{"collection":"Classics","html_url":"https://unchartedknowledge.5gfusion.net/browse/cla/ovid/lboo/lbool60.htm","path":"cla/ovid/lboo/lbool60.htm","source_url":"https://sacred-texts.com/cla/ovid/lboo/lbool60.htm","text":"Arma dedi Danais in Amazonas; arma supersunt, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0quae tibi dem et turmae, Penthesilea, tuae. \nite in bella pares; uincant, quibus alma Dione \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0fauerit et toto qui uolat orbe puer. \nnon erat armatis aequum concurrere nudas; \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0sic etiam uobis uincere turpe, uiri. \ndixerit e multis aliquis 'quid uirus in angues \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0adicis, et rabidae tradis ouile lupae?' \nparcite paucarum diffundere crimen in omnes; \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0spectetur meritis quaeque puella suis.\nsi minor Atrides Helenen, Helenesque sororem \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0quo premat Atrides crimine maior habet, \nsi scelere Oeclides Talaioniae Eriphylae \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0uiuus et in uiuis ad Styga uenit equis, \nest pia Penelope lustris errante duobus \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0et totidem lustris bella gerente uiro. \nrespice Phylaciden et quae comes isse marito \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0fertur et ante annos occubuisse suos. \nfata Pheretiadae coniunx Pagasaea redemit\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0proque uiro est uxor funere lata uiri.\n'accipe me, Capaneu! cineres miscebimur' inquit \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0Iphias, in medios desiluitque rogos. \nipsa quoque et cultu est et nomine femina Virtus: \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0non mirum, populo si placet illa suo.\nnec tamen hae mentes nostra poscuntur ab arte;\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0conueniunt cumbae uela minora meae. \nnil nisi lasciui per me discuntur amores; \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0femina praecipiam quo sit amanda modo. \nfemina nec flammas nec saeuos discutit arcus; \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0parcius haec uideo tela nocere uiris.\nsaepe uiri fallunt: tenerae non saepe puellae, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0paucaque, si quaeras, crimina fraudis habent. \nPhasida iam matrem fallax dimisit Iaso;\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0uenit in Aesonios altera nupta sinus. \nquantum in te, Theseu, uolucres Ariadna marinas \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0pauit in ignoto sola relicta loco.\nquaere, Nouem cur una Viae dicatur, et audi \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0depositis siluas Phyllida flesse comis. \net famam pietatis habet, tamen hospes et ensem \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0praebuit et causam mortis, Elissa, tuae.\nquid uos perdiderit, dicam: nescistis amare;\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0defuit ars uobis; arte perennat amor. \nnunc quoque nescirent: sed me Cytherea docere \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0iussit, et ante oculos constitit ipsa meos. \ntum mihi 'quid miserae' dixit 'meruere puellae? \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0traditur armatis uulgus inerme uiris. \nillos artifices gemini fecere libelli;\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0haec quoque pars monitis erudienda tuis. \nprobra Therapnaeae qui dixerat ante maritae, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0mox cecinit laudes prosperiore lyra.\nsi bene te noui, cultas ne laede puellas:\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0gratia, dum uiues, ista petenda tibi est.'\ndixit, et e myrto (myrto nam uincta capillos \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0constiterat) folium granaque pauca dedit; \nsensimus acceptis numen quoque: purior aether \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0fulsit, et e toto pectore cessit onus. \ndum facit ingenium, petite hinc praecepta, puellae, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0quas pudor et leges et sua iura sinunt. \nuenturae memores iam nunc estote senectae: \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0sic nullum uobis tempus abibit iners.\ndum licet, et uernos etiam nunc editis annos, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0ludite: eunt anni more fluentis aquae; \nnec, quae praeteriit, iterum reuocabitur unda, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0nec, quae praeteriit, hora redire potest. \nutendum est aetate: cito pede labitur aetas, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0nec bona tam sequitur, quam bona prima fuit. \nhos ego, qui canent, frutices uiolaria uidi;\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0hac mihi de spina grata corona data est. \ntempus erit, quo tu, quae nunc excludis amantes, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0frigida deserta nocte iacebis anus,\nnec tua frangetur nocturna ianua rixa, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0sparsa nec inuenies limina mane rosa. \nquam cito (me miserum!) laxantur corpora rugis, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0et perit in nitido qui fuit ore color. \nquasque fuisse tibi canas a uirgine iuras, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0sparguntur subito per caput omne comae. \nanguibus exuitur tenui cum pelle uetustas, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0nec faciunt ceruos cornua iacta senes: \nnostra sine auxilio fugiunt bona: carpite florem, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0qui, nisi carptus erit, turpiter ipse cadet.\nadde, quod et partus faciunt breuiora iuuentae \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0tempora: continua messe senescit ager.\nLatmius Endymion non est tibi, Luna, rubori, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0nec Cephalus roseae praeda pudenda deae. \nut Veneri, quem luget adhuc, donetur Adonis,\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0unde habet Aenean Harmoniamque suos? \nite per exemplum, genus o mortale, dearum, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0gaudia nec cupidis uestra negate uiris. \nut iam decipiant, quid perditis? omnia constant; \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0mille licet sumant, deperit inde nihil.\nconteritur ferrum, silices tenuantur ab usu;\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0sufficit et damni pars caret illa metu. \nquis uetet adposito lumen de lumine sumi,\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0quisue cauo uastas in mare seruet aquas? \net tamen ulla uiro mulier 'non expedit' inquit? \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0quid, nisi quam sumes, dic mihi, perdis aquam? \nnec uos prostituit mea uox, sed uana timere \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0damna uetat: damnis munera uestra carent. \nsed me flaminibus uenti maioris iturum, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0dum sumus in portu, prouehat aura leuis.\nOrdior a cultu; cultis bene Liber ab uuis \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0prouenit, et culto stat seges alta solo. \nforma dei munus; forma quota quaeque superbit? \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0pars uestrum tali munere magna caret. \ncura dabit faciem; facies neclecta peribit, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0Idaliae similis sit licet illa deae. \ncorpora si ueteres non sic coluere puellae, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0nec ueteres cultos sic habuere uiros:\nsi fuit Andromache tunicas induta ualentes, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0quid mirum? duri militis uxor erat.\nscilicet Aiaci coniunx ornata uenires, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0cui tegumen septem terga fuere boum!\nsimplicitas rudis ante fuit; nunc aurea Roma est\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0et domiti magnas possidet orbis opes. \naspice quae nunc sunt, Capitolia, quaeque fuerunt: \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0alterius dices illa fuisse Iouis. \nCuria, concilio quae nunc dignissima tanto, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0de stipula Tatio regna tenente fuit. \nquae nunc sub Phoebo ducibusque Palatia fulgent, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0quid nisi araturis pascua bubus erant?20\nprisca iuuent alios: ego me nunc denique natum \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0gratulor: haec aetas moribus apta meis,\nnon quia nunc terrae lentum subducitur aurum\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0lectaque diuerso litore concha uenit,\nnec quia decrescunt effosso marmore montes, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0nec quia caeruleae mole fugantur aquae,\nsed quia cultus adest, nec nostros mansit in annos \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0rusticitas priscis illa superstes auis. \nuos quoque nec caris aures onerate lapillis, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0quos legit in uiridi decolor Indus aqua,\nnec prodite graues insuto uestibus auro, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0per quas nos petitis, saepe fugatis, opes. \nmunditiis capimur: non sint sine lege capilli;\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0admotae formam dantque negantque manus. \nnec genus ornatus unum est: quod quamque decebit \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0eligat et speculum consulate ante suum. \nlonga probat facies capitis discrimina puri: \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0sic erat ornatis Laodamia comis. \nexiguum summa nodum sibi fronte relinqui, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0ut pateant aures, ora rotunda uolunt. \nalterius crines umero iactentur utroque: \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0talis es adsumpta, Phoebe canore, lyra. \naltera succinctae religetur more Dianae, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0ut solet, attonitas cum petit illa feras. \nhuic decet inflatos laxe iacuisse capillos,\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0illa sit adstrictis impedienda comis; \nhanc placet ornari testudine Cyllenea,\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0sustineat similes fluctibus illa sinus. \nsed neque ramosa numerabis in ilice glandes, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0nec quot apes Hyblae nec quot in Alpe ferae,\nnec mihi tot positus numero conprendere fas est: \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0adicit ornatus proxima quaeque dies. \net neglecta decet multas coma: saepe iacere \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0hesternam credas, illa repexa modo est. \nars casu similis: sic capta uidit ut urbe \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0Alcides Iolen, 'hanc ego' dixit 'amo.' \ntalem te Bacchus Satyris clamantibus 'euhoe'\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0sustulit in currus, Cnosi relicta, suos. \no quantum indulget uestro natura decori, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0quarum sunt multis damna pianda modis!\nnos male detegimur, raptique aetate capilli, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0ut Borea frondes excutiente, cadunt. \nfemina canitiem Germanis inficit herbis, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0et melior uero quaeritur arte color,\nfemina procedit densissima crinibus emptis, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0proque suis alios efficit aere suos. \nnec rubor est emisse: palam uenire uidemus \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0Herculis ante oculos uirgineumque chorum.\nquid de ueste loquar? nec nunc segmenta requiro \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0nec te, quae Tyrio murice, lana, rubes.\ncum tot prodierint pretio leuiore colores, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0quis furor est census corpore ferre suos?\naeris, ecce, color, tum cum sine nubibus aer\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0nec tepidus pluuias concitat auster aquas;\necce, tibi similis, quae quondam Phrixon et Hellen \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0diceris Inois eripuisse dolis; \nhic undas imitatur, habet quoque nomen ab undis: \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0crediderim nymphas hac ego ueste tegi. \nille crocum simulat (croceo uelatur amictu, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0roscida luciferos cum dea iungit equos),\nhic Paphias myrtos, hic purpureas amethystos, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0albentesue rosas, Threiciamue gruem; \nnec glandes, Amarylli, tuae, nec amygdala desunt,\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0et sua uelleribus nomina cera dedit. \nquot noua terra parit flores, cum uere tepenti \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0uitis agit gemmas pigraque fugit hiems, \nlana tot aut plures sucos bibit: elige certos,\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0nam non conueniens omnibus omnis erit. \npulla decent niueas: Briseida pulla decebant;\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0cum rapta est, pulla tum quoque ueste fuit.\nalba decent fuscas: albis, Cephei, placebas: \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0sic tibi uestitae pressa Seriphos erat. \nquam paene admonui, ne trux caper iret in alas, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0neue forent duris aspera crura pilis!\nsed non Caucasea doceo de rupe puellas\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0quaeque bibant undas, Myse Caice, tuas. \nquid si praecipiam ne fuscet inertia dentes\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0oraque suscepta mane lauentur aqua? \nscitis et inducta candorem quaerere creta;\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0sanguine quae uero non rubet, arte rubet.\narte supercilii confinia nuda repletis\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0paruaque sinceras uelat aluta genas. \nnec pudor est oculos tenui signare fauilla\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0uel prope te nato, lucide Cydne, croco. \nest mihi, quo dixi uestrae medicamina formae, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0paruus, sed cura grande, libellus, opus:\nhinc quoque praesidium laesae petitote figurae; \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0non est pro uestris ars mea rebus iners. \nnon tamen expositas mensa deprendat amator \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0pyxidas: ars faciem dissimulata iuuat.\nquem non offendat toto faex inlita uultu, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0cum fluit in tepidos pondere lapsa sinus? \noesypa quid redolent? quamuis mittatur Athenis \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0demptus ab inmundo uellere sucus ouis?\nnec coram mixtas ceruae sumpsisse medullas\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0nec coram dentes defricuisse probem.\nista dabunt formam, sed erunt deformia uisu;\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0multaque, dum fiunt, turpia, facta placent:\nquae nunc nomen habent operosi signa Myronis,\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0pondus iners quondam duraque massa fuit; \nanulus ut fiat, primo conliditur aurum; \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0quas geritis uestis, sordida lana fuit; \ncum fieret, lapis asper erat: nunc, nobile signum, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0nuda Venus madidas exprimit imbre comas. \ntu quoque dum coleris, nos te dormire putemus:\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0aptius a summa conspiciere manu. \ncur mihi nota tuo causa est candoris in ore? \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0claude forem thalami! quid rude prodis opus? \nmulta uiros nescire decet; pars maxima rerum \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0offendat, si non interiora tegas. \naurea quae pendent ornato signa theatro\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0inspice, contemnes: brattea ligna tegit; \nsed neque ad illa licet populo, nisi facta, uenire, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0nec nisi summotis forma paranda uiris. \nat non pectendos coram praebere capillos, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0ut iaceant fusi per tua terga, ueto. \nillo praecipue ne sis morosa caueto \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0tempore, nec lapsas saepe resolue comas. \ntuta sit ornatrix: odi, quae sauciat ora \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0unguibus et rapta brachia figit acu.\ndeuouet, et tangit, dominae caput illa, simulque \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0plorat in inuisas sanguinolenta comas. \nquae male crinita est, custodem in limine ponat\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0orneturue Bonae semper in aede Deae. \ndictus eram subito cuidam uenisse puellae: \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0turbida peruersas induit illa comas. \nhostibus eueniat tam foedi causa pudoris, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0inque nurus Parthas dedecus illud eat. \nturpe pecus mutilum, turpis sine gramine campus, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0et sine fronde frutex, et sine crine caput. \nnon mihi uenistis, Semele Ledeue, docendae, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0perque fretum falso, Sidoni, uecta boue, \naut Helene, quam non stulte, Menelae, reposcis, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0tu quoque non stulte, Troice raptor, habes. \nturba docenda uenit pulchrae turpesque puellae,\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0pluraque sunt semper deteriora bonis. \nformosae non artis opem praeceptaque quaerunt;\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0est illis sua dos, forma sine arte potens:\ncum mare compositum est, securus nauita cessat;\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0cum tumet, auxiliis adsidet ille suis.\nrara tamen mendo facies caret: occule mendas, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0quaque potes uitium corporis abde tui. \nsi breuis es, sedeas, ne stans uideare sedere: \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0inque tuo iaceas quantulacumque toro; \nhic quoque, ne possit fieri mensura cubantis, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0iniecta lateant fac tibi ueste pedes. \nquae nimium gracilis, pleno uelamina filo \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0sumat, et ex umeris laxus amictus eat. \npallida purpureis spargat sua corpora uirgis, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0nigrior ad Pharii confuge piscis opem.\npes malus in niuea semper celetur aluta: \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0arida nec uinclis crura resolue suis. \nconueniunt tenues scapulis analemptrides altis: \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0angustum circa fascia pectus eat. \nexiguo signet gestu, quodcumque loquetur, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0cui digiti pingues et scaber unguis erit. \ncui grauis oris odor numquam ieiuna loquatur\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0et semper spatio distet ab ore uiri. \nsi niger aut ingens aut non erit ordine natus \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0dens tibi, ridendo maxima damna feres. \nquis credat? discunt etiam ridere puellae, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0quaeritur atque illis hac quoque parte decor. \nsint modici rictus, paruaeque utrimque lacunae, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0et summos dentes ima labella tegant,\nnec sua perpetuo contendant ilia risu, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0sed leue nescioquid femineumque sonet. \nest, quae peruerso distorqueat ora cachinno;\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0cum risu laeta est altera, flere putes. \nilla sonat raucum quiddam atque inamabile: ridet, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0ut rudit a scabra turpis asella mola.\nquo non ars penetrat? discunt lacrimare decenter\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0quoque uolunt plorant tempore, quoque modo. \nquid, cum legitima fraudatur littera uoce\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0Blaesaque fit iusso lingua coacta sono? \nin uitio decor est: quaerunt male reddere uerba\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0discunt, posse minus, quam potuere, loqui. \nomnibus his, quoniam prosunt, inpendite curam;\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0discite femineo corpora ferre gradu. \nest et in incessu pars non temnenda decoris;\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0allicit ignotos ille fugatque uiros.\nhaec mouet arte latus, tunicisque fluentibus auras \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0accipit, expensos fertque superba pedes;\nilla uelut coniunx Vmbri rubicunda mariti \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0ambulat, ingentes uarica fertque gradus. \nsed sit, ut in multis, modus hic quoque: rusticus alter \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0motus, concesso mollior alter erit. \npars umeri tamen ima tui, pars summa lacerti \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0nuda sit, a laeua conspicienda manu. \nhoc uos praecipue, niueae, decet: hoc ubi uidi, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0oscula ferre umero, qua patet usque libet. \nmonstra maris Sirenes erant, quae uoce canora \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0quamlibet admissas detinuere rates. \nhis sua Sisyphides auditis paene resoluit \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0corpora, nam sociis inlita cera fuit. \nres est blanda canor: discant cantare puellae,\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0pro facie multis uox sua lena fuit,\net modo marmoreis referant audita theatris, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0et modo Niliacis carmina lusa modis. \nnec plectrum dextra, citharam tenuisse sinistra \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0nesciat arbitrio femina docta meo.\nsaxa ferasque lyra mouit Rhodopeius Orpheus, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0Tartareosque lacus tergeminumque canem. \nsaxa tuo cantu, uindex iustissime matris, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0fecerunt muros officiosa nouos. \nquamuis mutus erat, uoci fauisse putatur \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0piscis Arioniae fabula nota lyrae. \ndisce etiam duplici genialia nablia palma \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0uerrere: conueniunt dulcibus illa iocis. \nsit tibi Callimachi, sit Coi nota poetae, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0sit quoque uinosi Teia Musa senis;\nnota sit et Sappho (quid enim lasciuius illa?)\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0cuiue pater uafri luditur arte Getae. \net teneri possis carmen legisse Properti, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0siue aliquid Galli siue, Tibulle, tuum\ndictaque Varroni fuluis insignia uillis \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0uellera germanae, Phrixe, querenda tuae: \net profugum Aenean, altae primordia Romae, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0quo nullum Latio clarius extat opus. \nforsitan et nostrum nomen miscebitur istis, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0nec mea Lethaeis scripta dabuntur aquis \natque aliquis dicet 'nostri lege culta magistri \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0carmina, quis partes instruit ille duas,\ndeue tribus libris, titulus quos signat Amorum, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0elige, quod docili molliter ore legas,\nuel tibi composita cantetur Epistula uoce;\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0ignotum hoc aliis ille nouauit opus.' \no ita, Phoebe, uelis, ita uos, pia numina uatum, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0insignis cornu Bacche nouemque deae! \nquis dubitet, quin scire uelim saltare puellam, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0ut moueat posito brachia iussa mero?\nartifices lateris, scenae spectacula, amantur: \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0tantum mobilitas illa decoris habet. \nparua monere pudet, talorum dicere iactus \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0ut sciat, et uires, tessera missa, tuas;\net modo tres iactet numeros, modo cogitet, apte \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0quam subeat partem callida, quamque uocet,\ncautaque non stulte latronum proelia ludat, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0unus cum gemino calculus hoste perit,\nbellatorque sua prensus sine compare bellat\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0aemulus et coeptum saepe recurrit iter. \nreticuloque pilae leues fundantur aperto\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0nec, nisi quam tolles, ulla mouenda pila est.\nest genus in totidem tenui ratione redactum\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0scriptula, quot menses lubricus annus habet;\nparua tabella capit ternos utrimque lapillos, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0in qua uicisse est continuasse suos. \nmille facesse iocos; turpe est nescire puellam \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0ludere: ludendo saepe paratur amor. \nsed minimus labor est sapienter iactibus uti;\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0maius opus mores composuisse suos. \ntum sumus incauti, studioque aperimur in ipso\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0nudaque per lusus pectora nostra patent;\nira subit, deforme malum, lucrique cupido,\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0iurgiaque et rixae sollicitusque dolor;\ncrimina dicuntur, resonat clamoribus aether,\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0inuocat iratos et sibi quisque deos.\nnulla fides tabulae: quae non per uota petuntur?\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0et lacrimis uidi saepe madere genas. \nIuppiter a uobis tam turpia crimina pellat, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0in quibus est ulli cura placere uiro.\nhos ignaua iocos tribuit natura puellis; \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0materia ludunt uberiore uiri. \nsunt illis celeresque pilae iaculumque trochique \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0armaque et in gyros ire coactus equus. \nnec uos Campus habet, nec uos gelidissima Virgo, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0nec Tuscus placida deuehit amnis aqua. \nat licet et prodest Pompeias ire per umbras, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0Virginis aetheriis cum caput ardet equis; \nuisite laurigero sacrata Palatia Phoebo,\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0ille Paraetonicas mersit in alta rates, \nquaeque soror coniunxque ducis monimenta pararunt, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0naualique gener cinctus honore caput,\nuisite turicremas uaccae Memphitidos aras, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0uisite conspicuis terna theatra locis; \nspectentur tepido maculosae sanguine harenae\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0metaque feruenti circumeunda rota. \nquod latet, ignotum est; ignoti nulla cupido: \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0fructus abest, facies cum bona teste caret. \ntu licet et Thamyran superes et Amoebea cantu, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0non erit ignotae gratia magna lyrae.\nsi Venerem Cous nusquam posuisset Apelles, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0mersa sub aequoreis illa lateret aquis. \nquid petitur sacris, nisi tantum fama, poetis? \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0hoc uotum nostri summa laboris habet. \ncura deum fuerant olim regumque poetae,\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0praemiaque antiqui magna tulere chori;\nsanctaque maiestas et erat uenerabile nomen \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0uatibus, et largae saepe dabantur opes. \nEnnius emeruit, Calabris in montibus ortus, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0contiguus poni, Scipio magne, tibi.\nnunc hederae sine honore iacent operataque doctis \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0cura uigil Musis nomen inertis habet. \nsed famae uigilare iuuat: quis nosset Homerum, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0Ilias aeternum si latuisset opus? \nquis Danaen nosset, si semper clusa fuisset\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0inque sua turri perlatuisset anus? \nutilis est uobis, formosae, turba, puellae. \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0saepe uagos ultra limina ferte pedes. \nad multas lupa tendit oues, praedetur ut unam, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0et Iouis in multas deuolat ales aues.\nse quoque det populo mulier speciosa uidendam;\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0quem trahat, e multis forsitan unus erit. \nomnibus illa locis maneat studiosa placendi\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0et curam tota mente decoris agat. \ncasus ubique ualet: semper tibi pendeat hamus;\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0quo minime credas gurgite, piscis erit. \nsaepe canes frustra nemorosis montibus errant\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0inque plagam nullo ceruus agente uenit. \nquid minus Andromedae fuerat sperare reuinctae\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0quam lacrimas ulli posse placere suas? \nfunere saepe uiri uir quaeritur: ire solutis \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0crinibus et fletus non tenuisse decet. \nsed uitate uiros cultum formamque professos\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0quique suas ponunt in statione comas. \nquae uobis dicunt, dixerunt mille puellis;\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0errat et in nulla sede moratur Amor. \nfemina quid faciat, cum sit uir leuior ipsa\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0forsitan et plures possit habere uiros? \nuix mihi credetis, sed credite: Troia maneret, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0praeceptis Priami si foret usa sui.\nsunt qui mendaci specie grassentur amoris\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0perque aditus talis lucra pudenda petant. \nnec coma uos fallat liquido nitidissima nardo\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0nec breuis in rugas lingula pressa suas,\nnec toga decipiat filo tenuissima, nec si \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0anulus in digitis alter et alter erit. \nforsitan ex horum numero cultissimus ille \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0fur sit, et uratur uestis amore tuae. \n'redde meum' clamant spoliatae saepe puellae, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0'redde meum' toto uoce boante foro.\nhas, Venus, e templis multo radiantibus auro \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0lenta uides lites Appiadesque tuae. \nsunt quoque non dubia quaedam mala nomina fama: \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0deceptae, a, multi crimen amantis habent. \ndiscite ab alterius uestras timuisse querellis,\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0ianua fallaci ne sit aperta uiro. \nparcite, Cecropides, iuranti credere Theseo: \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0quos faciet testis, fecit et ante deos. \net tibi, Demophoon, Thesei criminis heres, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0Phyllide decepta nulla relicta fides.\nsi bene promittent, totidem promittite uerbis: \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0si dederint, et uos gaudia pacta date. \nilla potest uigiles flammas extinguere Vestae\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0et rapere e templis, Inachi, sacra tuis, \net dare mixta uiro tritis aconita cicutis, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0accepto Venerem munere si qua negat. \nfert animus propius consistere: supprime habenas, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0Musa, nec admissis excutiare rotis. \nuerba uadum temptent abiegnis scripta tabellis: \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0accipiat missas apta ministra notas.\ninspice, quodque leges, ex ipsis collige uerbis\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0fingat, an ex animo sollicitusque roget;\npostque breuem rescribe moram: mora semper amantes \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0incitat, exiguum si modo tempus habet. \nsed neque te facilem iuueni promitte roganti\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0nec tamen e duro quod petit ille nega. \nfac timeat speretque simul, quotiensque remittes, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0spesque magis ueniat certa minorque metus. \nmunda sed e medio consuetaque uerba, puellae, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0scribite: sermonis publica forma placet. \na, quotiens dubius scriptis exarsit amator\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0et nocuit formae barbara lingua bonae! \nsed quoniam, quamuis uittae careatis honore, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0est uobis uestros fallere cura uiros, \nancillae puerique manu perarate tabellas, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0pignora nec iuueni credite uestra nouo. \nuidi ego pallentes isto terrore puellas \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0seruitium miseras tempus in omne pati;\nperfidus ille quidem, qui talia pignora seruat, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0sed tamen Aetnaei fulminis instar habent. \niudice me fraus est concessa repellere fraudem, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0armaque in armatos sumere iura sinunt. \nducere consuescat multas manus una figuras\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0(a, pereant, per quos ista monenda mihi!) \nnec nisi deletis tutum rescribere ceris, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0ne teneat geminas una tabella manus. \nfemina dicatur scribenti semper amator: \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0'illa' sit in uestris, qui fuit 'ille', notis.\nsi licet a paruis animum ad maiora referre\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0plenaque curuato pandere uela sinu, \npertinet ad faciem rabidos compescere mores: \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0candida pax homines, trux decet ira feras. \nora tument ira, nigrescunt sanguine uenae,\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0lumina Gorgoneo saeuius igne micant. \n'i procul hinc,' dixit 'non es mihi, tibia, tanti,' \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0ut uidit uultus Pallas in amne suos. \nuos quoque si media speculum spectetis in ira, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0cognoscat faciem uix satis ulla suam. \nnec minus in uultu damnosa superbia uestro: \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0comibus est oculis alliciendus Amor.\nodimus inmodicos (experto credite) fastus: \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0saepe tacens odii semina uultus habet. \nspectantem specta, ridenti mollia ride;\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0innuet, acceptas tu quoque redde notas. \nsic ubi prolusit, rudibus puer ille relictis \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0spicula de pharetra promit acuta sua. \nodimus et maestas; Tecmessam diligat Aiax; \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0nos hilarem populum femina laeta capit. \nnumquam ego te, Andromache, nec te, Tecmessa, rogarem, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0ut mea de uobis altera amica foret.\ncredere uix uideor, cum cogar credere partu, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0uos ego cum uestris concubuisse uiris. \nscilicet Aiaci mulier maestissima dixit \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0'lux mea' quaeque solent uerba iuuare uiros!\nquis uetat a magnis ad res exempla minores \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0sumere nec nomen pertimuisse ducis? \ndux bonus huic centum commisit uite regendos, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0huic equites, illi signa tuenda dedit: \nuos quoque, de nobis quem quisque erit aptus ad usum, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0inspicite et certo ponite quemque loco.\nmunera det diues; ius qui profitebitur, adsit;\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0facundus causam saepe clientis agat.\ncarmina qui facimus, mittamus carmina tantum: \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0hic chorus ante alios aptus amare sumus. \nnos facimus placitae late praeconia formae: \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0nomen habet Nemesis, Cynthia nomen habet;\nVesper et Eoae nouere Lycorida terrae: \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0et multi, quae sit nostra Corinna, rogant. \nadde, quod insidiae sacris a uatibus absunt\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0et facit ad mores ars quoque nostra suos.\nnec nos ambitio, nec amor nos tangit habendi;\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0contempto colitur lectus et umbra foro. \nsed facile haeremus ualidoque perurimur aestu\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0et nimium certa scimus amare fide. \nscilicet ingenium placida mollitur ab arte\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0et studio mores conuenienter eunt. \nuatibus Aoniis faciles estote, puellae: \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0numen inest illis Pieridesque fauent. \nest deus in nobis et sunt commercia caeli;\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0sedibus aetheriis spiritus ille uenit.\na doctis pretium scelus est sperare poetis; \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0me miserum, scelus hoc nulla puella timet. \ndissimulate tamen, nec prima fronte rapaces \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0este: nouus uiso casse resistet amans. \nsed neque uector equum, qui nuper sensit habenas, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0comparibus frenis artificemque reget, \nnec, stabilis animos annis uiridemque iuuentam \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0ut capias, idem limes agendus erit. \nhic rudis et castris nunc primum notus Amoris, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0qui tetigit thalamos praeda nouella tuos,\nte solam norit, tibi semper inhaereat uni;\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0cingenda est altis saepibus ista seges. \neffuge riualem: uinces, dum sola tenebis; \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0non bene cum sociis regna Venusque manent. \nille uetus miles sensim et sapienter amabit, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0multaque tironi non patienda feret;\nnec franget postes, nec saeuis ignibus uret\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0nec dominae teneras adpetet ungue genas\nnec scindet tunicasue suas tunicasue puellae\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0nec raptus flendi causa capillus erit.\nista decent pueros aetate et amore calentes; \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0hic fera composita uulnera mente feret. \nignibus heu lentis uretur, ut umida faena, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0ut modo montanis silua recisa iugis. \ncertior hic amor est: breuis et fecundior ille:\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0quae fugiunt, celeri carpite poma manu. \nomnia tradantur (portas reserauimus hosti)\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0et sit in infida proditione fides. \nquod datur ex facili, longum male nutrit amorem: \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0miscenda est laetis rara repulsa iocis.\nante fores iaceat, 'crudelis ianua!' dicat\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0multaque summisse, multa minanter agat. \ndulcia non ferimus; suco renouemur amaro; \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0saepe perit uentis obruta cumba suis.\nhoc est, uxores quod non patiatur amari: \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0conueniunt illas, cum uoluere, uiri.\nadde forem, et duro dicat tibi ianitor ore \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0'non potes,' exclusum te quoque tanget amor. \nponite iam gladios hebetes, pugnetur acutis; \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0nec dubito, telis quin petar ipse meis.\ndum cadit in laqueos, captus quoque nuper, amator\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0solum se thalamos speret habere tuos. \npostmodo riualem partitaque foedera lecti \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0sentiat: has artes tolle, senescet amor. \ntum bene fortis equus reserato carcere currit, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0cum quos praetereat quosque sequatur habet.\nquamlibet extinctos iniuria suscitat ignes:\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0en ego, confiteor, non nisi laesus amo. \ncausa tamen nimium non sit manifesta doloris, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0pluraque sollicitus, quam sciet, esse putet. \nincitat et ficti tristis custodia serui\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0et nimium duri cura molesta uiri.\nquae uenit ex tuto, minus est accepta uoluptas;\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0ut sis liberior Thaide, finge metus.\ncum melius foribus possis, admitte fenestra\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0inque tuo uultu signa timentis habe. \ncallida prosiliat dicatque ancilla 'perimus!' \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0tu iuuenem trepidum quolibet abde loco. \nadmiscenda tamen Venus est secura timori, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0ne tanti noctes non putet esse tuas.\nqua uafer eludi possit ratione maritus\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0quaque uigil custos, praeteriturus eram. \nnupta uirum timeat, rata sit custodia nuptae; \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0hoc decet, hoc leges iusque pudorque iubent. \nte quoque seruari, modo quam uindicta redemit, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0quis ferat? ut fallas, ad mea sacra ueni.\ntot licet obseruent, adsit modo certa uoluntas, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0quot fuerant Argo lumina, uerba dabis. \nscilicet obstabit custos ne scribere possis, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0sumendae detur cum tibi tempus aquae; \nconscia cum possit scriptas portare tabellas, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0quas tegat in tepido fascia lata sinu.\ncum possit sura chartas celare ligatas, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0et uincto blandas sub pede ferre notas!\ncauerit haec custos, pro charta conscia tergum \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0praebeat, inque suo corpore uerba ferat. \ntuta quoque est fallitque oculos e lacte recenti \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0littera (carbonis puluere tange, leges), \nfallet et umiduli quae fiet acumine lini, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0ut ferat occultas pura tabella notas.\nadfuit Acrisio seruandae cura puellae;\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0hunc tamen illa suo crimine fecit auum. \nquid faciat custos, cum sint tot in Vrbe theatra, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0cum spectet iunctos illa libenter equos;\ncum sedeat Phariae sistris operata iuuencae, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0quoque sui comites ire uetantur, eat;\ncum fuget a templis oculos Bona Diua uirorum, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0praeterquam siquos illa uenire iubet? \ncum, custode foris tunicas seruante puellae\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0celent furtiuos balnea multa iocos; \ncum, quotiens opus est, fallax aegrotet amica\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0et cedat lecto quamlibet aegra suo;\nnomine cum doceat, quid agamus, adultera clauis, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0quasque petas non det ianua sola uias? \nfallitur et multo custodis cura Lyaeo, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0illa uel Hispano lecta sit uua iugo; \nsunt quoque, quae faciant altos medicamina somnos\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0uictaque Lethaea lumina nocte premant; \nnec male deliciis odiosum conscia tardis \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0detinet, et longa iungitur ipsa mora.\nquid iuuat ambages praeceptaque parua mouere, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0cum minimo custos munere possit emi? \nmunera, crede mihi, capiunt hominesque deosque: \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0placatur donis Iuppiter ipse datis. \nquid sapiens faciet? stultus cum munere gaudet:\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0ipse quoque accepto munere mutus erit. \nsed semel est custos longum redimendus in aeuum;\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0saepe dabit, dederit quas semel, ille manus. \nquestus eram, memini, metuendos esse sodales;\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0non tangit solos ista querella uiros.\ncredula si fueris, aliae tua gaudia carpent\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0et lepus hic aliis exagitatus erit. \nhaec quoque, quae praebet lectum studiosa locumque,\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0crede mihi, mecum non semel illa fuit. \nnec nimium uobis formosa ancilla ministret: \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0saepe uicem dominae praebuit illa mihi. \nquo feror insanus? quid aperto pectore in hostem \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0mittor, et indicio prodor ab ipse meo? \nnon auis aucupibus monstrat, qua parte petatur,\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0non docet infestos currere cerua canes.\nuiderit utilitas; ego coepta fideliter edam: \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0Lemniasin gladios in mea fata dabo. \nefficite (et facile est) ut nos credamus amari: \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0prona uenit cupidis in sua uota fides. \nspectet amabilius iuuenem et suspiret ab imo \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0femina, tam sero cur ueniatque roget;\naccedant lacrimae, dolor et de paelice fictus, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0et laniet digitis illius ora suis;\niamdudum persuasus erit; miserebitur ultro\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0et dicet 'cura carpitur ista mei.'\npraecipue si cultus erit speculoque placebit, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0posse suo tangi credet amore deas. \nsed te, quaecumque est, moderate iniuria turbet, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0nec sis audita paelice mentis inops;\nnec cito credideris: quantum cito credere laedat, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0exemplum uobis non leue Procris erit. \nest prope purpureos colles florentis Hymetti\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0fons sacer et uiridi caespite mollis humus;\nsilua nemus non alta facit; tegit arbutus herbam; \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0ros maris et lauri nigraque myrtus olent; \nnec densum foliis buxum fragilesque myricae, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0nec tenues cytisi cultaque pinus abest. \nlenibus inpulsae zephyris auraque salubri\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0tot generum frondes herbaque summa tremit.\ngrata quies Cephalo: famulis canibusque relictis \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0lassus in hac iuuenis saepe resedit humo\n'quae'que 'meos releues aestus,' cantare solebat \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0'accipienda sinu, mobilis aura, ueni.' \nconiugis ad timidas aliquis male sedulus aures\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0auditos memori detulit ore sonos; \nProcris, ut accepit nomen, quasi paelicis, Aurae, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0excidit, et subito muta dolore fuit; \npalluit, ut serae lectis de uite racemis \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0pallescunt frondes, quas noua laesit hiems, \nquaeque suos curuant matura Cydonia ramos\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0cornaque adhuc nostris non satis apta cibis.\nut rediit animus, tenues a pectore uestes \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0rumpit et indignas sauciat ungue genas; \nnec mora, per medias passis furibunda capillis \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0euolat, ut thyrso concita Baccha, uias.\nut prope peruentum, comites in ualle relinquit, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0ipsa nemus tacito clam pede fortis init. \nquid tibi mentis erat, cum sic male sana lateres, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0Procri? quis adtoniti pectoris ardor erat? \niamiam uenturam, quaecumque erat Aura, putabas \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0scilicet, atque oculis probra uidenda tuis.\nnunc uenisse piget (neque enim deprendere uelles), \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0nunc iuuat: incertus pectora uersat amor:\ncredere quae iubeant, locus est et nomen et index\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0et quia mens semper quod timet, esse putat.\nuidit ut oppressa uestigia corporis herba, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0pulsantur trepidi corde micante sinus. \niamque dies medius tenues contraxerat umbras, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0inque pari spatio uesper et ortus erant: \necce, redit Cephalus siluis, Cyllenia proles, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0oraque fontana feruida pulsat aqua. \nanxia, Procri, lates; solitas iacet ille per herbas\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0et 'Zephyri molles auraque' dixit 'ades.' \nut patuit miserae iucundus nominis error, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0et mens et rediit uerus in ora color.\nsurgit et oppositas agitato corpore frondes \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0mouit, in amplexus uxor itura uiri;\nille feram mouisse ratus, iuuenaliter artus \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0corripit, in dextra tela fuere manu. \nquid facis, infelix? non est fera, supprime tela! \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0me miserum, iaculo fixa puella tuo est. \n'ei mihi!' conclamat 'fixisti pectus amicum:\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0hic locus a Cephalo uulnera semper habet. \nante diem morior, sed nulla paelice laesa: \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0hoc faciet positae te mihi, terra, leuem.\nnomine suspectas iam spiritus exit in auras;\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0labor, io: cara lumina conde manu.' \nille sinu dominae morientia corpora maesto \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0sustinet, et lacrimis uulnera saeua lauat;\nexit et incauto paulatim pectore lapsus \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0excipitur miseri spiritus ore uiri. \nsed repetamus opus: mihi nudis rebus eundum est, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0ut tangat portus fessa carina suos. \nsollicite expectas, dum te in conuiuia ducam, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0et quaeris monitus hac quoque parte meos.\nsera ueni positaque decens incede lucerna: \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0grata mora uenies; maxima lena mora est. \netsi turpis eris, formosa uidebere potis, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0et latebras uitiis nox dabit ipsa tuis. \ncarpe cibos digitis (est quiddam gestus edendi),\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0ora nec immunda tota perungue manu. \nneue domi praesume dapes, sed desine citra \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0quam capis; es paulo quam potes esse minus.\nPriamides Helenen auide si spectet edentem, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0oderit, et dicat 'stulta rapina mea est.'\naptius est, deceatque magis potare puellas: \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0cum Veneris puero non male, Bacche, facis. \nhoc quoque, qua patiens caput est, animusque pedesque \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0constant, nec, quae sunt singula, bina uide. \nturpe iacens mulier multo madefacta Lyaeo:\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0digna est concubitus quoslibet illa pati. \nnec somnis posita tutum succumbere mensa: \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0per somnos fieri multa pudenda solent. \nulteriora pudet docuisse, sed alma Dione \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0'praecipue nostrum est, quod pudet,' inquit 'opus.'\nnota sibi sit quaeque; modos a corpore certos \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0sumite: non omnes una figura decet. \nquae facie praesignis erit, resupina iaceto;\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0spectentur tergo, quis sua terga placent. \nMilanion umeris Atalantes crura ferebat: \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0si bona sunt, hoc sunt accipienda modo. \nparua uehatur equo: quod erat longissima, numquam \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0Thebais Hectoreo nupta resedit equo. \nstrata premat genibus, paulum ceruice reflexa\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0femina per longum conspicienda latus. \ncui femur est iuuenale, carent quoque pectora menda, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0stet uir, in obliquo fusa sit ipsa toro. \nnec tibi turpe puta crinem, ut Phylleia mater, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0soluere, et effusis colla reflecte comis. \ntu quoque, cui rugis uterum Lucina notauit, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0ut celer auersis utere Parthus equis. \nmille modi Veneris; simplex minimique laboris, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0cum iacet in dextrum semisupina latus. \nsed neque Phoebei tripodes nec corniger Ammon \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0uera magis uobis quam mea Musa canet; \nsi qua fides, arti, quam longo fecimus usu, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0credite: praestabunt carmina nostra fidem. \nsentiat ex imis Venerem resoluta medullis \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0femina, et ex aequo res iuuet illa duos.\nnec blandae uoces iucundaque murmura cessent\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0nec taceant mediis improba uerba iocis. \ntu quoque, cui Veneris sensum natura negauit, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0dulcia mendaci gaudia finge sono. \ninfelix, cui torpet hebes locus ille, puella, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0quo pariter debent femina uirque frui.\ntantum, cum finges, ne sis manifesta, caueto: \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0effice per motum luminaque ipsa fidem. \nquam iuuet, et uoces et anhelitus arguat oris; \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0a pudet! arcanas pars habet ista notas. \ngaudia post Veneris quae poscet munus amantem, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0illa suas nolet pondus habere preces. \nnec lucem in thalamos totis admitte fenestris:\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0aptius in uestro corpore multa latent. \nlusus habet finem: cygnis descendere tempus, \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0duxerunt collo qui iuga nostra suo.\nut quondam iuuenes, ita nunc, mea turba, puellae \n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0inscribant spoliis 'Naso magister erat.'","title":"The Love Books of Ovid: THE ART OF LOVE: Book III","type":"page"}