{"collection":"Classics","html_url":"https://unchartedknowledge.5gfusion.net/browse/cla/ovid/lboo/lbool49.htm","path":"cla/ovid/lboo/lbool49.htm","source_url":"https://sacred-texts.com/cla/ovid/lboo/lbool49.htm","text":"At non formosa est, at non bene culta puella,\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0at, puto, non votis saepe petita meis!\nhanc tamen in nullos tenui male languidus usus,\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0sed iacui pigro crimen onusque toro;\nnec potui cupiens, pariter cupiente puella,\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0inguinis effeti parte iuvante frui.\nilla quidem nostro subiecit eburnea collo\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0bracchia Sithonia candidiora nive,\nosculaque inseruit cupida luctantia lingua\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0lascivum femori supposuitque femur,\net mihi blanditias dixit dominumque vocavit,\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0et quae praeterea publica verba iuvant.\ntacta tamen veluti gelida mea membra cicuta\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0segnia propositum destituere meum;\ntruncus iners iacui, species et inutile pondus,\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0et non exactum, corpus an umbra forem.\nQuae mihi ventura est, siquidem ventura, senectus,\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0cum desit numeris ipsa iuventa suis? \na, pudet annorum: quo me iuvenemque virumque?\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0nec iuvenem nec me sensit amica virum!\nsic flammas aditura pias aeterna sacerdos\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0surgit et a caro fratre verenda soror.\nat nuper bis flava Chlide, ter candida Pitho,\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0ter Libas officio continuata meo est;\nexigere a nobis angusta nocte Corinnam\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 me memini numeros sustinuisse novem.\nNum mea Thessalico languent devota veneno\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0corpora? num misero carmen et herba nocent,\nsagave poenicea defixit nomina cera\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0et medium tenuis in iecur egit acus?\ncarmine laesa Ceres sterilem vanescit in herbam,\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0deficiunt laesi carmine fontis aquae,\nilicibus glandes cantataque vitibus uva\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0decidit, et nullo poma movente fluunt.\nquid vetat et nervos magicas torpere per artes?\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0forsitan inpatiens fit latus inde meum.\nhuc pudor accessit: facti pudor ipse nocebat;\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0ille fuit vitii causa secunda mei.\nAt qualem vidi tantum tetigique puellam!\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0sic etiam tunica tangitur illa sua.\nillius ad tactum Pylius iuvenescere possit\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0Tithonosque annis fortior esse suis.\nhaec mihi contigerat; sed vir non contigit illi.\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0quas nunc concipiam per nova vota preces?\ncredo etiam magnos, quo sum tam turpiter usus,\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0muneris oblati paenituisse deos.\noptabam certe recipi -- sum nempe receptus;\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0oscula ferre -- tuli; proximus esse -- fui. \nquo mihi fortunae tantum? quo regna sine usu?\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0quid, nisi possedi dives avarus opes?\nsic aret mediis taciti vulgator in undis\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0pomaque, quae nullo tempore tangat, habet.\na tenera quisquam sic surgit mane puella,\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0protinus ut sanctos possit adire deos?\nSed, puto, non blanda: non optima perdidit in me\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0oscula; non omni sollicitavit ope!\nilla graves potuit quercus adamantaque durum\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0surdaque blanditiis saxa movere suis.\ndigna movere fuit certe vivosque virosque;\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0sed neque tum vixi nec vir, ut ante, fui.\nquid iuvet, ad surdas si cantet Phemius aures?\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0quid miserum Thamyran picta tabella iuvat?\nAt quae non tacita formavi gaudia mente!\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0quos ego non finxi disposuique modos!\nnostra tamen iacuere velut praemortua membra\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0turpiter hesterna languidiora rosa -- \nquae nunc, ecce, vigent intempestiva valentque,\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0nunc opus exposcunt militiamque suam.\nquin istic pudibunda iaces, pars pessima nostri?\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0sic sum pollicitis captus et ante tuis.\ntu dominum fallis; per te deprensus inermis\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0tristia cum magno damna pudore tuli.\nHanc etiam non est mea dedignata puella\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0molliter admota sollicitare manu;\nsed postquam nullas consurgere posse per artes\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0inmemoremque sui procubuisse videt,\n'quid me ludis?' ait, 'quis te, male sane, iubebat\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0invitum nostro ponere membra toro? \naut te traiectis Aeaea venefica lanis\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0devovet, aut alio lassus amore venis.'\nnec mora, desiluit tunica velata soluta -- \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0et decuit nudos proripuisse pedes! -- \nneve suae possent intactam scire ministrae,\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0dedecus hoc sumpta dissimulavit aqua.","title":"The Love Books of Ovid: ELEGY VII: The Poet Reproaches Himself For Having Failed In His Duty Towards His Mistress.","type":"page"}
