{"collection":"Classics","html_url":"https://unchartedknowledge.5gfusion.net/browse/cla/ovid/lboo/lbool43.htm","path":"cla/ovid/lboo/lbool43.htm","source_url":"https://sacred-texts.com/cla/ovid/lboo/lbool43.htm","text":"Stat vetus et multos incaedua silva per annos;\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0credibile est illi numen inesse loco.\nfons sacer in medio speluncaque pumice pendens,\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0et latere ex omni dulce queruntur aves.\nHic ego dum spatior tectus nemoralibus umbris -- \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0quod mea, quaerebam, Musa moveret opus -- \nvenit odoratos Elegia nexa capillos,\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0et, puto, pes illi longior alter erat.\nforma decens, vestis tenuissima, vultus amantis,\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0et pedibus vitium causa decoris erat.\nvenit et ingenti violenta Tragoedia passu:\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0fronte comae torva, palla iacebat humi;\nlaeva manus sceptrum late regale movebat,\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0Lydius alta pedum vincla cothurnus erat.\nEt prior 'ecquis erit,' dixit, 'tibi finis amandi,\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0O argumenti lente poeta tui?\nnequitiam vinosa tuam convivia narrant,\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0narrant in multas conpita secta vias.\nsaepe aliquis digito vatem designat euntem,\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0atque ait \"hic, hic est, quem ferus urit Amor!\"\nfabula, nec sentis, tota iactaris in urbe,\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0dum tua praeterito facta pudore refers. \ntempus erat, thyrso pulsum graviore moveri;\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0cessatum satis est -- incipe maius opus!\nmateria premis ingenium. cane facta virorum.\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\"haec animo,\" dices, \"area facta meo est!\"\nquod tenerae cantent, lusit tua Musa, puellae,\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0primaque per numeros acta iuventa suos.\nnunc habeam per te Romana Tragoedia nomen!\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0inplebit leges spiritus iste meas.'\nHactenus, et movit pictis innixa cothurnis\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0densum caesarie terque quaterque caput.\naltera, si memini, limis subrisit ocellis -- \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0fallor, an in dextra myrtea virga fuit?\n'Quid gravibus verbis, animosa Tragoedia,' dixit,\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0'me premis? an numquam non gravis esse potes?\ninparibus tamen es numeris dignata moveri;\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0in me pugnasti versibus usa meis.\nnon ego contulerim sublimia carmina nostris;\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0obruit exiguas regia vestra fores.\nsum levis, et mecum levis est, mea cura, Cupido;\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0non sum materia fortior ipsa mea.\nrustica sit sine me lascivi mater Amoris;\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0huic ego proveni lena comesque deae.\nquam tu non poteris duro reserare cothurno,\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0haec est blanditiis ianua laxa meis;\net tamen emerui plus quam tu posse, ferendo\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0multa supercilio non patienda tuo.\nper me decepto didicit custode Corinna\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0liminis adstricti sollicitare fidem,\ndelabique toro tunica velata soluta\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 atque inpercussos nocte movere pedes. \na quotiens foribus duris infixa pependi,\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0non verita a populo praetereunte legi!\nquin ego me memini, dum custos saevus abiret,\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0ancillae miseram delituisse sinu.\nquid, cum me munus natali mittis, at illa\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0rumpit et adposita barbara mersat aqua?\nprima tuae movi felicia semina mentis;\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0munus habes, quod te iam petit ista, meum.'\nDesierat. coepi: 'per vos utramque rogamus,\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0in vacuas aures verba timentis eant.\naltera me sceptro decoras altoque cothurno;\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0iam nunc contacto magnus in ore sonus.\naltera das nostro victurum nomen amori -- \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0ergo ades et longis versibus adde brevis!\nexiguum vati concede, Tragoedia, tempus!\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0tu labor aeternus; quod petit illa, breve est.'\nMota dedit veniam -- teneri properentur Amores,\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0dum vacat; a tergo grandius urguet opus!","title":"The Love Books of Ovid: ELEGY I: The Tragic And The Elegiac Muse Strive For The Possession Of Ovid.","type":"page"}
