00eb madhe p\u00ebr Per\u00ebndin\u00eb, p\u00ebr Per\u00ebndin\u00eb e gjall\u00eb. Kur do t\u00eb vij dhe do t\u00eb paraqitem para Per\u00ebndis\u00eb?\n42:3 Lot\u00ebt e mia jan\u00eb b\u00ebr\u00eb ushqimi im dit\u00eb e nat\u00eb, nd\u00ebrsa m\u00eb thon\u00eb vazhdimisht: \"Ku \u00ebsht\u00eb Per\u00ebndia yt?\".\n42:4 Duke kujtuar k\u00ebto gj\u00ebra, brenda vetes sime i jap shfrim t\u00eb lir\u00eb shpirtit tim, sepse kisha zakon t\u00eb shkoja me turm\u00ebn, duke e udh\u00ebhequr n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb e Per\u00ebndis\u00eb, n\u00eb mes t\u00eb k\u00ebng\u00ebve t\u00eb g\u00ebzimit dhe t\u00eb l\u00ebvdimit t\u00eb nj\u00eb turme n\u00eb fest\u00eb.\n42:5 Pse lig\u00ebshtohesh, o shpirti im, pse vajton br\u00ebnda trupit tim? Shpreso te Per\u00ebndia, sepse un\u00eb do ta kremtoj akoma p\u00ebr \u00e7lirimin e pranis\u00eb s\u00eb tij.\n42:6 O Per\u00ebndia im, shpirti m\u00eb \u00ebsht\u00eb lig\u00ebshtuar p\u00ebrbrenda; prandaj m\u00eb kujtohesh ti nga vendi i Jordanit dhe nga majat e Hermonit, nga mali i Mitsarit.\n42:7 Nj\u00eb hon th\u00ebrret nj\u00eb hon tjet\u00ebr n\u00eb zhurm\u00ebn e uj\u00ebrave t\u00eb tua; t\u00eb gjitha dallg\u00ebt e tua dhe val\u00ebt e tua kan\u00eb kaluar p\u00ebrmbi mua.\n42:8 Dit\u00ebn Zoti m\u00eb jep mir\u00ebsin\u00eb e tij, dhe nat\u00ebn i ngre atij nj\u00eb kantik, nj\u00eb lutje Per\u00ebndis\u00eb t\u00eb jet\u00ebs sime.\n42:9 Un\u00eb do t'i them Per\u00ebndis\u00eb, k\u00ebshtjell\u00ebs sime: \"Pse m\u00eb harrove? Pse endem i veshur me rroba zie p\u00ebr shkak t\u00eb shtypjes nga ana e armikut?\".\n42:10 Kockat e mia po vuajn\u00eb p\u00ebr vdekje p\u00ebr shkak t\u00eb fyerjeve nga ana e armive t\u00eb mi, q\u00eb m\u00eb thon\u00eb vazhdimisht: \"Ku \u00ebsht\u00eb Per\u00ebndia yt?\".\n42:11 Pse lig\u00ebshtohesh, shpirti im, pse r\u00ebnkon p\u00ebrbrenda meje? Shpreso te Per\u00ebndia, sepse un\u00eb do ta kremtoj akoma; ai \u00ebsht\u00eb shp\u00ebtimi im dhe Per\u00ebndia im.\n43:1 Sigurom\u00eb drejt\u00ebsi, o Per\u00ebndi, dhe mbro \u00e7\u00ebshtjen time nga njer\u00ebzit e k\u00ebqij; m\u00eb \u00e7liro nga njeriu i rrem\u00eb dhe i lig.\n43:2 Mbasi ti je Per\u00ebndia q\u00eb m\u00eb jep forc\u00eb, pse m\u00eb ke kthyer? Pse shkoj i veshur me rroba zie p\u00ebr shkak t\u00eb shtypjes nga ana e armikut?\n43:3 D\u00ebrgo drit\u00ebn t\u00ebnde dhe t\u00eb v\u00ebrtet\u00ebn t\u00ebnde; k\u00ebto le t\u00eb m\u00eb udh\u00ebheqin dhe t\u00eb m\u00eb \u00e7ojn\u00eb n\u00eb malin t\u00ebnd t\u00eb shenjt\u00eb dhe n\u00eb vendin e banes\u00ebs sate.\n43:4 At\u00ebher\u00eb un do t\u00eb vij tek altari i Per\u00ebndis\u00eb, te Per\u00ebndia, q\u00eb \u00ebsht\u00eb g\u00ebzimi im dhe k\u00ebnaq\u00ebsia ime; do t\u00eb t\u00eb kremtoj me qeste, o Per\u00ebndi, Per\u00ebndia im.\n43:5 Pse lig\u00ebshtohesh, shpirti im, pse r\u00ebnkon brenda meje? Ki shpres\u00eb te Per\u00ebndia, sepse un\u00eb do ta kremtoj akoma, sepse ai \u00ebsht\u00eb shp\u00ebtimi im dhe Per\u00ebndia im.\n44:1 O Per\u00ebndi, e kemi d\u00ebgjuar me vesh\u00ebt tona, et\u00ebrit tan\u00eb na kan\u00eb treguar vepr\u00ebn q\u00eb ti ke b\u00ebr\u00eb n\u00eb dit\u00ebt e tyre n\u00eb koh\u00ebrat e lashta.\n44:2 P\u00ebr t'i vendosur me dor\u00ebn t\u00ebnde ti ke shpron\u00ebsuar kombet, ke \u00e7rr\u00ebnjosur popuj p\u00ebr t'u b\u00ebr\u00eb vend atyre. N\u00eb fakt nuk e pushtuan vendin me shpat\u00ebn e tyre dhe nuk qe krahu i tyre q\u00eb i shp\u00ebtoi, por ishte dora jote e djatht\u00eb, krahu yt dhe drita e fytyr\n44:3 \u00ebs sate, sepse t\u00eb p\u00eblqenin.\n44:4 Ti je mbreti im, o Per\u00ebndi, q\u00eb vendos fitoret p\u00ebr Jakobin.\n44:5 Me an\u00ebn t\u00ebnde do t\u00eb p\u00ebrmbysim armiqt\u00eb tan\u00eb; n\u00eb em\u00ebr t\u00ebnd do t\u00eb shkelim ata q\u00eb ngrihen kund\u00ebr nesh.\n44:6 Sepse nuk kam besim tek harku im dhe nuk do t\u00eb jet\u00eb shpata ime ajo q\u00eb do t\u00eb m\u00eb shp\u00ebtoj\u00eb.\n44:7 Por je ti ai q\u00eb na shp\u00ebton nga armiqt\u00eb tan\u00eb dhe q\u00eb i mbulon me turp ata q\u00eb na urrejn\u00eb.\n44:8 Ne do t\u00eb l\u00ebvdojm\u00eb \u00e7do dit\u00eb Per\u00ebndin\u00eb dhe do t\u00eb kremtojm\u00eb emrin t\u00ebnd p\u00ebrjet\u00eb. (Sela)\n44:9 Por ti na d\u00ebbove dhe na mbulove me turp, dhe nuk del m\u00eb me ushtrit\u00eb tona.\n44:10 Ti ke b\u00ebr\u00eb t\u00eb kthejm\u00eb kurrizin p\u00ebrpara armikut, dhe ata q\u00eb na urrejn\u00eb na kan\u00eb grabitur.\n44:11 Ti na ke dh\u00ebn\u00eb si dele p\u00ebr therje dhe na ke shp\u00ebrndar\u00eb midis kombeve.\n44:12 Ti e ke shitur popullin t\u00ebnd p\u00ebr asgj\u00eb dhe nuk ke nxjerr\u00eb asnj\u00eb fitim nga shitja e tij.\n44:13 Ti na b\u00ebre p\u00ebr turp me fqinj\u00ebt tan\u00eb, u b\u00ebm\u00eb gazi dhe tallja e atyre q\u00eb rrijn\u00eb rreth nesh.\n44:14 Ti na ke b\u00ebr\u00eb t\u00eb jemi gazi i komb\u00ebve; p\u00ebrsa na p\u00ebrket neve, popujt tundin kok\u00ebn.\n44:15 Turpi im m\u00eb rri gjithmon\u00eb p\u00ebrpara, dhe fytyra ime \u00ebsht\u00eb e mbuluar nga turpi,\n44:16 p\u00ebr shkak t\u00eb atij q\u00eb m\u00eb fyen dhe m\u00eb posht\u00ebron, p\u00ebr shkak t\u00eb armikut dhe atij q\u00eb k\u00ebrkon hakmarrje.\n44:17 T\u00eb t\u00ebra k\u00ebto na kan\u00eb r\u00ebn\u00eb mbi kurriz, por ne nuk kemi harruar dhe nuk kemi tradh\u00ebtuar bes\u00eblidhjen t\u00ebnde.\n44:18 Zemra jon\u00eb nuk \u00ebsht\u00eb kthyer prapa dhe hapat tona nuk jan\u00eb larguar nga rruga jote,\n44:19 por ti na ke cop\u00ebtuar, duke na futur n\u00eb vende \u00e7akejsh dhe duke na mbuluar me hijen e vdekjes.\n44:20 Po t\u00eb kishim harruar emrin e Per\u00ebndis\u00eb ton\u00eb dhe po t'i kishim shtrir\u00eb duart tona drejt nj\u00eb per\u00ebndie t\u00eb huaj,\n44:21 a nuk do ta kishte zbuluar Per\u00ebndia k\u00ebt\u00eb gj\u00eb? N\u00eb fakt ai i njeh sekretet e zemr\u00ebs.\n44:22 Po, p\u00ebr shkakun t\u00ebnd ne vritemi \u00e7do dit\u00eb dhe konsiderohemi si dele.\n44:23 Zgjohu! Pse fle, o Zot? \u00c7ohu, mos na kthe p\u00ebr gjithnj\u00eb.\n44:24 Pse e fsheh fytyr\u00ebn t\u00ebnde, dhe harron pik\u00ebllimin ton\u00eb dhe shtypjen ton\u00eb?\n44:25 Sepse shpirt\u00ebrat tona jan\u00eb ulur deri te pluhuri dhe trupi yn\u00eb i \u00ebsht\u00eb ngjitur tok\u00ebs.\n44:26 \u00c7ohu t\u00eb na ndihmosh dhe na shp\u00ebto p\u00ebr hir t\u00eb mir\u00ebsis\u00eb sate.\n45:1 M\u00eb burojn\u00eb nga zemra fjal\u00eb shum\u00eb t\u00eb \u00ebmbla; un\u00eb i k\u00ebndoj mbretit poem\u00ebn time. Gjuha ime do t\u00eb jet\u00eb si pena e nj\u00eb shkruesi t\u00eb shpejt\u00eb.\n45:2 Ti je shum\u00eb i bukur nd\u00ebr t\u00eb gjith\u00eb bijt\u00eb e njer\u00ebzve; buz\u00ebt e tua jan\u00eb plot nur, prandaj Per\u00ebndia t\u00eb ka bekuar n\u00eb p\u00ebrjet\u00ebsi.\n45:3 Ngjeshe shpat\u00ebn n\u00eb brezin t\u00ebnd, o trim, i rrethuar nga shk\u00eblqimi yt dhe nga madh\u00ebshtia jote,\n45:4 dhe n\u00eb madh\u00ebshtin\u00eb t\u00ebnde shko p\u00ebrpara mbi qerren fitimtare p\u00ebr \u00e7\u00ebshtjen e s\u00eb v\u00ebrtet\u00ebs, t\u00eb shpirtmadh\u00ebsis\u00eb dhe t\u00eb drejt\u00ebsis\u00eb, dhe dora jote e djatht\u00eb do t\u00eb t\u00eb tregoj\u00eb vepra t\u00eb tmerrshme.\n45:5 Shigjetat e tua jan\u00eb t\u00eb mprehta; popujt do t\u00eb bien posht\u00eb teje; ato do t\u00eb hyjn\u00eb n\u00eb zem\u00ebr\u00ebn e armiqve t\u00eb mbretit.\n45:6 Froni yt, o Per\u00ebndi, vazhdon n\u00eb p\u00ebrjet\u00ebsi; skeptri i mbret\u00ebris\u00eb sate \u00ebsht\u00eb nj\u00eb skept\u00ebr drejt\u00ebsie.\n45:7 Ti e do drejt\u00ebsin\u00eb dhe urren mbrapshtin\u00eb; prandaj Per\u00ebndia, Per\u00ebndia yt, t\u00eb ka vajosur me vaj g\u00ebzimi p\u00ebrmbi shok\u00ebt e tu.\n45:8 T\u00ebr\u00eb rrobat e tua mbajn\u00eb er\u00eb mirre, aloe dhe kasie; nga pallatet e fildishta veglat muzikore me tela t\u00eb g\u00ebzojn\u00eb.\n45:9 Midis zonjave t\u00eb nderit q\u00eb t\u00eb rrethojn\u00eb ka bija mbret\u00ebrish; n\u00eb t\u00eb djatht\u00ebn t\u00ebnde \u00ebsht\u00eb mbret\u00ebresha, e zbukuruar me ar Ofiri.\n45:10 D\u00ebgjo, vash\u00eb, shiko dhe v\u00ebr veshin; harro populin t\u00ebnd dhe sht\u00ebpin\u00eb e atit t\u00ebnd,\n45:11 dhe mbreti do t\u00eb d\u00ebshiroj\u00eb me t\u00eb madhe bukurin\u00eb t\u00ebnde; bjer p\u00ebrmbys para tij, sepse ai \u00ebsht\u00eb Zoti yt.\n45:12 Bija e Tiros do t\u00eb t\u00eb sjell\u00eb disa dhurata dhe t\u00eb pasurit e popullit do t\u00eb k\u00ebrkojn\u00eb favoret e tua.\n45:13 T\u00ebr\u00eb shk\u00eblqim \u00ebsht\u00eb brenda e bija e mbretit; rrobat e saj jan\u00eb t\u00eb q\u00ebndisura me ar.\n45:14 At\u00eb do ta \u00e7ojn\u00eb te mbreti me rroba t\u00eb q\u00ebndisura, t\u00eb shoq\u00ebruar nga virgj\u00ebresha shoqe t\u00eb saj, q\u00eb do t\u00eb t\u00eb paraqiten ty.\n45:15 Ato do t'i \u00e7ojn\u00eb me g\u00ebzim dhe hare dhe do t\u00eb hyjn\u00eb n\u00eb pallatin e mbretit.\n45:16 Bijt\u00eb e tu do t\u00eb z\u00ebn\u00eb vendin e et\u00ebrve t\u00eb tu; ti do t'i b\u00ebsh princa p\u00ebr t\u00ebr\u00eb tok\u00ebn.\n45:17 Un\u00eb do t\u00eb shpall kujtimin e emrit t\u00ebnd p\u00ebr t\u00eb gjitha brezat; prandaj popujt do t\u00eb t\u00eb kremtojn\u00eb n\u00eb p\u00ebrjet\u00ebsim, p\u00ebrjet\u00eb.\n46:1 Per\u00ebndia \u00ebsht\u00eb p\u00ebr ne nj\u00eb streh dhe nj\u00eb forc\u00eb, nj\u00eb ndihm\u00eb gjithnj\u00eb e gatshme n\u00eb fatkeq\u00ebsi.\n46:2 Prandaj ne nuk do t\u00eb kemi frik\u00eb edhe sikur toka t\u00eb luaj\u00eb dhe malet t\u00eb hidhen n\u00eb mes t\u00eb detit,\n46:3 dhe uj\u00ebrat e tij t\u00eb t\u00ebrbohen dhe t\u00eb shkumojn\u00eb, dhe malet t\u00eb dridhen n\u00eb fryerjen e tij. (Sela)\n46:4 \u00c9sht\u00eb nj\u00eb lum\u00eb brigjet e t\u00eb cilit mbushin me g\u00ebzim qytetin e Per\u00ebndis\u00eb, vendin e shenjt\u00eb ku banon shum\u00eb i Larti.\n46:5 Per\u00ebndia \u00ebsht\u00eb n\u00eb mes t\u00eb tij, ai nuk do t\u00eb luaj\u00eb nga vendi; Per\u00ebndia do ta ndihmoj\u00eb n\u00eb dritat e para t\u00eb m\u00ebngjesit.\n46:6 Kombet do t\u00eb ziejn\u00eb, mbret\u00ebrit\u00eb do t\u00eb tronditen; ai d\u00ebrgoi jasht\u00eb z\u00ebrin e tij, toka u shkri.\n46:7 Zoti i ushtrive \u00ebsht\u00eb me ne; Per\u00ebndia i Jakobit \u00ebsht\u00eb streha jon\u00eb. (Sela)\n46:8 Ejani dhe admironi veprat e Zotit, q\u00eb ka b\u00ebr\u00eb mrekulli mbi tok\u00eb.\n46:9 Ai b\u00ebn q\u00eb t\u00eb pushojn\u00eb luft\u00ebrat deri n\u00eb skajet e tok\u00ebs; ai prish harqet dhe thyen shtizat, dhe djeg qerret me zjarr.\n46:10 Ndaluni dhe pranoni q\u00eb jam Per\u00ebndi; do t\u00eb ngrihem lart midis kombeve, do t\u00eb ngrihem lart mbi tok\u00eb.\n46:11 Zoti i ushtrive \u00ebsht\u00eb me ne; Per\u00ebndia i Jakobit \u00ebsht\u00eb streha jon\u00eb. (Sela)\n47:1 Duartrokisni, o popuj; kremtojeni Per\u00ebndin\u00eb me britma triumfi.\n47:2 Sepse Zoti, Shum\u00eb i Larti, \u00ebsht\u00eb i tmerrsh\u00ebm, nj\u00eb mbret i madh mbi gjith\u00eb dheun.\n47:3 Ai do t\u00eb na n\u00ebnshtroj\u00eb popujt dhe kombet do t'i v\u00ebr\u00eb n\u00ebn k\u00ebmb\u00ebt tona.\n47:4 Ai do t\u00eb zgjedh\u00eb p\u00ebr ne trash\u00ebgimin\u00eb ton\u00eb, lavdin\u00eb e Jakobit q\u00eb ai e do. (Sela)\n47:5 Per\u00ebndia \u00ebsht\u00eb ngritur n\u00eb mes brohoritjesh g\u00ebzimi, Zoti me tingujt e borive.\n47:6 K\u00ebndojini lavde Per\u00ebndis\u00eb ton\u00eb, k\u00ebndojini lavde! K\u00ebndojini lavde mbretit ton\u00eb, k\u00ebndojini lavde!\n47:7 Sepse Per\u00ebndia \u00ebsht\u00eb mbreti i gjith\u00eb dheut, k\u00ebndojini lavde me zot\u00ebsi.\n47:8 Per\u00ebndia mbret\u00ebron mbi kombet; Per\u00ebndia ulet mbi fronin e tij t\u00eb shenjt\u00eb.\n47:9 Princat e popujve, populli i Per\u00ebndis\u00eb t\u00eb Abrahamit, jan\u00eb mbledhur bashk\u00eb; sepse Per\u00ebndis\u00eb i p\u00ebrkasin mburojat e tok\u00ebs; at\u00eb e l\u00ebvdojn\u00eb me t\u00eb madhe.\n48:1 I madh \u00ebsht\u00eb Zoti dhe meriton t\u00eb l\u00ebvdohet n\u00eb kulm n\u00eb qytetin e Per\u00ebndis\u00eb ton\u00eb, n\u00eb malin e tij t\u00eb shenjt\u00eb.\n48:2 I bukur p\u00ebr nga lart\u00ebsia e tij, g\u00ebzimi i gjith\u00eb dheut \u00ebsht\u00eb mali i Sionit, nga ana e veriut, qyteti i Mbretit t\u00eb madh.\n48:3 N\u00eb pallatet e tij Per\u00ebndia u b\u00eb i njohur si nj\u00eb kala e papushtueshme.\n48:4 Ja, mbret\u00ebrit ishin mbledhur dhe shikonin p\u00ebrpara bashkarisht,\n48:5 por sa e pan\u00eb, mbet\u00ebn t\u00eb shushatur dhe ik\u00ebn t\u00eb tmerruar.\n48:6 Atje i zun\u00eb drithmat dhe si t\u00eb prerat e lindjes,\n48:7 n\u00eb t\u00eb nj\u00ebjt\u00ebn m\u00ebnyr\u00eb si era e lindjes q\u00eb i b\u00ebn cop\u00eb-cop\u00eb anijet e Tarshishit.\n48:8 Si\u00e7 e kishim d\u00ebgjuar, ashtu pam\u00eb n\u00eb qytetin e Zotit disa ushtri, n\u00eb qytetin e Per\u00ebndis\u00eb ton\u00eb; Per\u00ebndia do ta b\u00ebj\u00eb t\u00eb q\u00ebndruesh\u00ebm p\u00ebrjet\u00eb.\n48:9 N\u00eb tempullin t\u00ebnd, o Per\u00ebndi, ne kemi r\u00ebn\u00eb n\u00eb mendime mbi mir\u00ebsin\u00eb t\u00ebnde.\n48:10 Ashtu si emri yt, o Per\u00ebndi, k\u00ebshtu l\u00ebvdimi yt arrin deri n\u00eb skajet e tok\u00ebs; dora jote e djatht\u00eb \u00ebsht\u00eb t\u00ebr\u00eb drejt\u00ebsi.\n48:11 Le t\u00eb g\u00ebzohet mali Sion, le t\u00eb ngaz\u00ebllojn\u00eb vajzat e Jud\u00ebs p\u00ebr gjykimet e tua.\n48:12 I bini rrotull Sionit, vizitojeni, num\u00ebroni kullat e tij,\n48:13 k\u00ebqyrni fortesat e tij, admironi pallatet e tij, me q\u00ebllim q\u00eb t\u00eb mund t'ia tregoni brezave q\u00eb do t\u00eb vijn\u00eb.\n48:14 Sepse ky Per\u00ebndi \u00ebsht\u00eb Per\u00ebndia yn\u00eb n\u00eb p\u00ebrjet\u00ebsi, p\u00ebrjet\u00eb, gjithnj\u00eb; ai do t\u00eb jet\u00eb udh\u00ebheq\u00ebsi yn\u00eb deri n\u00eb vdekje.\n49:1 D\u00ebgjoni gjith\u00eb popujt, vini veshin, o banor\u00eb t\u00eb bot\u00ebs,\n49:2 qofshin njer\u00ebz t\u00eb popullit dhe fisnik\u00eb, t\u00eb pasur dhe t\u00eb varf\u00ebr tok.\n49:3 Nga goja ime do t\u00eb dalin fjal\u00eb diturie dhe kredhja n\u00eb mendime e zemr\u00ebs sime do t\u00eb sjell\u00eb mir\u00ebkuptim.\n49:4 Un\u00eb do ta ndjek nj\u00eb proverb, do ta paraqes enigm\u00ebn time me harp\u00eb.\n49:5 Pse duhet t\u00eb kem frik\u00eb nga dit\u00ebt e fatkeq\u00ebsis\u00eb, kur m\u00eb rrethon lig\u00ebsia e kund\u00ebrshtar\u00ebve t\u00eb mi,\n49:6 ata q\u00eb kan\u00eb besim n\u00eb pasurit\u00eb e tyre dhe mburren me boll\u00ebkun e pasuris\u00eb s\u00eb tyre?\n49:7 Asnjeri nuk mund t\u00eb shpengoj\u00eb kurrsesi v\u00ebllan\u00eb e tij, as t'i jap\u00eb Per\u00ebndis\u00eb \u00e7mimin e shpengimit t\u00eb tij,\n49:8 sepse shpengimi i shpirtit t\u00eb tij \u00ebsht\u00eb shum\u00eb i shtrenjt\u00eb, dhe \u00e7mimi i saj nuk do t\u00eb mjaftonte kurr\u00eb,\n49:9 p\u00ebr t\u00eb b\u00ebr\u00eb q\u00eb ai t\u00eb jetoj\u00eb p\u00ebrjet\u00eb dhe t\u00eb mos shoh\u00eb grop\u00ebn.\n49:10 N\u00eb fakt t\u00eb gjith\u00eb shohin q\u00eb njer\u00ebzit e urt\u00eb vdesin dhe q\u00eb po n\u00eb at\u00eb m\u00ebnyr\u00eb vdesin njer\u00ebzit e pamend a mendjeshkurt\u00ebr, duke ua l\u00ebn\u00eb t\u00eb tjer\u00ebve pasurit\u00eb e tyre.\n49:11 Me mendjen e tyre ata pandehin se sht\u00ebpit\u00eb e tyre do t\u00eb q\u00ebndrojn\u00eb p\u00ebr gjithnj\u00eb, q\u00eb banesat e tyre jan\u00eb t\u00eb p\u00ebrjetshme; dhe k\u00ebshtu u v\u00ebn\u00eb tokave emrin e tyre.\n49:12 Megjithat\u00eb edhe njeriu q\u00eb jeton n\u00eb mes t\u00eb pasurive nuk e ka t\u00eb gjat\u00eb; ai \u00ebsht\u00eb nj\u00eblloj si kafsh\u00ebt q\u00eb mbarojn\u00eb.\n49:13 Kjo \u00ebsht\u00eb sjellja e njer\u00ebzve pa mend dhe e atyre q\u00eb u shkojn\u00eb dhe miratojn\u00eb fjalimet e tyre. (Sela)\n49:14 Shtyhen si dele n\u00eb drejtim t\u00eb Sheolit; vdekja do t'i p\u00ebrpij\u00eb dhe n\u00eb m\u00ebngjes njer\u00ebzit e drejt\u00eb do t\u00eb sundojn\u00eb mbi ta. Luksi i tyre do t\u00eb marr\u00eb fund n\u00eb Sheol, larg banes\u00ebs s\u00eb tyre.\n49:15 Por Per\u00ebndia im do ta shpengoj\u00eb shpirtin tim nga pushteti i Sheolit, sepse ai do t\u00eb m\u00eb pranoj\u00eb. (Sela)\n49:16 Mos kij frik\u00eb kur dikush pasurohet, kur lavdia e sht\u00ebpis\u00eb s\u00eb tij rritet,\n49:17 sepse kur do t\u00eb vdes\u00eb, nuk do t\u00eb marr\u00eb asgj\u00eb me vete; lavdia e tij nuk do t\u00eb zbres\u00eb pas tij.\n49:18 Edhe n\u00eb se n\u00eb jet\u00eb e ndjente veten t\u00eb lumtur (n\u00eb fakt njer\u00ebzia t\u00eb lavd\u00ebron kur pasurohesh),\n49:19 ai do t\u00eb arrij\u00eb brezin e et\u00ebrve t\u00eb tij, q\u00eb nuk do ta shohin kurr\u00eb m\u00eb drit\u00ebn.\n49:20 Njeriu q\u00eb jeton n\u00eb mes t\u00eb pasurive pa pasur gjykim \u00ebsht\u00eb nj\u00eblloj si kafsh\u00ebt q\u00eb zhduken.\n50:1 Per\u00ebndia i plotfuqish\u00ebm, Zoti ka folur dhe ka thirrur n\u00eb mbledhje gjith\u00eb dheun, nga lindja n\u00eb per\u00ebndim.\n50:2 Nga Sioni, p\u00ebrsosm\u00ebri e bukuris\u00eb, Per\u00ebndia shk\u00eblqen.\n50:3 Per\u00ebndia yn\u00eb do t\u00eb vij\u00eb dhe nuk do t\u00eb rij\u00eb n\u00eb heshtje; do t\u00eb paraprihet nga nj\u00eb zjarr shkat\u00ebrrimtar dhe rreth tij do t\u00eb ket\u00eb nj\u00eb furtun\u00eb t\u00eb madhe.\n50:4 Ai do t\u00eb th\u00ebrres\u00eb qiejt\u00eb nga lart dhe tok\u00ebn p\u00ebr t\u00eb gjykuar popullin e tij,\n50:5 dhe do t\u00eb thot\u00eb: \"Mblidhni shenjtor\u00ebt e mi, q\u00eb kan\u00eb lidhur nj\u00eb bes\u00eblidhje me mua me an\u00eb t\u00eb flijimit\".\n50:6 Dhe qiejt\u00eb do t\u00eb shpallin drejt\u00ebsin\u00eb e tij, sepse vet\u00eb Per\u00ebndia \u00ebsht\u00eb gjykat\u00ebsi. (Sela)\n50:7 \"D\u00ebgjo, o populli im, dhe un\u00eb do t\u00eb flas; d\u00ebgjo, o Izrael, dhe un\u00eb do t\u00eb d\u00ebshmoj kund\u00ebr teje. Un\u00eb jam Per\u00ebndia, Per\u00ebndia yt.\n50:8 Nuk do t\u00eb t\u00eb qortoj p\u00ebr flijimet e tua as p\u00ebr olokaustet e tua q\u00eb m\u00eb rrijn\u00eb gjithnj\u00eb p\u00ebrpara.\n50:9 Nuk do t\u00eb marr asnj\u00eb dem nga sht\u00ebpia jote dhe asnj\u00eb cjap nga vath\u00ebt e tua.\n50:10 T\u00eb mia jan\u00eb n\u00eb fakt t\u00ebr\u00eb kafsh\u00ebt e pyllit; imja \u00ebsht\u00eb bag\u00ebtia q\u00eb ndodhet me mij\u00ebra nd\u00ebr male.\n50:11 I njohim t\u00ebr\u00eb zogjt\u00eb e maleve; dhe t\u00eb gjitha ato q\u00eb l\u00ebvizin n\u00eb fushat jan\u00eb t\u00eb miat.\n50:12 Po t\u00eb kisha uri, nuk do ta thoja; sepse bota dhe sa ajo p\u00ebrmban jan\u00eb t\u00eb miat.\n50:13 A ha un\u00eb vall\u00eb mish demi ose a pi gjak cjapi?\n50:14 Dhuroji Per\u00ebndis\u00eb flijime l\u00ebvdimi dhe plot\u00ebso zotimet e tua q\u00eb i ke b\u00ebr\u00eb Shum\u00eb t\u00eb Lartit.\n50:15 K\u00ebrkom\u00eb dit\u00ebn e fatkeq\u00ebsis\u00eb, un\u00eb do t\u00eb t\u00eb \u00e7liroj dhe ti do t\u00eb m\u00eb l\u00ebvdosh\".\n50:16 Por t\u00eb pabesit Per\u00ebndia i thot\u00eb: \"\u00c7far\u00eb t\u00eb drejte ke ti t\u00eb p\u00ebrm\u00ebnd\u00ebsh statutet e mia dhe t\u00eb kesh mbi buz\u00ebt e tua bes\u00eblidhjen time,\n50:17 ti q\u00eb e urren korrigjimin dhe i hedh pas kurrizit fjal\u00ebt e mia?\n50:18 N\u00eb rast se sheh nj\u00eb vjedh\u00ebs, bashkohesh me t\u00eb me gjith\u00eb qejf, dhe b\u00ebhesh shok i atyre q\u00eb shkelin kuror\u00ebn.\n50:19 Ti goj\u00ebn ia l\u00eb s\u00eb keqes dhe gjuha jote kurdis mashtrime.\n50:20 Ti ulesh, flet kund\u00ebr v\u00ebllait t\u00ebnd dhe shpif kund\u00ebr birit t\u00eb n\u00ebn\u00ebs sate.\n50:21 Ti i ke b\u00ebr\u00eb k\u00ebto gj\u00ebra dhe un\u00eb kam heshtur; ti ke menduar q\u00eb un\u00eb jam krejt i ngjash\u00ebm me ty. Por un\u00eb do t\u00eb t\u00eb p\u00ebrgjigjem dhe do t\u00eb v\u00eb \u00e7do gj\u00eb para syve t\u00eb tu.\n50:22 Tani kuptoni k\u00ebt\u00eb gj\u00eb ju q\u00eb harroni Per\u00ebndin\u00eb, q\u00eb un\u00eb t\u00eb mos ju b\u00ebj\u00eb cop\u00eb-cop\u00eb dhe askush t\u00eb mos ju \u00e7liroj\u00eb dot.\n50:23 Ai q\u00eb ofron flijime l\u00ebvdimi m\u00eb p\u00ebrl\u00ebvdon dhe atij q\u00eb sillet drejt do t'i tregoj shp\u00ebtimin e Per\u00ebndis\u00eb\".\n51:1 Ki m\u00ebshir\u00eb p\u00ebr mua, o Per\u00ebndi, sipas mir\u00ebsis\u00eb sate; p\u00ebr dhembushurin\u00eb e madhe q\u00eb ke fshiji t\u00eb ligat q\u00eb kam b\u00ebr\u00eb.\n51:2 M\u00eb pastro t\u00ebr\u00ebsisht nga paudh\u00ebsia ime dhe m\u00eb pastro nga m\u00ebkati im,\n51:3 Sepse i pranoj t\u00eb ligat q\u00eb kam b\u00ebr\u00eb, dhe m\u00ebkati im m\u00eb rri gjithnj\u00eb p\u00ebrpara.\n51:4 Kam m\u00ebkatuar kund\u00ebr teje, vet\u00ebm kund\u00ebr teje, dhe kam b\u00ebr\u00eb at\u00eb q\u00eb \u00ebsht\u00eb e keqe p\u00ebr syt\u00eb e tu, me q\u00ebllim q\u00eb ti t\u00eb njihesh i drejt\u00eb kur flet dhe i ndersh\u00ebm kur gjykon.\n51:5 Ja, un\u00eb jam mbruajtur n\u00eb paudh\u00ebsi, dhe n\u00ebna ime m\u00eb ka lindur n\u00eb m\u00ebkat.\n51:6 Por ty t\u00eb p\u00eblqen e v\u00ebrteta q\u00eb q\u00ebndron n\u00eb thelb, dhe m\u00eb m\u00ebson diturin\u00eb n\u00eb sekretin e zemr\u00ebs.\n51:7 M\u00eb pastro me hisop dhe do t\u00eb jem i pastruar; m\u00eb laj dhe do t\u00eb jem m\u00eb i bardh\u00eb se bora.\n51:8 B\u00ebj q\u00eb t\u00eb ndjej g\u00ebzim dhe ngaz\u00ebllim; b\u00ebj q\u00eb kockat q\u00eb ke thyer t\u00eb kremtojn\u00eb edhe ato.\n51:9 Fshih fytyr\u00ebn t\u00ebnde nga m\u00ebkatet e mia dhe fshi t\u00eb t\u00ebra paudh\u00ebsit\u00eb e mia.\n51:10 O Per\u00ebndi, krijo tek un\u00eb nj\u00eb zem\u00ebr t\u00eb past\u00ebr dhe p\u00ebrt\u00ebri tek un\u00eb nj\u00eb frym\u00eb t\u00eb patundur.\n51:11 Mos m\u00eb largo nga prania jote dhe mos m\u00eb hiq Frym\u00ebn t\u00ebnde t\u00eb shenjt\u00eb.\n51:12 Kthem\u00eb g\u00ebzimin e shp\u00ebtimit dhe p\u00ebrkahm\u00eb me frym\u00eb dashamir\u00ebs.\n51:13 At\u00ebher\u00eb do t'u m\u00ebsoj rrug\u00ebt e tua shkel\u00ebsve dhe m\u00ebkatar\u00ebt do t\u00eb kthehen drejt teje.\n51:14 \u00c7lirom\u00eb nga gjaku i derdhur, o Per\u00ebndi, Per\u00ebndi i shp\u00ebtimit tim, dhe gjuha ime do t\u00eb kremtoj\u00eb t\u00ebr\u00eb gaz drejt\u00ebsin\u00eb t\u00ebnde.\n51:15 O Zot, hap buz\u00ebt e mia, dhe goja ime do t\u00eb shpall\u00eb l\u00ebvdimin t\u00ebnd.\n51:16 Ti n\u00eb fakt nuk ndjen ndonj\u00eb k\u00ebnaq\u00ebsi n\u00eb flijim, p\u00ebrndryshe do ta ofroja, nuk t\u00eb p\u00eblqen as olokausti.\n51:17 Flijimet e Per\u00ebndis\u00eb jan\u00eb frym\u00eb e thyer; o Per\u00ebndi, ti nuk e p\u00ebr\u00e7mon zemr\u00ebn e thyer dhe t\u00eb penduar.\n51:18 B\u00ebj t\u00eb mir\u00ebn Sionit p\u00ebr dashamir\u00ebsin\u00eb t\u00ebnde, nd\u00ebrto muret e Jeruzalemit.\n51:19 At\u00ebher\u00eb do t\u00eb g\u00ebzohesh n\u00eb flijimet e drejt\u00ebsis\u00eb, n\u00eb olokaustet dhe n\u00eb ofertat q\u00eb digjen t\u00ebr\u00ebsisht; at\u00ebher\u00eb do t\u00eb ofrohen dema t\u00eb rinj mbi altarin t\u00ebnd.\n52:1 Pse mburresh me t\u00eb keqen, o njeri i fuqish\u00ebm? Mir\u00ebsia e Per\u00ebndis\u00eb \u00ebsht\u00eb e p\u00ebrjetshme.\n52:2 Gjuha jote shkakton rr\u00ebnim; ajo \u00ebsht\u00eb si nj\u00eb brisk i mprehur, o veprues mashtrimesh.\n52:3 Ty t\u00eb p\u00eblqen e keqja ndaj s\u00eb mir\u00ebs, g\u00ebnjeshtra m\u00eb tep\u00ebr se e folura drejt. (Sela)\n52:4 Ty t\u00eb p\u00eblqen \u00e7do fjal\u00eb shkat\u00ebrrimi, o gjuh\u00eb hileqare.\n52:5 Prandaj Per\u00ebndia do t\u00eb t\u00eb shkat\u00ebrroj\u00eb p\u00ebr gjithnj\u00eb; ai do t\u00eb t\u00eb kap\u00eb, do t\u00eb t\u00eb heq\u00eb nga \u00e7adra jote dhe do t\u00eb t\u00eb shkul\u00eb nga toka e t\u00eb gjall\u00ebve. (Sela)\n52:6 T\u00eb drejt\u00ebt do ta shohin, do t\u00eb ken\u00eb frik\u00eb dhe do ta p\u00ebrqeshin at\u00eb, duke th\u00ebn\u00eb:\n52:7 \"Ky \u00ebsht\u00eb njeriu q\u00eb nuk e kishte b\u00ebr\u00eb Per\u00ebndin\u00eb k\u00ebshtjell\u00eb t\u00eb tij; por kishte besim n\u00eb boll\u00ebkun e pasurive t\u00eb tij dhe b\u00ebhej i fort\u00eb nga lig\u00ebsia e tij\".\n52:8 Por un\u00eb jam si nj\u00eb dru ulliri q\u00eb gjelb\u00ebron n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb e Per\u00ebndis\u00eb; kam besim gjithnj\u00eb n\u00eb mir\u00ebsin\u00eb e Per\u00ebndis\u00eb.\n52:9 Do t\u00eb t\u00eb kremtoj gjithnj\u00eb p\u00ebr sa ke b\u00ebr\u00eb, dhe n\u00eb prani t\u00eb shenjtor\u00ebve t\u00eb tu do t\u00eb kem shpres\u00eb t\u00eb patundur n\u00eb emrin t\u00ebnd, sepse ai \u00ebsht\u00eb i mir\u00eb.\n53:1 Njeriu i pamend n\u00eb zem\u00ebr t\u00eb vet ka th\u00ebn\u00eb: \"Per\u00ebndi nuk ka\". Jan\u00eb t\u00eb korruptuar, b\u00ebjn\u00eb gj\u00ebra t\u00eb neveritshme; s'ka njeri q\u00eb t\u00eb b\u00ebj\u00eb t\u00eb mir\u00ebn.\n53:2 Per\u00ebndia shikon nga qielli bijt\u00eb e njer\u00ebzve, p\u00ebr t\u00eb par\u00eb n\u00eb se ndonj\u00eb prej tyre ka mend dhe k\u00ebrkon Per\u00ebndin\u00eb.\n53:3 T\u00eb gjith\u00eb jan\u00eb shmangur, t\u00eb gjith\u00eb jan\u00eb prishur; nuk ka njeri q\u00eb t\u00eb b\u00ebj\u00eb t\u00eb mir\u00ebn, as edhe nj\u00eb.\n53:4 Nuk kan\u00eb asnj\u00eb dije k\u00ebta veprues t\u00eb paudh\u00ebsis\u00eb q\u00eb gllab\u00ebrojn\u00eb popullin tim sikur t\u00eb hanin buk\u00eb, dhe nuk k\u00ebrkojn\u00eb Per\u00ebndin\u00eb?\n53:5 Sepse i ka z\u00ebn\u00eb nj\u00eb frik\u00eb e madhe, aty kur nuk kishte arsye p\u00ebr frik\u00eb, sepse Per\u00ebndia i ka shp\u00ebrndar\u00eb eshtrat e atyre q\u00eb ngrihen kund\u00ebr teje. Ti e mbulove me turp, sepse Per\u00ebndia i ka hedhur posht\u00eb.\n53:6 Kush do t\u00eb d\u00ebrgoj\u00eb nga Sioni shp\u00ebtimin e Izraelit? Kur Per\u00ebndia do t\u00eb rivendos\u00eb fatin e popullit t\u00eb tij n\u00eb rob\u00ebri, Jakobi do t\u00eb ngaz\u00eblloj\u00eb, Izraeli do t\u00eb g\u00ebzohet.\n54:1 O Per\u00ebndia im, m\u00eb shp\u00ebto me emrin t\u00ebnd dhe sigurom\u00eb drejt\u00ebsi me fuqin\u00eb t\u00ebnde.\n54:2 O Per\u00ebndia im, d\u00ebgjo lutjen time dhe v\u00ebru veshin fjal\u00ebve t\u00eb goj\u00ebs sime.\n54:3 Sepse disa t\u00eb huaj jan\u00eb ngritur kund\u00ebr meje dhe njer\u00ebz t\u00eb furish\u00ebm k\u00ebrkojn\u00eb jet\u00ebn time, njer\u00ebz q\u00eb nuk e kan\u00eb Per\u00ebndin\u00eb para syve t\u00eb tyre. (Sela)\n54:4 Ja, Per\u00ebndia \u00ebsht\u00eb ndihma ime, Zoti e p\u00ebrkrah jet\u00ebn time.\n54:5 Ai do t'i nd\u00ebshkoj\u00eb armiqt\u00eb e mi p\u00ebr t\u00eb keqen q\u00eb m\u00eb kan\u00eb b\u00ebr\u00eb; n\u00eb besnik\u00ebrin\u00eb t\u00ebnde shkat\u00ebrroji.\n54:6 Me gjith\u00eb zem\u00ebr do t\u00eb ofroj flijime; do t\u00eb kremtoj emrin t\u00ebnd, o Zot, sepse \u00ebsht\u00eb i mir\u00eb;\n54:7 sepse m\u00eb ke \u00e7liruar nga \u00e7do ankth, syt\u00eb e mi kan\u00eb par\u00eb mbi armiqt\u00eb e mi at\u00eb q\u00eb un\u00eb d\u00ebshiroja.\n55:1 O Per\u00ebndi, v\u00ebri veshin lutjes sime dhe ki parasysh k\u00ebrkes\u00ebn time.\n55:2 D\u00ebgjo k\u00ebrkes\u00ebn time dhe p\u00ebrgjigjmu; ankohem vazhdimisht dhe r\u00ebnkoj,\n55:3 p\u00ebr z\u00ebrin e armikut, p\u00ebr shtypjen e t\u00eb pabesit; sepse m\u00eb bien mbi kurriz disa fatkeq\u00ebsi dhe n\u00eb zem\u00ebrimin e tyre m\u00eb ndjekin k\u00ebmba k\u00ebmb\u00ebs.\n55:4 Zemra ime \u00ebsht\u00eb e shqet\u00ebsuar n\u00eb trupin tim dhe tmerre q\u00eb shkaktojn\u00eb vdekjen kan\u00eb r\u00ebn\u00eb mbi mua.\n55:5 Frika dhe t\u00eb drithma m\u00eb kan\u00eb sulmuar dhe tmerri m\u00eb ka mposhtur.\n55:6 Prandaj kam th\u00ebn\u00eb: \"Ah, sikur t\u00eb kisha krah\u00eb si nj\u00eb p\u00ebllumb! Do t\u00eb fluturoja larg p\u00ebr t\u00eb gjetur prehje.\n55:7 Ja, do t\u00eb ikja larg dhe do t\u00eb q\u00ebndroja n\u00eb shkret\u00ebtir\u00eb. (Sela)\n55:8 Do t\u00eb shpejtoja p\u00ebr t\u00eb gjetur nj\u00eb streh\u00eb nga era e furishme dhe nga furtuna\".\n55:9 Shkat\u00ebrroji, o Zot, ngat\u00ebrro gjuh\u00ebt e tyre, sepse kam par\u00eb dhun\u00eb dhe kacafytje n\u00eb qytet.\n55:10 Dit\u00ebn dhe nat\u00ebn sillen mbi muret e tij; brenda tij sundojn\u00eb e keqja dhe \u00e7oroditja.\n55:11 N\u00eb mes t\u00eb tij \u00ebsht\u00eb lakmia; shtypja dhe g\u00ebnjeshtra jan\u00eb t\u00eb zakonshme n\u00eb rrug\u00ebt e tij.\n55:12 Sepse nuk ka qen\u00eb nj\u00eb armiku im q\u00eb tallej me mua, p\u00ebrndryshe do ta kisha duruar; nuk ka qen\u00eb nj\u00eb q\u00eb m\u00eb urrente ai q\u00eb u ngrit kund\u00ebr meje, ndryshe do t'i isha fshehur atij.\n55:13 Por ke qen\u00eb ti, nj\u00eb njeri si un\u00eb, shoku im dhe miku im i ngusht\u00eb.\n55:14 B\u00ebnim bashk\u00eb biseda t\u00eb k\u00ebndshme dhe shkonim bashk\u00eb n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb e Per\u00ebndis\u00eb.\n55:15 I z\u00ebnt\u00eb befas vdekja, u ulshin t\u00eb gjall\u00eb n\u00eb Sheol, sepse n\u00eb banesat e tyre dhe n\u00eb mes tyre nuk ka ve\u00e7se lig\u00ebsi.\n55:16 Sa p\u00ebr mua, do t'i k\u00ebrkoj ndihm\u00eb Per\u00ebndis\u00eb, dhe Zoti do t\u00eb m\u00eb shp\u00ebtoj\u00eb.\n55:17 N\u00eb mbr\u00ebmje, n\u00eb m\u00ebngjes dhe n\u00eb mesdit\u00eb do t\u00eb ankohem dhe do t\u00eb r\u00ebnkoj, dhe ai do t\u00eb d\u00ebgjoj\u00eb z\u00ebrin tim.\n55:18 Ai do ta shpengoj\u00eb jet\u00ebn time dhe do ta siguroj\u00eb nga lufta q\u00eb b\u00ebhet kund\u00ebr meje, sepse jan\u00eb t\u00eb shumt\u00eb ata q\u00eb jan\u00eb ngritur kund\u00ebr meje.\n55:19 Per\u00ebndia do t\u00eb m\u00eb d\u00ebgjoj\u00eb dhe ka p\u00ebr t'i posht\u00ebruar, ai q\u00eb ulet si sovran gjithnj\u00eb, sepse ata nuk ndryshojn\u00eb dhe nuk kan\u00eb frik\u00eb nga Per\u00ebndia. (Sela)\n55:20 Ai ka shtrir\u00eb duart kund\u00ebr atyre q\u00eb jetonin n\u00eb paqe me t\u00eb, ka shkelur bes\u00eblidhjen e tij.\n55:21 Goja e tij ishte m\u00eb e \u00ebmb\u00ebl se gjalpi, por n\u00eb zem\u00ebr ai kishte luft\u00ebn; fjal\u00ebt e tij ishin m\u00eb t\u00eb buta se vaji, por ishin shpata t\u00eb zhveshura.\n55:22 Hidh mbi Zotin barr\u00ebn t\u00ebnde, dha ai do t\u00eb t\u00eb mbaj\u00eb; ai nuk do t\u00eb lejoj\u00eb kurr\u00eb q\u00eb i drejti t\u00eb l\u00ebkundet.\n55:23 Por ti, o Per\u00ebndi, do t'i zbres\u00ebsh k\u00ebta n\u00eb pusin e humbjes; njer\u00ebzit gjakatar\u00eb dhe hileqar\u00eb nuk do t\u00eb arrijn\u00eb n\u00eb gjysm\u00ebn e dit\u00ebve t\u00eb tyre; por un\u00eb do t\u00eb kem besim te ti.\n56:1 Ki m\u00ebshir\u00eb p\u00ebr mua, o Per\u00ebndi, sepse njer\u00ebzit do t\u00eb donin t\u00eb m\u00eb p\u00ebrpijn\u00eb; m\u00eb luftojn\u00eb vazhdimisht me sulmet e tyre.\n56:2 Armiqt\u00eb e mi do t\u00eb donin vazhdimisht t\u00eb m\u00eb p\u00ebrpijn\u00eb. Po, jan\u00eb t\u00eb shumt\u00eb ata q\u00eb m\u00eb luftojn\u00eb n\u00eb kryelart\u00ebsin\u00eb e tyre.\n56:3 Kur t\u00eb kem frik\u00eb, do t\u00eb mb\u00ebshtetem te ti.\n56:4 Me ndihm\u00ebn e Per\u00ebndis\u00eb do t\u00eb kremtoj fjal\u00ebn e tij; kam v\u00ebn\u00eb besimin tim te Per\u00ebndia, nuk do t\u00eb kem frik\u00eb. \u00c7far\u00eb mund t\u00eb m\u00eb b\u00ebj\u00eb njeriu?\n56:5 Ata i shtr\u00ebmb\u00ebrojn\u00eb vazhdimisht fjal\u00ebt e mia; gjith\u00eb mendimet e tyre synojn\u00eb t\u00eb m\u00eb b\u00ebjn\u00eb t\u00eb keq.\n56:6 Mblidhen tok, rrin\u00eb n\u00eb prit\u00eb; ruajn\u00eb hepat e mia, n\u00eb pritje q\u00eb t\u00eb m\u00eb marrin jat\u00ebn.\n56:7 Ata mendojn\u00eb t\u00eb shp\u00ebtojn\u00eb me an\u00eb t\u00eb lig\u00ebsis\u00eb; n\u00eb zem\u00ebrimin t\u00ebnd, o Per\u00ebndi, hidhi p\u00ebr tok\u00eb popujt.\n56:8 Ti i ke num\u00ebruar hapat e bredhjes sime; vendosi lot\u00ebt e mia n\u00eb calikun t\u00ebnd; a nuk i ke regjistruar n\u00eb librin t\u00ebnd?\n56:9 Dit\u00ebn q\u00eb do t\u00eb t\u00eb th\u00ebrras\u00eb ty, armiqt\u00eb e mi do t\u00eb kthejn\u00eb krah\u00ebt. K\u00ebt\u00eb e di, sepse Per\u00ebndia \u00ebsht\u00eb p\u00ebr mua.\n56:10 Me ndihm\u00ebn e Per\u00ebndis\u00eb do t\u00eb kremtoj fjal\u00ebn e tij; me ndihm\u00ebn e Zotit do t\u00eb kremtoj fjal\u00ebn e tij.\n56:11 Kam v\u00ebn\u00eb besimin tim te Per\u00ebndia, nuk do t\u00eb kem frik\u00eb. \u00c7far\u00eb mund t\u00eb m\u00eb b\u00ebj\u00eb njeriu?\n56:12 Kushtet q\u00eb kam lidhur me ty, o Per\u00ebndi, m\u00eb detyrojn\u00eb. Do t\u00eb t\u00eb l\u00ebvdoj.\n56:13 Sepse ti ke \u00e7liruar shpirtin tim nga vdekja dhe ke ruajtur k\u00ebmb\u00ebt e mia nga r\u00ebnia, n\u00eb m\u00ebnyr\u00eb q\u00eb un\u00eb t\u00eb eci p\u00ebrpara Per\u00ebndis\u00eb n\u00eb drit\u00ebn e t\u00eb gjall\u00ebve.\n57:1 Ki m\u00ebshir\u00eb p\u00ebr mua, o Per\u00ebndi, ki m\u00ebshir\u00eb p\u00ebr mua, sepse shpirti im gjen streh\u00eb te ti; gjej streh\u00eb n\u00eb hijen e krah\u00ebve t\u00eb tu deri sa t\u00eb kalojn\u00eb fatkeq\u00ebsit\u00eb.\n57:2 Un\u00eb do t'i th\u00ebrras Per\u00ebndis\u00eb, Shum\u00eb t\u00eb Lartit, Per\u00ebndis\u00eb q\u00eb kryen \u00e7do gj\u00eb p\u00ebr mua.\n57:3 Ai do t\u00eb d\u00ebrgoj\u00eb nga qielli p\u00ebr t\u00eb m\u00eb shp\u00ebtuar, ai qorton ashp\u00ebr at\u00eb q\u00eb d\u00ebshiron t\u00eb m\u00eb p\u00ebrpij\u00eb. (Sela) Per\u00ebndia do t\u00eb d\u00ebrgoj mir\u00ebsin\u00eb e tij dhe t\u00eb v\u00ebrtet\u00ebn e tij.\n57:4 Shpirti im \u00ebsht\u00eb si n\u00eb mes t\u00eb luan\u00ebve; banoj midis njer\u00ebzve q\u00eb vjellin zjarr, midis njer\u00ebzve dh\u00ebmb\u00ebt e t\u00eb cil\u00ebve jan\u00eb shtiza dhe shigjeta, dhe gjuha e tyre \u00ebsht\u00eb nj\u00eb shpat\u00eb e mprehur mir\u00eb.\n57:5 U lartofsh mbi qiejt\u00eb, o Per\u00ebndi; shk\u00eblqeft\u00eb lavdia jote mbi t\u00eb gjith\u00eb tok\u00ebn.\n57:6 Ata kan\u00eb shtrir\u00eb nj\u00eb rrjet\u00eb mbi hapat e mia; un\u00eb jam i t\u00ebri i k\u00ebrrusur; kan\u00eb hapur nj\u00eb grop\u00eb para meje, por ata vet\u00eb ran\u00eb brenda. (Sela)\n57:7 Zemra ime \u00ebsht\u00eb e prirur mir\u00eb, o Per\u00ebndi, zemra ime \u00ebsht\u00eb e prirur mir\u00eb; un\u00eb do t\u00eb k\u00ebndoj dhe do t\u00eb l\u00ebvdoj.\n57:8 Rizgjohu, fryma ime; rizgjohuni, psaltir dhe qeste; un\u00eb do t\u00eb rizgjoj agimin.\n57:9 Do t\u00eb t\u00eb kremtoj midis popujve, o Zot, do t\u00eb k\u00ebndoj lavdet e tua midis kombeve,\n57:10 sepse e madhe deri n\u00eb qiell \u00ebsht\u00eb mir\u00ebsia jote, dhe e v\u00ebrteta jote arrin deri n\u00eb ret\u00eb.\n57:11 U lartofsh mbi qiejt\u00eb, o Per\u00ebndi; lavdia jote shk\u00eblqeft\u00eb mbi t\u00eb gjith\u00eb tok\u00ebn.\n58:1 A flisni pik\u00ebrisht sipas drejt\u00ebsis\u00eb ju, o t\u00eb fuqish\u00ebm? A gjykoni ju drejt, o bij t\u00eb njer\u00ebzve?\n58:2 N\u00eb zemr\u00ebn tuaj ju bluani p\u00ebrkundrazi t\u00eb keqen; duart tuaja p\u00ebrhapin dhun\u00ebn mbi tok\u00eb.\n58:3 K\u00ebta t\u00eb pabes\u00eb jan\u00eb prishur q\u00eb n\u00eb barkun e n\u00ebn\u00ebs; k\u00ebta g\u00ebnjeshtar\u00eb kan\u00eb marr\u00eb rrug\u00eb t\u00eb keqe q\u00eb n\u00eb lindje.\n58:4 Helmi i tyre i ngjan helmit t\u00eb gjarprit; jan\u00eb si gjarpri helmues i shurdh\u00ebr q\u00eb i z\u00eb vesh\u00ebt e vet,\n58:5 p\u00ebr t\u00eb mos d\u00ebgjuar z\u00ebrin e magjistar\u00ebve apo t\u00eb atij q\u00eb \u00ebsht\u00eb i aft\u00eb t\u00eb b\u00ebj\u00eb magji.\n58:6 O Per\u00ebndi, thyej dh\u00ebmb\u00ebt e tyre n\u00eb goj\u00eb; o Zot, thyej dh\u00ebmb\u00ebt e luan\u00ebve.\n58:7 U shkrifshin si uji q\u00eb rrjedh. Kur gjuan shigjetat e tij, ato u b\u00ebfshin si shigjeta pa maj\u00eb.\n58:8 U b\u00ebfshin si k\u00ebrmilli q\u00eb shkrihet nd\u00ebrsa po shkon; si d\u00ebshtimi i gruas mos pafshin diellin.\n58:9 Para se tenxheret tuaja t\u00eb ndjejn\u00eb zjarrin e ferrishteve, qofshin k\u00ebto t\u00eb blerta apo t\u00eb ndezura, ai do t'i heq\u00eb tutje si nj\u00eb vorbull.\n58:10 I drejti do t\u00eb g\u00ebzohet duke par\u00eb hakmarrjen; do t\u00eb laj\u00eb k\u00ebmb\u00ebt n\u00eb gjakun e t\u00eb pabesit.\n58:11 Dhe njer\u00ebzia do t\u00eb thot\u00eb: \"Me siguri ka nj\u00eb shp\u00ebrblim p\u00ebr t\u00eb drejtin; me siguri ka nj\u00eb Per\u00ebndi q\u00eb gjykon mbi tok\u00eb\".\n59:1 M\u00eb \u00e7liro nga armiqt\u00eb e mi, o Per\u00ebndia im; m\u00eb v\u00ebr n\u00eb nj\u00eb vend t\u00eb sigurt aty lart, larg atyre q\u00eb ngrihen kund\u00ebr meje.\n59:2 M\u00eb \u00e7liro nga ata q\u00eb b\u00ebjn\u00eb paudh\u00ebsi dhe m\u00eb shp\u00ebto nga njer\u00ebzit gjakatar\u00eb.\n59:3 Sepse, ja, ata m\u00eb ngrejn\u00eb prita; njer\u00ebz t\u00eb fuqish\u00ebm mblidhen kund\u00ebr meje pa ekzistuar, o Zot, ndonj\u00eb faj apo m\u00ebkat nga ana ime.\n59:4 Megjith\u00ebse nuk ekziston ndonj\u00eb gabim nga ana ime, ata nxitojn\u00eb dhe p\u00ebrgatiten; zgjohu q\u00eb t\u00eb m\u00eb vish n\u00eb ndihm\u00eb dhe shiko.\n59:5 Prandaj ti, o Zot, Per\u00ebndia i ushtrive, Per\u00ebndia i Izraelit, zgjohu, p\u00ebr t\u00eb nd\u00ebshkuar t\u00ebr\u00eb kombet; mos fal asnj\u00eb prej atyre q\u00eb veprojn\u00eb n\u00eb m\u00ebnyr\u00eb t\u00eb pabes\u00eb. (Sela)\n59:6 Ata kthehen n\u00eb mbr\u00ebmje, ul\u00ebrijn\u00eb si qent\u00eb dhe sillen n\u00ebp\u00ebr qytet.\n59:7 Ja, ata nxjerrin fyerje nga goja e tyre; kan\u00eb shpata mbi buz\u00ebt e tyre dhe thon\u00eb: \"Kush na d\u00ebgjon?\".\n59:8 Por ti, o Zot, do t\u00eb qesh\u00ebsh me ta; do t\u00eb tallesh me t\u00eb gjitha kombet.\n59:9 O forca ime, do t\u00eb shikoj ty, sepse Per\u00ebndia \u00ebsht\u00eb k\u00ebshtjella ime.\n59:10 Per\u00ebndia im i dhembshur do t\u00eb m\u00eb dal\u00eb p\u00ebrball\u00eb; Per\u00ebndia im do t\u00eb m\u00eb b\u00ebj\u00eb t\u00eb shoh at\u00eb q\u00eb d\u00ebshiroj mbi armiqt\u00eb e mi.\n59:11 Mos i vrit, q\u00eb populli im t\u00eb mos harroj\u00eb; n\u00eb saj\u00eb t\u00eb fuqis\u00eb sate l\u00ebri t\u00eb enden dhe rr\u00ebzoji, o Zot, mburoja jon\u00eb.\n59:12 P\u00ebr m\u00ebkatin e goj\u00ebs s\u00eb tyre dhe p\u00ebr fjal\u00ebt e buz\u00ebve t\u00eb tyre i z\u00ebnt\u00eb laku i kryelart\u00ebsis\u00eb s\u00eb tyre, p\u00ebr shkak t\u00eb mallkimeve dhe t\u00eb g\u00ebnjeshtrave q\u00eb thon\u00eb.\n59:13 Asgjesoji n\u00eb zem\u00ebrimin t\u00ebnd, asgjesoji dhe mos qofshin m\u00eb; dhe le t\u00eb din\u00eb q\u00eb Per\u00ebndia mbret\u00ebron te Jakobi dhe deri n\u00eb kufijt\u00eb e tok\u00ebs. (Sela)\n59:14 N\u00eb mbr\u00ebmje ata kthehen, ul\u00ebrijn\u00eb si qent\u00eb dhe sillen n\u00ebp\u00ebr qytet.\n59:15 Enden p\u00ebr t\u00eb k\u00ebrkuar ushqim dhe po t\u00eb jet\u00eb se nuk e gjejn\u00eb p\u00ebr t\u00eb ngr\u00ebn\u00eb, e kalojn\u00eb nat\u00ebn duke u ankuar.\n59:16 Por un\u00eb do t\u00eb kremtoj fuqin\u00eb t\u00ebnde dhe n\u00eb m\u00ebngjes do t\u00eb l\u00ebvdoj me z\u00eb t\u00eb lart\u00eb mir\u00ebsin\u00eb t\u00ebnde, sepse ti ke qen\u00eb p\u00ebr mua nj\u00eb k\u00ebshtjell\u00eb dhe nj\u00eb streh\u00eb dit\u00ebn e fatkeq\u00ebsis\u00eb.\n59:17 O forca ime, ty do t\u00eb k\u00ebndoj lavdet, sepse ti, o Per\u00ebndi, je k\u00ebshtjella ime, Per\u00ebndia q\u00eb ka m\u00ebshir\u00eb p\u00ebr mua.\n60:1 O Per\u00ebndi, ti na ke prapsur, na ke shp\u00ebrndar\u00eb, je zem\u00ebruar; tani na rivendos.\n60:2 Ti ke b\u00ebr\u00eb q\u00eb t\u00eb dridhet toka, e ke \u00e7ar\u00eb; sh\u00ebro thyerjet e saj, sepse ajo l\u00ebkundet.\n60:3 Ti e ke ngarkuar popullin t\u00ebnd me gj\u00ebra t\u00eb r\u00ebnda; na ke dh\u00ebn\u00eb t\u00eb pim\u00eb ver\u00eb q\u00eb t\u00eb trullos.\n60:4 Por tani u ke dh\u00ebn\u00eb atyre q\u00eb t\u00eb kan\u00eb frik\u00eb nj\u00eb flamur, q\u00eb ta ngren\u00eb n\u00eb favor t\u00eb s\u00eb v\u00ebrtet\u00ebs. (Sela)\n60:5 Shp\u00ebto me dor\u00ebn t\u00ebnde t\u00eb djatht\u00eb dhe p\u00ebrgjigjmu, me q\u00ebllim q\u00eb ata q\u00eb ti i do t\u00eb \u00e7lirohen.\n60:6 Per\u00ebndia ka folur n\u00eb shenjt\u00ebrin\u00eb e tij: \"Un\u00eb do t\u00eb triumfoj, do t\u00eb ndaj Sikemin dhe do t\u00eb mas lugin\u00ebn e Sukothit.\n60:7 Imi \u00ebsht\u00eb Galaadi, imi \u00ebsht\u00eb Manasi, Efraimi \u00ebsht\u00eb forca e kok\u00ebs sime, Juda \u00ebsht\u00eb ligj\u00ebv\u00ebn\u00ebsi im;\n60:8 Moabi \u00ebsht\u00eb legeni n\u00eb t\u00eb cilin lahem; mbi Edomin do t\u00eb hedh sandalin tim; mbi Filistejt\u00eb do t\u00eb ngre britma fitoreje\".\n60:9 Kush do t\u00eb m\u00eb \u00e7oj\u00eb n\u00eb qytetin e fort\u00eb? Kush do t\u00eb m\u00eb \u00e7oj\u00eb deri n\u00eb Edom?\n60:10 A nuk do t\u00eb jesh pik\u00ebrisht ti, o Per\u00ebndi, q\u00eb na ke prapsur? Nuk do t\u00eb dal\u00ebsh m\u00eb, o Per\u00ebndi, me ushtrit\u00eb tona?\n60:11 Na ndihmo kund\u00ebr armikut, sepse \u00ebsht\u00eb e kot\u00eb ndihma e njeriut.\n60:12 Me Per\u00ebndin\u00eb do t\u00eb kryejm\u00eb trim\u00ebri, dhe ai do t\u00eb shkel\u00eb armiqt\u00eb tan\u00eb.\n61:1 O Per\u00ebndi, d\u00ebgjo britm\u00ebn time; d\u00ebgjo me v\u00ebmendje lutjen time.\n61:2 Nga skaji i tok\u00ebs un\u00eb t\u00eb b\u00ebrtas ty, nd\u00ebrsa zemra ime po shkrihet; m\u00eb \u00e7o n\u00eb shk\u00ebmbin q\u00eb \u00ebsht\u00eb m\u00eb i lart\u00eb se un\u00eb,\n61:3 sepse ti ke qen\u00eb nj\u00eb streh\u00eb p\u00ebr mua dhe nj\u00eb k\u00ebshtjell\u00eb e fortifikuar para armikut.\n61:4 Un\u00eb do t\u00eb banoj n\u00eb \u00e7adr\u00ebn t\u00ebnde p\u00ebr gjithnj\u00eb, do t\u00eb k\u00ebrkoj streh\u00eb n\u00eb hijen e krah\u00ebve t\u00eb tu. (Sela)\n61:5 Sepse ti, o Per\u00ebndi, ke plot\u00ebsuar k\u00ebrkesat e mia, m\u00eb ke dh\u00ebn\u00eb trash\u00ebgimin\u00eb e atyre q\u00eb kan\u00eb frik\u00eb nga emri yt.\n61:6 Ti do t'i shtosh dit\u00eb t\u00eb tjera jet\u00ebs s\u00eb mbretit; vitet e tij vazhdofshin p\u00ebr shum\u00eb breza.\n61:7 Ai do t\u00eb q\u00ebndroj\u00eb p\u00ebr gjithnj\u00eb n\u00eb prani t\u00eb Per\u00ebndis\u00eb; jepi urdh\u00ebr mir\u00ebsis\u00eb dhe s\u00eb v\u00ebrtet\u00ebs ta ruajn\u00eb.\n61:8 K\u00ebshtu do t'i k\u00ebndoj p\u00ebrjet\u00eb lavde emrit t\u00ebnd dhe do t'i plot\u00ebsoj zotimet e mia dit\u00eb p\u00ebr dit\u00eb.\n62:1 Shpirti im gjen prehje vet\u00ebm te Per\u00ebndia; nga ai vjen shp\u00ebtimi im.\n62:2 Vet\u00ebm ai \u00ebsht\u00eb k\u00ebshtjella ime dhe shp\u00ebtimi im, ai \u00ebsht\u00eb streha ime e lart\u00eb; un\u00eb nuk do t\u00eb luaj kurr\u00eb.\n62:3 Deri kur do t\u00eb v\u00ebrtiteni kund\u00ebr nj\u00eb njeriu, p\u00ebr t\u00eb k\u00ebrkuar t\u00eb gjith\u00eb s\u00eb bashku ta vrisni, ashtu si b\u00ebhet me nj\u00eb mur q\u00eb b\u00ebn bark dhe nj\u00eb gardh q\u00eb l\u00ebkundet?\n62:4 Ata mendojn\u00eb vet\u00ebm ta rr\u00ebzojn\u00eb nga lart\u00ebsia e tij, gjejn\u00eb k\u00ebnaq\u00ebsi n\u00eb g\u00ebnjesht\u00ebr, bekojn\u00eb me goj\u00ebn e tyre, por n\u00eb zemrat e tyre mallkojn\u00eb. (Sela)\n62:5 Shpirti im, gjej prehje vet\u00ebm te Per\u00ebndia, sepse shpresa ime vjen nga ai.\n62:6 Vet\u00ebm ai \u00ebsht\u00eb k\u00ebshtjella ime dhe shp\u00ebtimi im; ai \u00ebsht\u00eb streha ime e lart\u00eb; un\u00eb nuk do t\u00eb luaj kurr\u00eb.\n62:7 Te Per\u00ebndia \u00ebsht\u00eb shp\u00ebtimi im dhe lavdia ime; k\u00ebshtjella ime e fort\u00eb dhe streha ime jan\u00eb te Per\u00ebndia.\n62:8 Ki besim tek ai vazhdimisht, o popull, hap zemr\u00ebn t\u00ebnde para tij; Per\u00ebndia \u00ebsht\u00eb streha jon\u00eb. (Sela)\n62:9 Me siguri, njer\u00ebzit e shtres\u00ebs s\u00eb ul\u00ebt nuk jan\u00eb ve\u00e7se avull dhe njer\u00ebzit e shtres\u00ebs s\u00eb lart\u00eb nuk jan\u00eb ve\u00e7se g\u00ebnjeshtar\u00eb; po t'i v\u00ebsh mbi peshore t\u00eb gjith\u00eb s\u00eb bashku jan\u00eb m\u00eb t\u00eb leht\u00eb se vet\u00eb avulli.\n62:10 Mos kini besim te zhvatja dhe mos ushqeni shpresa t\u00eb kota te grabitja; mos shkoni mbas kot\u00ebsis\u00eb; n\u00eb rast se pasurit\u00eb jan\u00eb t\u00eb bollshme, mos u kushtoni zemr\u00ebn.\n62:11 Per\u00ebndia ka folur nj\u00eb her\u00eb; dy her\u00eb kam d\u00ebgjuar k\u00ebt\u00eb, q\u00eb fuqia i p\u00ebrket Per\u00ebndis\u00eb;\n62:12 edhe ty, o Zot, t\u00eb p\u00ebrket mir\u00ebsia, sepse do t\u00eb shp\u00ebrblesh cilindo sipas veprave t\u00eb tij.\n63:1 O Per\u00ebndi, ti je Per\u00ebndia im, un\u00eb t\u00eb k\u00ebrkoj n\u00eb m\u00ebngjes; shpirti im \u00ebsht\u00eb i etur p\u00ebr ty; ty t\u00eb d\u00ebshiron mishi im n\u00eb tok\u00eb t\u00eb that\u00eb dhe t\u00eb djegur, pa uj\u00eb.\n63:2 K\u00ebshtu t\u00eb admirova n\u00eb shenjt\u00ebrore, duke soditur forc\u00ebn t\u00ebnde dhe lavdin\u00eb t\u00ebnde.\n63:3 Me qen\u00eb se mir\u00ebsia jote vlen m\u00eb tep\u00ebr se jeta, buz\u00ebt e mia do t\u00eb t\u00eb l\u00ebvdojn\u00eb.\n63:4 K\u00ebshtu do t\u00eb t\u00eb bekoj deri sa t\u00eb jetoj dhe n\u00eb emrin t\u00ebnd do t\u00eb ngre duart e mia.\n63:5 Shpirti im do t\u00eb ngopet si t\u00eb kishte ngr\u00ebn\u00eb palc\u00eb dhe dhjam\u00eb, dhe goja ime do t\u00eb t\u00eb l\u00ebvdoj\u00eb me buz\u00eb t\u00eb g\u00ebzuara.\n63:6 T\u00eb kujtoj n\u00eb shtratin tim, t\u00eb mendoj kur rri zgjuar nat\u00ebn.\n63:7 Duke qen\u00eb se ti ke qen\u00eb ndihma ime, un\u00eb k\u00ebndoj t\u00ebr\u00eb g\u00ebzim n\u00eb hijen e krah\u00ebve t\u00eb tu.\n63:8 Shpirti im mbahet ngusht\u00eb te ti; dora jote e djatht\u00eb m\u00eb mban.\n63:9 Por ata q\u00eb k\u00ebrkojn\u00eb jet\u00ebn time p\u00ebr ta shkat\u00ebrruar, do t\u00eb zbresin n\u00eb pjes\u00ebt m\u00eb t\u00eb ulta t\u00eb tok\u00ebs.\n63:10 Ata do t'i dor\u00ebzohen pushtetit t\u00eb shpat\u00ebs dhe do t\u00eb b\u00ebhen pre e \u00e7akejve.\n63:11 Por mbreti do t\u00eb g\u00ebzohet te Per\u00ebndia; kushdo q\u00eb betohet p\u00ebr t\u00eb do t\u00eb p\u00ebrl\u00ebvdohet, sepse goja e g\u00ebnjeshtrave do t\u00eb detyrohet t\u00eb mbyllet.\n64:1 D\u00ebgjo z\u00ebrin tim, o Per\u00ebndi, n\u00eb vajtimin q\u00eb t\u00eb drejtoj ty; ruaje jet\u00ebn time nga tmerri i armikut.\n64:2 M\u00eb fshih nga dredhit\u00eb e njer\u00ebzve t\u00eb k\u00ebqij dhe nga turma zhurm\u00ebmadhe e atyre q\u00eb kryejn\u00eb paudh\u00ebsi.\n64:3 K\u00ebta e mprehin gjuh\u00ebn e tyre si nj\u00eb shpat\u00eb, dhe n\u00eb vend t\u00eb shigjetave l\u00ebshojn\u00eb fjal\u00eb t\u00eb hidhura\n64:4 p\u00ebr t\u00eb goditur fshehurazi t\u00eb pafajmin; e godasin papritur pa asnj\u00eb frik\u00eb.\n64:5 I japin zem\u00ebr njeri tjetrit n\u00eb veprime t\u00eb liga; flasin si t\u00eb na v\u00ebn\u00eb kurthe dhe thon\u00eb: \"Kush ka p\u00ebr t'i par\u00eb?\".\n64:6 Kurdisin gj\u00ebra t\u00eb k\u00ebqija dhe thon\u00eb: \"Kemi p\u00ebrgatitur nj\u00eb plan t\u00eb p\u00ebrsosur\". Mendimet e fshehura dhe zemra e njeriut jan\u00eb t\u00eb panjoh\u00ebshme.\n64:7 Por Per\u00ebndia do t\u00eb hedh\u00eb kund\u00ebr tyre shigjetat e tij dhe ata do t\u00eb rr\u00ebzohen papritur.\n64:8 Ata do t\u00eb bien dhe e keqja q\u00eb kan\u00eb b\u00ebr\u00eb gjuh\u00ebt e tyre do t\u00eb bjer\u00eb mbi ta; kushdo q\u00eb ka p\u00ebr t'i par\u00eb do t\u00eb tund\u00eb kok\u00ebn.\n64:9 At\u00ebher\u00eb t\u00ebr\u00eb njer\u00ebzit do t\u00eb ken\u00eb frik\u00eb dhe do t\u00eb tregojn\u00eb vepr\u00ebn e Per\u00ebndis\u00eb, dhe do t\u00eb njohin at\u00eb q\u00eb ai ka b\u00ebr\u00eb.\n64:10 I drejti do t\u00eb g\u00ebzohet tek Zoti dhe do t\u00eb k\u00ebrkoj\u00eb streh\u00eb tek ai, dhe t\u00eb gjih\u00eb t\u00eb drejt\u00ebt nga zemra do t\u00eb p\u00ebrl\u00ebvdohen.\n65:1 Ty, o Per\u00ebndi, t\u00eb p\u00ebrket l\u00ebvdimi n\u00eb Sion; dhe do t\u00eb kryhen zotimet para teje.\n65:2 Te ti, q\u00eb plot\u00ebson lutjen, do t\u00eb vij\u00eb \u00e7do krijes\u00eb.\n65:3 M\u00ebkatet m\u00eb kishin mundur, por ti siguron faljen p\u00ebr shkeljet tona.\n65:4 Lum ai njeri q\u00eb ti e zgjedh dhe e afron pran\u00eb vetes, q\u00eb t\u00eb banoj\u00eb n\u00eb oborret e tua; ne do t\u00eb ngopemi me t\u00eb mirat e sht\u00ebpis\u00eb sate, me gj\u00ebrat e shenjta t\u00eb tempullit t\u00ebnd.\n65:5 N\u00eb drejt\u00ebsin\u00eb t\u00ebnde, ti na p\u00ebrgjigjesh me vepra t\u00eb tmerrshme, o Per\u00ebndia i shp\u00ebtimit ton\u00eb, ti q\u00eb je shpresa e skajeve t\u00eb tok\u00ebs dhe e deteve t\u00eb larg\u00ebta.\n65:6 Me fuqin\u00eb t\u00ebnde i ke b\u00ebr\u00eb malet t\u00eb patundsh\u00ebm dhe i ke ngjeshur me forc\u00eb.\n65:7 Ti qet\u00ebson zhurm\u00ebn e deteve, zhurm\u00ebn e val\u00ebve t\u00eb tyre dhe trazir\u00ebn e popujve.\n65:8 Dhe ata q\u00eb banojn\u00eb n\u00eb skajet e tok\u00ebs kan\u00eb frik\u00eb nga mrekullit\u00eb e tua; ti b\u00ebn q\u00eb t\u00eb shp\u00ebrthejn\u00eb britma g\u00ebzimi nga lindja dhe nga per\u00ebndimi.\n65:9 Ti e viziton tok\u00ebn dhe b\u00ebn q\u00eb ajo t\u00eb prodhoj\u00eb m\u00eb tep\u00ebr, e pasuron n\u00eb nj\u00eb mas\u00eb t\u00eb madhe; lumi i Per\u00ebndis\u00eb \u00ebsht\u00eb plot uj\u00eb; ti u siguron njer\u00ebzve grurin e tyre, mbasi e ke p\u00ebrgatitur tok\u00ebn.\n65:10 Ti i mbush me uj\u00eb brazdat e saj, sheshon plisat, e zbut me shirat dhe bekon filizat.\n65:11 Ti e kuror\u00ebzon motin me bujarin\u00eb t\u00ebnde t\u00eb madhe dhe gjurm\u00ebt e tua dallohen me boll\u00ebkun e t\u00eb mirave.\n65:12 Kullotat e shkret\u00ebtir\u00ebs jan\u00eb plot me uj\u00eb, dhe kodrinat jan\u00eb mbuluar me g\u00ebzim.\n65:13 Kullotat mbulohen me kope dhe luginat mbulohen me grur\u00eb; ato l\u00ebshojn\u00eb britma g\u00ebzimi dhe k\u00ebndojn\u00eb.\n66:1 L\u00ebshoni klithma g\u00ebzimi Per\u00ebndis\u00eb, ju t\u00eb gjith\u00eb banor\u00eb t\u00eb tok\u00ebs;\n66:2 i k\u00ebndoni himne lavdis\u00eb s\u00eb emrit t\u00eb tij; b\u00ebjeni zulm\u00ebmadh l\u00ebvdimin e tij.\n66:3 I thoni Per\u00ebndis\u00eb: \"Sa t\u00eb tmerrshme jan\u00eb veprat e tua! P\u00ebr shkak t\u00eb madh\u00ebshtis\u00eb s\u00eb fuqis\u00eb sate armiqt\u00eb e tu do t\u00eb t\u00eb n\u00ebnshtrohen ty.\n66:4 T\u00ebr\u00eb toka do t\u00eb t\u00eb adhuroj\u00eb dhe do t\u00eb k\u00ebndoj\u00eb p\u00ebr ty, do t\u00eb k\u00ebndoj\u00eb l\u00ebvdimet e emrit t\u00ebnd. (Sela)\n66:5 Ejani dhe admironi at\u00eb q\u00eb Per\u00ebndia ka b\u00ebr\u00eb; ai \u00ebsht\u00eb i tmerrsh\u00ebm n\u00eb veprat tij p\u00ebr bijt\u00eb e njer\u00ebzve.\n66:6 Ai e ndryshoi detin n\u00eb tok\u00eb t\u00eb that\u00eb; populli i tij e kaloi lumin me k\u00ebmb\u00eb t\u00eb thata; le t\u00eb g\u00ebzohemi, pra, bashk\u00eb me t\u00eb.\n66:7 Me fuqin\u00eb e tij ai mbret\u00ebron n\u00eb p\u00ebrjet\u00ebsi; syt\u00eb e tij k\u00ebqyrin kombet. Mos lejoni q\u00eb rebel\u00ebt t\u00eb ngren\u00eb krye. (Sela)\n66:8 Ju o popuj, bekoni Per\u00ebndin\u00eb ton\u00eb; dhe shpallni me z\u00eb t\u00eb lart\u00eb l\u00ebvdimin e tij.\n66:9 Ai na mban gjall\u00eb dhe nuk lejon q\u00eb k\u00ebmb\u00ebt tona t\u00eb pengohen.\n66:10 Sepse ti na ke v\u00ebn\u00eb n\u00eb prov\u00eb, o Per\u00ebndi, na ke pastruar ashtu si pastrohet argjendi.\n66:11 Na ke b\u00ebr\u00eb t\u00eb biem n\u00eb rrjet\u00eb, ke v\u00ebn\u00eb nj\u00eb barr\u00eb t\u00eb r\u00ebnd\u00eb mbi kurrizet tona.\n66:12 Ke b\u00ebr\u00eb q\u00eb njer\u00ebzit t\u00eb ecin me kal\u00eb mbi kok\u00ebn ton\u00eb; kemi kaluar n\u00ebp\u00ebr zjarr dhe n\u00ebp\u00ebr uj\u00eb, por ti na ke nxjerr\u00eb jasht\u00eb n\u00eb nj\u00eb vend t\u00eb fresk\u00ebt.\n66:13 Un\u00eb do t\u00eb hyj n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb t\u00ebnde me olokauste; do t\u00eb plot\u00ebsoj zotimet e mia,\n66:14 q\u00eb buz\u00ebt e mia kan\u00eb formuluar dhe q\u00eb goja ime ka shqiptuar kur kaloja fatkeq\u00ebsi.\n66:15 Do t\u00eb t\u00eb ofroj olokauste kafsh\u00ebsh t\u00eb majme, me er\u00ebn e k\u00ebndshme t\u00eb deshve; do t\u00eb flijoj qe dhe cjep. (Sela)\n66:16 Ejani dhe d\u00ebgjoni, ju t\u00eb gjith\u00eb q\u00eb i tr\u00ebmbeni Per\u00ebndis\u00eb, dhe un\u00eb do t'ju tregoj at\u00eb q\u00eb ai b\u00ebri p\u00ebr shpirtin tim.\n66:17 I thirra atij me goj\u00ebn time dhe e p\u00ebrl\u00ebvdova me gjuh\u00ebn time.\n66:18 Po t\u00eb kisha ruajtur t\u00eb keqen n\u00eb zemr\u00ebn time, Zoti nuk do t\u00eb m\u00eb kishte d\u00ebgjuar.\n66:19 Por Per\u00ebndia m\u00eb d\u00ebgjoi dhe i kushtoi kujdes z\u00ebrit t\u00eb lutjes sime.\n66:20 Qoft\u00eb i bekuar Per\u00ebndia, q\u00eb nuk e hodhi posht\u00eb lutjen time dhe nuk m\u00eb mohoi mir\u00ebsin\u00eb e tij.\n67:1 Per\u00ebndia past\u00eb m\u00ebshir\u00eb p\u00ebr ne dhe na bekoft\u00eb; Per\u00ebndia e b\u00ebft\u00eb fytyr\u00ebn e tij t\u00eb shk\u00eblqej\u00eb mbi ne, (Sela)\n67:2 me q\u00ebllim q\u00eb mbi tok\u00eb t\u00eb njihet rruga jote dhe shp\u00ebtimi yt midis gjith\u00eb kombeve.\n67:3 Popujt do t\u00eb t\u00eb kremtojn\u00eb, o Per\u00ebndi, t\u00eb gjith\u00eb popujt do t\u00eb t\u00eb kremtojn\u00eb.\n67:4 Kombet do t\u00eb g\u00ebzohen dhe do t\u00eb ngaz\u00ebllojn\u00eb, sepse ti do t'i gjykosh drejt popujt dhe do t'i udh\u00ebheq\u00ebsh kombet mbi tok\u00eb. (Sela)\n67:5 Le t\u00eb t\u00eb l\u00ebvdojn\u00eb popujt, o Per\u00ebndi, le t\u00eb t\u00eb l\u00ebvdojn\u00eb t\u00ebr\u00eb popujt.\n67:6 Toka do t\u00eb prodhoj\u00eb frytin e vet; Per\u00ebndia, Per\u00ebndia yn\u00eb, do t\u00eb na bekoj\u00eb.\n67:7 Per\u00ebndia do t\u00eb na bekoj\u00eb dhe t\u00ebr\u00eb skajet e tok\u00ebs do ta ken\u00eb frik\u00eb.\n68:1 Per\u00ebndia u \u00e7oft\u00eb dhe u shp\u00ebrndafshin armiqt\u00eb e tij, dhe ata q\u00eb e urrejn\u00eb ikshin para tij.\n68:2 Ti do t'i shp\u00ebrndash ashtu si zhdavaritet tymi, ashtu si shkrihet dylli para zjarrit; k\u00ebshtu do t\u00eb vdesin t\u00eb pabes\u00ebt p\u00ebrpara Per\u00ebndis\u00eb.\n68:3 Por t\u00eb drejt\u00ebt do t\u00eb g\u00ebzohen, do t\u00eb ngaz\u00ebllohen p\u00ebrpara Per\u00ebndis\u00eb dhe do t\u00eb galdojn\u00eb me k\u00ebng\u00eb g\u00ebzimi.\n68:4 K\u00ebndojini Per\u00ebndis\u00eb, k\u00ebndojini lavde emrit t\u00eb tij; pregatitini rrug\u00ebn atij q\u00eb kalon me kal\u00eb n\u00eb shkret\u00ebtir\u00eb; emri i tij \u00ebsht\u00eb Zoti; ngaz\u00eblloni para tij.\n68:5 Per\u00ebndia n\u00eb banes\u00ebn e tij t\u00eb shenjt\u00eb \u00ebsht\u00eb babai i jetim\u00ebve dhe mbrojt\u00ebsi i t\u00eb vejave.\n68:6 Per\u00ebndia b\u00ebn q\u00eb i vetmuari t\u00eb banoj\u00eb n\u00eb nj\u00eb familje, \u00e7liron t\u00eb burgosurit dhe siguron begatin\u00eb; por rebel\u00ebt mbeten n\u00eb tok\u00eb t\u00eb djegur.\n68:7 O Per\u00ebndi, kur dole p\u00ebrpara popullit t\u00ebnd, kur marshove n\u00ebp\u00ebr shkret\u00ebtir\u00eb. (Sela)\n68:8 toka u drodh; edhe qiejt\u00eb l\u00ebshuan uj\u00eb n\u00eb prani t\u00eb Per\u00ebndis\u00eb, vet\u00eb Sinai u drodh n\u00eb prani t\u00eb Per\u00ebndis\u00eb, Per\u00ebndis\u00eb t\u00eb Izraelit.\n68:9 Ti ke derdhur nj\u00eb shi t\u00eb bollsh\u00ebm, o Per\u00ebndi, dhe i ke dh\u00ebn\u00eb p\u00ebrs\u00ebri fuqi trash\u00ebgimis\u00eb sate.\n68:10 Kopeja jote gjeti nj\u00eb banes\u00eb dhe n\u00eb mir\u00ebsin\u00eb t\u00ebnde, o Per\u00ebndi, je kujdesur p\u00ebr t\u00eb varf\u00ebrit.\n68:11 Zoti shpalli fjal\u00ebn dhe i madh ishte numri i atyre q\u00eb e kan\u00eb shpallur:\n68:12 \"Mbret\u00ebrit e ushtrive ikin me ngut, nd\u00ebrsa kush ka mbetur n\u00eb sht\u00ebpi ndan pla\u00e7k\u00ebn.\n68:13 Edhe n\u00eb se keni mbetur p\u00ebr t\u00eb pushuar nd\u00ebr vatha, ju jeni si krah\u00ebt e p\u00ebllumbesh\u00ebs t\u00eb mbuluara me argjend dhe si pend\u00ebt e saj t\u00eb arta q\u00eb shk\u00eblqejn\u00eb\".\n68:14 Kur i Plotfuqishmi i shp\u00ebrndau mbret\u00ebrit n\u00eb vend, Tsalmoni u mbulua me bor\u00eb.\n68:15 Nj\u00eb mal i Per\u00ebndis\u00eb \u00ebsht\u00eb mali i Bashanit, nj\u00eb mal me shum\u00eb maja \u00ebsht\u00eb mali i Bashanit.\n68:16 O male me shum\u00eb maja pse shikoni me zili malin q\u00eb Per\u00ebndia ka zgjedhur p\u00ebr banes\u00eb t\u00eb tij? Po, Zoti do t\u00eb banoj\u00eb atje p\u00ebrjet\u00eb.\n68:17 Qerret e Per\u00ebndis\u00eb jan\u00eb nj\u00eb mori, mij\u00ebra e mij\u00ebra, Zoti \u00ebsht\u00eb midis tyre ashtu si n\u00eb Sinai, n\u00eb shenjt\u00ebrin\u00eb e tij.\n68:18 Ti je ngjitur lart, ke burgosur rob\u00ebrin\u00eb, ke marr\u00eb dhurata nga njer\u00ebzit edhe nga rebel\u00ebt, me q\u00ebllim q\u00eb ti, o Zot Per\u00ebndi t\u00eb mund t\u00eb q\u00ebndrosh atje.\n68:19 I bekuar qoft\u00eb Zoti, q\u00eb p\u00ebr dit\u00eb mbart barrat tona; ai \u00ebsht\u00eb Per\u00ebndia i shp\u00ebtimit ton\u00eb. (Sela)\n68:20 Per\u00ebndia \u00ebsht\u00eb p\u00ebr ne Per\u00ebndia q\u00eb \u00e7liron, dhe Zotit, Zotit, i p\u00ebrket \u00e7lirimi nga vdekja.\n68:21 Po, Per\u00ebndia do t\u00eb shtyp\u00eb kok\u00ebn e armiqve t\u00eb tij, kok\u00ebn me flok\u00eb t\u00eb gjata t\u00eb atyre q\u00eb ecin n\u00eb m\u00ebkat t\u00eb tij.\n68:22 Zoti ka th\u00ebn\u00eb: \"Do t'i kthej nga Bashani, do t'i kthej nga humnerat e detit,\n68:23 me q\u00ebllim q\u00eb ti t\u00eb d\u00ebrrmosh armiqt\u00eb e tu, duke futur thell\u00eb k\u00ebmb\u00ebn t\u00ebnde n\u00eb gjakun e tyre, dhe gjuha e qenve t\u00eb tu t\u00eb ket\u00eb pjes\u00ebn q\u00eb i takon\".\n68:24 Ata kan\u00eb par\u00eb varganin t\u00ebnd, o Per\u00ebndi, varganin e Per\u00ebndis\u00eb tim, e Mbretit tim n\u00eb shenjt\u00ebrore.\n68:25 K\u00ebng\u00ebtar\u00ebt ecnin p\u00ebrpara, ata q\u00eb u binin veglave vinin n\u00eb fund, dhe n\u00eb mes q\u00ebndronin vajzat q\u00eb u binin dajreve.\n68:26 Bekoni Per\u00ebndin\u00eb n\u00eb kuvendet; bekoni Zotin ju q\u00eb jeni nga gurra e Izraelit.\n68:27 Ja, Beniamini, m\u00eb i vogli, por udh\u00ebheq\u00ebsi i tyre, princat e Jud\u00ebs me trupat e tyre, princat e Zabulonit, princat e Neftalit.\n68:28 Per\u00ebndia yt ka vendosur forc\u00ebn t\u00ebnde; forco, o Per\u00ebndi, sa ke b\u00ebr\u00eb p\u00ebr ne.\n68:29 P\u00ebr shkak t\u00eb tempullit t\u00ebnd n\u00eb Jeruzalem, mbret\u00ebrit do t\u00eb t\u00eb sjellin dhurata.\n68:30 Shaj kafsh\u00ebn e kallamishteve, tuf\u00ebn e demave me vi\u00e7at e popujve, deri sa t\u00eb posht\u00ebrohen duke sjell\u00eb shufra argjendi; shp\u00ebrndaji popujt q\u00eb k\u00ebnaqen duke b\u00ebr\u00eb luft\u00eb.\n68:31 Nga Egjipti do t\u00eb sjellin metal q\u00eb shk\u00eblqen, Etiopia do t\u00eb nxitoj\u00eb t'i shtrij\u00eb Per\u00ebndis\u00eb duart e saj.\n68:32 O mbret\u00ebri t\u00eb tok\u00ebs, k\u00ebndojini Per\u00ebndis\u00eb; k\u00ebndojini lavde Zotit, (Sela)\n68:33 atij q\u00eb shkon me kal\u00eb mbi qiejt\u00eb e qiejve t\u00eb p\u00ebrjetshme, ai nxjerr z\u00ebrin e tij, nj\u00eb z\u00eb t\u00eb fuqish\u00ebm.\n68:34 Pranoni fuqin\u00eb e Per\u00ebndis\u00eb, madh\u00ebshtia e tij q\u00ebndron mbi Izraelin dhe fuqia e tij \u00ebsht\u00eb n\u00eb qiejt\u00eb.\n68:35 O Per\u00ebndi, ti je i tmerrsh\u00ebm nga shenjtorja jote; Per\u00ebndia i Izraelit \u00ebsht\u00eb ai q\u00eb i jep forc\u00eb dhe fuqi popullit. I bekuar qoft\u00eb Per\u00ebndia!\n69:1 Shp\u00ebtom\u00eb, o Per\u00ebndi, se uj\u00ebrat m\u00eb kan\u00eb arritur deri n\u00eb gryk\u00eb.\n69:2 Jam zhytur n\u00eb nj\u00eb batak t\u00eb thell\u00eb dhe nuk gjej asnj\u00eb pik\u00eb mb\u00ebshtetjeje; kam arritur n\u00eb uj\u00ebra t\u00eb thella dhe rryma m\u00eb rr\u00ebmben me vete.\n69:3 Jam lodhur duke b\u00ebrtitur, gryka m\u00eb \u00ebsht\u00eb thar\u00eb; syt\u00eb e mi konsumohen n\u00eb pritje t\u00eb Per\u00ebndis\u00eb tim.\n69:4 Ata q\u00eb m\u00eb urrejn\u00eb pa shkak jan\u00eb m\u00eb t\u00eb shumt\u00eb se flok\u00ebt e mi; jan\u00eb t\u00eb fuqish\u00ebm ata q\u00eb duan t\u00eb m\u00eb shkat\u00ebrrojn\u00eb dhe q\u00eb jan\u00eb pa t\u00eb drejt\u00eb armiq t\u00eb mi; jam i detyruar t\u00eb kthej at\u00eb q\u00eb nuk kam vjedhur.\n69:5 O Per\u00ebndi, ti e di marr\u00ebzin\u00eb time dhe fajet e mia nuk t\u00eb jan\u00eb fshehur.\n69:6 Mos u ngat\u00ebrrofshin p\u00ebr shkakun tim ata q\u00eb kan\u00eb shpres\u00eb te ti, o Zot, Zoti i ushtrive; mos u turp\u00ebrofshin p\u00ebr shkakun tim ata q\u00eb t\u00eb k\u00ebrkojn\u00eb, o Per\u00ebndi i Izraelit.\n69:7 P\u00ebr hir t\u00eb dashuris\u00eb sate un\u00eb po heq nj\u00eb posht\u00ebrim dhe turpi m\u00eb mbulon fytyr\u00ebn.\n69:8 Un\u00eb jam i b\u00ebr\u00eb nj\u00eb i huaj p\u00ebr v\u00ebllez\u00ebrit e mi dhe p\u00ebr bijt\u00eb e n\u00ebnes sime.\n69:9 Sepse zelli i sht\u00ebpis\u00eb sate m\u00eb ka p\u00ebrpir\u00eb dhe fyerjet e r\u00ebnda t\u00eb atij q\u00eb t\u00eb fyen kan\u00eb r\u00ebn\u00eb mbi mua.\n69:10 Kam qar\u00eb duke pik\u00eblluar shpirtin tim me agj\u00ebrim, por kjo m\u00eb ka sjell\u00eb \u00e7nderim.\n69:11 Kam veshur madje si rroba nj\u00eb thes, por u b\u00ebra p\u00ebr ta objekt talljeje.\n69:12 Ata q\u00eb ulen te porta flasin p\u00ebr mua, dhe u b\u00ebra k\u00ebnga e pijanec\u00ebve.\n69:13 Por sa p\u00ebr mua, o Zot, lutja ime t\u00eb drejtohet ty, o Zot, n\u00eb koh\u00eb t\u00eb pranueshme; n\u00eb dhembshurin\u00eb t\u00ebnde t\u00eb madhe p\u00ebrgjigjmu, o Per\u00ebndi, n\u00eb shp\u00ebtimin t\u00ebnd t\u00eb siguruar.\n69:14 M\u00eb nxirr nga bataku q\u00eb t\u00eb mos fundosem n\u00eb t\u00eb, dhe b\u00ebj q\u00eb t\u00eb \u00e7lirohem nga ata q\u00eb m\u00eb urrejn\u00eb dhe nga uj\u00ebrat e thella.\n69:15 Mos m\u00eb mbuloft\u00eb rryma e uj\u00ebrave, mos m\u00eb p\u00ebrpift\u00eb humnera dhe mos u mbyllt\u00eb gryka e pusit mbi mua.\n69:16 P\u00ebrgjigjmu, o Zot, sepse mir\u00ebsia jote \u00ebsht\u00eb e \u00e7muar; n\u00eb dhembshurit\u00eb e tua t\u00eb m\u00ebdha sillu nga un\u00eb.\n69:17 Mos e fshih fytyr\u00ebn t\u00ebnde nga sh\u00ebrb\u00ebtori yt, sepse jam n\u00eb ankth; nxito t\u00eb m\u00eb p\u00ebrgjigjesh.\n69:18 Afrohu te un\u00eb dhe m\u00eb shpjego; \u00e7lirom\u00eb nga armiqt\u00eb e mi.\n69:19 Ti e njeh posht\u00ebrsin\u00eb time, turpin tim dhe \u00e7nderimin tim; armiqt\u00eb e mi jan\u00eb t\u00eb gjith\u00eb para teje.\n69:20 Fyerja e r\u00ebnd\u00eb m\u00eb ka cop\u00ebtuar zemr\u00ebn dhe jam plot hidh\u00ebrime; prita dik\u00eb q\u00eb t\u00eb m\u00eb p\u00ebrd\u00ebllent\u00eb por m\u00eb kot; prita dik\u00eb q\u00eb t\u00eb m\u00eb ngush\u00ebllonte, por nuk u paraqit asnj\u00eb.\n69:21 M\u00eb dhan\u00eb p\u00ebrkundrazi vrer n\u00eb vend t\u00eb ushqimit dhe p\u00ebr t\u00eb ma shuar etjen m\u00eb dhan\u00eb p\u00ebr t\u00eb pir\u00eb uthull.\n69:22 U b\u00ebft\u00eb tryeza e tyre nj\u00eb lak para tyre, dhe begatia e tyre nj\u00eb kurth.\n69:23 Ju errshin syt\u00eb atyre k\u00ebshtu q\u00eb t\u00eb mos shohin m\u00eb, dhe b\u00ebj q\u00eb ij\u00ebt e tyre t\u00eb l\u00ebkunden vazhdimisht.\n69:24 Zbraz mbi ta zem\u00ebrimin t\u00ebnd dhe i z\u00ebnt\u00eb zjarri i indinjat\u00ebs sate.\n69:25 Banesa e tyre u shkretoft\u00eb dhe askush mos banoft\u00eb n\u00eb \u00e7adrat e tyre,\n69:26 sepse p\u00ebrndjekin at\u00eb q\u00eb ti ke goditur dhe flasin me k\u00ebnaq\u00ebsi p\u00ebr dhembjen e atyre q\u00eb ti ke plagosur.\n69:27 Shto k\u00ebt\u00eb faj fajit t\u00eb tyre dhe mos arrifshin kurr\u00eb t\u00eb ken\u00eb pjes\u00eb n\u00eb drejt\u00ebsin\u00eb t\u00ebnde.\n69:28 U shofshin nga libri i jet\u00ebs dhe mos u shkrofshin midis t\u00eb drejt\u00ebve.\n69:29 Tani jam i hidh\u00ebruar dhe i d\u00ebshp\u00ebruar; shp\u00ebtimi yt, o Per\u00ebndi, m\u00eb lartoft\u00eb.\n69:30 Un\u00eb do ta kremtoj emrin e Per\u00ebndis\u00eb me nj\u00eb k\u00ebng\u00eb, dhe do ta madh\u00ebshtoj me lavde.\n69:31 Dhe kjo do t'i p\u00eblqej\u00eb Zotit m\u00eb tep\u00ebr se nj\u00eb ka o nj\u00eb dem me brir\u00eb dhe thonj.\n69:32 Njer\u00ebzit e p\u00ebrulur do t\u00eb shohin dhe do t\u00eb g\u00ebzohen; dhe p\u00ebr ju q\u00eb k\u00ebrkoni Per\u00ebndin\u00eb, u p\u00ebrt\u00ebrift\u00eb zemra juaj.\n69:33 Sepse Zoti k\u00ebnaq nevojtar\u00ebt dhe nuk p\u00ebr\u00e7mon rob\u00ebrit e tij.\n69:34 E mburrshin qiejt\u00eb dhe toka, detet dhe gjith\u00e7ka l\u00ebviz n\u00eb to.\n69:35 Sepse Per\u00ebndia do t\u00eb shp\u00ebtoj\u00eb Sionin dhe do t\u00eb rind\u00ebrtoj\u00eb qytetet e Jud\u00ebs; at\u00ebher\u00eb ata do t\u00eb banojn\u00eb n\u00eb to dhe do t'i zot\u00ebrojn\u00eb.\n69:36 Dhe pasardh\u00ebsit e sh\u00ebrb\u00ebtor\u00ebve t\u00eb tij do t\u00eb ken\u00eb trash\u00ebgimin\u00eb dhe ata q\u00eb e duan emrin e tij do t\u00eb banojn\u00eb aty.\n70:1 O Per\u00ebndi, nxito t\u00eb m\u00eb \u00e7lirosh. O Zot, nxito t\u00eb m\u00eb ndihmosh.\n70:2 U turp\u00ebrofshin dhe u hutofshin ata q\u00eb k\u00ebrkojn\u00eb jet\u00ebn time; kthefshin kurrizin dhe u mbulofshin me turp ata q\u00eb k\u00ebrkojn\u00eb t\u00eb keqen time.\n70:3 Kthefshin kurrizin p\u00ebr shkak t\u00eb turpit t\u00eb tyre ata q\u00eb thon\u00eb: \"Ah, ah!\".\n70:4 U g\u00ebzofshin dhe ngaz\u00ebllofshin te ti t\u00eb gjith\u00eb ata q\u00eb t\u00eb k\u00ebrkojn\u00eb, dhe ata q\u00eb duan shp\u00ebtimin t\u00ebnd th\u00ebn\u00e7in vazhdimisht: \"U p\u00ebrl\u00ebvdoft\u00eb Per\u00ebndia!\".\n70:5 Por un\u00eb jam i varf\u00ebr dhe nevojtar; o Per\u00ebndi, nxito t\u00eb m\u00eb vish n\u00eb ndihm\u00eb; ti je ndihma ime dhe \u00e7lirimtari im; o Zot, mos vono.\n71:1 Un\u00eb po gjej streh\u00eb te ti, o Zot, b\u00ebj q\u00eb t\u00eb mos hutohem kurr\u00eb.\n71:2 N\u00eb em\u00ebr t\u00eb drejt\u00ebsis\u00eb sate, m\u00eb \u00e7liro dhe m\u00eb shp\u00ebto; zgjate veshin t\u00ebnd ndaj meje dhe m\u00eb shp\u00ebto.\n71:3 Ti je p\u00ebr mua nj\u00eb k\u00ebshtjell\u00eb shp\u00ebtimi, ku un\u00eb mund t\u00eb shkoj gjithnj\u00eb; ti ke urdh\u00ebruar shp\u00ebtimin tim, sepse je shk\u00ebmbi dhe k\u00ebshtjella ime.\n71:4 Per\u00ebndia im, m\u00eb \u00e7liro nga dora e t\u00eb pabesit, nga dora e t\u00eb \u00e7oroditurit dhe t\u00eb atij q\u00eb p\u00ebrdor dhun\u00ebn.\n71:5 Sepse ti je shpresa ime, o Zot, o Zot, besimi im q\u00eb kurse isha f\u00ebmij\u00eb.\n71:6 Ti ke qen\u00eb p\u00ebrkrahja ime qysh n\u00eb bark t\u00eb n\u00ebnes sime; ti m\u00eb nxore nga barku i n\u00ebn\u00ebs sime; ty do t\u00eb drejtohet gjithnj\u00eb l\u00ebvdimi im.\n71:7 Jam b\u00ebr\u00eb p\u00ebr shum\u00eb njer\u00ebz si nj\u00eb mrekulli, por ti je streha e fort\u00eb.\n71:8 Goja ime \u00ebsht\u00eb plot me l\u00ebvdimet e tua dhe shpall lavdin\u00eb t\u00ebnde t\u00ebr\u00eb dit\u00ebn.\n71:9 Mos m\u00eb hidh posht\u00eb n\u00eb koh\u00ebn e pleq\u00ebris\u00eb; mos m\u00eb braktis kur forca ime po pak\u00ebsohet.\n71:10 Sepse armiqt\u00eb e mi flasin kund\u00ebr meje, dhe ata q\u00eb kan\u00eb ngritur pusi kund\u00ebr jet\u00ebs sime thurrin komplote bashk\u00eb,\n71:11 duke th\u00ebn\u00eb: \"Per\u00ebndia e ka braktisur; ndiqeni dhe kapeni, sepse nuk ka njeri q\u00eb ta \u00e7liroj\u00eb\".\n71:12 O Per\u00ebndi, mos u largo nga un\u00eb; Per\u00ebndia im, nxito t\u00eb m\u00eb ndihmosh.\n71:13 U ngat\u00ebrrofshin dhe u asgjesofshin kund\u00ebrshtar\u00ebt e jet\u00ebs sime; u mbulofshin me posht\u00ebrsi dhe me turp ata q\u00eb d\u00ebsh\u00ebrojn\u00eb t\u00eb m\u00eb b\u00ebjn\u00eb t\u00eb keqen.\n71:14 Por un\u00eb do t\u00eb kem shpresa gjithnj\u00eb dhe do t\u00eb t\u00eb l\u00ebvdoj gjithnj\u00eb e m\u00eb tep\u00ebr.\n71:15 Goja ime do t\u00eb tregoj\u00eb t\u00ebr\u00eb dit\u00ebn drejt\u00ebsin\u00eb t\u00ebnde dhe \u00e7lirimet e tua, sepse nuk njoh numrin e tyre.\n71:16 Do t\u00eb thellohem n\u00eb veprat e fuqishme t\u00eb Zotit, t\u00eb Zotit, dhe do t\u00eb kujtoj drejt\u00ebsin\u00eb t\u00ebnde, vet\u00ebm t\u00ebnden.\n71:17 O Per\u00ebndi, ti m\u00eb ke m\u00ebsuar q\u00eb n\u00eb f\u00ebmij\u00ebri; dhe deri m\u00eb sot un\u00eb kam shpallur mrekullit\u00eb e tua.\n71:18 Edhe tani q\u00eb jam plakur dhe jam thinjur, o Per\u00ebndi, mos m\u00eb braktis deri sa t'i kem treguar k\u00ebtij brezi fuqin\u00eb t\u00ebnde dhe mrekullit\u00eb e tua gjith\u00eb atyre q\u00eb do t\u00eb vijn\u00eb.\n71:19 Edhe drejt\u00ebsia jote, o Per\u00ebndi, arrin deri n\u00eb lart\u00ebsit\u00eb e qiejve; ti ke b\u00ebr\u00eb gj\u00ebra t\u00eb m\u00ebdha. O Per\u00ebndi, kush t\u00eb p\u00ebrngjan ty?\n71:20 Ti, q\u00eb m\u00eb b\u00ebre t\u00eb provoj shum\u00eb fatkeq\u00ebsira, t\u00eb r\u00ebnda, do t\u00eb m\u00eb jap\u00ebsh p\u00ebrs\u00ebri jet\u00ebn dhe do t\u00eb m\u00eb b\u00ebsh t\u00eb ngrihem lart nga humnerat e tok\u00ebs.\n71:21 Ti do t\u00eb rritesh madh\u00ebshtin\u00eb time dhe do t\u00eb kthehesh t\u00eb m\u00eb ngush\u00ebllosh.\n71:22 Dhe un\u00eb do t\u00eb l\u00ebvdoj me harpe p\u00ebr besnik\u00ebrin\u00eb t\u00ebnde, o Per\u00ebndia im, dhe do t\u00eb k\u00ebndoj lavdet e tua me qeste, o i Shenjti i Izraelit.\n71:23 Buz\u00ebt e mia do t\u00eb ngaz\u00ebllojn\u00eb kur do t\u00eb k\u00ebndoj lavdet e tua bashk\u00eb me shpirtin tim, q\u00eb ti ke shpenguar.\n71:24 Edhe gjuha ime do t\u00eb flas\u00eb t\u00ebr\u00eb dit\u00ebn p\u00ebr drejt\u00ebsin\u00eb t\u00ebnde, sepse jan\u00eb turp\u00ebruar dhe jan\u00eb hutuar ata q\u00eb k\u00ebrkonin t\u00eb m\u00eb b\u00ebnin t\u00eb keqen.\n72:1 O Per\u00ebndi, paraqit mendimet e tua mbretit dhe drejt\u00ebsin\u00eb t\u00ebnde birit t\u00eb mbretit,\n72:2 dhe ai do t\u00eb gjykoj\u00eb popullin t\u00ebnd me drejt\u00ebsi dhe t\u00eb pik\u00eblluarit e tu me sakt\u00ebsi.\n72:3 Malet do t'i sjellin paqen popullit dhe kodrat drejt\u00ebsin\u00eb.\n72:4 Ai do t'u siguroj\u00eb drejt\u00ebsi t\u00eb pik\u00eblluarve t\u00eb popullit, do t\u00eb shp\u00ebtoj\u00eb bijt\u00eb e nevojtar\u00ebve dhe do t\u00eb d\u00ebrrmoj\u00eb shtyp\u00ebsin.\n72:5 Ata do t\u00eb t\u00eb ken\u00eb frik\u00eb deri sa t\u00eb ket\u00eb diell dhe h\u00ebn\u00eb, p\u00ebr t\u00eb gjitha brezat.\n72:6 Ai do t\u00eb zbres\u00eb si shiu mbi barin e kositur, si nj\u00eb rrebesh q\u00eb vadit tok\u00ebn.\n72:7 N\u00eb dit\u00ebt e tij i drejti do t\u00eb lul\u00ebzoj\u00eb dhe ka p\u00ebr t\u00eb patur shum\u00eb paqe deri sa t\u00eb mos ket\u00eb m\u00eb h\u00ebn\u00eb.\n72:8 Ai do t\u00eb mbret\u00ebroj\u00eb nga nj\u00eb det te tjetri dhe nga lumi deri n\u00eb skajet e tok\u00ebs.\n72:9 Banor\u00ebt e shkret\u00ebtir\u00ebs do t\u00eb p\u00ebrkulen para tij, dhe armiqt\u00eb e tij do t\u00eb l\u00ebpijn\u00eb pluhurin.\n72:10 Mbret\u00ebrit e Tarshishit dhe t\u00eb ishujve do t'i paguajn\u00eb hara\u00e7in, mbret\u00ebrit e Shebas dhe ai i Sabas do t'i ofrojn\u00eb dhurata.\n72:11 Po, gjith\u00eb mbret\u00ebrit do ta adhurojn\u00eb dhe gjith\u00eb kombet do t'i sh\u00ebrbejn\u00eb.\n72:12 Sepse ai do ta \u00e7liroj\u00eb nevojtarin q\u00eb b\u00ebrtet dhe t\u00eb mjerin q\u00eb nuk ka se kush ta ndihmoj\u00eb.\n72:13 Atij do t'i vij\u00eb keq p\u00ebr t\u00eb dob\u00ebtin dhe p\u00ebr nevojtarin dhe do t\u00eb shp\u00ebtoj\u00eb jet\u00ebn e nevojtar\u00ebve.\n72:14 Ai do t\u00eb \u00e7liroj\u00eb jet\u00ebn e tyre nga shtypja dhe nga dhuna, dhe gjaku i tyre do t\u00eb jet\u00eb i \u00e7muar para syve t\u00eb tij.\n72:15 Dhe ai do t\u00eb jetoj\u00eb; dhe do t'i jepet ari i Shebas, do t\u00eb b\u00ebhen vazhdimisht lutje p\u00ebr t\u00eb dhe do t\u00eb bekohet t\u00ebr\u00eb dit\u00ebn.\n72:16 Do t\u00eb ket\u00eb boll\u00ebk gruri mbi tok\u00eb, n\u00eb majat e maleve; kallinjt\u00eb e tij do t\u00eb val\u00ebviten si drur\u00ebt e Libanit, dhe banor\u00ebt e qyteteve do t\u00eb lul\u00ebzojn\u00eb si bari i tok\u00ebs.\n72:17 Emri i tij do t\u00eb vazhdoj\u00eb p\u00ebrjet\u00eb, emri i tij do t\u00eb p\u00ebrhapet deri sa t\u00eb ket\u00eb diell; dhe t\u00ebr\u00eb kombet do t\u00eb bekohen n\u00eb t\u00eb dhe do ta shpallin t\u00eb lumtur.\n72:18 I bekuar qoft\u00eb Zoti Per\u00ebndia, Per\u00ebndia i Izraelit; vet\u00ebm ai b\u00ebn mrekulli.\n72:19 Qoft\u00eb i bekuar p\u00ebrjet\u00eb emri i tij i lavdish\u00ebm, dhe t\u00ebr\u00eb toka qoft\u00eb e mbushur me lavdin\u00eb e tij. Amen, amen.\n72:20 K\u00ebtu mbarojn\u00eb lutjet e Davidit, birit t\u00eb Isait.\n73:1 Me siguri Per\u00ebndia \u00ebsht\u00eb i mir\u00eb me Izraelin, me ata q\u00eb jan\u00eb t\u00eb past\u00ebr nga zemra.\n73:2 Por, sa p\u00ebr mua, gati gati po m\u00eb pengoheshin k\u00ebmb\u00ebt dhe p\u00ebr pak hapat e mia do t\u00eb shkisnin.\n73:3 Sepse i kisha zili mburravec\u00ebt, duke par\u00eb mir\u00ebq\u00ebnien e njer\u00ebzve t\u00eb k\u00ebqij.\n73:4 Sepse nuk ka dhembje n\u00eb vdekjen e tyre, dhe trupi i tyre \u00ebsht\u00eb i majm\u00eb.\n73:5 Ata nuk po heqin si vdekatar\u00ebt e tjer\u00eb, as p\u00ebsojn\u00eb goditje si njer\u00ebzit e tjer\u00eb.\n73:6 Prandaj kryelart\u00ebsia i rrethon si nj\u00eb gjerdan dhe dhuna i mb\u00ebshtjell si nj\u00eb rrobe.\n73:7 Syt\u00eb u dalin jasht\u00eb nga dhjami dhe p\u00ebrfytyrimet e \u00e7oroditura t\u00eb zemr\u00ebs s\u00eb tyre v\u00ebrshojn\u00eb.\n73:8 Ata tallen dhe kurdisin me pabesi shtypjen, flasin me arroganc\u00eb.\n73:9 E drejtojn\u00eb goj\u00ebn e tyre kund\u00ebr qiellit dhe gjuha e tyre p\u00ebrshkon tok\u00ebn.\n73:10 Prandaj njer\u00ebzit e tyre kthehen nga ajo an\u00eb dhe pijn\u00eb me t\u00eb madhe uj\u00ebrat e tyre,\n73:11 dhe thon\u00eb: \"Si \u00ebsht\u00eb e mundur q\u00eb Per\u00ebndia t\u00eb dij\u00eb \u00e7do gj\u00eb dhe t\u00eb ket\u00eb njohuri te Shum\u00eb i Larti?\".\n73:12 Ja, k\u00ebta jan\u00eb t\u00eb pabes\u00eb; megjithat\u00eb jan\u00eb gjithnj\u00eb t\u00eb qet\u00eb dhe i shtojn\u00eb pasurit\u00eb e tyre.\n73:13 M\u00eb kot, pra, pastrova zemr\u00ebn time dhe i lava duart n\u00eb pafaj\u00ebsin\u00eb time.\n73:14 Sepse jam goditur t\u00ebr\u00eb dit\u00ebn dhe jam nd\u00ebshkuar \u00e7do m\u00ebngjes.\n73:15 Sikur t\u00eb kisha th\u00ebn\u00eb: \"Do t\u00eb flas edhe un\u00eb k\u00ebshtu\", ja, do t\u00eb kisha mohuar brezin e bijve t\u00eb tu.\n73:16 At\u00ebher\u00eb k\u00ebrkova ta kuptoj k\u00ebt\u00eb gj\u00eb, por ajo m'u duk shum\u00eb e v\u00ebshtir\u00eb.\n73:17 Deri sa hyra n\u00eb shenjtoren e Per\u00ebndis\u00eb dhe mora parasysh fundin e tyre.\n73:18 Me siguri, ti i v\u00eb n\u00eb v\u00ebnde t\u00eb rr\u00ebshqitshme dhe k\u00ebshtu i b\u00ebn q\u00eb t\u00eb bien n\u00eb shkat\u00ebrrim.\n73:19 Si u shkat\u00ebrruan n\u00eb nj\u00eb \u00e7ast! Ata vdiq\u00ebn t\u00eb konsumuar nga tmerri!\n73:20 Ashtu si n\u00eb nj\u00eb \u00ebnd\u00ebrr, kur zgjohesh, k\u00ebshtu edhe ti, o Zot, kur t\u00eb zgjohesh, do t\u00eb p\u00ebrbuz\u00ebsh pamjen e tyre t\u00eb kot\u00eb.\n73:21 Kur zemra ime acarohej dhe e ndjeja veten sikur m\u00eb shponin nga brenda,\n73:22 un\u00eb isha pa mend dhe pa kuptim; para teje isha si nj\u00eb kafsh\u00eb.\n73:23 Por megjithat\u00eb un\u00eb jam gjithnj\u00eb me ty; ti m\u00eb ke kapur nga dora e djatht\u00eb.\n73:24 Ti do t\u00eb m\u00eb udh\u00ebheq\u00ebsh me k\u00ebshill\u00ebn t\u00ebnde dhe do t\u00eb m\u00eb \u00e7osh pastaj n\u00eb lavdi.\n73:25 Cilin kam n\u00eb qiell ve\u00e7 teje? Dhe mbi tok\u00eb nuk d\u00ebshiroj tjet\u00ebr njeri ve\u00e7 teje.\n73:26 Mishi im dhe zemra ime nuk mund t\u00eb lig\u00ebshtohen, por Per\u00ebndia \u00ebsht\u00eb k\u00ebshtjella e zemr\u00ebs sime dhe pjesa ime n\u00eb p\u00ebrjet\u00ebsi.\n73:27 Sepse ja, ata q\u00eb largohen prej teje do t\u00eb vdesin; ti shkat\u00ebrron t\u00ebr\u00eb ata q\u00eb, duke kurv\u00ebruar, largohen prej teje.\n73:28 Por sa p\u00ebr mua, e mira \u00ebsht\u00eb t'i afrohem Per\u00ebndis\u00eb; e kam b\u00ebr\u00eb Zotin tim, Zotin, streh\u00ebn time, p\u00ebr t\u00eb treguar gjith\u00eb veprat e tua.\n74:1 O Per\u00ebndi, pse na ke hedhur posht\u00eb p\u00ebr gjithnj\u00eb? Pse vlon zem\u00ebrimi yt kund\u00ebr kopes\u00eb s\u00eb kullot\u00ebs sate?\n74:2 Kujto popullin t\u00ebnd, q\u00eb dikur e more, q\u00eb ti e shpengove q\u00eb t\u00eb ishte fisi i trash\u00ebgimis\u00eb sate, t\u00eb k\u00ebtij mali t\u00eb Sionit, mbi t\u00eb cilin ke banuar.\n74:3 Drejto hapat e tua n\u00eb k\u00ebto rr\u00ebnoja t\u00eb pandreqshme; armiku i ka prishur t\u00eb gjitha n\u00eb shenjt\u00ebrore.\n74:4 Armiqt\u00eb e tu vrumbullojn\u00eb n\u00eb vendin e kuvendeve t\u00eb tua; kan\u00eb v\u00ebn\u00eb aty shenjat e tyre si flamuj.\n74:5 Dukej sikur godisnin me s\u00ebpata n\u00eb pjes\u00ebn e d\u00ebndur t\u00eb nj\u00eb pylli.\n74:6 Dhe tani me sqepar\u00eb dhe \u00e7ekane po prishin t\u00ebr\u00eb skulpturat e tij.\n74:7 I kan\u00eb v\u00ebn\u00eb zjarrin shenjt\u00ebrores sate; kan\u00eb p\u00ebrdhosur banes\u00ebn q\u00eb mban emrin t\u00ebnd, duke e hedhur posht\u00eb.\n74:8 Kan\u00eb th\u00ebn\u00eb n\u00eb zem\u00ebr t\u00eb tyre: \"T'i shkat\u00ebrrojm\u00eb t\u00eb gjith\u00eb\"; kan\u00eb djegur t\u00ebr\u00eb qendrat e kuvendeve t\u00eb shenjta n\u00eb vend.\n74:9 Ne nuk i shohim m\u00eb shenjat tona; nuk ka m\u00eb profet dhe midis nesh nuk ka asnj\u00eb q\u00eb t\u00eb dij\u00eb deri kur.\n74:10 Deri kur, o Per\u00ebndi, kund\u00ebrshtari do t\u00eb fyej\u00eb? Armiku vall\u00eb, do ta p\u00ebr\u00e7moj\u00eb emrin t\u00ebnd p\u00ebrjet\u00eb?\n74:11 Pse e t\u00ebrheq dor\u00ebn t\u00ebnde, pik\u00ebrisht t\u00eb djatht\u00ebn? Nxirre nga gjiri yt dhe shkat\u00ebrroji.\n74:12 Por Per\u00ebndia \u00ebsht\u00eb mbreti im qysh prej koh\u00ebve t\u00eb lashta; ai sjell shp\u00ebtimin mbi tok\u00eb.\n74:13 Me forc\u00ebn t\u00ebnde ndave detin dhe shtype kok\u00ebn e p\u00ebrbind\u00ebshve t\u00eb detit n\u00eb uj\u00ebrat.\n74:14 Cop\u00ebtove kokat e Levitan\u00ebve dhe ia dhe p\u00ebr t\u00eb ngr\u00ebn\u00eb popullit t\u00eb shkret\u00ebtir\u00ebs.\n74:15 B\u00ebre q\u00eb t\u00eb dalin burime dhe p\u00ebrrenj dhe thave lumenj t\u00eb p\u00ebrhersh\u00ebm.\n74:16 Jotja \u00ebsht\u00eb dita, jotja \u00ebsht\u00eb edhe nata; ti ke vendosur drit\u00ebn dhe diellin.\n74:17 Ti ke caktuar t\u00ebr\u00eb kufijt\u00eb e tok\u00ebs dhe ke b\u00ebr\u00eb ver\u00ebn dhe dimrin.\n74:18 Mbaje mend k\u00ebt\u00eb, o Zot, q\u00eb armiku t\u00eb ka fyer dhe q\u00eb nj\u00eb popull i pamend ka p\u00ebrbuzur emrin t\u00ebnd.\n74:19 Mos ia braktis bishave jet\u00ebn e turtullesh\u00ebs sate; mos harro p\u00ebrjet\u00eb jet\u00ebn e t\u00eb p\u00ebrvuajturve t\u00eb tu.\n74:20 Respekto bes\u00eblidhjen, sepse vendet e err\u00ebta t\u00eb tok\u00ebs jan\u00eb plot me strofka dhune.\n74:21 Mos lejo q\u00eb i shtypuri t\u00eb kthehet i turp\u00ebruar; b\u00ebj q\u00eb i p\u00ebrvuajturi dhe nevojtari t\u00eb l\u00ebvdojn\u00eb emrin t\u00ebnd.\n74:22 \u00c7ohu o Per\u00ebndi, mbro kauz\u00ebn t\u00ebnde! Mos harro q\u00eb i pamendi t\u00eb fyen t\u00ebr\u00eb dit\u00ebn.\n74:23 Mos harro britm\u00ebn e armiqve t\u00eb tu; zhurma e tyre q\u00eb ngrihen kund\u00ebr teje ngjitet vazhdimisht n\u00eb qiell.\n75:1 Ne t\u00eb l\u00ebvdojm\u00eb, o Per\u00ebndi, ne t\u00eb l\u00ebvdojm\u00eb, sepse emri yt na \u00ebsht\u00eb i af\u00ebrt; njeriu tregon mrekullit\u00eb e tua.\n75:2 Kur do t\u00eb vij\u00eb koha e caktuar, un\u00eb do t\u00eb gjykoj me drejt\u00ebsi.\n75:3 Toka dhe t\u00ebr\u00eb banor\u00ebt e saj shkrihen, por un\u00eb i b\u00ebj t\u00eb q\u00ebndrueshme shtyllat e saj. (Sela)\n75:4 U kam th\u00ebn\u00eb fodull\u00ebve: \"Mos u mburrni!\", dhe t\u00eb pabes\u00ebve: \"Mos u b\u00ebni hund\u00ebp\u00ebrpjet\u00eb!\n75:5 Mos e ngrini lart kok\u00ebn, mos flisni me qaf\u00eb t\u00eb fort\u00eb\".\n75:6 Sepse l\u00ebvdimi nuk vjen as nga lindja, as nga per\u00ebndimi, as edhe nga shkret\u00ebtira.\n75:7 Sepse Per\u00ebndia \u00ebsht\u00eb ai q\u00eb gjykon; ai ul njerin dhe ngre tjetrin.\n75:8 Sepse Zoti ka n\u00eb dor\u00eb nj\u00eb kup\u00eb vere q\u00eb shkumon dhe plot me er\u00ebza, q\u00eb ai e zbraz. Me siguri t\u00ebr\u00eb t\u00eb pabes\u00ebt e dheut do ta kullojn\u00eb dhe do t\u00eb pin\u00eb deri llumin.\n75:9 Por un\u00eb do t\u00eb shpall p\u00ebrjet\u00eb dhe do t'i k\u00ebndoj lavde Per\u00ebndis\u00eb t\u00eb Jakobit.\n75:10 Dhe do t\u00eb d\u00ebrrmoj t\u00ebr\u00eb fuqin\u00eb e t\u00eb pabes\u00ebve, por fuqia e t\u00eb drejt\u00ebve do t\u00eb p\u00ebrl\u00ebvdohet.\n76:1 Per\u00ebndia njihet mir\u00eb n\u00eb Jud\u00eb, emri i tij \u00ebsht\u00eb i madh n\u00eb Izrael.\n76:2 Tabernakulli i tij \u00ebsht\u00eb n\u00eb Salem dhe ai banon n\u00eb Sion.\n76:3 K\u00ebtu ai ka cop\u00ebtuar shigjetat e zjarrta t\u00eb harkut, mburoj\u00ebn dhe shpat\u00ebn e luft\u00ebs. (Sela)\n76:4 Ti dukesh i lavdish\u00ebm dhe i fuqish\u00ebm mbi malet e pres\u00eb.\n76:5 Trimat i kan\u00eb zhveshur, i ka z\u00ebn\u00eb gjumi, dhe asnj\u00eb prej atyre trimave nuk ka mundur t\u00eb p\u00ebrdor\u00eb duart e tij.\n76:6 Mbas qortimit t\u00ebnd, o Per\u00ebndia i Jakobit, qerret dhe kuajt mbet\u00ebn t\u00eb shushatur.\n76:7 Nga ti, pik\u00ebrisht nga ti, duhet t\u00eb ken\u00eb frik\u00eb; dhe kush mund t\u00eb rezistoj\u00eb para teje kur zem\u00ebrohesh?\n76:8 Ti ke b\u00ebr\u00eb q\u00eb t\u00eb d\u00ebgjohet nga qielli vendimi yt, tok\u00ebn e zuri frika dhe heshti,\n76:9 kur Per\u00ebndia u ngrit p\u00ebr t\u00eb gjykuar, p\u00ebr t\u00eb \u00e7liruar t\u00ebr\u00eb nevojtar\u00ebt e tok\u00ebs. (Sela)\n76:10 Edhe zem\u00ebrimi i njer\u00ebzve do t\u00eb shndrrohet n\u00eb lavdi p\u00ebr ty, dhe ti do t\u00eb rrethohesh me vet\u00eb mbeturinat e zem\u00ebrimi t\u00eb tyre.\n76:11 B\u00ebjini zotime Zotit, Per\u00ebndis\u00eb tuaj, dhe plot\u00ebsojini; t\u00ebr\u00eb ata q\u00eb rin\u00eb rreth tij t'i \u00e7ojn\u00eb dhurata t\u00eb Tmerrshmit.\n76:12 Ai u heq frym\u00ebn qeveritar\u00ebve, nga ai druhen mbret\u00ebrit e tok\u00ebs.\n77:1 Z\u00ebri im lartohet te Per\u00ebndia dhe un\u00eb b\u00ebrtas; z\u00ebri im lartohet te Per\u00ebndia dhe ai ka p\u00ebr t\u00eb m\u00eb d\u00ebgjuar.\n77:2 Dit\u00ebn e fatkeq\u00ebsis\u00eb sime k\u00ebrkova Zotin; gjat\u00eb nat\u00ebs dora ime mbeti e nderur pa u lodhur dhe shpirti im nuk pranoi t\u00eb ngush\u00ebllohet.\n77:3 M\u00eb kujtohet Per\u00ebndia dhe rr\u00ebnkoj; vajtoj dhe fryma ime dob\u00ebsohet. (Sela)\n77:4 Ti m'i mban t\u00eb hapura qepallat; jam aq i turbulluar sa nuk mund t\u00eb flas.\n77:5 Sjell nd\u00ebrm\u00ebnd p\u00ebrs\u00ebri dit\u00ebt e lashta, vitet e koh\u00ebve t\u00eb shkuara.\n77:6 Gjat\u00eb nat\u00ebs m\u00eb kthehet n\u00eb mendje k\u00ebnga ime, mendoj thell\u00eb n\u00eb zemr\u00ebn time dhe fryma ime b\u00ebn k\u00ebrkime.\n77:7 A do t\u00eb m\u00eb hedh\u00eb posht\u00eb p\u00ebr gjithnj\u00eb Zoti? E nuk do t\u00eb m\u00eb p\u00eblqej\u00eb m\u00eb kurr\u00eb?\n77:8 Dhe mir\u00ebsia e tij ka marr\u00eb fund p\u00ebr gjithnj\u00eb dhe falja e tij ka munguar p\u00ebr brezat e ardhshme?\n77:9 Vall\u00eb Per\u00ebndia e ka harruar m\u00ebshir\u00ebn dhe n\u00eb zem\u00ebrimin e tij u ka dh\u00ebn\u00eb fund dhembshurive t\u00eb tij? (Sela)\n77:10 Un\u00eb kam th\u00ebn\u00eb: \"Shkaku i hidh\u00ebrimit tim \u00ebsht\u00eb se dora e djatht\u00eb e Shum\u00eb t\u00eb Lartit ka ndryshuar\".\n77:11 Do t'i kujtoj veprat e Zotit; po, do t\u00eb kujtoj mrekullit\u00eb e tua t\u00eb koh\u00ebve t\u00eb kaluara,\n77:12 do t\u00eb mendohem thell\u00eb p\u00ebr gjith\u00eb veprat e tua dhe do t\u00eb kem parasysh b\u00ebmat e tua.\n77:13 O Per\u00ebndi, jeta jote \u00ebsht\u00eb e shenjt\u00eb; cili Per\u00ebndi \u00ebsht\u00eb i madh si Per\u00ebndia?\n77:14 Ti je Per\u00ebndia q\u00eb kryen mrekulli; ti ke b\u00ebr\u00eb t\u00eb njihet forca jote midis popujve.\n77:15 Me krahun t\u00ebnd ke shpenguar popullin t\u00ebnd, bijt\u00eb e Jakobit dhe t\u00eb Jozefit. (Sela)\n77:16 Uj\u00ebrat t\u00eb pan\u00eb, o Per\u00ebndi, uj\u00ebrat t\u00eb pan\u00eb dhe u tr\u00ebmb\u00ebn; edhe humnerat u drithtuan.\n77:17 Ret\u00eb derdh\u00ebn p\u00ebrmbytje uji, qiejt\u00eb gj\u00ebmuan dhe shigjetat e tua vepruan.\n77:18 Gj\u00ebmimi i bubullim\u00ebs sate ishte n\u00eb vorbull\u00ebn, vet\u00ebtimat ndri\u00e7uan bot\u00ebn dhe toka u tund dhe u drodh.\n77:19 Ti e hape rrug\u00ebn t\u00ebnde n\u00eb mes t\u00eb detit, shtegun t\u00ebnd n\u00eb mes t\u00eb uj\u00ebrave t\u00eb m\u00ebdha, dhe gjurm\u00ebt e tua nuk u njoh\u00ebn.\n77:20 Ti e udh\u00ebheq popullin t\u00ebnd si nj\u00eb kope me dor\u00ebn e Moisiut dhe t\u00eb Aaronit.\n78:1 Kushtoji kujdes, o populli im, ligjit tim; d\u00ebgjo fjal\u00ebt e goj\u00ebs sime.\n78:2 Do t\u00eb hap goj\u00ebn time p\u00ebr t\u00eb th\u00ebn\u00eb sh\u00ebmb\u00eblltyra, dhe kam p\u00ebr t\u00eb paraqitur misteret e koh\u00ebrave t\u00eb lashta.\n78:3 At\u00eb q\u00eb ne kemi d\u00ebgjuar dhe kemi njohur, dhe q\u00eb et\u00ebrit tan\u00eb na kan\u00eb treguar,\n78:4 nuk do t'ua fshehim bijve t\u00eb tyre, por do t'i tregojm\u00eb brezit t\u00eb ardhsh\u00ebm lavdet e Zotit, fuqin\u00eb e tij dhe mrekullin\u00eb q\u00eb ai ka b\u00ebr\u00eb.\n78:5 Ai ka vendosur nj\u00eb d\u00ebshmi te Jakobi dhe ka v\u00ebn\u00eb nj\u00eb ligj n\u00eb Izrael, dhe ka urdh\u00ebruar et\u00ebrit tan\u00eb q\u00eb t'ua b\u00ebjn\u00eb t\u00eb njohura bijve t\u00eb tyre,\n78:6 me q\u00ebllim q\u00eb brezi i ardhsh\u00ebm t'i njoh\u00eb s\u00eb bashku me bijt\u00eb q\u00eb do t\u00eb lindin; dhe k\u00ebta nga ana e tyre t'ua tregojn\u00eb bijve t\u00eb tyre,\n78:7 dhe t\u00eb vendosin te Per\u00ebndia besimin e tyre dhe t\u00eb mos harrojn\u00eb veprat e Per\u00ebndis\u00eb, por t\u00eb respektojn\u00eb urdh\u00ebrimet e tij;\n78:8 dhe t\u00eb mos jen\u00eb si et\u00ebrit e tyre, nj\u00eb brez kok\u00ebfort\u00eb dhe rebel, nj\u00eb brez me zem\u00ebr t\u00eb paq\u00ebndrueshme dhe me nj\u00eb frym\u00eb jo besnike ndaj Per\u00ebndis\u00eb.\n78:9 Bijt\u00eb e Efraimit, njer\u00ebz t\u00eb luft\u00ebs, hark\u00ebtar\u00eb t\u00eb zot\u00eb, kthyen shpin\u00ebn dit\u00ebn e betej\u00ebs,\n78:10 nuk respektuan bes\u00eblidhjen e Per\u00ebndis\u00eb dhe nuk pranuan t\u00eb ecnin sipas ligjit t\u00eb tij,\n78:11 harruan veprat e tij dhe mrekullit\u00eb q\u00eb u kishte treguar.\n78:12 Ai b\u00ebri mrekulli n\u00eb prani t\u00eb et\u00ebrve t\u00eb tyre, n\u00eb vendin e Egjiptit dhe n\u00eb fush\u00ebn e Tsoanit.\n78:13 Ai e ndau detin dhe i b\u00ebri t\u00eb kalojn\u00eb n\u00eb mes t\u00eb tij, dhe i mblodhi uj\u00ebrat si nj\u00eb grumbull.\n78:14 Dit\u00ebn drejtoi me an\u00eb t\u00eb res\u00eb dhe t\u00ebr\u00eb nat\u00ebn me nj\u00eb drit\u00eb zjarri.\n78:15 I \u00e7au shk\u00ebmbinjt\u00eb n\u00eb shkret\u00ebtir\u00eb dhe i b\u00ebri t\u00eb pijn\u00eb boll, si t\u00eb ishte uji i humner\u00ebs s\u00eb madhe.\n78:16 Nxori rr\u00ebket nga shk\u00ebmbi dhe b\u00ebri q\u00eb t\u00eb rridhnin uj\u00ebra si lumenj.\n78:17 Por ata vazhduan t\u00eb m\u00ebkatojn\u00eb kund\u00ebr tij dhe t\u00eb ngrejn\u00eb krye kund\u00ebr Shum\u00eb t\u00eb Lartit n\u00eb shkret\u00ebtir\u00eb,\n78:18 dhe e tunduan Per\u00ebndin\u00eb n\u00eb zem\u00ebr t\u00eb tyre, duke k\u00ebrkuar ushqim sipas d\u00ebshirave t\u00eb tyre.\n78:19 Dhe fol\u00ebn kund\u00ebr Per\u00ebndis\u00eb, duke th\u00ebn\u00eb: \"A mund t\u00eb shtroj\u00eb Per\u00ebndia nj\u00eb sof\u00ebr n\u00eb shkret\u00ebtir\u00eb?\n78:20 Ja, ai e goditi shk\u00ebmbin dhe prej tij dol\u00ebn uj\u00ebra dhe v\u00ebrshuan p\u00ebrrenj. A mund t'i jap\u00eb buk\u00eb dhe mish popullit t\u00eb tij?\n78:21 Dhe k\u00ebshtu Zoti i d\u00ebgjoi dhe u zem\u00ebrua fort, dhe nj\u00eb zjarr u ndez kund\u00ebr Jakobit dhe zem\u00ebrimi kund\u00ebr Izraelit u ndez,\n78:22 sepse nuk i kishin besuar Per\u00ebndis\u00eb dhe nuk kishin pasur besim n\u00eb shp\u00ebtimin prej tij.\n78:23 Megjithat\u00eb ai i urdh\u00ebroi ret\u00eb e sip\u00ebrme dhe hapi dyert e qiellit,\n78:24 dhe b\u00ebri q\u00eb mbi ta t\u00eb binte mana p\u00ebr t\u00eb ngr\u00ebn\u00eb dhe u dha atyre grurin e qiellit.\n78:25 Njeriu h\u00ebngri buk\u00ebn e engj\u00ebjve; ai u d\u00ebrgoi atyre ushqime sa t\u00eb ngopeshin.\n78:26 Ai b\u00ebri t\u00eb ngrihet n\u00eb qiell era e lindjes dhe n\u00eb saj\u00eb t\u00eb fuqis\u00eb s\u00eb tij b\u00ebri t\u00eb ngrihet era e jugut,\n78:27 b\u00ebri t\u00eb binin mbi ta mish si pluhuri dhe zogj si r\u00ebra e detit.\n78:28 B\u00ebri q\u00eb k\u00ebto t\u00eb binin n\u00eb mes t\u00eb kampit t\u00eb tyre, rreth \u00e7adrave t\u00eb tyre.\n78:29 K\u00ebshtu ata h\u00ebngr\u00ebn sa u ngop\u00ebn, sepse Per\u00ebndia u kishte siguruar atyre at\u00eb q\u00eb ata kishin d\u00ebshiruar.\n78:30 Ata nuk kishin akoma k\u00ebnaqur pangop\u00ebsin\u00eb e tyre dhe kishin akoma ushqim n\u00eb goj\u00eb,\n78:31 kur zem\u00ebrimi i Per\u00ebndis\u00eb shp\u00ebrtheu kund\u00ebr tyre, vrau m\u00eb t\u00eb fuqishmit prej tyre dhe rr\u00ebzoi m\u00eb t\u00eb mir\u00ebt e Izraelit.\n78:32 Megjithat\u00eb ata vazhduan t\u00eb m\u00ebkatojn\u00eb dhe nuk u besuan mrekullive t\u00eb tij.\n78:33 At\u00ebher\u00eb ai harxhoi dit\u00ebt e tyre n\u00eb kot\u00ebsi dhe vitet e tyre n\u00eb tmerre t\u00eb papritura.\n78:34 Kur i vriste, ata e k\u00ebrkonin dhe ktheheshin t\u00eb k\u00ebrkonin Per\u00ebndin\u00eb me zell.\n78:35 Kujtoheshin q\u00eb Per\u00ebndia ishte K\u00ebshtjella e tyre dhe q\u00eb Per\u00ebndia shum\u00eb i larti ishte Shp\u00ebtimtari i tyre.\n78:36 Por ata e mashtronin me goj\u00ebn e tyre dhe e g\u00ebnjenin me gjuh\u00ebn e tyre.\n78:37 N\u00eb fakt zemra e tyre nuk ishte e q\u00ebndrueshme ndaj tij dhe ata nuk ishin besnik\u00eb ndaj bes\u00eblidhjes s\u00eb tij.\n78:38 Por ai, q\u00eb \u00ebsht\u00eb i m\u00ebshirsh\u00ebm, ua fali paudh\u00ebsin\u00eb e tyre dhe nuk i shkat\u00ebrroi, dhe shum\u00eb her\u00eb p\u00ebrmbajti zem\u00ebrimin e tij dhe nuk e la indinjat\u00ebn e tij t\u00eb shp\u00ebrthej\u00eb,\n78:39 duke mbajtur mend q\u00eb ata ishin mish, nj\u00eb frym\u00eb q\u00eb kalon dhe nuk kthehet m\u00eb.\n78:40 Sa her\u00eb provokuan indinjat\u00ebn e tij n\u00eb shkret\u00ebtir\u00eb dhe e hidh\u00ebruar n\u00eb vetmi!\n78:41 Po, ata iu drejtuan Per\u00ebndis\u00eb shum\u00eb her\u00eb dhe p\u00ebrs\u00ebri e provokuan t\u00eb Shenjtin e Izraelit.\n78:42 Nuk e kujtuan m\u00eb fuqin\u00eb e tij as dit\u00ebn q\u00eb i kishte \u00e7liruar nga armiku,\n78:43 kur ai kishte b\u00ebr\u00eb mrekullit\u00eb e tij n\u00eb Egjipt dhe n\u00eb fush\u00ebn e Tsoanit;\n78:44 i kishte shnd\u00ebrruar lumenjt\u00eb dhe rrjedhat e ujit t\u00eb Egjiptasve n\u00eb gjak, me q\u00ebllim q\u00eb t\u00eb mos pinin dot.\n78:45 Kishte d\u00ebrguar kund\u00ebr tyre miz\u00ebri mizash q\u00eb t'i hanin dhe bretkosa q\u00eb t'i shkat\u00ebrronin.\n78:46 Ua kishte dh\u00ebn\u00eb t\u00eb korrat e tyre krimbave dhe frytin e mundit t\u00eb tyre karkalecave.\n78:47 I kishte shkat\u00ebrruar vreshtat e tyre me bresh\u00ebr dhe fiqt\u00eb e tyre t\u00eb Egjiptit me ngrica.\n78:48 Kishte braktisur bag\u00ebtin\u00eb e tyre n\u00eb m\u00ebshir\u00eb t\u00eb bresh\u00ebrit dhe kopet\u00eb e tyre n\u00eb m\u00ebshir\u00eb t\u00eb rrufeve.\n78:49 Kishte l\u00ebshuar mbi ta zjarrin e zem\u00ebrimit t\u00eb tij, indinjat\u00ebn, inatin dhe fatkeq\u00ebsin\u00eb, nj\u00eb turm\u00eb lajm\u00ebtar\u00ebsh t\u00eb fatkeq\u00ebsis\u00eb.\n78:50 I kishte hapur udh\u00ebn zem\u00ebrimit t\u00eb tij dhe nuk i kishte kursyer nga vdekja, por ia kishte braktisur jet\u00ebn e tyre murtaj\u00ebs.\n78:51 I kishte goditur n\u00eb Egjipt gjith\u00eb t\u00eb par\u00eblindurit dhe prodhimet e para n\u00eb \u00e7adrat e Kamit.\n78:52 Por e kishte b\u00ebr\u00eb popullin e tij t\u00eb ikte si bag\u00ebtia dhe e kishte \u00e7uar n\u00ebp\u00ebr shkret\u00ebtir\u00eb sikur t\u00eb ishte nj\u00eb kope.\n78:53 I kishte udh\u00ebhequr me siguri dhe ata nuk pat\u00ebn frik\u00eb, por deti i kishte p\u00ebrpir\u00eb armiqt\u00eb e tyre.\n78:54 Dhe ai i solli k\u00ebshtu n\u00eb tok\u00ebn e tij t\u00eb shenjt\u00eb, n\u00eb malin q\u00eb dora e djatht\u00eb e tij kishte pushtuar.\n78:55 I d\u00ebboi kombet para tyre dhe u caktoi atyre me short trash\u00ebgimin\u00eb, dhe b\u00ebri q\u00eb fiset e Izraelit t\u00eb banonin n\u00eb \u00e7adrat e tyre.\n78:56 Por ata u orvat\u00ebn dhe provokuan indinjat\u00ebn e Per\u00ebndis\u00eb shum\u00eb t\u00eb lart\u00eb dhe nuk respektuan statutet e tij.\n78:57 U t\u00ebrhoq\u00ebn madje prapa dhe u suall\u00ebn n\u00eb m\u00ebnyr\u00eb t\u00eb pabes\u00eb ashtu si et\u00ebrit e tyre, dhe devijuan si nj\u00eb hark q\u00eb gabon;\n78:58 provokuan zem\u00ebrimin e tij me vendet e tyre t\u00eb larta dhe e b\u00ebn\u00eb ziliqar me skulpturat e tyre.\n78:59 Per\u00ebndia d\u00ebgjoi dhe u zem\u00ebrua, dhe ndjeu nj\u00eb neveri t\u00eb madhe p\u00ebr Izraelin.\n78:60 K\u00ebshtu ai braktisi tabernakullin e Shilohut, \u00e7adr\u00ebn q\u00eb kishte ngritur midis njer\u00ebzve;\n78:61 dhe e la forc\u00ebn e tij t\u00eb bjer\u00eb rob dhe lavdin\u00eb e tij n\u00eb dor\u00eb t\u00eb armikut.\n78:62 Ia braktisi popullin e tij shpat\u00ebs dhe u zem\u00ebrua shum\u00eb kund\u00ebr trash\u00ebgimis\u00eb s\u00eb tij.\n78:63 Zjarri i konsumoi t\u00eb rinjt\u00eb e tyre dhe virgj\u00ebreshat e tyre nuk pat\u00ebn asnj\u00eb k\u00ebng\u00eb dasme.\n78:64 Prift\u00ebrinjt\u00eb e tyre u vran\u00eb nga shpata dhe grat\u00eb e reja nuk mbajt\u00ebn zi.\n78:65 Pastaj Zoti u zgjua si nga gjumi, ashtu si nj\u00eb trim q\u00eb b\u00ebrtet n\u00ebn ndikimin e ver\u00ebs.\n78:66 I goditi armiqt\u00eb e tij n\u00eb kurriz dhe i mbuloi me nj\u00eb turp t\u00eb p\u00ebrjetsh\u00ebm.\n78:67 Hodhi posht\u00eb \u00e7adr\u00ebn e Jozefit dhe nuk zgjodhi fisin e Efraimit,\n78:68 por zgjodhi fisin e Jud\u00ebs, malin e Sionit, q\u00eb ai e do.\n78:69 Nd\u00ebrtoi shenjt\u00ebroren e tij, ashtu si v\u00ebndet shum\u00eb t\u00eb larta, ashtu si tokat q\u00eb ka krijuar p\u00ebrjet\u00eb.\n78:70 Dhe zgjodhi Davidin, sh\u00ebrb\u00ebtorin e tij, dhe e mori nga vatha e dhenve,\n78:71 dhe e mori nga delet q\u00eb m\u00ebndnin p\u00ebr t\u00eb kullotur Jakobin, popullin e tij dhe Izraelin, trash\u00ebgimin\u00eb e tij.\n78:72 Dhe ai b\u00ebri q\u00eb t\u00eb kullosnin me ndershm\u00ebrin\u00eb e zemr\u00ebs s\u00eb tyre dhe i udh\u00ebhoqi me shkatht\u00ebsin\u00eb e duarve t\u00eb tij.\n79:1 O Per\u00ebndi, kombet kan\u00eb hyr\u00eb n\u00eb trash\u00ebgimin\u00eb t\u00ebnde, kan\u00eb p\u00ebrdhosur tempullin t\u00ebnd t\u00eb shenjt\u00eb, e kan\u00eb katandisur Jeruzalemin n\u00eb nj\u00eb grumbull g\u00ebrmadhash.\n79:2 Trupat e vdekur t\u00eb sh\u00ebrb\u00ebtor\u00ebve t\u00eb tu ua dhan\u00eb p\u00ebr t\u00eb ngr\u00ebn\u00eb shpend\u00ebve t\u00eb qiellit dhe mishin e shenjtor\u00ebve t\u00eb tu bishave t\u00eb fushave.\n79:3 Kan\u00eb derdhur gjakun e tyre si uj\u00eb rreth Jeruzalemit, n\u00eb m\u00ebnyr\u00eb q\u00eb asnjeri t\u00eb mos i varroste.\n79:4 Jemi b\u00ebr\u00eb nj\u00eb turp p\u00ebr fqinj\u00ebt tan\u00eb, tallja dhe gazi i atyre q\u00eb na rrin\u00eb rreth e qark.\n79:5 Deri kur, o Zot? A do t\u00eb jesh i zem\u00ebruar p\u00ebrjet\u00eb? A do t\u00eb flak\u00ebroj\u00eb smira jote si nj\u00eb zjarr?\n79:6 L\u00ebsho zem\u00ebrimin t\u00ebnd mbi kombet q\u00eb nuk t\u00eb njohin dhe mbi mbret\u00ebrit\u00eb q\u00eb nuk p\u00ebrmendin emrin t\u00ebnd,\n79:7 sepse kan\u00eb gllab\u00ebruar Jakobin dhe kan\u00eb shkretuar banes\u00ebn e tij.\n79:8 Mos kujto kund\u00ebr nesh fajet e t\u00eb pabes\u00ebve tan\u00eb; nxito t\u00eb na dal\u00ebsh para me dhembshurit\u00eb e tua, sepse jemi shum\u00eb t\u00eb vuajtur.\n79:9 Na ndihmo, o Per\u00ebndi i shp\u00ebtimit, p\u00ebr lavdin\u00eb e emrit t\u00ebnd, dhe na \u00e7liro dhe na fal m\u00ebkatet tona p\u00ebr hir t\u00eb emrit t\u00ebnd.\n79:10 Sepse kombet do t\u00eb thonin: \"Ku \u00ebsht\u00eb Per\u00ebndia i tyre?\". Para syve tona b\u00ebju t\u00eb njohur kombeve hakmarrjen e gjakut t\u00eb derdhur t\u00eb sh\u00ebrb\u00ebtor\u00ebve t\u00eb tu.\n79:11 Le t\u00eb arrij\u00eb deri tek ti rr\u00ebnkimi i rob\u00ebrve; sipas fuqis\u00eb s\u00eb krahut t\u00ebnd, shp\u00ebto ata q\u00eb jan\u00eb t\u00eb d\u00ebnuar me vdekje.\n79:12 Dhe ktheju fqinj\u00ebve ton\u00eb shtat\u00ebfish t\u00eb zez\u00ebn q\u00eb t\u00eb kan\u00eb b\u00ebr\u00eb o Zot.\n79:13 Dhe ne populli yt dhe kopeja e kullot\u00ebs sate, do t\u00eb t\u00eb kremtojm\u00eb p\u00ebrjet\u00eb dhe do t\u00eb shpallim lavdin\u00eb t\u00ebnde brez pas brezi.\n80:1 D\u00ebgjo, o bari i Izraelit, q\u00eb udh\u00ebheq Jozefin si nj\u00eb kope; ti q\u00eb rrin mbi Kerubin\u00ebt, shk\u00eblqe n\u00eb lavdin\u00eb t\u00ebnde.\n80:2 Rizgjoje fuqin\u00eb t\u00ebnde p\u00ebrpara Efraimit, Beniaminit dhe Manasit, dhe eja t\u00eb na \u00e7lirosh.\n80:3 O Per\u00ebndi, na p\u00ebrt\u00ebri fuqit\u00eb, b\u00ebje fytyr\u00ebn t\u00ebnde t\u00eb shk\u00eblqej\u00eb dhe ne do t\u00eb shp\u00ebtojm\u00eb.\n80:4 O Zot, Per\u00ebndi i ushtrive, deri kur do t\u00eb jesh i zem\u00ebruar kund\u00ebr lutjes s\u00eb popullit t\u00ebnd?\n80:5 Ti u ke dh\u00ebn\u00eb p\u00ebr t\u00eb ngr\u00ebn\u00eb buk\u00eb t\u00eb njomur me lot, dhe u ke dh\u00ebn\u00eb p\u00ebr t\u00eb pir\u00eb lot me shumic\u00eb.\n80:6 Ti na ke b\u00ebr\u00eb objekt mosmar\u00ebveshjeje p\u00ebr fqinj\u00ebt tan\u00eb, dhe armiqt\u00eb tan\u00eb qeshin njeri me tjetrin.\n80:7 O Per\u00ebndi i ushtrive, na p\u00ebrt\u00ebri forcat tona; b\u00ebje fytyr\u00ebn t\u00ebnde t\u00eb shk\u00eblqej\u00eb p\u00ebrs\u00ebri dhe do t\u00eb shp\u00ebtojm\u00eb.\n80:8 Ti \u00e7ove jasht\u00eb Egjiptit nj\u00eb hardhi; i d\u00ebbove kombet dhe e mbolle.\n80:9 Ti e pastrove dheun para saj dhe ajo l\u00ebshoi rr\u00ebnj\u00eb dhe e mbushi dheun.\n80:10 Malet u mbuluan nga hija e saj dhe kedrat e Per\u00ebndis\u00eb me deg\u00ebt e saj.\n80:11 I zgjati deg\u00ebt e saj deri n\u00eb det dhe llastar\u00ebt deri te lumi.\n80:12 Pse i prishe gjerdhet e saj dhe k\u00ebshtu t\u00ebr\u00eb kalimtar\u00ebt kan\u00eb mund\u00ebsi t\u00eb korrin frytet e saj?\n80:13 Derri i eg\u00ebr i pyllit e shkreton dhe eg\u00ebrsirat e fush\u00ebs kullotin aty.\n80:14 O Per\u00ebndi i ushtrive, t\u00eb lutemi kthehu; shiko nga qielli, v\u00ebshtro dhe vizito k\u00ebt\u00eb vresht\n80:15 dhe drur\u00ebt q\u00eb mbolli e djathta jote dhe filizin q\u00eb e ke forcuar p\u00ebr ty.\n80:16 Ajo u dogj nga zjarri dhe \u00ebsht\u00eb prer\u00eb; ata vdesin para k\u00ebrc\u00ebnimit t\u00eb fytyr\u00ebs sate.\n80:17 Dora jote qoft\u00eb mbi njeriun e t\u00eb djatht\u00eb t\u00ebnde, mbi njeriun q\u00eb ti e ke b\u00ebr\u00eb t\u00eb fort\u00eb p\u00ebr ty.\n80:18 K\u00ebshtu ne nuk do t\u00eb largohemi m\u00eb prej teje. Na ngjall dhe ne do t\u00eb k\u00ebrkojm\u00eb emrin t\u00ebnd.\n80:19 O Zot, Per\u00ebndia i ushtrive, na p\u00ebrt\u00ebri; b\u00ebje fytyr\u00ebn t\u00ebnde t\u00eb shk\u00eblqej\u00eb dhe do t\u00eb shp\u00ebtojm\u00eb.\n81:1 I k\u00ebndoni me g\u00ebzim Per\u00ebndis\u00eb, forc\u00ebs son\u00eb; l\u00ebshoni britma g\u00ebzimi p\u00ebr Per\u00ebndin\u00eb e Jakobit.\n81:2 Lartoni nj\u00eb k\u00ebng\u00eb dhe i bini dajres, harp\u00ebs melodioze bashk\u00eb me lir\u00ebn.\n81:3 I bini boris\u00eb dit\u00ebn e h\u00ebn\u00ebs s\u00eb re, dit\u00ebn e h\u00ebn\u00ebs s\u00eb plot\u00eb, dit\u00ebn e fest\u00ebs son\u00eb.\n81:4 Sepse ky \u00ebsht\u00eb nj\u00eb statut p\u00ebr Izraelin, nj\u00eb ligj i Per\u00ebndis\u00eb t\u00eb Jakobit.\n81:5 Ai e caktoi si nj\u00eb d\u00ebshmi te Jozefi, kur doli kund\u00ebr vendit t\u00eb Egjiptit. At\u00ebher\u00eb un\u00eb d\u00ebgjova nj\u00eb gjuh\u00eb q\u00eb nuk e kuptoja;\n81:6 \"O Izrael, un\u00eb e hoqa barr\u00ebn nga shpatullat e tua; duart e tua e kan\u00eb l\u00ebn\u00eb shport\u00ebn.\n81:7 Kur ishe keq ti m\u00eb klithe mua dhe un\u00eb t\u00eb \u00e7lirova; t'u p\u00ebrgjigja i fshehur n\u00eb bubullim\u00eb, t\u00eb vura n\u00eb prov\u00eb n\u00eb uj\u00ebrat e Meribas. (Sela)\n81:8 D\u00ebgjo, o populli im, dhe un\u00eb do t\u00eb qortoj. O Izrael, sikur ti t\u00eb m\u00eb d\u00ebgjoje!\n81:9 Mos past\u00eb n\u00eb mesin t\u00ebnd asnj\u00eb per\u00ebndi t\u00eb huaj dhe mos adhuro asnj\u00eb per\u00ebndi t\u00eb huaj.\n81:10 Un\u00eb jam Zoti, Per\u00ebndia yt, q\u00eb t\u00eb nxori nga vendi i Egjiptit; hap goj\u00ebn t\u00ebnde dhe un\u00eb do t\u00eb ta mbush.\n81:11 Por populli im nuk e ka d\u00ebgjuar z\u00ebrin tim dhe Izraeli nuk m\u00eb \u00ebsht\u00eb bindur.\n81:12 Prandaj i braktisa n\u00eb ashp\u00ebrsin\u00eb e zemr\u00ebs s\u00eb tyre, me q\u00ebllim q\u00eb t\u00eb ecnin sipas bindjeve t\u00eb tyre.\n81:13 Ah, sikur populli im t\u00eb m\u00eb d\u00ebgjonte, sikur Izraeli t\u00eb ecte n\u00eb rrug\u00ebt e mia!\n81:14 Do t\u00eb posht\u00ebroja menj\u00ebher\u00eb armiqt\u00eb e tij dhe do ta ktheja dor\u00ebn time kund\u00ebr kund\u00ebrshtar\u00ebve t\u00eb tij.\n81:15 Ata q\u00eb urrejn\u00eb Zotin do t'i n\u00ebnshtroheshin dhe fati i tyre do t\u00eb caktohej p\u00ebrjet\u00eb.\n81:16 Dhe un\u00eb do ta ushqeja (Izraelin) me grurin m\u00eb t\u00eb mir\u00eb dhe do ta ngopja me mjaltin q\u00eb pikon nga shk\u00ebmbi\".\n82:1 Per\u00ebndia rri n\u00eb kuvendin e Per\u00ebndis\u00eb, ai gjykon n\u00eb mes t\u00eb per\u00ebndive.\n82:2 Deri kur do t\u00eb gjykoni padrejt\u00ebsisht dhe do t\u00eb mbani an\u00ebt e t\u00eb pabes\u00ebve? (Sela)\n82:3 Mbroni t\u00eb dob\u00ebtin dhe jetimin, sigurojini drejt\u00ebsi t\u00eb vuajturit dhe t\u00eb varf\u00ebrit.\n82:4 \u00c7lironi t\u00eb mjerin dhe nevojtarin; shp\u00ebtojeni nga dora e t\u00eb pabesit.\n82:5 Ata nuk din\u00eb asgj\u00eb dhe nuk kuptojn\u00eb asgj\u00eb, dhe ecin n\u00eb terr; t\u00eb gjitha themelet e tok\u00ebs po luajn\u00eb.\n82:6 Un\u00eb kam th\u00ebn\u00eb: \"Ju jeni per\u00ebndi, jeni t\u00eb gjith\u00eb bijt\u00eb e Shum\u00eb t\u00eb Lartit.\n82:7 Megjithat\u00eb ju do t\u00eb vdisni si njer\u00ebzit e tjer\u00eb dhe do t\u00eb bini si \u00e7do i fuqish\u00ebm tjet\u00ebr\".\n82:8 \u00c7ohu, o Per\u00ebndi, gjyko tok\u00ebn, sepse ti do t\u00eb trash\u00ebgosh t\u00ebr\u00eb kombet.\n83:1 O Per\u00ebndi, mos rri n\u00eb heshtje! Mos mbyll goj\u00ebn, mos rri i qet\u00eb, o Per\u00ebndi!\n83:2 Sepse, ja, armiqt\u00eb e tu po ziejn\u00eb dhe ata q\u00eb t\u00eb urrejn\u00eb ngren\u00eb kok\u00ebn.\n83:3 Thurrin gracka kund\u00ebr popullit t\u00ebnd dhe b\u00ebjn\u00eb komplote kund\u00ebr atyre q\u00eb ti mbron.\n83:4 Ata thon\u00eb: \"Ejani t'i shkat\u00ebrrojm\u00eb si komb, emri i Izraelit t\u00eb mos kujtohet m\u00eb\".\n83:5 Sepse kan\u00eb komplotuar s\u00eb bashku me nj\u00eb mendje dhe kan\u00eb lidhur nj\u00eb bes\u00eblidhje kund\u00ebr teje.\n83:6 \u00c7adrat e Edomit dhe Ismaelit\u00ebt, Moabi dhe Hagaren\u00ebt,\n83:7 Gebali, Amoni dhe Amaleku, Filistia me banor\u00ebt e Tiros;\n83:8 dhe Asiria \u00ebsht\u00eb bashkuar me ta p\u00ebr t\u00eb ndihmuar bijt\u00eb e Lotit. (Sela)\n83:9 Vepro me ta ashtu si b\u00ebre me Madianin, me Siseran dhe me Jabinin pran\u00eb p\u00ebrroit t\u00eb Kishonit,\n83:10 t\u00eb cil\u00ebt u shkat\u00ebrruan n\u00eb Endor dhe u b\u00ebn\u00eb si pleh p\u00ebr tok\u00ebn.\n83:11 B\u00ebj q\u00eb krer\u00ebt e tyre t\u00eb jen\u00eb si Orebi dhe Zeebi, dhe t\u00ebr\u00eb princat e tyre si Zebahu dhe Tsalmuna,\n83:12 sepse ata than\u00eb: \"T\u00eb shtiem n\u00eb dor\u00eb kullotat e Per\u00ebndis\u00eb\".\n83:13 O Per\u00ebndia im, b\u00ebji nj\u00eblloj si pluhuri i vorbull\u00ebs, si kashta n\u00eb m\u00ebshir\u00eb t\u00eb er\u00ebs.\n83:14 Ashtu si zjarri djeg pyllin dhe flaka gllab\u00ebron malet,\n83:15 k\u00ebshtu ndiqi me furtun\u00ebn t\u00ebnde dhe tr\u00ebmbi me uraganin t\u00ebnd.\n83:16 Mbulo fytyrat e tyre me turp, me q\u00ebllim q\u00eb t\u00eb k\u00ebrkojn\u00eb emrin t\u00ebnd, o Zot.\n83:17 U turp\u00ebrofshin dhe u tmerrofshin p\u00ebrjet\u00eb, u ngat\u00ebrrofshin dhe vdekshin;\n83:18 dhe ta dijn\u00eb se ti vet\u00ebm, q\u00eb quhesh Zoti, je Shum\u00eb i Larti mbi gjith\u00eb dheun.\n84:1 Oh, sa t\u00eb dashura jan\u00eb banesat e tua, o Zot i ushtrive!\n84:2 Shpirti im d\u00ebshiron me zjarr dhe shkrihet p\u00ebr oborret e Zotit; zemra ime dhe mishi im i d\u00ebrgojn\u00eb britma g\u00ebzimi Per\u00ebndis\u00eb t\u00eb gjall\u00eb.\n84:3 Edhe rabecka gjen nj\u00eb sht\u00ebpi dhe dall\u00ebndyshja nj\u00eb fole, ku t\u00eb v\u00ebr\u00eb t\u00eb vegj\u00eblit e saj pran\u00eb altar\u00ebve t\u00eb tu, o Zot i ushtrive, Mbreti im dhe Per\u00ebndia im.\n84:4 Lum ata q\u00eb banojn\u00eb n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb t\u00ebnde dhe t\u00eb l\u00ebvdojn\u00eb vazhdimisht. (Sela)\n84:5 Lum ata q\u00eb e v\u00ebn\u00eb forc\u00ebn e tyre te ti dhe kan\u00eb n\u00eb zem\u00ebr rrug\u00ebt e tua!\n84:6 Kur kalojn\u00eb lugin\u00ebn e Bakas, e shnd\u00ebrrojn\u00eb at\u00eb n\u00eb nj\u00eb vend burimesh, dhe shiu i par\u00eb e mbulon me bekime.\n84:7 Ata kalojn\u00eb nga nj\u00eb forc\u00eb te tjetra dhe n\u00eb fund paraqiten para Per\u00ebndis\u00eb n\u00eb Sion.\n84:8 O Zot, Per\u00ebndi i ushtrive, d\u00ebgjo lutjen time; v\u00ebri veshin, o Per\u00ebndi i Jakobit. (Sela)\n84:9 Shiko, o Per\u00ebndi, mburoj\u00ebn ton\u00eb, dhe shiko fytyr\u00ebn e t\u00eb vajosurit t\u00ebnd.\n84:10 Po, nj\u00eb dit\u00eb n\u00eb oborret e tua vlen m\u00eb tep\u00ebr se nj\u00eb mij\u00eb gjetiu; mua m\u00eb p\u00eblqen m\u00eb tep\u00ebr t\u00eb q\u00ebndroj n\u00eb pragun e sht\u00ebpis\u00eb s\u00eb Per\u00ebndis\u00eb tim, se sa t\u00eb banoj n\u00eb \u00e7adrat e t\u00eb pabes\u00ebve.\n84:11 Sepse Zoti Per\u00ebndi \u00ebsht\u00eb diell dhe mburoj\u00eb; Zoti do t\u00eb jap\u00eb hir dhe lavdi; ai nuk u refuzon asnj\u00eb t\u00eb mir\u00eb atyre q\u00eb ecin drejt.\n84:12 O Zot i ushtrive, lum njeriu q\u00eb ka besim te ti!\n85:1 O Zot, ti ke qen\u00eb i mbar\u00eb p\u00ebr tok\u00ebn t\u00ebnde dhe e ke kthyer Jakobin nga rob\u00ebria.\n85:2 Ti ke falur paudh\u00ebsin\u00eb e popullit t\u00ebnd dhe ke mbuluar t\u00ebr\u00eb m\u00ebkatet e tyre. (Sela)\n85:3 Ti ke larguar gjith\u00eb indinjat\u00ebn t\u00ebnde dhe ke l\u00ebn\u00eb m\u00ebnjan\u00eb zem\u00ebrimin t\u00ebnd t\u00eb zjarrt\u00eb.\n85:4 Na p\u00ebrt\u00ebri, o Per\u00ebndi i shp\u00ebtimit ton\u00eb, dhe jepi fund indinjat\u00ebs sate kund\u00ebr nesh.\n85:5 A do t\u00eb mbetesh i zem\u00ebruar me ne p\u00ebrjet\u00eb? A do ta vazhdosh zem\u00ebrimin t\u00ebnd brez pas brezi?\n85:6 A nuk do t\u00eb na jap\u00ebsh p\u00ebrs\u00ebri jet\u00ebn, me q\u00ebllim q\u00eb populli yt t\u00eb mund t\u00eb g\u00ebzohet te ti?\n85:7 Tregona, o Zot, mir\u00ebsin\u00eb t\u00ebnde dhe falna shp\u00ebtimin t\u00ebnd.\n85:8 Una kam p\u00ebr t\u00eb d\u00ebgjuar at\u00eb q\u00eb Per\u00ebndia, Zoti, ka p\u00ebr t\u00eb th\u00ebn\u00eb; me siguri ai do t'i flas\u00eb p\u00ebr paqe popullit t\u00eb tij dhe shenjtor\u00ebve t\u00eb tij, por nuk do t\u00eb lejoj\u00eb q\u00eb ata t\u00eb jetojn\u00eb p\u00ebrs\u00ebri si njer\u00ebz pa mend.\n85:9 Me siguri shp\u00ebtimi i tij \u00ebsht\u00eb af\u00ebr atyre q\u00eb kan\u00eb frik\u00eb prej tij, sepse lavdia e tij mund t\u00eb banoj\u00eb n\u00eb vendin ton\u00eb.\n85:10 Mir\u00ebsia dhe e v\u00ebrteta u takuan; drejt\u00ebsia dhe paqja jan\u00eb puthur njera me tjetr\u00ebn.\n85:11 E v\u00ebrteta do t\u00eb mbij\u00eb nga toka dhe drejt\u00ebsia do t\u00eb shikoj\u00eb nga qielli.\n85:12 Po, Zoti do t\u00eb jap\u00eb at\u00eb q\u00eb \u00ebsht\u00eb e mir\u00eb, dhe toka jon\u00eb do t\u00eb prodhoj\u00eb frytin e saj.\n85:13 Drejt\u00ebsia do t\u00eb ec\u00eb para tij dhe do t\u00eb p\u00ebrgatis\u00eb udh\u00ebn p\u00ebr hapat e tij.\n86:1 V\u00ebri veshin, o Zot, dhe p\u00ebrgjigjmu, sepse jam i d\u00ebshp\u00ebruar dhe nevojtar.\n86:2 Ruaje jet\u00ebn time sepse jam i shenjt\u00eb; ti je Per\u00ebndia im; shp\u00ebtoje sh\u00ebrb\u00ebtorin t\u00ebnd q\u00eb ka besim te ti.\n86:3 Ki m\u00ebshir\u00eb p\u00ebr mua, o Zot, sepse t\u00eb k\u00eblthas ty t\u00ebr\u00eb dit\u00ebn.\n86:4 G\u00ebzoje sh\u00ebrb\u00ebtorin t\u00ebnd, sepse te ti, o Zot e lartoj shpirtin tim.\n86:5 Sepse ti, o Zot, je i mir\u00eb dhe i gatsh\u00ebm t\u00eb fal\u00ebsh, dhe tregon mir\u00ebsi t\u00eb madhe ndaj gjith\u00eb atyre q\u00eb t\u00eb k\u00ebrkojn\u00eb.\n86:6 V\u00ebri veshin, o Zot, lutjes time, dhe trego kujdes p\u00ebr britm\u00ebn e p\u00ebrgj\u00ebrimeve t\u00eb mia.\n86:7 Un\u00eb t\u00eb k\u00ebrkoj n\u00eb dit\u00ebn e fatkeq\u00ebsis\u00eb sime, sepse ti do t\u00eb m\u00eb p\u00ebrgjigjesh.\n86:8 Nuk ka asnj\u00eb t\u00eb barabart\u00eb me ty midis per\u00ebndive, o Zot, as ka vepra t\u00eb nj\u00ebllojta me t\u00eb tuat.\n86:9 T\u00ebr\u00eb kombet q\u00eb ti ke krijuar do t\u00eb vin\u00eb t\u00eb bien p\u00ebrmbys para teje, o Zot, dhe do t\u00eb p\u00ebrl\u00ebvdojn\u00eb emrin t\u00ebnd.\n86:10 Sepse ti je i madh dhe kryen mrekulli; vet\u00ebm ti je Per\u00ebndia.\n86:11 M\u00ebsom\u00eb rrug\u00ebn t\u00ebnde, o Zot, dhe un\u00eb do t\u00eb ec n\u00eb t\u00eb v\u00ebrtet\u00ebn t\u00ebnde; bashkoje zemr\u00ebn time me frik\u00ebn e emrit t\u00ebnd.\n86:12 Un\u00eb do t\u00eb t\u00eb l\u00ebvdoj, o Zot, Per\u00ebndia im, me gjith\u00eb zem\u00ebr, dhe do ta p\u00ebrl\u00ebvdoj emrin t\u00ebnd p\u00ebrjet\u00eb.\n86:13 Sepse e madhe \u00ebsht\u00eb mir\u00ebsia jote ndaj meje; ti ke shp\u00ebtuar shpirtin tim nga Sheoli.\n86:14 O Per\u00ebndi, njer\u00ebz kryelart\u00eb kan\u00eb dal\u00eb kund\u00ebr meje dhe nj\u00eb turm\u00eb njer\u00ebzish t\u00eb dhun\u00ebs k\u00ebrkojn\u00eb jet\u00ebn time dhe nuk t\u00eb v\u00eb ty para syve t\u00eb tyre.\n86:15 Por ti, o Zot, je nj\u00eb Per\u00ebndi i m\u00ebshirsh\u00ebm dhe i dhembshur q\u00eb zem\u00ebrohet ngadal\u00eb dhe q\u00eb ka shum\u00eb mir\u00ebsi dhe t\u00eb v\u00ebrtet\u00eb.\n86:16 Kthehu nga un\u00eb dhe ki m\u00ebshir\u00eb p\u00ebr mua; jepi forc\u00ebn t\u00ebnde sh\u00ebrb\u00ebtorit t\u00ebnd dhe shp\u00ebto birin e sh\u00ebrb\u00ebtores sate.\n86:17 Tregom\u00eb nj\u00eb shenj\u00eb t\u00eb dashamir\u00ebsis\u00eb sate, me q\u00ebllim q\u00eb ata q\u00eb m\u00eb urrejn\u00eb ta shohin dhe t\u00eb mbeten t\u00eb shushatur, duke par\u00eb q\u00eb ti, o Zot, m\u00eb ke ndihmuar dhe m\u00eb ke ngush\u00eblluar.\n87:1 Ai i vuri themelet e tij mbi malet e shenjta.\n87:2 Zoti i do portat e Sionit m\u00eb tep\u00ebr se t\u00eb gjitha banesat e Jakobit.\n87:3 Gj\u00ebra t\u00eb lavdishme thuhen p\u00ebr ty, o qytet i Per\u00ebndis\u00eb. (Sela)\n87:4 Do t\u00eb p\u00ebrmend Egjiptin dhe Babilonin\u00eb nd\u00ebr ata q\u00eb m\u00eb njohin. Ja Filistia dhe Tiro, s\u00eb bashku me Etiopin\u00eb: \"Ky ka lindur atje\".\n87:5 Dhe do t\u00eb thuhet p\u00ebr Sionin: \"Ky dhe ai kan\u00eb lindur tek ai; dhe vet\u00eb Shum\u00eb i Larti do ta b\u00ebj\u00eb t\u00eb q\u00ebndruesh\u00ebm\".\n87:6 Zoti duke shqyrtuar popujt, do t\u00eb regjistroj\u00eb: \"Ky ka lindur atje\". (Sela)\n87:7 Dhe k\u00ebng\u00ebtar\u00ebt dhe ata q\u00eb u bien veglave do t\u00eb thon\u00eb: \"T\u00eb gjitha burimet e mia t\u00eb jet\u00ebs dhe t\u00eb g\u00ebzimit jan\u00eb te ti\".\n88:1 O Zot, Per\u00ebndi i shp\u00ebtimit tim, un\u00eb b\u00ebrtas dit\u00eb e nat\u00eb para teje.\n88:2 Arrift\u00eb deri te ti lutja ime, v\u00ebri veshin britm\u00ebs time,\n88:3 sepse shpirti im \u00ebsht\u00eb ngopur me t\u00eb keqen, dhe jeta ime ka arritur deri n\u00eb Sheol.\n88:4 Tanim\u00eb p\u00ebrfshihem nd\u00ebr ata q\u00eb do t\u00eb zbresin n\u00eb grop\u00eb, jam si nj\u00eb njeri q\u00eb nuk ka m\u00eb forc\u00eb.\n88:5 Jam braktisur midis t\u00eb vdekurve ashtu si t\u00eb vrar\u00ebt q\u00eb jan\u00eb n\u00eb varr, t\u00eb cil\u00ebt ti nuk i mban mend dhe q\u00eb jan\u00eb prer\u00eb e jan\u00eb larguar nga dora jote.\n88:6 Ti m\u00eb ke sht\u00ebn\u00eb n\u00eb grop\u00ebn m\u00eb t\u00eb thell\u00eb, n\u00eb v\u00ebnde t\u00eb err\u00ebta, n\u00eb humnerat.\n88:7 Mbi mua ka shp\u00ebrthyer zem\u00ebrimi yt, dhe ti m\u00eb ke marr\u00eb me vete megjith\u00eb val\u00ebt tua. (Sela)\n88:8 Ti m\u00eb ke l\u00ebn\u00eb pa miqt\u00eb e mi; m\u00eb ke b\u00ebr\u00eb p\u00ebr ta nj\u00eb objekt t\u00eb neveritsh\u00ebm; jam mbyllur dhe nuk mund t\u00eb dal.\n88:9 Syri im venitet nga dhembja; t\u00eb k\u00ebrkoj \u00e7do dit\u00eb, o Zot, dhe i zgjat drejt teje duart e mia.\n88:10 A do t\u00eb b\u00ebsh vall\u00eb mrekulli p\u00ebr t\u00eb vdekurit? A do t\u00eb ringjallen t\u00eb vdekurit p\u00ebr t\u00eb t\u00eb l\u00ebvduar? (Sela)\n88:11 A do t\u00eb kremtohet mir\u00ebsia jote n\u00eb varr dhe besnik\u00ebria jote n\u00eb vendin e shkat\u00ebrrimit?\n88:12 A do t\u00eb njihen mrekullit\u00eb e tua n\u00eb terr dhe drejt\u00ebsia jote mbi tok\u00ebn e harres\u00ebs?\n88:13 Por un\u00eb t\u00eb k\u00eblthas ty, o Zot, dhe lutja ime t\u00eb drejtohet n\u00eb m\u00ebngjes.\n88:14 Pse m\u00eb refuzon, o Zot, pse m\u00eb fsheh fytyr\u00ebn t\u00ebnde?\n88:15 Kam qen\u00eb i pik\u00eblluar dhe duke vdekur qysh n\u00eb rini; kam vuajtur nga tmerret e tua dhe e kam humbur.\n88:16 Mbi mua ka kaluar zem\u00ebrimi yt i zjarrt\u00eb; tmerret e tua m\u00eb kan\u00eb asgjesuar,\n88:17 m\u00eb kan\u00eb rrethuar si uj\u00ebrat gjat\u00eb gjith\u00eb dit\u00ebs dhe t\u00eb gjitha s\u00eb bashku m\u00eb kan\u00eb mbytur.\n88:18 Ke larguar nga un\u00eb miqt\u00eb dhe t\u00eb njohurit e mi; miku im m\u00eb i ngusht\u00eb \u00ebsht\u00eb err\u00ebsira.\n89:1 Un\u00eb do t\u00eb k\u00ebndoj p\u00ebrjet\u00eb mir\u00ebsit\u00eb e Zotit, me goj\u00ebn time do t'u shpall besnik\u00ebrin\u00eb t\u00ebnde t\u00eb gjitha brezave.\n89:2 Sepse kam th\u00ebn\u00eb: \"Mir\u00ebsia jote do t\u00eb ekzistoj\u00eb p\u00ebrjet\u00eb, ti do t\u00eb vendos\u00ebsh besnik\u00ebrin\u00eb t\u00ebnde n\u00eb vet\u00eb qiejt\u00eb\".\n89:3 \"Un\u00eb kam lidhur nj\u00eb bes\u00eblidhje me t\u00eb zgjedhurin tim, i jam betuar Davidit, sh\u00ebrb\u00ebtorit tim, duke th\u00ebn\u00eb:\n89:4 \"Do t'i vendos pasardh\u00ebsit e tu p\u00ebrjet\u00eb dhe do t\u00eb nd\u00ebrtoj fronin t\u00ebnd p\u00ebr t\u00eb gjitha brezat\"\". (Sela)\n89:5 Dhe qiejt\u00eb do t\u00eb kremtojn\u00eb mrekullit\u00eb e tua, o Zot, dhe besnik\u00ebrin\u00eb t\u00ebnde n\u00eb kuvendin e shenjtor\u00ebve.\n89:6 Sepse kush mund t\u00eb krahasohet n\u00eb qiell me Zotin? Dhe kush \u00ebsht\u00eb i nj\u00ebllojt\u00eb me Zotin midis bijve t\u00eb t\u00eb Fuqishmit?\n89:7 Per\u00ebndis\u00eb ia kan\u00eb frik\u00ebn shum\u00eb n\u00eb kuvendin e shenjtor\u00ebve, dhe respektohet thell\u00eb nga t\u00ebr\u00eb ata q\u00eb e rrethojn\u00eb.\n89:8 O Zot, Per\u00ebndi i ushtrive, kush \u00ebsht\u00eb i fuqish\u00ebm si ti, o Zot? Besnik\u00ebria jote t\u00eb rrethon kudo.\n89:9 Ti e sundon t\u00ebrbimin e detit; kur val\u00ebt e tij ngrihen, ti i qet\u00ebson.\n89:10 Ti e ke b\u00ebr\u00eb cop\u00eb-cop\u00eb Egjiptin, duke e plagosur p\u00ebr vdekje; me krah t\u00eb fuqish\u00ebm ke shp\u00ebrndar\u00eb armiqt\u00eb e tu.\n89:11 Qiejt\u00eb jan\u00eb t\u00eb tut\u00eb, edhe toka \u00ebsht\u00eb jotja; ti e ke krijuar bot\u00ebn dhe t\u00eb gjitha at\u00eb q\u00eb jan\u00eb n\u00eb t\u00eb.\n89:12 Ti ke krijuar veriun dhe jugun; Tabori dhe Hermoni l\u00ebshojn\u00eb britma g\u00ebzimi kur d\u00ebgjojn\u00eb emrin t\u00ebnd.\n89:13 Ti ke krah t\u00eb fuqish\u00ebm; dora jote \u00ebsht\u00eb e fort\u00eb, e djathta jote ngrihet n\u00eb qiell.\n89:14 Drejt\u00ebsia dhe e drejta p\u00ebrb\u00ebjn\u00eb baz\u00ebn e fronit t\u00ebnd; mir\u00ebsia dhe e v\u00ebrteta shkojn\u00eb p\u00ebrpara fytyr\u00ebs sate.\n89:15 Lum ai popull q\u00eb njeh britm\u00ebn e g\u00ebzimit, o Zot, sepse ai do t\u00eb ec\u00eb n\u00eb drit\u00ebn e fytyr\u00ebs sate;\n89:16 do t\u00eb ngaz\u00eblloj\u00eb t\u00ebr\u00eb dit\u00ebn me emrin t\u00ebnd dhe do t\u00eb g\u00ebzohet shum\u00eb n\u00eb drejt\u00ebsin\u00eb t\u00ebnde.\n89:17 Po, ti je mburrja e forc\u00ebs s\u00eb tyre, dhe me favorin t\u00ebnd ti e shton fuqin\u00eb ton\u00eb.\n89:18 Sepse mburoja jon\u00eb i p\u00ebrket Zotit dhe mbreti yn\u00eb t\u00eb Shenjtit t\u00eb Izraelit.\n89:19 Ti i fole at\u00ebher\u00eb n\u00eb vegim t\u00eb dashurit t\u00ebnd dhe the: \"Ndihmova nj\u00eb t\u00eb fuqish\u00ebm, p\u00ebrl\u00ebvdova nj\u00eb t\u00eb zgjedhur nga populli.\n89:20 Gjeta Davidin, sh\u00ebrb\u00ebtorin tim, dhe e vajosa me vajin tim t\u00eb shenjt\u00eb.\n89:21 Dora ime do ta p\u00ebrkrah\u00eb me vendosm\u00ebri dhe krahu im do ta forcoj\u00eb.\n89:22 Armiku nuk do ta shtyp\u00eb dhe i ligu nuk do ta pik\u00eblloj\u00eb.\n89:23 Do t\u00eb asgjesoj para tij armiqt\u00eb e tij dhe do t\u00eb godas ata q\u00eb e urrejn\u00eb.\n89:24 Besnik\u00ebria ime dhe mir\u00ebsia ime do t\u00eb jen\u00eb me t\u00eb, dhe me emrin tim do t\u00eb b\u00ebhet i fuqish\u00ebm.\n89:25 Do ta shtrij dor\u00ebn e tij mbi detin dhe dor\u00ebn e djatht\u00eb t\u00eb tij mbi lumenjt\u00eb.\n89:26 Ai do t\u00eb k\u00ebrkoj\u00eb ndihm\u00ebn time, duke th\u00ebn\u00eb: \"Ti je Ati im, Per\u00ebndia im dhe K\u00ebshtjella ime e shp\u00ebtimit\".\n89:27 Do ta b\u00ebj gjithashtu t\u00eb par\u00eblindurin tim, m\u00eb t\u00eb shk\u00eblqyerin nd\u00ebr mbret\u00ebrit e dheut.\n89:28 Do t\u00eb p\u00ebrdor mir\u00ebsi ndaj tij p\u00ebrjet\u00eb, dhe bes\u00eblidhja ime me t\u00eb do t\u00eb mbetet e q\u00ebndrueshme.\n89:29 Do t'i b\u00ebj gjithashtu pasardh\u00ebsit e tij t\u00eb p\u00ebrjetshem dhe fronin e tij si dit\u00ebt e qiejve.\n89:30 N\u00eb rast se bijt\u00eb e tij braktisin ligjin tim dhe nuk ecin, sipas urdh\u00ebrimeve t\u00eb mia,\n89:31 n\u00eb rast se shkelin statutet e mia dhe nuk respektojn\u00eb urdh\u00ebrimet e mia,\n89:32 un\u00eb do ta d\u00ebnoj shkeljen e tyre me shuf\u00ebr dhe paudh\u00ebsin\u00eb e tyre me t\u00eb rrahura,\n89:33 por nuk do ta heq mir\u00ebsin\u00eb time prej tij dhe nuk do t\u00eb l\u00eb q\u00eb besnik\u00ebria ime t\u00eb jet\u00eb e mang\u00ebt.\n89:34 Nuk do t\u00eb shkel bes\u00eblidhjen time dhe nuk do t'i ndryshoj fjal\u00ebt q\u00eb kan\u00eb dal\u00eb nga goja ime.\n89:35 Jam betuar nj\u00eb her\u00eb p\u00ebr shenjt\u00ebrin\u00eb time dhe nuk do ta g\u00ebnjej Davidin;\n89:36 pasardh\u00ebsit e tij do t\u00eb jen\u00eb p\u00ebrjet\u00eb dhe froni i tij do t\u00eb jet\u00eb si dielli para meje,\n89:37 do t\u00eb jen\u00eb t\u00eb q\u00ebndruesh\u00ebm si h\u00ebna, dhe d\u00ebshmitari n\u00eb qiell \u00ebsht\u00eb besnik\". (Sela)\n89:38 Por ti na ke braktisur dhe na ke kthyer; je zem\u00ebruar shum\u00eb kund\u00ebr t\u00eb vajosurin t\u00ebnd.\n89:39 Ti ke p\u00ebr\u00e7muar bes\u00eblidhjen e lidhur me sh\u00ebrb\u00ebtorin t\u00ebnd dhe ke p\u00ebrdhosur kuror\u00ebn e tij, duke b\u00ebr\u00eb q\u00eb t\u00eb bjer\u00eb p\u00ebr tok\u00eb.\n89:40 Ke shembur gjith\u00eb mbrojtjet e tij dhe i ke katandisur n\u00eb g\u00ebrmadha kalat\u00eb e tij.\n89:41 T\u00ebr\u00eb kalimtar\u00ebt e kan\u00eb pla\u00e7kitur dhe ai \u00ebsht\u00eb b\u00ebr\u00eb gazi i fqinj\u00ebve t\u00eb tij.\n89:42 Ke lavd\u00ebruar dor\u00ebn e djatht\u00eb t\u00eb kund\u00ebrshtar\u00ebve t\u00eb tij dhe ke b\u00ebr\u00eb t\u00eb g\u00ebzohen t\u00ebr\u00eb armiqt\u00eb e tu.\n89:43 Ke prishur tehun e shpat\u00ebs s\u00eb tij dhe nuk e ke ndihmuar n\u00eb betej\u00eb.\n89:44 I ke dh\u00ebn\u00eb fund madh\u00ebshtis\u00eb s\u00eb tij dhe ke hedhur p\u00ebr tok\u00eb fronin e tij.\n89:45 Ke shkurtuar dit\u00ebt e rinis\u00eb s\u00eb tij dhe e ke mbuluar me turp. (Sela)\n89:46 Deri kur, o Zot? A do t\u00eb fshihesh ti p\u00ebrjet\u00eb? A do t\u00eb flak\u00ebroj\u00eb si zjarr zem\u00ebrimi yt?\n89:47 Kujto sa e shkurt\u00ebr \u00ebsht\u00eb jeta ime. P\u00ebr \u00e7far\u00eb kot\u00ebsie ke krijuar gjith\u00eb bijt\u00eb e njer\u00ebzve?\n89:48 Cili \u00ebsht\u00eb njeriu q\u00eb jeton, pa par\u00eb vdekjen dhe q\u00eb mund ta shk\u00ebput\u00eb jet\u00ebn e tij nga pushteti Sheolit? (Sela)\n89:49 Ku jan\u00eb, o Zot, mir\u00ebsit\u00eb e tua t\u00eb lashta, p\u00ebr t\u00eb cilat iu betove Davidit n\u00eb besnik\u00ebrin\u00eb t\u00ebnde?\n89:50 Kujto, o Zot, fyerjen q\u00eb iu b\u00eb sh\u00ebrb\u00ebtor\u00ebve t\u00eb tu, dhe si un\u00eb mbaj n\u00eb zem\u00ebr fyerjen e r\u00ebnd\u00eb t\u00eb t\u00eb gjitha kombeve,\n89:51 me t\u00eb cil\u00ebn armiqt\u00eb e tu kan\u00eb fyer, o Zot, me t\u00eb cil\u00ebn kan\u00eb fyer hapat e t\u00eb vajosurit t\u00ebnd.\n89:52 I bekuar qoft\u00eb Zoti p\u00ebrjet\u00eb. Amen, po, amen!\n90:1 O Zot, ti ke qen\u00eb p\u00ebr ne nj\u00eb streh\u00eb brez pas brezi.\n90:2 Para se t\u00eb kishin lindur malet dhe para se ti t\u00eb kishe formuar tok\u00ebn dhe bot\u00ebn, madje nga mot dhe p\u00ebrjet\u00eb ti je Per\u00ebndia.\n90:3 Ti e kthen njeriun n\u00eb pluhur dhe thua: \"Kthehuni, o bij t\u00eb njer\u00ebzve\".\n90:4 Sepse nj\u00eb mij\u00eb vjet n\u00eb syt\u00eb e tu jan\u00eb si dita e djeshme q\u00eb ka kaluar, ose sikur t\u00eb gdhish nj\u00eb nat\u00eb.\n90:5 Ti i p\u00ebrlan si nj\u00eb p\u00ebrmbytje. Ato jan\u00eb si nj\u00eb \u00ebnd\u00ebrr, jan\u00eb si barr q\u00eb gjelb\u00ebron n\u00eb m\u00ebngjes.\n90:6 N\u00eb m\u00ebngjes ai lul\u00ebzon dhe gjelb\u00ebron, n\u00eb mbr\u00ebmje kositet dhe thahet.\n90:7 Sepse jemi t\u00eb konsumuar nga zem\u00ebrimi yt dhe jemi t\u00eb tmerruar nga t\u00ebrbimi yt.\n90:8 Ti i v\u00eb fajet tona para teje, m\u00ebkatet tona t\u00eb fshehta n\u00eb drit\u00ebn e fytyr\u00ebs sate.\n90:9 Sepse t\u00ebr\u00eb dit\u00ebt tona zhduken n\u00eb zem\u00ebrimin t\u00ebnd; ne po i mbarojm\u00eb vitet tona si nj\u00eb psher\u00ebtim\u00eb.\n90:10 Dit\u00ebt e viteve tona shkojn\u00eb deri n\u00eb shtat\u00ebdhjet\u00eb vjet dhe p\u00ebr m\u00eb t\u00eb fort\u00ebt n\u00eb tet\u00ebdhjet\u00eb, por ajo q\u00eb p\u00ebrb\u00ebn krenarin\u00eb e tyre nuk \u00ebsht\u00eb ve\u00e7se mundim dhe d\u00ebshir\u00eb p\u00ebr t'u dukur, sepse kalon me t\u00eb shpejt\u00eb dhe ne fluturojm\u00eb tutje.\n90:11 Kush e njeh forc\u00ebn e zem\u00ebrimit t\u00ebnd dhe m\u00ebrin\u00eb t\u00ebnde sipas frik\u00ebs q\u00eb duhet pasur prej teje?\n90:12 Na m\u00ebso, pra, t\u00eb num\u00ebrojm\u00eb dit\u00ebt tona p\u00ebr t\u00eb pasur nj\u00eb zem\u00ebr t\u00eb urt\u00eb.\n90:13 Kthehu, o Zot! Deri kur? Dhe ki m\u00ebshir\u00eb p\u00ebr sh\u00ebrb\u00ebtor\u00ebt e tu.\n90:14 Na ngop n\u00eb m\u00ebngjes me mir\u00ebsin\u00eb t\u00ebnde, dhe ne do t\u00eb ngaz\u00ebllojm\u00eb dhe do t\u00eb k\u00ebnaqemi n\u00eb t\u00eb gjitha dit\u00ebt tona.\n90:15 Na g\u00ebzo n\u00eb p\u00ebrpjestim me dit\u00ebt q\u00eb na ke pik\u00eblluar dhe n\u00eb kompensim t\u00eb viteve q\u00eb kemi vuajtur nga fatkeq\u00ebsit\u00eb.\n90:16 Qoft\u00eb e qart\u00eb vepra jote sh\u00ebrb\u00ebtor\u00ebve t\u00eb tu dhe lavdia jote bijve t\u00eb tyre.\n90:17 Hiri i Zotit Per\u00ebndis\u00eb ton\u00eb qoft\u00eb mbi ne dhe e b\u00ebft\u00eb t\u00eb q\u00ebndrueshme vepr\u00ebn e duarve tona; po, b\u00ebje t\u00eb q\u00ebndrueshme vepr\u00ebn e duarve tona.\n91:1 Kush banon n\u00eb streh\u00ebn e Shum\u00eb t\u00eb Lartit, pushon n\u00eb hijen e t\u00eb Plotfuqishmit.\n91:2 Un\u00eb i them Zotit: \"Ti je streha ime dhe k\u00ebshtjella ime, Per\u00ebndia im, t\u00eb cilit i besoj\".\n91:3 Me siguri ai do t\u00eb t\u00eb \u00e7liroj\u00eb nga laku i gjuetarit t\u00eb shpend\u00ebve dhe nga murtaja vdekjeprur\u00ebse.\n91:4 Ai do t\u00eb t\u00eb mbuloj\u00eb me pend\u00ebt e tij dhe do t\u00eb gjesh streh\u00eb n\u00ebn krah\u00ebt e tij; besnik\u00ebria e tij do t\u00eb t\u00eb sh\u00ebrbej\u00eb si mburoj\u00eb dhe parzmore.\n91:5 Ti nuk do t\u00eb kesh frik\u00eb nga tmerri i nat\u00ebs, sa nga shigjeta q\u00eb fluturon dit\u00ebn,\n91:6 as nga murtaja q\u00eb endet n\u00eb terr, as nga shfarosja q\u00eb b\u00ebn k\u00ebrdin\u00eb n\u00eb mesdit\u00eb.\n91:7 Nj\u00eb mij\u00eb do t\u00eb bien n\u00eb krahun t\u00ebnd dhe dhjet\u00eb mij\u00eb n\u00eb t\u00eb djatht\u00ebn t\u00ebnde, por aty nuk do t\u00eb t\u00eb afrohet.\n91:8 Mjafton q\u00eb ti t\u00eb k\u00ebqyr\u00ebsh me syt\u00eb e ty dhe do t\u00eb shikosh shp\u00ebrblimin e t\u00eb pabes\u00ebve.\n91:9 Duke qen\u00eb se ke th\u00ebn\u00eb: \"O Zot, ti je streha ime, dhe e ke b\u00ebr\u00eb Shum\u00eb t\u00eb Lartin streh\u00ebn t\u00ebnde,\n91:10 nuk do t\u00eb t\u00eb gjej\u00eb asnj\u00eb e keqe, asnj\u00eb plag\u00eb nuk do t'i afrohet \u00e7adr\u00ebs sate.\n91:11 Sepse ai do t\u00eb urdh\u00ebroi Engj\u00ebjt e tij t\u00eb t\u00eb ruajn\u00eb n\u00eb t\u00eb gjitha rrug\u00ebt e tua.\n91:12 Ata do t\u00eb t\u00eb mbajn\u00eb n\u00eb duart e tyre, me q\u00ebllim q\u00eb k\u00ebmba jote t\u00eb mos pengohet nga ndonj\u00eb gur.\n91:13 Ti do t\u00eb ec\u00ebsh mbi luanin dhe gjarp\u00ebrin helmues, do t\u00eb shkel\u00ebsh luanin e vog\u00ebl dhe ku\u00e7edr\u00ebn.\n91:14 Duke qen\u00eb se ai ka v\u00ebn\u00eb mbi mua dashurin\u00eb e tij, un\u00eb do ta \u00e7liroj dhe do ta \u00e7oj lart n\u00eb vend t\u00eb sigurt, sepse ai njeh emrin tim.\n91:15 Ai do t\u00eb m\u00eb k\u00ebrkoj\u00eb dhe un\u00eb do t'i p\u00ebrgjigjem; do t\u00eb jem me t\u00eb n\u00eb fatkeq\u00ebsi; do ta \u00e7liroj dhe do ta p\u00ebrl\u00ebvdoj.\n91:16 Do ta ngop me jet\u00eb t\u00eb gjat\u00eb dhe do t'i tregoj shp\u00ebtimin tim.\n92:1 \u00c9sht\u00eb bukur t\u00eb kremtosh Zotin, dhe t\u00eb k\u00ebndosh lavdet n\u00eb emrin t\u00ebnd, o Shum\u00eb i Larti;\n92:2 t\u00eb shpall\u00ebsh n\u00eb m\u00ebngjes mir\u00ebsin\u00eb t\u00ebnde dhe \u00e7do nat\u00eb besnik\u00ebrin\u00eb t\u00ebnde,\n92:3 me nj\u00eb harp me dhjet\u00eb tela, me lir\u00ebn dhe me melodin\u00eb e qestes.\n92:4 Duke qen\u00eb se ti m\u00eb ke g\u00ebzuar me at\u00eb q\u00eb ke b\u00ebr\u00eb, un\u00eb ngaz\u00ebllohem p\u00ebr veprat e duarve t\u00eb tua.\n92:5 Sa t\u00eb m\u00ebdha jan\u00eb veprat e tua, o Zot, sa t\u00eb thella jan\u00eb mendimet e tua!\n92:6 Njeriu pa mend nuk i njeh dhe budallai nuk kupton k\u00ebt\u00eb:\n92:7 q\u00eb t\u00eb pabes\u00ebt mbijn\u00eb si bari, dhe gjith\u00eb ata q\u00eb kryejn\u00eb paudh\u00ebsi lul\u00ebzojn\u00eb p\u00ebr t'u shkat\u00ebrruar p\u00ebrjet\u00eb.\n92:8 Por ti, o Zot, mbetesh i Shk\u00eblqyeri p\u00ebrjet\u00eb.\n92:9 Sepse ja, armiqt\u00eb e tu, o Zot, sepse ja armiqt\u00eb e tu do t\u00eb vdesin dhe gjith\u00eb ata q\u00eb kryejn\u00eb paudh\u00ebsi do t\u00eb shp\u00ebrndahen.\n92:10 Por ti m\u00eb ke dh\u00ebn\u00eb forc\u00eb t\u00eb barabart\u00eb me at\u00eb t\u00eb buallit, ti me ke vajosur me vaj t\u00eb fresk\u00ebt.\n92:11 Dhe syt\u00eb e mi kan\u00eb p\u00ebr t\u00eb par\u00eb disfat\u00ebn e armiqve t\u00eb mi dhe vesh\u00ebt e mi kan\u00eb p\u00ebr t\u00eb d\u00ebgjuar disfat\u00ebn e njer\u00ebzve t\u00eb k\u00ebqij q\u00eb ngrihen kund\u00ebr meje.\n92:12 I drejti do t\u00eb lul\u00ebzoj\u00eb si palma, do t\u00eb rritet si kedri i Libanit.\n92:13 Ata q\u00eb jan\u00eb mbjell\u00eb n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb e Zotit do t\u00eb lul\u00ebzojn\u00eb n\u00eb kopshtet e Per\u00ebndis\u00eb ton\u00eb.\n92:14 Do t\u00eb japin fryte edhe n\u00eb pleq\u00ebri, do t\u00eb jen\u00eb t\u00eb lul\u00ebzuar dhe t\u00eb blert\u00eb,\n92:15 p\u00ebr t\u00eb shpallur q\u00eb Zoti \u00ebsht\u00eb i drejt\u00eb; ai \u00ebsht\u00eb K\u00ebshtjella ime dhe nuk ka asnj\u00eb padrejt\u00ebsi tek ai.\n93:1 Zoti mbret\u00ebron; ai \u00ebsht\u00eb veshur me madh\u00ebshti; Zoti \u00ebsht\u00eb mbuluar me mantel, \u00ebsht\u00eb ngjeshur me forca. Po, bota \u00ebsht\u00eb e q\u00ebndrueshme nuk do t\u00eb tundet kurr\u00eb.\n93:2 Froni yt \u00ebsht\u00eb nga p\u00ebrjet\u00ebsia i q\u00ebndruesh\u00ebm; ti je i till\u00eb nga p\u00ebrjet\u00ebsia.\n93:3 Lumenjt\u00eb kan\u00eb ngritur, o Zot, lumenjt\u00eb kan\u00eb ngritur z\u00ebrin e tyre; lumenjt\u00eb kan\u00eb ngritur val\u00ebt e tyre plot zhurm\u00eb;\n93:4 por Zoti n\u00eb v\u00ebndet shum\u00eb t\u00eb larta \u00ebsht\u00eb m\u00eb i fuqish\u00ebm s\u00eb z\u00ebrat e uj\u00ebrave t\u00eb m\u00ebdha, m\u00eb i fuqish\u00ebm se baticat e detit.\n93:5 Statutet e tua jan\u00eb jasht\u00ebzakonisht t\u00eb q\u00ebndrueshme. Shenjt\u00ebria i shkon sht\u00ebpis\u00eb sate, o Zot, p\u00ebrjet\u00eb.\n94:1 O Per\u00ebndi i hakmarrjes, o Zot, Per\u00ebndi i hakmarrjeve, shk\u00eblqe.\n94:2 \u00c7ohu, o gjykat\u00ebs i tok\u00ebs, dhe jepu shp\u00ebrblimin m\u00ebndjem\u00ebdhenjve.\n94:3 Deri kur t\u00eb pabes\u00ebt, o Zot, deri kur t\u00eb pabes\u00ebt do t\u00eb triumfojn\u00eb?\n94:4 Ata vjellin fjal\u00eb dhe mbajn\u00eb fjalime t\u00eb paturpshme; t\u00eb gjith\u00eb ata q\u00eb kryejn\u00eb paudh\u00ebsi flasin me arroganc\u00eb.\n94:5 Ata marrin n\u00ebp\u00ebr k\u00ebmb\u00eb popullin t\u00ebnd, o Zot, dhe shtypin trash\u00ebgimin\u00eb t\u00ebnde.\n94:6 Vrasin gruan e ve dhe t\u00eb huajin, dhe vrasin jetim\u00ebt,\n94:7 dhe thon\u00eb: \"Zoti nuk shikon, Per\u00ebndia i Jakobit nuk kupton\".\n94:8 K\u00ebrkoni t\u00eb kuptoni, o njer\u00ebz t\u00eb pamend midis popullit; dhe ju budallenj, kur do t\u00eb b\u00ebheni t\u00eb zgjuar?\n94:9 Ai q\u00eb ka v\u00ebn\u00eb veshin, a nuk d\u00ebgjon? Ai q\u00eb ka formuar syrin, a nuk shikon?\n94:10 Ai q\u00eb ndreq kombet, a nuk do t'i d\u00ebnoj\u00eb ata, ai q\u00eb i m\u00ebson diturin\u00eb njeriut?\n94:11 Zoti i njeh mendimet e njeriut dhe e di q\u00eb nuk jan\u00eb ve\u00e7se kot\u00ebsi.\n94:12 Lum ai njeri q\u00eb ti ndreq, o Zot, dhe q\u00eb ti m\u00ebson sipas ligjit t\u00ebnd,\n94:13 p\u00ebr t'i dh\u00ebn\u00eb prehje n\u00eb dit\u00ebt e fatkeq\u00ebsis\u00eb, deri sa t'i hapet gropa t\u00eb pabesit.\n94:14 Sepse Zoti nuk ka p\u00ebr t\u00eb hedhur posht\u00eb popullin e tij dhe nuk ka p\u00ebr t\u00eb braktisur trash\u00ebgimin\u00eb e tij.\n94:15 Gjykimi do t\u00eb mb\u00ebshtetet p\u00ebrs\u00ebri mbi drejt\u00ebsin\u00eb, dhe t\u00ebr\u00eb ata q\u00eb jan\u00eb t\u00eb drejt\u00eb nga zemra do t'i shkojn\u00eb pas.\n94:16 Kush do t\u00eb ngrihet n\u00eb favorin tim kund\u00ebr njer\u00ebzve t\u00eb k\u00ebqij? Kush do t\u00eb m\u00eb dal\u00eb krah kund\u00ebr atyre q\u00eb kryejn\u00eb paudh\u00ebsi?\n94:17 N\u00eb qoft\u00eb se Zoti nuk do t\u00eb m\u00eb kishte ndihmuar, do t\u00eb kisha p\u00ebrfunduar shpejt n\u00eb vendin e heshtjes.\n94:18 Kur thash\u00eb: \"K\u00ebmba ime ngurron\", mir\u00ebsia jote, o Zot, m\u00eb ka p\u00ebrkrahur.\n94:19 Kur nj\u00eb num\u00ebr i madh shqet\u00ebsimesh m\u00eb mbysnin, p\u00ebrd\u00ebllimet e tua m\u00eb jepnin zem\u00ebr.\n94:20 Do t\u00eb jet\u00eb vall\u00eb aleati yt gjykata e padrejt\u00eb, q\u00eb thur padrejt\u00ebsi n\u00eb em\u00ebr t\u00eb ligjit?\n94:21 Ata mblidhen tok kund\u00ebr t\u00eb drejtit dhe d\u00ebnojn\u00eb gjakun e pafajsh\u00ebm.\n94:22 Por Zoti \u00ebsht\u00eb k\u00ebshtjella ime dhe Per\u00ebndia im \u00ebsht\u00eb kalaja n\u00eb t\u00eb cil\u00ebn gjej streh\u00eb.\n94:23 Ai do t\u00eb l\u00ebshoj\u00eb mbi ta lig\u00ebsin\u00eb e tyre dhe do t'i b\u00ebj\u00eb t\u00eb vdesin p\u00ebr shkak t\u00eb paudh\u00ebsis\u00eb s\u00eb tyre; Zoti, Per\u00ebndia yn\u00eb, do t'i shkat\u00ebrroj\u00eb.\n95:1 Ejani, t'i k\u00ebndojm\u00eb me g\u00ebzim Zotit; t'i d\u00ebrgojm\u00eb britma g\u00ebzimi kalas\u00eb s\u00eb shp\u00ebtimit ton\u00eb.\n95:2 Le t\u00eb shkojm\u00eb n\u00eb prani t\u00eb tij me lavde, ta kremtojm\u00eb me k\u00ebng\u00eb.\n95:3 Sepse Zoti \u00ebsht\u00eb nj\u00eb Per\u00ebndi i madh dhe nj\u00eb Mbret i madh mbi gjith\u00eb per\u00ebndit\u00eb.\n95:4 N\u00eb duart e tij jan\u00eb thell\u00ebsit\u00eb e tok\u00ebs dhe t\u00eb tijat jan\u00eb majat e larta t\u00eb maleve.\n95:5 I tij \u00ebsht\u00eb deti, sepse ai e ka b\u00ebr\u00eb, dhe dheu i that\u00eb q\u00eb duart e tij kan\u00eb modeluar.\n95:6 Ejani, t\u00eb adhurojm\u00eb dhe t\u00eb p\u00ebrkulemi; t\u00eb gjunj\u00ebzohemi p\u00ebrpara Zotit q\u00eb na ka b\u00ebr\u00eb.\n95:7 Sepse ai \u00ebsht\u00eb Per\u00ebndia yn\u00eb dhe ne jemi populli i kullot\u00ebs s\u00eb tij dhe kopeja p\u00ebr t\u00eb cil\u00ebn ai kujdeset. Sot, po t\u00eb jet\u00eb se d\u00ebgjoni z\u00ebrin e tij,\n95:8 \"mos e fort\u00ebsoni zemr\u00ebn tuaj si n\u00eb Meriba, si dit\u00ebn e Masas n\u00eb shkret\u00ebtir\u00eb,\n95:9 ku et\u00ebrit tuaj m\u00eb tunduan dhe m\u00eb vun\u00eb n\u00eb prov\u00eb, edhe pse i kishin par\u00eb veprat e mia.\n95:10 P\u00ebr dyzet vjet e pata neveri at\u00eb brez dhe thash\u00eb: \"Jan\u00eb nj\u00eb popull me zem\u00ebr t\u00eb p\u00ebrdal\u00eb dhe nuk i njohin rrug\u00ebt e mia.\n95:11 Prandaj u betova n\u00eb zem\u00ebrimin tim: Nuk do t\u00eb hyjn\u00eb n\u00eb prehjen time\".\n96:1 K\u00ebndojini Zotit nj\u00eb k\u00ebng\u00eb t\u00eb re, k\u00ebndojini Zotit, o banor\u00eb t\u00eb t\u00eb gjith\u00eb tok\u00ebs!\n96:2 K\u00ebndojini Zotit, bekoni emin e tij; lajm\u00ebroni \u00e7do dit\u00eb shp\u00ebtimin e tij.\n96:3 Shpallni lavdin\u00eb e tij midis kombeve dhe mekullit\u00eb e tij midis t\u00ebr\u00eb popujve.\n96:4 Sepse Zoti \u00ebsht\u00eb i madh dhe i denj\u00eb p\u00ebr l\u00ebvdimin m\u00eb t\u00eb lart\u00eb; nga ai duhet t\u00eb kemi frik\u00eb p\u00ebrmbi gjith\u00eb per\u00ebndit\u00eb e tjera.\n96:5 Sepse gjith\u00eb per\u00ebndit\u00eb e kombeve jan\u00eb idhuj, por Zoti ka b\u00ebr\u00eb qiejt\u00eb.\n96:6 Shk\u00eblqimi dhe madh\u00ebshtia jan\u00eb para tij, forca dhe bukuria jan\u00eb n\u00eb shenjt\u00ebroren e tij.\n96:7 Jepini Zotit, o familje t\u00eb popujve, jepini Zotit lavdi dhe forc\u00eb.\n96:8 Jepini Zotit lavdin\u00eb q\u00eb i takon emrit t\u00eb tij, \u00e7ojini oferta dhe ejani n\u00eb oborret e tij.\n96:9 Bini p\u00ebrmbys p\u00ebrpara Zotit n\u00eb shk\u00eblqimin e shenjt\u00ebris\u00eb s\u00eb tij, dridhuni para tij, o banor\u00eb t\u00eb t\u00eb gjith\u00eb tok\u00ebs.\n96:10 U thoni gjith\u00eb kombeve: \"Zoti mbret\u00ebron; bota \u00ebsht\u00eb vendosur mir\u00eb dhe nuk do t\u00eb luaj\u00eb nga vendi; ai do t'i gjykoj\u00eb popujt me drejt\u00ebsi\".\n96:11 Le t\u00eb g\u00ebzohen qiejt\u00eb dhe t\u00eb g\u00ebzohet toka; le t\u00eb zhurmoj\u00eb deti dhe gjith\u00e7ka gjindet n\u00eb t\u00eb.\n96:12 Le t\u00eb ngaz\u00ebllohet fusha dhe gjith\u00e7ka gjindet n\u00eb t\u00eb. At\u00ebher\u00eb t\u00ebr\u00eb drur\u00ebt e pyllit do t\u00eb l\u00ebshojn\u00eb britma g\u00ebzimi p\u00ebrpara Zotit,\n96:13 sepse ai vjen, vjen p\u00ebr t\u00eb gjykuar tok\u00ebn. Ai do ta gjykoj\u00eb bot\u00ebn me drejt\u00ebsi dhe popujt n\u00eb besnik\u00ebrin\u00eb e tij.\n97:1 Zoti mbret\u00ebron; le t\u00eb g\u00ebzohet toka dhe le t\u00eb ngaz\u00ebllohen ishujt e m\u00ebdhenj.\n97:2 Re dhe terr e mb\u00ebshtjellin; drejt\u00ebsia dhe e drejta jan\u00eb n\u00eb themel t\u00eb fronit t\u00eb tij.\n97:3 Nj\u00eb zjarr i shkon p\u00ebrpara dhe i zhduk armiqt\u00eb e tij rreth e qark.\n97:4 Vet\u00ebtimat e tij ndri\u00e7ojn\u00eb bot\u00ebn, toka i shikon dhe dridhet.\n97:5 Malet shkrihen si dylli p\u00ebrpara Zotit, p\u00ebrpara Zotit t\u00eb t\u00eb gjith\u00eb tok\u00ebs.\n97:6 Qiejt\u00eb shpallin drejt\u00ebsin\u00eb e tij dhe t\u00ebr\u00eb popujt shohin lavdin\u00eb e tij.\n97:7 U ngat\u00ebrrofshin t\u00eb gjih\u00eb ata q\u00eb u sh\u00ebrbejn\u00eb skulpturave dhe ata q\u00eb mburren me idhujt; r\u00ebn\u00e7in p\u00ebrmbys p\u00ebrpara atij t\u00eb gjitha per\u00ebndit\u00eb.\n97:8 Sioni ka d\u00ebgjuar dhe \u00ebsht\u00eb g\u00ebzuar p\u00ebr to, dhe bijat e Jud\u00ebs jan\u00eb g\u00ebzuar me gjykimet e tua, o Zot.\n97:9 Sepse ti, o Zot, je Shum\u00eb i Larti mbi t\u00ebr\u00eb tok\u00ebn, ty t\u00eb p\u00ebrl\u00ebvdojm\u00eb mbi gjith\u00eb per\u00ebndit\u00eb e tjera.\n97:10 Ju q\u00eb e doni Zotin urreni t\u00eb keqen! Ai ruan jet\u00ebn e shenjtor\u00ebve t\u00eb tij dhe i \u00e7liron nga dora e t\u00eb pabes\u00ebve.\n97:11 Drita ka dal\u00eb p\u00ebr t\u00eb drejtin dhe g\u00ebzimi p\u00ebr ata q\u00eb jan\u00eb t\u00eb drejt\u00eb nga zemra.\n97:12 Ngaz\u00ebllohuni tek Zoti, o njer\u00ebz t\u00eb drejt\u00eb, dhe l\u00ebvdoni emrin e tij t\u00eb shenjt\u00eb.\n98:1 K\u00ebndojini Zotit nj\u00eb himn t\u00eb ri sepse ka b\u00ebr\u00eb mrekulli; dora e tij e djatht\u00eb dhe krahu i tij i shenjt\u00eb i kan\u00eb siguruar shp\u00ebtimin.\n98:2 Zoti ka b\u00ebr\u00eb t\u00eb njohur shp\u00ebtimin e tij dhe ka shprehur drejt\u00ebsin\u00eb e tij p\u00ebrpara kombeve.\n98:3 Ai ka mbajtur mend mir\u00ebsin\u00eb e tij dhe besnik\u00ebrin\u00eb e tij p\u00ebr sht\u00ebpin\u00eb e Izraelit; t\u00eb t\u00ebra skajet e tok\u00ebs kan\u00eb par\u00eb shp\u00ebtimin e Per\u00ebndis\u00eb ton\u00eb.\n98:4 D\u00ebrgojini britma g\u00ebzimi Zotit, o banor\u00eb t\u00eb t\u00eb gjith\u00eb tok\u00ebs, shp\u00ebrtheni n\u00eb k\u00ebng\u00eb g\u00ebzimi, ngaz\u00eblloni dhe k\u00ebndoni lavde.\n98:5 K\u00ebndojini lavde Zotit me qeste, me qesten dhe me z\u00ebrin e k\u00ebng\u00ebs.\n98:6 D\u00ebrgoni britma g\u00ebzimi me borit\u00eb dhe me z\u00ebrin e bririt p\u00ebrpara Zotit, Mbretit.\n98:7 Le t\u00eb zhurmoj\u00eb deti dhe gjith\u00e7ka ndodhet n\u00eb t\u00eb, bota dhe banor\u00ebt e saj.\n98:8 Lumenjt\u00eb le t\u00eb rrahin duart dhe malet le t\u00eb ngaz\u00ebllohen tok nga g\u00ebzimi p\u00ebrpara Zotit,\n98:9 sepse ai vjen t\u00eb gjykoj\u00eb tok\u00ebn; ai do t\u00eb gjykoj\u00eb bot\u00ebn me drejt\u00ebsi dhe popujt me paan\u00ebsi.\n99:1 Zoti mbret\u00ebron, popujt le t\u00eb dridhen. Ai \u00ebsht\u00eb ulur mbi Kerubin\u00ebt, toka le t\u00eb dridhet.\n99:2 Zoti \u00ebsht\u00eb i madh n\u00eb Sion dhe i shk\u00eblqyesh\u00ebm mbi t\u00eb gjith\u00eb popujt.\n99:3 Ata do t\u00eb kremtojn\u00eb emrin t\u00ebnd t\u00eb madh dhe t\u00eb tmerrsh\u00ebm. Ai \u00ebsht\u00eb i shenjt\u00eb.\n99:4 Mbreti \u00ebsht\u00eb i fuqish\u00ebm dhe e do drejt\u00ebsin\u00eb. Ti e ke vendosur t\u00eb drejt\u00ebn dhe e ushtrove Jakobin n\u00eb gjykim dhe drejt\u00ebsi.\n99:5 P\u00ebrl\u00ebvdoni Zotin, Per\u00ebndin\u00eb ton\u00eb, dhe bini p\u00ebrmbys p\u00ebrpara stolit t\u00eb k\u00ebmb\u00ebve t\u00eb tij. Ai \u00ebsht\u00eb i shenjt\u00eb.\n99:6 Moisiu dhe Aaroni qen\u00eb nd\u00ebr prift\u00ebrinjt\u00eb e tij, dhe Samueli nd\u00ebr ata q\u00eb p\u00ebrmend\u00ebn emrin e tij; ata iu drejtuan Zotit dhe ai iu p\u00ebrgjigj atyre.\n99:7 Ai u foli atyre nga kolona e res\u00eb, dhe ata respektuan d\u00ebshmit\u00eb e tij dhe statutet q\u00eb u dhe atyre.\n99:8 Ti plot\u00ebsove d\u00ebshir\u00ebn e tyre, o Zot, Per\u00ebndia yn\u00eb. Ti ishe p\u00ebr ata nj\u00eb Per\u00ebndi q\u00eb fal, dhe kur d\u00ebnon prap\u00ebsit\u00eb e tyre.\n99:9 P\u00ebrl\u00ebvdoni Zotin, Per\u00ebndin\u00eb ton\u00eb, dhe adhurojeni n\u00eb malin e tij t\u00eb shenjt\u00eb, sepse Zoti, Per\u00ebndia yn\u00eb, \u00ebsht\u00eb i shenjt\u00eb.\n100:1 D\u00ebrgojini klithma g\u00ebzimi Zotit, o banor\u00eb t\u00eb t\u00eb gjith\u00eb tok\u00ebs!\n100:2 I sh\u00ebrbeni Zotit me gaz, ejani para tij me k\u00ebng\u00eb g\u00ebzimi.\n100:3 Pranoni q\u00eb Zoti \u00ebsht\u00eb Per\u00ebndia; na ka b\u00ebr\u00eb ai dhe jo ne vet\u00eb; ne jemi populli i tij dhe kopeja e kullot\u00ebs s\u00eb tij.\n100:4 Hyni n\u00eb portat e tij me falenderim dhe n\u00eb oborret e tij me lavde; kremtojeni, bekoni emrin e tij.\n100:5 Sepse Zoti \u00ebsht\u00eb i mir\u00eb; mir\u00ebsia e tij \u00ebsht\u00eb e p\u00ebrjetshme dhe besnik\u00ebria e tij vlen p\u00ebr t\u00eb gjitha brezat.\n101:1 Un\u00eb do t\u00eb k\u00ebndoj mir\u00ebsin\u00eb t\u00ebnde dhe drejt\u00ebsin\u00eb t\u00ebnde; do t\u00eb k\u00ebndoj lavdet e tua, o Zot.\n101:2 Do t\u00eb kujdesem t\u00eb b\u00ebj nj\u00eb jet\u00eb t\u00eb ndershme. Kur do t\u00eb vish tek un\u00eb? Do t\u00eb ec me zem\u00ebr t\u00eb past\u00ebr brenda sht\u00ebpis\u00eb sime.\n101:3 Nuk do t\u00eb v\u00eb para syve t\u00eb mi asgj\u00eb t\u00eb keqe; un\u00eb e urrej sjelljen e atyre q\u00eb d\u00ebnojn\u00eb; nuk do lejoj t\u00eb b\u00ebhem si ata.\n101:4 Zemra e \u00e7oroditur do t\u00eb largohet nga un\u00eb; nuk dua t'ia di p\u00ebr t\u00eb keqen.\n101:5 Do t\u00eb shfaros at\u00eb q\u00eb shpif tin\u00ebz kund\u00ebr t\u00eb af\u00ebrmit; nuk do t\u00eb duroj njeriun hund\u00ebp\u00ebrpjet\u00eb dhe zem\u00ebrkrenar.\n101:6 Syt\u00eb e mi do t\u00eb jen\u00eb mbi besnik\u00ebt e vendit dhe do t'i mbaj af\u00ebr vetes; ai q\u00eb do t\u00eb ec\u00eb me ndershm\u00ebri do t\u00eb jet\u00eb sh\u00ebrb\u00ebtori im.\n101:7 Kush vepron me mashtrim, nuk ka p\u00ebr t\u00eb banuar n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb time; kush thot\u00eb g\u00ebnjeshtra nuk do t\u00eb q\u00ebndroj\u00eb para syve t\u00eb mi.\n101:8 \u00c7do m\u00ebngjes do t\u00eb asgjesoj gjith\u00eb t\u00eb pabes\u00ebt e vendit, p\u00ebr t\u00eb \u00e7rr\u00ebnjosur nga qyteti i Zotit t\u00eb gjith\u00eb ata q\u00eb kryejn\u00eb paudh\u00ebsi.\n102:1 O Zot, d\u00ebgjo lutjen time dhe britma ime arrift\u00eb tek ty.\n102:2 Mos ma fshih fytyr\u00ebn t\u00ebnde dit\u00ebn e fatkeq\u00ebsis\u00eb sime. Zgjate ndaj meje veshin t\u00ebnd; kur un\u00eb t\u00eb k\u00ebrkoj, nxito t\u00eb m\u00eb p\u00ebrgjigjesh.\n102:3 Sepse dit\u00ebt e mia davariten si tymi dhe kockat e mia digjen si ur\u00eb zjarri.\n102:4 Zemra ime \u00ebsht\u00eb goditur dhe thahet si bari, dhe un\u00eb harroj madje t\u00eb ha ushqim.\n102:5 Duke vajtuar vazhdimisht, l\u00ebkura ime po u ngjitet kockave t\u00eb mia.\n102:6 I ngjaj pelikanit t\u00eb shket\u00ebtir\u00ebs dhe jam b\u00ebr\u00eb si bufi i vendeve t\u00eb shkretuara.\n102:7 Jam pa gjum\u00eb dhe si harabeli i vetmuar mbi \u00e7ati.\n102:8 Armiqt\u00eb e mi tallen me mua t\u00ebr\u00eb dit\u00ebn; ata q\u00eb m\u00eb p\u00ebrqeshin flasin kund\u00ebr meje.\n102:9 Sepse e ha hirin si buka dhe p\u00ebrzjej lot\u00ebt me at\u00eb q\u00eb pi.\n102:10 Po, p\u00ebr shkak t\u00eb indinjat\u00ebs sate dhe t\u00eb zem\u00ebrimit t\u00ebnd, m\u00eb ngrite dhe m\u00eb hodhe larg.\n102:11 Dit\u00ebt e mia jan\u00eb si hija q\u00eb zgjatet, dhe un\u00eb po thahem si bari.\n102:12 Por ti, o Zot, mbetesh p\u00ebrjet\u00eb, dhe kujtimi yt zgjat brez pas brezi.\n102:13 Ti do t\u00eb ngrihesh dhe do t\u00eb t\u00eb vij\u00eb keq p\u00ebr Sionin, sepse erdhi koha t\u00eb tregosh dhembshuri ndaj tij; dhe koha e caktuar erdhi.\n102:14 Sepse sh\u00ebrb\u00ebtor\u00ebt e tu i duan edhe gur\u00ebt e tij dhe u vjen keq p\u00ebr pluhurin e tij.\n102:15 Po, kombet do t\u00eb ken\u00eb frik\u00eb nga emri i Zotit dhe gjith\u00eb mbret\u00ebrit e dheut nga lavdia jote,\n102:16 kur Zoti do t\u00eb rind\u00ebrtoj\u00eb Sionin dhe do t\u00eb duket n\u00eb lavdin\u00eb e tij.\n102:17 Ai do t\u00eb d\u00ebgjoj\u00eb lutjen e njer\u00ebzve t\u00eb braktisur dhe nuk do ta p\u00ebrbuz\u00eb lutjen e tyre.\n102:18 Kjo do t\u00eb shkruhet p\u00ebr brezin e ardhshm\u00ebm, dhe populli q\u00eb do t\u00eb krijohet do t\u00eb l\u00ebvdoj\u00eb Zotin,\n102:19 sepse ai shikon nga lart\u00ebsia e shenjt\u00ebrores s\u00eb tij; nga qielli Zoti k\u00ebqyr dheun,\n102:20 p\u00ebr t\u00eb d\u00ebgjuar vajtimin e rob\u00ebrve, p\u00ebr t\u00eb \u00e7liruar t\u00eb d\u00ebnuarit me vdekje;\n102:21 me q\u00ebllim q\u00eb n\u00eb Sion t\u00eb shpallin emrin e Zotit dhe n\u00eb Jeruzalem lavdin\u00eb e tij,\n102:22 kur popujt dhe mbret\u00ebrit\u00eb do t\u00eb mblidhen bashk\u00eb p\u00ebr t'i sh\u00ebrbyer Zotit.\n102:23 Rrug\u00ebs ai ka pak\u00ebsuar fuqin\u00eb time dhe ka shkurtuar dit\u00ebt e mia.\n102:24 Kam th\u00ebn\u00eb: \"O Per\u00ebndia im, mos m\u00eb merr n\u00eb mes t\u00eb dit\u00ebve t\u00eb mia. Vitet e tua zgjasin brez pas brezi.\n102:25 S\u00eb lashti ti ke vendosur tok\u00ebn dhe qiejt\u00eb jan\u00eb vep\u00ebr e duarve t\u00eb tua;\n102:26 ata do t\u00eb zhduken, por ti do t\u00eb mbetesh; do t\u00eb konsumohen t\u00eb gjith\u00eb si nj\u00eb rrobe; ti do t'i nd\u00ebrrosh si nj\u00eb rrobe dhe ata do t\u00eb ndryshohen.\n102:27 Por ti je gjithnj\u00eb po ai dhe vitet e tua nuk do t\u00eb ken\u00eb kurr\u00eb fund.\n102:28 Bijt\u00eb e sh\u00ebrb\u00ebtor\u00ebve t\u00eb tu do t\u00eb ken\u00eb nj\u00eb vendbanim dhe pasardh\u00ebsit e tyre do t\u00eb jen\u00eb t\u00eb q\u00ebndruesh\u00ebm para teje\".\n103:1 Beko, shpirti im, Zotin, dhe t\u00eb gjitha ato q\u00eb jan\u00eb tek un\u00eb t\u00eb bekojn\u00eb emrin e tij t\u00eb shenjt\u00eb.\n103:2 Beko, shpirti im, Zotin dhe mos harro asnj\u00eb nga t\u00eb mirat q\u00eb ka b\u00ebr\u00eb.\n103:3 Ai fal t\u00eb gjitha paudh\u00ebsit\u00eb e tua dhe sh\u00ebron t\u00eb gjitha s\u00ebmundjet e tua,\n103:4 shpengon jet\u00ebn t\u00ebnde nga shkat\u00ebrrimi dhe t\u00eb kuror\u00ebzon me mir\u00ebsi dhe dhembshuri;\n103:5 ai ngop me t\u00eb mira goj\u00ebn t\u00ebnde dhe t\u00eb b\u00ebn t\u00eb ri si shqiponja.\n103:6 Zoti vepron me drejt\u00ebsi dhe mbron \u00e7\u00ebshtjen e t\u00eb shtypurve.\n103:7 Ai i tregon Moisiut rrug\u00ebt e tij dhe bijve t\u00eb Izraelit veprat e tij.\n103:8 Zoti \u00ebsht\u00eb i m\u00ebshirsh\u00ebm dhe zem\u00ebrbut\u00eb, i ngadalsh\u00ebm n\u00eb zem\u00ebrim dhe i madh n\u00eb mir\u00ebsi.\n103:9 Ai nuk grindet p\u00ebrjet\u00eb dhe nuk e ruan zem\u00ebrimin gjithnj\u00eb.\n103:10 Ai nuk na trajton si\u00e7 e meritojn\u00eb m\u00ebkatet tona dhe nuk na d\u00ebnon n\u00eb baz\u00eb t\u00eb fajeve tona.\n103:11 Sepse sa t\u00eb lart\u00eb jan\u00eb qiejt\u00eb mbi tok\u00ebn, aq e madhe \u00ebsht\u00eb mir\u00ebsia e tij ndaj atyre q\u00eb kan\u00eb frik\u00eb prej tij.\n103:12 Sa larg \u00ebsht\u00eb lindja nga per\u00ebndimi, aq shum\u00eb ai ka larguar nga ne fajet tona.\n103:13 Ashtu si nj\u00eb baba \u00ebsht\u00eb i m\u00ebshirsh\u00ebm me bijt\u00eb e tij, k\u00ebshtu \u00ebsht\u00eb i m\u00ebshirsh\u00ebm Zoti me ata q\u00eb kan\u00eb frik\u00eb prej tij.\n103:14 Sepse ai e njeh natyr\u00ebn ton\u00eb dhe nuk harron q\u00eb ne jemi pluhur.\n103:15 Dit\u00ebt e njeriut jan\u00eb si bari; ai lul\u00ebzon si lulja e fush\u00ebs;\n103:16 n\u00eb qoft\u00eb se era i kalon sip\u00ebr, ai nuk \u00ebsht\u00eb m\u00eb dhe vendi i tij nuk njihet m\u00eb.\n103:17 Por mir\u00ebsia e Zotit vazhdon nga p\u00ebrjet\u00ebsia n\u00eb p\u00ebrjet\u00ebsi p\u00ebr ata q\u00eb kan\u00eb frik\u00eb prej tij, dhe drejt\u00ebsia e tij p\u00ebr bijt\u00eb e bijve,\n103:18 p\u00ebr ata q\u00eb respektojn\u00eb bes\u00eblidhjen e tij dhe mbajn\u00eb n\u00eb mendje urdh\u00ebrimet e tij p\u00ebr t'i zbatuar n\u00eb praktik\u00eb.\n103:19 Zoti e ka vendosur fronin e tij n\u00eb qiejt\u00eb, dhe mbret\u00ebrimi i tij sundon mbi gjith\u00e7ka.\n103:20 Bekoni Zotin ju, engj\u00ebj t\u00eb tij t\u00eb pushtetsh\u00ebm dhe t\u00eb fort\u00eb, q\u00eb b\u00ebni at\u00eb q\u00eb thot\u00eb ai, duke iu bindur z\u00ebrit t\u00eb fjal\u00ebs s\u00eb tij.\n103:21 Bekoni Zotin, ju, t\u00ebr\u00eb ushtrit\u00eb e tij, ju, t\u00ebr\u00eb ministrat e tij, q\u00eb zbatoni vullnetin e tij.\n103:22 Bekoni Zotin, ju, t\u00eb gjitha veprat e tij, n\u00eb t\u00eb t\u00ebra vendet e sundimit t\u00eb tij. Shpirti im, beko Zotin!\n104:1 Beko, o shpirti im, Zotin! O Zot, Per\u00ebndia im, ti je jasht\u00ebzakonisht i madh; je veshur me shk\u00eblqim dhe madh\u00ebshti.\n104:2 Ai t\u00eb mb\u00ebshtjell me drit\u00eb si t\u00eb ishte nj\u00eb mantel dhe i shtrin qiejt\u00eb si nj\u00eb \u00e7ad\u00ebr;\n104:3 ai nd\u00ebrton mbi uj\u00ebrat dhomat e tij t\u00eb larta, i b\u00ebn ret\u00eb si qerren e tij dhe ec\u00ebn mbi krah\u00ebt er\u00ebs.\n104:4 I b\u00ebn er\u00ebrat lajm\u00ebtar\u00eb t\u00eb tij dhe flak\u00ebt e zjarrit sh\u00ebrb\u00ebtor\u00eb t\u00eb tij.\n104:5 Ai e ka krijuar tok\u00ebn mbi themelet e saj; kjo nuk do t\u00eb luaj\u00eb kurr\u00eb p\u00ebrjet\u00eb.\n104:6 Ti e kishe mbuluar me humner\u00eb si me nj\u00eb rrobe; uj\u00ebrat ishin ndalur mbi malet.\n104:7 N\u00eb qortimin t\u00ebnd ato ik\u00ebn, n\u00eb z\u00ebrin e gj\u00ebmimit t\u00ebnd u larguan me nxitim.\n104:8 Dol\u00ebn malet dhe luginat u ul\u00ebn n\u00eb vendin q\u00eb ti kishe caktuar p\u00ebr to.\n104:9 Ti u vure uj\u00ebrave nj\u00eb kufi q\u00eb nuk duhet ta kap\u00ebrxenin; ato nuk do t\u00eb kthehen m\u00eb t\u00eb mbulojn\u00eb tok\u00ebn.\n104:10 Ai b\u00ebn q\u00eb t\u00eb dalin burime n\u00eb luginat; ato rrjedhin midis maleve,\n104:11 dhe u japin p\u00ebr t\u00eb pir\u00eb t\u00ebr\u00eb kafsh\u00ebve t\u00eb fush\u00ebs; gomar\u00ebt e eg\u00ebr shuajn\u00eb etjen e tyre.\n104:12 Pran\u00eb tyre banojn\u00eb shpend\u00ebt e qiellit; midis gjelb\u00ebrimeve lartojn\u00eb k\u00ebng\u00ebn e tyre.\n104:13 Nga dhomat e sip\u00ebrme t\u00eb tij ai u jep uj\u00eb maleve; toka ngopet me frytin e veprave t\u00eb tua.\n104:14 Ai b\u00ebn q\u00eb t\u00eb rritet bari p\u00ebr bag\u00ebtin\u00eb dhe bim\u00ebsia n\u00eb sh\u00ebrbim t\u00eb njeriut, duke nxjerr\u00eb nga toka ushqimin e tij,\n104:15 dhe ver\u00ebn q\u00eb g\u00ebzon zemr\u00ebn e njeriut, vajin q\u00eb b\u00ebn t\u00eb shk\u00eblqej\u00eb fytyra tij dhe buk\u00ebn q\u00eb i jep forc\u00eb zemr\u00ebs s\u00eb njeriut.\n104:16 K\u00ebshtu ngopen drur\u00ebt e Zotit dhe kedrat e Libanit q\u00eb ai ka mbjell\u00eb;\n104:17 aty b\u00ebjn\u00eb folen\u00eb e tyre zogjt\u00eb, nd\u00ebrsa lejleku b\u00ebn n\u00ebp\u00ebr selvit\u00eb banes\u00ebn e tij.\n104:18 Malet e larta jan\u00eb p\u00ebr dhit\u00eb e egra, shk\u00ebmbinjt\u00eb jan\u00eb streha e lepujve.\n104:19 Ai ka b\u00ebr\u00eb h\u00ebn\u00ebn p\u00ebr stin\u00ebt, dielli e di or\u00ebn e per\u00ebndimit t\u00eb tij.\n104:20 Ti d\u00ebrgon terrin dhe b\u00ebhet nat\u00eb; gjat\u00eb asaj shkojn\u00eb rreth e qark gjith\u00eb kafsh\u00ebt e pyllit.\n104:21 Luan\u00ebt e vegj\u00ebl vrumbullojn\u00eb duke k\u00ebrkuar gjahun dhe i k\u00ebrkojn\u00eb Per\u00ebndis\u00eb ushqimin e tyre.\n104:22 Por, kur lind dielli, ata t\u00ebrhiqen dhe rrin\u00eb n\u00eb strofkat e tyre.\n104:23 At\u00ebher\u00eb njeriu del p\u00ebr t\u00eb punuar dhe punon deri n\u00eb mbr\u00ebmje.\n104:24 Sa t\u00eb shumta jan\u00eb veprat e tua, o Zot! Ti i ke b\u00ebr\u00eb t\u00eb gjitha me dituri; toka \u00ebsht\u00eb plot me pasurit\u00eb e tua.\n104:25 Ja deti, i madh dhe i gjer\u00eb, ku g\u00eblojn\u00eb krijesa t\u00eb panum\u00ebrta;\n104:26 e p\u00ebrshkojn\u00eb anijet dhe Leviathani, q\u00eb ti ke formuar p\u00ebr t'u tallur n\u00eb t\u00eb.\n104:27 T\u00eb gjith\u00eb presin q\u00eb ti t'u jap\u00ebsh ushqimin n\u00eb koh\u00ebn e duhur.\n104:28 Ti ua jep atyre dhe ata e mbledhin; ti hap dor\u00ebn dhe ngopen me t\u00eb mira.\n104:29 Ti fsheh fytyr\u00ebn t\u00ebnde dhe ata e humbasin fare; ti heq frym\u00ebn, dhe ata vdesin duke u kthyer p\u00ebrs\u00ebri n\u00eb pluhurin e tyre.\n104:30 Ti d\u00ebrgon frym\u00ebn t\u00ebnde dhe ata krijohen, k\u00ebshtu ti rip\u00ebrt\u00ebrin faqen e dheut.\n104:31 Lavdia e Zotit t\u00eb rroj\u00eb p\u00ebrjet\u00eb; le t\u00eb g\u00ebzohet Zoti me veprat e tij;\n104:32 ai shikon tok\u00ebn dhe kjo dridhet; ai prek malet dhe ato nxjerrin tym.\n104:33 Un\u00eb do t'i k\u00ebndoj Zotit deri sa t\u00eb kem jet\u00eb; do t'i k\u00ebndoj lavde Per\u00ebndis\u00eb tim deri sa t\u00eb jem.\n104:34 Le t\u00eb jet\u00eb mendimi im i p\u00eblqyer prej tij; un\u00eb do t\u00eb ngaz\u00ebllohem tek Zoti.\n104:35 Le t\u00eb zhduken m\u00ebkatar\u00ebt nga toka dhe t\u00eb pabes\u00ebt mos qofshin m\u00eb. Shpirti im, bekoje Zotin! Aleluja.\n105:1 Kremtoni Zotin, lutjuni p\u00ebr ndihm\u00eb emrit t\u00eb tij, b\u00ebni t\u00eb njohura veprat e tij midis popujve.\n105:2 K\u00ebndojini atij, k\u00ebndojini lavde atij, mendoni thell\u00eb t\u00ebr\u00eb mrekullit\u00eb e tij.\n105:3 Mburruni me emrin e tij t\u00eb shenjt\u00eb; le t\u00eb k\u00ebnaqet zemra e t\u00ebr\u00eb atyre q\u00eb k\u00ebrkojn\u00eb Zotin.\n105:4 K\u00ebrkoni Zotin dhe forc\u00ebn e tij; k\u00ebrkoni vazhdimisht fytyr\u00ebn e tij.\n105:5 Mbani mend \u00e7udit\u00eb q\u00eb ai ka b\u00ebr\u00eb, mrekullit\u00eb dhe gjykimet e goj\u00ebs s\u00eb tij,\n105:6 ju, o pasardh\u00ebs s\u00eb Abrahamit, sh\u00ebrb\u00ebtorit t\u00eb tij, o bij t\u00eb Jakobit, t\u00eb zgjedhur t\u00eb tij.\n105:7 Ai \u00ebsht\u00eb Zoti, Per\u00ebndia yn\u00eb; gjykimet e tij jan\u00eb mbi gjith\u00eb tok\u00ebn.\n105:8 Ai mban mend p\u00ebrjet\u00eb bes\u00eblidhjen e tij dhe p\u00ebr nj\u00eb mij\u00eb breza fjal\u00ebn e komanduar prej tij,\n105:9 bes\u00eblidhjen q\u00eb lidhi me Abrahamin dhe betimin q\u00eb i b\u00ebri Isakut,\n105:10 q\u00eb i konfirmoi Jakobit si statut t\u00eb tij dhe Izraelit si nj\u00eb bes\u00eblidhje t\u00eb p\u00ebrjetshme,\n105:11 duke th\u00ebn\u00eb: \"Un\u00eb do t\u00eb t\u00eb jap vendin e Kanaanit si pjes\u00eb e trash\u00ebgimis\u00eb suaj\",\n105:12 kur nuk ishin ve\u00e7se nj\u00eb num\u00ebr i vog\u00ebl, shum\u00eb t\u00eb pak\u00ebt dhe t\u00eb huaj n\u00eb vend,\n105:13 dhe shkonin nga nj\u00eb komb te tjetri, nga nj\u00eb mbret\u00ebri te nj\u00eb popull tjet\u00ebr.\n105:14 Ai nuk lejoi q\u00eb t'i shtypte njeri; p\u00ebrkundrazi nd\u00ebshkoi disa mbret\u00ebr p\u00ebr hir t\u00eb tyre,\n105:15 dhe tha: \"Mos prekni t\u00eb vajosurit e mi dhe mos b\u00ebni asnj\u00eb t\u00eb keqe profet\u00ebve t\u00eb mi\".\n105:16 Pastaj solli zin\u00eb e buk\u00ebs n\u00eb vend dhe shkat\u00ebrroi \u00e7do burim ushqimesh.\n105:17 D\u00ebrgoi para tyre nj\u00eb njeri, Jozefin, q\u00eb u shit si skllav.\n105:18 I shtr\u00ebnguan k\u00ebmb\u00ebt me pranga dhe u r\u00ebndua me zinxhir\u00eb hekuri.\n105:19 Fjala e Zotit e vuri n\u00eb prov\u00eb, deri sa u plot\u00ebsua ajo q\u00eb kishte th\u00ebn\u00eb.\n105:20 At\u00ebher\u00eb mbreti d\u00ebrgoi ta zgjidhnin, sunduesi i popujve d\u00ebrgoi ta \u00e7lironin,\n105:21 dhe e b\u00ebri zot t\u00eb sht\u00ebpis\u00eb s\u00eb tij dhe qeveritar mbi t\u00eb gjitha pasurit\u00eb e tij,\n105:22 p\u00ebr t'i lidhur princat e tij me gjykimin e tij dhe p\u00ebr t'u m\u00ebsuar pleqve t\u00eb tij diturin\u00eb.\n105:23 Edhe Izraeli erdhi n\u00eb Egjipt dhe Jakobi q\u00ebndroi p\u00ebr ca koh\u00eb n\u00eb vendin e Kamit.\n105:24 Dhe Per\u00ebndia e shum\u00ebzoi shum\u00eb popullin e tij dhe e b\u00ebri m\u00eb t\u00eb fuqish\u00ebm se armiqt\u00eb e tij.\n105:25 Pastaj ndryshoi zemr\u00ebn e tyre, me q\u00ebllim q\u00eb t\u00eb urrenin popullin e tij dhe t\u00eb kurdisnin mashtrime kund\u00ebr sh\u00ebrb\u00ebtor\u00ebve t\u00eb tij.\n105:26 At\u00ebher\u00eb ai d\u00ebrgoi Moisiun, sh\u00ebrb\u00ebtorin e tij, dhe Aaronin q\u00eb ai kishte zgjedhur.\n105:27 Ata kryen midis tyre mrekullit\u00eb e urdh\u00ebruara prej tij dhe b\u00ebn\u00eb \u00e7udira n\u00eb tok\u00ebn e Kamit.\n105:28 D\u00ebrgoi terrin dhe e b\u00ebri vendin t\u00eb binte n\u00eb err\u00ebsir\u00eb, dhe ata nuk kund\u00ebrshtuan fjal\u00ebn e tij.\n105:29 I ndryshoi uj\u00ebrat e tij n\u00eb gjak dhe b\u00ebri q\u00eb t\u00eb ngordhnin peshqit e tij.\n105:30 Vendi i tyre u mbush me bretkosa t\u00eb cilat hyn\u00eb deri n\u00eb dhomat e mbret\u00ebrve t\u00eb tyre.\n105:31 Me fjal\u00ebn e tij erdh\u00ebn nj\u00eb shumic\u00eb e madhe insektesh dhe mushkonjash n\u00eb t\u00eb gjith\u00eb territorin e tyre.\n105:32 U d\u00ebrgoi bresh\u00ebr n\u00eb vend t\u00eb shiut dhe flak\u00eb zjarri n\u00eb vendin e tyre;\n105:33 goditi edhe vreshtat e tyre dhe drur\u00ebt e fikut, shkat\u00ebrroi drur\u00ebt e territorit t\u00eb tyre.\n105:34 Ai foli, dhe erdh\u00ebn karkaleca dhe vemje n\u00eb num\u00ebr t\u00eb madh,\n105:35 q\u00eb p\u00ebrpin\u00eb t\u00ebr\u00eb bim\u00ebsin\u00eb e vendit t\u00eb tyre dhe h\u00ebngr\u00ebn frytin e tok\u00ebs s\u00eb tyre.\n105:36 Ai goditi edhe t\u00eb gjith\u00eb t\u00eb par\u00eblindurit n\u00eb vendin e tyre, prodhimet e para n\u00eb t\u00ebr\u00eb fuqin\u00eb e tyre;\n105:37 dhe e nxori popullin e tij me argjend dhe me ar, dhe nuk pati asnjeri nd\u00ebr fiset e tij q\u00eb t\u00eb tronditej.\n105:38 Egjiptasit u g\u00ebzuan nga ikja e tyre, sepse tmerri i Izraelit kishte r\u00ebn\u00eb mbi ta.\n105:39 Ai shpalosi nj\u00eb re p\u00ebr t'i mbuluar dhe ndezi nj\u00eb zjarr p\u00ebr t'i ndri\u00e7uar nat\u00ebn.\n105:40 Me k\u00ebrkes\u00ebn e tyre ai solli shkurtat dhe i ngopi me buk\u00ebn e qiellit.\n105:41 \u00c7au shk\u00ebmbin dhe dol\u00ebn prej tij uj\u00ebra; k\u00ebto rridhnin n\u00eb shket\u00ebtir\u00eb si nj\u00eb lum\u00eb.\n105:42 Sepse atij iu kujtua premtimi i shenjt\u00eb q\u00eb i kishte b\u00ebr\u00eb Abrahamit, sh\u00ebrb\u00ebtorit t\u00eb tij;\n105:43 pastaj nxori popullin e tij me g\u00ebzim dhe njer\u00ebzit e tij t\u00eb zgjedhur me britma g\u00ebzimi,\n105:44 dhe u dha atyre vendet e kombeve, dhe ata trash\u00ebguan frytin e mundit t\u00eb popujve,\n105:45 me q\u00ebllim q\u00eb t\u00eb respektonin statutet e tij dhe t'u bindeshin ligjeve t\u00eb tij. Aleluja.\n106:1 Aleluja. Kremtoni Zotin, sepse ai \u00ebsht\u00eb i mir\u00eb, sepse mir\u00ebsia e tij vazhdon p\u00ebrjet\u00eb.\n106:2 Kush mund t\u00eb p\u00ebrshkruaj\u00eb b\u00ebmat e Zotit ose t\u00eb shpall\u00eb t\u00ebr\u00eb lavdin\u00eb e tij?\n106:3 Lum ata q\u00eb respektojn\u00eb drejt\u00ebsin\u00eb, q\u00eb b\u00ebjn\u00eb at\u00eb q\u00eb \u00ebsht\u00eb e drejt\u00eb n\u00eb \u00e7do koh\u00eb.\n106:4 Mos m\u00eb harro mua, o Zot, sipas mir\u00ebsis\u00eb sate q\u00eb tregon ndaj popullit t\u00ebnd, dhe m\u00eb vizito me shp\u00ebtimin t\u00ebnd,\n106:5 me q\u00ebllim q\u00eb t\u00eb shoh mir\u00ebq\u00ebnien e t\u00eb zgjedhurve t\u00eb tu, t\u00eb k\u00ebnaqem n\u00eb g\u00ebzimin e kombit t\u00ebnd dhe t\u00eb mbushem me lavdi p\u00ebr trash\u00ebgimin\u00eb t\u00ebnde.\n106:6 Ne dhe et\u00ebrit tan\u00eb kemi m\u00ebkatuar, kemi b\u00ebr\u00eb paudh\u00ebsi dhe t\u00eb k\u00ebqija.\n106:7 Et\u00ebrit tan\u00eb n\u00eb Egjipt nuk i kuptuan mrekullit\u00eb e tua, nuk kujtuan numrin e madh t\u00eb mir\u00ebsive t\u00eb tua dhe ngrit\u00ebn krye pran\u00eb detit, Deti i Kuq.\n106:8 Megjithat\u00eb Zoti i shp\u00ebtoi p\u00ebr hir t\u00eb emrit t\u00eb tij, p\u00ebr t\u00eb b\u00ebr\u00eb t\u00eb njohur fuqin\u00eb e tij.\n106:9 I b\u00ebrtiti Detit t\u00eb Kuq dhe ai u tha, dhe i udh\u00ebhoqi n\u00ebp\u00ebr humnerat si n\u00ebp\u00ebr nj\u00eb shkret\u00ebtir\u00eb.\n106:10 I shp\u00ebtoi nga dora e atij q\u00eb i urrente dhe i shpengoi nga dora e armikut.\n106:11 Dhe uj\u00ebrat i mbuluan armiqt\u00eb e tyre, dhe nuk shp\u00ebtoi as edhe nj\u00eb prej tyre.\n106:12 At\u00ebher\u00eb u besuan fjal\u00ebve t\u00eb tij dhe k\u00ebnduan lavdin\u00eb e tij.\n106:13 Por shpejt i harruan veprat e tij dhe nuk prit\u00ebn me besim plot\u00ebsimin e planit t\u00eb tij.\n106:14 U ndez\u00ebn nga lakmia n\u00eb shkret\u00ebtir\u00eb dhe e tunduan Per\u00ebndin\u00eb n\u00eb vetmi.\n106:15 Dhe ai u dha atyre sa i k\u00ebrkonin, por d\u00ebrgoi midis tyre nj\u00eb l\u00ebngat\u00eb q\u00eb pak\u00ebsoi numrin e tyre.\n106:16 Kur n\u00eb kamp pat\u00ebn smir\u00eb Moisiun dhe Aaronin, i shenjti i Zotit,\n106:17 toka u hap dhe p\u00ebrpiu Dathanin dhe groposi grupin e Abiramit.\n106:18 Nj\u00eb zjarr shp\u00ebrtheu n\u00eb mes t\u00eb tyre dhe flaka i p\u00ebrpiu t\u00eb pabes\u00ebt.\n106:19 B\u00ebn\u00eb nj\u00eb vi\u00e7 n\u00eb Horeb dhe adhuruan nj\u00eb sh\u00ebmb\u00eblltyr\u00eb prej metali t\u00eb shkrir\u00eb,\n106:20 dhe e nd\u00ebrruan lavdin\u00eb e tyre me sh\u00ebmb\u00ebllytr\u00ebn e nj\u00eb kau q\u00eb ha bar.\n106:21 Harruan Per\u00ebndin\u00eb, Shp\u00ebtimtarin e tyre, q\u00eb kishte b\u00ebr\u00eb gj\u00ebra t\u00eb m\u00ebdha n\u00eb Egjipt,\n106:22 mrekullit\u00eb n\u00eb vendin e Kamit, gj\u00ebra t\u00eb tmerrshme n\u00eb Detin e Kuq.\n106:23 Prandaj ai foli t'i shfaros\u00eb, por Moisiu, i zgjedhuri i tij, u paraqit mbi t\u00eb \u00e7ar\u00ebn p\u00ebrpara tij p\u00ebr t\u00eb penguar q\u00eb zem\u00ebrimi i tij t'i shkat\u00ebrronte.\n106:24 Ata e p\u00ebr\u00e7muan akoma vendin e mrekulluesh\u00ebm, nuk i besuan fjal\u00ebs s\u00eb tij,\n106:25 por murmurit\u00ebn n\u00eb \u00e7adrat e tyre dhe nuk d\u00ebgjuan z\u00ebrin e Zotit.\n106:26 Prandaj ai ngriti dor\u00ebn kund\u00ebr tyre, duke u betuar se do t'i rr\u00ebzonte n\u00eb shkret\u00ebtir\u00eb,\n106:27 dhe se do t'i zhdukte pasardh\u00ebsit e tyre midis kombeve dhe se do t'i shp\u00ebrndante n\u00eb t\u00eb gjitha vendet.\n106:28 Ata i sh\u00ebrbyen edhe Baal-Peorit dhe h\u00ebngr\u00ebn flijimet e t\u00eb vdekurve.\n106:29 E zem\u00ebruan Per\u00ebndin\u00eb me veprimet e tyre dhe n\u00eb mes tyre plasi murtaja.\n106:30 Por Finehasi u ngrit dhe b\u00ebri drejt\u00ebsi; dhe murtaja pushoi.\n106:31 Dhe kjo iu vu n\u00eb llogari t\u00eb drejt\u00ebsis\u00eb, brez pas brezi, p\u00ebrjet\u00eb.\n106:32 Ata e provokuan p\u00ebrs\u00ebri n\u00eb uj\u00ebrat e Meribas, dhe Moisiu p\u00ebsoi t\u00eb keqen p\u00ebr shkak t\u00eb tyre,\n106:33 sepse e ashp\u00ebrsoi frym\u00ebn e tij (t\u00eb Moisiut) dhe ai foli pa u menduar me buz\u00ebt e tij.\n106:34 Ata nuk shkat\u00ebrruan popujt, si\u00e7 i kishte porositur Zoti;\n106:35 por u p\u00ebrzien midis popujve dhe m\u00ebsuan veprat e tyre;\n106:36 u sh\u00ebrbyen idhujve t\u00eb tyre, dhe k\u00ebta u b\u00ebn\u00eb nj\u00eb lak p\u00ebr ta;\n106:37 ua flijuan demon\u00ebve bijt\u00eb dhe bijat e tyre,\n106:38 dhe derdh\u00ebn gjak t\u00eb pafajsh\u00ebm, gjakun e bijve t\u00eb tyre dhe t\u00eb bijave t\u00eb tyre, q\u00eb u flijuan p\u00ebr idhujt\u00eb e Kanaanit; dhe vendi u ndot nga gjaku i derdhur.\n106:39 K\u00ebshtu ata u ndot\u00ebn me veprat e tyre dhe u kurv\u00ebruan me aktet e tyre.\n106:40 Dhe zem\u00ebrimi i Zotit u ndez kund\u00ebr popullit t\u00eb tij, dhe ai ndjeu nj\u00eb neveri p\u00ebr trash\u00ebgimin\u00eb e tij.\n106:41 I la n\u00eb dor\u00eb t\u00eb kombeve, dhe u sunduan nga ata q\u00eb i urrenin.\n106:42 Armiqt\u00eb e tyre i shtyp\u00ebn dhe ata iu n\u00ebnshtruan pushtetit t\u00eb tyre.\n106:43 Ai i \u00e7liroi shum\u00eb her\u00eb, por ata vazhduan t\u00eb ngren\u00eb krye dhe t\u00eb zhyten n\u00eb paudh\u00ebsin\u00eb e tyre.\n106:44 Megjithat\u00eb ai i kushtoi kujdes ankthit t\u00eb tyre, kur d\u00ebgjoi britmat e tyre,\n106:45 dhe iu kujtua bes\u00eblidhja e lidhur me ta dhe n\u00eb dhemshurin\u00eb e madhe t\u00eb tij u qet\u00ebsua.\n106:46 B\u00ebri q\u00eb ata t\u00eb fitojn\u00eb p\u00ebrkrahje nd\u00ebr t\u00eb gjith\u00eb ata q\u00eb i kishin \u00e7uar n\u00eb rob\u00ebri.\n106:47 Na shp\u00ebto, o Zot, Per\u00ebndia yn\u00eb, dhe na mblidh midis kombeve, me q\u00ebllim q\u00eb t\u00eb kremtojm\u00eb emrin t\u00ebnd t\u00eb shenjt\u00eb dhe t\u00eb lumturohemi duke t\u00eb l\u00ebvduar.\n106:48 I bekuar qoft\u00eb Zoti, Per\u00ebndia i Izraelit, nga p\u00ebrjet\u00ebsia n\u00eb p\u00ebrjet\u00ebsi. Dhe t\u00ebr\u00eb populli le t\u00eb thot\u00eb: \"Amen\". Aleluja.\n107:1 Kremtoni Zotin, sepse ai \u00ebsht\u00eb i mir\u00eb, sepse mir\u00ebsia e tij vazhdon p\u00ebrjet\u00eb.\n107:2 K\u00ebshtu thon\u00eb t\u00eb shpenguarit prej Zotit q\u00eb ai i ka \u00e7liruar nga dora e kund\u00ebrshtarit,\n107:3 add dhe q\u00eb ka mbledhur nga vende t\u00eb ndryshme, nga lindja dhe per\u00ebndimi, nga veriu dhe nga jugu.\n107:4 Ata endeshin n\u00ebp\u00ebr shkret\u00ebtir\u00eb, n\u00eb v\u00ebnde t\u00eb shkretuara, dhe nuk gjenin asnj\u00eb qytet ku t\u00eb banonin.\n107:5 T\u00eb uritur e t\u00eb etur, jeta e tyre po lig\u00ebshtohej.\n107:6 Por n\u00eb fatkeq\u00ebsit\u00eb e tyre ata i thirr\u00ebn Zotit dhe ai i \u00e7liroi nga ankthet e tyre;\n107:7 dhe i \u00e7oi n\u00eb rrug\u00ebn e drejt\u00eb, me q\u00ebllim q\u00eb t\u00eb arrinin n\u00eb nj\u00eb qytet ku t\u00eb banonin.\n107:8 Le t\u00eb kremtojm\u00eb Zotin p\u00ebr mir\u00ebsin\u00eb e tij dhe p\u00ebr mrekullit\u00eb e tij n\u00eb dobi t\u00eb bijve t\u00eb njer\u00ebzve.\n107:9 Sepse ai ka ngopur shpirtin e etur dhe e ka mbushur me t\u00eb mira shpirtin e uritur.\n107:10 T\u00eb tjer\u00eb rrinin n\u00eb terr dhe n\u00eb hijen e vdekjes, rob\u00ebr t\u00eb pik\u00eblluar dhe n\u00eb zinxhira,\n107:11 sepse ishin rebeluar kund\u00ebr fjal\u00ebve t\u00eb Per\u00ebndis\u00eb dhe i kishin p\u00ebr\u00e7muar k\u00ebshillat e Shum\u00eb t\u00eb Lartit;\n107:12 prandaj ai rr\u00ebzoi zemr\u00ebn e tyre me shqet\u00ebsime; ata ran\u00eb posht\u00eb dhe asnjeri nuk u vajti n\u00eb ndihm\u00eb.\n107:13 Por n\u00eb fatkeq\u00ebsin\u00eb e tyre ata i thirr\u00ebn Zotit, dhe ai i shp\u00ebtoi nga ankthet e tyre,\n107:14 i nxori nga terri dhe nga hija e vdekjes dhe i k\u00ebputi lidhjet e tyre.\n107:15 Le t\u00eb kremtojm\u00eb Zotin p\u00ebr mir\u00ebsin\u00eb e tij dhe p\u00ebr mrekullit\u00eb e tij n\u00eb dobi t\u00eb bijve t\u00eb njer\u00ebzve,\n107:16 sepse ai ka shembur portat prej bronzi dhe ka k\u00ebputur shufrat prej hekuri.\n107:17 Disa njer\u00ebz pa mend vuanin p\u00ebr sjelljen e tyre rebele dhe p\u00ebr m\u00ebkatet e tyre;\n107:18 ata urrenin \u00e7do ushqim dhe kishin arritur n\u00eb prag t\u00eb vdekjes,\n107:19 por n\u00eb fatkeq\u00ebsin\u00eb e tyre i thirr\u00ebn Zotit, dhe ai i shp\u00ebtoi nga ankthet e tyre.\n107:20 Ai d\u00ebrgoi fjal\u00ebn e tij dhe i sh\u00ebroi, i shp\u00ebtoi nga gropa.\n107:21 Le ta kremtojm\u00eb Zotin p\u00ebr mir\u00ebsin\u00eb e tij dhe p\u00ebr mrekullit\u00eb e tij n\u00eb dobi t\u00eb bijve t\u00eb njer\u00ebzve;\n107:22 le t\u00eb ofrojn\u00eb flijime l\u00ebvdimi dhe le t\u00eb tregojn\u00eb veprat e tij me k\u00ebng\u00eb g\u00ebzimi.\n107:23 Ata q\u00eb zbresin n\u00eb det me anije dhe q\u00eb b\u00ebjn\u00eb treg\u00ebti mbi uj\u00ebrat e m\u00ebdha,\n107:24 shohin veprat e Zotit dhe mrekullit\u00eb e tij n\u00eb humnerat e detit.\n107:25 Sepse ai urdh\u00ebron dhe shkakton nj\u00eb er\u00eb furtune, q\u00eb i ngre p\u00ebrpjet\u00eb val\u00ebt e detit.\n107:26 Ata ngjiten deri n\u00eb qiell dhe bien n\u00eb humnera; shpirti i tyre lig\u00ebshtohet nga ankthi.\n107:27 Atyre u merren k\u00ebmb\u00ebt dhe l\u00ebkunden si t\u00eb dehur, dhe nuk din\u00eb m\u00eb \u00e7't\u00eb b\u00ebjn\u00eb.\n107:28 Por n\u00eb fatkeq\u00ebsit\u00eb e tyre i k\u00eblthasin Zotit, dhe ai i shp\u00ebton nga ankthet e tyre.\n107:29 Ai e fashit furtun\u00ebn n\u00eb nj\u00eb murmurim dhe val\u00ebt e saj pushojn\u00eb.\n107:30 Kur ato qet\u00ebsohen, ata g\u00ebzohen, dhe ai i \u00e7on n\u00eb portin e d\u00ebshiruar prej tyre.\n107:31 Le t\u00eb kremtojm\u00eb Zotin p\u00ebr mir\u00ebsin\u00eb e tij dhe p\u00ebr mrekullit\u00eb q\u00eb b\u00ebn n\u00eb dobi t\u00eb bijve t\u00eb njer\u00ebzve;\n107:32 le ta l\u00ebvdojn\u00eb n\u00eb kuvendin e popullit dhe le ta lavdojn\u00eb n\u00eb k\u00ebshillin e pleqve.\n107:33 Ai i shnd\u00ebrroni lumenjt\u00eb n\u00eb shkret\u00ebtir\u00eb dhe burimet e ujit n\u00eb vende t\u00eb thata;\n107:34 tok\u00ebn pjellore n\u00eb vend t\u00eb that\u00eb p\u00ebr shkak t\u00eb sjelljes s\u00eb keqe t\u00eb banor\u00ebve t\u00eb saj.\n107:35 Ai e shnd\u00ebrron shkret\u00ebtir\u00ebn n\u00eb liqen dhe tok\u00ebn e that\u00eb n\u00eb burime uji.\n107:36 Atje ai strehon t\u00eb uriturit, dhe k\u00ebta nd\u00ebrtojn\u00eb nj\u00eb qytet p\u00ebr t\u00eb banuar,\n107:37 mbjellin arat dhe kultivojn\u00eb vreshta q\u00eb prodhojn\u00eb nj\u00eb korrje t\u00eb bollshme.\n107:38 Ai i bekon dhe ata shum\u00ebzohen fort, dhe ai nuk e pak\u00ebson bag\u00ebtin\u00eb e tyre.\n107:39 Por pastaj pak\u00ebsohen n\u00eb nj\u00eb num\u00ebr t\u00eb vog\u00ebl dhe dob\u00ebsohen p\u00ebr shkak t\u00eb shtypjes, t\u00eb fatkeq\u00ebsis\u00eb dhe t\u00eb ankthit.\n107:40 Ai hedh p\u00ebrbuzjen mbi princat dhe i b\u00ebn q\u00eb t\u00eb enden n\u00ebp\u00ebr vende t\u00eb shkreta, ku nuk ekziston asnj\u00eb rrug\u00eb.\n107:41 Por e ngre nevojtarin nga varf\u00ebria dhe i shton familjet e tyre si nj\u00eb kope.\n107:42 Njer\u00ebzit e drejt\u00eb e shohin k\u00ebt\u00eb dhe k\u00ebnaqen, por t\u00ebr\u00eb njer\u00ebzit e k\u00ebqij e mbajn\u00eb goj\u00ebn t\u00eb mbyllur.\n107:43 Ai q\u00eb \u00ebsht\u00eb i urt\u00eb le t'i k\u00ebqyr\u00eb k\u00ebto gj\u00ebra dhe le t\u00eb \u00e7moj\u00eb mir\u00ebsin\u00eb e Zotit.\n108:1 Zemra ime \u00ebsht\u00eb e prirur p\u00ebr mir\u00eb, o Per\u00ebndi, un\u00eb do t\u00eb k\u00ebndoj dhe do t\u00eb kremtoj l\u00ebvdimet e tua me gjith\u00eb forc\u00ebn time.\n108:2 Zgjohuni, o harpa dhe qeste, un\u00eb dua t\u00eb zgjoj agimin.\n108:3 Un\u00eb do t\u00eb t\u00eb kremtoj midis popujve, o Zot, dhe do t\u00eb k\u00ebndoj l\u00ebvdimet e tua midis kombeve.\n108:4 Sepse mir\u00ebsia jote \u00ebsht\u00eb e madhe, arrin deri mbi qiejt\u00eb, dhe e v\u00ebrteta jote deri te ret\u00eb.\n108:5 Qofsh i p\u00ebrl\u00ebvduar, o Per\u00ebndi, p\u00ebrmbi qiejt\u00eb dhe lavdia jote shk\u00eblqeft\u00eb mbi gjith\u00eb tok\u00ebn,\n108:6 me q\u00ebllim q\u00eb t\u00eb dashurit e tu t\u00eb \u00e7lirohen; shp\u00ebtom\u00eb me t\u00eb djatht\u00ebn t\u00ebnde dhe p\u00ebrgjigjmu.\n108:7 Per\u00ebndia ka folur n\u00eb shenjt\u00ebrin\u00eb e tij: \"Un\u00eb do t\u00eb triumfoj, do ta ndaj Sikemin dhe do t\u00eb mas lugin\u00ebn e Sukothit.\n108:8 Imi \u00ebsht\u00eb Galaadi, imi \u00ebsht\u00eb Manasi, Efraimi \u00ebsht\u00eb forca e kok\u00ebs sime, Juda \u00ebsht\u00eb ligjv\u00ebn\u00ebsi im;\n108:9 Moabi \u00ebsht\u00eb legeni ku un\u00eb lahem; mbi Edomin do t\u00eb hedh sandalen time, mbi Filisti do t\u00eb d\u00ebrgoj britma triumfi\".\n108:10 Kush do t\u00eb m\u00eb \u00e7oj\u00eb n\u00eb qytetin e fort\u00eb? Kush do t\u00eb m\u00eb \u00e7oj\u00eb deri n\u00eb Edom?\n108:11 A nuk je ti, o Per\u00ebndi, q\u00eb na ke kthyer, dhe nuk del m\u00eb, o Per\u00ebndi, me ushtrit\u00eb tona?\n108:12 Na ndihmo ti kund\u00ebr kund\u00ebrshtar\u00ebve, sepse ndihma e njeriut \u00ebsht\u00eb e kot\u00eb.\n108:13 Me Per\u00ebndin\u00eb do t\u00eb kryejm\u00eb trim\u00ebri, dhe do t\u00eb jet\u00eb ai q\u00eb do t'i shtyp\u00eb armiqt\u00eb tan\u00eb.\n109:1 O Per\u00ebndi i l\u00ebvdimit tim, mos hesht,\n109:2 sepse njer\u00ebz t\u00eb pabes\u00eb dhe t\u00eb pandersh\u00ebm kan\u00eb hapur goj\u00ebn e tyre kund\u00ebr meje dhe kan\u00eb folur kund\u00ebr meje me nj\u00eb gjuh\u00eb g\u00ebnjeshtare;\n109:3 m\u00eb kan\u00eb sulmuar me fjal\u00eb urrejtjeje dhe m\u00eb kan\u00eb luftuar pa shkak.\n109:4 N\u00eb k\u00ebmbim t\u00eb dashuris\u00eb sime m\u00eb akuzojn\u00eb, por un\u00eb i drejtohem lutjes.\n109:5 Ata m\u00eb kan\u00eb lar\u00eb t\u00eb mir\u00ebn me t\u00eb keqen dhe dashurin\u00eb time me urrejtje.\n109:6 Vendos nj\u00eb njeri t\u00eb keq mbi t\u00eb dhe nj\u00eb akuzues le t\u00eb jet\u00eb n\u00eb t\u00eb djatht\u00eb t\u00eb tij.\n109:7 Kur t\u00eb gjykohet, b\u00ebj q\u00eb t\u00eb gjendet fajtor dhe lutja e tij t\u00eb b\u00ebhet m\u00ebkat.\n109:8 Qofshin t\u00eb pakta dit\u00ebt e tij dhe nj\u00eb tjet\u00ebr z\u00ebnt\u00eb vendin e tij.\n109:9 Bijt\u00eb e tij mbetshin jetim\u00eb dhe gruaja e tij e ve.\n109:10 U b\u00ebfshin endacak\u00eb dhe lypsar\u00eb bijt\u00eb e tij dhe e k\u00ebrkofshin ushqimin larg sht\u00ebpive t\u00eb tyre t\u00eb rr\u00ebnuara.\n109:11 Fajdexhiu i marrt\u00eb t\u00eb gjitha pasurit\u00eb e tij dhe t\u00eb huajt\u00eb i vjedhshin frytin e mundit t\u00eb tij.\n109:12 Askush mos past\u00eb m\u00ebshir\u00eb p\u00ebr t\u00eb dhe askujt mos i ardht\u00eb keq p\u00ebr jetim\u00ebt e tij.\n109:13 U shkat\u00ebrrofshin pasardh\u00ebsit e tij; n\u00eb brezin e dyt\u00eb emri i tyre u shoft\u00eb.\n109:14 U kujtoft\u00eb para Zotit paudh\u00ebsia e et\u00ebrve t\u00eb tij dhe m\u00ebkati i n\u00ebn\u00ebs s\u00eb tij mos u shoft\u00eb.\n109:15 U dalshin gjithnj\u00eb m\u00ebkatet e tyre para Zotit, me q\u00ebllim q\u00eb ai t\u00eb zhduk\u00eb nga toka kujtimin e tyre.\n109:16 Sepse atij nuk i shkoi nd\u00ebr mend t\u00eb kishte dhemshuri, por e ka p\u00ebrndjekur t\u00eb varf\u00ebrin, nevojtarin dhe at\u00eb q\u00eb ishte zem\u00ebrthyer deri sa t'u shkaktonte vdekjen.\n109:17 Mbasi e ka dashur mallkimin, r\u00ebnt\u00eb ai mbi t\u00eb; dhe mbasi nuk \u00ebsht\u00eb k\u00ebnaqur me bekimin, ky u largoft\u00eb prej tij.\n109:18 Mbasi u mbulua me mallkim si me nj\u00eb rrobe, i hyft\u00eb ai si uj\u00eb n\u00eb trupin e tij dhe si vaj n\u00eb kockat e tij;\n109:19 Qoft\u00eb p\u00ebr t\u00eb si nj\u00eb rrobe q\u00eb e mbulon dhe si nj\u00eb brez q\u00eb e lidh p\u00ebrjet\u00eb.\n109:20 Qoft\u00eb ky nga ana e Zotit shp\u00ebrblimi p\u00ebr kund\u00ebrshtar\u00ebt e mi dhe p\u00ebr ata q\u00eb flasin keq kund\u00ebr meje.\n109:21 Por ti, o Zot, o Zot, vepro n\u00eb favorin tim p\u00ebr hir t\u00eb emrit t\u00ebnd, \u00e7lirom\u00eb me dhemshurin\u00eb dhe mir\u00ebsin\u00eb t\u00ebnde,\n109:22 sepse un\u00eb jam i varf\u00ebr dhe nevojtar, dhe zemra ime \u00ebsht\u00eb plagosur brenda meje.\n109:23 Un\u00eb iki si nj\u00eb hije q\u00eb zgjatet, jam i tronditur si nj\u00eb karkalec.\n109:24 Gjunj\u00ebt e mi dridhen nga t\u00eb pangr\u00ebn\u00ebt dhe trupi im \u00ebsht\u00eb dob\u00ebsuar p\u00ebr munges\u00eb t\u00eb dhjamit.\n109:25 Jam b\u00ebr\u00eb nj\u00eb faqezi p\u00ebr ta; kur m\u00eb shohin, tundin kok\u00ebn.\n109:26 Ndihmom\u00eb, o Zot, Per\u00ebndia im, shp\u00ebtom\u00eb p\u00ebr dhemshurin\u00eb t\u00ebnde,\n109:27 dhe ta din\u00eb q\u00eb kjo \u00ebsht\u00eb vep\u00ebr e duarve t\u00eb tua, dhe q\u00eb ti, o Zot, e ke b\u00ebr\u00eb.\n109:28 Ata do t\u00eb mallkojn\u00eb, por ti do t\u00eb bekosh; kur t\u00eb ngrihen, do t\u00eb mbeten t\u00eb hutuar, por sh\u00ebrb\u00ebtori yt do t\u00eb g\u00ebzohet.\n109:29 U mbulofshin me turp kund\u00ebrshtar\u00ebt e mi dhe u mb\u00ebshtjellshin me turp si me mantel,\n109:30 Un\u00eb do t\u00eb kremtoj me t\u00eb madhe Zotin me goj\u00ebn time dhe do ta l\u00ebvdoj n\u00eb mes t\u00eb nj\u00eb turme t\u00eb madhe,\n109:31 sepse ai rri n\u00eb t\u00eb djatht\u00eb t\u00eb t\u00eb varf\u00ebrit p\u00ebr ta shp\u00ebtuar nga ata q\u00eb e d\u00ebnojn\u00eb me vdekje.\n110:1 Zoti i thot\u00eb Zot\u00ebris\u00eb time: \"Ulu n\u00eb t\u00eb djatht\u00ebn time deri sa t'i b\u00ebj armiqt\u00eb e tu stol t\u00eb k\u00ebmb\u00ebve t\u00eb tua\".\n110:2 Zoti do ta shtrij\u00eb nga Sioni skeptrin e fuqis\u00eb sate. Ai sundon n\u00eb mes t\u00eb armiqve t\u00eb tu.\n110:3 Populli yt do t\u00eb afrohet vullnetarisht dit\u00ebn e pushtetit t\u00ebnd; n\u00eb madh\u00ebshtin\u00eb e shenjt\u00ebris\u00eb, nga gjiri i agimit, ti do t\u00eb kesh ves\u00ebn e rinis\u00eb sate.\n110:4 Zoti \u00ebsht\u00eb betuar dhe nuk do t\u00eb pendohet: \"Ti je prift p\u00ebrjet\u00eb sipas urdh\u00ebrit t\u00eb Melkisedekut\".\n110:5 Zoti \u00ebsht\u00eb n\u00eb t\u00eb djatht\u00ebn t\u00ebnde. Ai ka p\u00ebr t\u00eb zhdukur disa mbret\u00ebr dit\u00ebn e zem\u00ebrimit t\u00eb tij.\n110:6 Ai do t\u00eb gjykoj\u00eb kombet, do t'i mbush\u00eb me kufoma dhe do t\u00eb zhduk\u00eb qeveritar\u00ebt e pjes\u00ebs m\u00eb t\u00eb madhe t\u00eb tok\u00ebs.\n110:7 Rrug\u00ebs do t\u00eb pij\u00eb uj\u00eb nga p\u00ebrroi dhe si pasoj\u00eb do t\u00eb ngrer\u00eb kok\u00ebn.\n111:1 Aleluja. Un\u00eb do t\u00eb kremtoj Zotin me gjith\u00eb zem\u00ebr n\u00eb k\u00ebshill\u00ebn e t\u00eb drejt\u00ebve dhe n\u00eb kuvend.\n111:2 T\u00eb m\u00ebdha jan\u00eb veprat e Zotit, t\u00eb k\u00ebrkuara nga t\u00eb gjith\u00eb ata q\u00eb k\u00ebnaqen me to.\n111:3 Veprat e tij jan\u00eb madh\u00ebshtore dhe drejt\u00ebsia e tij vazhdon p\u00ebrjet\u00eb.\n111:4 Ai b\u00ebn q\u00eb mrekullit\u00eb e tij t\u00eb kujtohen; Zoti \u00ebsht\u00eb i dhemshur dhe plot m\u00ebshir\u00eb.\n111:5 Ai u jep ushqime atyre q\u00eb kan\u00eb frik\u00eb prej tij dhe do ta mbaj\u00eb mend gjithnj\u00eb bes\u00eblidhjen e tij.\n111:6 Ai i tregoi popullit t\u00eb tij fuqin\u00eb e veprave t\u00eb tij, duke i dh\u00ebn\u00eb trash\u00ebgimin\u00eb e kombeve.\n111:7 Veprat e duarve t\u00eb tij jan\u00eb e v\u00ebrteta dhe drejt\u00ebsia; t\u00ebr\u00eb urdh\u00ebrimet e tij jan\u00eb t\u00eb q\u00ebndrueshme,\n111:8 t\u00eb patundura p\u00ebrjet\u00eb, p\u00ebr gjithnj\u00eb, t\u00eb kryera me v\u00ebrtet\u00ebsi dhe drejt\u00ebsi.\n111:9 Ai i d\u00ebrgoi popullit t\u00eb tij shp\u00ebtimin, ka vendosur bes\u00eblidhjen e tij p\u00ebrjet\u00eb; i shenjt\u00eb dhe i tmerrsh\u00ebm \u00ebsht\u00eb emri i tij.\n111:10 Frika e Zotit \u00ebsht\u00eb zanafilla e dituris\u00eb; kan\u00eb dituri t\u00eb madhe ata q\u00eb zbatojn\u00eb n\u00eb praktik\u00eb urdh\u00ebrimet e tij; l\u00ebvdimi i tij vazhdon n\u00eb p\u00ebrjet\u00ebsi.\n112:1 Aleluja. Lum njeriu q\u00eb ka frik\u00eb nga Zoti dhe gjen nj\u00eb g\u00ebzim t\u00eb madh n\u00eb urdh\u00ebrimet e tij.\n112:2 Pasardh\u00ebsit e tij do t\u00eb jen\u00eb t\u00eb fuqish\u00ebm mbi tok\u00eb, brezat e njer\u00ebzve t\u00eb drejt\u00eb do t\u00eb jen\u00eb t\u00eb bekuar.\n112:3 N\u00eb sht\u00ebpin\u00eb e tij ka boll\u00ebk dhe pasuri dhe drejt\u00ebsia e tij vazhdon p\u00ebrjet\u00eb.\n112:4 Drita lind n\u00eb terr p\u00ebr ata q\u00eb jan\u00eb t\u00eb drejt\u00eb, p\u00ebr njeriun e dhemshur, t\u00eb m\u00ebshirsh\u00ebm dhe t\u00eb drejt\u00eb.\n112:5 Do t\u00eb jet\u00eb i lumtur njeriu q\u00eb ka dhemshuri dhe jep hua, dhe i drejton pun\u00ebt e tij me drejt\u00ebsi,\n112:6 sepse nuk do t\u00eb l\u00ebvizet kurr\u00eb; i drejti do t\u00eb kujtohet gjithnj\u00eb.\n112:7 Ai nuk do t'u tr\u00ebmbet lajmeve t\u00eb k\u00ebqia; zemra e tij \u00ebsht\u00eb e fort\u00eb, me besim tek Zoti.\n112:8 Zemra e tij \u00ebsht\u00eb e sigurt; ai nuk do t\u00eb ket\u00eb fare frik\u00eb, deri sa t\u00eb mos shikoj\u00eb triumfues mbi armiqt\u00eb e tij.\n112:9 Ai ka shp\u00ebrndar\u00eb lirisht, u ka dh\u00ebn\u00eb nevojtar\u00ebve, drejt\u00ebsia e tij vazhdon p\u00ebrjet\u00eb dhe fuqia e tij do t\u00eb ngrihet n\u00eb lavdi.\n112:10 I pabesi do ta shoh\u00eb dhe do t\u00eb zem\u00ebrohet, do t\u00eb k\u00ebrc\u00ebllij\u00eb dh\u00ebmb\u00ebt dhe do t\u00eb konsumohet; d\u00ebshira e t\u00eb pabes\u00ebve nuk do t\u00eb realizohet kurr\u00eb.\n113:1 Aleluja. L\u00ebvdoni, o sh\u00ebrb\u00ebtor\u00eb t\u00eb Zotit, l\u00ebvdoni emrin e Zotit.\n113:2 Qoft\u00eb i bekuar emri i Zotit tani dhe p\u00ebrjet\u00eb.\n113:3 Nga lindja e diellit deri n\u00eb per\u00ebndim t\u00eb tij u l\u00ebvdoft\u00eb emri i Zotit.\n113:4 Zoti shk\u00eblqen mbi t\u00ebr\u00eb kombet, lavdia e tij ndodhet p\u00ebrmbi qiejt\u00eb.\n113:5 Kush i p\u00ebrngjan Zotit, Per\u00ebndis\u00eb ton\u00eb, q\u00eb banon n\u00eb vende shum\u00eb t\u00eb larta,\n113:6 kush ulet p\u00ebr t\u00eb par\u00eb gj\u00ebrat q\u00eb ndodhen n\u00eb qiejt\u00eb dhe mbi tok\u00eb?\n113:7 Ai e ngre t\u00eb mjerin nga pluhuri dhe nevojtarin nga plehrat,\n113:8 p\u00ebr ta b\u00ebr\u00eb t\u00eb ulet me princat, me princat e popullit t\u00eb tij.\n113:9 Ai b\u00ebn q\u00eb gruaja shterpe t\u00eb banoj\u00eb n\u00eb familje, si n\u00ebn\u00eb e lumtur e f\u00ebmij\u00ebve. Aleluja.\n114:1 Kur Izraeli doli nga Egjipti dhe sht\u00ebpia e Jakobit nga nj\u00eb popull q\u00eb fliste nj\u00eb gjuh\u00eb t\u00eb huaj,\n114:2 Juda u b\u00eb shenjtorja e tij dhe Izraeli zot\u00ebrimi i tij.\n114:3 Deti e pa dhe iku, Jordani u kthye prapa.\n114:4 Malet u hodh\u00ebn si desh dhe kodrat si qengja.\n114:5 \u00c7'pate ti, o det, q\u00eb ike, dhe ti, o Jordan, q\u00eb u ktheve prapa?\n114:6 Dhe ju, o male, q\u00eb u hodh\u00ebt si desh, dhe ju, o kodra, si qengja?\n114:7 Dridhu, o tok\u00eb, n\u00eb prani t\u00eb Zotit, n\u00eb prani t\u00eb Per\u00ebndis\u00eb t\u00eb Jakobit,\n114:8 q\u00eb e shnd\u00ebrroi shk\u00ebmbin n\u00eb liqen, shkrepin n\u00eb nj\u00eb burim uji.\n115:1 Jo neve, o Zot, jo neve, por emrit t\u00ebnd jepi lavdi, p\u00ebr mir\u00ebsin\u00eb t\u00ebnde dhe p\u00ebr besnik\u00ebrin\u00eb t\u00ebnde.\n115:2 Sepse do t\u00eb thon\u00eb kombet: \"Ku \u00ebsht\u00eb tani Per\u00ebndia i tyre?\".\n115:3 Por Per\u00ebndia yn\u00eb \u00ebsht\u00eb n\u00eb qiejt\u00eb dhe b\u00ebn t\u00ebr\u00eb at\u00eb q\u00eb i p\u00eblqejn\u00eb.\n115:4 Idhujt e tyre jan\u00eb argjend dhe ar, vep\u00ebr e duarve t\u00eb njeriut.\n115:5 kan\u00eb goj\u00eb por nuk flasin, kan\u00eb sy por nuk shohin,\n115:6 kan\u00eb vesh\u00eb por nuk d\u00ebgjojn\u00eb, kan\u00eb hund\u00eb por nuk nuhasin,\n115:7 kan\u00eb duar por nuk prekin, kan\u00eb k\u00ebmb\u00eb por nuk ecin; me gryk\u00ebn e tyre nuk nxjerrin asnj\u00eb z\u00eb.\n115:8 Nj\u00eblloj si ata jan\u00eb ata q\u00eb i b\u00ebjn\u00eb, t\u00ebr\u00eb ata q\u00eb u besojn\u00eb atyre.\n115:9 O Izrael, ki besim tek Zoti! Ai \u00ebsht\u00eb ndihma e tyre dhe mburoja e tyre.\n115:10 O sht\u00ebpi e Aaronit, ki besim tek Zoti! Ai \u00ebsht\u00eb ndihma e tyre dhe mburoja e tyre.\n115:11 O ju q\u00eb keni frik\u00eb nga Zoti; kini besim tek Zoti! Ai \u00ebsht\u00eb ndihma e tyre dhe mburoja e tyre.\n115:12 Zoti na kujtoi dhe do t\u00eb na bekoj\u00eb; po, ai do t\u00eb bekoj\u00eb sht\u00ebpin\u00eb e Izraelit dhe do t\u00eb bekoj\u00eb sht\u00ebpin\u00eb e Aaronit.\n115:13 Ai do t\u00eb bekoj\u00eb ata q\u00eb kan\u00eb frik\u00eb nga Zoti, t\u00eb vegj\u00ebl dhe t\u00eb m\u00ebdhenj.\n115:14 Zoti ju b\u00ebft\u00eb t\u00eb rriteni, ju dhe bijt\u00eb tuaj.\n115:15 Qofshin t\u00eb bekuar nga Zoti, q\u00eb ka b\u00ebr\u00eb qiejt\u00eb dhe tok\u00ebn.\n115:16 Qiejt\u00eb jan\u00eb qiejt\u00eb e Zotit, por tok\u00ebn ai ua ka dh\u00ebn\u00eb bijve t\u00eb njer\u00ebzve.\n115:17 Nuk jan\u00eb t\u00eb vdekurit ata q\u00eb l\u00ebvdojn\u00eb t\u00eb Zotin, as ata q\u00eb zbresin n\u00eb vendin e heshtjes.\n115:18 Por ne do ta bekojm\u00eb Zotin, tani dhe p\u00ebrjet\u00eb. Aleluja.\n116:1 Un\u00eb e dua Zotin, sepse ai d\u00ebgjoi z\u00ebrin tim dhe lutjet e mia.\n116:2 Duke qen\u00eb se e ka kthyer ndaj meje veshin e tij, un\u00eb do ta k\u00ebrkoj n\u00eb gjith\u00eb dit\u00ebt e jet\u00ebs sime.\n116:3 Vargonjt\u00eb e vdekjes m\u00eb kishin rrethuar dhe ankthet e Sheolit m\u00eb kishin pushtuar; fatkeq\u00ebsia dhe dhembja m\u00eb kishin v\u00ebn\u00eb p\u00ebrfund.\n116:4 At\u00ebher\u00eb i k\u00ebrkova ndihm\u00eb Zotit: \"O Zot, t\u00eb lutem, m\u00eb shp\u00ebto\".\n116:5 Zoti \u00ebsht\u00eb i dhemshur dhe i drejt\u00eb, Per\u00ebndia yn\u00eb \u00ebsht\u00eb i m\u00ebshirsh\u00ebm.\n116:6 Zoti mbron njer\u00ebzit e thjesht\u00eb; un\u00eb isha katandisur n\u00eb nj\u00eb gjendje t\u00eb mjeruar, dhe ai m\u00eb shp\u00ebtoi.\n116:7 Kthehu, o shpirti im, n\u00eb prehjen t\u00ebnde, sepse Zoti t\u00eb mbushi me t\u00eb mira.\n116:8 Po, sepse ti ke \u00e7liruar jet\u00ebn time nga vdekja, syt\u00eb e mi dhe lot\u00ebt dhe k\u00ebmb\u00ebt e mia nga rr\u00ebzimi.\n116:9 Un\u00eb do t\u00eb eci n\u00eb prani t\u00eb Zotit n\u00eb tok\u00ebn e t\u00eb gjall\u00ebve.\n116:10 Un\u00eb kam besuar dhe prandaj flas. Un\u00eb isha shum\u00eb i pik\u00eblluar,\n116:11 dhe thoja gjat\u00eb p\u00ebrhumbjes sime: \"\u00c7do njeri \u00ebsht\u00eb g\u00ebnjeshtar\".\n116:12 \u00c7'do t'i jap Zotit n\u00eb k\u00ebmbim t\u00eb t\u00eb gjitha t\u00eb mirave q\u00eb m\u00eb ka b\u00ebr\u00eb?\n116:13 Un\u00eb do t\u00eb ngre kup\u00ebn e shp\u00ebtimit dhe do t\u00eb th\u00ebrres emrin e Zotit.\n116:14 Do t\u00eb plot\u00ebsoj zotimet e mia ndaj Zotit n\u00eb prani t\u00eb t\u00eb gjith\u00eb popullit t\u00eb tij.\n116:15 \u00c9sht\u00eb e \u00e7mueshme n\u00eb syt\u00eb e Zotit vdekja e t\u00eb shenjt\u00ebve t\u00eb tij.\n116:16 Un\u00eb jam me t\u00eb v\u00ebrtet\u00eb sh\u00ebrb\u00ebtori yt, o Zot, jam sh\u00ebrb\u00ebtori yt, bir i sh\u00ebrb\u00ebtores sate; ti i k\u00ebpute lidhjet e mia.\n116:17 Un\u00eb do t\u00eb t\u00eb ofroj nj\u00eb flijim falenderimi dhe do t\u00eb p\u00ebrmend emrin e Zotit.\n116:18 Do t'i plot\u00ebsoj zotimet e mia Zotit n\u00eb prani t\u00eb t\u00eb gjith\u00eb popullit t\u00eb tij,\n116:19 n\u00eb oborret e sht\u00ebpis\u00eb s\u00eb Zotit, n\u00eb mesin t\u00ebnd, o Jeruzalem. Aleluja.\n117:1 L\u00ebvdoni Zotin, ju gjith\u00eb kombet! Kremtojini, ju gjith\u00eb popujt!\n117:2 Sepse e madhe \u00ebsht\u00eb dhemshuria e tij ndaj nesh, dhe besnik\u00ebria e Zotit vazhdon p\u00ebrjet\u00eb. Aleluja.\n118:1 Kremtojeni Zotin sepse ai \u00ebsht\u00eb i mir\u00eb, sepse mir\u00ebsia e tij vazhdon p\u00ebrjet\u00eb.\n118:2 Po, Izraeli le t\u00eb thot\u00eb tani: \"Dhemshuria e tij vazhdon p\u00ebrjet\u00eb\".\n118:3 Po, tani sht\u00ebpia e Aaronit le t\u00eb thot\u00eb: \"Dhemshuria e tij vazhdon p\u00ebrjet\u00eb\".\n118:4 Po, le t\u00eb thon\u00eb tani ata q\u00eb kan\u00eb frik\u00eb nga Zoti: \"Dhemshuria e tij vazhdon p\u00ebrjet\u00eb\".\n118:5 N\u00eb ankth k\u00ebrkova Zotin, dhe Zoti m'u p\u00ebrgjigj dhe m\u00eb \u00e7oi larg.\n118:6 Zoti \u00ebsht\u00eb p\u00ebr mua; un\u00eb nuk do t\u00eb kem fare frik\u00eb; \u00e7far\u00eb mund t\u00eb m\u00eb b\u00ebj\u00eb njeriu?\n118:7 Zoti \u00ebsht\u00eb p\u00ebr mua nga ata q\u00eb m\u00eb ndihmojn\u00eb, dhe un\u00eb do t'i shikoj triumfues armiqt\u00eb e mi.\n118:8 \u00c9sht\u00eb m\u00eb mir\u00eb t\u00eb gjesh streh\u00eb tek Zoti se sa t'i kesh besim njeriut.\n118:9 \u00c9sht\u00eb m\u00eb mir\u00eb t\u00eb gjesh streh\u00eb tek Zoti se sa t'u kesh besim princave.\n118:10 T\u00ebr\u00eb kombet m\u00eb kishin rrethuar, por n\u00eb em\u00ebr t\u00eb Zotit un\u00eb do t'i zhduk ato.\n118:11 M\u00eb kishin rrethuar, po, m\u00eb kishin rrethuar, por n\u00eb em\u00ebr t\u00eb Zotit un\u00eb do t'i shkat\u00ebrroj.\n118:12 M\u00eb kishin rrethuar si bleta, por u shuan si zjarr ferrishtash; n\u00eb em\u00ebr t\u00eb Zotit un\u00eb do t'i shkat\u00ebrroj.\n118:13 Ti m\u00eb kishe shtyr\u00eb me dhun\u00eb p\u00ebr t\u00eb m\u00eb rr\u00ebzuar, por Zoti m\u00eb ndihmoi.\n118:14 Zoti \u00ebsht\u00eb forca ime dhe k\u00ebnga ime, ai ka qen\u00eb shp\u00ebtimi im.\n118:15 Nj\u00eb britm\u00eb g\u00ebzimi dhe fitoreje jehon n\u00eb \u00e7adrat e t\u00eb drejt\u00ebve; dora e djatht\u00eb e Zotit b\u00ebn \u00e7udi.\n118:16 E djathta e Zotit u ngrit; e djathta e Zotit b\u00ebn \u00e7udi.\n118:17 Un\u00eb nuk do t\u00eb vdes, por do t\u00eb jetoj dhe do t\u00eb tregoj veprat e Zotit.\n118:18 Zoti m\u00eb ka nd\u00ebshkuar r\u00ebnd\u00eb, por nuk m\u00eb ka l\u00ebn\u00eb n\u00eb dor\u00eb t\u00eb vdekjes.\n118:19 M\u00eb hapni portat e drejt\u00ebsis\u00eb; un\u00eb do t\u00eb hyj dhe do t\u00eb kremtoj Zotin.\n118:20 Kjo \u00ebsht\u00eb porta e Zotit, t\u00eb drejt\u00ebt do t\u00eb kalojn\u00eb n\u00ebp\u00ebr t\u00eb.\n118:21 Un\u00eb do t\u00eb t\u00eb kremtoj, sepse m\u00eb je p\u00ebrgjigjur dhe ke qen\u00eb shp\u00ebtimi im.\n118:22 Guri, q\u00eb nd\u00ebrtuesit kishin hedhur, u b\u00eb guri i qoshes.\n118:23 Kjo \u00ebsht\u00eb vep\u00ebr e Zotit, dhe \u00ebsht\u00eb nj\u00eb gj\u00eb e mrekullueshme n\u00eb syt\u00eb tona.\n118:24 Kjo \u00ebsht\u00eb dita q\u00eb Zoti ka b\u00ebr\u00eb; le t\u00eb g\u00ebzohemi dhe t\u00eb ngaz\u00ebllojm\u00eb n\u00eb t\u00eb.\n118:25 O Zot, na ndihmo tani; o Zot, b\u00ebj q\u00eb tani t\u00eb kemi mbar\u00ebsi.\n118:26 I bekuar qoft\u00eb ai q\u00eb vjen n\u00eb em\u00ebr t\u00eb Zotit; ne ju bekojm\u00eb nga sht\u00ebpia e Zotit.\n118:27 Zoti \u00ebsht\u00eb Per\u00ebndia dhe ka b\u00ebr\u00eb q\u00eb mbi ne t\u00eb shk\u00eblqej\u00eb drita e tij; lidheni viktim\u00ebn e flijimit n\u00eb brir\u00ebt e altarit.\n118:28 Ti je Per\u00ebndia im, un\u00eb do t\u00eb t\u00eb kremtoj; ti je Per\u00ebndia im, un\u00eb do t\u00eb t\u00eb p\u00ebrl\u00ebvdoj.\n118:29 Kremtoni Zotin, sepse ai \u00ebsht\u00eb i mir\u00eb, sepse mir\u00ebsia e tij vazhdon p\u00ebrjet\u00eb.\n119:1 Lum ata q\u00eb kan\u00eb nj\u00eb rrug\u00eb pa njoll\u00eb dhe q\u00eb ecin me ligjin e Zotit.\n119:2 Lum ata q\u00eb respektojn\u00eb m\u00ebsimet e tij, q\u00eb e k\u00ebrkojn\u00eb me gjith\u00eb zem\u00ebr\n119:3 dhe nuk kryejn\u00eb t\u00eb keqen, por ecin n\u00eb rrug\u00ebt e tij.\n119:4 Ti na ke urdh\u00ebruar t\u00eb respektojm\u00eb urdh\u00ebrimet e tua me kujdes.\n119:5 Oh, rrug\u00ebt e mia qofshin t\u00eb q\u00ebndrueshme n\u00eb respektimin e statuteve t\u00eb tua.\n119:6 At\u00ebher\u00eb nuk do t\u00eb turp\u00ebrohem, kur t\u00eb kem parasysh t\u00eb gjitha urdh\u00ebrimet e tua.\n119:7 Do t\u00eb t\u00eb kremtoj me zem\u00ebr t\u00eb drejt\u00eb nd\u00ebrsa m\u00ebsoj dekretet e tua t\u00eb drejta.\n119:8 Do t\u00eb respektoj statutet e tua, mos m\u00eb braktis plot\u00ebsisht.\n119:9 Si mundet nj\u00eb i ri t\u00eb b\u00ebj\u00eb rrug\u00ebn e tij t\u00eb past\u00ebr? Duke e ruajtur me fjal\u00ebn t\u00ebnde.\n119:10 T\u00eb kam k\u00ebrkuar me gjith\u00eb zem\u00ebr; mos m\u00eb l\u00ebr t\u00eb devijoj nga urdh\u00ebrimet e tua.\n119:11 E kam ruajtur fjal\u00ebn t\u00ebnde n\u00eb zemr\u00ebn time, q\u00eb t\u00eb mos m\u00ebkatoj kund\u00ebr teje.\n119:12 Ti je i bekuar, o Zot, m\u00eb m\u00ebso statutet e tua.\n119:13 Me buz\u00ebt e mia kam num\u00ebruar t\u00eb gjitha dekretet e goj\u00ebs sate.\n119:14 G\u00ebzohem duke ndjekur porosit\u00eb e tua, ashtu sikur t\u00eb zot\u00ebroja t\u00ebr\u00eb pasurit\u00eb.\n119:15 Do t\u00eb mendoj thell\u00eb mbi urdh\u00ebrimet e tua dhe do t\u00eb marr\u00eb n\u00eb konsiderat\u00eb shtigjet e tua.\n119:16 Do t\u00eb k\u00ebnaqem me statutet e tua dhe nuk do ta harroj fjal\u00ebn t\u00ebnde.\n119:17 B\u00ebji t\u00eb mir\u00eb sh\u00ebrb\u00ebtorit t\u00ebnd, dhe un\u00eb do t\u00eb jetoj dhe do t\u00eb respektoj fjal\u00ebn t\u00ebnde.\n119:18 Hapi syt\u00eb e mi dhe un\u00eb do t\u00eb sodit mrekullit\u00eb e ligjit t\u00ebnd.\n119:19 Un\u00eb jam i huaji mbi dhe; mos m'i fshih urdh\u00ebrimet e tua.\n119:20 Shpirti im tretet nga d\u00ebshira e dekreteve t\u00eb tua n\u00eb \u00e7do koh\u00eb.\n119:21 Ti i qorton kryelart\u00ebt, q\u00eb jan\u00eb t\u00eb mallkuar, sepse largohen nga urdh\u00ebrimet e tua.\n119:22 Hiq prej meje turpin dhe p\u00ebrbuzjen, sepse un\u00eb i kam respektuar porosit\u00eb e tua.\n119:23 Edhe sikur princat t\u00eb ulen dhe t\u00eb flasin kund\u00ebr teje, sh\u00ebrb\u00ebtori yt do t\u00eb mendohet thell\u00eb mbi ligjet e tua.\n119:24 Porosit\u00eb e tua jan\u00eb g\u00ebzimi im dhe k\u00ebshilltar\u00ebt e mi.\n119:25 Un\u00eb bie p\u00ebrmbys n\u00eb pluhur; m\u00eb ringjall sipas fjal\u00ebs sate.\n119:26 T\u00eb kam treguar rrug\u00ebt e mia, dhe ti m\u00eb je p\u00ebrgjigjur; m\u00eb m\u00ebso statutet e tua.\n119:27 M\u00eb b\u00ebj q\u00eb t\u00eb kuptoj rrug\u00ebn e urdh\u00ebrimeve t\u00eb tua, dhe un\u00eb do t\u00eb mendohem thell\u00eb mbi mrekullit\u00eb e tua.\n119:28 Jeta ime tretet n\u00eb dhimbje; m\u00eb jep forc\u00eb sipas fjal\u00ebs sate.\n119:29 Mbam\u00eb larg nga g\u00ebnjeshtra dhe, n\u00eb hirin t\u00ebnd, b\u00ebm\u00eb t\u00eb njohur ligjin t\u00ebnd.\n119:30 Kam zgjedhur rrug\u00ebn e besnik\u00ebris\u00eb; i kam v\u00ebn\u00eb dekretet e tua para vetes.\n119:31 Jam i lidhur me porosit\u00eb e tua; o Zot, mos lejo q\u00eb un\u00eb t\u00eb hutohem.\n119:32 Do t\u00eb veproj n\u00eb rrug\u00ebn e urdh\u00ebrimeve t\u00eb tua, sepse ti do t\u00eb m\u00eb zgjerosh zemr\u00ebn.\n119:33 M\u00eb m\u00ebso, o Zot, rrug\u00ebn e statuteve t\u00eb tu dhe un\u00eb do ta ndjek deri n\u00eb fund.\n119:34 M\u00eb jep m\u00ebn\u00e7uri dhe un\u00eb do ta ruaj ligjin t\u00ebnd; po, do ta respektoj me gjith\u00eb zem\u00ebr.\n119:35 M\u00eb b\u00ebj t\u00eb ec n\u00eb rrug\u00ebn e urdh\u00ebrimeve t\u00eb tua, sepse n\u00eb to gjej k\u00ebnaq\u00ebsin\u00eb time.\n119:36 P\u00ebrkule zemr\u00ebn time parimeve t\u00eb tua dhe jo lakmis\u00eb.\n119:37 Largoji syt\u00eb e mi nga gj\u00ebrat e kota dhe gjall\u00ebrom\u00eb n\u00eb rrug\u00ebt e tua.\n119:38 Mbaje fjal\u00ebn t\u00ebnde sh\u00ebrb\u00ebtorit t\u00ebnd, q\u00eb ka frik\u00eb nga ty.\n119:39 Largo nga un\u00eb fyerjet e r\u00ebnda, q\u00eb m\u00eb tr\u00ebmbin, sepse dekretet e tua jan\u00eb t\u00eb mira.\n119:40 Ja, un\u00eb d\u00ebshiroj me zjarr urdh\u00ebrimet e tua; gjall\u00ebrom\u00eb n\u00eb drejt\u00ebsin\u00eb t\u00ebnde.\n119:41 Le t\u00eb m\u00eb arrij\u00eb shpirtmadh\u00ebsia jote, o Zot, dhe shp\u00ebtimi yt sipas fjal\u00ebs sate.\n119:42 K\u00ebshtu do t\u00eb mund t'i p\u00ebrgjigjem atij q\u00eb m\u00eb fyen, sepse kam besim te fjala jote.\n119:43 Mos hiq plot\u00ebsisht nga goja ime fjal\u00ebn e s\u00eb v\u00ebrtet\u00ebs, sepse un\u00eb kam shpres\u00eb te dekretet e tua.\n119:44 K\u00ebshtu do t\u00eb respektoj ligjin t\u00ebnd vazhdimisht, p\u00ebrjet\u00eb.\n119:45 Do t\u00eb ec n\u00eb liri, sepse k\u00ebrkoj urdh\u00ebrimet e tua.\n119:46 Do t\u00eb flas p\u00ebr porosit\u00eb e tua para mbret\u00ebrve dhe nuk do t\u00eb turp\u00ebrohem.\n119:47 Do t\u00eb k\u00ebnaqem me urdh\u00ebrimet e tua, sepse i dua.\n119:48 Do t\u00eb ngre duart e mia drejt urdh\u00ebrimeve t\u00eb tua, sepse i dua, dhe do t\u00eb mendohem thell\u00eb mbi statutet e tua.\n119:49 Mbaje mend fjal\u00ebn q\u00eb i ke dh\u00ebn\u00eb sh\u00ebrb\u00ebtorit t\u00ebnd, me t\u00eb cil\u00ebn me k\u00eb b\u00ebr\u00eb t\u00eb kem shpresa.\n119:50 Ky \u00ebsht\u00eb p\u00ebrd\u00ebllimi im n\u00eb pik\u00ebllim, q\u00eb fjala jote m\u00eb ka dh\u00ebn\u00eb jet\u00eb.\n119:51 Kryelart\u00ebt m\u00eb mbulojn\u00eb me tallje, por un\u00eb nuk largohem nga ligji yt.\n119:52 Mbaj mend dekretet e tua t\u00eb lashta, o Zot, dhe kjo m\u00eb ngush\u00ebllon.\n119:53 Nj\u00eb indinjat\u00eb e madhe m\u00eb pushton p\u00ebr shkak t\u00eb t\u00eb pabes\u00ebve q\u00eb braktisin ligjin t\u00ebnd.\n119:54 Statutet e tua kan\u00eb qen\u00eb kantik\u00ebt e mi n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb e shteg\u00ebtimit tim.\n119:55 O Zot, un\u00eb kujtoj emrin t\u00ebnd nat\u00ebn dhe respektoj ligjin t\u00ebnd.\n119:56 Kjo ndodh sepse respektoj urdh\u00ebrimet e tua.\n119:57 Ti je pjesa ime, o Zot, kam premtuar t\u00eb respektoj fjal\u00ebt e tua.\n119:58 T\u00eb jam lutur shum\u00eb, me gjih\u00eb zem\u00ebr; ki m\u00ebshir\u00eb p\u00ebr mua sipas fjal\u00ebs sate.\n119:59 Kam shqyrtuar rrug\u00ebt e mia dhe i kam kthyer hapat e mia ndaj urdh\u00ebrave t\u00eb tua.\n119:60 Pa asnj\u00eb m\u00ebdyshje nxitova t\u00eb respektoj urdh\u00ebrimet e tua.\n119:61 Litar\u00ebt e t\u00eb pabes\u00ebve m\u00eb kan\u00eb mb\u00ebshtjell\u00eb, por un\u00eb nuk e kam harruar ligjin t\u00ebnd.\n119:62 N\u00eb mes t\u00eb nat\u00ebs ngrihem q\u00eb t\u00eb t\u00eb kremtoj, p\u00ebr shkak t\u00eb dekreteve t\u00eb tua t\u00eb drejta.\n119:63 Un\u00eb jam shok i gjith\u00eb atyre q\u00eb kan\u00eb frik\u00eb prej teje dhe i atyre q\u00eb respektojn\u00eb urdh\u00ebrimet e tua.\n119:64 O Zot, toka \u00ebsht\u00eb e mbushur me mir\u00ebsin\u00eb t\u00ebnde; m\u00eb m\u00ebso statutet e tua.\n119:65 Ti i ke b\u00ebr\u00eb t\u00eb mira sh\u00ebrb\u00ebtorit t\u00ebnd, o Zot, sipas fjal\u00ebs sate.\n119:66 M\u00eb m\u00ebso t\u00eb gjykoj drejt dhe t\u00eb kem njohje, sepse u besoj urdh\u00ebrimeve t\u00eb tua.\n119:67 Para se t\u00eb pik\u00ebllohem endesha sa andej e k\u00ebndej, por tani ndjek fjal\u00ebn t\u00ebnde.\n119:68 Ti je i mir\u00eb dhe b\u00ebn t\u00eb mira; m\u00eb m\u00ebso statutet e tua.\n119:69 Kryelart\u00ebt kan\u00eb trilluar kund\u00ebr meje, por un\u00eb do t\u00eb respektoj urdh\u00ebrimet e tua me gjith\u00eb zem\u00ebr.\n119:70 Zemra e tyre \u00ebsht\u00eb e pandjeshme si dhjami; por un\u00eb k\u00ebnaqem me ligjin t\u00ebnd.\n119:71 Ka qen\u00eb nj\u00eb e mir\u00eb p\u00ebr mua t\u00eb jem pik\u00eblluar, q\u00eb k\u00ebshtu t\u00eb m\u00ebsoja statutet e tua.\n119:72 Ligji i goj\u00ebs sate p\u00ebr mua \u00ebsht\u00eb m\u00eb i \u00e7muar se mij\u00ebra monedha ari dhe argjendi.\n119:73 Duart e tua m\u00eb kan\u00eb b\u00ebr\u00eb dhe m\u00eb kan\u00eb dh\u00ebn\u00eb trajt\u00eb; m\u00eb jep zgjuar\u00ebsi q\u00eb t\u00eb mund t\u00eb m\u00ebsoj urdh\u00ebrimet e tua.\n119:74 Ata q\u00eb kan\u00eb frik\u00eb prej teje do t\u00eb m\u00eb shohin dhe do t\u00eb k\u00ebnaqen, sepse pata shpres\u00eb n\u00eb fjal\u00ebn t\u00ebnde.\n119:75 Un\u00eb e di, o Zot, q\u00eb dekretet e tua jan\u00eb t\u00eb drejta, dhe q\u00eb ti m\u00eb ke hidh\u00ebruar n\u00eb besnik\u00ebrin\u00eb t\u00ebnde.\n119:76 Mir\u00ebsia jote qoft\u00eb p\u00ebrd\u00ebllimi im, sipas fjal\u00ebs q\u00eb i ke dh\u00ebn\u00eb sh\u00ebrb\u00ebtorit t\u00ebnd.\n119:77 Ardhshin tek un\u00eb dhemshurit\u00eb e tua t\u00eb m\u00ebdha dhe k\u00ebshtu pa\u00e7a mund\u00ebsi t\u00eb jetoj, sepse ligji yt \u00ebsht\u00eb k\u00ebnaq\u00ebsia ime.\n119:78 U ngat\u00ebrrofshin m\u00ebndjem\u00ebdhenjt\u00eb, sepse m\u00eb trajtojn\u00eb n\u00eb m\u00ebnyr\u00eb t\u00eb padrejt\u00eb dhe pa arsye; por un\u00eb mendohem shum\u00eb mbi urdh\u00ebrimet e tua.\n119:79 Le t\u00eb drejtohen tek un\u00eb ata q\u00eb kan\u00eb frik\u00eb nga ti dhe ata q\u00eb njohin urdh\u00ebrat e tua.\n119:80 Le t\u00eb jet\u00eb zemra ime e paqortueshme lidhur me statutet e tua, me q\u00ebllim q\u00eb un\u00eb t\u00eb mos ngat\u00ebrrohem.\n119:81 Shpirti im shkrihet nga d\u00ebshira e zjarrt\u00eb e shp\u00ebtimit t\u00ebnd; un\u00eb kam shpres\u00eb n\u00eb fjal\u00ebn t\u00ebnde.\n119:82 Syt\u00eb e mi dob\u00ebsohen duke pritur t\u00eb shkoj\u00eb n\u00eb vend fjala jote, nd\u00ebrsa them: \"Kur do t\u00eb m\u00eb ngush\u00ebllosh?\".\n119:83 Ndon\u00ebse jam b\u00ebr\u00eb si nj\u00eb calik i ekspozuar n\u00eb tym, nuk i kam harruar statutet e tua.\n119:84 Sa jan\u00eb dit\u00ebt e sh\u00ebrb\u00ebtorit t\u00ebnd? Kur do t'u vish hakut atyre q\u00eb m\u00eb ndjekin?\n119:85 M\u00ebndjem\u00ebdhenjt\u00eb kan\u00eb hapur gropa p\u00ebr mua; ata nuk veprojn\u00eb sipas ligjit t\u00ebnd.\n119:86 T\u00ebr\u00eb urdh\u00ebrimet e tua meritojn\u00eb besim; m\u00eb p\u00ebrndjekin pa t\u00eb drejt\u00eb; ndihmom\u00eb.\n119:87 M\u00eb kan\u00eb eliminuar gati gati nga toka, por un\u00eb nuk i kam braktisur urdh\u00ebrimet e tua.\n119:88 Gjall\u00ebrom\u00eb sipas mir\u00ebsis\u00eb sate, dhe un\u00eb do t\u00eb respektoj porosit\u00eb e goj\u00ebs sate.\n119:89 Gjithnj\u00eb, o Zot, fjala jote \u00ebsht\u00eb e q\u00ebndrueshme n\u00eb qiejt\u00eb.\n119:90 Besnik\u00ebria jote vazhdon brez pas brezi; ti e ke vendosur tok\u00ebn dhe ajo ekziston.\n119:91 Qielli dhe toka ekzistojn\u00eb deri n\u00eb dit\u00ebn e sotme, sepse \u00e7do gj\u00eb \u00ebsht\u00eb n\u00eb sh\u00ebrbimin t\u00ebnd.\n119:92 N\u00eb qoft\u00eb se ligji yt nuk do t\u00eb kishte qen\u00eb k\u00ebnaq\u00ebsia ime, do t\u00eb isha zhdukur n\u00eb pik\u00ebllimin tim.\n119:93 Nuk do t'i harroj kurr\u00eb urdh\u00ebrimet e tua, sepse me an\u00eb t\u00eb tyre ti m\u00eb ke dh\u00ebn\u00eb jet\u00ebn.\n119:94 Un\u00eb jam yti; shp\u00ebtom\u00eb, sepse kam k\u00ebrkuar urdh\u00ebrimet e tua.\n119:95 T\u00eb pabes\u00ebt m\u00eb z\u00ebn\u00eb pusi q\u00eb un\u00eb t\u00eb vdes, por un\u00eb do t\u00eb mb\u00ebshtetem n\u00eb parimet e tua.\n119:96 Pash\u00eb caqet e \u00e7do gj\u00ebje t\u00eb p\u00ebrsour, por urdh\u00ebrimi yt nuk ka asnj\u00eb cak.\n119:97 Oh, sa shum\u00eb e dua ligjin t\u00ebnd! Ai \u00ebsht\u00eb p\u00ebrsiatja ime gjith\u00eb dit\u00ebn.\n119:98 Urdh\u00ebrimet e tua m\u00eb b\u00ebjn\u00eb m\u00eb t\u00eb urt\u00eb se armiqt\u00eb e mi, sepse jan\u00eb gjithnj\u00eb me mua.\n119:99 Kuptoj m\u00eb shum\u00eb se t\u00eb gjith\u00eb m\u00ebsuesit e mi, sepse urdh\u00ebrimet e tua jan\u00eb p\u00ebrsiatja ime.\n119:100 Kam m\u00eb tep\u00ebr zgjuar\u00ebsi se pleqt\u00eb, sepse respektoj urdh\u00ebrimet e tua.\n119:101 Kam p\u00ebrmbajtur hapat e mia nga \u00e7do shteg i keq, p\u00ebr t\u00eb respektuar fjal\u00ebn t\u00ebnde.\n119:102 Nuk jam larguar nga dekretet e tua, sepse ti vet\u00eb m\u00eb ke m\u00ebsuar.\n119:103 Sa t\u00eb \u00ebmbla jan\u00eb fjal\u00ebt e tua n\u00eb goj\u00ebn time! Jan\u00eb m\u00eb t\u00eb \u00ebmbla se mjalti n\u00eb goj\u00ebn time.\n119:104 Me an\u00eb t\u00eb urdh\u00ebrimeve t\u00eb tua un\u00eb p\u00ebrfitoj zgjuar\u00ebsin\u00eb; prandaj urrej \u00e7do shteg falsiteti.\n119:105 Fjala jote \u00ebsht\u00eb nj\u00eb llamb\u00eb n\u00eb k\u00ebmb\u00ebn time dhe nj\u00eb drit\u00eb n\u00eb shtegun tim.\n119:106 Un\u00eb jam betuar dhe do ta mbaj betimin q\u00eb t\u00eb respektoj dekretet e tua t\u00eb drejta.\n119:107 Un\u00eb jam shum\u00eb i pik\u00eblluar, gjall\u00ebrom\u00eb, o Zot, sipas fjal\u00ebs sate.\n119:108 O Zot, prano ofertat spontane t\u00eb goj\u00ebs sime dhe m\u00ebsom\u00eb dekretet e tua.\n119:109 Ndon\u00ebse e kam gjithnj\u00eb shpirtin n\u00eb p\u00ebll\u00ebmb\u00eb t\u00eb dor\u00ebs, nuk e harroj ligjin t\u00ebnd.\n119:110 T\u00eb pabes\u00ebt m\u00eb kan\u00eb ngritur kurthe, por un\u00eb nuk jam larguar nga udh\u00ebrimet e tua.\n119:111 Porosit\u00eb e tua jan\u00eb trash\u00ebgimia ime p\u00ebrjet\u00eb; ato jan\u00eb g\u00ebzimi i zemr\u00ebs sime.\n119:112 Jam zotuar me gjith\u00eb zem\u00ebr p\u00ebr t'i zbatuar n\u00eb praktik\u00eb statutet e tua p\u00ebrjet\u00eb, deri n\u00eb fund.\n119:113 Un\u00eb i urrej njer\u00ebzit q\u00eb g\u00ebnjejn\u00eb, por e dua ligjin t\u00ebnd.\n119:114 Ti je streha ime dhe mburoja ime; un\u00eb shpresoj n\u00eb fjal\u00ebn t\u00ebnde.\n119:115 Largohuni, o njer\u00ebz t\u00eb k\u00ebqij, sepse un\u00eb dua t\u00eb respektoj urdh\u00ebrimet e Per\u00ebndis\u00eb tim.\n119:116 M\u00eb ndihmo sipas fjal\u00ebs sate, q\u00eb un\u00eb t\u00eb jetoj, dhe t\u00eb mos lejoj t\u00eb ket\u00eb hutim n\u00eb shpres\u00ebn time.\n119:117 P\u00ebrforcom\u00eb dhe un\u00eb do t\u00eb shp\u00ebtoj, dhe do t'i kem gjithnj\u00eb statutet e tua p\u00ebrpara syve t\u00eb mi.\n119:118 Ti i hedh posht\u00eb t\u00eb gjith\u00eb ata q\u00eb largohen nga statutet e tua, sepse mashtrimi i tyre \u00ebsht\u00eb g\u00ebnjesht\u00ebr.\n119:119 Ti zhduk si fund\u00ebrrina t\u00ebr\u00eb t\u00eb pabes\u00ebt e tok\u00ebs; prandaj un\u00eb i dua porosit\u00eb e tua.\n119:120 Mishi im dridhet i t\u00ebri nga frika jote, dhe un\u00eb kam frik\u00eb nga dekretet e tua.\n119:121 Un\u00eb kam b\u00ebr\u00eb at\u00eb q\u00eb \u00ebsht\u00eb e ndershme dhe e drejt\u00eb; mos m\u00eb braktis n\u00eb duart e shtyp\u00ebsve t\u00eb mi.\n119:122 Jepi siguri dhe mbar\u00ebsi sh\u00ebrb\u00ebtorit t\u00ebnd, dhe mos lejo q\u00eb m\u00ebndjem\u00ebdhenjt\u00eb t\u00eb m\u00eb shtypin.\n119:123 Syt\u00eb e mi dob\u00ebsohen duke k\u00ebrkuar shp\u00ebtimin t\u00ebnd dhe fjal\u00ebn e drejt\u00ebsis\u00eb sate.\n119:124 Kujdesu p\u00ebr sh\u00ebrb\u00ebtorin t\u00ebnd sipas mir\u00ebsis\u00eb sate dhe m\u00ebsom\u00eb statutet e tua.\n119:125 Un\u00eb jam sh\u00ebrb\u00ebtori yt; m\u00eb jep mendje, q\u00eb t\u00eb mund t\u00eb njoh porosit\u00eb e tua.\n119:126 \u00c9sht\u00eb koha, o Zot, q\u00eb t\u00eb veprosh; ata kan\u00eb anuluar ligjin t\u00ebnd.\n119:127 P\u00ebr k\u00ebt\u00eb ar\u00ebsye un\u00eb i dua urdh\u00ebrimet e tua m\u00eb tep\u00ebr se ari; po, m\u00eb tep\u00ebr se ari i kulluar.\n119:128 P\u00ebr k\u00ebt\u00eb ar\u00ebsye i konsideroj t\u00eb drejta urdh\u00ebrimet e tua dhe urrej \u00e7do shteg t\u00eb g\u00ebnjeshtr\u00ebs.\n119:129 Porosit\u00eb e tua jan\u00eb t\u00eb mrekullueshme, prandaj shpirti im i respekton.\n119:130 Zbulimi i fjal\u00ebve t\u00eb tua ndri\u00e7on dhe u jep mendje njer\u00ebzve t\u00eb thjesht\u00eb.\n119:131 Un\u00eb hap goj\u00ebn time dhe psher\u00ebtij, nga d\u00ebshira e madhe e porosive t\u00eb tua.\n119:132 Kthehu nga un\u00eb dhe ki m\u00ebshir\u00eb p\u00ebr mua, ashtu si b\u00ebn me ata q\u00eb e duan emrin t\u00ebnd.\n119:133 Stabilizoi hapat e mia sipas fjal\u00ebve t\u00eb tua dhe mos lejo q\u00eb asnj\u00eb paudh\u00ebsi t\u00eb m\u00eb sundoj\u00eb.\n119:134 M\u00eb \u00e7liro nga shtypja e njer\u00ebzve dhe un\u00eb do t\u00eb respektoj urdh\u00ebrimet e tua.\n119:135 B\u00ebj q\u00eb t\u00eb shk\u00eblqej\u00eb fytyra jote mbi sh\u00ebrb\u00ebtorin t\u00ebnd dhe m\u00eb m\u00ebso statutet e tua.\n119:136 Rr\u00ebke lot\u00ebsh zbresin nga syt\u00eb e mi, sepse nuk respektohet ligji yt.\n119:137 Ti je i drejt\u00eb, o Zot, dhe dekretet e tua jan\u00eb t\u00eb drejta.\n119:138 Ti i ke p\u00ebrcaktuar porosit\u00eb e tua me drejt\u00ebsi dhe me besnik\u00ebri t\u00eb madhe.\n119:139 Zelli im t\u00eb tret, sepse armiqt\u00eb e mi kan\u00eb harruar fjal\u00ebt e tua.\n119:140 Fjala jote \u00ebsht\u00eb e past\u00ebr nga \u00e7do zgjyr\u00eb; prandaj sh\u00ebrb\u00ebtori yt e do.\n119:141 Jam i vog\u00ebl dhe i p\u00ebrbuzur, por nuk i harroi udh\u00ebrimet e tua.\n119:142 Drejt\u00ebsia jote \u00ebsht\u00eb nj\u00eb drejt\u00ebsi e p\u00ebrjetshme dhe ligji yt \u00ebsht\u00eb i v\u00ebrtet\u00eb.\n119:143 Ankthi dhe shqet\u00ebsimi m\u00eb kan\u00eb pushtuar, por urdh\u00ebrimet e tua jan\u00eb g\u00ebzimi im.\n119:144 Porosit\u00eb e tua jan\u00eb t\u00eb drejta p\u00ebrjet\u00eb; m\u00eb jep mendje dhe un\u00eb do t\u00eb jetoj.\n119:145 Un\u00eb b\u00ebrtas me gjith\u00eb zem\u00ebr; p\u00ebrgjigjmu, o Zot, dhe un\u00eb do t\u00eb respektoj statutet e tua.\n119:146 Un\u00eb t\u00eb k\u00ebrkoj; shp\u00ebtom\u00eb, dhe do t\u00eb respektoj porosit\u00eb e tua.\n119:147 Un\u00eb zgjohem para agimit dhe b\u00ebrtas; un\u00eb kam shpres\u00eb te fjala jote.\n119:148 Syt\u00eb e mi paraprijn\u00eb nat\u00ebn p\u00ebr t\u00eb menduar thell\u00eb fjal\u00ebn t\u00ebnde.\n119:149 D\u00ebgjo z\u00ebrin tim sipas mir\u00ebsis\u00eb sate; o Zot, gjall\u00ebrom\u00eb sipas dekretit t\u00ebnd t\u00eb drejt\u00eb.\n119:150 Kam af\u00ebr vetes ata q\u00eb ndjekin t\u00eb keqen, por ata jan\u00eb larg ligjit t\u00ebnd.\n119:151 Ti je af\u00ebr, o Zot, dhe t\u00eb gjitha urdh\u00ebrimet e tua jan\u00eb t\u00eb v\u00ebrteta.\n119:152 Prej shum\u00eb kohe kam m\u00ebsuar urdh\u00ebrimet e tua, t\u00eb cilat i ke vendosur p\u00ebrjet\u00eb.\n119:153 Merr parasysh pik\u00ebllimin tim dhe m\u00eb \u00e7liro, sepse nuk e kam harruar ligjin t\u00ebnd.\n119:154 Mbro \u00e7\u00ebshtjen time dhe m\u00eb shpengo; m\u00eb gjall\u00ebro sipas fjal\u00ebs sate.\n119:155 Shp\u00ebtimi \u00ebsht\u00eb larg nga t\u00eb pabes\u00ebt, sepse ata nuk k\u00ebrkojn\u00eb statutet e tua.\n119:156 Dhemshurit\u00eb e tua jan\u00eb t\u00eb m\u00ebdha, o Zot; m\u00eb gjall\u00ebro sipas dekreteve t\u00eb tua t\u00eb drejta.\n119:157 Persekutuesit e mi dhe armiqt\u00eb e mi jan\u00eb t\u00eb shumt\u00eb; por un\u00eb nuk largohem nga porosit\u00eb e tua.\n119:158 I pash\u00eb t\u00eb pabes\u00ebt dhe i urrej, sepse nuk respektojn\u00eb fjal\u00ebn t\u00ebnde.\n119:159 Ki parasysh sa i dua urdh\u00ebrimet e tua! O Zot, gjall\u00ebrom\u00eb sipas mir\u00ebsis\u00eb sate.\n119:160 Shuma e fjal\u00ebs sate \u00ebsht\u00eb e v\u00ebrteta; dhe t\u00eb gjitha dekretet e tua t\u00eb drejta q\u00ebndrojn\u00eb p\u00ebrjet\u00eb.\n119:161 Princat m\u00eb p\u00ebrndjekin pa ar\u00ebsye, por zemra ime ka shum\u00eb frik\u00eb nga fjala jote.\n119:162 Un\u00eb ndjej nj\u00eb g\u00ebzim t\u00eb madh n\u00eb fjal\u00ebn t\u00ebnde, ashtu si ai q\u00eb gjen nj\u00eb pla\u00e7k\u00eb t\u00eb madhe.\n119:163 Urrej dhe s'e shoh dot me sy g\u00ebnjeshtr\u00ebn, por e dua ligjin t\u00ebnd.\n119:164 T\u00eb l\u00ebvdoj shtat\u00eb her\u00eb n\u00eb dit\u00eb p\u00ebr dekretet e tua t\u00eb drejta.\n119:165 Paqe t\u00eb madhe kan\u00eb ata q\u00eb e duan ligjin t\u00ebnd, dhe nuk ka asgj\u00eb q\u00eb mund t'i rr\u00ebzoj\u00eb.\n119:166 O Zot, un\u00eb shpresoj n\u00eb shp\u00ebtimin t\u00ebnd dhe i zbatoj n\u00eb praktik\u00eb urdh\u00ebrimet e tua.\n119:167 Un\u00eb kam respektuar porosit\u00eb e tua dhe i dua me t\u00eb madhe.\n119:168 Kam respektuar urdh\u00ebrimet e tua dhe porosit\u00eb e tua, sepse t\u00eb gjitha rrug\u00ebt jan\u00eb para teje.\n119:169 Le t\u00eb arrij\u00eb deri te ti britma ime, o Zot; me jep mendja sipas fjal\u00ebs sate.\n119:170 Le t\u00eb arrij\u00eb deri te ti lutja ime, \u00e7lirom\u00eb sipas fjal\u00ebs sate.\n119:171 Buz\u00ebt e mia do t\u00eb p\u00ebrhapin lavde, me q\u00ebllim q\u00eb ti t\u00eb m\u00eb m\u00ebsosh statutet e tua.\n119:172 Gjuha ime do t\u00eb shpall\u00eb fjal\u00ebn t\u00ebnde, sepse t\u00ebr\u00eb urdh\u00ebrimet e tua jan\u00eb t\u00eb drejta.\n119:173 Dora jote m\u00eb ndihmoft\u00eb, sepse un\u00eb kam zgjedhur urdh\u00ebrimet e tua.\n119:174 Un\u00eb d\u00ebshiroj me zjarr shp\u00ebtimin t\u00ebnd, o Zot, dhe ligji yt \u00ebsht\u00eb g\u00ebzimi im.\n119:175 Le t\u00eb kem mund\u00ebsi t\u00eb jetoj q\u00eb t\u00eb t\u00eb l\u00ebvdoj, dhe le t\u00eb m\u00eb ndihmojn\u00eb dekretet e tua.\n119:176 Un\u00eb po endem si nj\u00eb dele e humbur. K\u00ebrko sh\u00ebrb\u00ebtorin t\u00ebnd, sepse un\u00eb nuk i harroi urdh\u00ebrimet e tua.\n120:1 N\u00eb ankthin tim i klitha Zotit, dhe ai m'u p\u00ebrgjigj.\n120:2 O Zot, m\u00eb \u00e7liro nga buz\u00ebt g\u00ebnjeshtare dhe nga gjuha mashtruese.\n120:3 \u00c7far\u00eb do t\u00eb t\u00eb japin ose \u00e7far\u00eb do t\u00eb t\u00eb shtojn\u00eb, o gjuh\u00eb g\u00ebnjeshtare?\n120:4 Shigjeta t\u00eb mprehta t\u00eb nj\u00eb trimi, me qymyr d\u00ebllinje.\n120:5 I mjeri un\u00eb, q\u00eb banoj n\u00eb Meshek dhe q\u00eb strehohem n\u00eb \u00e7adrat e Kedarit!\n120:6 Tep\u00ebr gjat\u00eb kam banuar me ata q\u00eb e urrejn\u00eb paqen.\n120:7 Un\u00eb jam p\u00ebr paqen; ata p\u00ebrkundrazi, kur un\u00eb flas, jan\u00eb p\u00ebr luft\u00ebn.\n121:1 Un\u00eb i ngre syt\u00eb nga malet; nga do t\u00eb m\u00eb vij\u00eb ndihma?\n121:2 Ndihma me vjen nga Zoti, q\u00eb ka b\u00ebr\u00eb qiejt\u00eb dhe tok\u00ebn.\n121:3 Ai nuk do t\u00eb lejoj\u00eb q\u00eb t\u00eb t\u00eb merren k\u00ebmb\u00ebt, ai q\u00eb t\u00eb mbron nuk do t\u00eb dremit\u00eb.\n121:4 Ja, ai q\u00eb mbron Izraelin nuk dremit dhe nuk fle.\n121:5 Zoti \u00ebsht\u00eb ai q\u00eb t\u00eb mbron, Zoti \u00ebsht\u00eb hija jote, ai ndodhet n\u00eb t\u00eb djatht\u00ebn t\u00ebnde.\n121:6 Dielli nuk ka p\u00ebr t\u00eb t\u00eb goditur dit\u00ebn, as h\u00ebna nat\u00ebn.\n121:7 Zoti do t\u00eb t\u00eb ruaj\u00eb nga \u00e7do e keqe; ai do t\u00eb ruaj\u00eb jet\u00ebn t\u00ebnde.\n121:8 Zoti do t\u00eb ruaj\u00eb daljet dhe hyrjet e tua, tani dhe p\u00ebrjet\u00eb.\n122:1 U g\u00ebzova kur m\u00eb than\u00eb: \"Shkojm\u00eb n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb e Zotit\".\n122:2 K\u00ebmb\u00ebt tona u ndal\u00ebn brenda portave t\u00eb tua, o Jeruzalem.\n122:3 Jeruzalemi \u00ebsht\u00eb nd\u00ebrtuar si nj\u00eb qytet i bashkuar mir\u00eb,\n122:4 ku ngjiten fiset, fiset e Zotit, p\u00ebr t\u00eb kremtuar emrin e Zotit.\n122:5 Sepse aty jan\u00eb v\u00ebn\u00eb fronet p\u00ebr gjykimin, fronet e sht\u00ebpis\u00eb s\u00eb Davidit.\n122:6 Lutuni p\u00ebr paqen e Jeruzalemit, le t\u00eb begatohen ata q\u00eb t\u00eb duan.\n122:7 Past\u00eb paqe brenda mureve t\u00eb tua dhe begati n\u00eb pallatet e tua.\n122:8 P\u00ebr hir t\u00eb v\u00ebllez\u00ebrve t\u00eb mi dhe t\u00eb miqve t\u00eb mi tani do t\u00eb them: \"Paqja qoft\u00eb te ti\".\n122:9 P\u00ebr hir t\u00eb sht\u00ebpis\u00eb s\u00eb Zotit, Per\u00ebndis\u00eb ton\u00eb, un\u00eb do t\u00eb k\u00ebrkoj t\u00eb mir\u00ebn t\u00ebnde.\n123:1 Drejt teje i ngre syt\u00eb e mi, drejt teje q\u00eb je ulur n\u00eb qiejt\u00eb.\n123:2 Ja, ashtu si syt\u00eb e sh\u00ebrb\u00ebtor\u00ebve drejtohen te dora e zot\u00ebrve t\u00eb tyre dhe syt\u00eb e sh\u00ebrb\u00ebtores te dora e zonj\u00ebs s\u00eb saj, k\u00ebshtu syt\u00eb tona drejtohen te Zoti, Per\u00ebndia yn\u00eb deri sa ai t\u00eb ket\u00eb m\u00ebshir\u00eb p\u00ebr ne.\n123:3 Ki m\u00ebshir\u00eb p\u00ebr ne, o Zot, ki m\u00ebshir\u00eb p\u00ebr ne, sepse jemi velur jasht\u00eb mase me p\u00ebr\u00e7mimin.\n123:4 Shpirti yn\u00eb \u00ebsht\u00eb velur jasht\u00eb mase me talljen e arrogant\u00ebve dhe me p\u00ebr\u00e7mimin e krenar\u00ebve.\n124:1 N\u00eb qoft\u00eb se Zoti nuk do t\u00eb kishte mbajtur an\u00ebn ton\u00eb, le t\u00eb thot\u00eb Izraeli:\n124:2 \"N\u00eb qoft\u00eb se Zoti nuk do t\u00eb kishte mbajtur an\u00ebn ton\u00eb, kur njer\u00ebzit u ngrit\u00ebn kund\u00ebr nesh,\n124:3 ata do t\u00eb na kishin p\u00ebrpir\u00eb t\u00eb gjall\u00eb, aq shum\u00eb shp\u00ebrtheu z\u00ebm\u00ebrimi i tyre kund\u00ebr nesh;\n124:4 at\u00ebher\u00eb uj\u00ebrat do t\u00eb na kishin mbuluar dhe p\u00ebrroi do t\u00eb kishte kaluar mbi ne,\n124:5 at\u00ebher\u00eb uj\u00ebrat e fryra do t\u00eb kishin kaluar mbi ne\".\n124:6 Bekuar qoft\u00eb Zoti, q\u00eb nuk na la si pre t\u00eb dh\u00ebmb\u00ebve t\u00eb tyre.\n124:7 Shpirti yn\u00eb shp\u00ebtoi si zogu nga laku i gjuetarit; laku u k\u00ebput dhe ne shp\u00ebtuam.\n124:8 Ndihma jon\u00eb \u00ebsht\u00eb te emri i Zotit, q\u00eb ka krijuar qiejt\u00eb dhe tok\u00ebn.\n125:1 Ata q\u00eb kan\u00eb besim tek Zoti jan\u00eb si mali i Sionit, q\u00eb nuk mund t\u00eb l\u00ebvizet, por q\u00ebndron p\u00ebrjet\u00eb.\n125:2 Ashtu si Jeruzalemi \u00ebsht\u00eb rrethuar nga male, k\u00ebshtu Zoti rri p\u00ebrreth popullit t\u00eb tij, tani dhe p\u00ebrjet\u00eb.\n125:3 Sepse skeptri i t\u00eb pabes\u00ebve nuk do t\u00eb pushoj\u00eb p\u00ebrjet\u00eb mbi trash\u00ebgimin\u00eb e t\u00eb drejt\u00ebve, q\u00eb t\u00eb drejt\u00ebt t\u00eb mos i shtyjn\u00eb duart e tyre p\u00ebr t\u00eb b\u00ebr\u00eb t\u00eb keqen.\n125:4 O Zot, b\u00ebju t\u00eb mir\u00eb njer\u00ebzve t\u00eb mir\u00eb dhe atyre q\u00eb kan\u00eb zem\u00ebr t\u00eb ndershme.\n125:5 Por ata q\u00eb ndjekin rrug\u00eb dredha-dredha, Zoti do t'i b\u00ebj\u00eb q\u00eb t\u00eb ecin bashk\u00eb me ata q\u00eb b\u00ebjn\u00eb paudh\u00ebsi. Paqja qoft\u00eb mbi Izrael.\n126:1 Kur Zoti i b\u00ebri rob\u00ebrit e Sionit t\u00eb kthehen, na u duk si \u00ebnd\u00ebrr.\n126:2 At\u00ebher\u00eb goja jon\u00eb u mbush me qeshje dhe gjuha jon\u00eb me k\u00ebng\u00eb g\u00ebzimi, at\u00ebher\u00eb thuhej midis kombeve: \"Zoti ka b\u00ebr\u00eb gj\u00ebra t\u00eb m\u00ebdha p\u00ebr ta\".\n126:3 Zoti ka b\u00ebr\u00eb gj\u00ebra t\u00eb m\u00ebdha p\u00ebr ne, dhe jemi t\u00ebr\u00eb g\u00ebzim.\n126:4 B\u00ebj t\u00eb rikthehen rob\u00ebrit tan\u00eb, o Zot, ashtu si p\u00ebrrenjt\u00eb n\u00eb jug.\n126:5 Ata q\u00eb mbjellin me lot\u00eb, do t\u00eb korrin me k\u00ebng\u00eb g\u00ebzimi.\n126:6 V\u00ebrtet\u00eb ec\u00ebn duke qar\u00eb ai q\u00eb mban far\u00ebn q\u00eb do t\u00eb mbillet, por ai do t\u00eb kthehet m\u00eb k\u00ebng\u00eb g\u00ebzimi duke sjell\u00eb duajt e tij.\n127:1 N\u00eb qoft\u00eb se Zoti nuk nd\u00ebrton sht\u00ebpin\u00eb, me kot lodhen nd\u00ebrtuesit; n\u00eb qoft\u00eb se Zoti nuk ruan qytetin, m\u00eb kot e ruan\u00eb rojet.\n127:2 \u00c9sht\u00eb e kot\u00eb q\u00eb ju t\u00eb \u00e7oheni her\u00ebt dhe t\u00eb shkoni von\u00eb p\u00ebr t\u00eb pushuar dhe p\u00ebr t\u00eb ngr\u00ebn\u00eb buk\u00ebn e nxjerr\u00eb me pun\u00eb t\u00eb r\u00ebnd\u00eb, sepse ai u jep pushim atyre q\u00eb do.\n127:3 Ja, bijt\u00eb jan\u00eb nj\u00eb trash\u00ebgimi q\u00eb vjen nga Zoti; fryti i barkut \u00ebsht\u00eb nj\u00eb shp\u00ebrblim.\n127:4 Si shigjeta n\u00eb duart e nj\u00eb trimi, k\u00ebshtu jan\u00eb bijt\u00eb e rinis\u00eb.\n127:5 Lum ai njeri q\u00eb ka kukur\u00ebn e tij plot! Ata nuk do t\u00eb ngat\u00ebrrohen kur t\u00eb diskutojn\u00eb me armiqt\u00eb e tyre te porta.\n128:1 Lum kushdo q\u00eb ka frik\u00eb nga Zoti dhe q\u00eb ec\u00ebn n\u00eb rrug\u00ebt tij.\n128:2 At\u00ebher\u00eb ti do t\u00eb hash me mundin e duarve t\u00eb tua, do t\u00eb jesh i lumtur dhe do t\u00eb g\u00ebzosh begatin\u00eb.\n128:3 Gruaja jote do t\u00eb jet\u00eb si nj\u00eb hardhi prodhimtare n\u00eb intimitetin e sht\u00ebpis\u00eb sate, bijt\u00eb e tu si drur\u00eb ulliri rreth tryez\u00ebs sate!\n128:4 Ja, k\u00ebshtu do t\u00eb bekohet njeriu q\u00eb ka frik\u00eb nga Zoti.\n128:5 Zoti t\u00eb bekoft\u00eb nga Sioni dhe ti pafsh begatin\u00eb e Jeruzalemit t\u00ebr\u00eb dit\u00ebt e jet\u00ebs sate.\n128:6 Po, pafsh bijt\u00eb e bijve t\u00eb tu. Paqja qoft\u00eb mbi Izraelin.\n129:1 Shum\u00eb m\u00eb kan\u00eb shtypur q\u00eb n\u00eb rinin\u00eb time, le ta thot\u00eb Izraeli:\n129:2 \"Shum\u00eb m\u00eb kan\u00eb shtypur qysh prej rinis\u00eb sime, por nuk kan\u00eb mundur t\u00eb m\u00eb mposhtin.\n129:3 L\u00ebruesit kan\u00eb l\u00ebruar mbi kurrizin tim dhe kan\u00eb b\u00ebr\u00eb aty brazda t\u00eb gjata\".\n129:4 Zoti \u00ebsht\u00eb i drejt\u00eb; ai i preu litar\u00ebt e t\u00eb pabes\u00ebve.\n129:5 U turp\u00ebrofshin t\u00eb gjith\u00eb dhe kthefshin krah\u00ebt ata q\u00eb urrejn\u00eb Sionin!\n129:6 U b\u00ebfshin si bari i \u00e7ative, q\u00eb thahet para se t\u00eb rritet;\n129:7 nuk ia mbush dor\u00ebn korr\u00ebsit, as krah\u00ebt atyre q\u00eb lidhin duajt;\n129:8 dhe kalimtar\u00ebt mos th\u00ebn\u00e7in: \"Bekimi i Zotit qoft\u00eb mbi ju; ne ju bekojm\u00eb n\u00eb em\u00ebr t\u00eb Zotit\".\n130:1 Nga v\u00ebnde t\u00eb thella un\u00eb t\u00eb k\u00ebllthas ty, o Zot.\n130:2 O Zot, d\u00ebgjo klithm\u00ebn time; vesh\u00ebt e tu d\u00ebgjofshin me v\u00ebmendje z\u00ebrin e lutjeve t\u00eb mia.\n130:3 N\u00eb rast se ti do t\u00eb merrje parasysh fajet, o Zot, kush mund t\u00eb rezistonte, o Zot?\n130:4 Por te ti ka falje, me q\u00ebllim q\u00eb t\u00eb ken\u00eb frik\u00eb prej teje.\n130:5 Un\u00eb pres Zotin, shpirti im e pret; un\u00eb kam shpres\u00eb n\u00eb fjal\u00ebn e tij.\n130:6 Shpirti im pret Zotin, m\u00eb tep\u00ebr se rojet m\u00ebngjesin; po, m\u00eb tep\u00ebr se rojet m\u00ebngjesin.\n130:7 O Izrael, mbaj shpresa tek Zoti, sepse pran\u00eb tij ka dhemshuri dhe shp\u00ebtim t\u00eb plot\u00eb.\n130:8 Ai do ta \u00e7liroj\u00eb Izraelin nga t\u00eb gjitha paudh\u00ebsit\u00eb e tij.\n131:1 O Zot, zemra ime nuk \u00ebsht\u00eb mendjemadhe dhe syt\u00eb e mi nuk jan\u00eb krenar\u00eb, dhe un\u00eb nuk merrem me gj\u00ebra tep\u00ebr t\u00eb m\u00ebdha dhe tep\u00ebr t\u00eb larta p\u00ebr mua.\n131:2 E kam qet\u00ebsuar dhe e kam tulatur me t\u00eb v\u00ebrtet\u00eb shpirtin tim, si nj\u00eb f\u00ebmij\u00eb i zvjerdhur n\u00eb gjirin e n\u00ebnes s\u00eb tij; shpirti im brenda meje \u00ebsht\u00eb si nj\u00eb foshnje e zvjerdhur.\n131:3 O Izrael, shpreso tek Zoti, tani dhe p\u00ebrjet\u00eb.\n132:1 Mbaje mend, o Zot, Davidin dhe t\u00eb gjitha mundimet e tij,\n132:2 ashtu si ai iu betua Zotit dhe lidhi kusht me t\u00eb Fuqishmin e Jakobit, duke th\u00ebn\u00eb:\n132:3 \"Nuk do t\u00eb hyj n\u00eb \u00e7adr\u00ebn e sht\u00ebpis\u00eb sime, nuk do t\u00eb hipi mbi shtratin tim;\n132:4 nuk do t'i jap gjum\u00eb syve t\u00eb mi as pushim qepallave t\u00eb mia,\n132:5 deri sa t\u00eb kem gjetur nj\u00eb vend p\u00ebr Zotin, nj\u00eb banes\u00eb p\u00ebr t\u00eb Fuqishmin e Jakobit\".\n132:6 Ja, d\u00ebgjuam t\u00eb flitet p\u00ebr t\u00eb n\u00eb Efratah, e gjet\u00ebm n\u00eb fushat e Jaarit.\n132:7 Le t\u00eb shkojm\u00eb n\u00eb banes\u00ebn e tij, le ta adhurojm\u00eb p\u00ebrpara fronit t\u00eb k\u00ebmb\u00ebve t\u00eb tij.\n132:8 \u00c7ohu, o Zot, dhe eja n\u00eb vendin ku pushon ti dhe arka e forc\u00ebs sate.\n132:9 Prift\u00ebrinjt\u00eb e tu le t\u00eb vishen me drejt\u00ebsi, dhe le t\u00eb k\u00ebndojn\u00eb nga g\u00ebzimi shenjtor\u00ebt e tu.\n132:10 P\u00ebr hir t\u00eb Davidit, sh\u00ebrb\u00ebtorit t\u00ebnd, mos e d\u00ebbo fytyr\u00ebn e t\u00eb vajosurit t\u00ebnd.\n132:11 Zoti iu betua Davidit n\u00eb t\u00eb v\u00ebrtet\u00eb dhe nuk do t\u00eb ndryshoj\u00eb: \"Un\u00eb do t\u00eb v\u00eb mbi fronin t\u00ebnd nj\u00eb fryt t\u00eb t\u00eb p\u00ebrbrend\u00ebshm\u00ebve t\u00eb tua.\n132:12 N\u00eb rast se bijt\u00eb e tu do t\u00eb respektojn\u00eb bes\u00eblidhjen time dhe porosit\u00eb e mia, q\u00eb un\u00eb do t'u m\u00ebsoj\u00eb atyre, edhe bijt\u00eb e tyre do t\u00eb ulen p\u00ebrjet\u00eb mbi fronin t\u00ebnd\".\n132:13 Duke qen\u00eb se Zoti e ka zgjedhur Sionin, ai e ka dashur at\u00eb p\u00ebr banes\u00ebn e tij:\n132:14 \"Ky \u00ebsht\u00eb vendi im i pushimit p\u00ebrjet\u00eb; k\u00ebtu do t\u00eb banoj, sepse e kam dashur.\n132:15 Do t\u00eb bekoj fort zahiret\u00eb e tij, do t'i ngop me buk\u00eb t\u00eb varf\u00ebrit e tij;\n132:16 do t'i vedh prift\u00ebrinjt\u00eb e tij me shp\u00ebtim, do t\u00eb ngaz\u00ebllojn\u00eb shenjtor\u00ebt e tij me britma g\u00ebzimi.\n132:17 K\u00ebtu do ta rris fuqin\u00eb e Davidit dhe do t'i jap nj\u00eb llamb\u00eb t\u00eb vajosurit tim.\n132:18 Do t'i mbuloj me turp armiqt\u00eb e tij, por mbi t\u00eb do t\u00eb lul\u00ebzoj\u00eb kurora e tij\".\n133:1 Ja, sa e mir\u00eb dhe e k\u00ebnaqshme \u00ebsht\u00eb q\u00eb v\u00ebllez\u00ebrit t\u00eb banojn\u00eb bashk\u00eb n\u00eb unitet!\n133:2 \u00c9sht\u00eb si vaji i \u00e7muar i shp\u00ebrndar\u00eb mbi krye, q\u00eb zbret mbi mjekr\u00ebn e Aaronit, q\u00eb zbret deri n\u00eb cep t\u00eb rrobave t\u00eb tij.\n133:3 \u00c9sht\u00eb si vesa e Hermonit, q\u00eb zbret mbi malet e Sionit, sepse atje Zoti ka v\u00ebn\u00eb bekimin, jet\u00ebn n\u00eb p\u00ebrjet\u00ebsi.\n134:1 Ja, bekoni Zotin, ju, t\u00eb gjith\u00eb sh\u00ebrb\u00ebtor\u00ebt e Zotit, q\u00eb e kaloni nat\u00ebn n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb e Zotit.\n134:2 Ngrini duart n\u00eb drejtim t\u00eb shenjtores dhe bekoni Zotin.\n134:3 T\u00eb bekoft\u00eb Zoti nga Sioni, ai q\u00eb ka krijuar qiejt\u00eb dhe tok\u00ebn.\n135:1 Aleluja. L\u00ebvdoni emrin e Zotit, l\u00ebvdojeni, o sh\u00ebrb\u00ebtor\u00eb t\u00eb Zotit,\n135:2 q\u00eb rrini n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb e Zotit, n\u00eb oborret e sht\u00ebpis\u00eb s\u00eb Per\u00ebndis\u00eb ton\u00eb.\n135:3 L\u00ebvdoni Zotin, sepse Zoti \u00ebsht\u00eb i mir\u00eb; i k\u00ebndoni lavde emrit t\u00eb tij, sepse ai \u00ebsht\u00eb i dashur.\n135:4 Sepse Zoti ka zgjedhur p\u00ebr vete Jakobin, dhe Izraelin si thesar t\u00eb tij t\u00eb ve\u00e7ant\u00eb.\n135:5 Po, un\u00eb pranoj q\u00eb Zoti \u00ebsht\u00eb i madh dhe q\u00eb Zoti yn\u00eb \u00ebsht\u00eb p\u00ebrmbi t\u00eb gjitha per\u00ebndit\u00eb.\n135:6 Zoti b\u00ebn \u00e7't\u00eb doj\u00eb n\u00eb qiell dhe n\u00eb tok\u00eb, n\u00eb dete dhe n\u00eb t\u00eb gjitha humnerat.\n135:7 Ai i larton avujt nga skajet e tok\u00ebs, prodhon vet\u00ebtimat p\u00ebr shiun, e nxjerr er\u00ebn nga depozitat e tij.\n135:8 Ai i goditi t\u00eb par\u00eblindurit e Egjiptit, si t\u00eb njer\u00ebzve ashtu edhe t\u00eb kafsh\u00ebve,\n135:9 d\u00ebrgoi shenja dhe mrekulli n\u00eb mes teje, o Egjipt, mbi Faraonin dhe mbi t\u00eb gjith\u00eb sh\u00ebrb\u00ebtor\u00ebt e tij.\n135:10 Ai goditi kombe t\u00eb m\u00ebdha dhe vrau mbret\u00ebr t\u00eb fuqish\u00ebm:\n135:11 Sionin, mbretin e Amorejve, Ogun, mbretin e Bashanit, dhe t\u00ebr\u00eb mbret\u00ebrit\u00eb e Kanaanit.\n135:12 Dhe vendet e tyre ua dhe n\u00eb trash\u00ebgimi, n\u00eb trash\u00ebgimi Izraelit, popullit t\u00eb tij.\n135:13 O Zot, emri yt rron p\u00ebrjet\u00eb; kujtimi yt, o Zot, brez pas brezi.\n135:14 Sepse Zoti do t'i siguroj\u00eb drejt\u00ebsin\u00eb popullit t\u00eb tij dhe do t\u00eb ket\u00eb m\u00ebshir\u00eb p\u00ebr sh\u00ebrb\u00ebtor\u00ebt e tij.\n135:15 Idhujt e kombeve jan\u00eb argjendi dhe ari, vepra t\u00eb dor\u00ebs s\u00eb njeriut;\n135:16 kan\u00eb goj\u00eb por nuk flasin, kan\u00eb sy por nuk shohin,\n135:17 kan\u00eb vesh\u00eb por nuk d\u00ebgjojn\u00eb; nuk kan\u00eb frym\u00eb n\u00eb goj\u00ebn e tyre.\n135:18 T\u00eb ngjash\u00ebm me ta jan\u00eb ata q\u00eb i b\u00ebjn\u00eb, kushdo q\u00eb ka besim tek ata.\n135:19 Sht\u00ebpi e Izraelit, bekoje Zotin; sht\u00ebpi e Aaronit, bekoje Zotin.\n135:20 Sht\u00ebpi e Levit, bekoje Zotin; ju q\u00eb keni frik\u00eb nga Zoti, bekojeni Zotin.\n135:21 Nga Sioni u bekoft\u00eb Zoti, q\u00eb banon n\u00eb Jeruzalem. Aleluja.\n136:1 Kremtoni Zotin, sepse ai \u00ebsht\u00eb i mir\u00eb dhe mir\u00ebsia e tij vazhdon p\u00ebrjet\u00eb.\n136:2 Kremtoni Per\u00ebndin\u00eb e per\u00ebndive, sepse mir\u00ebsia e tij vazhdon p\u00ebrjet\u00eb.\n136:3 Kremtoni Zotin e zot\u00ebrive, sepse mir\u00ebsia e tij vazhdon p\u00ebrjet\u00eb,\n136:4 at\u00eb q\u00eb vet\u00ebm b\u00ebn mrekulli t\u00eb m\u00ebdha, sepse mir\u00ebsia e tij vazhdon p\u00ebrjet\u00eb,\n136:5 at\u00eb q\u00eb ka b\u00ebr\u00eb qiejt\u00eb me dituri, sepse mir\u00ebsia e tij vazhdon p\u00ebrjet\u00eb,\n136:6 at\u00eb q\u00eb ka shtrir\u00eb tok\u00ebn mbi uj\u00ebrat, sepse mir\u00ebsia e tij vazhdon p\u00ebrjet\u00eb,\n136:7 at\u00eb q\u00eb ka b\u00ebr\u00eb ndri\u00e7uesit e m\u00ebdhenj, sepse mir\u00ebsia e tij vazhdon p\u00ebrjet\u00eb,\n136:8 diellin p\u00ebr t\u00eb sunduar mbi dit\u00ebn, sepse mir\u00ebsia e tij vazhdon p\u00ebrjet\u00eb,\n136:9 h\u00ebn\u00ebn dhe yjet p\u00ebr t\u00eb sunduar mbi nat\u00ebn, sepse mir\u00ebsia e tij vazhdon p\u00ebrjet\u00eb.\n136:10 Ai q\u00eb goditi Egjiptasit n\u00eb par\u00ebbirnit\u00eb e tyre, sepse mir\u00ebsia e tij vazhdon p\u00ebrjet\u00eb,\n136:11 dhe e nxori Izraelin nga mjedisi i tyre, sepse mir\u00ebsia e tij vazhdon p\u00ebrjet\u00eb,\n136:12 me dor\u00eb t\u00eb fuqishme dhe krah t\u00eb shtrir\u00eb, sepse mir\u00ebsia e tij vazhdon p\u00ebrjet\u00eb.\n136:13 At\u00eb q\u00eb ndau Detin e Kuq n\u00eb dy pjes\u00eb, sepse mir\u00ebsia e tij vazhdon p\u00ebrjet\u00eb,\n136:14 dhe e b\u00ebr\u00eb Izraelin t\u00eb kaloj\u00eb n\u00eb mes t\u00eb tij, sepse mir\u00ebsia e tij vazhdon p\u00ebrjet\u00eb,\n136:15 por fshiu Faraonin dhe ushtrin\u00eb e tij n\u00eb Detin e Kuq, sepse mir\u00ebsia e tij vazhdon p\u00ebrjet\u00eb.\n136:16 At\u00eb q\u00eb e \u00e7oi popullin e tij n\u00ebp\u00ebr shkret\u00ebtir\u00eb, sepse mir\u00ebsia e tij vazhdon p\u00ebrjet\u00eb,\n136:17 at\u00eb q\u00eb goditi mbret\u00ebr t\u00eb m\u00ebdhenj, sepse mir\u00ebsia e tij vazhdon p\u00ebrjet\u00eb,\n136:18 dhe vrau mbret\u00ebr t\u00eb fuqish\u00ebm, sepse mir\u00ebsia e tij vazhdon p\u00ebrjet\u00eb;\n136:19 Sihonin, mbretin e Amorejve, sepse mir\u00ebsia e tij vazhdon p\u00ebrjet\u00eb,\n136:20 dhe Ogun, mbretin e Bashanit, sepse mir\u00ebsia e tij vazhdon p\u00ebrjet\u00eb.\n136:21 Dhe u dha atyre si trash\u00ebgimi vendin e tyre, sepse mir\u00ebsia e tij vazhdon p\u00ebrjet\u00eb,\n136:22 n\u00eb trash\u00ebgimi Izraelit, sh\u00ebrb\u00ebtorit t\u00eb tij, sepse mir\u00ebsia e tij vazhdon p\u00ebrjet\u00eb.\n136:23 Ai u kujtua p\u00ebr ne n\u00eb kushtet tona t\u00eb k\u00ebqija, sepse mir\u00ebsia e tij vazhdon p\u00ebrjet\u00eb,\n136:24 dhe na \u00e7liroi nga armiqt\u00eb tan\u00eb, sepse mir\u00ebsia e tij vazhdon p\u00ebrjet\u00eb.\n136:25 Ai i jep ushqim \u00e7do krijese, sepse mir\u00ebsia e tij vazhdon p\u00ebrjet\u00eb.\n136:26 Kremtoni Per\u00ebndin\u00eb e qiellit, sepse mir\u00ebsia e tij vazhdon p\u00ebrjet\u00eb.\n137:1 Atje, pran\u00eb lumenjve t\u00eb Babilonis\u00eb, rrinim ulur dhe qanim, duke kujtuar Sionin;\n137:2 mbi shelgjet e k\u00ebsaj toke kishim varur qestet tona.\n137:3 Atje, ata q\u00eb na kishin \u00e7uar n\u00eb rob\u00ebri, na k\u00ebrkonin fjal\u00ebt e nj\u00eb k\u00ebnge, po, ata q\u00eb na shtypnin k\u00ebrkonin k\u00ebng\u00eb g\u00ebzimi, duke th\u00ebn\u00eb: \"Na k\u00ebndoni nj\u00eb k\u00ebng\u00eb t\u00eb Sionit\".\n137:4 Si mund t\u00eb k\u00ebndonim k\u00ebng\u00ebt e Zotit n\u00eb nj\u00eb vend t\u00eb huaj?\n137:5 N\u00eb rast se t\u00eb harroj ty, o Jeruzalem, e harroft\u00eb dora ime e djatht\u00eb \u00e7do shkatht\u00ebsi;\n137:6 m'u lidht\u00eb gjuha me qiellz\u00ebn, n\u00eb rast se nuk t\u00eb kujtoj ty, n\u00eb rast se nuk e v\u00eb Jeruzalemin p\u00ebrmbi g\u00ebzimin tim m\u00eb t\u00eb madh.\n137:7 Mbaji m\u00ebnd, o Zot, bijt\u00eb e Edomit, q\u00eb dit\u00ebn e Jeruzalemit thonin: \"Shkat\u00ebrrojini, shkat\u00ebrrojini q\u00eb nga themelet\".\n137:8 O bij\u00eb e Babilonis\u00eb, q\u00eb duhet t\u00eb shkat\u00ebrrohesh, lum ai q\u00eb do ta laj\u00eb t\u00eb keqen q\u00eb na ke b\u00ebr\u00eb!\n137:9 Lum ai q\u00eb merr foshnj\u00ebt e tua dhe i p\u00ebrplas kund\u00ebr shk\u00ebmbit!\n138:1 Un\u00eb do t\u00eb t\u00eb kremtoj me gjith\u00eb zem\u00ebr, p\u00ebrpara per\u00ebndive do t\u00eb k\u00ebndoj lavdet e tua.\n138:2 Do t\u00eb adhuroj i kthyer nga tempulli yt i shenjt\u00eb dhe do t\u00eb kremtoj emrin t\u00ebnd p\u00ebr mir\u00ebsin\u00eb t\u00ebnde dhe v\u00ebrtet\u00ebsin\u00eb t\u00ebnde, sepse ti ke p\u00ebrl\u00ebvduar fjal\u00ebn t\u00ebnde dhe emrin t\u00ebnd p\u00ebrmbi \u00e7do gj\u00eb tjet\u00ebr.\n138:3 Dit\u00ebn n\u00eb t\u00eb cil\u00ebn t\u00eb k\u00ebrkova, ti m'u p\u00ebrgjigje dhe e rrite fuqin\u00eb e shpirtit tim.\n138:4 T\u00ebr\u00eb mbret\u00ebrit e tok\u00ebs do t\u00eb t\u00eb kremtojn\u00eb, o Zot, kur t\u00eb d\u00ebgjojn\u00eb fjal\u00ebt e goj\u00ebs sate,\n138:5 dhe do t\u00eb k\u00ebndojn\u00eb rrug\u00ebt e Zotit, sepse e madhe \u00ebsht\u00eb lavdia e Zotit.\n138:6 Ndon\u00ebse Zoti \u00ebsht\u00eb i shk\u00eblqyesh\u00ebm, ai tregon kujdes p\u00ebr njer\u00ebzit e thjesht\u00eb, por m\u00ebndjemadhin e njeh nga larg.\n138:7 Edhe sikur un\u00eb t\u00eb eci n\u00eb mes t\u00eb fatkeq\u00ebsis\u00eb, ti do t\u00eb m\u00eb ruash t\u00eb gjall\u00eb; ti do t\u00eb zgjat\u00ebsh dor\u00ebn kund\u00ebr zem\u00ebrimit t\u00eb armiqve t\u00eb mi, dhe dora jote e djatht\u00eb do t\u00eb m\u00eb shp\u00ebtoj\u00eb.\n138:8 Zoti do t\u00eb kryej\u00eb vepr\u00ebn e tij tek un\u00eb; o Zot, mir\u00ebsia jote vazhdon p\u00ebrjet\u00eb; mos i braktis veprat e duarve t\u00eb tua.\n139:1 Ti m\u00eb ke hetuar, o Zot, dhe m\u00eb njeh.\n139:2 Ti e di kur ulem dhe kur ngrihem, ti e kupton nga larg mendimin tim.\n139:3 Ti e shqyrton me kujdes ecjen time dhe pushimin tim dhe i njeh thell\u00eb t\u00eb gjitha rrug\u00ebt e mia.\n139:4 Sepse, edhe para se t\u00eb jet\u00eb fjala mbi goj\u00ebn time ti, o Zot, e di at\u00eb plot\u00ebsisht.\n139:5 Ti m\u00eb rrethon nga pas dhe p\u00ebrpara dhe v\u00eb dor\u00ebn t\u00ebnde mbi mua.\n139:6 Njohja jote \u00ebsht\u00eb shum\u00eb e mrekullueshme p\u00ebr mua, aq e lart\u00eb sa un\u00eb nuk mund ta arrij.\n139:7 Ku do t\u00eb mund t\u00eb shkoja larg Frym\u00ebs sate, ose ku do t\u00eb mund t\u00eb ikja larg pranis\u00eb sate?\n139:8 N\u00eb rast se ngjitem n\u00eb qiell, ti je atje; n\u00eb rast se shtrij shtratin tim n\u00eb Sheol, ti je edhe aty.\n139:9 N\u00eb rast se marr krah\u00ebt e agimit dhe shkoj t\u00eb banoj n\u00eb skajin e detit,\n139:10 edhe aty dora jote do t\u00eb m\u00eb udh\u00ebheq\u00eb dhe dora jote e djatht\u00eb do t\u00eb m\u00eb kap\u00eb.\n139:11 Po t\u00eb them: \"Me siguri terri do t\u00eb m\u00eb fsheh\u00eb\", madje edhe nata do t\u00eb b\u00ebhet drit\u00eb rreth meje:\n139:12 terri vet\u00eb nuk mund t\u00eb t\u00eb fsheh\u00eb asgj\u00eb, madje nata shk\u00eblqen si dita; terri dhe drita jan\u00eb t\u00eb barabarta p\u00ebr ty.\n139:13 Po, ti ke formuar t\u00eb p\u00ebrbr\u00ebnd\u00ebshmet e mia, ti m\u00eb ke endur n\u00eb barkun e n\u00ebnes sime.\n139:14 Un\u00eb do t\u00eb t\u00eb kremtoj, sepse jam krijuar n\u00eb m\u00ebnyr\u00eb t\u00eb mrekulluar; veprat e tua jan\u00eb t\u00eb mrekullueshme, dhe un\u00eb e di shum\u00eb mir\u00eb k\u00ebt\u00eb gj\u00eb.\n139:15 Kockat e mia nuk ishin nj\u00eb e fsheht\u00eb p\u00ebr ty kur u formova n\u00eb fsheht\u00ebsi duke u endur n\u00eb thell\u00ebsit\u00eb e tok\u00ebs.\n139:16 Dhe syt\u00eb e tu pan\u00eb mas\u00ebn pa trajt\u00eb t\u00eb trupit tim, dhe n\u00eb librin t\u00ebnd ishin shkruar dit\u00ebt q\u00eb ishin caktuar p\u00ebr mua, megjith\u00ebse asnj\u00eb prej tyre nuk ekzistonte ende.\n139:17 Oh, sa t\u00eb \u00e7muara jan\u00eb p\u00ebr mua mendimet e tua, o Per\u00ebndi! Sa i madh \u00ebsht\u00eb gjith\u00eb numri i tyre!\n139:18 Po t\u00eb doja t'i num\u00ebroja, do t\u00eb ishin m\u00eb t\u00eb shumt\u00eb se r\u00ebra; kur zgjohem jam ende me ty.\n139:19 Me siguri, ti do vras\u00ebsh t\u00eb pabesin, o Per\u00ebndi; prandaj ju, njer\u00ebz gjakatar\u00eb largohuni nga un\u00eb.\n139:20 Ata flasin me pabesi kund\u00ebr teje; armiqt\u00eb e tu p\u00ebrdorin m\u00eb kot emrin t\u00ebnd.\n139:21 A nuk i urrej vall\u00eb ata q\u00eb t\u00eb urrejn\u00eb, o Zot, dhe a nuk i urrej ata q\u00eb ngrihen kund\u00ebr teje?\n139:22 Un\u00eb i urrej me nj\u00eb urrejtje t\u00eb p\u00ebrsosur; ata jan\u00eb b\u00ebr\u00eb armiqt\u00eb e mi.\n139:23 M\u00eb heto, o Per\u00ebndi, dhe njihe zemr\u00ebn time; m\u00eb provo dhe njihi mendimet e mia.\n139:24 dhe shiko n\u00eb se ka tek un\u00eb ndonj\u00eb rrug\u00eb t\u00eb keqe dhe m\u00eb udh\u00ebhiq n\u00ebp\u00ebr rrug\u00ebn e p\u00ebrjetshme.\n140:1 M\u00eb \u00e7liro, o Zot, nga njer\u00ebzit e k\u00ebqij; m\u00eb mbro nga njer\u00ebzit e furish\u00ebm,\n140:2 q\u00eb thurrin lig\u00ebsi n\u00eb zem\u00ebr t\u00eb tyre; ata mblidhen vazhdimisht p\u00ebr t\u00eb b\u00ebr\u00eb luft\u00eb.\n140:3 Mprehin gjuh\u00ebn e tyre si gjarp\u00ebri dhe kan\u00eb helm gjarp\u00ebri n\u00ebn buz\u00ebt e tyre. (Sela)\n140:4 M\u00eb mbro, o Zot, nga duart e t\u00eb pabesit dhe m\u00eb mbro nga njeriu i dhun\u00ebs, q\u00eb komplotojn\u00eb p\u00ebr t\u00eb m\u00eb rr\u00ebzuar.\n140:5 Kryelart\u00ebt kan\u00eb fshehur p\u00ebr mua nj\u00eb lak dhe litar\u00eb, m\u00eb kan\u00eb ngritur nj\u00eb rrjet\u00eb buz\u00eb shtegut, kan\u00eb v\u00ebn\u00eb kurthe p\u00ebr mua. (Sela)\n140:6 Un\u00eb i thash\u00eb Zotit: \"Ti je Per\u00ebndia im; d\u00ebgjo, o Zot, britm\u00ebn e lutjeve t\u00eb mia.\n140:7 O Zot Per\u00ebndi, ti je forca e shp\u00ebtimit tim, ti e ke mbuluar kok\u00ebn time dit\u00ebn e betej\u00ebs.\n140:8 O Zot, mos u jep t\u00eb pabes\u00ebve at\u00eb q\u00eb d\u00ebshirojn\u00eb; mos favorizo planet e tyre, q\u00eb t\u00eb mos lavd\u00ebrohen. (Sela)\n140:9 B\u00ebj q\u00eb koka e atyre q\u00eb m\u00eb rrethojn\u00eb t\u00eb mbulohet nga \u00e7oroditja e vet\u00eb buz\u00ebve t\u00eb tyre.\n140:10 R\u00ebn\u00e7in mbi ta qymyre t\u00eb ndezur; i hedhshin n\u00eb zjarr, n\u00eb gropa t\u00eb thella, nga ku t\u00eb mos mund t\u00eb ngrihen.\n140:11 Njeriu goj\u00ebkeq mos qoft\u00eb i q\u00ebndruesh\u00ebm mbi tok\u00eb; fatkeq\u00ebsia p\u00ebrndjekt\u00eb njeriun e dhun\u00ebs deri n\u00eb shkat\u00ebrrim\".\n140:12 Un\u00eb e di q\u00eb Zoti do t\u00eb mbroj\u00eb \u00e7\u00ebshtjen e t\u00eb pik\u00eblluarit dhe do t'i siguroj\u00eb drejt\u00ebsi t\u00eb varf\u00ebrit.\n140:13 Sigurisht t\u00eb drejt\u00ebt do t\u00eb kremtojn\u00eb emrin t\u00ebnd, dhe njer\u00ebzit e ndersh\u00ebm do t\u00eb banojn\u00eb t\u00eb pranin\u00eb t\u00ebnde.\n141:1 O Zot, un\u00eb t\u00eb k\u00eblthas ty; nxito t\u00eb m\u00eb p\u00ebrgjigjesh. V\u00ebri veshin z\u00ebrit tim, kur t\u00eb k\u00eblthas ty.\n141:2 Le t\u00eb arrij\u00eb lutja ime para teje si temjani, ngritja e duarve t\u00eb mia si flijimi i mbr\u00ebmjes.\n141:3 O Zot, v\u00ebr nj\u00eb roje para goj\u00ebs sime.\n141:4 Mos lejo q\u00eb zemra ime t\u00eb priret nga asgj\u00eb e keqe dhe k\u00ebshtu t\u00eb kryej\u00eb veprime t\u00eb k\u00ebqija bashk\u00eb me ata q\u00eb b\u00ebjn\u00eb paudh\u00ebsi; dhe b\u00ebj q\u00eb un\u00eb t\u00eb mos ha ushqimet e tyre t\u00eb shijshme.\n141:5 Le t\u00eb m\u00eb rrah\u00eb madje i drejti, do t\u00eb jet\u00eb nj\u00eb mir\u00ebsjellje nga ana e tij; le t\u00eb m\u00eb qortoj\u00eb ai, do t\u00eb jet\u00eb si vaji mbi kok\u00eb; koka ime nuk ka p\u00ebr ta refuzuar. Por lutja ime vazhdon t\u00eb jet\u00eb kund\u00ebr veprimeve t\u00eb tyre t\u00eb k\u00ebqija.\n141:6 Princat e tyre i hodh\u00ebn nga sk\u00ebrkat dhe ata do t'i d\u00ebgjojn\u00eb fjal\u00ebt e mia, sepse ato jan\u00eb t\u00eb k\u00ebndshme.\n141:7 Ashtu si ai q\u00eb l\u00ebron dhe \u00e7an tok\u00ebn, k\u00ebshtu kockat tona jan\u00eb t\u00eb p\u00ebrhapura n\u00eb hyrje t\u00eb Sheolit.\n141:8 Por syt\u00eb e mia jan\u00eb drejtuar te ti, o Zot, Zoti im; un\u00eb strehohem te ti, mos m\u00eb l\u00ebr t\u00eb pambrojtur.\n141:9 M\u00eb ruaj nga laku q\u00eb m\u00eb kan\u00eb p\u00ebrgatitur dhe nga kurthet e njer\u00ebzve q\u00eb kryejn\u00eb paudh\u00ebsi.\n141:10 T\u00eb pabes\u00ebt r\u00ebn\u00e7in vet\u00eb n\u00eb rrjetat e tyre, nd\u00ebrsa un\u00eb do t\u00eb kaloj tutje.\n142:1 Un\u00eb i k\u00eblthas me z\u00ebrin tim Zotit; me z\u00ebrin tim i lutem Zotit.\n142:2 Para tij paraqes vajtimin tim, para tij parashtroj fatkeq\u00ebsin\u00eb time.\n142:3 Kur fryma po m\u00eb dob\u00ebsohej, ti e dije ecjen time. Ata kan\u00eb p\u00ebrgatitur nj\u00eb lak p\u00ebr mua te shtegu q\u00eb po kaloja.\n142:4 V\u00ebshtroj n\u00eb t\u00eb djatht\u00ebn time dhe ja: nuk ka njeri q\u00eb t\u00eb m\u00eb njoh\u00eb; \u00e7do rrug\u00eb shp\u00ebtimi \u00ebsht\u00eb e mbyllur; asnjeri nuk kujdeset p\u00ebr jet\u00ebn time.\n142:5 Un\u00eb t\u00eb k\u00eblthas ty, o Zot, dhe t\u00eb them: \"Ti je streha ime, pjesa ime n\u00eb tok\u00ebn e t\u00eb gjall\u00ebve.\n142:6 D\u00ebgjo me v\u00ebmendje klithm\u00ebn time, sepse jam katandisur si mos m\u00eb keq; m\u00eb \u00e7liro nga p\u00ebrndjek\u00ebsit e mi, sepse jan\u00eb m\u00eb t\u00eb fort\u00eb se un\u00eb.\n142:7 M\u00eb nxirr nga burgu q\u00eb t\u00eb mund t\u00eb kremtoj emrin t\u00ebnd. T\u00eb drejt\u00ebt do t\u00eb mblidhen tok rreth meje, sepse ti do t\u00eb m\u00eb mbush\u00ebsh me t\u00eb mira\".\n143:1 D\u00ebgjo lutjen time, o Zot, v\u00ebru veshin lutjeve t\u00eb mia; p\u00ebrgjigjmu me besnik\u00ebrin\u00eb dhe drejt\u00ebsin\u00eb t\u00ebnde.\n143:2 Dhe mos hyr n\u00eb gjyq me sh\u00ebrb\u00ebtorin t\u00ebnd, sepse asnj\u00eb i gjall\u00eb nuk do t\u00eb jet\u00eb i drejt\u00eb para teje.\n143:3 Sepse armiku m\u00eb p\u00ebrndjek, ai e ka rr\u00ebzuar deri p\u00ebr tok\u00eb jet\u00ebn time; m\u00eb detyron t\u00eb banoj n\u00eb vende t\u00eb err\u00ebta, ashtu si ata q\u00eb kan\u00eb vdekur prej nj\u00eb kohe t\u00eb gjat\u00eb.\n143:4 Prandaj fryma ime dob\u00ebsohet brenda meje, dhe zemra ime e ka humbur krejt brenda trupit tim.\n143:5 Kujtoj dit\u00ebt e lashta; bie n\u00eb mendime t\u00eb thella mbi t\u00ebr\u00eb veprat e tua; reflektoj mbi gj\u00ebra q\u00eb kan\u00eb b\u00ebr\u00eb duart e tua.\n143:6 I zgjas duart e mia drejt teje; shpirti im \u00ebsht\u00eb i etur p\u00ebr ty, si nj\u00eb tok\u00eb e that\u00eb. (Sela)\n143:7 Nxito t\u00eb m\u00eb p\u00ebrgjigjesh, o Zot, fryma ime po dob\u00ebsohet; mos m\u00eb fshih fytyr\u00ebn t\u00ebnde, q\u00eb t\u00eb mos b\u00ebhem i ngjash\u00ebm me ata q\u00eb zbresin n\u00eb grop\u00eb.\n143:8 M\u00eb b\u00ebj t\u00eb ndjej mir\u00ebsin\u00eb t\u00ebnde n\u00eb m\u00ebngjes, sepse un\u00eb kam besim te ti; m\u00eb trego rrug\u00ebn n\u00ebp\u00ebr t\u00eb cil\u00ebn duhet t\u00eb eci, sepse un\u00eb e lartoj shpirtin tim drejt teje.\n143:9 M\u00eb \u00e7liro nga airmiqt\u00eb e mi, o Zot, te ti un\u00eb fshihem.\n143:10 M\u00eb m\u00ebso so ta plot\u00ebsoj vullnetin t\u00ebnd, sepse ti je Per\u00ebndia im; Fryma jote e mir\u00eb le t\u00eb m\u00eb udh\u00ebheq\u00eb n\u00eb tok\u00eb t\u00eb shenjt\u00eb.\n143:11 Gjall\u00ebrom\u00eb, o Zot, p\u00ebr hir t\u00eb emrit t\u00ebnd; me drejt\u00ebsin\u00eb t\u00ebnde m\u00eb shp\u00ebto nga fatkeq\u00ebsia.\n143:12 N\u00eb mir\u00ebsin\u00eb t\u00ebnde shkat\u00ebrro armiqt\u00eb e mi dhe zhduki t\u00ebr\u00eb ata q\u00eb e pik\u00ebllojn\u00eb shpirtin tim, sepse un\u00eb jam sh\u00ebrb\u00ebtori yt.\n144:1 Bekuar qoft\u00eb Zoti, k\u00ebshtjella ime, q\u00eb i m\u00ebson duart e mia p\u00ebr luft\u00eb dhe gisht\u00ebrinjt\u00eb e mi p\u00ebr betej\u00eb.\n144:2 Ai \u00ebsht\u00eb hiri im dhe k\u00ebshtjella ime, streha ime e lart\u00eb dhe \u00e7liruesi im, mburoja ime n\u00eb t\u00eb cil\u00ebn gjej streh\u00eb, ai q\u00eb ma n\u00ebnshtron mua popullin tim.\n144:3 O Zot, \u00e7far\u00eb \u00ebsht\u00eb njeriu q\u00eb ti t\u00eb kujdesesh p\u00ebr t\u00eb, ose biri i njeriut q\u00eb ti ta p\u00ebrfill\u00ebsh?\n144:4 Njeriu \u00ebsht\u00eb si nj\u00eb frym\u00eb dhe dit\u00ebt e tij jan\u00eb si hija q\u00eb kalon.\n144:5 Uli qiejt\u00eb e tu, o Zot, dhe zbrit, dhe ata do t\u00eb nxjerrin tym.\n144:6 Hidh rrufet\u00eb dhe shp\u00ebrndaji, l\u00ebsho shigjetat e tua dhe b\u00ebji t\u00eb ikin.\n144:7 Shtrije dor\u00ebn t\u00ebnde nga lart, m\u00eb shp\u00ebto dhe m\u00eb \u00e7liro nga uj\u00ebrat e m\u00ebdha dhe nga dora e t\u00eb huajve,\n144:8 goja e t\u00eb cil\u00ebve thot\u00eb g\u00ebnjeshtra dhe dora e djatht\u00eb e tyre \u00ebsht\u00eb nj\u00eb e djatht\u00eb mashtrimi.\n144:9 O Per\u00ebndi, do t\u00eb k\u00ebndoj nj\u00eb kantik t\u00eb ri, do t\u00eb k\u00ebndoj lavdet e tua me nj\u00eb harp\u00eb me dhjet\u00eb tela.\n144:10 Ti, q\u00eb u jep fitoren mbret\u00ebrve dhe q\u00eb \u00e7liron sh\u00ebrb\u00ebtorin t\u00ebnd David nga shpata e kobshme,\n144:11 m\u00eb shp\u00ebto dhe m\u00eb \u00e7liro nga dora e t\u00eb huajve, goja e t\u00eb cil\u00ebve thot\u00eb g\u00ebnjeshtra dhe dora e djatht\u00eb e tyre \u00ebsht\u00eb nj\u00eb e djatht\u00eb mashtrimi.\n144:12 Bijt\u00eb tan\u00eb n\u00eb rinin\u00eb e tyre qofshin si nj\u00eb bim\u00eb e harlisur, dhe bijat tona qofshin si shtylla qosheje, t\u00eb gdhendura mir\u00eb p\u00ebr t\u00eb zbukuruar nj\u00eb pallat.\n144:13 Hambaret tona qofshin plot dhe pa\u00e7in nga t\u00eb gjitha t\u00eb mirat; kopet\u00eb tona u shtofshin me mij\u00ebra dhe dhjetra mij\u00ebra n\u00eb fushat tona;\n144:14 qet\u00eb tan\u00eb t\u00ebrheqshin ngarkesa t\u00eb r\u00ebnda dhe mos past\u00eb asnj\u00eb sulm t\u00eb papritur, dalje t\u00eb papritur as britm\u00eb n\u00eb sheshet tona.\n144:15 Lum ai popull q\u00eb \u00ebsht\u00eb n\u00eb gjendje t\u00eb till\u00eb, lum ai popull q\u00eb ka p\u00ebr Per\u00ebndi Zotin.\n145:1 Un\u00eb do t\u00eb t\u00eb p\u00ebrl\u00ebvdoj, o Per\u00ebndia im dhe Mbreti im, dhe do t\u00eb bekoj emrin t\u00ebnd p\u00ebrjet\u00eb.\n145:2 Do t\u00eb t\u00eb bekoj \u00e7do dit\u00eb dhe do t\u00eb l\u00ebvdoj emrin t\u00ebnd p\u00ebrjet\u00eb.\n145:3 Zoti \u00ebsht\u00eb i madh dhe i denj\u00eb p\u00ebr l\u00ebvdimin m\u00eb t\u00eb lart\u00eb dhe madh\u00ebshtia e tij \u00ebsht\u00eb e panjohshme.\n145:4 Nj\u00eb brez do t'i shpall\u00eb l\u00ebvdimet e veprave t\u00eb tua tjetrit dhe do t'i njoftoj\u00eb mrekullit\u00eb e tua.\n145:5 Do t\u00eb mendohem thell\u00eb mbi shk\u00eblqimin e lavdish\u00ebm t\u00eb madh\u00ebshtis\u00eb sate dhe mbi veprat e tua t\u00eb mrekullueshme.\n145:6 K\u00ebto do t\u00eb flasin p\u00ebr fuqin\u00eb e veprave t\u00eb tua t\u00eb tmerrshme, dhe un\u00eb do t\u00eb tregoj madh\u00ebshtin\u00eb t\u00ebnde.\n145:7 Ata do t\u00eb shpallin kujtimin e mir\u00ebsis\u00eb sate t\u00eb madhe dhe do t\u00eb k\u00ebndojn\u00eb me g\u00ebzim drejt\u00ebsin\u00eb t\u00ebnde.\n145:8 Zoti \u00ebsht\u00eb i dhemshur dhe m\u00ebshirplot, i ngadalsh\u00ebm n\u00eb zem\u00ebrim dhe i madh n\u00eb mir\u00ebsi.\n145:9 Zoti \u00ebsht\u00eb i mir\u00eb me t\u00eb gjith\u00eb dhe plot dhemshuri p\u00ebr t\u00eb gjitha veprat e tij.\n145:10 T\u00ebr\u00eb veprat e tua do t\u00eb t\u00eb kremtojn\u00eb, o Zot, dhe shenjtor\u00ebt e tu do t\u00eb t\u00eb bekojn\u00eb.\n145:11 Ata do t\u00eb flasin p\u00ebr lavdin\u00eb e mbret\u00ebris\u00eb sate dhe do t\u00eb tregojn\u00eb p\u00ebr fuqin\u00eb t\u00ebnde,\n145:12 p\u00ebr t'u b\u00ebr\u00eb t\u00eb njohura bijve t\u00eb njer\u00ebzve mrekullit\u00eb e tua dhe shk\u00eblqimin e madh\u00ebrish\u00ebm t\u00eb mbret\u00ebris\u00eb sate.\n145:13 Mbret\u00ebria jote \u00ebsht\u00eb nj\u00eb mbret\u00ebri p\u00ebrjet dhe sundimi yt vazhdon brez pas brezi.\n145:14 Zoti p\u00ebrkrah t\u00ebr\u00eb ata q\u00eb rr\u00ebzohen dhe ngre p\u00ebrs\u00ebri n\u00eb k\u00ebmb\u00eb t\u00ebr\u00eb ata q\u00eb jan\u00eb rr\u00ebzuar.\n145:15 Syt\u00eb e t\u00eb gjith\u00ebve shikojn\u00eb drejt teje duke pritur, dhe ti u jep atyre ushqimin n\u00eb koh\u00ebn e duhur.\n145:16 Ti e hap dor\u00ebn t\u00ebnde dhe plot\u00ebson d\u00ebshir\u00ebn e \u00e7do q\u00ebnieje t\u00eb gjall\u00eb.\n145:17 Zoti \u00ebsht\u00eb i drejt\u00eb n\u00eb t\u00eb gjitha rrug\u00ebt e tij dhe dashamir\u00ebs n\u00eb t\u00eb gjitha veprat e tij.\n145:18 Zoti \u00ebsht\u00eb pran\u00eb gjith\u00eb atyre q\u00eb k\u00ebrkojn\u00eb, pran\u00eb gjith\u00eb atyre q\u00eb e k\u00ebrkojn\u00eb n\u00eb t\u00eb v\u00ebrtet\u00eb.\n145:19 Ai k\u00ebnaq d\u00ebshir\u00ebn e atyre q\u00eb kan\u00eb frik\u00eb prej tij, d\u00ebgjon britm\u00ebn dhe i shp\u00ebton.\n145:20 Zoti mbron t\u00eb gjith\u00eb ata q\u00eb e duan dhe do t\u00eb shkat\u00ebrroj\u00eb t\u00eb gjith\u00eb t\u00eb pabes\u00ebt.\n145:21 Goja ime do t\u00eb tregoj\u00eb l\u00ebvdimin e Zotit, dhe \u00e7do q\u00ebnie do t\u00eb bekoj\u00eb emrin e tij t\u00eb shenjt\u00eb p\u00ebrjet\u00eb.\n146:1 Aleluja. Shpirti im, l\u00ebvdo Zotin.\n146:2 Un\u00eb do ta l\u00ebvdoj Zotn deri sa t\u00eb kem jet\u00eb, do t\u00eb k\u00ebndoj lavde p\u00ebr Per\u00ebndin\u00eb tim gjat\u00eb gjith\u00eb jet\u00ebs sime.\n146:3 Mos kini besim te princat dhe as te ndonj\u00eb bir njeriu, q\u00eb nuk mund t\u00eb shp\u00ebtoj\u00eb.\n146:4 Kur fryma e tij ik\u00ebn, ai kthehet p\u00ebrs\u00ebri n\u00eb tok\u00eb dhe po at\u00eb dit\u00eb planet e tij zhduken.\n146:5 Lum ai q\u00eb ka Per\u00ebndin\u00eb e Jakobit si ndihm\u00eb, shpresa e t\u00eb cilit \u00ebsht\u00eb tek Zoti, Per\u00ebndia i tij,\n146:6 q\u00eb ka krijuar qiejt\u00eb dhe tok\u00ebn, detin dhe gjith\u00e7ka \u00ebsht\u00eb n\u00eb to, q\u00eb ruan besnik\u00ebrin\u00eb p\u00ebrjet\u00eb,\n146:7 q\u00eb u jep t\u00eb drejt\u00eb t\u00eb shtypurve dhe ushqim t\u00eb uriturve. Zoti \u00e7liron t\u00eb burgosurit.\n146:8 Zoti u hap syt\u00eb t\u00eb verb\u00ebrve, Zoti ngre ata q\u00eb jan\u00eb rr\u00ebzuar, Zoti i do t\u00eb drejt\u00ebt.\n146:9 Zoti mbron t\u00eb huajt, ndihmon jetimin dhe gruan e ve, por p\u00ebrmbys udh\u00ebn e t\u00eb pabes\u00ebve.\n146:10 Zoti mbret\u00ebron p\u00ebrjet\u00eb, Per\u00ebndia yt, o Sion, brez pas brezi. Aleluja.\n147:1 L\u00ebvdoni Zotin, sepse \u00ebsht\u00eb nj\u00eb gj\u00eb e mir\u00eb t'i k\u00ebndosh lavde Per\u00ebndis\u00eb ton\u00eb, sepse \u00ebsht\u00eb e k\u00ebnaqshme dhe e leverdishme ta l\u00ebvdosh.\n147:2 Zoti nd\u00ebrton Jeruzalemin, dhe mbledh t\u00eb humburit e Izraelit.\n147:3 Ai sh\u00ebron ata q\u00eb e kan\u00eb zemr\u00ebn t\u00eb thyer dhe lidh plag\u00ebt e tyre.\n147:4 Llogarit numrin e yjeve dhe i th\u00ebrret t\u00eb gjitha sipas emrit t\u00eb tyre.\n147:5 I madh \u00ebsht\u00eb Zoti yn\u00eb, e pamas\u00eb \u00ebsht\u00eb fuqia e tij dhe e pafund zgjuar\u00ebsia e tij.\n147:6 Zoti larton njer\u00ebzit e p\u00ebrulur, por ul deri n\u00eb tok\u00eb njer\u00ebzit e k\u00ebqij.\n147:7 K\u00ebndojini Zotit me falenderim, k\u00ebndojini me qeste lavde Per\u00ebndis\u00eb ton\u00eb,\n147:8 q\u00eb mbulon qiellin me re, p\u00ebrgatit shiun p\u00ebr tok\u00ebn dhe b\u00ebn q\u00eb t\u00eb rritet bari n\u00eb malet.\n147:9 Ai i jep ushqime bag\u00ebtis\u00eb dhe zogjve t\u00eb korbeve q\u00eb th\u00ebrresin.\n147:10 Ai nuk k\u00ebnaqet n\u00eb forc\u00ebn e kalit, dhe nuk gjen ndonj\u00eb g\u00ebzim n\u00eb k\u00ebmb\u00ebt e njeriut.\n147:11 Zoti k\u00ebnaqet me ata q\u00eb kan\u00eb frik\u00eb prej tij, me ata q\u00eb shpresojn\u00eb n\u00eb mir\u00ebsin\u00eb e tij.\n147:12 L\u00ebvdo Zotin, o Jeruzalem, kremto Per\u00ebndin\u00eb t\u00ebnd, o Sion.\n147:13 Sepse ai ka p\u00ebrforcuar shufrat e portave t\u00eb tua dhe ka bekuar bijt\u00eb e tu n\u00eb mes teje.\n147:14 Ai e ruan paqen brenda kufijve t\u00eb tu dhe t\u00eb ngop me grurin m\u00eb t\u00eb mir\u00eb.\n147:15 D\u00ebrgon mbi tok\u00eb urdh\u00ebrin e tij, fjala e tij merr dheun.\n147:16 D\u00ebrgon bor\u00ebn si lesh dhe p\u00ebrhap brym\u00ebn si hi.\n147:17 Hedh bresh\u00ebrin e tij si me copa; kush mund t'i b\u00ebj\u00eb ball\u00eb t\u00eb ftohtit t\u00eb tij?\n147:18 D\u00ebrgon fjal\u00ebn e tij dhe i shkrin ato; b\u00ebn q\u00eb t\u00eb fryj\u00eb era e tij, dhe uj\u00ebrat rrjedhin.\n147:19 Ai ia ka b\u00ebr\u00eb t\u00eb njohur Jakobit fjal\u00ebn e tij, dhe Izraelit statutet e tij dhe dekretet e tij.\n147:20 Ai nuk e ka b\u00ebr\u00eb k\u00ebt\u00eb me asnj\u00eb komb tjet\u00ebr; dhe ato nuk i njohin dekretet e tij. Aleluja.\n148:1 Aleluja. L\u00ebvdoni Zotin nga qiejt\u00eb, l\u00ebvdojeni n\u00eb vendet shum\u00eb t\u00eb larta.\n148:2 L\u00ebvdojeni, ju t\u00eb gjith\u00eb engj\u00ebjt e tij, l\u00ebvdojeni ju mbar\u00eb ushtrit\u00eb e tij.\n148:3 L\u00ebvdojeni, o diell dhe h\u00ebn\u00eb, l\u00ebvdojeni, ju mbar\u00eb yje t\u00eb ndritshme.\n148:4 L\u00ebvdojeni, ju qiej t\u00eb qiejve, dhe ju uj\u00ebra p\u00ebrmbi qiejt\u00eb.\n148:5 T\u00ebr\u00eb k\u00ebto gj\u00ebra le t\u00eb l\u00ebvdojn\u00eb emrin e Zotit, sepse ai dha urdh\u00ebr dhe ato u krijuan.\n148:6 Ai i ka vendosur p\u00ebrjet\u00eb, n\u00eb p\u00ebrjet\u00ebsi; por ka b\u00ebr\u00eb nj\u00eb statut q\u00eb nuk do t\u00eb kaloj\u00eb kurr\u00eb.\n148:7 L\u00ebvdojeni Zotin nga toka, ju p\u00ebrbind\u00ebsh t\u00eb detit dhe mbar\u00eb oqeane,\n148:8 zjarr dhe bresh\u00ebr, bor\u00eb dhe re, aj\u00ebr i shtr\u00ebngat\u00ebs q\u00eb zbaton urdh\u00ebrat e tij,\n148:9 mbar\u00eb male dhe kodra, mbar\u00eb dru frutor\u00eb dhe kedra;\n148:10 ju mbar\u00eb kafsh\u00eb t\u00eb egra dhe sht\u00ebpiake, rr\u00ebshqanor\u00eb dhe zogj me krah\u00eb;\n148:11 ju mbret\u00ebr t\u00eb dheut dhe mbar\u00eb popuj, princa dhe gjyqtar\u00eb t\u00eb tok\u00ebs;\n148:12 t\u00eb rinj dhe vajza, pleq dhe f\u00ebmij\u00eb.\n148:13 Le t\u00eb l\u00ebvdojn\u00eb emrin e Zotit, sepse vet\u00ebm emri i tij p\u00ebrl\u00ebvdohet. Lavdia e tij q\u00ebndron p\u00ebrmbi tok\u00ebn dhe qiejt\u00eb.\n148:14 Ai e ka rritur forc\u00ebn e popullit t\u00eb tij, nj\u00eb arsye kjo l\u00ebvdimi p\u00ebr t\u00eb gjith\u00eb shenjtor\u00ebt e tij, p\u00ebr bijt\u00eb e Izraelit, nj\u00eb popull i af\u00ebrt p\u00ebr t\u00eb. Aleluja.\n149:1 Aleluja. K\u00ebndojini Zotit nj\u00eb k\u00ebng\u00eb t\u00eb re, k\u00ebndoni lavdin\u00eb e tij n\u00eb kuvendin e shenjtor\u00ebve.\n149:2 Le t\u00eb ngaz\u00ebllohet Izraeli tek ai q\u00eb e ka b\u00ebr\u00eb, le t\u00eb ngaz\u00ebllohen bijt\u00eb e Sionit te Mbreti i tyre.\n149:3 Le t\u00eb l\u00ebvdojn\u00eb emrin e tij me valle, t\u00eb k\u00ebndojn\u00eb lavdet e tij me dajre dhe me qeste,\n149:4 sepse Zoti k\u00ebnaqet me popullin e tij; ai i kuror\u00ebzon me shp\u00ebtim njer\u00ebzit e p\u00ebrulur.\n149:5 Le t\u00eb ngaz\u00ebllohen shenjtor\u00ebt n\u00eb lavdi, le t\u00eb k\u00ebndojn\u00eb nga g\u00ebzimi mbi shtret\u00ebrit e tyre.\n149:6 Le t\u00eb ken\u00eb n\u00eb goj\u00ebn e tyre lavdet e Per\u00ebndis\u00eb dhe n\u00eb dor\u00ebn e tyre nj\u00eb shpat\u00eb q\u00eb pret nga t\u00eb dy an\u00ebt;\n149:7 p\u00ebr t'u hakmarr\u00eb me kombet dhe p\u00ebr t'u dh\u00ebn\u00eb nd\u00ebshkime popujve,\n149:8 p\u00ebr t'i lidhur mbret\u00ebrit e tyre me zinxhir\u00eb dhe fisnik\u00ebt e tyre me pranga hekuri,\n149:9 p\u00ebr t\u00eb zbatuar mbi ta gjykimin e shkruar. Ky \u00ebsht\u00eb nderi q\u00eb u rezervohet mbar\u00eb shenjtor\u00ebve t\u00eb tij. Aleluja.\n150:1 Aleluja, l\u00ebvdoni Per\u00ebndin\u00eb n\u00eb shenjtoren e tij, l\u00ebvdojeni n\u00eb kup\u00ebn qiellore t\u00eb pushtetit t\u00eb tij.\n150:2 L\u00ebvdojeni p\u00ebr mrekullit\u00eb e tij, l\u00ebvdojeni sipas madh\u00ebshtis\u00eb e tij.\n150:3 L\u00ebvdojeni me tingullin e burive, l\u00ebvdojeni me tingullin e harp\u00ebs dhe me qeste.\n150:4 L\u00ebvdojeni me dajre dhe me valle, l\u00ebvdojeni me vegla me tela dhe me frym\u00eb.\n150:5 L\u00ebvdojeni me cembale ting\u00eblluese, l\u00ebvdojeni me cembale kumbuese.\n150:6 \u00c7do gj\u00eb q\u00eb merr frym\u00eb le t\u00eb l\u00ebvdoj\u00eb Zotin. Aleluja.","title":"Albanian Bible: Psalms","type":"page"}
