1:1 Ninova ile ilgili bildiri, Elkoşlu Nahumun görümünü anlatan kitaptır.
1:2 RAB kıskanç, öç alıcı bir Tanrıdır.
Öç alır ve gazapla doludur. Hasımlarından öç alır,
Düşmanlarına karşı öfkesi süreklidir.
1:3 RAB tez öfkelenmez ve çok güçlüdür.
Suçlunun suçunu asla yanına koymaz. Geçtiği yerde kasırgalar, fırtınalar kopar.
Onun ayaklarının tozudur bulutlar.
1:4 Bir buyrukla kurutur denizi,
Kurutur bütün ırmakları. Solar Başanın, Karmel Dağının yeşillikleri
Ve Lübnanın çiçekleri.
1:5 Dağlar RABbin önünde titrer,
Erir tepeler. Yer sarsılır önünde.
Dünya ve üzerinde yaşayanların tümü titrer.
1:6 Onun gazabına kim karşı durabilir,
Kim dayanabilir kızgın öfkesine? Ateş gibi dökülür öfkesi,
Kayaları paramparça eder.
1:7 RAB iyidir,
Sığınaktır sıkıntı anında. Korur kendisine sığınanları.
1:8 Ama Ninovayı azgın sellerle yok edecek,
Düşmanlarını karanlığa sürecek.
1:9 RABbe karşı neler tasarlarsanız,
Hepsini yok edecek. İkinci kez kimse karşı koyamayacak.
1:10 Birbirine dolaşmış dikenler gibi,
Kuru anız gibi, Yanıp biteceksiniz, ey ayyaşlar.
1:11 Ey Ninova, RABbe karşı kötülük tasarlayan,
Şer öğütleyen kişi senden çıktı.
1:12 RAB diyor ki,
‹‹Asurlular güçlü ve çok olsalar bile, yok olup gidecekler. Ey halkım, seni sıkıntıya soktuysam da, bir daha sokmayacağım.
1:13 Şimdi boyunduruğunu parçalayıp üzerindeki bağları koparacağım.››
1:14 RAB, ‹‹Artık soyunu sürdürecek torunların olmasın››
Diye buyurdu, ey Ninova.
‹‹Tanrılarının tapınağındaki oyma ve dökme putları yok edeceğim›› diyor. ‹‹Mezarını hazırlayacağım.
Çünkü sen aşağılıksın.››
1:15 İşte, müjde getirenin ayakları dağları aşıp geliyor,
Size esenlik haberini getiriyor. Ey Yahudalılar, bayramlarınızı kutlayın,
Adak sözünüzü yerine getirin.
O kötü ulusun istilasına uğramayacaksınız bir daha. Çünkü o büsbütün yok edildi.
2:1 Saldırı altındasın, ey Ninova, surlarını koru,
Yolu gözle, belini doğrult, topla bütün gücünü.
2:2 Çünkü RAB Yakupun soyunu
İsrailin eski görkemine kavuşturacak; Düşmanları onları perişan edip asmalarını harap etmiş olsa bile.
2:3 Askerlerinin kalkanları kıpkızıl,
Yiğitler allar kuşanmış. Savaş arabalarının demirleri hazırlık günü nasıl da parıldıyor!
Çam mızraklar sallanıyor havada.
2:4 Sokaklardan fırtına gibi geçiyor savaş arabaları,
Meydanlardan koşuşuyorlar her yöne, Şimşek gibi seğirtiyorlar.
Görünüşleri meşalelerden farksız.
2:5 Ninova Kralı topluyor seçkin askerlerini,
Ama sendeliyorlar yolda. Saldıranlar kent surlarına doğru seğirtiyor,
Siperler kuruluyor.
2:6 Irmakların kapıları açıldı
Ve yerle bir oldu saray.
2:7 Tanrının dediği oldu, soyup götürdüler kenti.
Güvercinler gibi inliyor kadın köleler, Göğüslerini döverek.
2:8 Kaçıp gidiyor Ninova halkı,
Boşalan bir havuzun suyu gibi, ‹‹Durun, durun!›› diye bağırıyorlar,
Ama geri dönüp bakan yok.
2:9 Yağmalayın altınını, gümüşünü,
Yok servetinin sonu. Her tür değerli eşyayla dolup taşıyor.
2:10 Yıkıldı, yerle bir oldu, viraneye döndü Ninova.
Eriyor yürekler, Bükülüyor dizler, titriyor bedenler,
Herkesin beti benzi soluyor.
2:11 Aslanların inine,
Yavru aslanların beslendiği yere ne oldu? Aslanla dişisinin ve yavrularının korkusuzca gezindiği yere ne oldu?
2:12 Aslan, yavrularına yetecek kadarını avladı,
Dişileri için avını boğazladı. Mağarasını avladıklarıyla,
İnini kurbanlarıyla doldurdu.
2:13 Her Şeye Egemen RAB, ‹‹Sana karşıyım›› diyor,
‹‹Yakacağım savaş arabalarını, Dumanları tütecek.
Genç aslanlarını kılıç yiyip tüketecek. Yeryüzünde av bırakmayacağım sana
Ulaklarının sesi işitilmeyecek artık.››
3:1 Elleri kanlı kentin vay haline!
Yalanla, talanla dolu. Yağmalamaktan geri kalmıyor.
3:2 Kamçı şaklamaları, tekerlek gürültüleri,
Koşan atlar, sarsılan savaş arabaları,
3:3 Saldıran atlılar, çakan kılıçlar,
Parıldayan mızraklar, yığın yığın ölüler... Sayısız ceset.
Yürürken ayaklar takılıyor ölülere.
3:4 Her şey o alımlı, büyücü fahişenin sınırsız ahlaksızlığından oldu.
Fahişeliğiyle ulusları, büyüleriyle halkları kendine tutsak etti.
3:5 Her Şeye Egemen RAB diyor ki,
‹‹Sana karşıyım, ey Ninova! Savuracağım eteklerini yüzüne.
Uluslara çıplaklığını, Halklara ayıp yerlerini göstereceğim.
3:6 Seni pislikle sıvayıp rezil edeceğim.
Dehşetle seyredecek herkes seni.
3:7 Seni kim görse kaçacak.
‹Harabeye döndü Ninova› diyecekler, ‹Kim dövünecek onun için?
Nereden bulalım onu avutacak birilerini?› ››
3:8 Sen No-Amondan daha mı üstünsün?
O kent ki, kanallar arasındaydı, Suyla çevrelenmişti,
Kalesi Nil Irmağı, surlarıysa sulardı.
3:9 Kûş ve Mısır onun sınırsız gücünün kaynağıydı.
Pût ve Luv da yandaşlarıydı.
3:10 Öyleyken tutsak düştü, halkı sürüldü.
Yavruları köşe başlarında paramparça edildi. Soyluları için kura çekildi,
Zincire vuruldu ileri gelenleri.
3:11 Acıyla kendinden geçeceksin, ey Ninova,
Düşmanlarından korunacak yer arayacaksın.
3:12 Senin kalelerin incir ağacının ilk olgunlaşan meyvesi gibidir.
Bir silkeleyişte yiyenin ağzına düşecekler.
3:13 Askerlerine bak! Kadın gibi hepsi.
Kapıların ardına kadar düşmana açık. Ateş yiyip bitirmiş kapı sürgülerini.
3:14 Kuşatma vakti için su biriktir kendine,
Savunmanı güçlendir. Tuğla yapmak için kili çiğne,
Kalıpları hazırla.
3:15 Orada ateş seni yiyip bitirecek,
Kılıç seni kesip biçecek. Genç çekirgelerin yiyip bitirdiği ekin gibi yok olacaksın. Çekirgeler gibi, genç çekirgeler gibi çoğalmalısın.
3:16 Tüccarlarının sayısı gökteki yıldızlardan çok.
Ama düşmanların genç çekirgeler gibi ülkeyi talan edip gidecekler.
3:17 Koruyucularınla görevlilerin serin günlerde duvarlara konan çekirgeler gibidir,
Güneş doğunca uçup kayıplara karışan çekirge sürüsü gibi.
3:18 Ey Asur Kralı, yöneticilerin öldü,
Uyudu sonsuza dek soyluların. Halkın dağlara dağıldı.
Onları toplayacak kimse yok.
3:19 Uğradığın felaketten kurtuluş yok, yaraların ölümcül.
Başına gelenleri duyanlar sevinçle el ovuşturuyorlar. Çünkü dinmeyen vahşetinden kim kaçabildi ki?