{"collection":"Classics","html_url":"https://unchartedknowledge.5gfusion.net/browse/cla/ovid/lboo/lbool14.htm","path":"cla/ovid/lboo/lbool14.htm","source_url":"https://sacred-texts.com/cla/ovid/lboo/lbool14.htm","text":"Est quaedam--quicumque volet cognoscere lenam,\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0audiat!--est quaedam nomine Dipsas anus.\nex re nomen habet--nigri non illa parentem\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0Memnonis in roseis sobria vidit equis.\n5 illa magas artes Aeaeaque carmina novit\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0inque caput liquidas arte recurvat aquas;\nscit bene, quid gramen, quid torto concita rhombo\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0licia, quid valeat virus amantis equae.\ncum voluit, toto glomerantur nubila caelo;\n10 \u00a0\u00a0\u00a0\u00a0cum voluit, puro fulget in orbe dies.\nsanguine, siqua fides, stillantia sidera vidi;\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0purpureus Lunae sanguine vultus erat.\nhanc ego nocturnas versam volitare per umbras\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0suspicor et pluma corpus anile tegi. \n15 suspicor, et fama est. oculis quoque pupula duplex\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0fulminat, et gemino lumen ab orbe venit.\nevocat antiquis proavos atavosque sepulcris\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0et solidam longo carmine findit humum.\nHaec sibi proposuit thalamos temerare pudicos;\n20 \u00a0\u00a0\u00a0\u00a0nec tamen eloquio lingua nocente caret.\nfors me sermoni testem dedit; illa monebat\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0talia--me duplices occuluere fores:\n'scis here te, mea lux, iuveni placuisse beato?\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0haesit et in vultu constitit usque tuo.\n25 et cur non placeas? nulli tua forma secunda est;\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0me miseram, dignus corpore cultus abest!\ntam felix esses quam formosissima, vellem--\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0non ego, te facta divite, pauper ero.\nstella tibi oppositi nocuit contraria Martis.\n30 \u00a0\u00a0\u00a0\u00a0Mars abiit; signo nunc Venus apta suo.\nprosit ut adveniens, en adspice! dives amator\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0te cupiit; curae, quid tibi desit, habet.\nest etiam facies, qua se tibi conparet, illi;\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0si te non emptam vellet, emendus erat.'\n35 Erubuit. 'decet alba quidem pudor ora, sed iste,\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0si simules, prodest; verus obesse solet.\ncum bene deiectis gremium spectabis ocellis,\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0quantum quisque ferat, respiciendus erit.\nforsitan inmundae Tatio regnante Sabinae\n40 \u00a0\u00a0\u00a0\u00a0noluerint habiles pluribus esse viris;\nnunc Mars externis animos exercet in armis,\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0at Venus Aeneae regnat in urbe sui. \nludunt formosae; casta est, quam nemo rogavit--\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0aut, si rusticitas non vetat, ipsa rogat.\n45 has quoque, quae frontis rugas in vertice portant,\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0excute; de rugis crimina multa cadent.\nPenelope iuvenum vires temptabat in arcu;\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0qui latus argueret, corneus arcus erat.\nlabitur occulte fallitque volubilis aetas,\n50 \u00a0\u00a0\u00a0\u00a0ut celer admissis labitur amnis aquis.\naera nitent usu, vestis bona quaerit haberi,\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0canescunt turpi tecta relicta situ--\nforma, nisi admittas, nullo exercente senescit.\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0nec satis effectus unus et alter habent;\n55 certior e multis nec tam invidiosa rapina est.\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0plena venit canis de grege praeda lupis.\nEcce, quid iste tuus praeter nova carmina vates\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0donat? amatoris milia multa leges.\nipse deus vatum palla spectabilis aurea\n60 \u00a0\u00a0\u00a0\u00a0tractat inauratae consona fila lyrae.\nqui dabit, ille tibi magno sit maior Homero;\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0crede mihi, res est ingeniosa dare.\nnec tu, siquis erit capitis mercede redemptus,\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0despice; gypsati crimen inane pedis.\n65 nec te decipiant veteres circum atria cerae.\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0tolle tuos tecum, pauper amator, avos!\nqui, quia pulcher erit, poscet sine munere noctem,\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0quod det, amatorem flagitet ante suum!\nParcius exigito pretium, dum retia tendis,\n70 \u00a0\u00a0\u00a0\u00a0ne fugiant; captos legibus ure tuis! \nnec nocuit simulatus amor; sine, credat amari,\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0et cave ne gratis hic tibi constet amor!\nsaepe nega noctes. capitis modo finge dolorem,\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 et modo, quae causas praebeat, Isis erit.\n75 mox recipe, ut nullum patiendi colligat usum,\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0neve relentescat saepe repulsus amor.\nsurda sit oranti tua ianua, laxa ferenti;\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0audiat exclusi verba receptus amans;\net, quasi laesa prior, nonnumquam irascere laeso--\n80 \u00a0\u00a0\u00a0\u00a0vanescit culpa culpa repensa tua.\nsed numquam dederis spatiosum tempus in iram:\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0saepe simultates ira morata facit.\nquin etiam discant oculi lacrimare coacti,\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0et faciant udas illa vel ille genas;\n85 nec, siquem falles, tu periurare timeto--\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0commodat in lusus numina surda Venus.\nservus et ad partes sollers ancilla parentur,\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0qui doceant, apte quid tibi possit emi;\net sibi pauca rogent--multos si pauca rogabunt,\n90 \u00a0\u00a0\u00a0\u00a0postmodo de stipula grandis acervus erit.\net soror et mater, nutrix quoque carpat amantem;\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0fit cito per multas praeda petita manus.\ncum te deficient poscendi munera causae,\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0natalem libo testificare tuum!\n95 Ne securus amet nullo rivale, caveto;\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0non bene, si tollas proelia, durat amor.\nille viri videat toto vestigia lecto\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0factaque lascivis livida colla notis.\nmunera praecipue videat, quae miserit alter.\n100 \u00a0\u00a0\u00a0\u00a0si dederit nemo, Sacra roganda Via est. \ncum multa abstuleris, ut non tamen omnia donet,\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0quod numquam reddas, commodet, ipsa roga!\nlingua iuvet mentemque tegat--blandire noceque;\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0inpia sub dulci melle venena latent.\n105 Haec si praestiteris usu mihi cognita longo,\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0nec tulerint voces ventus et aura meas,\nsaepe mihi dices vivae bene, saepe rogabis,\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0ut mea defunctae molliter ossa cubent.'\nVox erat in cursu, cum me mea prodidit umbra,\n110 \u00a0\u00a0\u00a0\u00a0at nostrae vix se continuere manus,\nquin albam raramque comam lacrimosaque vino\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0lumina rugosas distraherentque genas.\ndi tibi dent nullosque Lares inopemque senectam,\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0et longas hiemes perpetuamque sitim!","title":"The Love Books of Ovid: ELEGY VIII: He Curses A Certain Old Woman Of The Town Whom He Overhears Instructing His Mistress In The Arts Of A Courtesan.","type":"page"}
