{"collection":"chr","html_url":"https://unchartedknowledge.5gfusion.net/browse/chr/ecf/208/2080024.htm","path":"chr/ecf/208/2080024.htm","source_url":"https://sacred-texts.com/chr/ecf/208/2080024.htm","text":"It is beyond the scope of the present work to discuss at length the history and relation of the extant Liturgies, which go by the name of St. Basil. St. Basil\u2019s precise share in their composition, as we possess them, must be conjectural.\n(i) The Liturgy, which St. Basil himself used and gave to his clergy and monks, preserved the traditional form in use in the archdiocese of C\u00e6sarea. 700 It is mentioned in the xxxiind canon of the council \u201cin Trullo\u201d of 692. This is no doubt the basis of the Greek Liturgy known as St. Basil\u2019s, and used in the East as well as the Liturgy of St. Chrysostom. The form in use is contained in Neale\u2019s Primitive Liturgies (1875). Dr. Swainson (Greek Liturgies chiefly from Oriental Sources, p. 75) printed an edition of it from the Barberini ms. in 1884.\n(ii) There is an Alexandrine Liturgy in Coptic, Arabic, and Greek form, called St. Basil\u2019s, and used on fast days by the Monophysites (Renaudot, Lit. Orient. Collectio, i. 154). This differs entirely from the first named.\n(iii) Yet again there is a Syriac Liturgy called St. Basil\u2019s, translated by Masius, and given by Renaudot in his second volume. 701\ncf. De Sp. Scto. chap. xxvii. p. 41.\nlxxii:701\ncf. Dict. Christ. Ant. s.v. \u201cLiturgy,\u201d and C. Hole, Manual of the Book of Common Prayer, chap. ii. Fessler notes: \u201cExtat Liturgia S. Basilii tam fusior quam brevior gr. et lat. in Eucholog. Gr. ed. J. Goar Venetiis 1730 et alia gr. et lat. in E. Renaudot Coll. Lit. Or. Paris, 1716, item alia latine tantum conversa ex Coptico Jacobitarum in eadem collect, ac rursus alia latine tantum ex Syriaco conversa.\u2026De form\u00e6 varietate h\u00e6c optime monet Renaudot: \u2018Liturgia illa, quod extra dubium est, usurpatur in Gr\u00e6ca ecclesia ab annis plus mille ducentis; atque inde originem habuerunt leves aliquot discrepanti\u00e6 in precibus pr\u00e6paratoriis aut in aliis orationibus. Qu\u00e6dam exemplaria c\u00e6remoniales rubricas habent, qu\u00e6 in aliis non reperiuntur; at alicujus momenti discrimen in illis partibus qu\u00e6 canonem sacr\u00e6 Actionis constituunt, non reperitur.\u2026Varietates in codicibus omnes prope ad ritus spectant, qui enucleatius in aliquibus, in aliis brevius explicantur, in nonnullis omittuntur, quia aliunde peti debebant.\u2019 Eo autem sensu Liturgi\u00e6 hujus auctor dicitur Basilius, non quod proprio ingenio eam excogitaverit, sed quod preces publicas, eisque contiguos ritus, quoad rei essentiam ex communi traditionis Apostolic\u00e6 fonte manantes, ordinaverit et in scriptis codicibus ad certam formam redegerit.\u201d","title":"Nicene and Post-Nicene Fathers, Ser. II, Vol. VIII: Prole...","type":"page"}
