{"collection":"Classics","html_url":"https://unchartedknowledge.5gfusion.net/browse/cla/ovid/lboo/lbool10.htm","path":"cla/ovid/lboo/lbool10.htm","source_url":"https://sacred-texts.com/cla/ovid/lboo/lbool10.htm","text":"Vir tuus est epulas nobis aditurus easdem--\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0ultima coena tuo sit, precor, illa viro!\nergo ego dilectam tantum conviva puellam\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0adspiciam? tangi quem iuvet, alter erit,\n5 alteriusque sinus apte subiecta fovebis?\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0iniciet collo, cum volet, ille manum?\ndesino mirari, posito quod candida vino\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0Atracis ambiguos traxit in arma viros.\nnec mihi silva domus, nec equo mea membra cohaerent--\n10 \u00a0\u00a0\u00a0\u00a0vix a te videor posse tenere manus!\nQuae tibi sint facienda tamen cognosce, nec Euris\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0da mea nec tepidis verba ferenda Notis!\nante veni, quam vir--nec quid, si veneris ante,\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0possit agi video; sed tamen ante veni.\n15 cum premet ille torum, vultu comes ipsa modesto\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0ibis, ut accumbas--clam mihi tange pedem!\nme specta nutusque meos vultumque loquacem;\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0excipe furtivas et refer ipsa notas.\nverba superciliis sine voce loquentia dicam;\n20 \u00a0\u00a0\u00a0\u00a0verba leges digitis, verba notata mero.\ncum tibi succurret Veneris lascivia nostrae,\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0purpureas tenero pollice tange genas.\nsiquid erit, de me tacita quod mente queraris,\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0pendeat extrema mollis ab aure manus. \n25 cum tibi, quae faciam, mea lux, dicamve, placebunt,\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0versetur digitis anulus usque tuis.\ntange manu mensam, tangunt quo more precantes,\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0optabis merito cum mala multa viro.\nQuod tibi miscuerit, sapias, bibat ipse, iubeto;\n30 \u00a0\u00a0\u00a0\u00a0tu puerum leviter posce, quod ipsa voles.\nquae tu reddideris ego primus pocula sumam,\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0et, qua tu biberis, hac ego parte bibam.\nsi tibi forte dabit, quod praegustaverit ipse,\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0reice libatos illius ore cibos.\n35 nec premat inpositis sinito tua colla lacertis,\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0mite nec in rigido pectore pone caput;\nnec sinus admittat digitos habilesve papillae;\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0oscula praecipue nulla dedisse velis!\noscula si dederis, fiam manifestus amator\n40 \u00a0\u00a0\u00a0\u00a0et dicam 'mea sunt!' iniciamque manum.\nHaec tamen adspiciam, sed quae bene pallia celant,\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0illa mihi caeci causa timoris erunt.\nnec femori committe femur nec crure cohaere\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0nec tenerum duro cum pede iunge pedem.\n45 multa miser timeo, quia feci multa proterve,\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0exemplique metu torqueor, ecce, mei.\nsaepe mihi dominaeque meae properata voluptas\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0veste sub iniecta dulce peregit opus.\nhoc tu non facies; sed, ne fecisse puteris,\n50 \u00a0\u00a0\u00a0\u00a0conscia de tergo pallia deme tuo.\nvir bibat usque roga--precibus tamen oscula desint!--\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0dumque bibit, furtim si potes, adde merum. \nsi bene conpositus somno vinoque iacebit,\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0consilium nobis resque locusque dabunt.\n55 cum surges abitura domum, surgemus et omnes,\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0in medium turbae fac memor agmen eas.\nagmine me invenies aut invenieris in illo:\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0quidquid ibi poteris tangere, tange, mei.\nMe miserum! monui, paucas quod prosit in horas;\n60 \u00a0\u00a0\u00a0\u00a0separor a domina nocte iubente mea.\nnocte vir includet, lacrimis ego maestus obortis,\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0qua licet, ad saevas prosequar usque fores.\noscula iam sumet, iam non tantum oscula sumet:\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0quod mihi das furtim, iure coacta dabis.\n65 verum invita dato--potes hoc--similisque coactae;\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0blanditiae taceant, sitque maligna Venus.\nsi mea vota valent, illum quoque ne iuvet, opto;\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0si minus, at certe te iuvet inde nihil.\nsed quaecumque tamen noctem fortuna sequetur,\n70 \u00a0\u00a0\u00a0\u00a0cras mihi constanti voce dedisse nega!","title":"The Love Books of Ovid: ELEGY IV: Ovid, His Mistress And Her Husband Are All Bidden To The Same Supper. He Gives His Mistress A Code By Which They Can Testify Their Love For Each Other, Beneath Her Husband's Very Eyes.","type":"page"}
