The Rig Veda in Sanskrit: Rig Veda Book 2: Hymn 11

Sacred Texts Hinduism Index English Rig Veda Book 2 Index Previous Next Rig Veda Book 2 Hymn 11 शरुधी हवमिन्द्र मा रिशण्यः सयाम ते दावने वसूनाम | इमा हि तवामूर्जो वर्धयन्ति वसूयवः सिन्धवो न कषरन्तः || सर्जो महीरिन्द्र या अपिन्वः परिष्ठिता अहिना शूर पूर्वीः | अमर्त्यं चिद दासं मन्यमानमवाभिनदुक्थैर्वाव्र्धानः || उक्थेष्विन नु शूर येषु चाकन सतोमेष्विन्द्र रुद्रियेषु च | तुभ्येदेता यासु मन्दसानः पर वायवे सिस्रते न शुभ्राः || शुभ्रं नु ते शुष्मं वर्धयन्तः शुभ्रं वज्रं बाह्वोर्दधानाः | शुभ्रस्त्वमिन्द्र वाव्र्धानो अस्मे दासीर्विशः सूर्येण सह्याः || गुहा हितं गुह्यं गूळ्हमप्स्वपीव्र्तं मायिनं कषियन्तम | उतो अपो दयां तस्तभ्वांसमहन्नहिं शूर वीर्येण || सतवा नु त इन्द्र पूर्व्या महान्युत सतवाम नूतना कर्तानि | सतवा वज्रं बाह्वोरुशन्तं सतवा हरी सूर्यस्य केतू || हरी नु त इन्द्र वाजयन्ता घर्तश्चुतं सवारमस्वार्ष्टाम | वि समना भूमिरप्रथिष्टारंस्त पर्वतश्चित सरिष्यन || नि पर्वतः साद्यप्रयुछन सं मात्र्भिर्वावशानो अक्रान | दूरे पारे वाणीं वर्धयन्त इन्द्रेषितां धमनिं पप्रथन नि || इन्द्रो महां सिन्धुमाशयानं मायाविनं वर्त्रमस्फुरन निः | अरेजेतां रोदसी भियाने कनिक्रदतो वर्ष्णो अस्य वज्रात || अरोरवीद वर्ष्णो अस्य वज्रो.अमानुषं यन मानुषो निजूर्वात | नि मायिनो दानवस्य माया अपादयत पपिवान सुतस्य || पिबा-पिबेदिन्द्र शूर सोमं मन्दन्तु तवा मन्दिनः सुतासः | पर्णन्तस्ते कुक्षी वर्धयन्त्वित्था सुतः पौर इन्द्रमाव || तवे इन्द्राप्यभूम विप्रा धियं वनेम रतया सपन्तः | अवस्यवो धीमहि परशस्तिं सद्यस्ते रायो दावने सयाम || सयाम ते त इन्द्र ये त ऊती अवस्यव ऊर्जं वर्धयन्तः | शुष्मिन्तमं यं चाकनाम देवास्मे रयिं रासि वीरवन्तम || रासि कषयं रासि मित्रमस्मे रासि शर्ध इन्द्र मारुतंनः | सजोषसो ये च मन्दसानाः पर वायवः पान्त्यग्रणीतिम || वयन्त्विन नु येषु मन्दसानस्त्र्पत सोमं पाहि दरह्यदिन्द्र | अस्मान सु पर्त्स्वा तरुत्रावर्धयो दयां बर्हद्भिरर्कैः || बर्हन्त इन नु ये ते तरुत्रोक्थेभिर्वा सुम्नमाविवासान | सत्र्णानासो बर्हिः पस्त्यावत तवोता इदिन्द्र वाजमग्मन || उग्रेष्विन नु शूर मन्दसानस्त्रिकद्रुकेषु पाहि सोममिन्द्र | परदोधुवच्छ्मश्रुषु परीणानो याहि हरिभ्यां सुतस्यपीतिम || धिष्वा शवः शूर येन वर्त्रमवाभिनद दानुमौर्णवाभम | अपाव्र्णोर्ज्योतिरार्याय नि सव्यतः सादि दस्युरिन्द्र || सनेम ये त ऊतिभिस्तरन्तो विश्वा सप्र्ध आर्येण दस्यून | अस्मभ्यं तत तवाष्ट्रं विश्वरूपमरन्धयः साख्यस्य तरिताय || अस्य सुवानस्य मन्दिनस्त्रितस्य नयर्बुदं वाव्र्धानो अस्तः | अवर्तयत सूर्यो न चक्रं भिनद वलमिन्द्रो अङगिरस्वान || नूनं सा ते परति वरं जरित्रे दुहीयदिन्द्र दक्षिणा मघोनी | शिक्षा सतोत्र्भ्यो माति धग भगो नो बर्हद वदेम व. स. || imā hi tvāmūrjo vardhayanti vasūyavaḥ sindhavo na kṣarantaḥ || sṛjo mahīrindra yā apinvaḥ pariṣṭhitā ahinā śūra pūrvīḥ | amartyaṃ cid dāsaṃ manyamānamavābhinadukthairvāvṛdhānaḥ || uktheṣvin nu śūra yeṣu cākan stomeṣvindra rudriyeṣu ca | tubhyedetā yāsu mandasānaḥ pra vāyave sisrate na śubhrāḥ || śubhraṃ nu te śuṣmaṃ vardhayantaḥ śubhraṃ vajraṃ bāhvordadhānāḥ | śubhrastvamindra vāvṛdhāno asme dāsīrviśaḥ sūryeṇa sahyāḥ || ghuhā hitaṃ ghuhyaṃ ghūḷhamapsvapīvṛtaṃ māyinaṃ kṣiyantam | uto apo dyāṃ tastabhvāṃsamahannahiṃ śūra vīryeṇa || stavā nu ta indra pūrvyā mahānyuta stavāma nūtanā kṛtāni | stavā vajraṃ bāhvoruśantaṃ stavā harī sūryasya ketū || harī nu ta indra vājayantā ghṛtaścutaṃ svāramasvārṣṭām | vi samanā bhūmiraprathiṣṭāraṃsta parvataścit sariṣyan || ni parvataḥ sādyaprayuchan saṃ mātṛbhirvāvaśāno akrān | dūre pāre vāṇīṃ vardhayanta indreṣitāṃ dhamaniṃ paprathan ni || indro mahāṃ sindhumāśayānaṃ māyāvinaṃ vṛtramasphuran niḥ | arejetāṃ rodasī bhiyāne kanikradato vṛṣṇo asya vajrāt || aroravīd vṛṣṇo asya vajro.amānuṣaṃ yan mānuṣo nijūrvāt | ni māyino dānavasya māyā apādayat papivān sutasya || pibā-pibedindra śūra somaṃ mandantu tvā mandinaḥ sutāsaḥ | pṛṇantaste kukṣī vardhayantvitthā sutaḥ paura indramāva || tve indrāpyabhūma viprā dhiyaṃ vanema ṛtayā sapantaḥ | avasyavo dhīmahi praśastiṃ sadyaste rāyo dāvane syāma || syāma te ta indra ye ta ūtī avasyava ūrjaṃ vardhayantaḥ | śuṣmintamaṃ yaṃ cākanāma devāsme rayiṃ rāsi vīravantam || rāsi kṣayaṃ rāsi mitramasme rāsi śardha indra mārutaṃnaḥ | sajoṣaso ye ca mandasānāḥ pra vāyavaḥ pāntyaghraṇītim || vyantvin nu yeṣu mandasānastṛpat somaṃ pāhi drahyadindra | asmān su pṛtsvā tarutrāvardhayo dyāṃ bṛhadbhirarkaiḥ || bṛhanta in nu ye te tarutrokthebhirvā sumnamāvivāsān | stṛṇānāso barhiḥ pastyāvat tvotā idindra vājamaghman || ughreṣvin nu śūra mandasānastrikadrukeṣu pāhi somamindra | pradodhuvacchmaśruṣu prīṇāno yāhi haribhyāṃ sutasyapītim || dhiṣvā śavaḥ śūra yena vṛtramavābhinad dānumaurṇavābham | apāvṛṇorjyotirāryāya ni savyataḥ sādi dasyurindra || sanema ye ta ūtibhistaranto viśvā spṛdha āryeṇa dasyūn | asmabhyaṃ tat tvāṣṭraṃ viśvarūpamarandhayaḥ sākhyasya tritāya || asya suvānasya mandinastritasya nyarbudaṃ vāvṛdhāno astaḥ | avartayat sūryo na cakraṃ bhinad valamindro aṅghirasvān || nūnaṃ sā te prati varaṃ jaritre duhīyadindra dakṣiṇā maghonī | śikṣā stotṛbhyo māti dhagh bhagho no bṛhad vadema v. s. || Next: Hymn 12